HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte � l'hypertexte

H�rodote, Histoires, livre VIII

Liste des contextes (ordre alphab�tique)


ν  =  101 formes diff�rentes pour 384 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, chapitre
[8, 46]   ἀστῶν δοκίμου καὶ τότε τριηραρχέοντος.  Νάξιοι   δὲ εἰσὶ Ἴωνες ἀπὸ Ἀθηνέων
[8, 46]   ἔθνος ἐὸν Ἰωνικὸν ἀπὸ Ἀθηνέων.  (Νάξιοι   δὲ παρείχοντο τέσσερας, ἀποπεμφθέντες μὲν
[8, 131]   καὶ ἑκατόν. (στρατηγὸς δὲ καὶ  ναύαρχος   ἦν Λευτυχίδης Μενάρεος τοῦ
[8, 42]   ἐναυμάχεον καὶ ἀπὸ πολίων πλεύνων.  (ναύαρχος   μέν νυν ἐπῆν ὡυτὸς ὅς
[8, 12]   οἱ δὲ νεκροὶ καὶ τὰ  ναυήγια   ἐξεφέποντο ἐς τὰς Ἀφέτας, καὶ
[8, 96]   καὶ δὴ καὶ κατὰ τὰ  ναυήγια   τὰ ταύτῃ ἐξενειχθέντα τὸ εἰρημένον
[8, 8]   ἄριστος, ὃς καὶ ἐν τῇ  ναυηγίῃ   τῇ κατὰ Πήλιον γενομένῃ πολλὰ
[8, 8]   ἐσήμηνε τοῖσι στρατηγοῖσι τήν τε  ναυηγίην   ὡς γένοιτο, καὶ τὰς περιπεμφθείσας
[8, 12]   ἀναπνεῦσαι σφέας ἔκ τε τῆς  ναυηγίης   καὶ τοῦ χειμῶνος τοῦ γενομένου
[8, 76]   τῶν τε ἀνδρῶν καὶ τῶν  ναυηγίων   (ἐν γὰρ δὴ πόρῳ τῆς
[8, 18]   τῶν μὲν νεκρῶν καὶ τῶν  ναυηγίων   ἐπεκράτεον, τρηχέως δὲ περιεφθέντες, καὶ
[8, 96]   τὴν Σαλαμῖνα οἱ Ἕλληνες τῶν  ναυηγίων   ὅσα ταύτῃ ἐτύγχανε ἔτι ἐόντα,
[8, 96]   ἔτι χρήσεσθαι βασιλέα. (τῶν δὲ  ναυηγίων   πολλὰ ὑπολαβὼν ἄνεμος ζέφυρος ἔφερε
[8, 6]   καὶ πρότερον περὶ τὸ Ἀρτεμίσιον  ναυλοχέειν   νέας Ἑλληνίδας ὀλίγας, τότε δὲ
[8, 57]   Ἰσθμὸν καὶ πρὸ τῆς Πελοποννήσου  ναυμαχέειν,   εἶπε (οὔτ᾽ ἄρα, ἤν ἀπαείρωσι
[8, 68]   σφι μελήσει πρὸ τῶν Ἀθηνέων  ναυμαχέειν.   (ἢν δὲ αὐτίκα ἐπειχθῇς ναυμαχῆσαι,
[8, 70]   κατήμενοι ὑπὲρ γῆς τῆς Ἀθηναίων  ναυμαχέειν   μέλλοιεν, νικηθέντες τε ἐν νήσῳ
[8, 56]   αὐτῶν ἐκυρώθη πρὸ τοῦ Ἰσθμοῦ  ναυμαχέειν.   νύξ τε ἐγίνετο καὶ οἳ
[8, 49]   συνεξέπιπτον πρὸς τὸν Ἰσθμὸν πλώσαντας  ναυμαχέειν   πρὸ τῆς Πελοποννήσου, ἐπιλέγοντες τὸν
[8, 60]   κρατήσομεν· τὸ γὰρ ἐν στεινῷ  ναυμαχέειν   πρὸς ἡμέων ἐστί, ἐν εὐρυχωρίῃ
[8, 69]   τότε δὲ αὐτὸς παρεσκεύαστο θεήσασθαι  ναυμαχέοντας.   ~ἐπεὶ δὲ παρήγγελλον ἀναπλέειν, ἀνῆγον
[8, 75]   πρὸς ἑωυτούς τε σφέας ὄψεσθε  ναυμαχέοντας   τοὺς τὰ ὑμέτερα φρονέοντας καὶ
[8, 86]   τῶν μὲν Ἑλλήνων σὺν κόσμῳ  ναυμαχεόντων   καὶ κατὰ τάξιν, τῶν δὲ
[8, 68]   ναυμαχέειν. (ἢν δὲ αὐτίκα ἐπειχθῇς  ναυμαχῆσαι,   δειμαίνω μὴ ναυτικὸς στρατὸς
[8, 124]   ἐτιμήθη πρὸς τῶν ἐν Σαλαμῖνι  ναυμαχησάντων,   αὐτίκα μετὰ ταῦτα ἐς Λακεδαίμονα
[8, 108]   εἶναι περὶ Φάληρον, ἐδόκεόν τε  ναυμαχήσειν   σφέας παραρτέοντό τε ὡς ἀλεξησόμενοι.
[8, 60]   Ἰσθμῷ συμβάλλων ἐν πελάγεϊ ἀναπεπταμένῳ  ναυμαχήσεις,   ἐς τὸ ἥκιστα ἡμῖν σύμφορον
[8, 57]   Σαλαμῖνος, περὶ οὐδεμιῆς ἔτι πατρίδος  ναυμαχήσεις·   κατὰ γὰρ πόλις ἕκαστοι τρέψονται,
[8, 64]   Εὐρυβιάδῃ ἔδοξε, αὐτοῦ παρεσκευάζοντο ὡς  ναυμαχήσοντες.   ἡμέρη τε ἐγίνετο καὶ ἅμα
[8, 83]   τῶν Τηνίων ῥήματα, παρεσκευάζοντο ὡς  ναυμαχήσοντες.   ἠώς τε διέφαινε καὶ οἳ
[8, 15]   τὰς αὐτὰς ἡμέρας τάς τε  ναυμαχίας   γίνεσθαι ταύτας καὶ τὰς πεζομαχίας
[8, 22]   ποιήσῃ τοὺς Ἴωνας καὶ τῶν  ναυμαχιέων   αὐτοὺς ἀπόσχῃ. ~Θεμιστοκλέης μὲν ταῦτα
[8, 17]   χωρὶς ἑκάτεροι. ~ἐν ταύτῃ τῇ  ναυμαχίῃ   Αἰγύπτιοι μὲν τῶν Ξέρξεω στρατιωτέων
[8, 11]   δόξαν ἀγωνισάμενοι. ἐν ταύτῃ τῇ  ναυμαχίῃ   Ἀντίδωρος Λήμνιος μοῦνος τῶν σὺν
[8, 96]   κατεφόνευσαν πάντας. ~ὡς δὲ  ναυμαχίη   διελέλυτο, κατειρύσαντες ἐς τὴν Σαλαμῖνα
[8, 49]   τόνδε, ὡς εἰ νικηθέωσι τῇ  ναυμαχίῃ,   ἐν Σαλαμῖνι μὲν ἐόντες πολιορκήσονται
[8, 76]   τῶνδε εἵνεκεν, ὡς ἐπεὰν γίνηται  ναυμαχίη,   ἐνθαῦτα μάλιστα ἐξοισομένων τῶν τε
[8, 12]   τοῦ γενομένου κατὰ Πήλιον, ὑπέλαβε  ναυμαχίη   καρτερή, ἐκ δὲ τῆς ναυμαχίης
[8, 90]   ἔργον τι ἀποδεικνύμενον ἐν τῇ  ναυμαχίῃ,   κατήμενος ὑπὸ τῷ ὄρεϊ τῷ
[8, 108]   (ἀλλὰ δοκέειν γὰρ νικηθέντα τῇ  ναυμαχίῃ   οὐ μενέειν ἐν τῇ Εὐρώπῃ
[8, 16]   καὶ συνέμισγον. ἐν ταύτῃ τῇ  ναυμαχίῃ   παραπλήσιοι ἀλλήλοισι ἐγίνοντο. (ὁ γὰρ
[8, 11]   οὗτος. (τοὺς δ᾽ ἐν τῇ  ναυμαχίῃ   ταύτῃ ἑτεραλκέως ἀγωνιζομένους νὺξ ἐπελθοῦσα
[8, 93]   πεζὸν στρατόν. ~ἐν δὲ τῇ  ναυμαχίῃ   ταύτῃ ἤκουσαν Ἑλλήνων ἄριστα Αἰγινῆται,
[8, 97]   ἀρτέετό τε ἐς πόλεμον ὡς  ναυμαχίην   ἄλλην ποιησόμενος. (ὁρῶντες δέ μιν
[8, 60]   τὴν Ἑλλάδα, ἢν ἐμοὶ πείθῃ  ναυμαχίην   αὐτοῦ μένων ποιέεσθαι, μηδὲ πειθόμενος
[8, 96]   ἐόντα, ἕτοιμοι ἦσαν ἐς ἄλλην  ναυμαχίην,   ἐλπίζοντες τῇσι περιεούσῃσι νηυσὶ ἔτι
[8, 113]   ἐπισχόντες ὀλίγας ἡμέρας μετὰ τὴν  ναυμαχίην   ἐξήλαυνον ἐς Βοιωτοὺς τὴν αὐτὴν
[8, 4]   πρὸ τῆς Εὐβοίης ποιήσονται τὴν  ναυμαχίην.   ~ὁ δὲ Θεμιστοκλέης τοὺς Ἕλληνας
[8, 68]   κατὰ τὠυτὸ γνώμην ἐξεφέροντο κελεύοντες  ναυμαχίην   ποιέεσθαι, Ἀρτεμισίη δὲ τάδε ἔφη.
