Pages
[257]	τὸν λοιδορούμενον ~αὐτῷ οἴει ὀνειδίζοντα	λέγειν	ἃ ἔλεγεν. ~(Φαῖδρος) ~ἐφαίνετο γάρ,
[260]	οὐδέν᾽ ~ἀγνοοῦντα τἀληθὲς ἀναγκάζω μανθάνειν	λέγειν,	ἀλλ᾽ εἴ τι ἐμὴ συμβουλή,
[236]	ὄντα, εἶτ᾽ ἄλλ᾽ ἄττα ἕξειν	λέγειν;	~ἀλλ᾽ οἶμαι τὰ μὲν τοιαῦτα
[273]	ἄγηται, δεῖ δὴ τἀληθὲς μηδέτερον	λέγειν,	ἀλλὰ τὸν μὲν δειλὸν μὴ
[272]	Λυσίου ἤ τινος ἄλλου, πειρῶ	λέγειν	~ἀναμιμνῃσκόμενος. ~(Φαῖδρος) ἕνεκα μὲν πείρας
[266]	ἄλλοι χρώμενοι σοφοὶ μὲν αὐτοὶ	λέγειν	γεγόνασιν, ἄλλους ~τε ποιοῦσιν, οἳ
[273]	ἀλλὰ τοῦ θεοῖς κεχαρισμένα μὲν	λέγειν	δύνασθαι, ~κεχαρισμένως δὲ πράττειν τὸ
[275]	ἂν ὥς τι φρονοῦντας αὐτοὺς	λέγειν,	ἐὰν ~δέ τι ἔρῃ τῶν
[271]	τεχνικῶς ~ἔχειν καθ᾽ ὅσον ἐνδέχεται,	λέγειν	ἐθέλω. ~(Φαῖδρος) λέγε δή. ~(Σωκράτης)
[279]	ὃ μέντοι μαντεύομαι (κατ᾽ αὐτοῦ,	~λέγειν	ἐθέλω. ~(Φαῖδρος) τὸ ποῖον δή;
[236]	ἐπιλέλησμαι, καὶ ὅτι ἐπεθύμει μὲν	λέγειν,	ἐθρύπτετο δέ· ἀλλὰ ~διανοήθητι ὅτι
[236]	καὶ μὴ ~βούλου με ἀναγκάσαι	λέγειν	ἐκεῖνο τὸ εἰ ἐγώ, ὦ
[272]	γὰρ αὐτὰ τὰ> πραχθέντα δεῖν	λέγειν	ἐνίοτε, ἐὰν μὴ ~εἰκότως ᾖ
[261]	ἱκανῶς ~φιλοσοφήσῃ, οὐδὲ ἱκανός ποτε	λέγειν	ἔσται περὶ οὐδενός. ἀποκρινέσθω δὴ
[237]	με ~ἀναγκάζει ὁ βέλτιστος οὑτοσὶ	λέγειν,	ἵν᾽ ὁ ἑταῖρος αὐτοῦ, καὶ
[273]	~πραγματείας· ἣν οὐχ ἕνεκα τοῦ	λέγειν	καὶ πράττειν πρὸς ἀνθρώπους δεῖ
[232]	αὐτοὺς ὑφ᾽ αὑτῶν, ἐπαρθῆναι τῷ	λέγειν	καὶ ~φιλοτιμουμένους ἐπιδείκνυσθαι πρὸς ἅπαντας
[245]	ἔχω μανίας γιγνομένης ἀπὸ θεῶν	λέγειν	~καλὰ ἔργα. ὥστε τοῦτό γε
[278]	μουσεῖον ἠκούσαμεν λόγων, οἳ ~ἐπέστελλον	(λέγειν	Λυσίᾳ τε καὶ εἴ τις
[250]	~ἐτελοῦντο τῶν τελετῶν ἣν θέμις	λέγειν	(μακαριωτάτην, ἣν ὠργιάζομεν ~ὁλόκληροι μὲν
[262]	που ἔγωγε τέχνης τινὸς τοῦ	λέγειν	μέτοχος. ~(Φαῖδρος) ἔστω ὡς λέγεις·
[267]	καὶ παραψόγους ~φασὶν ἐν μέτρῳ	λέγειν	μνήμης χάριν σοφὸς γὰρ ἁνήρ.
