Alphabétiquement     [«   »]
τῷ 81
Τῷ 1
Τῶν 22
τῶν 736
τῶνδε 1
ὑβρισθεῖσαι 1
ὑβριστὰς 1
Fréquences     [«    »]
436 μὲν
730 τὴν
382 τῆς
736 τῶν
860 δὲ
1028 καὶ
HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Diodore de Sicile, La Bibliothèque historique, livre XV

τῶν


Livre, Chap.
[15, 36]   μετεσχηκότες κατεκόπησαν. Τηλικαύτῃ δὲ συμφορᾷ  τῶν   Αβδηριτῶν περιπεπτωκότων καὶ μελλόντων πολιορκεῖσθαι,
[15, 36]   τε ὅμορον Θρᾴκην καὶ τὴν  τῶν   Αβδηριτῶν χώραν ἐπόρθησαν ἀδεῶς· πολλῆς
[15, 40]   δημοκρατίας ἐξουσίαις ἀπειραγάθως χρώμεναι, πολλοὺς  τῶν   ἀγαθῶν ἀνδρῶν ἐφυγάδευον καὶ κρίσεις
[15, 88]   ἐξέπνευσεν. ~Ἡμεῖς δ' εἰωθότες ταῖς  τῶν   ἀγαθῶν ἀνδρῶν τελευταῖς ἐπιλέγειν τὸν
[15, 54]   ἀπεστάλκεισαν δύναμιν, ἵνα τῷ πλήθει  τῶν   ἀγωνιζομένων περιγένωνται τῆς τῶν πολεμίων
[15, 1]   ταῖς συμφοραῖς αὐτῶν τὸ μῖσος  τῶν   ἀδικουμένων ἔλαβε καιρὸν ἀμύνασθαι τοὺς
[15, 49]   τὰς ἐν Πελοποννήσῳ πόλεις μάλιστα  τῶν   ἀθανάτων τὸν θεὸν τιμᾶν τοῦτον.
[15, 63]   διόπερ ἠναγκάζοντο καταφεύγειν ἐπὶ τὴν  τῶν   Αθηναίων βοήθειαν, οἷς τριάκοντα μὲν
[15, 29]   γεγονόσι, καὶ νόμον ἔθεντο μηδένα  τῶν   Αθηναίων γεωργεῖν ἐκτὸς τῆς Αττικῆς.
[15, 63]   διεσφάλησαν τῶν ἐλπίδων. γὰρ  τῶν   Αθηναίων δῆμος, μεγαλόψυχος ὢν καὶ
[15, 95]   δι' ἃς συνέβη τὸν δῆμον  τῶν   Αθηναίων διαβληθῆναι παρὰ τοῖς συμμάχοις.
[15, 26]   τὴν Καδμείαν. ~Ὁ δὲ δῆμος  τῶν   Αθηναίων διακούσας τῶν πρέσβεων ἐψηφίσατο
[15, 47]   τέλος ἔχοντος κατέπλευσεν στόλος  τῶν   Αθηναίων εἰς τὴν Κόρκυραν, ἔχων
[15, 30]   τὴν φιλίαν. (Τῆς δ' ὑπὸ  τῶν   Αθηναίων ἐκπεμφθείσης δυνάμεως ἡγούμενος Χαβρίας
[15, 34]   δὴ πυθόμενος δῆμος  τῶν   Αθηναίων ἐξέπεμψε στόλον παραφυλάξοντα τὴν
[15, 85]   ἑαυτοὺς ὑπερεβάλοντο. (Οἱ μὲν γὰρ  τῶν   Αθηναίων ἱππεῖς τοῖς τῶν Θηβαίων
[15, 85]   ἅπασιν οὐκ ἦν καταδεέστερον τὸ  τῶν   Αθηναίων ἱππικόν· τῷ δὲ πλήθει
[15, 25]   καὶ αὐτοὶ συγκατήγαγον τὸν δῆμον  τῶν   Αθηναίων καθ' ὃν καιρὸν ὑπὸ
[15, 28]   Βοιωτικὸν πόλεμον, συμμαχούντων τοῖς Θηβαίοις  τῶν   Αθηναίων καὶ τῶν ἄλλων Ελλήνων
[15, 85]   Ἰσχυρᾶς δὲ μάχης γενομένης, καὶ  τῶν   Αθηναίων καταπονουμένων καὶ πρὸς φυγὴν
[15, 34]   δὲ ταῦτα Χαβρίας μὲν  τῶν   Αθηναίων ναύαρχος μετὰ τοῦ στόλου
[15, 5]   ἑαυτοῖς βοηθῆσαι. Οὐ προαιρουμένων δὲ  τῶν   Αθηναίων παραβαίνειν τὰς κοινὰς συνθήκας,
[15, 69]   τὰς οἰκίας, Χαβρίας δ'  τῶν   Αθηναίων στρατηγὸς ἐμφρόνως ἅμα καὶ
[15, 84]   τῆς Μαντινείας οἱ πεμφθέντες ὑπὸ  τῶν   Αθηναίων στρατιῶται πρὸς τὴν συμμαχίαν,
[15, 46]   καὶ σπεύδοντες φθάσαι τὴν παρὰ  τῶν   Αθηναίων συμμαχίαν, εὐθὺς ἐπ' αὐτοὺς
[15, 90]   καιρὸν ἔδει πρός τε τὸν  τῶν   Αἰγυπτίων βασιλέα πολεμεῖν καὶ (πρὸς)
[15, 29]   δὲ τούτοις πραττομένοις Ακορις  τῶν   Αἰγυπτίων βασιλεύς, ἀλλοτρίως διακείμενος πρὸς
[15, 42]   περὶ ἑκάστων ἀποκρίσεις. ~Ὁ δὲ  τῶν   Αἰγυπτίων βασιλεὺς Νεκτάνεβις ἐπυνθάνετο μὲν
[15, 9]   πρὸς μὲν Ακοριν τὸν βασιλέα  τῶν   Αἰγυπτίων διαπρεσβευσάμενος συμμαχίαν συνέθετο κατὰ
[15, 43]   Μέμφιν πρὸ τοῦ παραγενέσθαι τὰς  τῶν   Αἰγυπτίων δυνάμεις· οἱ δὲ περὶ
[15, 29]   πρέσβεις, κατηγορῶν μὲν Χαβρίου, ὅτι  τῶν   Αἰγυπτίων ἡγούμενος ἀπαλλοτριοῖ τὴν τοῦ
[15, 42]   τοῦ στόματος πολισμάτιον. (Ἐκβοηθησάντων δὲ  τῶν   Αἰγυπτίων ἱππεῦσί τε καὶ πεζοῖς
[15, 93]   τοὺς στρατιώτας ἀνελπίστως. (Ἐπιδιωξάντων δὲ  τῶν   Αἰγυπτίων καὶ τῶν τόπων ὄντων
[15, 90]   τούτοις καὶ Ταχὼς βασιλεὺς  τῶν   Αἰγυπτίων κρίνας πολεμεῖν τοῖς Πέρσαις,
[15, 93]   οἱ Ελληνες πολλοὺς μὲν ἀπέκτειναν  τῶν   Αἰγυπτίων, τοὺς δὲ λοιποὺς φεύγειν
[15, 92]   βασιλέως συστρατεύειν πεπεισμένῳ. Αὐτὸς δὲ  τῶν   Αἰγυτίων ἔχων (ἅπασας) τὴν ἡγεμονίν
[15, 84]   τὴν πολιορκίαν. ~Πυθόμενος δὲ παρὰ  τῶν   αἰχμαλώτων ὅτι Μαντινεῖς πανδημεὶ πάρεισι
[15, 43]   μὲν γὰρ Ιφικράτης παρὰ  τῶν   αἰχμαλώτων πυθόμενος ἔρημον εἶναι τὴν
[15, 52]   ἀνασώζειν. (Οἱ μὲν οὖν πρεσβύτεροι  τῶν   ἀκουόντων τοῦ κήρυκος οἰωνὸν ἐποιοῦντο
[15, 95]   τοὺς ἐν τῷ Πανόρμῳ διατρίβοντας  τῶν   Αλεξάνδρου στρατιωτῶν. Ἀπροσδοκήτως δὲ ἐπιθεμένων
[15, 32]   τοῖς Σπαρτιάταις οὐ συντάττεται μετὰ  τῶν   ἄλλων, ἀλλ' ἰδίαν ἔχων σύστασιν
[15, 94]   ἠξίουν αὐτοῖς βοηθεῖν Μαντινεῖς καὶ  τῶν   ἄλλων Αρκάδων τινάς, ἔτι δὲ
[15, 85]   τὴν τάξιν Μαντινεῖς μὲν μετὰ  τῶν   ἄλλων Αρκάδων τὸ δεξιὸν ἐπεῖχον
[15, 52]   καταλέξας εἰς τὴν μάχην καὶ  τῶν   ἄλλων Βοιωτῶν τοὺς εὐθέτους, προῆγε
[15, 64]   Αλέξανδρον τὸν Σπαρτιάτην ἀνεῖλον καὶ  τῶν   ἄλλων εἰς διακοσίους ἀπέκτειναν, ἐν
[15, 62]   στρατηγὸς τῶν Λακεδαιμονίων ἀνῃρέθη καὶ  τῶν   ἄλλων εἰς διακοσίους· οἱ δὲ
[15, 86]   τῶν Λακεδαιμονίων. (Εὐθὺς δὲ καὶ  τῶν   ἄλλων εἰς χεῖρας ἐρχομένων, οὓς
[15, 28]   τοῖς Θηβαίοις τῶν Αθηναίων καὶ  τῶν   ἄλλων Ελλήνων τῶν κοινωνούντων τοῦ
[15, 88]   ἀρετήν. Παρὰ μὲν γὰρ ἑκάστῳ  τῶν   ἄλλων ἓν ἂν εὕροι προτέρημα
[15, 3]   ναυάρχου τῶν Περσῶν Γλῶ καὶ  τῶν   ἄλλων ἡγεμόνων γενναίως ὑποστάντων, ἐγένετο
[15, 85]   ἦσαν Ηλεῖοι καὶ Αχαιοί, καὶ  τῶν   ἄλλων οἱ καταδεέστεροι τὴν μέσην
[15, 47]   τόν τε Μνάσιππον ἀνεῖλε καὶ  τῶν   ἄλλων οὐκ ὀλίγους· τέλος δὲ
[15, 30]   ἡγεμονίαν. ~Πολλαὶ μὲν οὖν καὶ  τῶν   ἄλλων πόλεων διὰ τὴν εἰρημένην
[15, 23]   τῶν Σπαρτιατῶν συμμαχίαν, πολλαὶ καὶ  τῶν   ἄλλων πόλεων ἔσπευσαν εἰς τὴν
[15, 26]   Θηβαίοις. ὁμοίως δὲ καὶ ἐκ  τῶν   ἄλλων πόλεων τῶν κατὰ τὴν
[15, 68]   μετὰ δὲ ταῦτα Λακεδαιμονίων καὶ  τῶν   ἄλλων συμμάχων παραγενομένων εἰς Κόρινθον
[15, 28]   τούτους Ρόδιοι καὶ Μυτιληναῖοι καὶ  τῶν   ἄλλων τινὲς νησιωτῶν· αἰεὶ δὲ
[15, 66]   τοὺς ἀπολελειμμένους τῶν Μεσσηνίων, καὶ  τῶν   ἄλλων τοὺς βουλομένους καταλέξας εἰς
[15, 47]   καὶ σίτου καὶ βελῶν καὶ  τῶν   ἄλλων τῶν εἰς πόλεμον χρησίμων
[15, 72]   καὶ ἰδιώτην ποιῆσαν ἐξαπέστειλε μετὰ  τῶν   ἄλλων. Ὡς δὲ ἀπὸ τῶν
[15, 27]   ὀχυρότητα· ὡς δ' μὲν  τῶν   ἀναγκαίων σπάνις ἐπέτεινεν, οἱ Λακεδαιμόνιοι
[15, 82]   τοὺς ἰδίους βίους οὐκ ὀλίγα  τῶν   ἀναθημάτων ἔσπευδον οἱ παρανομήσαντες διακατέχειν
[15, 1]   ὅσην εἰκός ἐστι γενέσθαι κατὰ  τῶν   ἀναιρούντων τὰς τῶν προγόνων ἀρετάς.