[8, 69]   πρὸς βασιλέος, ὅτι οὐκ ἔα  ναυμαχίην   ποιέεσθαι· οἳ δὲ ἀγαιόμενοί τε
[8, 49]   βουλόμενον, ὅκου δοκέοι ἐπιτηδεότατον εἶναι  ναυμαχίην   ποιέεσθαι τῶν αὐτοὶ χωρέων ἐγκρατέες
[8, 68]   λέγω, φείδεο τῶν νεῶν μηδὲ  ναυμαχίην   ποιέο. οἱ γὰρ ἄνδρες τῶν
[8, 67]   Μαρδόνιον εἰρώτα ἀποπειρώμενος ἑκάστου εἰ  ναυμαχίην   ποιέοιτο. ~ἐπεὶ δὲ περιιὼν εἰρώτα
[8, 68]   φράσω. ἢν μὲν μὴ ἐπειχθῇς  ναυμαχίην   ποιεύμενος, ἀλλὰ τὰς νέας αὐτοῦ
[8, 70]   οὐκ ἐξέχρησέ σφι ἡμέρη  ναυμαχίην   ποιήσασθαι· νὺξ γὰρ ἐπεγένετο· οἳ
[8, 122]   τὰ ἀριστήια τῆς ἐν Σαλαμῖνι  ναυμαχίης.   Αἰγινῆται δὲ πυθόμενοι ἀνέθεσαν ἀστέρας
[8, 18]   Ἕλληνες ὡς διακριθέντες ἐκ τῆς  ναυμαχίης   ἀπηλλάχθησαν, τῶν μὲν νεκρῶν καὶ
[8, 84]   (Ἀθηναῖοι μὲν οὕτω λέγουσι τῆς  ναυμαχίης   γενέσθαι τὴν ἀρχήν, Αἰγινῆται δὲ
[8, 101]   ἐμοί, καὶ γὰρ περὶ τῆς  ναυμαχίης   εὖ συνεβούλευσας τῆς γενομένης οὐκ
[8, 94]   ἐν πρώτοισι σφέας αὐτοὺς τῆς  ναυμαχίης   νομίζουσι γενέσθαι· μαρτυρέει δέ σφι
[8, 12]   ναυμαχίη καρτερή, ἐκ δὲ τῆς  ναυμαχίης   ὄμβρος τε λάβρος καὶ ῥεύματα
[8, 100]   Ξέρξην συμφορὴν μεγάλην ἐκ τῆς  ναυμαχίης   ποιεύμενον, ὑποπτεύων δὲ αὐτὸν δρησμὸν
[8, 96]   ἄλλον πάντα τὸν περὶ τῆς  ναυμαχίης   ταύτης εἰρημένοι Βάκιδι καὶ Μουσαίῳ,
[8, 76]   (ἐν γὰρ δὴ πόρῳ τῆς  ναυμαχίης   τῆς μελλούσης ἔσεσθαι ἔκειτο
[8, 68]   (τί δὲ πάντως δέει σε  ναυμαχίῃσι   ἀνακινδυνεύειν; οὐκ ἔχεις μὲν τὰς
[8, 68]   οὔτε κακίστη γενομένη ἐν τῇσι  ναυμαχίῃσι   τῇσι πρὸς Εὐβοίῃ οὔτε ἐλάχιστα
[8, 66]   Θερμοπύλῃσι καὶ τῇσι ἐπ᾽ Ἀρτεμισίῳ  ναυμαχίῃσι   τούσδε τοὺς τότε οὔκω ἑπομένους
[8, 1]   καὶ προθυμίης Πλαταιέες ἄπειροι τῆς  ναυτικῆς   ἐόντες συνεπλήρουν τοῖσι Ἀθηναίοισι τὰς
[8, 3]   πέμπειν ἐπὶ συμμαχίην, ὡς τὸ  ναυτικὸν   Ἀθηναίοισι χρεὸν εἴη ἐπιτρέπειν. ἀντιβάντων
[8, 24]   τοὺς νεκροὺς ἔπεμπε ἐς τὸν  ναυτικὸν   στρατὸν κήρυκα, προετοιμάσατο δὲ τάδε·
[8, 65]   τράπηται τὰς ἐν Σαλαμῖνι, τὸν  ναυτικὸν   στρατὸν κινδυνεύσει βασιλεὺς ἀποβαλεῖν. (τὴν
[8, 66]   ~οἱ δὲ ἐς τὸν Ξέρξεω  ναυτικὸν   στρατὸν ταχθέντες, ἐπειδὴ ἐκ Τρηχῖνος
[8, 1]   ~οἱ δὲ Ἑλλήνων ἐς τὸν  ναυτικὸν   στρατὸν ταχθέντες ἦσαν οἵδε, Ἀθηναῖοι
[8, 65]   δὴ αὐτοὺς μαθεῖν ὅτι τὸ  ναυτικὸν   τὸ Ξέρξεω ἀπολέεσθαι μέλλοι. ταῦτα
[8, 82]   Ἀρτεμίσιον τῇ Λημνίῃ ἐξεπληροῦτο τὸ  ναυτικὸν   τοῖσι Ἕλλησι ἐς τὰς ὀγδώκοντα
[8, 108]   ἐδόκεε ἐπιδιώκειν. τὸν μέν νυν  ναυτικὸν   τὸν Ξέρξεω στρατὸν οὐκ ἐπεῖδον
[8, 131]   πεζὸς οὔκω συνελέγετο, δὲ  ναυτικὸς   ἀπίκετο ἐς Αἴγιναν, νέες ἀριθμὸν
[8, 130]   βασιλέα οὕτω ἔπρηξαν. ~ὁ δὲ  ναυτικὸς   Ξέρξεω περιγενόμενος ὡς προσέμιξε
[8, 40]   ἀπαλλαγὴ γίνεται. ~ὁ δὲ Ἑλλήνων  ναυτικὸς   στρατὸς ἀπὸ τοῦ Ἀρτεμισίου Ἀθηναίων
[8, 42]   λοιπὸς πυνθανόμενος τῶν Ἑλλήνων  ναυτικὸς   στρατὸς ἐκ Τροίζηνος· ἐς γὰρ
[8, 68]   ἐπειχθῇς ναυμαχῆσαι, δειμαίνω μὴ  ναυτικὸς   στρατὸς κακωθεὶς τὸν πεζὸν προσδηλήσηται.
