Alphabétiquement     [«   »]
τέχνης 2
τέως 1
τῇ 34
τὴν 170
τηνικαῦτα 4
τῆς 83
Τί 1
Fréquences     [«    »]
135 πρὸς
159 τὸ
165 τὸν
170 τὴν
178 τῶν
223 δὲ
669 καὶ
HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Plutarque, Oeuvres morales, Le démon de Socrate

τὴν


Chapitre
[34]   καὶ παρεκάλουν βοηθεῖν ἐλθόντας εἰς  τὴν   ἀγοράν, ἅμα πάντες εὐθὺς ἐπὶ
[34]   τεθορυβημένως ἐπιχεομένων, ἡμᾶς δὲ περὶ  τὴν   ἀγορὰν ἀφορῶντες, οὐδενὸς μέρους ἡσυχάζοντος,
[10]   γὰρ οἵαν Ὅμηρος Ὀδυσσεῖ πεποίηκε  τὴν   Ἀθηνᾶν ἐν πάντεσσι πόνοισι παρισταμένην,
[1]   ἀντ´ ἐκείνου πέμψαντες ἐγκρατέστερον ἐφρούρουν  τὴν   ἄκραν, ἠκούσαμεν· ἔγνωμεν δὲ καὶ
[34]   κρείττους λεγομένους, εἰωθότας δὲ περὶ  τὴν   ἄκραν κάτω νυκτερεύειν, οἱ δ´
[9]   πεπνῦσθαι καὶ λόγῳ νήφοντι μετιέναι  τὴν   ἀλήθειαν. ~Εἶεν’ εἶπεν Θεόκριτος,
[32]   θάλαμον. δ´ εὐθὺς ἐπὶ  τὴν   ἀλήθειαν ἐξενεχθεὶς τῇ ὑπονοίᾳ καὶ
[7]   Ἕλλησιν ὀλιγωροῦσι παιδείας οἷον ἐφυβρίζοντα  τὴν   ἀμαθίαν ἡμῶν καὶ κελεύοντα γεωμετρίας
[10]   Σύμβολον Σωκράτης καὶ τὴν οἰκίαν  τὴν   Ἀνδοκίδου βαδίζων ἅμα τι διερωτῶν
[20]   όντων ἀσπίσι χαλκαῖς ἁλίσκονται διὰ  τὴν   ἀντήχησιν, ὅταν ἐκ βάθους ἀναφερόμεναι
[9]   ὡς τοῦ λόγου καταφρονοῦσα, καὶ  τὴν   ἀπόδειξιν δοκεῖ διαφέρειν ἀτιμάσασα
[11]   ἐναντίων λογισμῶν θατέρῳ προσελθὸν ἔλυσε  τὴν   ἀπορίαν τῆς ἰσότητος ἀναιρεθείσης, ὥστε
[24]   εὐμενεῖς ὄντες καὶ συμφιλοτιμούμενοι πρὸς  τὴν   ἀρετὴν ἐγκελεύονται καὶ συνεξορμῶσιν, ὅταν
[15]   ἱκανῶς ἐγγυμνάσασθαι τῇ πενίᾳ πρὸς  τὴν   ἀρετὴν ἐκείνην. ~Ταῦτα τοῦ ἀδελφοῦ
[16]   αἴτιος οὑτοσὶ Πολύμνις ἐξ ἀρχῆς  τὴν   ἀρίστην τροφὴν ἐν φιλοσοφίᾳ τοῖς
[5]   γὰρ ἀπαλλαττόμενος τὸν παραλαμβάνοντα  τὴν   ἀρχὴν μόνος ἄγων μόνον ἔδειξε
[14]   ἦπου καταχρυσώσομεν τὰ ὅπλα καὶ  τὴν   ἀσπίδα πορφύρᾳ συμμεμιγμένῃ πρὸς χρυσίον,
[4]   ἡσυχίας ἀγαπῶντας ἄν τις διδῷ  τὴν   ἀσφάλειαν. οὕτως’ ἔφην ποιήσομεν. ἀλλὰ
[33]   δ´ ὁρῶν καὶ τῆς ὥρας  τὴν   ἀτοπίαν καὶ τὸ μὴ καθεστηκότα