[15, 82]   μὴ δῶσιν ἐν εἰρήνῃ λόγον  τῶν   ἀναλωθέντων. (Τῶν δὲ ἄλλων Αρκάδων
[15, 5]   τῆς εἰρήνης, καὶ τὰ φρονήματα  τῶν   ἀνδρῶν ἔσπευδον ταπεινῶσαι. (Διὸ καὶ
[15, 68]   τὴν πολυχειρίαν καὶ τὰς προθυμίας  τῶν   ἀνδρῶν, ἔφθασαν τοὺς Βοιωτοὺς πάντα
[15, 26]   γὰρ ἔθνος τοῦτο καὶ πλήθει  τῶν   ἀνδρῶν καὶ ἀνδρείᾳ κατὰ πόλεμον
[15, 62]   τὴν σύνεσιν καὶ τὴν ἀνδρείαν  τῶν   ἀνδρῶν. (Ὡς δὲ κατήντησαν ἐπὶ
[15, 85]   τῶν ψιλικῶν, καταπονούμενοι δ' ὑπὸ  τῶν   ἀνθεστηκότων, ἅπαντες ἐτράπησαν. (Τὴν δὲ
[15, 89]   καὶ ἀπὸ τοῦ πρώτου γένους  τῶν   ἀνθρώπων, κατέστροφε δ' εἰς τὴν
[15, 48]   ἐνεργείας τὴν ἀπώλειαν καὶ φθορὰν  τῶν   ἀνθρώπων μηχανησαμένης. (Ἐπέτεινε δὲ τὸ
[15, 28]   εὐεργετικαῖς ἐφιλοτιμοῦντο διορθοῦσθαι τὰς ἀλλοτριότητας  τῶν   ἀνθρώπων. (Ὁμοίως δὲ καὶ τῆς
[15, 39]   συμμάχων δυνάμεις ἀγωνίσασθαι, τοσοῦτον ὑπερέσχε  τῶν   ἀνικήτων στρατιωτῶν, ὥστε τὸν βασιλέα
[15, 16]   (Συγχωρήσαντος δὲ τοῦ δυνάστου καὶ  τῶν   ἀνοχῶν γενομένων, μὲν Διονύσιος
[15, 16]   ἀνδρείᾳ. Οὗτος δὲ πάντα τὸν  τῶν   ἀνοχῶν χρόνον διετέλεσε διατάσσων καὶ
[15, 55]   τῆς τῶν ἐπιλέκτων ἀνδραγαθίας, ἀλλὰ  τῶν   ἀντιστάντων οἱ μὲν ἔπιπτον, οἱ
[15, 47]   παραταξάμενοι καὶ νικήσαντες τοὺς πλείστους  τῶν   ἀντιταξαμένων κατέκοψαν. ~Ἐπ' ἄρχοντος δ'
[15, 39]   Κλεόμβροτον ἀνελεῖν, τὸ δὲ πλῆθος  τῶν   ἀντιταχθέντων ἄρδην σχεδὸν κατακόψαι. (Καὶ
[15, 85]   ἐπεδίωξαν, ἐπὶ δὲ τὴν φάλαγγα  τῶν   ἀντιτεταγμένων ἐπελάσαντες ἐφιλοτιμοῦντο παραλλάξαι τοὺς
[15, 17]   ἔχων ἐπιλέκτους τοὺς συντεταγμένους προετέρει  τῶν   ἀντιτεταγμένων· ὡς δ' τοῦ
[15, 25]   φρουρούντων Λακεδαιμονίων ἀδίκως καὶ πολλοὺς  τῶν   ἀξιολόγων ἀνδρῶν πεφυγαδευκότων, συνεστράφησαν οἱ
[15, 66]   τινὸς ἐβασίλευσαν αὐτῆς· ὕστερον δὲ  τῶν   ἀπὸ Κρεσφόντου τὴν βασιλείαν ἀποβαλόντων
[15, 51]   τῆς Βοιωτίας· γενομένων δὲ τοιούτων  τῶν   ἀποκρίσεων οἱ Λακεδαιμόνιοι τὸν Κλεόμβροτον
[15, 92]   δὲ τούτοις πραττομένοις Ρεομίθρης, ὑπὸ  τῶν   ἀποστατῶν πεμφθεὶς εἰς Αἴγυπτον πρὸς
[15, 92]   γενέσθαι. (Τέλος δὲ καταληφθείσης ὑπὸ  τῶν   ἀποστατῶν τῆς Αἰγύπτου, μὲν
[15, 33]   δυνάμενον ἀποβῆναι, ὕστερον δὲ διὰ  τῶν   ἀποτελεσμάτων ἔδοξεν οὐκ ἀνθρωπίνην ἀπόφασιν,
[15, 72]   τῶν ἄλλων. Ὡς δὲ ἀπὸ  τῶν   ἀποτελεσμάτων ἐξήλειψε τὰς καθ' ἑαυτοῦ
[15, 2]   Ἒπεμψε δ' αὐτῷ καὶ  τῶν   Αράβων βασιλεὺς στρατιώτας οὐκ ὀλίγους
[15, 58]   διὰ τοιαύτας αἰτίας. Τῆς πόλεως  τῶν   Αργείων δημοκρατουμένης καί τινων δημαγωγῶν
[15, 57]   τούτοις πραττομένοις ἐν τῇ πόλει  τῶν   Αργείων ἐγένετο στάσις καὶ φόνος
[15, 49]   κατὰ γῆς καὶ παρὰ τὴν  τῶν   Αργείων πόλιν ἐξίησιν. (Πρὸς δὲ
[15, 84]   συνεμάχουν οἱ πλεῖστοι καὶ κράτιστοι  τῶν   Αρκάδων καὶ Αχαιοὶ καὶ Βοιωτοὶ
[15, 12]   πολεμίους· ἐδόκουν γὰρ ἀνδρείᾳ διαφέρειν  τῶν   Αρκάδων, καὶ διὰ τοῦθ' οἱ
[15, 65]   (Ἀμυνομένων δὲ τῶν Βοιωτῶν καὶ  τῶν   Αρκάδων, καὶ τῷ πλήθει κυκλούντων
[15, 77]   κατὰ δὲ τοὺς ὑποκειμένους καιροὺς  τῶν   Αρκάδων κρατούντων τὴν Τριφυλίαν, προφάσει
[15, 64]   ἀνελὼν τῶν πολεμίων, κυκλωθεὶς ὑπὸ  τῶν   Αρκάδων μετὰ πάντων ἀνῃρέθη. (Ηλεῖοι
[15, 77]   προφάσει τῶν φυγάδων ἀφῃροῦντο ταύτην  τῶν   Αρκάδων οἱ Ηλεῖοι. (Διὸ καὶ
[15, 62]   δ' Μαντινεύς, στρατηγὸς ὢν  τῶν   Αρκάδων, παραλαβὼν τοὺς καλουμένους ἐπιλέκτους,
[15, 77]   μάχη πλησίον τοῦ Λασίωνος, καὶ  τῶν   Αρκάδων πολλαπλασίων ὄντων ἡττήθησαν Ηλεῖοι
[15, 64]   (Ή δὲ τρίτη μερίς, ἐκ  τῶν   Αρκάδων συνεστηκυῖα καὶ στρατιώτας ἔχουσα
[15, 59]   τῇ πόλει προσβολὰς ποιησάμενος κατεπλήξατο  τῶν   Αρκάδων τοὺς ἐναντιοπραγοῦντας. ~Ἅμα δὲ
[15, 77]   πραγμάτων καινοτομία παράλογος. Οἱ γὰρ  τῶν   Αρκάδων φυγάδες ὁρμηθέντες ἐξ Ηλιδος
[15, 53]   Θήβαις διαδέδοται ὡς τῶν ἡρώων  τῶν   ἀρχαίων ἀνειληφότων αὐτὰ καὶ βοηθεῖν
[15, 49]   χρησμοὺς ἔλαβον ἀφιδρύματα λαβεῖν ἀπὸ  τῶν   ἀρχαίων καὶ προγονικῶν αὐτοῖς βωμῶν
[15, 49]   τοῖς εἰρημένοις λέγουσιν, ὅτι πλὴν  τῶν   ἀσεβησάντων οὐδεὶς ἄλλος περιέπεσε τῇ
[15, 44]   τυγχανούσης, οἱ (μὲν) πρότερον ἀπὸ  τῶν   ἀσπίδων ὁπλῖται καλούμενοι τότε (δὲ)
[15, 92]   ταύτην τὴν πόλιν μεταπεμψάμενος πολλοὺς  τῶν   ἀφεστηκότων ἡγεμόνας, τούτους μὲν συλλαβὼν
[15, 49]   χρησμὸν ἀντέλεγον τοῖς Ιωσι περὶ  τῶν   ἀφιδρυμάτων, λέγοντες μὴ κοινὸν τῶν
[15, 49]   τῶν ἀφιδρυμάτων, λέγοντες μὴ κοινὸν  τῶν   Αχαιῶν, ἀλλ' ἴδιον αὑτῶν εἶναι
[15, 49]   οὗτοι δὲ πρὸς τὸ κοινὸν  τῶν   Αχαιῶν διαλεχθέντες ἔπεισαν διδόναι τὰ
[15, 41]   δὲ τῶν δυνάμεων Φαρνάβαζος μὲν  τῶν   βαρβαρικῶν, Ιφικράτης δ' Αθηναῖος
[15, 15]   πλείους μὲν τῶν μυρίων ἀνεῖλε  τῶν   βαρβάρων, οὐκ ἐλάττους δὲ τῶν
[15, 14]   βυθίσας, τὰ δὲ χειρωσάμενος, ἀπέκτεινε  τῶν   βαρβάρων πλείους τῶν πεντακισχιλίων, ἐζώγρησε