[8, 21]   κατῆρες ἕτοιμον, εἰ παλήσειε  ναυτικὸς   στρατός, σημαίνειν τοῖσι ἐν Θερμοπύλῃσι
[8, 126]   ὡς βασιλεὺς παρεξεληλάκεε καὶ  ναυτικὸς   τοῖσι Πέρσῃσι οἰχώκεε φεύγων ἐκ
[8, 24]   ἵνα μὴ ὀφθείησαν ὑπὸ τοῦ  ναυτικοῦ   στρατοῦ. (ὡς δὲ διέβη ἐς
[8, 60]   ἄλλα εὐτυχήσωμεν. ἅμα δὲ τῷ  ναυτικῷ   αὐτῶν ἕψεται καὶ πεζὸς
[8, 64]   Αἰακὸν καὶ τοὺς ἄλλους Αἰακίδας  νέα   ἀπέστελλον ἐς Αἴγιναν. ~ἔφη δὲ
[8, 90]   νηῦς κατέδυσε τῶν Σαμοθρηίκων τὴν  νέα.   ἅτε δὲ ἐόντες ἀκοντισταὶ οἱ
[8, 10]   ἐποιεῦντο ὅκως αὐτὸς ἕκαστος πρῶτος  νέα   Ἀττικὴν ἑλὼν παρὰ βασιλέος δῶρα
[8, 94]   Ἕλληνες. (οὕτω δὴ ἀποστρέψαντα τὴν  νέα   αὐτόν τε καὶ τοὺς ἄλλους
[8, 57]   δὴ Θεμιστοκλέα ἀπικόμενον ἐπὶ τὴν  νέα   εἴρετο Μνησίφιλος ἀνὴρ Ἀθηναῖος
[8, 58]   δ᾽ αὐτὸν ἐς τὴν  νέα   ἐκέλευε ἐσβάντα λέγειν, εἴ τι
[8, 88]   γὰρ βασιλέα θηεύμενον μαθεῖν τὴν  νέα   ἐμβαλοῦσαν, καὶ δή τινα εἰπεῖν
[8, 119]   τοῦ καταστρώματος καταβιβάσαι ἐς κοίλην  νέα   ἐόντας Πέρσας καὶ Περσέων τοὺς
[8, 118]   ἐς τὴν θάλασσαν, καὶ τὴν  νέα   ἐπικουφισθεῖσαν οὕτω δὴ ἀποσωθῆναι ἐς
[8, 92]   νέες τε Θεμιστοκλέος διώκουσα  νέα   καὶ Πολυκρίτου τοῦ Κριοῦ
[8, 120]   μιν φασὶ ἐπιβῆναι ἐπὶ τὴν  νέα.   ~οἱ δὲ Ἕλληνες ἐπείτε οὐκ
[8, 5]   ἠγόρευε καὶ πέμπει ἐπὶ τὴν  νέα   τὴν Ἀδειμάντου τάλαντα ἀργυρίου τρία·
[8, 87]   νηὶ ἀνδρῶν βαρβάρων, νομίσας τὴν  νέα   τὴν Ἀρτεμισίης Ἑλληνίδα εἶναι
[8, 92]   Αἴγιναν. (ὡς δὲ ἐσεῖδε τὴν  νέα   τὴν Ἀττικὴν Πολύκριτος, ἔγνω
[8, 58]   ταῦτα ἀμειψάμενος ἤιε ἐπὶ τὴν  νέα   τὴν Εὐρυβιάδεω. ἀπικόμενος δὲ ἔφη
[8, 11]   στρατοπέδῳ ἄνδρα. πρῶτος δὲ Ἑλλήνων  νέα   τῶν πολεμίων εἷλε ἀνὴρ Ἀθηναῖος
[8, 88]   Ἀρτεμισίην ὡς εὖ ἀγωνίζεται καὶ  νέα   τῶν πολεμίων κατέδυσε; καὶ τὸν
[8, 1]   εἴκοσι, Ἀθηναίων σφι παρεχόντων τὰς  νέας,   Αἰγινῆται δὲ ὀκτωκαίδεκα, Σικυώνιοι δὲ
[8, 11]   καὶ κατὰ στόμα. (ἐνθαῦτα τριήκοντα  νέας   αἱρέουσι τῶν βαρβάρων καὶ τὸν
[8, 84]   πρύμνην ἀνεκρούοντο καὶ ὤκελλον τὰς  νέας,   Ἀμεινίης δὲ Παλληνεὺς ἀνὴρ Ἀθηναῖος
[8, 60]   ἀναζεύξῃς πρὸς τὸν Ἰσθμὸν τὰς  νέας.   ἀντίθες γὰρ ἑκάτερον ἀκούσας. πρὸς
[8, 84]   Αἰακίδας ἀπεδήμησε. ~ἐνθαῦτα ἀνῆγον τὰς  νέας   ἁπάσας Ἕλληνες, ἀναγομένοισι δέ σφι
[8, 57]   (οὔτ᾽ ἄρα, ἤν ἀπαείρωσι τὰς  νέας   ἀπὸ Σαλαμῖνος, περὶ οὐδεμιῆς ἔτι
[8, 63]   πρὸς τὸν Ἰσθμὸν ἀγάγῃ τὰς  νέας·   ἀπολιπόντων γὰρ Ἀθηναίων οὐκέτι ἐγίνοντο
[8, 17]   τε μεγάλα ἔργα ἀπεδέξαντο καὶ  νέας   αὐτοῖσι ἀνδράσι εἷλον Ἑλληνίδας πέντε.
[8, 68]   ἐπειχθῇς ναυμαχίην ποιεύμενος, ἀλλὰ τὰς  νέας   αὐτοῦ ἔχῃς πρὸς γῇ μένων
[8, 110]   ὑπουργέειν, ἔσχε τοὺς Ἕλληνας τὰς  νέας   βουλομένους διώκειν καὶ τὰς ἐν
[8, 42]   μέντοι γένεος τοῦ βασιληίου ἐών·  νέας   δὲ πολλῷ πλείστας τε καὶ
[8, 23]   μὲν ἀγγέλλοντα εἶχον ἐν φυλακῇ,  νέας   δὲ ταχέας ἀπέστειλαν προκατοψομένας· ἀπαγγειλάντων
[8, 82]   ἐς τὰς ὀγδώκοντα καὶ τριηκοσίας  νέας·   δύο γὰρ δὴ νεῶν τότε
[8, 67]   κατέβη αὐτὸς Ξέρξης ἐπὶ τὰς  νέας,   ἐθέλων σφι συμμῖξαί τε καὶ
[8, 107]   τῆς ἠπείρου ταύτης, ἔδοξάν τε  νέας   εἶναι καὶ ἔφευγον ἐπὶ πολλόν·
[8, 108]   τὸν πεζὸν ἤλπιζον καὶ τὰς  νέας   εἶναι περὶ Φάληρον, ἐδόκεόν τε
[8, 85]   συχνῶν οὐνόματα τριηράρχων καταλέξαι τῶν  νέας   Ἑλληνίδας ἑλόντων, χρήσομαι δὲ αὐτοῖσι
[8, 6]   πρότερον περὶ τὸ Ἀρτεμίσιον ναυλοχέειν  νέας   Ἑλληνίδας ὀλίγας, τότε δὲ αὐτοὶ
[8, 10]   ἐπενείκαντες ἀνῆγον καὶ αὐτοὶ τὰς  νέας,   ἐλπίσαντες σφέας εὐπετέως αἱρήσειν, οἰκότα
[8, 56]   τοῦ συνεδρίου ἐσέβαινον ἐς τὰς  νέας.   ~ἐνθαῦτα δὴ Θεμιστοκλέα ἀπικόμενον ἐπὶ
[8, 70]   δὲ παρήγγελλον ἀναπλέειν, ἀνῆγον τὰς  νέας   ἐπὶ τὴν Σαλαμῖνα καὶ παρεκρίθησαν
[8, 43]   Ἀρτεμισίῳ· Σικυώνιοι δὲ πεντεκαίδεκα παρείχοντο  νέας,   Ἐπιδαύριοι δὲ δέκα, Τροιζήνιοι δὲ
[8, 94]   (Ἀδείμαντε, σὺ μὲν ἀποστρέψας τὰς  νέας   ἐς φυγὴν ὅρμησαι καταπροδοὺς τοὺς
[8, 56]   πρῆγμα, ἀλλ᾽ ἔς τε τὰς  νέας   ἐσέπιπτον καὶ ἱστία ἀείροντο ὡς
[8, 45]   ἐπ᾽ Ἀρτεμισίῳ, Ἀμπρακιῶται δὲ ἑπτὰ  νέας   ἔχοντες ἐπεβοήθησαν, Λευκάδιοι δὲ τρεῖς,
[8, 130]   ἐφύλασσον τὴν Ἰωνίην μὴ ἀποστῇ,  νέας   ἔχοντες σὺν τῇσι Ἰάσι τριηκοσίας.
