Alphabétiquement     [«   »]
τηλικοῦτο 1
τηλικούτου 1
Τὴν 4
τὴν 730
τήν 7
τήνδε 1
τηρεῖν 1
Fréquences     [«    »]
436 μὲν
382 τῆς
342 τοὺς
730 τὴν
736 τῶν
860 δὲ
1028 καὶ
HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Diodore de Sicile, La Bibliothèque historique, livre XV

τὴν


Livre, Chap.
[15, 33]   δὲ Θηβαῖοι μετὰ τὴν ἀπαλλαγὴν  τὴν   Αγησιλάου στρατεύσαντες ἐπὶ Θεσπιὰς τὴν
[15, 41]   τριακόντοροι δὲ διακόσιαι· τῶν δὲ  τὴν   ἀγορὰν καὶ τὴν ἄλλην παρασκευὴν
[15, 39]   τὰ τηλικαῦτα παραδόξως διεπράξατο διὰ  τὴν   ἀγχίνοιαν καὶ τὴν ἐκ παιδείας
[15, 82]   βασιλεὺς τῶν Λακεδαιμονίων Αγις ὑποπτεύσας  τὴν   ἀγχίνοιαν τὴν Επαμεινώνδου κατεστοχάσατο μὲν
[15, 43]   ὑπώπτευσε, μὴ κατ' ἰδίαν κατάσχῃ  τὴν   Αἴγυπτον. Διόπερ οὐ συγχωροῦντος τοῦ
[15, 4]   τῆς Σαλαμῖνος. Κομισθεὶς δ' εἰς  τὴν   Αἴγυπτον καὶ συντυχὼν τῷ βασιλεῖ,
[15, 43]   αἰτίου γεγονότος τοῦ μὴ ληφθῆναι  τὴν   Αἴγυπτον. Οἱ δὲ Αθηναῖοι τοῖς
[15, 43]   τοῦ ῥεύματος αἰεὶ μᾶλλον ὠχύρου  τὴν   Αἴγυπτον. Οἱ δὲ τῶν Περσῶν
[15, 92]   πρὸς τὸν βασιλέα. (Κατὰ δὲ  τὴν   Αἴγυπτον Ταχὼς βασιλεὺς κατασκευασάμενος
[15, 41]   τοῦ στόλου συμπαραπλέοντος προῆγον ἐπὶ  τὴν   Αἴγυπτον. Ὡς δ' ἧκον πλησίον
[15, 94]   τὰς πατρίδας. (Διὰ δὲ ταύτην  τὴν   αἰτίαν γενομένης διαφορᾶς, οἱ μὲν
[15, 6]   ἅμα καὶ τοῦ Διονυσίου παραιτουμένων  τὴν   ἄκαιρον παρρησίαν, Φιλόξενος ἐπηγγείλατο
[15, 36]   πόλεις προσηγάγετο καὶ τὰς κατὰ  τὴν   Ακαρνανίαν ὁμοίως ἔπεισεν ἀποκλῖναι πρὸς
[15, 25]   πολιορκεῖν ἐπεχείρησαν. (Οἱ δὲ φρουροῦντες  τὴν   ἄκραν Λακεδαιμόνιοι, μετὰ τῶν συμμάχων
[15, 74]   τὸν πατέρα μεγαλοπρεπῶς θάψας κατὰ  τὴν   ἀκρόπολιν πρὸς ταῖς βασιλίσι καλουμέναις
[15, 67]   καταντήσας εἰς Λάρισσαν, καὶ καταλαβὼν  τὴν   ἀκρόπολιν φρουρουμένην ὑπὸ Αλεξάνδρου τοῦ
[15, 31]   Σικυώνιοι καὶ Φλιάσιοι καὶ οἱ  τὴν   Ακτὴν καλουμένην οἰκοῦντες, τὴν δ'
[15, 6]   τῆς ἀποκρίσεως τηρήσειν ἅμα καὶ  τὴν   ἀλήθειαν καὶ τὴν εὐδόκησιν τοῦ
[15, 6]   αὐτὸν ἀπεδέχετο· οἱ δ' ἄλλοι  τὴν   ἀληθινὴν διάνοιαν ἐκδεξάμενοι πᾶν τὸ
[15, 90]   ἑστίαν καὶ μητρόπολιν συνέβαινεν εἶναι  τὴν   Αλικαρνασσόν, ἔχουσαν ἀκρόπολιν ἀξιόλογον καὶ
[15, 84]   ἱκανοὺς εἰς τὴν πόλιν παρεισαγαγών,  τὴν   ἄλλην δύναμιν ἐξέταξεν ὡς μάχῃ
[15, 3]   Αἰγύπτου παρεκόμισε, καὶ χρήματα καὶ  τὴν   ἄλλην παρασκευὴν ἱκανὴν ἐξέπεμψεν. (Ὁ
[15, 41]   τῶν δὲ τὴν ἀγορὰν καὶ  τὴν   ἄλλην παρασκευὴν κομιζουσῶν πολὺς ἦν
[15, 9]   μὲν οὖν Εὐαγόρας παραδόξως ἐξωσιοῦτο  τὴν   ἅλωσιν, καὶ συνέθετο τὴν εἰρήνην,
[15, 83]   παραγγελθὲν ποιησάντων, παραδόξως οἱ Λακεδαιμόνιοι  τὴν   ἅλωσιν τῆς πατρίδος ἐξέφυγον· μὴ
[15, 1]   Ρηγίνων ἀνδραποδισμὸν ὑπὸ Διονυσίου καὶ  τὴν   ἅλωσιν τῆς Ρώμης ὑπὸ Γαλατῶν,
[15, 93]   αὐτοῦ συνηναγκάσθη μετ' αὐτοῦ ποιήσασθαι  τὴν   ἀναχώρησιν εἴς τινα πόλιν εὐμεγέθη.
[15, 69]   κακοπαθήσαντες, οὐδὲν δὲ πρᾶξαι δυνάμενοι,  τὴν   ἀναχώρησιν ἐποιήσαντο. Χαβρίας μὲν οὖν
[15, 53]   πρὸς πολλαπλασίονα δύναμιν διαγωνίζεσθαι  τὴν   ἀναχώρησιν ποιησάμενοι ἐν τόποις ὑπερδεξίοις
[15, 37]   καὶ φρονήματος ἐπίμπλαντο Θηβαῖοι, καὶ  τὴν   ἀνδρείαν εἶχον μᾶλλον περιβόητον, καὶ
[15, 62]   διά τε τὴν σύνεσιν καὶ  τὴν   ἀνδρείαν τῶν ἀνδρῶν. (Ὡς δὲ
[15, 43]   εὕρωσιν αὐτὸν ἠδικηκότα, κολάσουσι κατὰ  τὴν   ἀξίαν, αὐτοὶ δὲ μετ' ὀλίγον
[15, 66]   τινὲς δ' ἐν Σικελίᾳ Μεσσήνην  τὴν   ἀπ' ἐκείνων ὀνομασθεῖσαν κατῴκησαν. (Τὸ
[15, 43]   περιστάσεως, ἔγνωσαν ἐκ τῆς Αἰγύπτου  τὴν   ἀπαλλαγὴν ποιήσασθαι. (Διόπερ ἐπανιόντων αὐτῶν
[15, 33]   σχῆμα. (Οἱ δὲ Θηβαῖοι μετὰ  τὴν   ἀπαλλαγὴν τὴν Αγησιλάου στρατεύσαντες ἐπὶ
[15, 50]   θεῖον προεσήμαινεν αὐτοῖς τῆς ἀρχῆς  τὴν   ἀποβολήν· ὤφθη μὲν γὰρ κατὰ
[15, 19]   πολλὴν τῆς ὁμόρου χώρας διὰ  τὴν   ἀπόγνωσιν τῆς ἑαυτοῦ δυναστείας, τὸ
[15, 54]   Βοιωτῶν, καὶ τὸ θράσος καὶ  τὴν   ἀπόνοιαν εὐλαβούμενοι, τὴν δευτέραν ἀπεστάλκεισαν
[15, 31]   τὴν τῶν συμμάχων ὁρμὴν πρὸς  τὴν   ἀπόστασιν ἀκατάσχετον οὖσαν, ἐπαύσαντο τῆς
[15, 28]   πόλεων ὁρῶντες ἀκατάσχετον οὖσαν πρὸς  τὴν   ἀπόστασιν, ὅμως πρεσβείαις καὶ λόγοις
[15, 73]   παρ' αὐτοῖς λοιμικὴν νόσον καὶ  τὴν   ἀπόστασιν τῶν Λιβύων, ἔγνω στρατεύειν
[15, 28]   τοὺς Αθηναίους. (Πρῶτοι δὲ πρὸς  τὴν   ἀπόστασιν ὑπήκουσαν Χῖοι καὶ Βυζάντιοι,
[15, 85]   ἧτταν· ἅμα μὲν γὰρ κατὰ  τὴν   ἀποχώρησιν οὐκ ἐτάραξαν τὴν ἰδίαν
[15, 48]   αὐτάνδρων ἀφανισμός, θείας τινὸς ἐνεργείας  τὴν   ἀπώλειαν καὶ φθορὰν τῶν ἀνθρώπων
[15, 55]   περὶ τὸν Επαμεινώνδαν διά τε  τὴν   ἀρετὴν καὶ τὴν πυκνότητα τῆς
[15, 88]   οὖν παρὰ πᾶσι περιβόητον ἔχων  τὴν   ἀρετήν, τοιαύτης ἔτυχε καταστροφῆς τοῦ
[15, 85]   διά τε τὸ πλῆθος καὶ  τὴν   ἀρετὴν τῶν Βοιωτῶν καὶ Θετταλῶν
[15, 1]   κάλλιστα τεθεμελιωμένην, καὶ ταύτην διὰ  τὴν   ἀρετὴν τῶν προγόνων διαφυλαχθεῖσαν ἔτη
[15, 43]   τό τε θράσος αὐτοῦ καὶ  τὴν   ἀρετὴν ὑπώπτευσε, μὴ κατ' ἰδίαν
[15, 82]   μὲν πλησίον οἰκοῦντες ἐστράτευσαν εἰς  τὴν   Αρκαδίαν, Επαμεινώνδας δὲ κατὰ τοῦτον
[15, 62]   μὲν Πολύτροπον στρατηγὸν ἐξέπεμψαν εἰς  τὴν   Αρκαδίαν, ἔχοντα πολιτικοὺς μὲν ὁπλίτας
[15, 62]   ἀνδρῶν. (Ὡς δὲ κατήντησαν ἐπὶ  τὴν   Αρκαδίαν, ἧκον πρὸς αὐτοὺς πανδημεὶ
[15, 65]   ἀναρίθμητον πλῆθος ἀθροίσαντες, ἀπεχώρησαν εἰς  τὴν   Αρκαδίαν. (Μετὰ δὲ ταῦτ' Αθηναῖοι
[15, 59]   φυγόντες ἔπεισαν τοὺς Λακεδαιμονίους εἰς  τὴν   Αρκαδίαν στρατεῦσαι. (Διόπερ Αγησίλαος
[15, 73]   τρισχιλίους, τριήρεις δὲ τριακοσίας καὶ  τὴν   ἁρμόζουσαν τῇ δυνάμει ταύτῃ παρασκευήν,
[15, 1]   ὑπόστασιν τῆς γραφῆς διαφυλάττειν καὶ  τὴν   ἁρμόττουσαν ἐπιτίμησιν τοῖς Λακεδαιμονίοις ποιήσασθαι.