[15, 36]   καὶ κυκλωθέντες ὑπὸ τοῦ πλήθους  τῶν   βαρβάρων, σχεδὸν ἅπαντες οἱ τῆς
[15, 58]   μὲν ἄλλοι φοβηθέντες τὴν ἐκ  τῶν   βασάνων τιμωρίαν ἑαυτοὺς ἐκ τοῦ
[15, 65]   χειρώσασθαι τὴν Σπάρτην· ἐπεὶ δὲ  τῶν   βιαζομένων οἱ μὲν ἀπέθνησκον, οἱ
[15, 69]   πόλεως χορηγουμένων, οὓς μὲν ἀνῄρουν  τῶν   βιαζομένων, τοὺς δὲ κατετίτρωσκον. (Οἱ
[15, 81]   περὶ Τεγύραν μάχῃ μόνος Πελοπίδας  τῶν   βοιωταρχῶν ἐνίκησε τοὺς Λακεδαιμονίους, πλεῖστον
[15, 53]   μέγεθος τῆς δυνάμεως. (Συνεδρευσάντων δὲ  τῶν   βοιωταρχῶν καὶ βουλευομένων, πότερον χρὴ
[15, 53]   δ' οὔσης μεγάλης καὶ δυσκρίτου  τῶν   βοιωταρχῶν (ὁ) ἕβδομος ἧκεν, ὃν
[15, 82]   δόξαν καταπλαγέντες, πρὸς τοὺς ἐχθροτάτους  τῶν   Βοιωτῶν Αθηναίους καὶ Λακεδαιμονίους πρέσβεις
[15, 54]   ὑπέλαβον οἱ Λακεδαιμόνιοι δεδιέναι τὰς  τῶν   Βοιωτῶν ἀρετάς. Διόπερ τὰς σπονδὰς
[15, 67]   ἐντολὰς αὐτῷ εἰς τὸ συμφέρον  τῶν   Βοιωτῶν διοικῆσαι τὰ κατὰ τὴν
[15, 85]   τὸ πλῆθος καὶ τὴν ἀρετὴν  τῶν   Βοιωτῶν καὶ Θετταλῶν ἱππέων οἱ
[15, 54]   γὰρ Σπαρτιᾶται θεωροῦντες τὴν ἑτοιμότητα  τῶν   Βοιωτῶν, καὶ τὸ θράσος καὶ
[15, 86]   ἐκ τῆς μάχης· ἐπικειμένων δὲ  τῶν   Βοιωτῶν καὶ τοὺς ἐσχάτους αἰεὶ
[15, 65]   πολὺν ἐποιοῦντο φόνον. (Ἀμυνομένων δὲ  τῶν   Βοιωτῶν καὶ τῶν Αρκάδων, καὶ
[15, 80]   (Συναχθείσης δὲ τῆς κοινῆς συνόδου  τῶν   Βοιωτῶν, καὶ τῶν πρέσβεων διαλεχθέντων
[15, 70]   μάχας ἀνδραγαθούντων αὐτῶν, πολλοί τε  τῶν   Βοιωτῶν καὶ τῶν συμμάχων ὑπ'
[15, 85]   ἐπεβοήθησε τοῖς φεύγουσι, καὶ πολλοὺς  τῶν   Βοιωτῶν καταβαλὼν παλίντροπον ἐποίησε τὴν
[15, 69]   ἐκ τῆς πόλεως, πολλοὺς δὲ  τῶν   Βοιωτῶν κατέβαλεν. (Γενομένης δὲ φιλοτιμίας,
[15, 51]   μήτε μάχην ἔσεσθαι, ἀλλ' ἀκονιτὶ  τῶν   Βοιωτῶν κρατήσειν. ~Οὗτοι μὲν οὖν
[15, 64]   μὲν οὖν πρώτη μερὶς  τῶν   Βοιωτῶν μέσην τὴν πορείαν ἐποιήσατο
[15, 54]   Λεῦκτρα. Ἑτοίμων δ' ὄντων καὶ  τῶν   Βοιωτῶν πρὸς τὴν μάχην, ἐξέταττον
[15, 71]   ἠθροικότος καὶ ἱππεῖς πολλαπλασίους ἔχοντος  τῶν   Βοιωτῶν, τὸ μὲν πρῶτον οἱ
[15, 64]   ἐν οἷς ὑπῆρχον καὶ οἱ  τῶν   Βοιωτῶν φυγάδες. (Ή δὲ τρίτη
[15, 65]   Εἵλωτας ἠλευθερωμένους προσφάτως χιλίους καὶ  τῶν   Βοιωτῶν φυγάδων διακοσίους, ἔτι δ'
[15, 76]   πόλιν οὖσαν Αθηναίων παραλόγως ἀπέβαλεν·  τῶν   γὰρ Αθηναίων στρατευσάντων ἐπ' αὐτὸν
[15, 60]   συνέβη κατὰ τοῦτον τὸν ἐνιαυτόν·  τῶν   γὰρ ἐν δυναστείαις ὄντων τρεῖς
[15, 56]   νίκης οὐκ ἴσχυσαν ἐφικέσθαι. (Καὶ  τῶν   γὰρ ἐπιλέκτων ὑπερβαλλομένων ταῖς ἀνδραγαθίαις,
[15, 5]   ἐπὶ τὴν Μαντίνειαν, οὐδὲν φροντίσαντες  τῶν   γεγενημένων σπονδῶν, διὰ τοιαύτας αἰτίας.
[15, 49]   τῇ συμφορᾷ. Καὶ περὶ μὲν  τῶν   γενομένων σεισμῶν καὶ κατακλυσμῶν ἀρκεσθησόμεθα
[15, 6]   μέμψιν ἀμβλύνοντος· μετ' ὀλίγον δὲ  τῶν   γνωρίμων ἅμα καὶ τοῦ Διονυσίου
[15, 41]   μὲν λόγων αὐτὸς κύριός ἐστι,  τῶν   δ' ἔργων βασιλεύς. (Τῆς
[15, 20]   ἀποβαλόντες ἠναγκάσθησαν ὑποταγῆναι τοῖς Λακεδαιμονίοις·  τῶν   δ' Ολυνθίων διαπολεμούντων πρὸς Αμύνταν
[15, 69]   μὲν ἐντὸς τῶν τειχῶν συνεδίωξε,  τῶν   δὲ Βοιωτῶν διὰ τὴν εὐημερίαν
[15, 56]   Λακεδαιμονίων οὐκ ἐλάττους τῶν τετρακισχιλίων,  τῶν   δὲ Βοιωτῶν περὶ τριακοσίους. Μετὰ
[15, 63]   τῶν συμμάχων τῶν μὲν ἀφεστηκότων,  τῶν   δὲ διὰ τὰς ὁμοίας αἰτίας
[15, 90]   Μυσίας σατράπης, Αὐτοφραδάτης δὲ Λυδίας·  τῶν   δὲ Ιώνων ἄνευΛύκιοί τε καὶ
[15, 35]   μὲν Αθηναίων διεφθάρησαν τριήρεις ὀκτωκαίδεκα,  τῶν   δὲ Λακεδαιμονίων διεφθάρησαν μὲν εἴκοσι
[15, 82]   καὶ τῶν ἐν αὐτῷ χρημάτων.  τῶν   δὲ Μαντινέων ἀναλαβόντων εἰς τοὺς
[15, 41]   εἴκοσι μυριάδες, ὧν ἦρχε Φαρνάβαζος·  τῶν   δὲ μισθοφόρων Ελλήνων Ιφικράτης ἡγεῖτο
[15, 34]   δυνάμεις τοιοῦτον ἔσχε τὸ τέλος·  τῶν   δὲ ναυτικῶν κατὰ τοὺς αὐτοὺς
[15, 69]   πορευθεὶς τὴν μὲν χώραν ἐδῄωσε,  τῶν   δὲ πόλεων οὐκ ἐδυνήθη κρατῆσαι
[15, 41]   μὲν τριακόσιαι, τριακόντοροι δὲ διακόσιαι·  τῶν   δὲ τὴν ἀγορὰν καὶ τὴν
[15, 47]   καὶ τεττάρων μὲν νεῶν ἐκυρίευσε,  τῶν   δὲ ὑπολοίπων τριῶν νεῶν φυγουσῶν
[15, 61]   τῶν μὲν οἰομένων δεῖν ὑπάτους,  τῶν   δὲ χιλιάρχους αἱρεῖσθαι. Ἐπὶ μὲν
[15, 91]   τῶν μὲν ὡς προδότην ἀμυνομένων,  τῶν   δὲ ὡς παλιμπροδότην τιμωρουμένων, ἐν
[15, 93]   Αγησίλαον, Νεκτανεβὼς ἠθροικὼς στρατιώτας πλείους  τῶν   δέκα μυριάδων ἧκεν ἐπὶ τὸν
[15, 10]   ὑπὲρ τῶν δικαστικῶν δίφρων περιταθέντων  τῶν   δερμάτων ἐπὶ τούτων ἐδίκαζον οἱ
[15, 58]   χιλίων καὶ διακοσίων, καὶ  τῶν   δημαγωγῶν αὐτῶν δῆμος οὐκ
[15, 58]   ἄλλων ἐν ὑποψίαις ὄντων, καὶ  τῶν   δημαγωγῶν ψευδέσι διαβολαῖς συνηγορούντων, ἐπὶ
[15, 77]   ὄντων ἡττήθησαν Ηλεῖοι καὶ πλείους  τῶν   διακοσίων στρατιωτῶν ἀπέβαλον. (Ταύτης δὲ
[15, 59]   καὶ διὰ τῶν ὅπλων διακριθέντων  τῶν   διαφερομένων, πολλοὶ μὲν ἀνῃρέθησαν, πλείους