[8, 60]   τὸ ἥκιστα ἡμῖν σύμφορον ἐστὶ  νέας   ἔχουσι βαρυτέρας καὶ ἀριθμὸν ἐλάσσονας·
[8, 76]   (τῶνδε δὲ εἵνεκα ἀνῆγον τὰς  νέας,   ἵνα δὴ τοῖσι Ἕλλησι μηδὲ
[8, 83]   ῥῆσιν, ἐσβαίνειν ἐκέλευε ἐς τὰς  νέας.   καὶ οὗτοι μὲν δὴ ἐσέβαινον,
[8, 1]   δύο, καὶ Κήιοι δύο τε  νέας   καὶ πεντηκοντέρους δύο· Λοκροὶ δέ
[8, 14]   ἐπέλαμψε, ἀτρέμας τε εἶχον τὰς  νέας   καί σφι ἀπεχρᾶτο κακῶς πρήσουσι
[8, 1]   ἐόντες συνεπλήρουν τοῖσι Ἀθηναίοισι τὰς  νέας.   Κορίνθιοι δὲ τεσσεράκοντα νέας παρείχοντο,
[8, 111]   ἔτι προσωτέρω τῶν βαρβάρων τὰς  νέας   μήτε πλέειν ἐς τὸν Ἑλλήσποντον
[8, 44]   πρὸς πάντας τοὺς ἄλλους παρεχόμενοι  νέας   ὀγδώκοντα καὶ ἑκατόν, μοῦνοι· ἐν
[8, 25]   ἀπέπλεον ἐς Ἱστιαίην ἐπὶ τὰς  νέας,   οἱ δὲ ἀμφὶ Ξέρξην ἐς
[8, 51]   τὸ μαντήιον καὶ οὐ τὰς  νέας.   ~οἱ δὲ Πέρσαι ἱζόμενοι ἐπὶ
[8, 107]   δὲ νυκτὸς κελεύσαντος βασιλέος τὰς  νέας   οἱ στρατηγοὶ ἐκ τοῦ Φαλήρου
[8, 108]   ἀλεξησόμενοι. ἐπεὶ δὲ ἐπύθοντο τὰς  νέας   οἰχωκυίας, αὐτίκα μετὰ ταῦτα ἐδόκεε
[8, 15]   ποιησάμενοι οἱ στρατηγοὶ τῶν βαρβάρων  νέας   οὕτω σφι ὀλίγας λυμαίνεσθαι, καὶ
[8, 1]   τὰς νέας. Κορίνθιοι δὲ τεσσεράκοντα  νέας   παρείχοντο, Μεγαρέες δὲ εἴκοσι. (καὶ
[8, 1]   ταχθέντες ἦσαν οἵδε, Ἀθηναῖοι μὲν  νέας   παρεχόμενοι ἑκατὸν καὶ εἴκοσι καὶ
[8, 43]   ἐκ μὲν Πελοποννήσου Λακεδαιμόνιοι ἑκκαίδεκα  νέας   παρεχόμενοι, Κορίνθιοι δὲ τὸ αὐτὸ
[8, 108]   νήσων τραπομένους καὶ ἐπιδιώξαντας τὰς  νέας   πλέειν ἰθέως ἐπὶ τὸν Ἑλλήσποντον
[8, 57]   ὡς εἴη δεδογμένον ἀνάγειν τὰς  νέας   πρὸς τὸν Ἰσθμὸν καὶ πρὸ
[8, 79]   οἱ ἀπὸ Πελοποννήσου ἀνάγειν τὰς  νέας   πρὸς τὸν Ἰσθμόν. (ὡς δὲ
[8, 15]   κατὰ μέσον ἡμέρης ἀνῆγον τὰς  νέας.   συνέπιπτε δὲ ὥστε τὰς αὐτὰς
[8, 42]   Ἀρτεμισίου ἐς Σαλαμῖνα κατέσχον τὰς  νέας,   συνέρρεε καὶ λοιπὸς πυνθανόμενος
[8, 22]   ὕστατοι δὲ Ἀθηναῖοι. ~Ἀθηναίων δὲ  νέας   τὰς ἄριστα πλεούσας ἐπιλεξάμενος Θεμιστοκλέης
[8, 10]   γε τῶν Ἑλλήνων ὁρῶντες ὀλίγας  νέας,   τὰς δὲ ἑωυτῶν πλήθεΐ τε
[8, 46]   (Στυρέες δὲ τὰς αὐτὰς παρείχοντο  νέας   τάς περ ἐπ᾽ Ἀρτεμισίῳ, Κύθνιοι
[8, 4]   Ἀρτεμίσιον Ἑλλήνων ἀπικόμενοι ὡς εἶδον  νέας   τε πολλὰς καταχθείσας ἐς τὰς
[8, 65]   ἔσται, ἢν δὲ ἐπὶ τὰς  νέας   τράπηται τὰς ἐν Σαλαμῖνι, τὸν
[8, 40]   δεηθέντων ἐς Σαλαμῖνα κατίσχει τὰς  νέας.   τῶνδε δὲ εἵνεκα προσεδεήθησαν αὐτῶν
[8, 129]   πολλάκις γινομένη. οἱ μὲν δὴ  νέειν   αὐτῶν οὐκ ἐπιστάμενοι διεφθείροντο, τοὺς
[8, 89]   τινὲς καὶ Ἑλλήνων· ἅτε γὰρ  νέειν   ἐπιστάμενοι, τοῖσι αἱ νέες διεφθείροντο,
[8, 89]   πολλοὶ ἐν τῇ θαλάσσῃ διεφθάρησαν  νέειν   οὐκ ἐπιστάμενοι. ἐπεὶ δὲ αἱ
[8, 62]   ἡμῖν τοῦ πολέμου φέρουσι αἱ  νέες.   ἀλλ᾽ ἐμοὶ πείθεο. (εἰ δὲ
[8, 46]   μέν σφι καὶ ἄλλαι πεπληρωμέναι  νέες,   ἀλλὰ τῇσι μὲν τὴν ἑωυτῶν
[8, 132]   ἐς τὴν Αἴγιναν πᾶσαι αἱ  νέες,   ἀπίκοντο Ἰώνων ἄγγελοι ἐς τὸ
[8, 131]   δὲ ναυτικὸς ἀπίκετο ἐς Αἴγιναν,  νέες   ἀριθμὸν δέκα καὶ ἑκατόν. (στρατηγὸς
[8, 90]   τῶν τινες Φοινίκων, τῶν αἱ  νέες   διεφθάρατο, ἐλθόντες παρὰ βασιλέα διέβαλλον
[8, 89]   γὰρ νέειν ἐπιστάμενοι, τοῖσι αἱ  νέες   διεφθείροντο, καὶ μὴ ἐν χειρῶν
[8, 16]   (πολλαὶ μὲν δὴ τῶν Ἑλλήνων  νέες   διεφθείροντο πολλοὶ δὲ ἄνδρες, πολλῷ
[8, 107]   χρόνῳ δὲ μαθόντες ὅτι οὐ  νέες   εἶεν ἀλλ᾽ ἄκραι, συλλεχθέντες ἐκομίζοντο.
[8, 94]   κατ᾽ ἀρχάς, ὡς συνέμισγον αἱ  νέες,   ἐκπλαγέντα τε καὶ ὑπερδείσαντα, τὰ
[8, 42]   συνελέχθησάν τε δὴ πολλῷ πλεῦνες  νέες   ἐπ᾽ Ἀρτεμισίῳ ἐναυμάχεον καὶ
[8, 92]   ἐς τοὺς Αἰγινήτας. ~ἐνθαῦτα συνεκύρεον  νέες   τε Θεμιστοκλέος διώκουσα νέα
[8, 93]   καὶ οἱ ἄλλοι, τῶν αἱ  νέες   περιεγεγόνεσαν, ἐν τῷ Φαλήρῳ. ~Ἀδείμαντον
[8, 92]   οἱ δὲ βάρβαροι τῶν αἱ  νέες   περιεγένοντο, φεύγοντες ἀπίκοντο ἐς Φάληρον
[8, 61]   περ ἐκείνοισι, ἔστ᾽ ἂν διηκόσιαι  νέες   σφι ἔωσι πεπληρωμέναι· οὐδαμοὺς γὰρ
[8, 16]   ἄνδρες, πολλῷ δ᾽ ἔτι πλεῦνες  νέες   τε τῶν βαρβάρων καὶ ἄνδρες,
[8, 14]   παρεόντι. τοῖσι δε Ἕλλησι ἐπεβοήθεον  νέες   τρεῖς καὶ πεντήκοντα Ἀττικαί. (αὗταί
[8, 87]   ἔμπροσθε γὰρ αὐτῆς ἦσαν ἄλλαι  νέες   φίλιαι, δὲ αὐτῆς πρὸς
[8, 90]   ὡς δι᾽ ἐκείνους ἀπολοίατο αἱ  νέες,   ὡς προδόντων. συνήνεικε ὦν οὕτω
[8, 87]   Δαμασιθύμου. (εἰ μὲν καί τι  νεῖκος   πρὸς αὐτὸν ἐγεγόνεε ἔτι περὶ