[228]	~ἀλλὰ πολλάκις ἐπαναλαμβάνων ἐκέλευέν οἱ	λέγειν,	ὁ δὲ ἐπείθετο ~(προθύμως. τῷ
[272]	ἢ γράφων, φῇ δὲ ~τέχνῃ	λέγειν,	ὁ μὴ πειθόμενος κρατεῖ. τί
[275]	οὐδὲν προσήκει, καὶ οὐκ ἐπίσταται	λέγειν	~οἷς δεῖ γε καὶ μή.
[235]	οὐ πάνυ εὐπορῶν τοῦ πολλὰ	λέγειν	περὶ τοῦ αὐτοῦ, ἢ ἴσως
[244]	~Μυρρινουσίου ἀνδρός· ὃν δὲ μέλλω	λέγειν,	Στησιχόρου τοῦ Εὐφήμου, ~Ἱμεραίου. λεκτέος
[236]	βίαν βουληθῇς μᾶλλον ἢ ~ἑκὼν	λέγειν.	~(Σωκράτης) ~ἀλλ᾽ ὦ μακάριε Φαῖδρε,
[267]	σμικρά γε καὶ οὐκ ἄξια	λέγειν.	~(Σωκράτης) ~ἐῶμεν δὴ τά γε
[236]	ἔχω ὃ εἰπὼν ~ἀναγκάσω σε	λέγειν.	~(Σωκράτης) μηδαμῶς τοίνυν εἴπῃς. ~(Φαῖδρος)
[258]	αἰσχρὸν ἤδη, τὸ μὴ καλῶς	λέγειν	τε καὶ γράφειν ἀλλ᾽ αἰσχρῶς
[259]	τὸν λόγον ὅπῃ καλῶς ἔχει	λέγειν	τε ~καὶ γράφειν καὶ ὅπῃ
[277]	ἢ αἰσχρὸν εἶναι τὸ λόγους	λέγειν	τε καὶ γράφειν, καὶ ὅπῃ
[276]	μὲν ἀμῦναι ~ἑαυτῷ, ἐπιστήμων δὲ	λέγειν	τε καὶ σιγᾶν πρὸς οὓς
[269]	τὸ δὲ ἕκαστα τούτων πιθανῶς	λέγειν	τε καὶ τὸ ὅλον συνίστασθαι,
[266]	συναγωγῶν, ~ἵνα οἷός τε ὦ	λέγειν	τε καὶ φρονεῖν· ἐάν τέ
[228]	ἐθρύπτετο ὡς δὴ οὐκ ἐπιθυμῶν	λέγειν·	τελευτῶν δὲ ἔμελλε καὶ ~εἰ
[274]	καλῶς ἢ μὴ ~(καλῶς δοκοῖ	λέγειν,	τὸ μὲν ἔψεγεν, τὸ δ᾽
[266]	καὶ πίστωσιν οἶμαι καὶ ἐπιπίστωσιν	λέγειν	τόν γε βέλτιστον ~λογοδαίδαλον Βυζάντιον
[228]	(καὶ προάγειν ἐκέλευε. δεομένου δὲ	λέγειν	τοῦ τῶν ~λόγων ἐραστοῦ, ἐθρύπτετο
[274]	δέ; ~(Σωκράτης) ~ἀκοήν γ᾽ ἔχω	λέγειν	τῶν προτέρων, τὸ δ᾽ ἀληθὲς
[260]	ἀλλ᾽ ἄτεχνος τριβή· τοῦ δὲ	λέγειν,	φησὶν ὁ Λάκων, ἔτυμος τέχνη
[235]	ὦ Φαῖδρε, εἴ με οἴει	λέγειν	ὡς Λυσίας τοῦ ~παντὸς ἡμάρτηκεν,
[228]	κράτιστόν ἐστιν οὕτως ὅπως δύναμαι	λέγειν,	ὥς μοι δοκεῖς ~σὺ οὐδαμῶς

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 8/10/2007