[27]   ὑπηρέτας τοῦ Ἀρχίου δύο κόπτειν  τὴν   αὔλειον ἀπεσταλμένους σπουδῇ πρὸς Χάρωνα
[32]   οἱ περὶ Πελοπίδαν τοῦ Λεοντίδου  τὴν   αὔλειον ἡσυχῆ προσελθόντες καὶ πρὸς
[17]   πολεμίους δράσαντες ἀλλ´ ὅσον διαταράξαντες.  τὴν   γὰρ πόλιν πρὸς ἡμῶν τίθεμαι,
[23]   ἐλθὼν Ἀθήναζε τρίτῳ μηνὶ κατὰ  τὴν   γενομένην φωνὴν ἐτελεύτησεν, ἡμεῖς δὲ
[22]   πλεῖστον ἀνακοπτομένην κοχλάζειν καὶ ἀπολευκαίνεσθαι  τὴν   γλαυκότητα. ταῦτα μὲν οὖν ὁρᾶν
[15]   εἶναι νομίζω τὴν μὲν αἰσχρὰν  τὴν   δ´ ἀστείαν. ἆρ´ οὖν’ ἔφη
[22]   πρώτην Μονὰς κατὰ τὸ ἀόρατον,  τὴν   δὲ δευτέραν τῇ τρίτῃ Νοῦς
[17]   τὰ πλεῖστα τῆς πόλεως φλέγεσθαι  τὴν   δὲ Καδμείαν καπνῷ μόνῳ περιέχεσθαι
[34]   ἀπέκτειναν εὐθὺς ἐν Κορίνθῳ λαβόντες,  τὴν   δὲ Καδμείαν ὑπόσπονδον παραδόντες ἡμῖν
[17]   γὰρ πόλιν πρὸς ἡμῶν τίθεμαι,  τὴν   δὲ Καδμείαν ὥσπερ ἐστὶ πρὸς
[17]   συναγωνιῶντας εὔχεσθαι καὶ κύκλῳ παρεῖναι,  τὴν   δὲ μυκᾶσθαι καὶ ἀφιέναι φωνάς
[22]   τῇ τρίτῃ Νοῦς καθ´ ἥλιον,  τὴν   δὲ τρίτην πρὸς τετάρτην Φύσις
[22]   μικρόν· ἄλλων γὰρ θεῶν ἐκεῖνα·  τὴν   δὲ Φερσεφόνης μοῖραν, ἣν ἡμεῖς
[16]   φίλων κεκηδεῦσθαι τὸ Λύσιδος σῶμα,  τὴν   δὲ ψυχὴν ἤδη κεκριμένην ἀφεῖσθαι
[32]   ἀνὴρ καὶ τῷ Πελοπίδᾳ  τὴν   δεξιὰν ἐνέβαλε καὶ τοὺς ἄλλους
[10]   συχνὸν χρόνον, εἶτ´ ἀναστρέψας ἐπορεύετο  τὴν   διὰ τῶν κιβωτοποιῶν καὶ τοὺς
[15]   πρὸς τὰς ἀδικίας οὐδὲ θορυβεῖ  τὴν   διάνοιαν, ἀλλ´ εὐκόλως χρῆται πρὸς
[7]   ἐν Δήλῳ βωμόν. οὔτε δὲ  τὴν   διάνοιαν ἐκεῖνοι συμβάλλειν δυνάμενοι καὶ
[29]   μικρὸν ὥσπερ ἐκ πληγῆς ἀναφέρων  τὴν   διάνοιαν ἐλογιζόμην λόγον εἶναι τὴν
[1]   πράξεις ὁμοίως τῷ μὲν ἀργοτέρῳ  τὴν   διάνοιαν ἐξαρκεῖν πρὸς ἱστορίαν, εἰ
[15]   δὲ καὶ βλαβεραῖς οἷόν τε  τὴν   διάνοιαν ἠρεμεῖν μὴ πολλάκις ἐν
[24]   τῶν βασιλέων καὶ τῶν στρατηγῶν  τὴν   διάνοιαν οἱ μὲν ἐκτὸς αἰσθάνονται
[20]   τῶν χρειῶν εἰσακοῦσαι καὶ παρασχεῖν  τὴν   διάνοιαν οὐ δύνανται τοῖς δηλουμένοις.