[15, 52]   καλῶν λογισμὸν καὶ τὴν ὑπὲρ  τῶν   δικαίων μνήμην αἱρετωτέραν εἶναι τῶν
[15, 10]   κρίνειν ζῶντες ἐξεδάρησαν, καὶ ὑπὲρ  τῶν   δικαστικῶν δίφρων περιταθέντων τῶν δερμάτων
[15, 10]   τῶν ἐγκλημάτων ὡμολογημένως ὑπὸ πάντων  τῶν   δικαστῶν. ~Ὁ δὲ βασιλεὺς καθ'
[15, 11]   ~Ὁ δὲ βασιλεὺς καθ' ἕνα  τῶν   δικαστῶν προσκαλούμενος ἐπηρώτησε, τίσι δικαίοις
[15, 80]   τόπους καὶ στρατιώτας ἔχοντα πλείους  τῶν   δισμυρίων, ἀντεστρατοπέδευσε μὲν τοῖς πολεμίοις,
[15, 84]   ἀριθμὸς ἦν πεζοὶ μὲν πλείους  τῶν   δισμυρίων, ἱππεῖς δὲ περὶ δισχιλίους·
[15, 36]   ἀτάκτως τὴν ἐπάνοδον ποιουμένους πλείους  τῶν   δισχιλίων ἀνεῖλον. (Οἱ δὲ βάρβαροι
[15, 26]   καὶ δισχιλίων, ἱππεῖς δὲ πλείους  τῶν   δισχιλίων. Πάντων δὲ προθύμως ἐπὶ
[15, 6]   ἰδίων ποιημάτων, καί τινας στίχους  τῶν   δοκούντων ἐπιτετεῦχθαι προενεγκαμένου, καὶ ἐπερωτῶντος
[15, 32]   ἱππεῖς δὲ διακοσίους. (Τούτων δὲ  τῶν   δυνάμεων ἀθροισθεισῶν εἰς ἕνα τόπον,
[15, 54]   τόλμης. (Συνελθουσῶν δ' εἰς ταὐτὸ  τῶν   δυνάμεων αἰσχρὸν εἶναι ὑπέλαβον οἱ
[15, 8]   δὲ μέγιστον, ὅτι τοὺς ἡγεμόνας  τῶν   δυνάμεων ἰδίους εὐνοίαις κατασκευάζει, τιμαῖς
[15, 41]   ἀφεστηκότας ἀπὸ Περσῶν. Ἡγοῦντο δὲ  τῶν   δυνάμεων Φαρνάβαζος μὲν τῶν βαρβαρικῶν,
[15, 58]   μεγαλοπλούτων, καταγνῶναι θάνατον. Ἀναιρεθέντων δὲ  τῶν   δυνατῶν ἀνδρῶν πλειόνων χιλίων
[15, 92]   Αρταξέρξης οὐ μόνον αὐτὸν ἀπέλυσε  τῶν   ἐγκλημάτων, ἀλλὰ καὶ στρατηγὸν ἀπέδειξε
[15, 11]   βασιλέως τὸν Τιρίβαζον, αὐτῶν δὲ  τῶν   ἐγκλημάτων κατ' ἰδίαν θεωρουμένων μὴ
[15, 11]   δεύτερος ἔφησε, καὶ τιθεμένων ἀληθινῶν  τῶν   ἐγκλημάτων, ὅμως τὰς εὐεργεσίας μείζους
[15, 10]   ἀπολογίᾳ χρησάμενος Τιρίβαζος ἀπελύθη  τῶν   ἐγκλημάτων ὡμολογημένως ὑπὸ πάντων τῶν
[15, 82]   οὐ μακρὰν ἀπέχων ἐπύθετο παρὰ  τῶν   ἐγχωρίων, ὅτι Λακεδαιμόνιοι πανδημεὶ πορθοῦσι
[15, 72]   ἀνὴρ ἰδιώτης ὢν ἐστρατεύετο μετὰ  τῶν   εἰς Θετταλίαν ἀποσταλέντων, ἀποδοτέον τὸν
[15, 47]   καὶ βελῶν καὶ τῶν ἄλλων  τῶν   εἰς πόλεμον χρησίμων ἀξιολόγους παρασκευάς.
[15, 44]   τῶν στρατιωτικῶν ἔργων, ἐπινοήσασθαι πολλὰ  τῶν   εἰς τὸν πόλεμον χρησίμων, καὶ
[15, 46]   Αριστοκράτει. ~Ἅμα δὲ τούτοις πραττομένοις  τῶν   ἐκ Κορκύρας τινὲς φίλοι Λακεδαιμονίων
[15, 34]   Αγησίλαον προετέρουν, μετὰ δὲ ταῦτα  τῶν   ἐκ τῆς πόλεως Θηβαίων ἐκχυθέντων
[15, 5]   τῆς Λακεδαιμονίων ἡγεμονίας· πικρῶν δὲ  τῶν   ἐλέγχων γινομένων διὰ τὸ μνησικακεῖν
[15, 90]   ἤθροισεν. Πολλοὺς δὲ ξενολογήσας ἐκ  τῶν   Ελληνίδων πόλεων ἔπεισε καὶ Λακεδαιμονίους
[15, 13]   πόλει γενέσθαι τὸν περίβολον μέγιστον  τῶν   Ελληνίδων πόλεων. Κατεσκεύασε δὲ καὶ
[15, 89]   δὲ Λαμψακηνὸς τὴν πρώτην  τῶν   Ελληνικῶν ἀνέγραψεν ἀρξάμενος ἀπὸ θεογονίας
[15, 26]   καὶ ἀνδρείᾳ κατὰ πόλεμον οὐδενὸς  τῶν   Ελληνικῶν ἐδόκει λείπεσθαι. (Τέλος δὲ
[15, 95]   καὶ Αναξις οἱ Βοιωτοὶ (τὴν  τῶν   Ελληνικῶν ἱστορίαν) εἰς τοῦτον τὸν
[15, 60]   Σάμιος ἱστοριογράφος τῆς  τῶν   Ελληνικῶν ἱστορίας ἐντεῦθεν ἐποιήσατο τὴν
[15, 89]   Ξενοφῶν μὲν Αθηναῖος τὴν  τῶν   Ελληνικῶν σύνταξιν εἰς τοῦτον τὸν
[15, 50]   ὁμολογίας, ἃς πρότερον ἦσαν πεποιημένοι.  τῶν   Ελλήνων δὲ πάντων ἀσμένως προσδεξαμένων
[15, 50]   ἄγοντες συντέλειαν, οὐ προσεδέχθησαν ὑπὸ  τῶν   Ελλήνων διὰ τὸ πᾶσιν ἀρέσκειν
[15, 19]   δραστικός, φιλοπόλεμος ἦν καὶ τῆς  τῶν   Ελλήνων δυναστείας ἀντείχετο. ~Ἐπ' ἄρχοντος
[15, 1]   Μαντίνειαν πταίσαντες ἀνελπίστως ἀπέβαλον τὴν  τῶν   Ελλήνων ἡγεμονίαν, ἡγούμεθα δεῖν τὴν
[15, 57]   φιλανθρωπίᾳ δεῖ διαφυλάττειν τοὺς τῆς  τῶν   Ελλήνων ἡγεμονίας ὀρεγομένους, μετέγνωσαν. διόπερ
[15, 60]   ἔπεισε τοὺς Θετταλοὺς ἀντιποιεῖσθαι τῆς  τῶν   Ελλήνων ἡγεμονίας· ταύτην γὰρ ὥσπερ
[15, 37]   καὶ φανεροὶ καθειστήκεισαν ἀμφισβητήσοντες τῆς  τῶν   Ελλήνων ἡγεμονίας. (Τῶν δὲ συγγραφέων
[15, 89]   δὲ πάσας σχεδὸν τάς τε  τῶν   Ελλήνων καὶ βαρβάρων πράξεις ἐν
[15, 14]   βαρβάρων δυσχεραινόντων ἐπὶ τῇ παρουσίᾳ  τῶν   Ελλήνων, καὶ μεταπεμπομένων τοὺς πέραν
[15, 56]   ἐπιφανεστάτην. Συμβαλόντες γὰρ τοῖς ἀρίστοις  τῶν   Ελλήνων, καὶ τοῖς ὀλίγοις τῶν
[15, 1]   τούτους ἀνελπίστως νικήσαντες ἡγεμόνες κατέστησαν  τῶν   Ελλήνων, Λακεδαιμόνιοι δὲ μετὰ τὴν
[15, 28]   αἰεὶ δὲ μᾶλλον αὐξομένης τῆς  τῶν   Ελλήνων ὁρμῆς πολλαὶ πόλεις προσέθεντο
[15, 81]   ἐνίκησε τοὺς Λακεδαιμονίους, πλεῖστον ἰσχύοντας  τῶν   Ελλήνων, ὅτε διὰ τὸ μέγεθος
[15, 57]   φόνος τοσοῦτος, ὅσος παρ' ἑτέροις  τῶν   Ελλήνων οὐδέποτε γεγονέναι μνημονεύεται. ἐκλήθη
[15, 51]   (Διόπερ οἱ μὲν εὐνοϊκῶς ἔχοντες  τῶν   Ελλήνων πρὸς τοὺς Θηβαίους συνήλγουν
[15, 29]   δ' εὐεργετῶν, ταχὺ πολλοὺς ἔσχε  τῶν   Ελλήνων ὑπακούοντας πρὸς τὴν στρατείαν.