[15, 66]   Μεσσηνίους, ᾤκισαν τὴν Μεσσήνην καὶ  τὴν   ἀρχαίαν αὐτοῖς χώραν ἀποκατέστησαν. Περὶ
[15, 1]   τὸν βασιλέα· ἐν ταύτῃ δὲ  τὴν   ἀρχὴν ἀπὸ τούτου τοῦ πολέμου
[15, 19]   ὑπὸ Ιλλυριῶν καὶ τὰ κατὰ  τὴν   ἀρχὴν ἀπογνόντος, πρὸς δὲ τούτοις
[15, 1]   τοὺς Ελληνας, οὐκ ἀλόγως ἀπέβαλον  τὴν   ἀρχὴν διὰ τὰς ἰδίας ἀβουλίας.
[15, 74]   καλουμέναις πύλαις, ἠσφαλίσατο τὰ κατὰ  τὴν   ἀρχήν. ~Ἐπ' ἄρχοντος δ' Αθήνησι
[15, 76]   κατελύθη, πλείω μείνας ἐτῶν πέντε,  τὴν   ἀρχὴν λαβὼν ἀπὸ τῶν Λευκτρικῶν.
[15, 60]   τῶν Ελληνικῶν ἱστορίας ἐντεῦθεν ἐποιήσατο  τὴν   ἀρχήν. Ταῦτα μὲν οὖν ἐπράχθη
[15, 61]   τῇ προαιρέσει διῴκει τὰ κατὰ  τὴν   ἀρχήν. Τῶν γὰρ πρὸ αὐτοῦ
[15, 70]   ἔχοντας τοὺς μισθούς, ἀπῆλθεν εἰς  τὴν   Ασίαν. (Ἅμα δὲ τούτοις πραττομένοις
[15, 18]   ἐν τούτοις ἦν. ~Κατὰ δὲ  τὴν   Ασίαν Γλῶς ναυαρχήσας τῶν
[15, 19]   Πέρσαις ἐκδότους πεποιημένην τοὺς κατὰ  τὴν   Ασίαν Ελληνας, αὐτὴν δὲ συσκευαζομένην
[15, 9]   τὸν βασιλέα συνθέσει τοὺς κατὰ  τὴν   Ασίαν Ελληνας ἐκδότους πεποιηκέναι, μετεμέλοντο
[15, 10]   μὲν Λακεδαιμονίων παρῃρῆσθαι τοὺς κατὰ  τὴν   Ασίαν Ελληνας, τῷ δὲ βασιλεῖ
[15, 90]   πολεμεῖν καὶ (πρὸς) τὰς κατὰ  τὴν   Ασίαν Ελληνίδας πόλεις καὶ Λακεδαιμονίους
[15, 11]   περιέβαλεν. Καὶ τὰ μὲν κατὰ  τὴν   Ασίαν ἐν τούτοις ἦν. ~Κατὰ
[15, 18]   δὲ πραχθέντων αἱ μὲν κατὰ  τὴν   Ασίαν ἐπαναστάσεις αὐτομάτως κατελύθησαν. ~Λακεδαιμόνιοι
[15, 43]   ποιήσασθαι. (Διόπερ ἐπανιόντων αὐτῶν εἰς  τὴν   Ασίαν, καὶ γενομένης διαφορᾶς τῷ
[15, 93]   τιμῆς. Καὶ τὰ μὲν κατὰ  τὴν   Ασίαν μέχρι τούτων προέβη κατὰ
[15, 19]   Ταχῶ θάνατον τὰς μὲν κατὰ  τὴν   Ασίαν πράξεις ἀπέγνωσαν, τὰ δὲ
[15, 87]   ὑπασπιστὴν προσκαλεσάμενος ἐπηρώτησεν, εἰ διασέσωκε  τὴν   ἀσπίδα. Τοῦ δὲ φήσαντος καὶ
[15, 45]   Ελλάδα ταραττομένων τῶν πόλεων διὰ  τὴν   ἀσυνήθη πολιτείαν, καὶ πολλῶν ἐπανισταμένων
[15, 75]   τοὺς Αργείους δυσὶ μάχαις καὶ  τὴν   ἀσφάλειαν περιποιήσας τοῖς Φλιασίοις ἐπανῆλθεν
[15, 65]   ἄγειν καὶ τῇ πόλει παρέχεσθαι  τὴν   ἀσφάλειαν. (Τῶν δὲ περὶ τὸν
[15, 65]   ὑστερηκότες τῶν καιρῶν, ἐπανῆλθον εἰς  τὴν   Αττικὴν οὐδὲν πράξαντες μνήμης ἄξιον,
[15, 63]   καὶ τὴν πόλιν ἄρδην ἀναιροῦντες  τὴν   Αττικὴν ποιῆσαι μηλόβοτον. (Ἀλλὰ γὰρ
[15, 57]   οἱ τὴν Θετταλίαν οἰκοῦντες ὑφεωρῶντο  τὴν   αὔξησιν αὐτοῦ καὶ τὴν πλεονεξίαν.
[15, 50]   κοινοὺς πολεμίους· σφόδρα γὰρ ὑφεωρῶντο  τὴν   αὔξησιν αὐτῶν, μήποτε τῆς ὅλης
[15, 5]   πλήθουσαν ἀνδρῶν ἀλκίμων, ὑπώπτευσαν αὐτῆς  τὴν   αὔξησιν τὴν γινομένην ἐκ τῆς
[15, 20]   οὖν Θηβαῖοι τοῦτον τὸν τρόπον  τὴν   αὐτονομίαν ἀποβαλόντες ἠναγκάσθησαν ὑποταγῆναι τοῖς
[15, 18]   ὑπελάμβανον ἑαυτοὺς πλεονεκτεῖν διὰ τὸ  τὴν   αὑτῶν πόλιν ἐγγυτέρω κεῖσθαι, οἱ
[15, 1]   τῶν Ελλήνων, Λακεδαιμόνιοι δὲ μετὰ  τὴν   ἀφαίρεσιν τῆς ἡγεμονίας οὐδέποτ' ἐδυνήθησαν
[15, 88]   μεταβολῆς ἐπειράθη, καὶ πέρας διὰ  τὴν   ἀφροσύνην τῶν ἡγουμένων ἀνδραποδισμοῦ καὶ
[15, 48]   Ελίκην συνέβαινε μέγιστον τῶν κατὰ  τὴν   Αχαΐαν πόλεων ἔχειν ἀξίωμα πρὸ
[15, 66]   ὕστερον δὲ τῶν ἀπὸ Κρεσφόντου  τὴν   βασιλείαν ἀποβαλόντων Λακεδαιμόνιοι κύριοι κατέστησαν
[15, 93]   δ' Αγησίλαος ὡς μόνος κατωρθωκὼς  τὴν   βασιλείαν ἐτιμήθη προσηκούσαις δωρεαῖς. Ἐπανιὼν
[15, 60]   Περδίκκαν καὶ Φίλιππον· διεδέξατο δὲ  τὴν   βασιλείαν υἱὸς Αλέξανδρος καὶ
[15, 68]   τοῦ χαρακώματος ἀμυνομένων ἁπάντων, προσῆγε  τὴν   βίαν τοῖς πολεμίοις. (Κατὰ πάντα
[15, 28]   τοὺς Λακεδαιμονίους μεγάλαις δυνάμεσιν εἰς  τὴν   Βοιωτίαν. (Αθηναῖοι δὲ πρέσβεις τοὺς
[15, 53]   ὁδὸν χαλεπὴν οὖσαν, ἐνέβαλεν εἰς  τὴν   Βοιωτίαν ἀκινδύνως· ἐν παρόδῳ δέ
[15, 38]   πόλιν γίνεσθαι τὰς σπονδάς, ἀλλὰ  τὴν   Βοιωτίαν ἅπασαν ὑπὸ τὴν τῶν
[15, 26]   δῆμος παρεσκευάζετο πανδημεὶ στρατεύειν εἰς  τὴν   Βοιωτίαν, ἐὰν χρεία. (Ὁ
[15, 50]   γενηθέντες ὥσπερ καὶ πρότερον, συνεῖχον  τὴν   Βοιωτίαν ἐν τῇ καθ' αὑτοὺς
[15, 32]   τὴν τῶν Λακεδαιμονίων παρουσίαν εἰς  τὴν   Βοιωτίαν, εὐθὺς ἐβοήθουν εἰς τὰς
[15, 20]   διά τινας τοιαύτας αἰτίας. Ὁρῶντες  τὴν   Βοιωτίαν ἔχουσαν πόλεών τε πλῆθος
[15, 32]   προαγαγὼν τὴν δύναμιν, ἧκεν εἰς  τὴν   Βοιωτίαν, ἔχων τοὺς σύμπαντας στρατιώτας
[15, 71]   Μακεδονίας ἔτη τρία. (Κατὰ δὲ  τὴν   Βοιωτίαν Πελοπίδας ἐφάμιλλος ὢν τῷ
[15, 46]   (Ἅμα δὲ τούτοις πραττομένοις κατὰ  τὴν   Βοιωτίαν Πλαταιεῖς ἀντεχόμενοι τῆς Αθηναίων
[15, 26]   τῶν ἄλλων πόλεων τῶν κατὰ  τὴν   Βοιωτίαν πολλῶν στρατιωτῶν συνδραμόντων, ταχὺ
[15, 70]   κατὰ τὴν ἰδίαν ὑπόστασιν ὅλην  τὴν   Βοιωτίαν ὑπὸ μίαν ἀγαγόντες συντέλειαν
[15, 50]   πλὴν Θηβαίων· Θηβαῖοι γὰρ μόνοι,  τὴν   Βοιωτίαν ὑπὸ μίαν ἄγοντες συντέλειαν,
[15, 68]   δ' ἑξακοσίους. Αθηναῖοι δὲ πυθόμενοι  τὴν   Βοιωτῶν στρατιὰν παριοῦσαν εἰς τὴν
[15, 49]   συνέπραττον δὲ τούτοις καὶ οἱ  τὴν   Βοῦραν οἰκοῦντες. (Τῶν δὲ Αχαιῶν
[15, 95]   βασιλέως πράξεις διεληλυθότες, ταύτην μὲν  τὴν   βύβλον κατὰ τὴν ἐν ἀρχῇ
[15, 32]   ἀνέμενον τὴν τῶν πολεμίων ἔφοδον·  τὴν   γὰρ Αγησιλάου δόξαν καταπεπληγμένοι, τὸν
[15, 35]   Αθηναῖοι ταύτην πρώτην ναυμαχίαν ἐνίκησαν·  τὴν   γὰρ περὶ Κνίδον οὐκ ἰδίᾳ
[15, 73]   πρὸς τὸν πόλεμον διά τε  τὴν   γεγενημένην παρ' αὐτοῖς λοιμικὴν νόσον
[15, 50]   ἀνελπίστως. (Ἔνιοι δὲ τῶν φυσικῶν  τὴν   γένεσιν τῆς λαμπάδος εἰς φυσικὰς
[15, 80]   τῶν μάντεών τινες ἀπεφήναντο διὰ  τὴν   γενομένην ἔξοδον τῶν στρατιωτῶν ἐκλιπεῖν
[15, 64]   διὸ παραδόξως ἀμφοτέρων προενοήθη, καὶ  τὴν   γενομένην ποτὲ περὶ Θερμοπύλας ἀνδρείαν
