| Livre, Chap. |
| [15, 6] |
ἀγαθῶν
ἐπιτεύγματα,
ὅθεν
ὡς
ἐπῃνεκότα
|
αὐτὸν |
ἀπεδέχετο·
οἱ
δ'
ἄλλοι
τὴν |
| [15, 92] |
ὁ
δὲ
Αρταξέρξης
οὐ
μόνον
|
αὐτὸν |
ἀπέλυσε
τῶν
ἐγκλημάτων,
ἀλλὰ
καὶ |
| [15, 47] |
στρατηγίαν,
τοῦ
δήμου
χαλεπῶς
πρὸς
|
αὐτὸν |
διατεθέντος·
ὡς
δὲ
παρέπλευσεν
εἰς |
| [15, 91] |
σπεύδων
ἄρασθαι
τοῦτον,
δι'
ἐπιβουλῆς
|
αὐτὸν |
ἐδολοφόνησεν.
~Ἅμα
δὲ
τούτοις
πραττομένοις |
| [15, 72] |
διαβολάς,
τότε
ὁ
δῆμος
ἀποκατέστησεν
|
αὐτὸν |
εἰς
τὴν
προγεγενημένην
εὐδοξίαν.
(Μετ' |
| [15, 41] |
παρασκευάς,
ὁ
μὲν
Ιφικράτης
ὁρῶν
|
αὐτὸν |
ἐν
μὲν
τῷ
λέγειν
ὄντα |
| [15, 82] |
πόλιν
μηδὲν
καταπεπληγμένους·
ταχὺ
γὰρ
|
αὐτὸν |
ἐπιφανέντα
βοηθήσειν.
~Τῶν
δὲ
Κρητῶν |
| [15, 4] |
καὶ
συντυχὼν
τῷ
βασιλεῖ,
παρεκάλεσεν
|
αὐτὸν |
ἐρρωμένως
ἀντέχεσθαι
τοῦ
πολέμου
καὶ |
| [15, 74] |
λόγοις
τηρεῖν
τὴν
πατροπαράδοτον
πρὸς
|
αὐτὸν |
εὔνοιαν,
ἔπειτα
τὸν
πατέρα
μεγαλοπρεπῶς |
| [15, 41] |
τοῖς
πραττομένοις
νωχελῆ,
παρρησίᾳ
πρὸς
|
αὐτὸν |
ἐχρήσατο,
φήσας
θαυμάζειν
πῶς
ἐν |
| [15, 43] |
ἀπόκρισιν
ἔδωκαν,
ὅτι
ἐὰν
εὕρωσιν
|
αὐτὸν |
ἠδικηκότα,
κολάσουσι
κατὰ
τὴν
ἀξίαν, |
| [15, 10] |
μίαν
δὲ
μεγίστην,
ἐξ
ἧς
|
αὐτὸν |
θαυμασθῆναι
συνέβη
καὶ
μέγιστον
γενέσθαι |
| [15, 72] |
μάχης
ἀπέστη.
(Γενομένης
δὲ
περὶ
|
αὐτὸν |
ἱκανῆς
ὑποψίας
ὡς
πεφεισμένου
τῶν |
| [15, 10] |
τοῖς
πολέμοις
ἀνδρείᾳ
διενεγκεῖν
φασὶν
|
αὐτὸν |
καὶ
κατὰ
τὰς
συμβουλὰς
οὕτως |
| [15, 76] |
τῶν
γὰρ
Αθηναίων
στρατευσάντων
ἐπ'
|
αὐτὸν |
καὶ
πολὺ
ταῖς
δυνάμεσιν
ὑπερεχόντων, |
| [15, 60] |
ὄντων
τρεῖς
ἐτελεύτησαν
περὶ
τὸν
|
αὐτὸν |
καιρόν.
Αμύντας
μὲν
ὁ
Αρριδαίου |
| [15, 90] |
τὸν
πόλεμον.
(Ὑπὸ
γὰρ
τὸν
|
αὐτὸν |
καιρὸν
ἔδει
πρός
τε
τὸν |
| [15, 24] |
Καρχηδονίοις.
(Ἐγένετο
δὲ
περὶ
τὸν
|
αὐτὸν |
καιρὸν
θεόπεμπτός
τις
ἀτυχία
κατὰ |
| [15, 83] |
καὶ
πάντῃ
προσπίπτων
κατὰ
τὸν
|
αὐτὸν |
καιρόν,
ὡς
εἶδε
τὴν
τῶν |
| [15, 29] |
ὄντος
μετεώρου
καὶ
προπετοῦς,
ἔπεισεν
|
αὐτὸν |
Κλεόμβροτος
ὁ
βασιλεὺς
τῶν
Λακεδαιμονίων |
| [15, 34] |
Χαβρίας,
καὶ
μέρος
τῶν
περὶ
|
αὐτὸν |
νεῶν
ἐκπέμψας,
ἐβοήθησε
τοῖς
πιεζομένοις |
| [15, 31] |
καὶ
πέρας,
εἰ
μὴ
μετεπέμψαντο
|
αὐτὸν |
οἱ
Σπαρτιᾶται
διά
τινας
πολιτικὰς |
| [15, 10] |
τοῦ
βασιλέως
δύο
λέοντας
ἐπ'
|
αὐτὸν |
ὁρμῆσαι,
καὶ
τῶν
μὲν
ἵππων |
| [15, 7] |
ἀποδοχῆς
ἠξίου
τῆς
μεγίστης,
ὁρῶν
|
αὐτὸν |
παρρησίαν
ἔχοντα
ἀξίαν
τῆς
φιλοσοφίας· |
| [15, 10] |
διασπάσαι,
τὴν
δ'
ὁρμὴν
ἐπ'
|
αὐτὸν |
ποιεῖσθαι
τὸν
βασιλέα·
καθ'
ὃν |
| [15, 86] |
καὶ
τὸ
βάρος
τοῦ
περὶ
|
αὐτὸν |
συστήματος
καταπλαγέντες
ἀνεχώρουν
ἐκ
τῆς |
| [15, 44] |
φύσει
κεχρῆσθαι
διαφόρῳ.
Προσλαβόμενον
οὖν
|
αὐτὸν |
τὴν
ἐν
τῷ
Περσικῷ
πολέμῳ |
| [15, 72] |
ἔγκλημα,
τὸ
πλῆθος
παροξυνθὲν
ἀπέστησεν
|
αὐτὸν |
τῆς
βοιωταρχίας,
καὶ
ἰδιώτην
ποιῆσαν |
| [15, 80] |
τῷ
Πελοπίδᾳ
συντόμως
ἐκέλευον
βοηθεῖν
|
αὐτὸν |
τοῖς
δεομένοις·
τοῦ
δὲ
Πελοπίδου |
| [15, 80] |
Πελοπίδας
ἀριστεύων
πάντα
τὸν
περὶ
|
αὐτὸν |
τόπον
νεκρῶν
κατέστρωσε,
τέλος
δ' |
| [15, 49] |
ἠφανίζετο,
τῶν
κατὰ
γῆς
ἄντρων
|
αὐτὸν |
ὑποδεχομένων,
ὅ
τε
περὶ
(τὸ) |
| [15, 73] |
ἐπικράτειαν
Φοίνικας
ἐπιβεβηκέναι
τῆς
ὑπ'
|
αὐτὸν |
χώρας.
(Παρασκευασάμενος
οὖν
πεζοὺς
μὲν |
| [15, 80] |
ἀνδρείας
κρῖναι
τὴν
μάχην
ἐπ'
|
αὐτὸν |
ὥρμησε
τὸν
Αλέξανδρον.
Τοῦ
δὲ |