[15, 89]   (διὰ τοὺς Μεσσηνίους) καὶ μόνοι  τῶν   Ελλήνων ὑπῆρχον ἔκσπονδοι. (Τῶν δὲ
[15, 63]   δεηθῆναι. Ὅμως δ' οὐ διεσφάλησαν  τῶν   ἐλπίδων. γὰρ τῶν Αθηναίων
[15, 3]   ἐνίας δὲ ἀφείλατο. Διὸ καὶ  τῶν   ἐμπόρων μὴ τολμώντων εἰς τὴν
[15, 74]   σφοδροτέραν ἐνέπεσε διὰ τὸ πλῆθος  τῶν   ἐμφορηθέντων ὑγρῶν. (Ἔχων δὲ παρὰ
[15, 82]   καὶ ἐκυρίευον τοῦ ἱεροῦ καὶ  τῶν   ἐν αὐτῷ χρημάτων. τῶν δὲ
[15, 9]   δ' Ορόντης διαδεξάμενος τὴν ἡγεμονίαν  τῶν   ἐν τῇ Κύπρῳ δυνάμεων, καὶ
[15, 10]   ὁρμῆσαι, καὶ τῶν μὲν ἵππων  τῶν   ἐν τῷ τεθρίππῳ δύο διασπάσαι,
[15, 74]   Αθήνησι Ληναίοις τραγῳδίαν καὶ νικήσαντος,  τῶν   ἐν τῷ χορῷ τις ᾀδόντων
[15, 65]   οἱ Λακεδαιμόνιοι τεταραγμένην τὴν δύναμιν  τῶν   ἐναντίων διὰ τὴν χαλεπότητα τῆς
[15, 85]   καὶ τῇ στρατηγικῇ συντάξει πολὺ  τῶν   ἐναντίων ἐλείποντο. Αὐτοὶ μὲν οὖν
[15, 56]   ἐπικείμενοι τοῖς φεύγουσι καὶ πολλοὺς  τῶν   ἐναντίων κατακόψαντες ἀπηνέγκαντο νίκην ἐπιφανεστάτην.
[15, 92]   ὑπὸ τοῦ βασιλέως τεταγμένος ἡγεμὼν  τῶν   ἐξ Αἰγύπτου στρατιωτῶν, καὶ πεμφθεὶς
[15, 52]   ἔχων τοὺς σύμπαντας οὐ πλείους  τῶν   ἑξακισχιλίων. (Κατὰ δὲ τὴν τῆς
[15, 40]   Φλιάσιοι τῶν φυγάδων ἀνεῖλον πλείους  τῶν   ἑξακοσίων, τοὺς δὲ λοιποὺς ἐκβαλόντες
[15, 47]   δ' ἁλόντας λαφυροπωλήσαντες, καὶ πλείω  τῶν   ἑξήκοντα ταλάντων ἀθροίσαντες, ἐμισθοδότησαν τὴν
[15, 84]   τινες ἕτεροι τῶν Πελοποννησίων καὶ  τῶν   ἔξωθεν συμμάχων, οἱ δὲ πάντες
[15, 5]   τὰς αὐτονομίας λόγον ἀπῄτουν παρὰ  τῶν   ἐπεστατηκότων ἐπὶ τῆς Λακεδαιμονίων ἡγεμονίας·
[15, 19]   Οἱ δὲ Λακεδαιμόνιοι κρίναντες ἀντέχεσθαι  τῶν   ἐπὶ Θρᾴκης τόπων, κατέλεξαν στρατιώτας
[15, 55]   ὑπέμενον ὑπενέγκαι τὸ βάρος τῆς  τῶν   ἐπιλέκτων ἀνδραγαθίας, ἀλλὰ τῶν ἀντιστάντων
[15, 80]   Αλέξανδρον. Τοῦ δὲ δυνάστου μετὰ  τῶν   ἐπιλέκτων ὑποστάντος, ἐγένετο μάχη καρτερά,
[15, 34]   ἐκχυθέντων πανδημεί, θεωρῶν τὸ πλῆθος  τῶν   ἐπιρρεόντων Αγησίλαος ἀνεκαλέσατο τῇ
[15, 93]   συντελουμένων διὰ τὴν πολυχειρίαν, καὶ  τῶν   ἐπιτηδείων ἐξαναλωθέντων, μὲν Ταχὼς
[15, 71]   ἀμηχανίαν ἐνέπιπτον, ἅτε δὴ καὶ  τῶν   ἐπιτηδείων σπανιζόντων. (Ἤδη δ' αὐτῶν
[15, 58]   λαβόντος, μὲν μηνυτὴς τριάκοντα  τῶν   ἐπιφανεστάτων κατηγόρησεν, δὲ δῆμος
[15, 64]   μετὰ πολλῶν στρατιωτῶν. Οὗτος δὲ  τῶν   ἐπιφανεστάτων στρατιωτῶν ἐπετελέσατο πρᾶξιν ἡρωικὴν
[15, 16]   τὴν δύναμιν, διὰ δὲ τῆς  τῶν   ἔργων ἀθλήσεως καὶ τῆς τῶν
[15, 68]   διελάμβανον τὸν τόπον· ταχὺ δὲ  τῶν   ἔργων συντελουμένων διά τε τὴν
[15, 93]   περιελάμβανον τὴν πόλιν. Ταχὺ δὲ  τῶν   ἔργων συντελουμένων διὰ τὴν πολυχειρίαν,
[15, 73]   ταῖς ὁρμούσαις ἐν τῷ λιμένι  τῶν   Ερυκίνων· ἀνελπίστου δὲ τῆς ἐπιθέσεως
[15, 73]   πᾶσαν πορθήσας καὶ τῆς πόλεως  τῶν   Ερυκίνων ἐγκρατὴς γενόμενος ἐπολιόρκησε Λιλύβαιον·
[15, 73]   τὰς ἀρίστας ἀπέστειλεν εἰς τὸν  τῶν   Ερυκίνων λιμένα, τὰς δ' ἄλλας
[15, 30]   στρατιώτας κατελάβετο τήν τε ἀκρόπολιν  τῶν   Εστιαιέων, καὶ τύραννον ἑαυτὸν ἀπέδειξε
[15, 43]   τὸ πολισμάτιον τοῦτο στρατείας, καὶ  τῶν   ἐτησίων ἤδη γενομένων, Νεῖλος
[15, 29]   τῶν Λακεδαιμονίων ἄνευ τῆς γνώμης  τῶν   ἐφόρων καταλαβέσθαι τὸν Πειραιᾶ. (Ὁ
[15, 27]   τῇ Καδμείᾳ φρουροῦντες παρακληθέντες ὑπὸ  τῶν   ἡγεμόνων εὐρώστως ἠμύνοντο τοὺς πολεμίους,
[15, 53]   τὴν μάχην, ἔτυχον αἱ γνῶμαι  τῶν   ἡγεμόνων ἴσαι γενόμεναι. Ἕξ γὰρ
[15, 52]   καὶ προεσήμαινε τὸ παραγγελλόμενον ὑπὸ  τῶν   ἡγεμόνων· πνεύματος δὲ γενομένου συνέβη
[15, 88]   καὶ πέρας διὰ τὴν ἀφροσύνην  τῶν   ἡγουμένων ἀνδραποδισμοῦ καὶ κατασκαφῆς ἔλαβε
[15, 85]   καὶ πρὸς φυγὴν ὁρμησάντων,  τῶν   Ηλείων ἵππαρχος ἐπὶ τῆς οὐραγίας
[15, 85]   τὴν μάχην. (Οἱ μὲν οὖν  τῶν   Ηλείων ἱππεῖς τοῦτον τὸν τρόπον
[15, 78]   τιθέντας τὸν ἀγῶνα. (Ἀντιστάντων δὲ  τῶν   Ηλείων πανδημεὶ συνέστη μάχη καρτερά,
[15, 92]   καὶ συγγνώμην ἠξίου δοῦναι περὶ  τῶν   ἡμαρτημένων· δὲ Αρταξέρξης οὐ
[15, 13]   μυρίων πεντακισχιλίων. Τοιαύτῃ δὲ συμφορᾷ  τῶν   Ηπειρωτῶν περιπεσόντων, Λακεδαιμόνιοι πυθόμενοι τὰ
[15, 66]   ἀπὸ τούτου μέχρι τῆς καθόδου  τῶν   Ηρακλειδῶν, ἀπὸ δὲ ταύτης Κρεσφόντης
[15, 81]   τοῦ Συρακοσίων τυράννου, τυραννεύσας δὲ  τῶν   Ηρακλεωτῶν ἐπιφανῶς ἦρξεν ἔτη δώδεκα.
[15, 53]   ἐν ταῖς Θήβαις διαδέδοται ὡς  τῶν   ἡρώων τῶν ἀρχαίων ἀνειληφότων αὐτὰ
[15, 61]   τούτων Πολύδωρος Φεραῖος  τῶν   Θετταλῶν ἄρξας ὑπὸ Αλεξάνδρου τοῦ
[15, 80]   πολεμίοις, προσλαβόμενος δὲ συμμάχους παρὰ  τῶν   Θετταλῶν συνῆψε μάχην τοῖς ἐναντίοις.