[1]   θέατρον εὔνουν καὶ οἰκεῖον ἔχειν  τὴν   διήγησιν. (ΚΑΦΕΙΣΙΑΣ) Εὖ λέγεις. ἀλλὰ
[1]   Πίνδαρον τὸ δεῦρ´ ἐλθεῖν ἐπὶ  τὴν   διήγησιν· τὸ δὲ πρεσβείας ἀφιγμένους
[12]   καὶ ἡμεῖς τῶν μαντικῶν ἑκάστου  τὴν   δύναμιν ἀγνοοῦντες, συμβάλλει πρὸς
[14]   γὰρ εἰς γαστέρα δήπου καταχρησόμεθα  τὴν   δωρεὰν εὐωχοῦντες αὑτοὺς πολυτελέστερον, ὥσπερ
[22]   ὁρᾶν αὑτὸν ἐν Τροφωνίου παρὰ  τὴν   εἴσοδον, οὗπερ ἐξ ἀρχῆς κατεκλίθη,
[15]   τίς ἄν’ ἔφη λόγος ἀπείργοι  τὴν   ἐκ καλῶν καὶ δικαίων κτῆσιν,
[24]   συμπεραινομένης κινδυνεύουσα καὶ φιλοτιμουμένη περὶ  τὴν   ἔκβασιν ἱδρῶτι πολλῷ τοῖς ἄνω
[34]   ἀγοράν, ἅμα πάντες εὐθὺς ἐπὶ  τὴν   ἐλευθερίαν ἐκήρυττον τοὺς πολίτας. τοῖς
[20]   τὸ γὰρ αἴτιον οὐ συνορῶσι,  τὴν   ἐν αὐτοῖς ἀναρμοστίαν καὶ ταραχήν,
[11]   τὸ καλόν. ἀκούω δὲ καὶ  τὴν   ἐν Σικελίᾳ τῆς Ἀθηναίων δυνάμεως
[9]   εἶναι σχηματισμός, ἀλλὰ καὶ πρὸς  τὴν   ἐπαγγελίαν ἐναντίος, εἰ πᾶν ἐπαγγειλαμένη
[22]   μεταμέλειαν ἐπάγειν ταῖς ἁμαρτίαις καὶ  τὴν   ἐπὶ ταῖς ἡδοναῖς, ὅσαι παράνομοι
[15]   τὸν ἀντίπαλον ἅμιλλαν, ἄσκησιν δὲ  τὴν   ἐπὶ τοῦτο διὰ τῶν γυμνασίων
[5]   δὲ τὴν μεγάλην ἀφορίαν καὶ  τὴν   ἐπίβασιν τῆς λίμνης οὐκ ἀπὸ
[31]   Φυλλίδα; τούτου μὲν οὖν ἐξέκρουσε  τὴν   (ἐπιβο( υ) λὴν ἅμα τὸ
[30]   ἔοικεν, ἐξαγγέλλουσα τὴν κάθοδον καὶ  τὴν   ἐπιβουλὴν τῶν φυγάδων καὶ τὴν
[31]   καὶ τῆς ἐσθῆτος ὄψις παραλογιζομένη  τὴν   ἐπιδημίαν ἡμῶν σιγὴν ἐποίησεν· ἐπεὶ
[30]   τῶν γυναικῶν ἀνεπτοημένος ἐδέξατο μὲν  τὴν   ἐπιστολήν, τοῦ δὲ γραμματοφόρου φήσαντος
[22]   ἐστι καὶ θεοκλυτούμενον γένος· ὧν  τὴν   Ἑρμοδώρου τοῦ Κλαζομενίου ψυχὴν ἀκήκοας
[17]   τῆς ἡμέρας μῆκος ἔτι, καὶ  τὴν   ἑσπέραν μὴ περιμένωμεν ἀλλ´ ἤδη
[22]   περιφερομένη (καὶ) τοῦ φωτός, ἀφορίζει  τὴν   ἐσχάτην μερίδα τῶν ὅλων. τέσσαρες
