Alphabétiquement     [«   »]
Τὴν 2
τὴν 109
τηνδὶ 2
τῆς 65
Τὶ 1
Τί 2
τί 23
Fréquences     [«    »]
53 τὰς
55 τε
58 τοῦ
65 τῆς
68 τοῖς
71
73 περὶ
HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, Métaphysique, livre I

τῆς


Livre, Chap.
[1, 8]   πᾶσα φύσις ποιεῖ, οὐδὲ ταύτης  τῆς   αἰτίας, ἥν φαμεν εἶναι μίαν
[1, 6]   στοιχεῖον) οὗτοι μὲν οὖν ταύτης  τῆς   αἰτίας ἥψαντο μόνον, ἕτεροι δέ
[1, 8]   εἰάκαμεν (οὐθὲν γὰρ λέγομεν περὶ  τῆς   αἰτίας ὅθεν ἀρχὴ τῆς
[1, 3]   ὄντων ἐλθόντας καὶ φιλοσοφήσαντας περὶ  τῆς   ἀληθείας. Δῆλον γὰρ ὅτι κἀκεῖνοι
[1, 6]   περί τε τῶν ἀρχῶν καὶ  τῆς   ἀληθείας· ὅμως δὲ τοσοῦτόν γ'
[1, 3]   ὄντων φύσιν, πάλιν ὑπ' αὐτῆς  τῆς   ἀληθείας, ὥσπερ εἴπομεν, ἀναγκαζόμενοι τὴν
[1, 3]   τε γὰρ καὶ Τηθὺν ἐποίησαν  τῆς   γενέσεως πατέρας, καὶ τὸν ὅρκον
[1, 2]   τοῦ ἡλίου τροπὰς τὴν  τῆς   διαμέτρου ἀσυμμετρίαν (θαυμαστὸν γὰρ εἶναι
[1, 3]   τούτων διὰ τὴν εὐτέλειαν αὐτοῦ  τῆς   διανοίας) Αναξιμένης δὲ ἀέρα καὶ
[1, 1]   δὲ τέχνη ὅταν ἐκ πολλῶν  τῆς   ἐμπειρίας ἐννοημάτων μία καθόλου γένηται
[1, 1]   ἀνθρώπῳ εἶναι· ἐὰν οὖν ἄνευ  τῆς   ἐμπειρίας ἔχῃ τις τὸν λόγον,
[1, 1]   καὶ διὰ τοῦτο τὴν τέχνην  τῆς   ἐμπειρίας ἡγούμεθα μᾶλλον ἐπιστήμην εἶναι·
[1, 1]   ἐπιτυγχάνουσιν οἱ ἔμπειροι τῶν ἄνευ  τῆς   ἐμπειρίας λόγον ἐχόντων (αἴτιον δ'
[1, 1]   δ' ἐπιστήμη καὶ τέχνη διὰ  τῆς   ἐμπειρίας τοῖς ἀνθρώποις· μὲν
[1, 1]   καὶ τὸ ἐπαΐειν τῇ τέχνῃ  τῆς   ἐμπειρίας ὑπάρχειν οἰόμεθα μᾶλλον, καὶ
[1, 2]   Τίς μὲν οὖν φύσις  τῆς   ἐπιστήμης τῆς ζητουμένης, εἴρηται, καὶ
[1, 3]   λεγόντων, ὥσπερ ἡττηθέντες ὑπὸ ταύτης  τῆς   ζητήσεως, τὸ ἓν ἀκίνητόν φασιν
[1, 2]   οὖν φύσις τῆς ἐπιστήμης  τῆς   ζητουμένης, εἴρηται, καὶ τίς
[1, 1]   καθ' ἕκαστον ἀγνοῇ, πολλάκις διαμαρτήσεται  τῆς   θεραπείας· θεραπευτὸν γὰρ τὸ καθ'
[1, 7]   καὶ περὶ πάντων φυσιολογοῦντες, τὸ  τῆς   κινήσεως αἴτιον ἀναιροῦσιν. Ἔτι δὲ
[1, 3]   εἰσήνεγκεν, οὐ μίαν ποιήσας τὴν  τῆς   κινήσεως ἀρχὴν ἀλλ' ἑτέρας τε