[15, 47]   ὑπολοίπων τριῶν νεῶν φυγουσῶν πρὸς  τὴν   γῆν, αὗται μὲν ἐνεπρήσθησαν ὑπὸ
[15, 49]   γὰρ περὶ Φένεον ποταμὸς εἰς  τὴν   γῆν καταδυόμενος ἐν τοῖς προτέροις
[15, 5]   ἀλκίμων, ὑπώπτευσαν αὐτῆς τὴν αὔξησιν  τὴν   γινομένην ἐκ τῆς εἰρήνης, καὶ
[15, 5]   ἅπασαι τὰς μὲν φρουρὰς ἀπετρίψαντο,  τὴν   δ' αὐτονομίαν καθ' ὁμολογίαν παρέλαβον,
[15, 31]   ἕκτην ἐπλήρουν Κορίνθιοι καὶ Μεγαρεῖς,  τὴν   δ' ἑβδόμην Σικυώνιοι καὶ Φλιάσιοι
[15, 31]   ἐνάτην δὲ Φωκεῖς καὶ Λοκροί,  τὴν   δ' ἐπὶ πᾶσιν Ολύνθιοι καὶ
[15, 95]   ἐν ἀρχῇ πρόθεσιν αὐτοῦ περιγράφομεν,  τὴν   δ' ἐχομένην ἀπὸ τῆς Φιλίππου
[15, 31]   οἱ τὴν Ακτὴν καλουμένην οἰκοῦντες,  τὴν   δ' ὀγδόην Ακαρνᾶνες, ἐνάτην δὲ
[15, 10]   ἐν τῷ τεθρίππῳ δύο διασπάσαι,  τὴν   δ' ὁρμὴν ἐπ' αὐτὸν ποιεῖσθαι
[15, 23]   ἐτελεύτησε νόσῳ, βασιλεύσας ἔτη δεκατέσσαρα·  τὴν   δὲ ἀρχὴν διαδεξάμενος Κλεόμβροτος
[15, 60]   Λακεδαιμονίων βασιλεὺς μετήλλαξεν ἄρξας ἐνιαυτόν,  τὴν   δὲ ἀρχὴν διαδεξάμενος Κλεομένης
[15, 77]   (τἀδελφοῦ) Περδίκκα, βασιλεύσας ἔτη τρία·  τὴν   δὲ ἀρχὴν διαδεξάμενος Περδίκκας
[15, 73]   δυναστεύσας ἔτη τριάκοντα καὶ ὀκτώ·  τὴν   δὲ ἀρχὴν διαδεξάμενος υἱὸς
[15, 93]   ἔτη τρία πρὸς τοῖς τετταράκοντα,  τὴν   δὲ βασιλείαν διεδέξατο Ωχος
[15, 61]   ἀνῃρέθη φαρμάκῳ, προκληθεὶς εἰς μέθην·  τὴν   δὲ δυναστείαν διαδεξάμενος Αλέξανδρος
[15, 32]   ἦσαν αἱ Λακεδαιμονίων πέντε μόραι·  τὴν   δὲ μόραν ἀναπληροῦσιν ἄνδρες πεντακόσιοι.
[15, 67]   ἀπέκτειναν, ὄντας πλείους τῶν τριακοσίων,  τὴν   δὲ πόλιν ἐξανδραποδισάμενοι καὶ τὴν
[15, 5]   ὥσπερ βαρὺ φορτίον οὐχ ὑπέμενον,  τὴν   δὲ προγεγενημένην τῆς Ελλάδος δυναστείαν
[15, 82]   ἐπεβάλετο μὲν μέγα τι πρᾶξαι,  τὴν   δὲ τύχην ἔσχεν ἀντιπράττουσαν. αὐτὸς
[15, 20]   τὸν μὲν Φοιβίδαν ἐζημίωσαν χρήμασι,  τὴν   δὲ φρουρὰν οὐκ ἐξῆγον ἐκ
[15, 54]   θράσος καὶ τὴν ἀπόνοιαν εὐλαβούμενοι,  τὴν   δευτέραν ἀπεστάλκεισαν δύναμιν, ἵνα τῷ
[15, 82]   δὲ τῆς διαφορᾶς αὐξηθείσης εἰς  τὴν   διὰ τῶν ὅπλων κρίσιν κατήντησαν,
[15, 81]   δὲ τῆς ἐπιβολῆς ἐζήλωσε μὲν  τὴν   διαγωγὴν τὴν Διονυσίου τοῦ Συρακοσίων
[15, 31]   φιλοτίμως καὶ τὴν διάταξιν καὶ  τὴν   διαίρεσιν τῶν στρατιωτῶν καὶ λειτουργιῶν
[15, 31]   ἄλλας παρασκευὰς ἐποιοῦντο φιλοτίμως καὶ  τὴν   διάταξιν καὶ τὴν διαίρεσιν τῶν
[15, 77]   ἀρχῆς τοῦ πολέμου γενομένης συνέβη  τὴν   διαφορὰν ἐπὶ πλέον προβῆναι τοῖς
[15, 53]   παρόδους, τὸ μὲν ταύτῃ ποιεῖσθαι  τὴν   διέξοδον ἀπέγνω, πορευθεὶς δὲ διὰ
[15, 7]   ἀποκατεστάθησαν· δὲ Λεπτίνης ἔγημε  τὴν   Διονυσίου θυγατέρα. Ταῦτα μὲν οὖν
[15, 81]   ἐπιβολῆς ἐζήλωσε μὲν τὴν διαγωγὴν  τὴν   Διονυσίου τοῦ Συρακοσίων τυράννου, τυραννεύσας
[15, 26]   πεντακοσίους ἱππεῖς καταλέξας, τῇ ὑστεραίᾳ  τὴν   δύναμιν ἅμ' ἡμέρᾳ προήγαγεν ἐκ
[15, 47]   τῶν ἑξήκοντα ταλάντων ἀθροίσαντες, ἐμισθοδότησαν  τὴν   δύναμιν. (Ἅμα δὲ τούτοις πραττομένοις
[15, 33]   ἐχεφρόνως ἀρκεσθεὶς τῷ πρώτῳ προτερήματι,  τὴν   δύναμιν ἀσινῆ διεφύλαξεν. (Μετὰ δὲ
[15, 16]   χρόνον διετέλεσε διατάσσων καὶ γυμνάζων  τὴν   δύναμιν, διὰ δὲ τῆς τῶν
[15, 68]   δὲ τὴν φυλακὴν αὐτῶν καὶ  τὴν   δύναμιν διαγαγὼν παρῆλθεν εἰς τὴν
[15, 33]   καὶ μηδὲν ἀξιόλογον πράξαντες, ἀπῆγον  τὴν   δύναμιν εἰς τὰς Θήβας. (Φοιβίδας
[15, 52]   ἄλλων Βοιωτῶν τοὺς εὐθέτους, προῆγε  τὴν   δύναμιν ἐκ τῶν Θηβῶν, ἔχων
[15, 14]   Πύργοι. (Καταπλεύσας δὲ νυκτὸς καὶ  τὴν   δύναμιν ἐκβιβάσας, ἅμ' ἡμέρᾳ προσπεσὼν
[15, 34]   κατὰ στόμα δὲ πρὸς ἅπασαν  τὴν   δύναμιν ἐν τοῖς πεδίοις οὐκ
[15, 62]   Λακεδαιμονίων. (Εὐθὺς οὖν οἱ Βοιωτοὶ  τὴν   δύναμιν ἐξῆγον, προσλαβόμενοι συμμάχους Λοκρούς
[15, 32]   κατέστησαν. ~Ὁ δ' Αγησίλαος προαγαγὼν  τὴν   δύναμιν, ἧκεν εἰς τὴν Βοιωτίαν,
[15, 52]   τῇ πατρίδι. Εὐθὺς γὰρ προαγαγὼν  τὴν   δύναμιν, καὶ προκαταλαβόμενος τὰ περὶ
[15, 62]   ἐπὶ τὸν Ορχομενόν. Προαγαγόντων δὲ  τὴν   δύναμιν Λακεδαιμονίων ἐκ τῆς πόλεως
[15, 93]   τῶν πολεμίων ἔφοδον. (Ἐκτάξας δὲ  τὴν   δύναμιν οἰκείως τοῖς τόποις, καὶ
[15, 33]   καὶ μείζονα καὶ δυναμικωτέραν ἔχων  τὴν   δύναμιν οὐ διηγωνίσατο πρὸς τοὺς
[15, 69]   φιλοτιμίας, οἱ μὲν Βοιωτοὶ πᾶσαν  τὴν   δύναμιν συντάξαντες ἐπῆγον ἐπὶ τὴν
[15, 32]   ὑπερδεξίων, ἐπήγαγε πᾶσαν ἐπ' αὐτοὺς  τὴν   δύναμιν συντεταγμένην καταπληκτικῶς. (Χαβρίας δ'
[15, 23]   καὶ φοβεροὶ πᾶσιν ὑπῆρχον διὰ  τὴν   δύναμιν τῆς ἡγεμονίας. (Διόπερ οἱ
[15, 53]   τρεῖς μὲν ᾤοντο δεῖν ἀπάγειν  τὴν   δύναμιν, τρεῖς δὲ μένειν καὶ
[15, 65]   ὥραν, ὁρῶντες οἱ Λακεδαιμόνιοι τεταραγμένην  τὴν   δύναμιν τῶν ἐναντίων διὰ τὴν
[15, 52]   πάλιν ἐντυχόντες διεμαρτύραντο μὴ προάγειν  τὴν   δύναμιν, φανερῶς τῶν θεῶν κωλυόντων,
[15, 19]   ἅπαντας ὑπὲρ μυρίους· παραδόντες δὲ  τὴν   δύναμιν Φοιβίδᾳ τῷ Σπαρτιάτῃ προσέταξαν
[15, 61]   δὲ παρανόμως καὶ βιαίως κτησάμενος  τὴν   δυναστείαν, ἀκολούθως ταύτῃ τῇ προαιρέσει
[15, 61]   προσαγορευόμενοι, συνέθεντο πρὸς ἀλλήλους καταλῦσαι  τὴν   δυναστείαν. Ἀπελθόντες δ' ἐκ Λαρίσσης
[15, 60]   Οὗτος δὲ καὶ αὐτὸς διαδεξάμενος  τὴν   δυναστείαν ἦρξεν ἐνιαυτόν. (Δοῦρις δ'
[15, 1]   πεντακοσίων, οἱ τότε Λακεδαιμόνιοι διὰ  τὴν   ἑαυτῶν ἀβουλίαν καταλυθεῖσαν ἐπεῖδον, οὐκ
[15, 94]   ὅρκοις ἦν γεγραμμένον ἑκάστους εἰς  τὴν   ἑαυτῶν ἀπιέναι πατρίδα μετὰ τὴν
[15, 30]   καὶ τῶν ἄλλων πόλεων διὰ  τὴν   εἰρημένην αἰτίαν προεκλήθησαν πρὸς τοὺς
[15, 9]   τῆς συλλύσεως καὶ κελεύσοντας συντίθεσθαι  τὴν   εἰρήνην, ἐφ' οἷς ἐκεῖνος ἠξίου
[15, 29]   τοῖς ἐπάνω χρόνοις συνέβαινε μένειν  τὴν   εἰρήνην μέχρι τῶνδε τῶν καιρῶν.