[10]   Εὐθύφρονος ἐχόμενος, νεανίσκοι δέ τινες  τὴν   εὐθεῖαν βαδίζοντες ὡς δὴ τὸ
[20]   δὲ τοῦ κρείττονος νοῦς ἄγει  τὴν   εὐφυᾶ ψυχὴν ἐπιθιγγάνων τῷ νοηθέντι
[23]   τὸν ξένον ἡμῖν παρακλητέον ἐπὶ  τὴν   ζήτησιν· οἰκεία γὰρ πάνυ καὶ
[25]   τὴν πρᾶξιν. δὲ καὶ  τὴν   ἡμέραν ἔφη πάνυ σαφῶς εἰδέναι
[4]   ἐπυνθάνετο περὶ τῶν φυγάδων, εἰ  τὴν   ἡμέραν φυλάττουσιν. ἐμοῦ δὲ φήσαντος
[22]   τοῦ περιέχοντος καὶ μέγιστον ἐγκεκλίσθαι  τὴν   θάλασσαν ὀλίγῳ τῶν ὀκτὼ μερῶν
[32]   μοχλὸν ἀφεῖλε καὶ μικρὸν ἐνέδωκε  τὴν   θύραν, ἐμπεσόντες ἀθρόοι καὶ ἀνατρέψαντες
[17]   γὰρ προῄδειν καὶ προύλεγον ὑμῖν  τὴν   Ἱπποσθενείδου μαλακίαν δεόμενος μὴ ἀνακοινοῦσθαι
[34]   ἀφεστώτων. οἱ μὲν οὖν λακωνίζοντες  τὴν   Καδμείαν ἔφευγον ἐπισπασάμενοι καὶ τοὺς
[1]   Φοιβίδαν μὲν ἐζημίωσαν ἐπὶ τῷ  τὴν   Καδμείαν καταλαβεῖν καὶ τῆς εἰς
[1]   Φοιβίδαν πείσαντες ἐν σπονδαῖς καταλαβεῖν  τὴν   Καδμείαν τοὺς μὲν ἐξέβαλον τῶν
[1]   ὥστε σοι λείπεται τὰ περὶ  τὴν   κάθοδον αὐτὴν τῶν φίλων καὶ
[17]   κατατεῖναι σήμερον, ὅτε τῶν πρὸς  τὴν   κάθοδον αὐτοῖς τὰ πλεῖστα καὶ
[17]   μηδ´ ἀγνοούντων τῶν ἐχθρῶν παντάπασι  τὴν   κάθοδον; διὰ τί γὰρ Θεσπιεῦσι
[27]   οἱ πλεῖστοι κωλῦσαι μὲν ἐπιχειρήσαντα  τὴν   κάθοδον διὰ τοῦ Χλίδωνος, ἐπεὶ
[30]   καὶ ξένον, ὡς ἔοικεν, ἐξαγγέλλουσα  τὴν   κάθοδον καὶ τὴν ἐπιβουλὴν τῶν
[27]   λέγοντος τὸ μὲν φρόνημα καὶ  τὴν   καλοκἀγαθίαν ἐθαυμάζομεν, πρὸς δὲ τὴν
[1]   κάθοδον αὐτὴν τῶν φίλων καὶ  τὴν   κατάλυσιν τῶν τυράννων διηγεῖσθαι. ~(ΚΑΦΕΙΣΙΑΣ)
[22]   φθεγγόμενος εἴη· σφόδρα δὲ  τὴν   κεφαλὴν αὖθις ἀλγήσας, καθάπερ βίᾳ
[32]   ἡμέτερος λαβὼν μὲν εἰς  τὴν   κεφαλὴν οὐ μέγα τραῦμα δοὺς
[22]   ἀνώμαλον ἕλκοντας, οὐ δυναμένους καταστῆσαι  τὴν   κίνησιν ἐπ´ εὐθείας. λέγειν δὲ
[22]   τῆς ψυχῆς ἐμβεβλημένον, ὅταν ἀντισπάσῃ,  τὴν   λεγομένην μεταμέλειαν ἐπάγειν ταῖς ἁμαρτίαις
