Alphabétiquement     [«   »]
αἴτια 12
αἰτίαιν 3
αἰτίαν 18
αἰτίας 30
αἰτιᾶται 1
αἴτιοι 1
αἴτιοί 1
Fréquences     [«    »]
28 αὐτῶν
28 πρὸς
28 τοῦτο
30 αἰτίας
31 ἀλλὰ
31 οἷον
33 οὔτε
HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, Métaphysique, livre I

αἰτίας


Livre, Chap.
[1, 7]   ταῦτα εἶναι καὶ τὰς τούτων  αἰτίας,   ἀλλὰ τοὺς μὲν νοητοὺς αἰτίους
[1, 1]   λόγον ἔχειν αὐτοὺς καὶ τὰς  αἰτίας   γνωρίζειν. Ὅλως τε σημεῖον τοῦ
[1, 3]   ἀλλὰ καὶ δύο πως τίθησιν  αἰτίας   εἶναι· τοῖς δὲ δὴ πλείω
[1, 8]   τούτοις περὶ ὧν ζητοῦντες τὰς  αἰτίας   ἐκ τούτων ἐπ' ἐκεῖνα προῆλθον·
[1, 4]   Πῶς μέντοι πρὸς τὰς εἰρημένας  αἰτίας   ἐνδέχεται συνάγειν, σαφῶς μὲν οὐ
[1, 3]   κἀκεῖνοι λέγουσιν ἀρχάς τινας καὶ  αἰτίας·   ἐπελθοῦσιν οὖν ἔσται τι προὔργου
[1, 1]   σοφία περί τινας ἀρχὰς καὶ  αἰτίας   ἐστὶν ἐπιστήμη, δῆλον. ~Ἐπεὶ δὲ
[1, 8]   τωνδὶ τῶν ὄντων λαβεῖν τὰς  αἰτίας   ἕτερα τούτοις ἴσα τὸν ἀριθμὸν
[1, 9]   τὰς εἰρημένας ἐν τοῖς φυσικοῖς  αἰτίας   ζητεῖν ἐοίκασι πάντες, καὶ τούτων
[1, 7]   καὶ τὰς ἀρχὰς καὶ τὰς  αἰτίας   ζητοῦσι μόνης) ὅσοι δὲ περὶ
[1, 3]   γὰρ ἕτερόν τι γένος εὑρήσομεν  αἰτίας   ταῖς νῦν λεγομέναις μᾶλλον
[1, 6]   τε δὴ πάντες τῆς τοιαύτης  αἰτίας   ἡμμένοι εἰσί, καὶ ἔτι ὅσοι
[1, 8]   φύσις ποιεῖ, οὐδὲ ταύτης τῆς  αἰτίας,   ἥν φαμεν εἶναι μίαν τῶν
[1, 6]   οὗτοι μὲν οὖν ταύτης τῆς  αἰτίας   ἥψαντο μόνον, ἕτεροι δέ τινες
[1, 3]   οὕτως ἀποφήνασθαι περὶ τῆς πρώτης  αἰτίας   (Ιππωνα γὰρ οὐκ ἄν τις
[1, 4]   αἴσθησιν ὑπολαμβάνων εἶναι, δύο τὰς  αἰτίας   καὶ δύο τὰς ἀρχὰς πάλιν
[1, 2]   εἴη σκεπτέον, περὶ ποίας  αἰτίας   καὶ περὶ ποίας ἀρχὰς ἐπιστήμη
[1, 7]   καλούμενος οὐρανός. Τὰς δ'  αἰτίας   καὶ τὰς ἀρχάς, ὥσπερ εἴπομεν,
[1, 7]   γενέσεως καὶ φθορᾶς ἐπιχειροῦντες τὰς  αἰτίας   λέγειν, καὶ περὶ πάντων φυσιολογοῦντες,
[1, 2]   (οὗτοι γὰρ διδάσκουσιν, οἱ τὰς  αἰτίας   λέγοντες περὶ ἑκάστοὐ, τὸ δ'
[1, 8]   (οὐθὲν γὰρ λέγομεν περὶ τῆς  αἰτίας   ὅθεν ἀρχὴ τῆς μεταβολῆς)
[1, 8]   εἶναι καὶ γίγνεσθαι διὰ τοιαύτας  αἰτίας   οἵας καὶ τὰ ῥηθέντα νῦν.
[1, 6]   τῶν λεγόντων περὶ ἀρχῆς καὶ  αἰτίας   οὐθεὶς ἔξω τῶν ἐν τοῖς
[1, 7]   καὶ περὶ τῆς τῶν κινουμένων  αἰτίας,   πότερον ἓν δύο θετέον,
[1, 6]   πάντες, οὐ δυνάμενοι θιγεῖν ἄλλης  αἰτίας,   πρὸς δὲ τούτοις ὅτι ζητητέαι
[1, 6]   ὡς ἀγαθὸν μὲν ταύτας τὰς  αἰτίας   τιθέασιν, οὐ μὴν ὡς ἕνεκά
[1, 8]   (β) οἱ δὲ τὰς ἰδέας  αἰτίας   τιθέμενοι πρῶτον μὲν ζητοῦντες τωνδὶ
[1, 3]   τρόπον καὶ οὗτοι τὰς διαφορὰς  αἰτίας   τῶν ἄλλων εἶναί φασιν. Ταύτας
[1, 1]   καὶ σοφωτέρους, (β) ὅτι τὰς  αἰτίας   τῶν ποιουμένων ἴσασιν (τοὺς δ'
[1, 4]   πῶς εἰς τὰς εἰρημένας ἐμπίπτουσιν  αἰτίας.   Φαίνονται δὴ καὶ οὗτοι τὸν




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 29/11/2007