Alphabétiquement     [«   »]
ταπεινόν 1
ταπεινοῦ 1
Τὰς 2
τὰς 53
τάττει 1
τάττειν 1
ταῦτ 1
Fréquences     [«    »]
52 οὖν
51 τούτων
51 ὡς
53 τὰς
55 τε
58 τοῦ
65 τῆς
HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, Métaphysique, livre I

τὰς


Livre, Chap.
[1, 1]   τὸ λόγον ἔχειν αὐτοὺς καὶ  τὰς   αἰτίας γνωρίζειν. Ὅλως τε σημεῖον
[1, 8]   εἴδη τούτοις περὶ ὧν ζητοῦντες  τὰς   αἰτίας ἐκ τούτων ἐπ' ἐκεῖνα
[1, 8]   ζητοῦντες τωνδὶ τῶν ὄντων λαβεῖν  τὰς   αἰτίας ἕτερα τούτοις ἴσα τὸν
[1, 7]   οὐσίας καὶ τὰς ἀρχὰς καὶ  τὰς   αἰτίας ζητοῦσι μόνης) ὅσοι δὲ
[1, 4]   τὴν αἴσθησιν ὑπολαμβάνων εἶναι, δύο  τὰς   αἰτίας καὶ δύο τὰς ἀρχὰς
[1, 7]   περὶ γενέσεως καὶ φθορᾶς ἐπιχειροῦντες  τὰς   αἰτίας λέγειν, καὶ περὶ πάντων
[1, 2]   μᾶλλον (οὗτοι γὰρ διδάσκουσιν, οἱ  τὰς   αἰτίας λέγοντες περὶ ἑκάστοὐ, τὸ
[1, 6]   φιλίαν ὡς ἀγαθὸν μὲν ταύτας  τὰς   αἰτίας τιθέασιν, οὐ μὴν ὡς
[1, 1]   χειροτεχνῶν καὶ σοφωτέρους, (β) ὅτι  τὰς   αἰτίας τῶν ποιουμένων ἴσασιν (τοὺς
[1, 4]   ἕτεροι δὲ τῶν αὐτῶν τούτων  τὰς   ἀρχὰς δέκα λέγουσιν εἶναι τὰς
[1, 4]   παρὰ τούτων τίνας εἶναι τιθέασι  τὰς   ἀρχὰς καὶ πῶς εἰς τὰς
[1, 7]   ἔργα διατηροῦσι τὸ συμβαῖνον, καὶ  τὰς   ἀρχὰς καὶ τὰ αἴτια εἰς
[1, 7]   περὶ τῆς τοιαύτης οὐσίας καὶ  τὰς   ἀρχὰς καὶ τὰς αἰτίας ζητοῦσι
[1, 4]   οἱ δὲ Πυθαγόρειοι δύο μὲν  τὰς   ἀρχὰς κατὰ τὸν αὐτὸν εἰρήκασι
[1, 3]   οὕτω τε καὶ τοσαύτας εἴρηκε  τὰς   ἀρχάς· Λεύκιππος δὲ καὶ
[1, 8]   δὲ τὰς οὐσίας ἀνάγειν εἰς  τὰς   ἀρχὰς μήκη μὲν τίθεμεν ἐκ
[1, 4]   δύο τὰς αἰτίας καὶ δύο  τὰς   ἀρχὰς πάλιν τίθησι, θερμὸν καὶ
[1, 3]   ἔργοις ὕστερος ἀπείρους εἶναί φησι  τὰς   ἀρχάς· σχεδὸν γὰρ ἅπαντα τὰ
[1, 4]   μὲν μίαν τῶν δὲ πλείους  τὰς   ἀρχὰς τὰς σωματικάς, ἀμφοτέρων μέντοι
[1, 7]   δὴ τούτων συμβαίνει λέγειν αὐτῷ  τὰς   ἀρχὰς τό τε ἕν (τοῦτο
[1, 1]   περὶ τὰ πρῶτα αἴτια καὶ  τὰς   ἀρχὰς ὑπολαμβάνουσι πάντες· ὥστε, καθάπερ
[1, 7]   οὐρανός. Τὰς δ' αἰτίας καὶ  τὰς   ἀρχάς, ὥσπερ εἴπομεν, ἱκανὰς λέγουσιν
[1, 8]   γραμμῆς τοῦτο δὲ πολλάκις ἐτίθει  τὰς   ἀτόμους γραμμάς. Καίτοι ἀνάγκη τούτων
[1, 3]   τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ οὗτοι  τὰς   διαφορὰς αἰτίας τῶν ἄλλων εἶναί
[1, 8]   κατὰ δὲ τὸ ἀναγκαῖον καὶ  τὰς   δόξας τὰς περὶ αὐτῶν, εἰ