[16]   οὖν ἔγνωμεν ἐκ τῶν ὀνείρων  τὴν   Λύσιδος τελευτήν (δια– γιγνώσκομεν δὲ
[16]   ἑσπέρας ἤδη χοὰς ἐχεόμην ἀνακαλούμενος  τὴν   Λύσιδος ψυχὴν κατελθεῖν ἀποθεσπίσουσαν ὡς
[5]   διὰ φιλοσοφίαν συγγενόμενος. Ἁλιάρτιοι δὲ  τὴν   μεγάλην ἀφορίαν καὶ τὴν ἐπίβασιν
[28]   Χάρωνος ὑπ´ Ἀρχίου μετάπεμψιν ᾐτιᾶτο  τὴν   μέλλησιν ἡμῶν καὶ παρώξυνεν εὐθὺς
[15]   τε καὶ κτῆσιν εἶναι νομίζω  τὴν   μὲν αἰσχρὰν τὴν δ´ ἀστείαν.
[22]   φωνὴν ἡδεῖαν ἱέντος. ἀναβλέψας δὲ  τὴν   μὲν γῆν οὐδαμοῦ καθορᾶν, νήσους
[30]   τοίνυν εἰς αὔριον’ ἔφη. καὶ  τὴν   μὲν ἐπιστολὴν ὑπέθηκεν ὑπὸ τὸ
[14]   μάτων· σοῦ δ´, ξένε,  τὴν   μὲν προθυμίαν (καλὴ γὰρ καὶ
[29]   τὴν διάνοιαν ἐλογιζόμην λόγον εἶναι  τὴν   μήνυσιν οὐ βέβαιον, οὐδ´ ὑπὸ
[12]   ὁρῶν ὀλίγα πλήθει καὶ φαῦλα  τὴν   μορφὴν ἀπιστοίη ἄνδρα γραμματικὸν ἐκ
[20]   τὴν ψυχὴν τοῦ ἀκροωμένου περαίνει  τὴν   νόησιν. ὥστε θαυμάζειν οὐκ ἄξιον,
[3]   τοὺς πολλούς, ἀλλὰ ταύτην ὡρμήκαμεν  τὴν   ὁδόν, (ἐᾶν αὑτὸν κελεύει φόνου
[27]   ἀφίκετο μετὰ τῶν ἄλλων εἰς  τὴν   οἰκίαν, ἀλλ´ ὅλως ἐδόκει πονηρὸς
[29]   οὐδενός· οὐ γὰρ ἂν ἀγνοεῖν  τὴν   οἰκίαν αὐτούς, εἴ τις εἰδὼς
[14]   εἶπεν πάτερ, ταύτῃ μόνον  τὴν   οἰκίαν ἐδεδίειν ἁλώσιμον ὑπὸ χρημάτων
[30]   τὴν ἐπιβουλὴν τῶν φυγάδων καὶ  τὴν   οἰκίαν, εἰς ἣν παρεληλύθεισαν, καὶ
[2]   πεμφθῆναι ταῦτά τε προερῶν καὶ  τὴν   οἰκίαν ἐν κρυβήσονται παρελθόντες,
[10]   πρὸς τὸ Σύμβολον Σωκράτης καὶ  τὴν   οἰκίαν τὴν Ἀνδοκίδου βαδίζων ἅμα
[17]   γὰρ ἄλλης νυκτὸς ᾤμην αὐτοῦ  τὴν   οἰκίαν ὠδίνειν ὥσπερ κύουσαν, αὐτὸν
[19]   τῷ κεκωλῦσθαι δυσχεραίνοντες πάλιν διὰ  τὴν   ὀξύτητα τοῦ καιροῦ καὶ τὸ
[11]   ἤδη πράσσοντος ἐπέχειν καὶ κωλύειν  τὴν   ὁρμήν. ἀλλ´ ἐκεῖνό μοι δοκεῖ
[20]   βαλέσθαι καὶ πρὸς αὐτὸ κινῆσαι  τὴν   ὁρμὴν ὅλος ἀναστὰς καὶ συνταθεὶς