[1, 6]   οὔθ' ὡς ἐντεῦθεν τὴν ἀρχὴν  τῆς   κινήσεως γιγνομένην ὑπολαμβάνουσιν ἀκινησίας γὰρ
[1, 3]   ἡμεῖς φαίημεν, ὅθεν ἀρχὴ  τῆς   κινήσεως. Οἱ μὲν οὖν πάμπαν
[1, 6]   δέ τινες ὅθεν ἀρχὴ  τῆς   κινήσεως (οἷον ὅσοι φιλίαν καὶ
[1, 3]   τρίτην δὲ ὅθεν ἀρχὴ  τῆς   κινήσεως, τετάρτην δὲ τὴν ἀντικειμένην
[1, 3]   οὖν πάμπαν ἐξ ἀρχῆς ἁψάμενοι  τῆς   μεθόδου τῆς τοιαύτης καὶ ἓν
[1, 6]   φάσκοντες εἶναι τὴν τοιαύτην φύσιν  τῆς   μὲν οὐσίας αἴτιόν φασιν εἶναι,
[1, 3]   καὶ εἰς φθείρεται τελευταῖον,  τῆς   μὲν οὐσίας ὑπομενούσης τοῖς δὲ
[1, 3]   χαλκὸς ἀνδριάντα, ἀλλ' ἕτερόν τι  τῆς   μεταβολῆς αἴτιον. Τὸ δὲ τοῦτο
[1, 8]   τῆς αἰτίας ὅθεν ἀρχὴ  τῆς   μεταβολῆς) τὴν δ' οὐσίαν οἰόμενοι
[1, 1]   καὶ λογισμοῖς. Γίγνεται δ' ἐκ  τῆς   μνήμης ἐμπειρία τοῖς ἀνθρώποις· αἱ
[1, 3]   τοὺς παμπαλαίους καὶ πολὺ πρὸ  τῆς   νῦν γενέσεως καὶ πρώτους θεολογήσαντας
[1, 5]   τὰ ἠθικὰ πραγματευομένου περὶ δὲ  τῆς   ὅλης φύσεως οὐθέν, ἐν μέντοι
[1, 8]   ἐστί, καὶ ἐπιστῆμαι οὐ μόνον  τῆς   οὐσίας εἰσὶν ἀλλὰ καὶ ἑτέρων,
[1, 7]   οὐθὲν ἦν ἀληθὲς εἰπεῖν κατὰ  τῆς   οὐσίας ἐκείνης, λέγω δ' οἷον
[1, 8]   μᾶλλον κατηγορεῖσθαι καὶ διαφορὰν εἶναι  τῆς   οὐσίας καὶ τῆς ὕλης
[1, 5]   ἀριθμοὺς αἰτίους εἶναι τοῖς ἄλλοις  τῆς   οὐσίας ὡσαύτως ἐκείνοις· τὸ δὲ
[1, 3]   μέντοι λέγεται οὕτως ἀποφήνασθαι περὶ  τῆς   πρώτης αἰτίας (Ιππωνα γὰρ οὐκ
[1, 2]   διαπορήσαντες, οἷον περί τε τῶν  τῆς   σελήνης παθημάτων καὶ τῶν περὶ
[1, 2]   τοιαύτας καὶ τοσαύτας ἔχομεν περὶ  τῆς   σοφίας καὶ τῶν σοφῶν· τούτων
[1, 8]   στιγμὴ ἔστιν. Ὅλως δὲ ζητούσης  τῆς   σοφίας περὶ τῶν φανερῶν τὸ
[1, 3]   τὸν αἴτιον τοῦ κόσμου καὶ  τῆς   τάξεως πάσης οἷον νήφων ἐφάνη
[1, 3]   τοῖς περὶ φύσεως ἡμμένοι φαίνονται,  τῆς   τε ὕλης καὶ τοῦ ὅθεν
[1, 8]   ἐπί τ' αὐτῆς καὶ  τῆς   τινός; εἰ δὲ μὴ τὸ
[1, 6]   ἀπειρίαν· οὗτοί τε δὴ πάντες  τῆς   τοιαύτης αἰτίας ἡμμένοι εἰσί, καὶ
[1, 2]   παροιμίαν πολλὰ ψεύδονται ἀοιδοί, οὔτε  τῆς   τοιαύτης ἄλλην χρὴ νομίζειν τιμιωτέραν.