[15, 82]   δὲ ἄλλων Αρκάδων βουλομένων συνθέσθαι  τὴν   εἰρήνην, στάσεις ἐκίνησαν πρὸς τοὺς
[15, 10]   βασιλέα βασιλεῖ προήνεγκεν· ἑαυτὸν δὲ  τὴν   εἰρήνην συντεθεῖσθαι, ὥστε ὑπακούειν Εὐαγόραν
[15, 5]   καὶ πολεμικοὶ ταῖς αἱρέσεσιν ὄντες,  τὴν   εἰρήνην ὥσπερ βαρὺ φορτίον οὐχ
[15, 9]   ἐξωσιοῦτο τὴν ἅλωσιν, καὶ συνέθετο  τὴν   εἰρήνην, ὥστε βασιλεύειν τῆς Σαλαμῖνος
[15, 38]   συνεχείᾳ τῶν πολέμων, συνέθεντο πάντες  τὴν   εἰρήνην, ὥστε πάσας τὰς πόλεις
[15, 57]   Αἰτωλοὺς καὶ Λοκροὺς φίλους ποιησάμενοι  τὴν   εἰς Βοιωτίαν ἐπάνοδον ἐποιήσαντο. (Ιάσων
[15, 71]   τοῖς Βοιωτοῖς, ἔγνωσαν οἱ βοιωτάρχαι  τὴν   εἰς οἶκον ἐπάνοδον ποιεῖσθαι. (Ἀναζευξάντων
[15, 39]   διεπράξατο διὰ τὴν ἀγχίνοιαν καὶ  τὴν   ἐκ παιδείας αὐτῷ περιγεγενημένην ἀρετήν.
[15, 40]   μέλλοντες δὲ συναρπάζεσθαι, καὶ φοβούμενοι  τὴν   ἐκ τῆς ἁλώσεως αἰκίαν, ἀλλήλους
[15, 82]   τοῖς Τεγεάταις. (Οἱ δὲ Μαντινεῖς  τὴν   ἐκ τῆς Βοιωτίας δύναμιν καὶ
[15, 94]   πόλεις μετῳκισμέναι καὶ δυσχερῶς φέρουσαι  τὴν   ἐκ τῆς πατρίδος μετάστασιν. Διόπερ
[15, 74]   ἠδυνήθη γε τῇ πανουργίᾳ κατασοφίσασθαι  τὴν   ἐκ τῆς πεπρωμένης ἀνάγκην, ἀλλὰ
[15, 63]   Λακωνικῆς καταστρατοπεδευόντων, καὶ αὐτοὶ πανδημεὶ  τὴν   ἐκ τῆς Σπάρτης ἔξοδον ποιησάμενοι
[15, 38]   θάλατταν ἀρχῆς ἄξιοι κρινόμενοι. διόπερ  τὴν   ἐκ τρίτου προσώπου ἀναφερομένην ἡγεμονίαν
[15, 58]   δοκούντων, οἱ μὲν ἄλλοι φοβηθέντες  τὴν   ἐκ τῶν βασάνων τιμωρίαν ἑαυτοὺς
[15, 79]   ἱππεῖς καὶ παραγαγόν ων εἰς  τὴν   ἐκκλησίαν, δῆμος ἐψηφίσατο τούτους
[15, 30]   τὸ χωρίον καὶ τοῖς Ωρείταις  τὴν   ἐλευθερίαν ἀποκατέστησεν, δι' ἣν αἰτίαν
[15, 40]   ὕστερον δημοτικὸς ὄχλος ἀπολαβὼν  τὴν   ἐλευθερίαν ἐμνησικάκει. Πρῶτον δὲ τῶν
[15, 30]   προσεῖχε, παρακαλέσας τοὺς ἐγχωρίους πρὸς  τὴν   ἐλευθερίαν ἐξεπολιόρκησε τὸ χωρίον καὶ
[15, 25]   καταλαβόντες· ἔπειτα τοὺς πολίτας ἐπὶ  τὴν   ἐλευθερίαν παρακαλέσαντες συνεργοὺς ἔσχον ἅπαντας
[15, 26]   παραχρῆμα δύναμιν ὡς πλείστην ἀποστεῖλαι  τὴν   ἐλευθερώσουσαν τὰς Θήβας, ἅμα μὲν
[15, 49]   διδόναι τὰ ἀξιούμενα. Οἱ δὲ  τὴν   Ελίκην οἰκοῦντες, ἔχοντες παλαιὸν λόγιον
[15, 48]   Ελίκην τε καὶ Βοῦραν, ὧν  τὴν   Ελίκην συνέβαινε μέγιστον τῶν κατὰ
[15, 75]   πολιτικὰς στάσεις ἐγένετο, κατὰ δὲ  τὴν   Ελλάδα Αλέξανδρος Φερῶν τύραννος
[15, 9]   ὑπισχνούμενος συμπράξειν αὐτοῖς τὰ κατὰ  τὴν   Ελλάδα καὶ τὴν ἡγεμονίαν αὐτοῖς
[15, 12]   ἐν τούτοις ἦν. ~Κατὰ δὲ  τὴν   Ελλάδα Λακεδαιμονίων πορθούντων Μαντίνειαν, τὸ
[15, 77]   τούτων εἰρήνης οὔσης κατὰ πᾶσαν  τὴν   Ελλάδα, πάλιν ἀρχαὶ πολέμων συνέστησάν
[15, 70]   τοῦ βασιλέως ἀποσταλεὶς κατέπλευσεν ἐπὶ  τὴν   Ελλάδα, παρακαλῶν τοὺς Ελληνας διαλύσασθαι
[15, 19]   αὐτὴν δὲ συσκευαζομένην τὰς κατὰ  τὴν   Ελλάδα πόλεις, ἐν ταῖς κοιναῖς
[15, 38]   συστήσασθαι, διέγνω συλλύσασθαι τοὺς κατὰ  τὴν   Ελλάδα πολέμους· οὕτως γὰρ μάλιστ'
[15, 50]   βασιλεὺς ὁρῶν πάλιν ταραττομένην  τὴν   Ελλάδα πρέσβεις ἀπέστειλε, παρακαλῶν συλλύσασθαι
[15, 19]   πράξεις ἀπέγνωσαν, τὰ δὲ κατὰ  τὴν   Ελλάδα συσκευαζόμενοι, καὶ τῶν πόλεων
[15, 45]   ἔσχε τὸ τέλος. ~Κατὰ δὲ  τὴν   Ελλάδα ταραττομένων τῶν πόλεων διὰ
[15, 38]   ξενολογίας. διόπερ πρέσβεις ἐξέπεμψεν εἰς  τὴν   Ελλάδα τοὺς παρακαλέσοντας τὰς πόλεις
[15, 5]   πολεμίους. καὶ τὰ μὲν κατὰ  τὴν   Ελλάδα τοῦτον τὸν τρόπον καινῶν
[15, 7]   συνελθόντες ἐξηγόρασαν καὶ ἐξαπέστειλαν εἰς  τὴν   Ελλάδα, φιλικὴν νουθεσίαν ἐπιφθεγξάμενοι, διότι
[15, 64]   ἄλλους τόπους πεπταμένους διελθόντες, εἰς  τὴν   Ελλασίαν παρεγένοντο· εἰς τοῦτον γὰρ
[15, 64]   δὲ ἁπάσης τῆς δυνάμεως εἰς  τὴν   Ελλασίαν, προῆγον ἐπ' αὐτὴν τὴν
[15, 63]   μὲν ἀθρόᾳ τηλικαύτῃ δυνάμει ποιεῖσθαι  τὴν   ἐμβολὴν οὐχ ἡγοῦντο συμφέρειν, εἰς
[15, 95]   ταύτην μὲν τὴν βύβλον κατὰ  τὴν   ἐν ἀρχῇ πρόθεσιν αὐτοῦ περιγράφομεν,
[15, 79]   αἰτίας. τῶν φυγάδων τινὲς βουλόμενοι  τὴν   ἐν Θήβαις πολιτείαν εἰς ἀριστοκρατικὴν
[15, 72]   ἐνίκησαν Λακεδαιμόνιοι ἐπιφανῶς. Μετὰ γὰρ  τὴν   ἐν Λεύκτροις ἧτταν τοῦτο πρῶτον
[15, 81]   τρόπαιον κατὰ Λακεδαιμονίων. Κατὰ δὲ  τὴν   ἐν Λεύκτροις μάχην ἡγήσατο τοῦ
[15, 56]   ἐποιήσαντο. Καὶ τὰ μὲν περὶ  τὴν   ἐν Λεύκτροις μάχην συμβάντα τοιοῦτον
[15, 87]   τε ἐν Λεύκτροις νίκην καὶ  τὴν   ἐν Μαντινείᾳ. Καὶ τοῦ δόρατος
[15, 94]   Αρκάσι γενομένης εἰρήνης κοινῆς μετὰ  τὴν   ἐν Μαντινείᾳ μάχην, ἐνιαυτὸν μόνον
[15, 89]   τῶν ἀνθρώπων, κατέστροφε δ' εἰς  τὴν   ἐν Μαντινείᾳ μάχην καὶ τὴν
[15, 64]   μάχην ἀναιρεθήσονται, τὸ μὲν λιπεῖν  τὴν   ἐν ταῖς παρόδοις τάξιν ἀνάξιον
[15, 85]   εἰώθεισαν ἐν ταῖς μάχαις διὰ  τὴν   ἐν τούτοις ἐμπειρίαν. διόπερ οἱ
[15, 85]   (Οὗτοι περιττότερον ἐκ παίδων ζηλοῦντες  τὴν   ἐν τούτοις μάχην, μεγάλην ῥοπὴν
[15, 57]   Λοκρίδα, καὶ τὴν μὲν Ηράκλειαν  τὴν   ἐν Τραχινίᾳ διὰ προδοσίας ἑλὼν
[15, 44]   κεχρῆσθαι διαφόρῳ. Προσλαβόμενον οὖν αὐτὸν  τὴν   ἐν τῷ Περσικῷ πολέμῳ πολυχρόνιον
[15, 41]   ὑπὸ τοῦ βασιλέως ἐτάχθη διὰ  τὴν   ἐν τῷ στρατηγεῖν ἀρετήν. (Ἔτη
[15, 91]   περιβόητον τήν τε ἀνδρείαν καὶ  τὴν   ἐν τῷ στρατηγεῖν σύνεσιν·
[15, 33]   Χαβρίου στρατηγίαν σωθέντες ἐθαύμασαν τἀνδρὸς  τὴν   ἐν τῷ στρατηγήματι ἀγχίνοιαν.