[20]   βιάζεσθαι μηδὲ παράγειν ἀλλ´ ἐφιέναι  τὴν   ὁρμὴν τοῦ παιδός, εὐχόμενον ὑπὲρ
[17]   Χάρων τῷ Ἱπποσθενείδᾳ πάνυ σκληρῶς  τὴν   ὄψιν ἐνερείσας μοχθηρέ’ εἶπεν
[4]   ἔσκωπτεν εἰς τὰ γυμνάσια καὶ  τὴν   πάλην, εἶτα πόρρω τῶν ἄλλων
[11]   οἷς συνέβη μετ´ αὐτοῦ παρὰ  τὴν   Πάρνηθα φεύγουσιν ὑπὸ τῶν ἡμετέρων
[31]   μὴ τοῖς τυράννοις βοηθεῖν ἀλλὰ  τὴν   πατρίδα συνελευθεροῦν ἱερὸν ὄντα καὶ
[14]   πενίαν) οὐδ´ ὡς βαφὴν ἀνίησι  τὴν   πάτριον πενίαν, ἀλλὰ καίπερ ὢν
[14]   ὁπηνίκα δ´ οὗτος οὐ προδίδωσι  (τὴν   πενίαν) οὐδ´ ὡς βαφὴν ἀνίησι
[14]   ἔφη ποιοῦμεν, Καφισία; προϊέμεθα  τὴν   πενίαν τοῖς χρήμασι καὶ σιωπῶμεν;
[15]   ἐνταῦθα καὶ φόβος ἀπείργει  τὴν   πλεονεξίαν τοῦ ἀδικεῖν) ἀλλ´
[17]   οἰόμενος ἀνατρέψῃς καὶ ἡμᾶς καὶ  τὴν   πόλιν, ἀλλ´ ἔασον ἀσφαλῶς, εἴπερ
[3]   καὶ αἵματος ἐμφυλίου καὶ σφαγῆς  τὴν   πόλιν ἐλευθεροῦσι συναγωνιεῖσθαι προθύμως. ἐπεὶ
[26]   τὰ πρόσωπα συγκεκαλυμμένοις ἀδεῶς διελθεῖν  τὴν   πόλιν· ἐνίοις δ´ ἐπήστραψε δεξιὸν
[3]   ἀποθήσεσθαι τὰ ξίφη, πρὶν ἐμπλῆσαι  τὴν   πόλιν ὅλην φόνων καὶ διαφθεῖραι
[33]   καὶ συμβάλλουσιν ἡμῖν ἔξωθεν παρὰ  τὴν   πολύστυλον. ἀσπασάμενοι δ´ ἀλλήλους καὶ
[18]   ἁρματηλατῶν ἐπιστάτης καὶ διὰ Μέλωνα  τὴν   πρᾶξιν ἀπ´ ἀρχῆς συνειδώς. κἀγὼ
[11]   εἴτ´ ἔμπροσθεν ὁρμᾶν αὐτὸν ἐπὶ  τὴν   πρᾶξιν, εἰ δ´ ἐξ ἀριστερᾶς,
[19]   καὶ τῶν θεῶν παρακαλούντων ἐπὶ  τὴν   πρᾶξιν. Ἐκ δὲ τούτου Φυλλίδας
[17]   μὴ ἀνακοινοῦσθαι μηδὲ παραλαμβάνειν εἰς  τὴν   πρᾶξιν’ ἐκπλαγέντων δὲ τὸν λόγον
[25]   δ´ ἔφραζε καὶ συνετάττετο πρὸς  τὴν   πρᾶξιν. ἑωρῶμεν δὲ καὶ τοὺς
[30]   οἴκαδε καὶ διασκευάζοντος ἡμᾶς ἐπὶ  τὴν   πρᾶξιν ἧκεν ἐνθένδε παρ´ ὑμῶν
[1]   ἡμᾶς ὑπολαμβάνων εἶναι δίελθέ τε  τὴν   πρᾶξιν ἡμῖν ἀπ´ ἀρχῆς ὡς
[17]   οἴει μετέχειν τῶν ἀπορρήτων εἰς  τὴν   πρᾶξιν ἡμῖν; ἐγὼ μέν’ εἶπεν