[8, 24]   τοῦ στρατοῦ τοῦ ἑωυτοῦ ἦσαν  νεκροὶ   ἐν Θερμοπύλῃσι (ἦσαν δὲ καὶ
[8, 12]   ἀπὸ τοῦ Πηλίου· οἱ δὲ  νεκροὶ   καὶ τὰ ναυήγια ἐξεφέποντο ἐς
[8, 25]   ἦν· τῶν μὲν χίλιοι ἐφαίνοντο  νεκροὶ   κείμενοι, οἳ δὲ πάντες ἐκέατο
[8, 24]   Ξέρξης ἑτοιμασάμενος τὰ περὶ τοὺς  νεκροὺς   ἔπεμπε ἐς τὸν ναυτικὸν στρατὸν
[8, 25]   διαπεραιωθέντες δὲ ἐθηεῦντο διεξιόντες τοὺς  νεκρούς·   πάντες δὲ ἠπιστέατο τοὺς κειμένους
[8, 25]   Ξέρξης ταῦτα πρήξας περὶ τοὺς  νεκροὺς   τοὺς ἑωυτοῦ· καὶ γὰρ δὴ
[8, 27]   στρατιὴ οὕτω ὥστε τετρακισχιλίων κρατῆσαι  νεκρῶν   καὶ ἀσπίδων Φωκέας, τῶν τὰς
[8, 18]   τῆς ναυμαχίης ἀπηλλάχθησαν, τῶν μὲν  νεκρῶν   καὶ τῶν ναυηγίων ἐπεκράτεον, τρηχέως
[8, 136]   Φρυγίης ἐδόθη Ἀλάβανδα πόλις μεγάλη  νέμεσθαι·   ἅμα δὲ Μαρδόνιος πυθόμενος
[8, 115]   τοῖσι Θρήιξι ἀπαιτέοντος Ξέρξεω ἔφασαν  νεμομένας   ἁρπασθῆναι ὑπὸ τῶν ἄνω Θρηίκων
[8, 106]   τὴν Μυσίην, τὴν Χῖοι μὲν  νέμονται   Ἀταρνεὺς δὲ καλέεται, εὑρίσκει τὸν
[8, 137]   τῷ βασιλέι, μὲν ἵππους  νέμων,   δὲ βοῦς, δὲ
[8, 109]   γενέσθαι, ἄνδρας ἐς ἀναγκαίην ἀπειληθέντας  νενικημένους   ἀναμάχεσθαί τε καὶ ἀναλαμβάνειν τὴν
[8, 79]   ὑπὸ τοῦ δήμου· τὸν ἐγὼ  νενόμικα,   πυνθανόμενος αὐτοῦ τὸν τρόπον, ἄριστον
[8, 110]   τάδε. (ἔπεμψέ με Θεμιστοκλέης  Νεοκλέος,   στρατηγὸς μὲν Ἀθηναίων ἀνὴρ δὲ
[8, 87]   νηῦς Ἀρτεμισίης ἐδιώκετο ὑπὸ  νεὸς   Ἀττικῆς· καὶ οὐκ ἔχουσα
[8, 90]   τοὺς ἐπιβάτας ἀπὸ τῆς καταδυσάσης  νεὸς   βάλλοντες ἀπήραξαν καὶ ἐπέβησάν τε
[8, 58]   ἀνέγνωσε χρηίζων ἔκ τε τῆς  νεὸς   ἐκβῆναι συλλέξαι τε τοὺς στρατηγοὺς
[8, 88]   φάναι, σαφέως τὸ ἐπίσημον τῆς  νεὸς   ἐπισταμένους· τὴν δὲ διαφθαρεῖσαν ἠπιστέατο
[8, 121]   ἔχων ἐν τῇ χειρὶ ἀκρωτήριον  νεός,   ἐὼν μέγαθος δυώδεκα πηχέων· ἕστηκε
[8, 84]   νηὶ ἐμβάλλει· συμπλακείσης δὲ τῆς  νεὸς   καὶ οὐ δυναμένων ἀπαλλαγῆναι, οὕτω
[8, 88]   τὸ τῶν ἐκ τῆς Καλυνδικῆς  νεὸς   μηδένα ἀποσωθέντα κατήγορον γενέσθαι. Ξέρξην
[8, 87]   τε γὰρ τῆς Ἀττικῆς  νεὸς   τριήραρχος ὡς εἶδέ μιν ἐμβάλλουσαν
[8, 118]   τὸν Ἑλλήσποντον, αὐτὸς δ᾽ ἐπὶ  νεὸς   Φοινίσσης ἐπιβὰς ἐκομίζετο ἐς τὴν
[8, 118]   γάρ τι χειμαίνεσθαι γεμούσης τῆς  νεός,   ὥστε ἐπὶ τοῦ καταστρώματος ἐπεόντων
[8, 65]   κονιορτοῦ καὶ τῆς φωνῆς γενέσθαι  νέφος   καὶ μεταρσιωθὲν φέρεσθαι ἐπὶ Σαλαμῖνος
[8, 109]   τε αὐτοὺς καὶ τὴν Ἑλλάδα,  νέφος   τοσοῦτο ἀνθρώπων ἀνωσάμενοι, μὴ διώκωμεν
[8, 7]   ταῦτα ὦν τάδε ἐμηχανῶντο· τῶν  νεῶν   ἁπασέων ἀποκρίναντες διηκοσίας περιέπεμπον ἔξωθεν
[8, 99]   οὐκ οὕτω δὲ περὶ τῶν  νεῶν   ἀχθόμενοι ταῦτα οἱ Πέρσαι ἐποίευν
[8, 12]   περί τε τὰς πρῴρας τῶν  νεῶν   εἱλέοντο καὶ ἐτάρασσον τοὺς ταρσοὺς
[8, 15]   δὲ βάρβαροι μηνοειδὲς ποιήσαντες τῶν  νεῶν   ἐκυκλοῦντο, ὡς περιλάβοιεν αὐτούς. ~ἐνθεῦτεν
[8, 86]   εἶχε· τὸ δὲ πλῆθος τῶν  νεῶν   ἐν τῇ Σαλαμῖνι ἐκεραΐζετο, αἳ
[8, 7]   δὴ περιέπεμπον, τῶν δὲ λοιπέων  νεῶν   ἐν τῇσι Ἀφέτῃσι ἐποιεῦντο ἀριθμόν.
[8, 2]   παρείχοντο. ἀριθμὸς δὲ τῶν συλλεχθεισέων  νεῶν   ἐπ᾽ Ἀρτεμίσιον ἦν, πάρεξ τῶν
[8, 8]   οὗτοι ἀριθμὸν ἐποιεῦντο τῶν  νεῶν,   ἦν γὰρ ἐν τῷ στρατοπέδῳ
[8, 130]   ἐς Σάμον· αἳ δὲ τῶν  νεῶν   καὶ ἐχειμέρισαν αὐτοῦ· Περσέων δὲ
[8, 67]   τύραννοι καὶ ταξίαρχοι ἀπὸ τῶν  νεῶν,   καὶ ἵζοντο ὥς σφι βασιλεὺς
[8, 16]   ἑωυτοῦ ἔπιπτε, ταρασσομενέων τε τῶν  νεῶν   καὶ περιπιπτουσέων περὶ ἀλλήλας· ὅμως
[8, 9]   καὶ ἀπαντᾶν τῇσι περιπλεούσῃσι τῶν  νεῶν.   μετὰ δὲ τοῦτο, ὡς οὐδείς
[8, 68]   τοι τάδε λέγω, φείδεο τῶν  νεῶν   μηδὲ ναυμαχίην ποιέο. οἱ γὰρ
[8, 91]   ἀντισταμένας καὶ τὰς φευγούσας τῶν  νεῶν,   οἱ δὲ Αἰγινῆται τὰς ἐκπλεούσας·
[8, 16]   δεινὸν γὰρ χρῆμα ἐποιεῦντο ὑπὸ  νεῶν   ὀλιγέων ἐς φυγὴν τρέπεσθαι. (πολλαὶ
[8, 2]   ὡς τὸ πλῆθος ἕκαστοι τῶν  νεῶν   παρείχοντο. ἀριθμὸς δὲ τῶν συλλεχθεισέων
[8, 48]   δὲ ἐγένετο πᾶς τῶν  νεῶν,   πάρεξ τῶν πεντηκοντέρων, τριηκόσιαι καὶ
[8, 100]   δοκεόντων κατεργάσθαι ἀποβὰς ἀπὸ τῶν  νεῶν   πειρήσεται ἀντιωθῆναι οὔτ᾽ ἐκ τῆς
[8, 8]   γένοιτο, καὶ τὰς περιπεμφθείσας τῶν  νεῶν   περὶ Εὔβοιαν. ~τοῦτο δὲ ἀκούσαντες
[8, 7]   ἐναντίης. (ταῦτα βουλευσάμενοι ἀπέπεμπον τῶν  νεῶν   τὰς ταχθείσας, αὐτοὶ οὐκ ἐν
[8, 18]   Ἀθηναῖοι τῶν αἱ ἡμίσεαι τῶν  νεῶν   τετρωμέναι ἦσαν, δρησμὸν δὴ ἐβούλευον
[8, 82]   τριηκοσίας νέας· δύο γὰρ δὴ  νεῶν   τότε κατέδεε ἐς τὸν ἀριθμόν.