[15, 1]   καλλίσταις ἐγχειρεῖν πράξεσι, τοὺς δὲ  τὴν   ἐναντίαν ἔχοντας διάθεσιν ταῖς ἁρμοττούσαις
[15, 79]   Θηβαίων ἀπαντᾶν ἡμέρᾳ τεταγμένῃ πρὸς  τὴν   ἐξοπλισίαν, εἰς ταύτην συνέθεντο ποιήσασθαι
[15, 49]   τοῦτον τὸν θεὸν ἔχειν διειλῆφθαι  τὴν   ἐξουσίαν, καὶ διὰ τὸ δοκεῖν
[15, 82]   ἐκ τῆς Βοιωτίας δύναμιν καὶ  τὴν   Επαμεινώνδου δόξαν καταπλαγέντες, πρὸς τοὺς
[15, 82]   Λακεδαιμονίων Αγις ὑποπτεύσας τὴν ἀγχίνοιαν  τὴν   Επαμεινώνδου κατεστοχάσατο μὲν τὸ μέλλον
[15, 89]   τοῦτον τὸν ἐνιαυτὸν κατέστροφεν ἐπὶ  τὴν   Επαμεινώνδου τελευτήν· Αναξιμένης δὲ
[15, 89]   τὴν ἐν Μαντινείᾳ μάχην καὶ  τὴν   Επαμεινώνδου τελευτήν· περιέλαβε δὲ πάσας
[15, 36]   ὠφελείας κυριεύσαντες καταπεφρονηκότως καὶ ἀτάκτως  τὴν   ἐπάνοδον ἐποιοῦντο. Οἱ δ' Αβδηρῖται
[15, 36]   ἐπ' αὐτοὺς σποράδην καὶ ἀτάκτως  τὴν   ἐπάνοδον ποιουμένους πλείους τῶν δισχιλίων
[15, 72]   τῇ περὶ Κόρινθον Επαμεινώνδας διακόψας  τὴν   ἐπὶ τοῦ προτειχίσματος φυλακὴν τῶν
[15, 27]   δὲ Θεσπιὰς πολιορκήσαντες ἄπρακτον ἔσχον  τὴν   ἐπιβολήν. Ἅμα δὲ τούτοις πραττομένοις
[15, 78]   λόγον ἐκ χρόνου πεφροντισμένον ἐδείκνυε  τὴν   ἐπιβολὴν ταύτην συμφέρουσάν τε καὶ
[15, 27]   τῶν καιρῶν ὑστερήσαντες, ἄπρακτον ἔσχον  τὴν   ἐπιβολήν. Τοὺς δὲ ἡγεμόνας τῆς
[15, 65]   διαβάσεως, καιρὸν ἔλαβον εὔθετον πρὸς  τὴν   ἐπίθεσιν, καὶ τὰς μὲν γυναῖκας
[15, 79]   ἐξοπλισίαν, εἰς ταύτην συνέθεντο ποιήσασθαι  τὴν   ἐπίθεσιν· πολλῶν δὲ καὶ ἄλλων
[15, 79]   πρᾶξιν μετανοήσαντες ἐδήλωσαν τοῖς βοιωτάρχαις  τὴν   ἐπίθεσιν, προδόντες τοὺς συνομόσαντας, καὶ
[15, 73]   τῆς διαφορᾶς, προσεποιήθη τοὺς κατὰ  τὴν   ἐπικράτειαν Φοίνικας ἐπιβεβηκέναι τῆς ὑπ'
[15, 83]   μέρος, εὐθὺς μετὰ πολλῆς σπουδῆς  τὴν   ἐπιμέλειαν ἐποιήσατο τῆς πόλεως. (Τοὺς
[15, 35]   δὲ μὴ περὶ ταύτην ἐγένετο  τὴν   ἐπιμέλειαν, ῥᾳδίως ἂν ἅπαντα τὸν
[15, 54]   Λεβαδείᾳ. ~Συνήργησε δὲ πρὸς ταύτην  τὴν   ἐπίνοιαν Λεανδρίας Σπαρτιάτης, πεφευγὼς
[15, 46]   δὲ Κορκυραῖοι γνόντες τῶν Σπαρτιατῶν  τὴν   ἐπίνοιαν, τὴν μὲν πόλιν ἐπιμελῶς
[15, 44]   δὲ δοκιμασίαν χρεία διαβεβαιοῦσα  τὴν   ἐπίνοιαν τοῦ στρατηγοῦ τῷ τῆς
[15, 10]   τιμωρίας. (Οἱ μὲν οὖν κατηγοροῦντες  τὴν   ἐπιστολὴν ἀναγνόντες τὴν πεμφθεῖσαν ὑπὸ
[15, 8]   προσαγόμενος. (Ὁ δὲ βασιλεὺς ἀναγνοὺς  τὴν   ἐπιστολὴν καὶ πιστεύσας ταῖς διαβολαῖς,
[15, 30]   ἀποκατέστησεν, δι' ἣν αἰτίαν οἱ  τὴν   Εστιαιέων καλουμένην χώραν οἰκοῦντες οἰκείως
[15, 30]   ἐκπεμφθείσης δυνάμεως ἡγούμενος Χαβρίας ἐπόρθησε  τὴν   Εστιαιῶτιν χώραν, καὶ τὴν καλουμένην
[15, 54]   Αγησιλάου. Οἱ γὰρ Σπαρτιᾶται θεωροῦντες  τὴν   ἑτοιμότητα τῶν Βοιωτῶν, καὶ τὸ
[15, 30]   δὲ τοὺς ἐναντίους. (Κατὰ δὲ  τὴν   Εὔβοιαν βραχὺ μὲν πρὸ τούτων
[15, 71]   (Ἐν ὅσῳ δ' οὗτος περιέπλει  τὴν   Εὔβοιαν, Θηβαῖοι κατήντησαν εἰς Θετταλίαν.
[15, 30]   καὶ προθυμότατα συνεμάχησαν αἱ κατὰ  τὴν   Εὔβοιαν οἰκοῦσαι χωρὶς Εστιαίας· αὕτη
[15, 30]   νοῦν προχωρούντων, δύναμιν ἐξέπεμψαν εἰς  τὴν   Εὔβοιαν τὴν παραφυλάξουσαν μὲν τοὺς
[15, 6]   ἅμα καὶ τὴν ἀλήθειαν καὶ  τὴν   εὐδόκησιν τοῦ Διονυσίου, καὶ οὐ
[15, 17]   ἀνεχώρησαν εἰς Πάνορμον. (Ἀνθρωπίνως δὲ  τὴν   εὐημερίαν ἐνεγκόντες ἀπέστειλαν πρεσβευτάς, δόντες
[15, 69]   συνεδίωξε, τῶν δὲ Βοιωτῶν διὰ  τὴν   εὐημερίαν μετεωρισθέντων, καί τινων προχείρως
[15, 6]   λατομίας. (Τότε μὲν οὖν διὰ  τὴν   εὐτραπελίαν τῶν λόγων μειδιάσας
[15, 7]   δὲ τὸ μὲν πρῶτον διὰ  τὴν   εὐφωνίαν ἐξέπληττον τοὺς ἀκούοντας, μετὰ
[15, 63]   κατὰ πλείονας τόπους ἔκριναν ποιεῖσθαι  τὴν   ἔφοδον. ~Ή μὲν οὖν πρώτη
[15, 42]   δοκεῖν διὰ τούτου μάλιστα ποιεῖσθαι  τὴν   ἔφοδον τοὺς πολεμίους. (Τοῦτο γὰρ
[15, 55]   παρήγγειλεν αὐτοῖς φυγομαχεῖν καὶ κατὰ  τὴν   ἔφοδον τῶν πολεμίων ἐκ τοῦ
[15, 30]   πρὸς μὲν Αθηναίους ἀδιάλυτον ἐφύλαττε  τὴν   ἔχθραν, πρὸς δὲ τοὺς Σπαρτιάτας
[15, 46]   Ζακυνθίων τοῖς φυγάσιν, εἰς μὲν  τὴν   Ζάκυνθον ἐξέπεμψαν Κτησικλέα στρατηγόν, ἡγούμενον
[15, 46]   Κόρκυραν τριήρεις εἴκοσι καὶ δύο,  τὴν   ἡγεμονίαν Αλκίδᾳ παραδόντες. Τοῦτον δὲ
[15, 33]   πολεμήσαντες τοῖς ὅλοις ἐσφάλησαν καὶ  τὴν   ἡγεμονίαν ἀνελπίστως ἀπέβαλον. Ἀγαθὴ γὰρ
[15, 50]   οἱ Σπαρτιᾶται παραδόξως μεγάλῃ μάχῃ  τὴν   ἡγεμονίαν ἀπέβαλον ἀνελπίστως. (Ἔνιοι δὲ
[15, 54]   λόγιον τοῖς Σπαρτιάταις, ὅτι τότε  τὴν   ἡγεμονίαν ἀποβαλοῦσιν, ὅταν ἐν Λεύκτροις
[15, 45]   ἐξέπεμψαν τοῖς Ζακυνθίοις συμμαχίαν, δόντες  τὴν   ἡγεμονίαν Αριστοκράτει. ~Ἅμα δὲ τούτοις
[15, 9]   τὰ κατὰ τὴν Ελλάδα καὶ  τὴν   ἡγεμονίαν αὐτοῖς τὴν πάτριον συγκατασκευάσειν.