[30]   καὶ παρασκευαῖς καὶ καθάπερ δρᾶμα  τὴν   πρᾶξιν ἡμῶν ἀπ´ ἀρχῆς διαποικίλλουσα
[25]   περισχόντες αὐτὸν ἐπεχειροῦμεν παρακαλεῖν ἐπὶ  τὴν   πρᾶξιν. δὲ καὶ τὴν
[17]   ταῦτα σημεῖα τοῦ μὴ λανθάνειν  τὴν   πρᾶξιν; οὐ κράτιστον ἐπισχεῖν χρόνον
[20]   μέρεσιν οἷον ἐπτερωμένος φέρεται πρὸς  τὴν   (πρᾶξιν. οὐδ´ τῆς κινήσεως
[29]   οὐδ´ ὑπὸ τῶν συνειδότων ἐξενηνέχθαι  τὴν   πρᾶξιν οὐδενός· οὐ γὰρ ἂν
[27]   τὸ δεινόν, ἐξενηνοχέναι πιθανὸν ὄντα  τὴν   πρᾶξιν ὑπὸ δέους· οὐ γὰρ
[18]   οὐδενὸς οὕτως οὐδέποτε θαρρῆσαι πρὸς  τὴν   πρᾶξιν, Ἱπποσθενείδα, παρέστη, καίπερ
[22]   ὁμολογουμένην τῇ τῆς κινήσεως λειότητι  τὴν   πραότητα τῆς φωνῆς ἐκείνης ἐκ
[17]   θεῶν, ἔφη Φυλλίδα, ταῦτα μηδὲ  τὴν   προπέτειαν εὐτολμίαν οἰόμενος ἀνατρέψῃς καὶ
[22]   συνδεῖ δὲ τῇ μὲν δευτέρᾳ  τὴν   πρώτην Μονὰς κατὰ τὸ ἀόρατον,
[17]   μᾶλλον ἀκούσας σήμερον ὡς εἰς  τὴν   σὴν οἰκίαν οἱ φυγάδες καταίρειν
[2]   τῶν πραττομένων μετέχοντες εἰώθειμεν εἰς  τὴν   Σιμμίου συνιόντες οἰκίαν ἔκ τινος
[6]   ἀδικεῖσθαι, τὸ βάρος αὐτὸ καὶ  τὴν   σκληρότητα τῆς ὁμιλίας δυσχεραίνων ἐχθρός
[17]   ὅπλων τοσούτων πολεμίων περιεχόντων καὶ  τὴν   Σπαρτιατῶν φρουρὰν ἀπώσασθαι δυσὶ νεκροῖς
[22]   δὲ δαιμόνων ἐπιχθονίων οὖσα φεύγει  τὴν   Στύγα μικρὸν ὑπερφέρουσα, λαμβάνεται δ´
[25]   Θεάνορος ἐπιμελησόμεθα διαλύσαντες ὅταν δοκῇ  τὴν   συνουσίαν. κἀγώ ταῦτ´’ ἔφην πράττωμεν·
[5]   τῇ Καδμείᾳ τὸ δόρυ καὶ  τὴν   σφραγῖδα παραλαμβάνουσιν οὔτ´ εἰδότες οὐδὲν
[13]   δαιμόνιον ἤδη τεθνηκότος ἐναργῶς προϋπέφαινε  τὴν   τελευτήν, καὶ τὰς παρ´ ὑμῖν,
[7]   ἐκεῖνοι συμβάλλειν δυνάμενοι καὶ περὶ  τὴν   τοῦ βωμοῦ κατασκευὴν γελοῖα πάσχοντες
[17]   δεινόν’ Ἱπποσθενείδας, ἐὰν ἀνεὶς  τὴν   τραχύτητα τῆς φωνῆς ἀνδρὸς ἡλικιώτου
[1]   μὲν τέλους πολλὰ κοινὰ πρὸς  τὴν   τύχην ἔχοντος, τοὺς δ´ ἐν