[8, 94]   ὡς γὰρ ἀγχοῦ γενέσθαι τῶν  νεῶν,   τοὺς ἀπὸ τοῦ κέλητος λέγειν
[8, 81]   στρατόπεδον τὸ Ἑλληνικὸν ὑπὸ τῶν  νεῶν   τῶν Ξέρξεω· παραρτέεσθαι τε συνεβούλευε
[8, 33]   καὶ Τεθρώνιον καὶ Ἀμφίκαιαν καὶ  Νέωνα   καὶ Πεδιέας καὶ Τριτέας καὶ
[8, 32]   τοῦ Παρνησοῦ κορυφή, κατὰ  Νέωνα   πόλιν κειμένη ἐπ᾽ ἑωυτῆς· Τιθορέα
[8, 137]   δὲ βοῦς, δὲ  νεώτατος   αὐτῶν Περδίκκης τὰ λεπτὰ τῶν
[8, 138]   ὡς σὺν νόῳ κείνων  νεώτατος   λάβοι τὰ διδόμενα. δὲ
[8, 142]   ἔπεμψαν Λακεδαιμόνιοι δεησομένους ὑμέων μήτε  νεώτερον   ποιέειν μηδὲν κατὰ τὴν Ἑλλάδα
[8, 21]   ἀγγέλλειν τριηκοντέρῳ, ἤν τι καταλαμβάνῃ  νεώτερον   τὸν πεζόν. (οὗτος ὦν
[8, 87]   τριήραρχος ὡς εἶδέ μιν ἐμβάλλουσαν  νηὶ   ἀνδρῶν βαρβάρων, νομίσας τὴν νέα
[8, 90]   (ἔτι τούτων ταῦτα λεγόντων ἐνέβαλε  νηὶ   Ἀττικῇ Σαμοθρηικίη νηῦς. τε
[8, 92]   ἀρετῆς εἵνεκα εἶχον ἐν τῇ  νηὶ   ἐκπαγλεόμενοι· τὸν δὴ περιάγουσα ἅμα
[8, 84]   δὲ Παλληνεὺς ἀνὴρ Ἀθηναῖος ἐξαναχθεὶς  νηὶ   ἐμβάλλει· συμπλακείσης δὲ τῆς νεὸς
[8, 92]   Πολυκρίτου τοῦ Κριοῦ ἀνδρὸς Αἰγινήτεω  νηὶ   ἐμβαλοῦσα Σιδωνίῃ, περ εἷλε
[8, 92]   μηδισμὸν ὀνειδίζων. ταῦτα μέν νυν  νηὶ   ἐμβαλὼν Πολύκριτος ἀπέρριψε ἐς
[8, 82]   (σὺν δὲ ὦν ταύτῃ τῇ  νηὶ   τῇ αὐτομολησάσῃ ἐς Σαλαμῖνα καὶ
[8, 47]   ἐβοήθησαν τῇ Ἑλλάδι κινδυνευούσῃ μιῇ  νηί,   τῆς ἦρχε ἀνὴρ τρὶς πυθιονίκης
[8, 87]   ὑπὸ τῆς Ἀττικῆς φέρουσα ἐνέβαλε  νηὶ   φιλίῃ ἀνδρῶν τε Καλυνδέων καὶ
[8, 17]   ἀνδράσι τε διηκοσίοισι καὶ οἰκηίῃ  νηί.   ~ὡς δὲ διέστησαν, ἄσμενοι ἑκάτεροι
[8, 129]   ὅτι τοῦ Ποσειδέωνος ἐς τὸν  νηὸν   καὶ τὸ ἄγαλμα τὸ ἐν
[8, 55]   Ἐρεχθέος τοῦ γηγενέος λεγομένου εἶναι  νηός,   ἐν τῷ ἐλαίη τε καὶ
[8, 37]   ἦν Ἀκήρατος, ὁρᾷ πρὸ τοῦ  νηοῦ   ὅπλα προκείμενα ἔσωθεν ἐκ τοῦ
[8, 37]   αὐτόματα φανῆναι ἔξω προκείμενα τοῦ  νηοῦ·   τὰ δὲ δὴ ἐπὶ τούτῳ
[8, 27]   τὸν τρίποδα συνεστεῶτες ἔμπροσθε τοῦ  νηοῦ   τοῦ ἐν Δελφοῖσι, καὶ ἕτεροι
[8, 76]   Ἀρτεμισίῳ ἀγωνισμάτων. ἐς δὲ τὴν  νησῖδα   τὴν Ψυττάλειαν καλεομένην ἀπεβίβαζον τῶν
[8, 76]   ἀγγελθέντα, τοῦτο μὲν ἐς τὴν  νησῖδα   τὴν Ψυττάλειαν, μεταξὺ Σαλαμῖνός τε
[8, 95]   τοὺς Πέρσας τοὺς ἐν τῇ  νησῖδι   ταύτῃ κατεφόνευσαν πάντας. ~ὡς δὲ
[8, 46]   πολιητέων κατά περ οἱ ἄλλοι  νησιῶται,   ἀλογήσαντες δὲ τῶν ἐντολέων ἀπίκατο
[8, 66]   Τηνίους τε καὶ τοὺς λοιποὺς  νησιώτας   πάντας, πλὴν τῶν πέντε πολίων
[8, 111]   ἐξελεῖν ἐθέλοντες. (πρῶτοι γὰρ Ἄνδριοι  νησιωτέων   αἰτηθέντες πρὸς Θεμιστοκλέος χρήματα οὐκ
[8, 46]   ἐόντες οὗτοι Δωρικὸν ἀπὸ Κορίνθου.  ~νησιωτέων   δὲ Αἰγινῆται τριήκοντα παρείχοντο. ἦσαν
[8, 112]   ἐξ Ἄνδρου ὁρμώμενος χρήματα παρὰ  νησιωτέων   ἐκτᾶτο λάθρῃ τῶν ἄλλων στρατηγῶν.
[8, 112]   δὴ τινὲς καὶ ἄλλοι ἔδοσαν  νησιωτέων,   οὐκ ἔχω εἰπεῖν, δοκέω δὲ
[8, 46]   οὗτοι γὰρ οὐκ ἔδοσαν μοῦνοι  νησιωτέων   τῷ βαρβάρῳ γῆν τε καὶ
[8, 111]   ἀχρήστους οὐκ ἐκλείπειν σφέων τὴν  νῆσον   ἀλλ᾽ αἰεὶ φιλοχωρέειν, πενίην τε
[8, 95]   ἐόντες Ἀθηναῖοι, ἐς τὴν Ψυττάλειαν  νῆσον   ἀπέβησε ἄγων, οἳ τοὺς Πέρσας
[8, 76]   τῆς μελλούσης ἔσεσθαι ἔκειτο  νῆσος)   ἵνα τοὺς μὲν περιποιέωσι τοὺς
[8, 112]   πλεονεκτέων, ἐσπέμπων ἐς τὰς ἄλλας  νήσους   ἀπειλητηρίους λόγους αἴτεε χρήματα διὰ
[8, 70]   ναυμαχέειν μέλλοιεν, νικηθέντες τε ἐν  νήσῳ   ἀπολαμφθέντες πολιορκήσονται, ἀπέντες τὴν ἑωυτῶν
[8, 49]   Σαλαμῖνι μὲν ἐόντες πολιορκήσονται ἐν  νήσῳ,   ἵνα σφι τιμωρίη οὐδεμία ἐπιφανήσεται,
[8, 46]   Δωριέες ἀπὸ Ἐπιδαύρου· (τῇ δὲ  νήσῳ   πρότερον οὔνομα ἦν Οἰνώνη. μετὰ
[8, 68]   σῖτος πάρα σφι ἐν τῇ  νήσῳ   ταύτῃ, ὡς ἐγὼ πυνθάνομαι, οὔτε
[8, 108]   μέν νυν γνώμην ἀπεδείκνυτο διὰ  νήσων   τραπομένους καὶ ἐπιδιώξαντας τὰς νέας
[8, 87]   ἐν τούτῳ τῷ καιρῷ  νηῦς   Ἀρτεμισίης ἐδιώκετο ὑπὸ νεὸς
[8, 92]   ἅμα τοῖσι Πέρσῃσι ἥλω  νηῦς   Σιδωνίη, ὥστε Πυθέην οὕτω
[8, 90]   λεγόντων ἐνέβαλε νηὶ Ἀττικῇ Σαμοθρηικίη  νηῦς.   τε δὴ Ἀττικὴ κατεδύετο
[8, 90]   Ἀττικὴ κατεδύετο καὶ ἐπιφερομένη Αἰγιναίη  νηῦς   κατέδυσε τῶν Σαμοθρηίκων τὴν νέα.