[15, 52]   μὴ προάγειν τὴν δύναμιν, φανερῶς  τῶν   θεῶν κωλυόντων, δ' οὐδὲν
[15, 85]   ἀμφοτέροις ἀπεφαίνοντο τὴν νίκην ὑπὸ  τῶν   θεῶν προφαινομένην· (Κατὰ δὲ τὴν
[15, 81]   πλεῖστον δὲ συνεβάλετο πρὸς τὴν  τῶν   Θηβαίων αὔξησιν. Ὲν γὰρ τῇ
[15, 50]   καὶ Πελοπίδαν· τε πόλις  τῶν   Θηβαίων διὰ τῆς τῶν προγόνων
[15, 51]   εἰρήνην. (Οἱ δὲ Λακεδαιμόνιοι, μονωθέντων  τῶν   Θηβαίων, ἔκριναν πολεμεῖν αὐτοῖς καὶ
[15, 51]   περιχαρεῖς ἦσαν, ὡς αὐτίκα μάλα  τῶν   Θηβαίων ἐξανδραποδισθησομένων. Τέλος δ' οἱ
[15, 38]   τὸν λόγον διαθεμένου, ὑπὲρ δὲ  τῶν   Θηβαίων Επαμεινώνδου διαθεμένου λόγον θαυμαστῶς
[15, 25]   Σπάρτην ἐξέπεμψαν τοὺς δηλώσοντας τὴν  τῶν   Θηβαίων ἐπανάστασιν καὶ βοηθεῖν τὴν
[15, 85]   γὰρ τῶν Αθηναίων ἱππεῖς τοῖς  τῶν   Θηβαίων ἐπελάσαντες ἠλαττοῦντο οὐχ οὕτω
[15, 51]   τῆς τῶν Λακεδαιμονίων παρασκευῆς, καὶ  τῶν   Θηβαίων ἐρήμων ὄντων συμμάχων, ἅπαντες
[15, 20]   νικήσας τριακοσίους μὲν τοὺς ἐπιφανεστάτους  τῶν   Θηβαίων ἐφυγάδευσε, τοὺς δὲ λοιποὺς
[15, 85]   μάχην ἅπαντας ἀπέκτειναν. (Οἱ δὲ  τῶν   Θηβαίων ἱππεῖς τοὺς μὲν φεύγοντας
[15, 63]   ὢν καὶ φιλάνθρωπος, τὴν μὲν  τῶν   Θηβαίων ἰσχὺν οὐ κατεπλάγησαν, τοῖς
[15, 20]   κατελάβετο τὴν Καδμείαν. Ἀγανακτούντων δὲ  τῶν   Θηβαίων καὶ μεθ' ὅπλων συνδραμόντων,
[15, 68]   ἔχων μεθ' ἑαυτοῦ τοὺς ἀρίστους  τῶν   Θηβαίων μόγις ἐβιάσατο τοὺς Λακεδαιμονίους·
[15, 79]   ἡρωικῶς ἐτελεύτησεν, εὐθέως καὶ τὰ  τῶν   Θηβαίων πράγματα τῇ τούτου τελευτῇ
[15, 32]   τὴν μάχην. ἀποκρουσαμένων δὲ αὐτοὺς  τῶν   Θηβαίων ῥᾳδίως ἐκ τόπων ὑπερδεξίων,
[15, 38]   τὴν Βοιωτίαν ἅπασαν ὑπὸ τὴν  τῶν   Θηβαίων συντέλειαν ταττόντων, καὶ Αθηναίων
[15, 38]   κατὰ Βοιωτίαν πόλεις ἀπέσπων τῆς  τῶν   Θηβαίων συντελείας. ~Οἱ δὲ Θηβαῖοι,
[15, 32]   πεδίῳ προεκαλεῖτο. Οὐ συγκαταβαινόντων δὲ  τῶν   Θηβαίων, τὴν μὲν φάλαγγα τῶν
[15, 51]   γεγονόσι κυρίοις ἀποκαταστῆσαι. (Ἀποκριναμένων δὲ  τῶν   Θηβαίων, ὡς οὔτ' αὐτοὶ πολυπραγμονοῦσιν
[15, 52]   εὐθέτους, προῆγε τὴν δύναμιν ἐκ  τῶν   Θηβῶν, ἔχων τοὺς σύμπαντας οὐ
[15, 20]   δὲ φρουρὰν οὐκ ἐξῆγον ἐκ  τῶν   Θηβῶν· (Οἱ μὲν οὖν Θηβαῖοι
[15, 36]   (Γενομένης δὲ μάχης ἰσχυρᾶς, καὶ  τῶν   Θρᾳκῶν μεταβαλομένων ἄφνω, μονωθέντες οἱ
[15, 34]   τοῖς πιεζομένοις καὶ τὴν ἧτταν  τῶν   ἰδίων διωρθώσατο, αὐτὸς δ' ἔχων
[15, 6]   πάλιν τοῦ Διονυσίου καυχωμένου περὶ  τῶν   ἰδίων ποιημάτων, καί τινας στίχους
[15, 73]   στόλον αὐτῶν διεφθάρθαι, κατεφρόνησε, καὶ  τῶν   ἰδίων τριήρων ἑκατὸν μὲν καὶ
[15, 5]   μὲν πόλεις συνετάραττον καὶ διὰ  τῶν   ἰδίων φίλων στάσεις ἐγκατεσκεύαζον ἐν
[15, 76]   προσόδοις τε δημοσίαις καὶ τοῖς  τῶν   ἰδιωτῶν πλούτοις, καὶ τὸ σύνολον
[15, 14]   τριήρεις πλείους ἔχων ἐπέπλευσε τοῖς  τῶν   Ιλλυριῶν πλοιαρίοις, καὶ τὰ μὲν
[15, 91]   ἅμα προνοούμενος, ἀποστὰς νυκτὸς μετὰ  τῶν   ἱππέων ἀπήλαυνε πρὸς τοὺς πολεμίους,
[15, 91]   (ὁ δὲ κηδεστὴς τοῦ Δατάμου  τῶν   ἱππέων ἀφηγούμενος, χάριν βουλόμενος καταθέσθαι
[15, 85]   δὲ θατέρου κέρατος ἐπιρραξάντων ἀλλήλοις  τῶν   ἱππέων βραχὺν χρόνον μάχη
[15, 46]   ἐπὶ τῆς χώρας καταληφθέντες ὑπὸ  τῶν   ἱππέων συνηρπάγησαν, οἱ δὲ λοιποὶ
[15, 84]   κατεστρατοπέδευσεν· παραγγείλας δὲ δειπνοποιεῖσθαι, καταλιπὼν  τῶν   ἱππέων τινάς, τούτοις μὲν παρήγγειλεν
[15, 85]   ἐπελάσαντες ἠλαττοῦντο οὐχ οὕτω ταῖς  τῶν   ἵππων ἀρεταῖς οὐδὲ ταῖς ἰδίαις
[15, 74]   ἑκουσίως ἡττᾶσθαι, ἵνα μὴ δόξῃ  τῶν   ἰσχυροτέρων γεγονέναι κρείττων. (Οὐ μὴν
[15, 49]   δ' Ελικεῖς τὰ χρήματα διαρρίψαντες  τῶν   Ιώνων τούς τε θεωροὺς συνήρπασαν,
[15, 43]   ὡς ἐὰν παρῶσι τὴν ὀξύτητα  τῶν   καιρῶν, ἄπρακτον ποιήσουσι τὴν πολλὴν
[15, 65]   δὲ ταῦτ' Αθηναῖοι μέν, ὑστερηκότες  τῶν   καιρῶν, ἐπανῆλθον εἰς τὴν Αττικὴν
[15, 29]   μένειν τὴν εἰρήνην μέχρι τῶνδε  τῶν   καιρῶν. Μετὰ δὲ ταῦτα Σφοδριάδου
[15, 47]   Τιμόθεον καὶ Ιφικράτην. Οὗτοι δὲ  τῶν   καιρῶν ὑστερηκότες ἄλλο μὲν οὐδὲν
[15, 27]   ἐπὶ τὰς Θήβας, καὶ βραχὺ  τῶν   καιρῶν ὑστερήσαντες, ἄπρακτον ἔσχον τὴν
[15, 24]   τὸ θεῖον ἐξιλασάμενοι καὶ μόγις  τῶν   κακῶν ἀπαλλαγέντες, ταχὺ καὶ τοὺς
[15, 1]   τοῖς μὲν ἀγαθοῖς ἀνδράσιν ἐπὶ  τῶν   καλῶν ἔργων τὸν δίκαιον ἐπιλέγειν
[15, 52]   τὸ στρατόπεδον, ἡγούμενος τὸν ὑπὲρ  τῶν   καλῶν λογισμὸν καὶ τὴν ὑπὲρ
[15, 24]   κατοικοῦντες, νομίσαντες ἔχειν καιρὸν κατὰ  τῶν   Καρχηδονίων, ἀπέστησαν ἀπ' αὐτῶν καὶ
[15, 24]   νόσου πολλὴν ἐπίτασιν ἐχούσης, πολλοὶ  τῶν   Καρχηδονίων διεφθάρησαν, καὶ τὴν ἡγεμονίαν
[15, 16]   ἐναλλὰξ τῇ νίκῃ τὴν ἧτταν  τῶν   Καρχηδονίων διωρθώσατο· οἱ μὲν γὰρ
[15, 73]   ἔλυσεν. (Ἀκούσας δὲ τὰ νεώρια  τῶν   Καρχηδονίων ἐμπεπρῆσθαι, καὶ δόξας πάντα
[15, 17]   μαχόμενος ἡρωικῶς καὶ πολλοὺς ἀνελὼν  τῶν   Καρχηδονίων ἐπιφανῶς κατέστρεψε τὸν βίον·
[15, 29]   γνώμης προσδεξάμενος τὴν στρατηγίαν ἀφηγεῖτο  τῶν   κατ' Αἴγυπτον δυνάμεων, καὶ μετὰ
[15, 43]   τὴν Μέμφιν, ἐπικαιροτάτην οὖσαν πόλιν  τῶν   κατ' Αἴγυπτον, συνεβούλευεν ἐξαυτῆς ἀναπλεῖν
[15, 49]   ἐν τοῖς προτέροις χρόνοις ἠφανίζετο,  τῶν   κατὰ γῆς ἄντρων αὐτὸν ὑποδεχομένων,
[15, 48]   ὧν τὴν Ελίκην συνέβαινε μέγιστον  τῶν   κατὰ τὴν Αχαΐαν πόλεων ἔχειν
[15, 26]   καὶ ἐκ τῶν ἄλλων πόλεων  τῶν   κατὰ τὴν Βοιωτίαν πολλῶν στρατιωτῶν
[15, 8]   σύλλυσιν, ἐὰν Εὐαγόρας ἐκχωρήσῃ πασῶν  τῶν   κατὰ τὴν Κύπρον πόλεων, αὐτῆς
[15, 51]   ὡς οὔτ' αὐτοὶ πολυπραγμονοῦσιν οὐδὲν  τῶν   κατὰ τὴν Λακωνικὴν οὔτ' ἐκείνοις
[15, 15]   αὐτοῖς εἶναι σύλλυσιν, ἐὰν ἐκχωρήσωσι  τῶν   κατὰ τὴν Σικελίαν πόλεων καὶ
[15, 49]   διὰ τὸ τῶν σεισμῶν καὶ  τῶν   κατακλυσμῶν τοῦτον τὸν θεὸν ἔχειν
[15, 23]   τεταπεινωμένοι, Αθηναῖοι δὲ διὰ τὰς  τῶν   καταπολεμουμένων κληρουχίας ἠδόξουν ἐν τοῖς
[15, 58]   ἐξηγριώθη τὸ πλῆθος, ὥστε πάντων  τῶν   κατηγορουμένων, ὄντων πολλῶν (καὶ) μεγαλοπλούτων,
[15, 71]   στρατόπεδον. (Αἰεὶ δὲ μᾶλλον διὰ  τῶν   κατορθωμάτων αὔξων τὴν ἰδίαν εὐδοξίαν
[15, 52]   μέμψεως ἔτυχεν, ὕστερον δὲ διὰ  τῶν   κατορθωμάτων δόξας στρατηγικῇ συνέσει διαφέρειν
[15, 85]   Τοὺς δ' ἱππεῖς ἐφ' ἑκατέρων  τῶν   κεράτων ἀμφότεροι διείλοντο. (Τῶν δὲ
[15, 55]   Ηρακλέους γεγονότες ἡγεμόνες ἐτάχθησαν ἐπὶ  τῶν   κεράτων, Κλεόμβροτός τε βασιλεὺς
[15, 85]   ἐτράπησαν. (Τὴν δὲ φυγὴν ἐκτὸς  τῶν   κεράτων ποιησάμενοι διωρθώσαντο τὴν ἧτταν·
[15, 10]   ἀποκτεῖναι, τὸν δὲ βασιλέα ἐκ  τῶν   κινδύνων ἐξελέσθαι. (Ἔν τε τοῖς
[15, 89]   καθεστῶτες, ἔτι δὲ τῇ συνεχείᾳ  τῶν   κινδύνων καταπονούμενοι, διελύσαντο πρὸς ἀλλήλους.