[1, 3]   λέγουσιν, ἀλλὰ Θαλῆς μὲν  τῆς   τοιαύτης ἀρχηγὸς φιλοσοφίας ὕδωρ φησὶν
[1, 3]   μέντοι πλῆθος καὶ τὸ εἶδος  τῆς   τοιαύτης ἀρχῆς οὐ τὸ αὐτὸ
[1, 3]   ἐξ ἀρχῆς ἁψάμενοι τῆς μεθόδου  τῆς   τοιαύτης καὶ ἓν φάσκοντες εἶναι
[1, 7]   τυγχάνουσι μόνον (σχεδὸν γὰρ περὶ  τῆς   τοιαύτης οὐσίας καὶ τὰς ἀρχὰς
[1, 3]   οὐθὲν οἴονται οὔτε ἀπόλλυσθαι, ὡς  τῆς   τοιαύτης φύσεως ἀεὶ σωζομένης, ὥσπερ
[1, 2]   ἥλιον καὶ ἄστρα καὶ περὶ  τῆς   τοῦ παντὸς γενέσεως. δ'
[1, 7]   φύσεως περὶ αὐτῶν) καὶ περὶ  τῆς   τῶν κινουμένων αἰτίας, πότερον ἓν
[1, 8]   διαφορὰν εἶναι τῆς οὐσίας καὶ  τῆς   ὕλης ὕλην, οἷον τὸ
[1, 5]   οὕτως. Οἱ μὲν γὰρ ἐκ  τῆς   ὕλης πολλὰ ποιοῦσιν, τὸ δ'
[1, 2]   τῶν ἐπιστημῶν, καὶ μᾶλλον ἀρχικὴ  τῆς   ὑπηρετούσης, γνωρίζουσα τίνος ἕνεκέν
[1, 2]   ἀποβαινόντων ἕνεκεν, καὶ τὴν ἀρχικωτέραν  τῆς   ὑπηρετούσης μᾶλλον σοφίαν· οὐ γὰρ
[1, 3]   ἕκαστον· ὅταν δὲ πάλιν ὑπὸ  τῆς   φιλίας συνίωσιν εἰς τὸ ἕν,
[1, 3]   ἔχειν, τὸ δ' ὕδωρ ἀρχὴν  τῆς   φύσεως εἶναι τοῖς ὑγροῖς. Εἰσὶ
[1, 4]   καὶ πλείω λεγόντων τὰ στοιχεῖα  τῆς   φύσεως ἐκ τούτων ἱκανόν ἐστι
[1, 3]   καὶ παλαιὰ τετύχηκεν οὖσα περὶ  τῆς   φύσεως δόξα, τάχ' ἂν
[1, 4]   πᾶσαν, οἱ δ' ἀριθμοὶ πάσης  τῆς   φύσεως πρῶτοι, (α) τὰ τῶν
[1, 4]   γενέσθαι μαθητής) οὐθὲν διεσαφήνισεν, οὐδὲ  τῆς   φύσεως τούτων οὐδετέρας ἔοικε θιγεῖν,
[1, 3]   πρώτους θεολογήσαντας οὕτως οἴονται περὶ  τῆς   φύσεως ὑπολαβεῖν· Ωκεανόν τε γὰρ
[1, 1]   αἰσθήσεων ἀγάπησις· καὶ γὰρ χωρὶς  τῆς   χρείας ἀγαπῶνται δι' αὑτάς, καὶ




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 29/11/2007