[1, 4]   αὗταί εἰσιν. Πῶς μέντοι πρὸς  τὰς   εἰρημένας αἰτίας ἐνδέχεται συνάγειν, σαφῶς
[1, 4]   τὰς ἀρχὰς καὶ πῶς εἰς  τὰς   εἰρημένας ἐμπίπτουσιν αἰτίας. Φαίνονται δὴ
[1, 9]   οἰκείων στοιχείων. ~Ὅτι μὲν οὖν  τὰς   εἰρημένας ἐν τοῖς φυσικοῖς αἰτίας
[1, 5]   τοσαῦτα ἔστι λαβεῖν. ~Μετὰ δὲ  τὰς   εἰρημένας φιλοσοφίας Πλάτωνος ἐπεγένετο
[1, 3]   δὴ πρώτων φιλοσοφησάντων οἱ πλεῖστοι  τὰς   ἐν ὕλης εἴδει μόνας ᾠήθησαν
[1, 4]   τὰ πολλὰ τῶν ἀνθρωπίνων, λέγων  τὰς   ἐναντιότητας οὐχ ὥσπερ οὗτοι διωρισμένας
[1, 6]   πῶς ἔχει περὶ τῶν ἀρχῶν,  τὰς   ἐνδεχομένας ἀπορίας μετὰ τοῦτο διέλθωμεν
[1, 3]   οὔτε ἀπόλλυσθαι ὅταν ἀποβάλλῃ ταύτας  τὰς   ἕξεις, διὰ τὸ ὑπομένειν τὸ
[1, 1]   τὸ μὴ πρὸς χρῆσιν εἶναι  τὰς   ἐπιστήμας αὐτῶν. Ὅθεν ἤδη πάντων
[1, 8]   ἅψασθαι τοσοῦτον) (β) οἱ δὲ  τὰς   ἰδέας αἰτίας τιθέμενοι πρῶτον μὲν
[1, 8]   γάρ ἐστι τὸ ἐργαζόμενον πρὸς  τὰς   ἰδέας ἀποβλέπον; Ἐνδέχεταί τε καὶ
[1, 8]   βουλόμεθα (οἱ λέγοντες εἴδη) τοῦ  τὰς   ἰδέας εἶναι· συμβαίνει γὰρ μὴ
[1, 8]   ὑπόληψιν καθ' ἣν εἶναί φαμεν  τὰς   ἰδέας οὐ μόνον τῶν οὐσιῶν
[1, 4]   τὰς ἀρχὰς δέκα λέγουσιν εἶναι  τὰς   κατὰ συστοιχίαν λεγομένας, πέρας (καὶ)
[1, 6]   ὄντων ἀλλ' ὡς ἀπὸ τούτων  τὰς   κινήσεις οὔσας λέγουσιν· ὡς δ'
[1, 1]   τὸν ὁποιανοῦν εὑρόντα τέχνην παρὰ  τὰς   κοινὰς αἰσθήσεις θαυμάζεσθαι ὑπὸ τῶν
[1, 8]   νόημα ἓν οὐ μόνον περὶ  τὰς   οὐσίας ἀλλὰ καὶ κατὰ τῶν
[1, 8]   ἄλλως γὰρ ἀδύνατον. Βουλόμενοι δὲ  τὰς   οὐσίας ἀνάγειν εἰς τὰς ἀρχὰς
[1, 8]   ὁμώνυμόν τι ἔστι καὶ παρὰ  τὰς   οὐσίας, τῶν τε ἄλλων ἔστιν
[1, 8]   τὸ ἀναγκαῖον καὶ τὰς δόξας  τὰς   περὶ αὐτῶν, εἰ ἔστι μεθεκτὰ
[1, 4]   τῶν δὲ πλείους τὰς ἀρχὰς  τὰς   σωματικάς, ἀμφοτέρων μέντοι ταύτας ὡς
[1, 3]   τοὐναντίον. Μετὰ δὲ τούτους καὶ  τὰς   τοιαύτας ἀρχάς, ὡς οὐχ ἱκανῶν
[1, 2]   τεθεωρηκόσι τὴν αἰτίαν) περὶ  τὰς   τοῦ ἡλίου τροπὰς τὴν
[1, 7]   οἴεται καὶ ταῦτα εἶναι καὶ  τὰς   τούτων αἰτίας, ἀλλὰ τοὺς μὲν
[1, 4]   προήγαγον, καὶ ἐντραφέντες ἐν αὐτοῖς  τὰς   τούτων ἀρχὰς τῶν ὄντων ἀρχὰς
[1, 4]   οὐχ ὥσπερ οὗτοι διωρισμένας ἀλλὰ  τὰς   τυχούσας, οἷον λευκὸν μέλαν, γλυκὺ
[1, 2]   ἐστίν. εἰ δὴ λάβοι τις  τὰς   ὑπολήψεις ἃς ἔχομεν περὶ τοῦ
[1, 9]   ἐξ αὐτῶν εὐπορήσαιμέν τι πρὸς  τὰς   ὕστερον ἀπορίας.




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 29/11/2007