[15, 36]   Αθηναῖος ἐπιφανεὶς μετὰ δυνάμεως ἐξείλατο  τῶν   κινδύνων τοὺς Αβδηρίτας, καὶ τοὺς
[15, 28]   Αθηναίων καὶ τῶν ἄλλων Ελλήνων  τῶν   κοινωνούντων τοῦ συνεδρίου. ~Ἅμα δὲ
[15, 69]   Στρατεύσας δ' ἐπὶ Κόρινθον, καὶ  τῶν   Κορινθίων ἐπεξελθόντων νικήσας μάχῃ, τούτους
[15, 47]   γῆν, αὗται μὲν ἐνεπρήσθησαν ὑπὸ  τῶν   Κορκυραίων, ἵνα μὴ τοῖς πολεμίοις
[15, 46]   ἵνα ὡς φίλοι προσδεχθέντες ὑπὸ  τῶν   Κορκυραίων κατάσχωσι τὴν πόλιν μετὰ
[15, 47]   τριήρεις· (τότε δὲ καθυστερῶν τῆς  τῶν   Κορκυραίων συμμαχίας τὸ μὲν πρῶτον
[15, 74]   τὸν χρησμὸν διὰ τὸ περιγενέσθαι  τῶν   κρειττόνων ἐπακολουθοῦσαν ἔσχε τὴν τοῦ
[15, 74]   θεῶν λόγιον, τότε τελευτήσειν ὅταν  τῶν   κρειττόνων περιγένηται, τὸν χρησμὸν ἀνέφερεν
[15, 83]   ἀπολελειμμένος Αγησίλαος ὀλίγῳ πρότερον χρόνῳ  τῶν   Κρητῶν ἀκούσας τὰ κατὰ μέρος,
[15, 82]   τὴν Σπάρτην, δὲ βασιλεὺς  τῶν   Λακεδαιμονίων Αγις ὑποπτεύσας τὴν ἀγχίνοιαν
[15, 29]   ἔπεισεν αὐτὸν Κλεόμβροτος βασιλεὺς  τῶν   Λακεδαιμονίων ἄνευ τῆς γνώμης τῶν
[15, 62]   καθ' ἣν τε στρατηγὸς  τῶν   Λακεδαιμονίων ἀνῃρέθη καὶ τῶν ἄλλων
[15, 21]   Τελευτίας ἔπεσε λαμπρῶς ἀγωνισάμενος, καὶ  τῶν   Λακεδαιμονίων ἀνῃρέθησαν πλείους τῶν χιλίων
[15, 67]   βίᾳ χειρωσάμενοι τοὺς ἐγκαταλειφθέντας φρουροὺς  τῶν   Λακεδαιμονίων ἀπέκτειναν, ὄντας πλείους τῶν
[15, 66]   δὲ ταῦτα Τηλέκλου τοῦ βασιλέως  τῶν   Λακεδαιμονίων ἀποθανόντος ἐν ἀγῶνι κατεπολεμήθησαν
[15, 64]   καὶ τοὺς τῇδε κατοικοῦντας ἀπέστησε  τῶν   Λακεδαιμονίων. (Αργεῖοι δὲ κατὰ τοὺς
[15, 23]   (Ἐπὶ δὲ τούτων Αγησίπολις  τῶν   Λακεδαιμονίων βασιλεὺς ἐτελεύτησε νόσῳ, βασιλεύσας
[15, 60]   (Ὁμοίως δὲ καὶ Αγησίπολις  τῶν   Λακεδαιμονίων βασιλεὺς μετήλλαξεν ἄρξας ἐνιαυτόν,
[15, 67]   τὴν οἰκείαν, φθάσαντες τὴν παρὰ  τῶν   Λακεδαιμονίων βοήθειαν. (Βοιωτοὶ δέ, μεταπεμπομένων
[15, 19]   τοῦτον τὸν χρόνον οἱ βασιλεῖς  τῶν   Λακεδαιμονίων διεφέροντο πρὸς ἀλλήλους ταῖς
[15, 72]   μάχην οἱ Αρκάδες, φοβηθέντες τὰς  τῶν   Λακεδαιμονίων εἰσβολάς, ἔκτισαν ἐπί τινος
[15, 83]   τῆς φιλοτιμίας, ἕως τὸ στράτευμα  τῶν   Λακεδαιμονίων ἐπανῆλθεν εἰς τὴν Σπάρτην·
[15, 86]   πρῶτος ἀκοντίσας, ἔβαλε τὸν ἡγούμενον  τῶν   Λακεδαιμονίων. (Εὐθὺς δὲ καὶ τῶν
[15, 62]   ἔπεισαν αὐτοὺς συμμαχίαν συνθέσθαι κατὰ  τῶν   Λακεδαιμονίων. (Εὐθὺς οὖν οἱ Βοιωτοὶ
[15, 23]   ἄλλων πόλεων ἔσπευσαν εἰς τὴν  τῶν   Λακεδαιμονίων ἡγεμονίαν καταλεχθῆναι. διὸ καὶ
[15, 72]   αὐτὸν ἱκανῆς ὑποψίας ὡς πεφεισμένου  τῶν   Λακεδαιμονίων ἰδίας ἕνεκα χάριτος, οἱ
[15, 72]   τὴν ἐπὶ τοῦ προτειχίσματος φυλακὴν  τῶν   Λακεδαιμονίων, καὶ δυνάμενος πολλοὺς ἀνελεῖν
[15, 39]   πολιτικοῖς στρατιώταις πρὸς πάσας τὰς  τῶν   Λακεδαιμονίων καὶ τῶν συμμάχων δυνάμεις
[15, 55]   (Ἕως μὲν οὖν βασιλεὺς  τῶν   Λακεδαιμονίων Κλεόμβροτος ἔζη, πολλοὺς ἔχων
[15, 66]   πόλεμον εἰκοσαετῆ φασι γενέσθαι, κατομοσαμένων  τῶν   Λακεδαιμονίων μὴ ἀνακάμψειν εἰς τὴν
[15, 34]   δὲ τούτοις πραττομένοις Πόλλις  τῶν   Λακεδαιμονίων ναύαρχος κατέπλευσε βοηθήσων τοῖς
[15, 34]   διὰ τοιαύτας αἰτίας. Πόλλις  τῶν   Λακεδαιμονίων ναύαρχος, πυθόμενος σίτου πλῆθος
[15, 56]   (Ἔπεσον δ' ἐν τῇ μάχῃ  τῶν   Λακεδαιμονίων οὐκ ἐλάττους τῶν τετρακισχιλίων,
[15, 51]   ἐξανδραποδίσασθαι. Φανερᾶς δὲ οὔσης τῆς  τῶν   Λακεδαιμονίων παρασκευῆς, καὶ τῶν Θηβαίων
[15, 32]   κακοπαθείας. Αθηναῖοι δὲ πυθόμενοι τὴν  τῶν   Λακεδαιμονίων παρουσίαν εἰς τὴν Βοιωτίαν,
[15, 25]   πανδημεὶ βοηθῆσαι καὶ πρὸ τῆς  τῶν   Λακεδαιμονίων παρουσίας συνεκπολεμῆσαι τὴν Καδμείαν.
[15, 87]   τοῦ πρωτείου· μετὰ δὲ ταῦτα  τῶν   Λακεδαιμονίων πρώτων ἐπικηρυκευσαμένων περὶ τῆς
[15, 56]   καὶ τῆς εἰς Πελοπόννησον ἀπαλλαγῆς  τῶν   Λακεδαιμονίων σπονδὰς ἐποιήσαντο. Καὶ τὰ
[15, 51]   ἐπὶ τὰς Θήβας· οἱ δὲ  τῶν   Λακεδαιμονίων σύμμαχοι προθύμως εἶχον εἰς
[15, 34]   πολλῷ δ' ὕστερον χρόνῳ πάλιν  τῶν   Λακεδαιμονίων τῇ αὐτῇ δυνάμει στρατευσάντων
[15, 70]   χρείας παρασχόμενοι, καὶ τιμηθέντες ὑπὸ  τῶν   Λακεδαιμονίων τοῦ θέρους λήγοντος ἐξαπεστάλησαν
[15, 81]   τῇ Σπάρτῃ τρόπαιον ἔστησε κατὰ  τῶν   Λακεδαιμονίων τῶν πάντα τὸν πρὸ
[15, 63]   περὶ τὸν Επαμεινώνδαν ὁρῶντες τὴν  τῶν   Λακεδαιμονίων χώραν δυσείσβολον οὖσαν, τὸ
[15, 61]   τὴν Λάρισσαν· παρεισαχθεὶς δ' ὑπὸ  τῶν   Λαρισσαίων ἐντὸς τοῦ τείχους ἐκράτησε
[15, 61]   (Διὸ καὶ τὴν παρανομίαν φοβηθέντες  τῶν   Λαρισσαίων τινές, οἱ δι' εὐγένειαν
[15, 76]   πέντε, τὴν ἀρχὴν λαβὼν ἀπὸ  τῶν   Λευκτρικῶν. (Ὑπῆρξαν δὲ κατὰ τούτους
[15, 54]   λέγοντες ὅτι περὶ τὸν τάφον  τῶν   Λεύκτρου καὶ Σκεδάσου θυγατέρων μεγάλῃ
[15, 14]   ἑξήκοντα, πρόφασιν μὲν φέρων τὴν  τῶν   λῃστῶν κατάλυσιν, τῇ δ' ἀληθείᾳ
[15, 73]   λοιμικὴν νόσον καὶ τὴν ἀπόστασιν  τῶν   Λιβύων, ἔγνω στρατεύειν ἐπ' αὐτούς.