[8, 87]   τῶν Καλυνδέων κατὰ τύχην παραπεσοῦσα  νηῦς.   (ὡς δὲ ἐνέβαλέ τε καὶ
[8, 66]   κατά τε ἤπειρον καὶ τῇσι  νηυσὶ   ἀπικόμενοι, ἐπί τε Σηπιάδα
[8, 77]   ὅταν Ἀρτέμιδος χρυσαόρου ἱερὸν ἀκτήν  νηυσὶ   γεφυρώσωσι καὶ εἰναλίην Κυνόσουραν ἐλπίδι
[8, 117]   πόρον, ἐπειγόμενοι τὸν Ἑλλήσποντον τῇσι  νηυσὶ   διέβησαν ἐς Ἄβυδον· τὰς γὰρ
[8, 96]   ἄλλην ναυμαχίην, ἐλπίζοντες τῇσι περιεούσῃσι  νηυσὶ   ἔτι χρήσεσθαι βασιλέα. (τῶν δὲ
[8, 14]   τὴν αὐτὴν ὥρην, πλέοντες ἐπέπεσον  νηυσὶ   Κιλίσσῃσι· ταύτας δὲ διαφθείραντες, ὡς
[8, 78]   οὔκω ὅτι σφέας περιεκυκλοῦντο τῇσι  νηυσὶ   οἱ βάρβαροι, ἀλλ᾽ ὥσπερ τῆς
[8, 10]   Ξέρξεω καὶ οἱ στρατηγοὶ ἐπιπλέοντας  νηυσὶ   ὀλίγῃσι, πάγχυ σφι μανίην ἐπενείκαντες
[8, 60]   πρῶτα μὲν ἐν στεινῷ συμβάλλοντες  νηυσὶ   ὀλίγῃσι πρὸς πολλάς, ἢν τὰ
[8, 74]   ἤδη δρόμου θέοντες καὶ τῇσι  νηυσὶ   οὐκ ἐλπίζοντες ἐλλάμψεσθαι· οἳ δὲ
[8, 60]   ἐλπίζω γένηται καὶ νικήσωμεν τῇσι  νηυσί,   οὔτε ὑμῖν ἐς τὸν Ἰσθμὸν
[8, 89]   τεταγμένοι, ἐς τὸ πρόσθε τῇσι  νηυσὶ   παριέναι πειρώμενοι ὡς ἀποδεξόμενοί τι
[8, 76]   Μουνυχίης πάντα τὸν πορθμὸν τῇσι  νηυσί.   (τῶνδε δὲ εἵνεκα ἀνῆγον τὰς
[8, 89]   αὐτοὶ ἔργον βασιλέι, τῇσι σφετέρῃσι  νηυσὶ   φευγούσῃσι περιέπιπτον. ~ἐγένετο δὲ καὶ
[8, 131]   τοῦ Ἀναξανδρίδεω τοῦ Θεοπόμπου τοῦ  Νικάνδρου   τοῦ Χαρίλεω τοῦ Εὐνόμου τοῦ
[8, 77]   εὐρύοπα Κρονίδης ἐπάγει καὶ πότνια  Νίκη.   ἐς τοιαῦτα μὲν καὶ οὕτω
[8, 108]   Ἑλλήνων καρπόν. (ἀλλὰ δοκέειν γὰρ  νικηθέντα   τῇ ναυμαχίῃ οὐ μενέειν ἐν
[8, 70]   γῆς τῆς Ἀθηναίων ναυμαχέειν μέλλοιεν,  νικηθέντες   τε ἐν νήσῳ ἀπολαμφθέντες πολιορκήσονται,
[8, 49]   τὸν λόγον τόνδε, ὡς εἰ  νικηθέωσι   τῇ ναυμαχίῃ, ἐν Σαλαμῖνι μὲν
[8, 140]   καὶ ἢν ἡμέας ὑπερβάλησθε καὶ  νικήσητε,   τοῦ περ ὑμῖν οὐδεμία ἐλπὶς
[8, 60]   τὰ ἐγὼ ἐλπίζω γένηται καὶ  νικήσωμεν   τῇσι νηυσί, οὔτε ὑμῖν ἐς
[8, 124]   πᾶσαν τὴν Ἑλλάδα. (ὅτι δὲ  νικῶν   οὐκ ἐτιμήθη πρὸς τῶν ἐν
[8, 102]   λόγος οὐδεὶς γίνεται, οὐδέ τι  νικῶντες   οἱ Ἕλληνες νικῶσι, δοῦλον σὸν
[8, 94]   ἀγόμενοι ὅμηροι ἀποθνήσκειν, ἢν μὴ  νικῶντες   φαίνωνται οἱ Ἕλληνες. (οὕτω δὴ
[8, 102]   οὐδέ τι νικῶντες οἱ Ἕλληνες  νικῶσι,   δοῦλον σὸν ἀπολέσαντες· σὺ δέ,
[8, 94]   Ἕλληνας· οἳ δὲ καὶ δὴ  νικῶσι   ὅσον αὐτοὶ ἠρῶντο ἐπικρατήσαντες τῶν
[8, 98]   καὶ ἀνὴρ τεταγμένος· τοὺς οὔτε  νιφετός,   οὐκ ὄμβρος, οὐ καῦμα, οὐ
[8, 101]   μεταπέμψασθαι, ὅτι πρότερον ἐφαίνετο μούνη  νοέουσα   τὰ ποιητέα ἦν. (ὡς δὲ
[8, 3]   ὡς ἀπολέεται Ἑλλάς, ὀρθὰ  νοεῦντες·   στάσις γὰρ ἔμφυλος πολέμου ὁμοφρονέοντος
[8, 68]   εὐπετέως τοι δέσποτα χωρήσει τὰ  νοέων   ἐλήλυθας. (οὐ γὰρ οἷοί τε
[8, 22]   ἔγραφε, δοκέειν ἐμοί, ἐπ᾽ ἀμφότερα  νοέων,   ἵνα λαθόντα τὰ γράμματα
[8, 102]   θέλειν καί οἱ προχωρήσῃ τὰ  νοέων   λέγει, σὸν τὸ ἔργον
[8, 97]   ὑποθῆται τοῖσι Ἕλλησι αὐτοὶ  νοήσωσι   πλέειν ἐς τὸν Ἑλλήσποντον λύσοντες
[8, 103]   ἄγουσαν αὐτοῦ παῖδας ἐς Ἔφεσον·  νόθοι   γὰρ τινὲς παῖδές οἱ συνέσποντο.
[8, 128]   τῆς Σκιωναίων πόλιος εἵνεκα, μὴ  νομιζοίατο   εἶναι Σκιωναῖοι ἐς τὸν μετέπειτα
[8, 94]   πρώτοισι σφέας αὐτοὺς τῆς ναυμαχίης  νομίζουσι   γενέσθαι· μαρτυρέει δέ σφι καὶ
[8, 69]   τῇ γνώμῃ τῇ Ἀρτεμισίης, καὶ  νομίζων   ἔτι πρότερον σπουδαίην εἶναι τότε
[8, 87]   μιν ἐμβάλλουσαν νηὶ ἀνδρῶν βαρβάρων,  νομίσας   τὴν νέα τὴν Ἀρτεμισίης
[8, 89]   διεφθείροντο, καὶ μὴ ἐν χειρῶν  νόμῳ   ἀπολλύμενοι, ἐς τὴν Σαλαμῖνα διένεον.
[8, 106]   τότε· οἳ σε ποιήσαντα ἀνόσια,  νόμῳ   δικαίῳ χρεώμενοι, ὑπήγαγον ἐς χεῖρας
[8, 97]   εὖ ἠπιστέατο ὡς ἐκ παντὸς  νόου   παρεσκεύασται μένων πολεμήσειν· Μαρδόνιον δ᾽
[8, 115]   ὁδὸν ἔφθειρε. τοὺς δὲ καὶ  νοσέοντας   αὐτῶν κατέλειπε, ἐπιτάσσων τῇσι πόλισι,
[8, 119]   λέγεται λόγος περὶ τοῦ Ξέρξεω  νόστου,   οὐδαμῶς ἔμοιγε πιστὸς οὔτε ἄλλως
[8, 19]   ἐβούλευον ἔσω ἐς τὴν Ἑλλάδα.  ~νόῳ   δὲ λαβὼν Θεμιστοκλέης ὡς
[8, 7]   τὰς ταχθείσας, αὐτοὶ οὐκ ἐν  νόῳ   ἔχοντες ταύτης τῆς ἡμέρης τοῖσι
[8, 138]   παῖς καὶ ὡς σὺν  νόῳ   κείνων νεώτατος λάβοι τὰ
[8, 8]   περιεβάλετο· οὗτος Σκυλλίης ἐν  νόῳ   μὲν εἶχε ἄρα καὶ πρότερον
[8, 86]   οὔτε τεταγμένων ἔτι οὔτε σὺν  νόῳ   ποιεόντων οὐδέν, ἔμελλε τοιοῦτό σφι
[8, 70]   πεζὸς ὑπὸ τὴν παρεοῦσαν  νύκτα   ἐπορεύετο ἐπὶ τὴν Πελοπόννησον. ~καίτοι
[8, 9]   μείναντάς τε καὶ αὐλισθέντας, μετέπειτα  νύκτα   μέσην παρέντας πορεύεσθαι καὶ ἀπαντᾶν
[8, 76]   τοῦτο δέ, ἐπειδὴ ἐγίνοντο μέσαι  νύκτες,   ἀνῆγον μὲν τὸ ἀπ᾽ ἑσπέρης
[8, 27]   τούτους καὶ τὰ ὅπλα αὐτῶν,  νυκτὸς   ἐπεθήκατο τοῖσι Θεσσαλοῖσι, προείπας αὐτοῖσι,
[8, 12]   τε ἄπλετον διὰ πάσης τῆς  νυκτὸς   καὶ σκληραὶ βρονταὶ ἀπὸ τοῦ
[8, 107]   ἐς τοσοῦτο ἐγίνετο, τῆς δὲ  νυκτὸς   κελεύσαντος βασιλέος τὰς νέας οἱ
[8, 76]   οἱ μὲν δὴ ταῦτα τῆς  νυκτὸς   οὐδὲν ἀποκοιμηθέντες παραρτέοντο. ~χρησμοῖσι δὲ
[8, 71]   χρόνον οἱ βοηθήσαντες ἐργαζόμενοι, οὔτε  νυκτὸς   οὔτε ἡμέρης. ~οἱ δὲ βοηθήσαντες
[8, 48]   γένος εἰσὶ Ἀχαιοί. ~οἱ μέν  νυν   ἄλλοι τριήρεας παρεχόμενοι ἐστρατεύοντο, Μήλιοι