[15, 24]   πολλοὶ τῶν Καρχηδονίων διεφθάρησαν, καὶ  τὴν   ἡγεμονίαν ἐκινδύνευσαν ἀποβαλεῖν· οἵ τε
[15, 8]   δὲ Τιρίβαζος τῶν ὅλων ἔχων  τὴν   ἡγεμονίαν ἔφησε συγχωρῆσαι τὴν σύλλυσιν,
[15, 91]   στρατηγὸν Ορόντην. οὗτος δὲ παραλαβὼν  τὴν   ἡγεμονίαν καὶ χρήματα πρὸς ξενολογίαν,
[15, 23]   Λακεδαιμόνιοι, καὶ τῆς Ελλάδος ἔσχον  τὴν   ἡγεμονίαν κατὰ γῆν ἅμα καὶ
[15, 92]   ὀκτακισμυρίους. Καὶ τῶν μὲν μισθοφόρων  τὴν   ἡγεμονίαν παρέδωκεν Αγησιλάῳ τῷ Σπαρτιάτῃ,
[15, 19]   καθόδου βίᾳ χειρούμενοι, φανερῶς ἤδη  τὴν   ἡγεμονίαν τῆς Ελλάδος εἰς ἑαυτοὺς
[15, 88]   πατρὶς αὐτοῦ ζῶντος μὲν ἐκτήσατο  τὴν   ἡγεμονίαν τῆς Ελλάδος, τελευτήσαντος δὲ
[15, 50]   μήποτε τῆς ὅλης Βοιωτίας ἡγούμενοι  τὴν   ἡγεμονίαν τῆς Σπάρτης καταλύσωσιν, ἐπιλαβόμενοι
[15, 50]   σχεδὸν πεντακόσια τῆς Ελλάδος ἐχόντων  τὴν   ἡγεμονίαν, τὸ θεῖον προεσήμαινεν αὐτοῖς
[15, 9]   καὶ πάλαι μὲν διεγνώκεισαν ἀνακτᾶσθαι  τὴν   ἡγεμονίαν, τότε δὲ συνετάραττον ἤδη
[15, 9]   δικαστηρίου. ~Ὁ δ' Ορόντης διαδεξάμενος  τὴν   ἡγεμονίαν τῶν ἐν τῇ Κύπρῳ
[15, 60]   ἐπέτρεψαν. δὲ Ιάσων παραλαβὼν  τὴν   ἡγεμονίαν τῶν τε πλησίον ἐθνῶν
[15, 92]   δὲ τῶν Αἰγυτίων ἔχων (ἅπασας)  τὴν   ἡγεμονίν καὶ στρατηγὸς ὢν ἁπάσης
[15, 77]   μετεωρισθέντες τῷ προτερήματι ἐστράτευσαν ἐπὶ  τὴν   Ηλείαν, καὶ εἷλον πόλεις Μάργανα
[15, 88]   καὶ μεγαλοψυχίᾳ. (Κατὰ μὲν γὰρ  τὴν   ἡλικίαν τὴν τούτου γεγόνασιν ἄνδρες
[15, 18]   πόλεως ἅμ' ἡλίῳ ἀνιόντι κατὰ  τὴν   ἡμέραν, ἣν ἀμφότεροι συμφώνως ὑποστήσονται.
[15, 13]   δὲ δύναμιν ἀθροίσαντες ἐνέβαλον εἰς  τὴν   Ηπειρον καὶ κατῆγον τὸν Αλκέταν
[15, 13]   πόρον ἰδιοποιεῖσθαι, ἵνα τὸν ἐπὶ  τὴν   Ηπειρον πλοῦν ἀσφαλῆ κατασκευάσῃ καὶ
[15, 13]   μεγάλαις δυνάμεσιν ἐπιπλεῦσαι τοῖς κατὰ  τὴν   Ηπειρον τόποις καὶ συλῆσαι τὸ
[15, 65]   πατρίδος, μή τις ἐπίθηται, ἐπείσθησαν  τὴν   ἡσυχίαν ἄγειν καὶ τῇ πόλει
[15, 91]   τυχεῖν συγγνώμης, οἱ δὲ λοιποὶ  τὴν   ἡσυχίαν ἦγον, οὐκ ἔχοντες ὅποι
[15, 85]   ἐκτὸς τῶν κεράτων ποιησάμενοι διωρθώσαντο  τὴν   ἧτταν· ἅμα μὲν γὰρ κατὰ
[15, 16]   παραδόξως ἐσφάλησαν, οἱ δὲ διὰ  τὴν   ἧτταν πεπτωκότες ταῖς ἐλπίσιν, ἀπροσδόκητον
[15, 34]   ἐκπέμψας, ἐβοήθησε τοῖς πιεζομένοις καὶ  τὴν   ἧτταν τῶν ἰδίων διωρθώσατο, αὐτὸς
[15, 16]   τὸ δαιμόνιον ἐναλλὰξ τῇ νίκῃ  τὴν   ἧτταν τῶν Καρχηδονίων διωρθώσατο· οἱ
[15, 78]   μυθικαῖς καὶ παλαιαῖς ἀποδείξεσι χρώμενοι,  τὴν   θέσιν τῆς Ολυμπικῆς πανηγύρεως αὑτοῖς
[15, 67]   τὰς Θήβας. τὰ δὲ κατὰ  τὴν   Θετταλίαν διοικησάμενος ὥς ποτ' ἔδοξεν
[15, 71]   πραχθεῖσι παροξυνθέντων, καὶ ταχέως εἰς  τὴν   Θετταλίαν ἐκπεμψάντων ὁπλίτας μὲν ὀκτακισχιλίους,
[15, 61]   Φεράς. Καὶ τὰ μὲν κατὰ  τὴν   Θετταλίαν ἐν τούτοις ἦν. ~Κατὰ
[15, 80]   ἀγόμενος. (Ὡς δὲ κατήντησεν εἰς  τὴν   Θετταλίαν, καὶ τὸν Αλέξανδρον κατέλαβε
[15, 57]   τῆς δυναστείας αὐτοῦ στερεουμένης, οἱ  τὴν   Θετταλίαν οἰκοῦντες ὑφεωρῶντο τὴν αὔξησιν
[15, 67]   τῶν Βοιωτῶν διοικῆσαι τὰ κατὰ  τὴν   Θετταλίαν. (Οὗτος δὲ καταντήσας εἰς
[15, 85]   ἀκοντιστὰς τοὺς ἐκ τῶν περὶ  τὴν   Θετταλίαν τόπων ἀπεσταλμένους. (Οὗτοι περιττότερον
[15, 9]   ἔχων Γλῶς, γεγαμηκὼς τοῦ Τιριβάζου  τὴν   θυγατέρα, περίφοβος ὢν μήποτε συνεργεῖν
[15, 18]   ἡλίῳ ἀνατέλλοντι ἔφθασαν τοὺς Κυμαίους  τὴν   θυσίαν ἐπιτελέσαντες. (Τούτῳ δὲ τῷ
[15, 81]   τιμῆς. Πελοπίδας μὲν οὖν, διὰ  τὴν   ἰδίαν ἀρετὴν ὑπὸ πάντων ἀποδοχῆς
[15, 71]   μᾶλλον διὰ τῶν κατορθωμάτων αὔξων  τὴν   ἰδίαν εὐδοξίαν μεγάλης ἀποδοχῆς ἐτύγχανε
[15, 29]   τοῖς Ελλησιν εὔνοιαν, ἰσχυροτέραν ἐποιήσαντο  τὴν   ἰδίαν ἡγεμονίαν. ~Πολλαὶ μὲν οὖν
[15, 70]   ἀσμένως ὑπήκουσαν, Θηβαῖοι δὲ κατὰ  τὴν   ἰδίαν ὑπόστασιν ὅλην τὴν Βοιωτίαν
[15, 85]   κατὰ τὴν ἀποχώρησιν οὐκ ἐτάραξαν  τὴν   ἰδίαν φάλαγγα, ἅμα δὲ περιπεσόντες
[15, 85]   καὶ συχνοὺς ἀποβαλόντες κατέφυγον πρὸς  τὴν   ἰδίαν φάλαγγα. ~Ἡ μὲν οὖν
[15, 66]   γενομένης, οἱ Μεσσηνίων περιλειφθέντες ᾤκισαν  τὴν   Ιθώμην μετὰ τῶν συναποστάντων Εἱλώτων,
[15, 43]   εἰς μὲν τὴν Μέμφιν ἐξέπεμψαν  τὴν   ἱκανὴν φυλακήν, ἐπὶ δὲ τὸ
[15, 85]   ἰδίαις εὐψυχίαις οὐδὲ ταῖς κατὰ  τὴν   ἱππικὴν ἐμπειρίαις· ἐν γὰρ τούτοις
[15, 94]   τὰς πράξεις ἐν κεφαλαίοις συνεχῆ  τὴν   ἱστορίαν ἐποίησεν. ~Ἐπ' ἄρχοντος δ'
[15, 30]   τοῖς δὲ Λακεδαιμονίοις ταπεινουμένης, ἐφάμιλλον  τὴν   ἰσχὺν τῶν πόλεων συνέβαινε γίνεσθαι.
