Pages
[261]	καὶ ~πῶς λέγουσιν. ~(Σωκράτης) ~πάριτε	δή,	θρέμματα γενναῖα, καλλίπαιδά τε Φαῖδρον
[229]	καὶ τῆς ἡμέρας. ~(Σωκράτης) πρόαγε	δή,	καὶ σκόπει ἅμα ὅπου καθιζησόμεθα.
[236]	ἐπελαβόμην ἐρεσχηλῶν σε, καὶ οἴει	~δή	με ὡς ἀληθῶς ἐπιχειρήσειν εἰπεῖν
[262]	δήλωσον ὃ φῄς. ~(Σωκράτης) ἴθι	δή	μοι ἀνάγνωθι τὴν τοῦ Λυσίου
[268]	~(Φαῖδρος) δείκνυε μόνον. ~(Σωκράτης) ~εἰπὲ	δή	μοι· εἴ τις προσελθὼν τῷ
[276]	~(Σωκράτης) ~παντάπασι μὲν οὖν. τόδε	δή	μοι εἰπέ· ὁ νοῦν ἔχων
[235]	μέλον τοῦ τοιούτου· καὶ ἐφαίνετο	δή	μοι νεανιεύεσθαι ἐπιδεικνύμενος ὡς ~οἷός
[252]	ὦ παῖ καλέ, πρὸς ὃν	δή	μοι ὁ λόγος, ~ἄνθρωποι μὲν
[243]	λέγε τοίνυν θαρρῶν. ~(Σωκράτης) ~ποῦ	δή	μοι ὁ παῖς πρὸς ὃν
[230]	Δελφικὸν γράμμα γνῶναι ἐμαυτόν· ~γελοῖον	δή	μοι φαίνεται (τοῦτο ἔτι ἀγνοοῦντα
[255]	ὁρᾶν, ~ἅπτεσθαι, φιλεῖν, συγκατακεῖσθαι· καὶ	δή,	οἷον εἰκός, ποιεῖ τὸ μετὰ
[246]	ταῦτα συμπεφυκότα. ἀλλὰ ταῦτα μὲν	δή,	ὅπῃ τῷ θεῷ φίλον, ταύτῃ
[277]	δεδηλῶσθαι ~μετρίως. ~(Φαῖδρος) ἔδοξέ γε	δή·	πάλιν δὲ ὑπόμνησόν με πῶς.
[230]	τοῦθ᾽ ~ἑλόμενος ἀναγίγνωσκε. ~(Φαῖδρος) ἄκουε	δή.	~περὶ μὲν τῶν ἐμῶν πραγμάτων
[273]	ὁ Τεισίας ἢ ἄλλος ὅστις	~δή	ποτ᾽ ὢν τυγχάνει καὶ ὁπόθεν
[279]	~λέγειν ἐθέλω. ~(Φαῖδρος) τὸ ποῖον	δή;	~(Σωκράτης) ~δοκεῖ μοι ἀμείνων ἢ
[265]	~τις, οὐκ ἄχαρι. ~(Φαῖδρος) τίνων	δή;	~(Σωκράτης) ~εἰς μίαν τε ἰδέαν
[270]	ὅσπερ καὶ ῥητορικῆς. ~(Φαῖδρος) πῶς	δή;	~(Σωκράτης) ~ἐν ἀμφοτέραις δεῖ διελέσθαι
[271]	ἐνδέχεται, λέγειν ἐθέλω. ~(Φαῖδρος) λέγε	δή.	~(Σωκράτης) ~ἐπειδὴ λόγου δύναμις τυγχάνει
[242]	τε ἠνάγκασας εἰπεῖν. ~(Φαῖδρος) πῶς	δή;	~(Σωκράτης) εὐήθη καὶ ὑπό τι
[269]	ἡ μέθοδος. ~(Φαῖδρος) ἀλλὰ πῇ	δή;	~(Σωκράτης) ~κινδυνεύει, ὦ ἄριστε, εἰκότως
[227]	Λυσίου διατριβὴν ἀκοῦσαι; ~(Φαῖδρος) πρόαγε	δή.	~(Σωκράτης) λέγοις ἄν. ~(Φαῖδρος) ~καὶ
[237]	τοιαύτης θοίνης ~ἀπέχεσθαι; ~(Φαῖδρος) λέγε	δή.	~(Σωκράτης) οἶσθ᾽ οὖν ὡς ποιήσω;
[242]	τινα ἡγῇ; ~(Φαῖδρος) λέγεταί γε	δή.	~(Σωκράτης) ~οὔ τι ὑπό γε
[269]	τὴν ῥητορικὴν ~γενέσθαι. ~(Φαῖδρος) τί	δή;	~(Σωκράτης) ~πᾶσαι ὅσαι μεγάλαι τῶν
[258]	~τε καὶ κακῶς. ~(Φαῖδρος) δῆλον	δή.	~(Σωκράτης) ~τίς οὖν ὁ τρόπος
[242]	ἀπιέναι πρὶν ἂν ~ἀφοσιώσωμαι, ὡς	δή	τι ἡμαρτηκότα εἰς τὸ θεῖον.
[242]	ἤδη μανθάνω τὸ ἁμάρτημα. ὡς	δή	τοι, ὦ ἑταῖρε, μαντικόν γέ
[237]	ὅπως βούλει ποίει. ~(Σωκράτης) ~ἄγετε	δή,	ὦ Μοῦσαι, εἴτε δι᾽ ᾠδῆς
[264]	κεφαλή; ~(Φαῖδρος) ἔστιν γέ τοι	δή,	ὦ Σώκρατες, τελευτή, περὶ οὗ
[241]	αὖ ἔχει ἀγαθά· νῦν δὲ	δή,	ὦ Σώκρατες, τί ~ἀποπαύῃ; ~(Σωκράτης)
[258]	~ἀνδραποδώδεις κέκληνται. ~(Σωκράτης) ~σχολὴ μὲν	δή,	ὡς ἔοικε· καὶ ἅμα μοι
[273]	τί γὰρ ἄλλο; ~(Σωκράτης) ~τοῦτο	δή,	ὡς ἔοικε, σοφὸν εὑρὼν ἅμα

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 8/10/2007