[15, 6]   μὲν οὖν διὰ τὴν εὐτραπελίαν  τῶν   λόγων μειδιάσας Διονύσιος ἤνεγκε
[15, 16]   τῶν ἔργων ἀθλήσεως καὶ τῆς  τῶν   λόγων παρακλήσεως καὶ γυμνασίας ἐν
[15, 80]   πόλεως ἥλιον. Καὶ διὰ τούτων  τῶν   λόγων προλεγόντων τὸν τοῦ Πελοπίδου
[15, 20]   Ολυνθίων διαπολεμούντων πρὸς Αμύνταν τὸν  τῶν   Μακεδόνων βασιλέα, Λακεδαιμόνιοι τὸν μὲν
[15, 67]   συμμαχίαν ποιησάμενος πρὸς Αλέξανδρον τὸν  τῶν   Μακεδόνων βασιλέα, ὅμηρον ἔλαβε παρ'
[15, 60]   προσηγάγετο καὶ πρὸς Αμύνταν τὸν  τῶν   Μακεδόνων βασιλέα συμμαχίαν ἐποιήσατο. (Ἴδιον
[15, 61]   συστήσασθαι τὴν μάχην. δὲ  τῶν   Μακεδόνων βασιλεύς, ἔχων μεθ' ἑαυτοῦ
[15, 10]   Τιριβάζῳ, καὶ δικαστὰς τρεῖς ἀπέδωκε  τῶν   μάλιστα εὐδοκιμούντων παρὰ τοῖς Πέρσαις.
[15, 80]   (Πολλῶν δὲ τὸ γεγονὸς ὑποπτευσαμένων,  τῶν   μάντεών τινες ἀπεφήναντο διὰ τὴν
[15, 85]   καὶ Θετταλῶν ἱππέων οἱ μετὰ  τῶν   Μαντινέων ὄντες ἐβιάσθησαν, καὶ συχνοὺς
[15, 5]   Πλησιόχωρον δ' ὁρῶντες οὖσαν τὴν  τῶν   Μαντινέων πόλιν καὶ πλήθουσαν ἀνδρῶν
[15, 40]   ἐφυγάδευσαν. (Ἐν δὲ τῇ πόλει  τῶν   Μεγαρέων ἐπιχειρήσαντές τινες μεταστῆσαι τὴν
[15, 95]   ἐν τῷ Πανόρμῳ διέσωσεν ἐκ  τῶν   μεγίστων κινδύνων, ἀλλὰ καὶ τριήρεις
[15, 35]   διέφθειρε. (Κατὰ δὲ τὴν ναυμαχίαν  τῶν   μὲν Αθηναίων διεφθάρησαν τριήρεις ὀκτωκαίδεκα,
[15, 63]   πρὸς δὲ τούτοις τῶν συμμάχων  τῶν   μὲν ἀφεστηκότων, τῶν δὲ διὰ
[15, 41]   ἀθροισθείσης εἰς πόλιν Ακην, ἠριθμήθησαν  τῶν   μὲν βαρβάρων εἴκοσι μυριάδες, ὧν
[15, 10]   λέοντας ἐπ' αὐτὸν ὁρμῆσαι, καὶ  τῶν   μὲν ἵππων τῶν ἐν τῷ
[15, 10]   φιλίαν· καὶ διὰ ταύτης παρεδείκνυε  τῶν   μὲν Λακεδαιμονίων παρῃρῆσθαι τοὺς κατὰ
[15, 41]   δὲ Φαρνάβαζος ἀπεκρίθη, διότι  τῶν   μὲν λόγων αὐτὸς κύριός ἐστι,
[15, 92]   πεζοὺς στρατιώτας Αἰγυπτίους ὀκτακισμυρίους. Καὶ  τῶν   μὲν μισθοφόρων τὴν ἡγεμονίαν παρέδωκεν
[15, 61]   Λυσιστράτου παρὰ Ρωμαίοις ἐγένετο στάσις,  τῶν   μὲν οἰομένων δεῖν ὑπάτους, τῶν
[15, 33]   προπετῶς τοῖς ἀποχωροῦσι Θηβαίοις ἐπιθέμενος,  τῶν   μὲν στρατιωτῶν ἀπέβαλε πλείους τῶν
[15, 91]   Μιθροβαρζάνης ἐν μέσοις ἀποληφθείς, καὶ  τῶν   μὲν ὡς προδότην ἀμυνομένων, τῶν
[15, 66]   δὲ πάντων ἀνεζήτησε τοὺς ἀπολελειμμένους  τῶν   Μεσσηνίων, καὶ τῶν ἄλλων τοὺς
[15, 88]   τοῖς πρὸ τοῦ χρόνοις, ἐπὶ  τῶν   Μηδικῶν καὶ πρὸ τῶν Περσικῶν
[15, 32]   καταπληκτικῶς. (Χαβρίας δ' Αθηναῖος  τῶν   μισθοφόρων ἀφηγούμενος παρήγγειλε τοῖς στρατιώταις
[15, 41]   βαρβαρικῶν, Ιφικράτης δ' Αθηναῖος  τῶν   μισθοφόρων, ὄντων δισμυρίων. δ'
[15, 13]   τὴν χώραν, μετὰ δὲ ταῦτα  τῶν   Μολοττῶν ἀντιταττομένων ἐγένετο μάχη καρτερά,
[15, 13]   κατῆγον τὸν Αλκέταν ἐπὶ τὴν  τῶν   Μολοττῶν βασιλείαν. Οὐδενὸς δ' αὐτοῖς
[15, 13]   ἣν νικήσαντες οἱ Ιλλυριοὶ κατέκοψαν  τῶν   Μολοττῶν πλείους τῶν μυρίων πεντακισχιλίων.
[15, 15]   Κάβαλα προετέρησε, καὶ πλείους μὲν  τῶν   μυρίων ἀνεῖλε τῶν βαρβάρων, οὐκ
[15, 29]   δὲ Σφοδριάδης ἔχων στρατιώτας πλείους  τῶν   μυρίων ἐπεβάλετο μὲν τῆς νυκτὸς
[15, 26]   μὲν γὰρ συνῆλθον οὐκ ἐλάττους  τῶν   μυρίων καὶ δισχιλίων, ἱππεῖς δὲ
[15, 17]   ἀναιρεθέντας εὑρεθῆναι τῶν Σικελιωτῶν πλείους  τῶν   μυρίων καὶ τετρακισχιλίων. οἱ δὲ
[15, 32]   ἔχων τοὺς σύμπαντας στρατιώτας πλείους  τῶν   μυρίων ὀκτακισχιλίων, ὧν ἦσαν αἱ
[15, 13]   Ιλλυριοὶ κατέκοψαν τῶν Μολοττῶν πλείους  τῶν   μυρίων πεντακισχιλίων. Τοιαύτῃ δὲ συμφορᾷ
[15, 87]   Λακεδαιμονίων πρώτων ἐπικηρυκευσαμένων περὶ τῆς  τῶν   νεκρῶν ἀναιρέσεως ἀμφότεροι τοὺς ἰδίους
[15, 56]   δὲ ταῦτα περί τε τῆς  τῶν   νεκρῶν ἀναιρέσεως καὶ τῆς εἰς
[15, 87]   οὖν χρόνον τινὰ περὶ τῆς  τῶν   νεκρῶν ἀναιρέσεως οὐδέτεροι διεπρεσβεύσαντο, ἵνα
[15, 87]   ἀνέστρεψαν, ἀναγκαιότατον ἡγούμενοι τὸ κυριεῦσαι  τῶν   νεκρῶν. Ἀνακαλεσαμένων οὖν τῶν σαλπιγκτῶν
[15, 87]   λόφον Εὐβοεῖς καὶ μισθοφόρους κύριοι  τῶν   νεκρῶν ὑπῆρχον, οἱ δὲ Βοιωτοὶ
[15, 59]   ἐκδοθέντες ὑπὸ τῶν Παλλαντίων, ὑπὸ  τῶν   νενικηκότων ἐσφαγιάσθησαν· οἱ δ' εἰς
[15, 34]   ὀγδοήκοντα καὶ τρεῖς. ἐπιπλεουσῶν δὲ  τῶν   νεῶν ἀλλήλαις, Πόλλις μὲν ἡγούμενος
[15, 63]   δὲ Λακεδαιμόνιοι, πολλοὺς μὲν ἀποβεβληκότες  τῶν   νέων ἐν τῇ περὶ Λεῦκτρα
[15, 42]   καὶ τοῖς Πέρσαις πολλῶν ἐκ  τῶν   νεῶν προσγεγενημένων, κυκλωθέντες οἱ Αἰγύπτιοι,
[15, 38]   μάλιστ' ἤλπιζε τοὺς Ελληνας ἀπολελυμένους  τῶν   οἰκείων πολέμων ἑτοιμοτέρους ἔσεσθαι πρὸς
[15, 83]   τοὺς γεγηρακότας ἐπὶ τὰ στέγη  τῶν   οἰκιῶν ἀνεβίβασε, καὶ προσέταξεν ἀπὸ
[15, 48]   οὖν πλείους ἐναποληφθέντες τοῖς πτώμασι  τῶν   οἰκιῶν ἠφανίσθησαν· ἐπιλαβούσης δ' ἡμέρας
[15, 48]   δ' ἡμέρας τινὲς ἐξεπήδων ἐκ  τῶν   οἰκιῶν, καὶ δόξαντες ἐκπεφευγέναι τὸν
[15, 12]   τόπον ἐποίησαν λιμνάζειν. (Διὸ καὶ  τῶν   οἰκιῶν πιπτουσῶν καταπλαγέντες οἱ Μαντινεῖς
[15, 24]   μετὰ τῶν ὅπλων ἐξεπήδων ἐκ  τῶν   οἰκιῶν, ὡς πολεμίων εἰσπεπτωκότων εἰς
[15, 82]   κοινῇ τεθεικότες ὑπῆρχον τὸν ἀγῶνα  τῶν   ὀλυμπίων, καὶ ἐκυρίευον τοῦ ἱεροῦ
[15, 19]   πρὸς δὲ τούτοις τῷ δήμῳ  τῶν   Ολυνθίων δωρησαμένου πολλὴν τῆς ὁμόρου
[15, 23]&