[15, 15]   ἐπεραίωσαν εἰς τὴν Σικελίαν καὶ  τὴν   Ιταλίαν, διαπολεμεῖν ἐξ ἀμφοτέρας βουλόμενοι.
[15, 35]   (Ἅμα δὲ τούτοις πραττομένοις κατὰ  τὴν   Ιταλίαν ἐν τῇ Ρώμῃ Μάρκος
[15, 47]   Σαλαμινίων βασιλείας ἐκυρίευσε, κατὰ δὲ  τὴν   Ιταλίαν Ρωμαῖοι πρὸς Πραινεστίνους παραταξάμενοι
[15, 24]   δὲ τούτων Καρχηδόνιοι στρατεύσαντες εἰς  τὴν   Ιταλίαν τοῖς μὲν Ιππωνιάταις ἐκπεπτωκόσιν
[15, 49]   τῇ κατὰ μέρος ἱστορίᾳ. ~Κατὰ  τὴν   Ιωνίαν ἐννέα πόλεις εἰώθεισαν κοινὴν
[15, 20]   δύναμιν ἄγων ἐπὶ Ολυνθίους, κατελάβετο  τὴν   Καδμείαν. Ἀγανακτούντων δὲ τῶν Θηβαίων
[15, 27]   πόλεων συστρατεύσαντες, ὄντες πολλαπλάσιοι, παραδιδόναι  τὴν   Καδμείαν ἀπεφήναντο· συνηναγκάσθησαν δὲ καὶ
[15, 20]   Ἐπὶ δὲ τούτων Λακεδαιμόνιοι κατελάβοντο  τὴν   Καδμείαν ἐν ταῖς Θήβαις διά
[15, 25]   τῆς τῶν Λακεδαιμονίων παρουσίας συνεκπολεμῆσαι  τὴν   Καδμείαν. ~Ὁ δὲ δῆμος τῶν
[15, 25]   μετὰ τῶν ὅπλων, ἅμ' ἡμέρᾳ  τὴν   Καδμείαν πολιορκεῖν ἐπεχείρησαν. (Οἱ δὲ
[15, 20]   ἐάν ποτε καιρὸν λάβωσι, καταλάβωνται  τὴν   Καδμείαν. Τοιαύτης δὲ γενομένης παραγγελίας,
[15, 25]   πρὸς Βοιωτοὺς διὰ τοιαύτας αἰτίας.  τὴν   Καδμείαν φρουρούντων Λακεδαιμονίων ἀδίκως καὶ
[15, 81]   φυγάδων κατηλύσει, καθ' ἣν ἀνεκτήσαντο  τὴν   Καδμείαν, ὡμολογημένως ἅπαντες τούτῳ τὸ
[15, 61]   διατριβόντων, Φεραῖος Αλέξανδρος πυθόμενος  τὴν   καθ' ἑαυτοῦ παρασκευήν, κατέλεγε τοὺς
[15, 1]   ἁρμοττούσαις βλασφημίαις ἀποτρέψειν τῆς ἐπὶ  τὴν   κακίαν ὁρμῆς. (Διὸ καὶ τῇ
[15, 40]   Φιαλέων οἱ φυγάδες συστραφέντες κατελάβοντο  τὴν   καλουμένην Ηραίαν, χωρίον ὀχυρόν. Ἐκ
[15, 30]   ἐπόρθησε τὴν Εστιαιῶτιν χώραν, καὶ  τὴν   καλουμένην μὲν Μητρόπολιν, κειμένην δ'
[15, 91]   (Ὁμοίως δὲ τούτῳ καὶ κατὰ  τὴν   Καππαδοκίαν ἐγένετο προδοσία, καθ' ἣν
[15, 91]   μετὰ πολλῆς δυνάμεως ἐμβαλόντος εἰς  τὴν   Καππαδοκίαν, μὲν ταύτης τῆς
[15, 24]   ταῦτα λοιμικῆς νόσου τοῖς κατοικοῦσι  τὴν   Καρχηδόνα γενομένης, καὶ τῆς νόσου
[15, 24]   καιρὸν θεόπεμπτός τις ἀτυχία κατὰ  τὴν   Καρχηδόνα. ταραχαὶ γὰρ καὶ φόβοι
[15, 93]   μὲν Ταχὼς ῥᾳδίως ἀνεκτήσατο  τὴν   κατ' Αἴγυπτον βασιλείαν, δ'
[15, 10]   δὲ Τιρίβαζος πρὸς μὲν  τὴν   κατὰ τὸν Εὐαγόραν διαβολὴν (ἀνεγίγνωσκε)
[15, 85]   καὶ μισθοφόροις τισὶν ἀπεσταλμένοις ἐπὶ  τὴν   κατάληψιν τῶν πλησίον λόφων, συνάψαντες
[15, 6]   διθυραμβοποιός, μέγιστον ἔχων ἀξίωμα κατὰ  τὴν   κατασκευὴν τοῦ ἰδίου ποιήματος, κατὰ
[15, 32]   τε εὐταξίαν τῶν πολεμίων καὶ  τὴν   καταφρόνησιν, τὸ μὲν βιάζεσθαι πρὸς
[15, 36]   τὴν ναυαρχίαν καὶ πλεύσας εἰς  τὴν   Κεφαληνίαν, τάς τ' ἐν αὐτῇ
[15, 45]   πολιτείαν, καὶ πολλῶν ἐπανισταμένων διὰ  τὴν   κοινὴν ἀναρχίαν, τοῖς μὲν τὰς
[15, 90]   Ελλησιν ὑπὸ τοῦ βασιλέως εἰς  τὴν   κοινὴν εἰρήνην κατατετάχθαι. Τηλικαύτης δὲ
[15, 51]   συμμαχῆσαι διὰ τὸ πάσας συντεθεῖσθαι  τὴν   κοινὴν εἰρήνην. (Οἱ δὲ Λακεδαιμόνιοι,
[15, 34]   καὶ διέπεμψεν εἰς τὸν Πειραιέα  τὴν   κομιζομένην ἀγοράν. (Μετὰ δὲ ταῦτα
[15, 74]   ἀπαγγείλῃ τὴν νίκην, διέπλευσεν εἰς  τὴν   Κόρινθον. Καταλαβὼν δ' ἐκεῖ ναῦν
[15, 69]   τὴν δύναμιν συντάξαντες ἐπῆγον ἐπὶ  τὴν   Κόρινθον καταπληκτικῶς, δὲ Χαβρίας
[15, 46]   τὴν Κόρκυραν. Οἱ δὲ Λακεδαιμόνιοι,  τὴν   Κόρκυραν εἰδότες μεγάλην ῥοπὴν ἔχουσαν
[15, 47]   στρατηγὸν καταστήσαντες Μνάσιππον ἐξαπέστειλαν ἐπὶ  τὴν   Κόρκυραν, ἔχοντα τριήρεις μὲν ἑξήκοντα
[15, 47]   στόλος τῶν Αθηναίων εἰς  τὴν   Κόρκυραν, ἔχων στρατηγοὺς Τιμόθεον καὶ
[15, 46]   ναυτικὴν δύναμιν, ὑπισχνούμενοι παραδώσειν αὐτοῖς  τὴν   Κόρκυραν. Οἱ δὲ Λακεδαιμόνιοι, τὴν
[15, 46]   ἡγούμενον τῶν φυγάδων, εἰς δὲ  τὴν   Κόρκυραν παρεσκευάζοντο ναυτικὴν δύναμιν ἐκπέμπειν.
[15, 47]   ἐπαίνων ἔτυχεν. (Τοῦ δὲ περὶ  τὴν   Κόρκυραν πολέμου σχεδὸν ἤδη τέλος
[15, 46]   πόλεως. (Εὐθὺς οὖν ἔπεμψαν εἰς  τὴν   Κόρκυραν τριήρεις εἴκοσι καὶ δύο,
[15, 52]   δύναμιν, καὶ προκαταλαβόμενος τὰ περὶ  τὴν   Κορώνειαν στενά, κατεστρατοπέδευσεν. ~Ὁ δὲ
[15, 44]   τοὺς χρωμένους ταῖς πέλταις διὰ  τὴν   κουφότητα παντελῶς εὐκινήτους ὑπάρχειν. (Διὰ
[15, 8]   ἔχοντος πόλεμον πρὸς Καδουσίους καὶ  τὴν   κρίσιν ἀναβαλλομένου, διείλκετο τὰ περὶ
[15, 47]   δὲ τούτοις πραττομένοις κατὰ μὲν  τὴν   Κύπρον Νικοκλῆς εὐνοῦχος ἐδολοφόνησεν
[15, 3]   τῶν ἐμπόρων μὴ τολμώντων εἰς  τὴν   Κύπρον παρακομίζειν σῖτον, μεγάλων δὲ
[15, 8]   Εὐαγόρας ἐκχωρήσῃ πασῶν τῶν κατὰ  τὴν   Κύπρον πόλεων, αὐτῆς δὲ μόνης
[15, 2]   πολέμου. (Ἐκυρίευε δὲ κατὰ μὲν  τὴν   Κύπρον τῶν πόλεων σχεδόν τι
[15, 82]   διότι Βοιωτοὶ συντόμως ἥξουσιν ἐπὶ  τὴν   Λακεδαίμονα πορθήσοντες τὴν πόλιν, αὐτὸς
[15, 65]   ἀπὸ τῆς πόλεως. Πᾶσαν δὲ  τὴν   Λακωνικὴν δῃώσαντες, καὶ λαφύρων ἀναρίθμητον
[15, 51]   αὐτοὶ πολυπραγμονοῦσιν οὐδὲν τῶν κατὰ  τὴν   Λακωνικὴν οὔτ' ἐκείνοις ἅπτεσθαι προσήκει
[15, 62]   βαδίζειν τὴν Σπάρτην καὶ πᾶσαν  τὴν   Λακωνικὴν πορθῆσαι. ~Οἱ δὲ Λακεδαιμόνιοι,
[15, 65]   ~Οἱ δὲ Λακεδαιμόνιοι, πεντακόσια ἔτη  τὴν   Λακωνικὴν τετηρηκότες ἀπόρθητον, τότε θεωροῦντες
[15, 61]   ἧκε μετὰ τῆς δυνάμεως εἰς  τὴν   Λάρισσαν· παρεισαχθεὶς δ' ὑπὸ τῶν
[15, 57]   ἀεὶ μᾶλλον αὐξόμενος ἐστράτευσεν εἰς  τὴν   Λοκρίδα, καὶ τὴν μὲν Ηράκλειαν
[15, 19]   τοῦ Περσῶν βασιλέως. (Κατὰ δὲ  τὴν   Μακεδονίαν Αμύντου τοῦ βασιλέως ἡττηθέντος
[15, 67]   ταύτην μὲν παρέλαβεν, εἰς δὲ  τὴν   Μακεδονίαν παρελθὼν καὶ συμμαχίαν ποιησάμενος
[15, 77]   (Ἅμα δὲ τούτοις πραττομένοις κατὰ  τὴν   Μακεδονίαν Πτολεμαῖος μὲν Αλωρίτης
[15, 79]   ὀλίγον χρόνον ἐν τῇ περὶ  τὴν   Μαντίνειαν μάχῃ λαμπροτάτην τὴν νίκην
[15, 5]   Λακεδαιμόνιοι μὲν ἔγνωσαν στρατεύειν ἐπὶ  τὴν   Μαντίνειαν, οὐδὲν φροντίσαντες τῶν γεγενημένων
[15, 12]   χειμῶνος ἐνστάντος, καὶ τοῦ παρὰ  τὴν   Μαντίνειαν ποταμοῦ μεγάλην αὔξησιν ἐκ
[15, 5]   μὲν πρῶτον πρέσβεις ἀποστείλαντες πρὸς  τὴν   Μαντίνειαν προσέταττον τὰ μὲν τείχη
[15, 5]   πέντε κώμας, ἐξ ὧν εἰς  τὴν   Μαντίνειαν τὸ παλαιὸν συνῴκησαν· οὐδενὸς
[15, 89]   βίου. ~Οἱ δ' Ελληνες μετὰ  τὴν   μάχην ἀμφισβητουμένην ἔχοντες τὴν νίκην,
[15, 32]   ἐναντίοις, πειρώμενος πῶς ἔχουσι πρὸς  τὴν   μάχην. ἀποκρουσαμένων δὲ αὐτοὺς τῶν
[15, 16]   δυνάμεις ἐκτάξαντες συγκατέβησαν προθύμως ἐπὶ  τὴν   μάχην. Γενομένης δὲ παρατάξεως ἰσχυρᾶς
[15, 94]   τὴν ἑαυτῶν ἀπιέναι πατρίδα μετὰ  τὴν   μάχην, εἰς δὲ τὴν Μεγάλην
[15, 54]   ὄντων καὶ τῶν Βοιωτῶν πρὸς  τὴν   μάχην, ἐξέταττον ἀμφότεροι τὰς δυνάμεις.