[8, 60]   ἐχθρῶν κατύπερθε γενέσθαι. οἰκότα μέν  νυν   βουλευομένοισι ἀνθρώποισι ὡς τὸ ἐπίπαν
[8, 108]   Ἄνδρον ἀπικόμενοι ἐβουλεύοντο. (Θεμιστοκλέης μέν  νυν   γνώμην ἀπεδείκνυτο διὰ νήσων τραπομένους
[8, 142]   ὑμετέρης ἀρχῆθεν ἀγὼν ἐγένετο,  νῦν   δὲ φέρει καὶ ἐς πᾶσαν
[8, 144]   ἂν ἔχωμεν, οὐδὲν λυπέοντες ὑμέας.  νῦν   δέ, ὡς οὕτω ἐχόντων, στρατιὴν
[8, 100]   ἠντιώθησαν, ἔδοσαν δίκας. (εἰ μέν  νυν   δοκέει, αὐτίκα πειρώμεθα τῆς Πελοποννήσου·
[8, 43]   τε καὶ Μηλιέων ἐκ τῆς  νῦν   Δωρίδος καλεομένης χώρης ἐξαναστάντες. ~οὗτοι
[8, 124]   μεγάλως δὲ ἐτίμησαν. ἀριστήια μέν  νυν   ἔδοσαν Εὐρυβιάδῃ ἐλαίης στέφανον, σοφίης
[8, 22]   ποιῆσαι, ὑμεῖς δὲ ἔτι καὶ  νῦν   ἐκ τοῦ μέσου ἡμῖν ἕζεσθε
[8, 44]   ἐπὶ μὲν Πελασγῶν ἐχόντων τὴν  νῦν   Ἑλλάδα καλεομένην ἦσαν Πελασγοί, ὀνομαζόμενοι
[8, 93]   καὶ Ἀρτεμισίην ἐπεδίωξε. εἰ μέν  νυν   ἔμαθε ὅτι ἐν ταύτῃ πλέοι
[8, 112]   διέφυγον τὸ στράτευμα. Θεμιστοκλέης μέν  νυν   ἐξ Ἄνδρου ὁρμώμενος χρήματα παρὰ
[8, 42]   ἀπὸ πολίων πλεύνων. (ναύαρχος μέν  νυν   ἐπῆν ὡυτὸς ὅς περ ἐπ᾽
[8, 143]   ὁδὸν ἴῃ τῇ περ καὶ  νῦν   ἔρχεται, μήκοτε ὁμολογήσειν ἡμέας Ξέρξῃ·
[8, 125]   ὤνθρωπε, ἐὼν Ἀθηναῖος” ταῦτα μέν  νυν   ἐς τοσοῦτο ἐγένετο. ~Ἀρτάβαζος δὲ
[8, 19]   ἀποστήσειν τοὺς ἀρίστους. (ταῦτα μέν  νυν   ἐς τοσοῦτο παρεγύμνου, ἐπὶ δὲ
[8, 60]   εἴχετο, λέγων τάδε. (ἐν σοὶ  νῦν   ἐστὶ σῶσαι τὴν Ἑλλάδα, ἢν
[8, 33]   ἦν δὲ καὶ τότε καὶ  νῦν   ἔτι χρηστήριον αὐτόθι. καὶ τοῦτο
[8, 8]   τῆς θαλάσσης διεξελθών. (λέγεται μέν  νυν   καὶ ἄλλα ψευδέσι εἴκελα περὶ
[8, 36]   αὐτῶν πέρι ἐφρόντιζον. τέκνα μέν  νυν   καὶ γυναῖκας πέρην ἐς τὴν
[8, 110]   ἐν Ἑλλησπόντῳ γεφύρας λύειν. καὶ  νῦν   κατ᾽ ἡσυχίην πολλὴν κομίζεο” οἳ
[8, 109]   ἔχει ἐς τὸ παρεὸν ἡμῖν,  νῦν   μὲν ἐν τῇ Ἑλλάδι καταμείναντας
[8, 108]   ταῦτα ἐδόκεε ἐπιδιώκειν. τὸν μέν  νυν   ναυτικὸν τὸν Ξέρξεω στρατὸν οὐκ
[8, 92]   τὸν μηδισμὸν ὀνειδίζων. ταῦτα μέν  νυν   νηὶ ἐμβαλὼν Πολύκριτος ἀπέρριψε
[8, 79]   αὐτόπτης τοι λέγω γενόμενος ὅτι  νῦν   οὐδ᾽ ἢν θέλωσι Κορίνθιοί τε
[8, 70]   διαταχθέντες κατ᾽ ἡσυχίην. τότε μέν  νυν   οὐκ ἐξέχρησέ σφι ἡμέρη
[8, 106]   παῖδες ἀναγκαζόμενοι ἀπέταμνον. Πανιώνιον μέν  νυν   οὕτω περιῆλθε τε τίσις
[8, 140]   ἔργα, πυνθάνεσθε δὲ καὶ τὴν  νῦν   παρ᾽ ἐμοὶ ἐοῦσαν δύναμιν· ὥστε
[8, 75]   Ἕλληνες δρησμὸν βουλεύονται καταρρωδηκότες, καὶ  νῦν   παρέχει κάλλιστον ὑμέας ἔργων ἁπάντων
[8, 44]   καλεομένης χώρης ἐξαναστάντες. ~οὗτοι μέν  νυν   Πελοποννησίων ἐστρατεύοντο, οἱ δὲ ἐκ
[8, 14]   πολλῷ πλέον εἴη. ~οὗτοι μέν  νυν   περὶ τὰ Κοῖλα τῆς Εὐβοίης
[8, 140]   οὐδὲν λέξω, οὐ γὰρ ἂν  νῦν   πρῶτον ἐκμάθοιτε, προσχρηίζω δὲ ὑμέων
[8, 85]   δὲ πλεῦνες οὔ. (ἔχω μέν  νυν   συχνῶν οὐνόματα τριηράρχων καταλέξαι τῶν
[8, 55]   τε πηχυαῖον ἀναδεδραμηκότα. οὗτοι μέν  νυν   ταῦτα ἔφρασαν. ~οἱ δὲ ἐν
[8, 100]   εἶναι σοὺς δούλους. μάλιστα μέν  νυν   ταῦτα ποίεε· εἰ δ᾽ ἄρα
[8, 143]   πειρῶ ἀναπείθειν οὔτε ἡμεῖς πεισόμεθα.  (νῦν   τε ἀπάγγελλε Μαρδονίῳ ὡς Ἀθηναῖοι
[8, 100]   οὐ δόντας λόγον τῶν ἐποίησαν  νῦν   τε καὶ πρότερον εἶναι σοὺς
[8, 73]   αὐτόχθονα ἐόντα κατὰ χώρην ἵδρυται  νῦν   τε καὶ τὸ πάλαι οἴκεον,
[8, 29]   πλέον αἰεί κοτε ὑμέων ἐφερόμεθα·  νῦν   τε παρὰ τῷ βαρβάρῳ τοσοῦτο
[8, 101]   τῆς γενομένης οὐκ ἐῶσα ποιέεσθαι,  νῦν   τε συμβούλευσον ὁκότερα ποιέων ἐπιτύχω
[8, 140]   ἐξ ἐκείνων γενομένας πάσας μετίημι.  (νῦν   τε ὧδε Μαρδόνιε ποίεε· τοῦτο
[8, 130]   ἀλλ᾽ ἄσμενοι ἀπαλλάσσοντο. κατὰ μέν  νυν   τὴν θάλασσαν ἑσσωμένοι ἦσαν τῷ
[8, 140]   γένηται. (λέγω δὲ ὑμῖν τάδε.  νῦν   τί μαίνεσθε πόλεμον βασιλέι ἀειρόμενοι;
[8, 118]   ἀκούσαντα ταῦτα εἰπεῖν ἄνδρες Πέρσαι,  νῦν   τις διαδεξάτω ὑμέων βασιλέος κηδόμενος·
[8, 121]   ἀπαλλάσσοντο ἐς Σαλαμῖνα. πρῶτα μέν  νυν   τοῖσι θεοῖσι ἐξεῖλον ἀκροθίνια ἄλλα
[8, 28]   ἐν Ἄβῃσι ἀνακέαται. ~ταῦτα μέν  νυν   τὸν πεζὸν ἐργάσαντο τῶν Θεσσαλῶν
[8, 86]   ὀροσάγγαι καλέονται περσιστί. ~περὶ μέν  νυν   τούτους οὕτω εἶχε· τὸ δὲ
[8, 44]   ἐτράποντο τῶν οἰκετέων. οὗτοι μέν  νυν   τούτους σώζοντες ἐλείφθησαν. (Ἀθηναῖοι δὲ
[8, 39]   τῶν βαρβάρων φερόμενοι. τούτων μέν  νυν   τῶν ἀνδρῶν αὕτη ἀπὸ τοῦ
[8, 10]   αὐτοὺς ἐς μέσον. (ὅσοι μέν  νυν   τῶν Ἰώνων ἦσαν εὔνοοι τοῖσι
[8, 70]   σφι ἡμέρη ναυμαχίην ποιήσασθαι·  νὺξ   γὰρ ἐπεγένετο· οἳ δὲ παρεσκευάζοντο
[8, 13]   ~καὶ τούτοισι μὲν τοιαύτη  νὺξ   ἐγίνετο, τοῖσι δὲ ταχθεῖσι αὐτῶν
[8, 11]   τῇ ναυμαχίῃ ταύτῃ ἑτεραλκέως ἀγωνιζομένους  νὺξ   ἐπελθοῦσα διέλυσε. οἱ μὲν δὴ
[8, 98]   οὐκ ὄμβρος, οὐ καῦμα, οὐ  νὺξ   ἔργει μὴ οὐ κατανύσαι τὸν
[8, 13]   Εὔβοιαν αὐτή περ ἐοῦσα  νὺξ   πολλὸν ἦν ἔτι ἀγριωτέρη, τοσούτω
[8, 56]   ἐκυρώθη πρὸ τοῦ Ἰσθμοῦ ναυμαχέειν.  νύξ   τε ἐγίνετο καὶ οἳ διαλυθέντες




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable acad�mique : Alain Meurant
Analyse, design et r�alisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Derni�re mise � jour : 2/02/2006