[15]   ἀθλητικῆς ἔργον μὲν ἂν εἴποις  τὴν   ὑπὲρ τοῦ στεφάνου πρὸς τὸν
[4]   φήσαντος οὐκοῦν’ εἶπεν ὀρθῶς ἐγὼ  τὴν   ὑποδοχὴν παρεσκεύακα σήμερον ὡς δεξόμενος
[27]   τὴν καλοκἀγαθίαν ἐθαυμάζομεν, πρὸς δὲ  τὴν   ὑποψίαν ἠγανακτοῦμεν καὶ ἀπάγειν ἐκελεύομεν
[28]   ἂν ἠγάσω τοῦ παιδὸς αὐτοῦ  τὴν   φαιδρότητα καὶ τὸ ἀδεὲς πρὸς
[14]   καὶ σιωπῶμεν; ἥκιστ´’ ἔφην ἐγώ  τὴν   φίλην καὶ ἀγαθὴν κουροτρόφον‘ ἀλλ´
[15]   καὶ θησαυροῦ φανέντος ἐπιπηδῶσαν ἀποστήσαντι  τὴν   φιλοπλουτίαν οὐκ ἐπανίσταται πρὸς τὰς
[16]   οἷον ἐξ ὑπαρχῆς ἀναθεώμενος αὐτοῦ  τὴν   φύσιν καὶ τὸ εἶδος. ~Ἐν
[20]   εἴρηται φέγγος. καίτοι τὸ περὶ  τὴν   φωνὴν γιγνόμενον ἔστιν παραμυθεῖται
[33]   ἕκαστος ἐπιτηδείως εἶχεν· οἱ δὲ  τὴν   φωνὴν γνωρίζοντες ἀνεπήδων ἐκ τῶν
[22]   κίνησιν ἐπ´ εὐθείας. λέγειν δὲ  τὴν   φωνὴν τοὺς μὲν εὐθεῖαν καὶ
[13]   παραιτούμενος καὶ ὑποφεύγων ἀδικεῖ  τὴν   χάριν εἰς ἔσπευκε μὴ
[28]   θώρακα σιδηροῦν ὑπενδεδυμένος καὶ πυθόμενος  τὴν   Χάρωνος ὑπ´ Ἀρχίου μετάπεμψιν ᾐτιᾶτο
[3]   ~Ἐμοῦ δ´ μάντις Θεόκριτος  τὴν   χεῖρα πιέσας σφόδρα καὶ πρὸς
[31]   Μέλων ὥρμησε διὰ μέσου  τὴν   χεῖρα τῇ λαβῇ τοῦ ξίφους
[20]   καὶ κείμενος, ἅμα δὲ τῷ  τὴν   ψυχὴν ἐν νῷ τι βαλέσθαι
[15]   λαβοῦσαι πολλάκις ἕλκουσι καὶ ταπεινοῦσι  τὴν   ψυχὴν ἐρρωμενέστερον τῶν ἀναγκαίων. ἔθει
[20]   τὸ ἦθος καὶ νήνεμον ἔχουσι  τὴν   ψυχήν, οὓς δὴ καὶ ἱεροὺς
[20]   ὅλου λόγος καὶ φωνὴ πρὸς  τὴν   ψυχὴν τοῦ ἀκροωμένου περαίνει τὴν
[20]   ὅταν καθεύδωσι, μόλις ἐπήκοον ἔχουσι  τὴν   ψυχὴν τῶν κρειττόνων καὶ πεπνιγμένοι
[22]   πληγείσης τὰς ῥαφὰς διαστάσας μεθιέναι  τὴν   ψυχήν. ὡς δ´ ἀναχωροῦσα κατεμίγνυτο




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Bibliotheca Classica Selecta (BCS)

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 24/08/2005