[15, 80]   διὰ τῆς ἰδίας ἀνδρείας κρῖναι  τὴν   μάχην ἐπ' αὐτὸν ὥρμησε τὸν
[15, 53]   ποιησάμενοι ἐν τόποις ὑπερδεξίοις συστήσονται  τὴν   μάχην, ἔτυχον αἱ γνῶμαι τῶν
[15, 54]   μὲν δεισιδαιμονίας ἀπελύθησαν, πρὸς δὲ  τὴν   μάχην εὐθαρσεῖς ταῖς ψυχαῖς κατέστησαν.
[15, 52]   ἡλικίᾳ στρατιᾶς ὄντας καταλέξας εἰς  τὴν   μάχην καὶ τῶν ἄλλων Βοιωτῶν
[15, 61]   διανοούμενος ἐν τῇ Μακεδονίᾳ συστήσασθαι  τὴν   μάχην. δὲ τῶν Μακεδόνων
[15, 72]   Λακεδαιμονίοις ἄδακρυς ἔσται. (Μετὰ δὲ  τὴν   μάχην οἱ Αρκάδες, φοβηθέντες τὰς
[15, 85]   τῶν Βοιωτῶν καταβαλὼν παλίντροπον ἐποίησε  τὴν   μάχην. (Οἱ μὲν οὖν τῶν
[15, 78]   πανδημεὶ συνέστη μάχη καρτερά, θεωμένων  τὴν   μάχην τῶν παρόντων ἐπὶ τὴν
[15, 55]   ἐπιλέκτους ἔχοντι κέρατι ἔγνω κρίνειν  τὴν   μάχην. (Ὡς δ' αἵ τε
[15, 94]   δὲ καταπληξάμενος, συνηνάγκασεν εἰς  τὴν   Μεγάλην πόλιν μετοικῆσαι. Καὶ τὰ
[15, 94]   μετὰ τὴν μάχην, εἰς δὲ  τὴν   Μεγάλην πόλιν ὑπῆρχον αἱ περιοικοῦσαι
[15, 43]   πολλὴν ἀναστροφὴν λαβόντες, εἰς μὲν  τὴν   Μέμφιν ἐξέπεμψαν τὴν ἱκανὴν φυλακήν,
[15, 43]   τῶν αἰχμαλώτων πυθόμενος ἔρημον εἶναι  τὴν   Μέμφιν, ἐπικαιροτάτην οὖσαν πόλιν τῶν
[15, 43]   Αἴγυπτον, συνεβούλευεν ἐξαυτῆς ἀναπλεῖν ἐπὶ  τὴν   Μέμφιν πρὸ τοῦ παραγενέσθαι τὰς
[15, 43]   γὰρ ἔσεσθαι τὴν στρατείαν ἐπὶ  τὴν   Μέμφιν. (Τοῦ δ' Ιφικράτους ἀξιοῦντος
[15, 6]   ἤνεγκε τὴν παρρησίαν, τοῦ γέλωτος  τὴν   μέμψιν ἀμβλύνοντος· μετ' ὀλίγον δὲ
[15, 31]   Ηλεῖοι, πέμπτην δ' Αχαιοί· καὶ  τὴν   μὲν ἕκτην ἐπλήρουν Κορίνθιοι καὶ
[15, 57]   ἐστράτευσεν εἰς τὴν Λοκρίδα, καὶ  τὴν   μὲν Ηράκλειαν τὴν ἐν Τραχινίᾳ
[15, 12]   ἀρχαίας κώμας μετοικισθῆναι. Διόπερ ἠναγκάσθησαν  τὴν   μὲν ἰδίαν πατρίδα κατασκάπτειν, εἰς
[15, 80]   κινδύνῳ καὶ τοὺς πολεμίους τρεψάμενος  τὴν   μὲν νίκην περιεποιήσατο, τὸν δὲ
[15, 83]   Επαμεινώνδας εἰσπεσὼν εἰς τὴν Σπάρτην.  τὴν   μὲν οὖν ἐπίνοιαν τῶν στρατηγῶν
[15, 67]   ἐπὶ Πελλήνην τῆς Λακωνικῆς, καὶ  τὴν   μὲν πόλιν βίᾳ χειρωσάμενοι τοὺς
[15, 46]   γνόντες τῶν Σπαρτιατῶν τὴν ἐπίνοιαν,  τὴν   μὲν πόλιν ἐπιμελῶς ἐφύλαττον, εἰς
[15, 33]   τὴν Αγησιλάου στρατεύσαντες ἐπὶ Θεσπιὰς  τὴν   μὲν προφυλακήν, οὖσαν ἀνδρῶν διακοσίων,
[15, 63]   δῆμος, μεγαλόψυχος ὢν καὶ φιλάνθρωπος,  τὴν   μὲν τῶν Θηβαίων ἰσχὺν οὐ
[15, 32]   Οὐ συγκαταβαινόντων δὲ τῶν Θηβαίων,  τὴν   μὲν φάλαγγα τῶν πεζῶν ἀπήγαγε,
[15, 69]   ἐπὶ Τροιζῆνα καὶ Επίδαυρον πορευθεὶς  τὴν   μὲν χώραν ἐδῄωσε, τῶν δὲ
[15, 85]   καὶ τῶν ἄλλων οἱ καταδεέστεροι  τὴν   μέσην ἐπεῖχον τάξιν· τὸ δ'
[15, 85]   τὸ δὲ ἄλλο πλῆθος ἀνεπλήρου  τὴν   μέσην τάξιν, Εὐβοεῖς καὶ Λοκροὶ
[15, 66]   πανταχόθεν συναγαγόντος τοὺς Μεσσηνίους, ᾤκισαν  τὴν   Μεσσήνην καὶ τὴν ἀρχαίαν αὐτοῖς
[15, 81]   πρεσβεύσας ἐν ταῖς κοιναῖς ὁμολογίαις  τὴν   Μεσσήνην κατ' ἰδίαν παρέλαβεν, ἣν
[15, 66]   καὶ τοῖς ἄλλοις συμμάχοις οἰκίσαι  τὴν   Μεσσήνην, πολλὰ μὲν ἔτη γεγενημένην
[15, 66]   καταλέξας εἰς τὴν πολιτείαν ἀνέκτισε  τὴν   Μεσσήνην, πολλοὺς ποιήσας αὐτῆς οἰκήτορας.
[15, 66]   χώραν ἀποκατέστησαν. Περὶ μὲν οὖν  τὴν   Μεσσήνην τοσαύτας καὶ τηλικαύτας συνέβη
[15, 66]   ἀπὸ δὲ ταύτης Κρεσφόντης ἔλαχε  τὴν   Μεσσηνίαν μερίδα, καὶ οἱ ἀπὸ
[15, 22]   βραχείας συμπλοκὰς ποιούμενοι διετέλεσαν, καταπεπληγμένοι  τὴν   μετὰ τοῦ βασιλέως δύναμιν. ~Τοῦ
[15, 44]   καὶ τοῦ ξίφους εἰς τοὐναντίον  τὴν   μετάθεσιν ἐποιήσατο· ηὔξησε γὰρ τὰ
[15, 49]   (Τοῦ δ' ἐκ Ποσειδῶνος γεγονέναι  τὴν   μῆνιν ταῖς πόλεσί φασιν ἐμφανεῖς
[15, 34]   τοῦ στόλου παντὸς πλεύσας ἐπὶ  τὴν   Νάξον συνεστήσατο πολιορκίαν. Προσαγαγὼν δὲ
[15, 9]   κατελύθη. (Ὁ δὲ τοῦ στόλου  τὴν   ναυαρχίαν ἔχων Γλῶς, γεγαμηκὼς τοῦ
[15, 36]   τινων ἐδολοφονήθη. (Τιμόθεος δὲ παραλαβὼν  τὴν   ναυαρχίαν καὶ πλεύσας εἰς τὴν
[15, 4]   θάλατταν. (Καὶ Τιρίβαζος μὲν μετὰ  τὴν   ναυμαχίαν διαβὰς εἰς Κιλικίαν, κἀκεῖθεν
[15, 35]   αἰτιασάμενος