HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, La Politique, livre VII

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


ν  =  997 formes différentes pour 3351 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, pages
[7, 1328]   τοῖς κοινωνοῖς, ἄν τε ἴσον  ἄν   τε ἄνισον μεταλαμβάνωσιν: οἷον εἴτε
[7, 1328]   δεῖ καὶ ταὐτὸ τοῖς κοινωνοῖς,  ἄν   τε ἴσον ἄν τε ἄνισον
[7, 1331]   καὶ ταῦτα μὲν δὴ τοῦτον  ἄν   τις διακοσμήσειε τὸν τρόπον: τὰς
[7, 1330]   τούτων ἀμφοτέρων μετέχειν ἐνδέχεται γάρ,  ἄν   τις οὕτως κατασκευάζῃ καθάπερ ἐν
[7, 1326]   ἀλλ' ἰατρὸν εἶναι μείζω φήσειεν  ἄν   τις τοῦ διαφέροντος κατὰ τὸ
[7, 1327]   νῦν λέγωμεν. σχεδὸν δὴ κατανοήσειεν  ἄν   τις τοῦτό γε, βλέψας ἐπί
[7, 1324]   τὰ δὲ ἔθεσιν. καίτοι δόξειεν  ἂν   ἄγαν ἄτοπον ἴσως εἶναι τοῖς
[7, 1324]   θηρευτόν: ἔστι δὲ θηρευτὸν  ἂν   ἄγριον ἐδεστὸν ζῷον. ἀλλὰ
[7, 1328]   συνήθεις πάσχουσιν, ὅπερ εἴρηται πρότερον,  ἂν   ἀδικεῖσθαι νομίσωσιν. καὶ τοῦτο συμβαίνει
[7, 1326]   πρὸς τὴν ἐργασίαν ὅσῳ γὰρ  ἂν   αὕτη τυγχάνῃ παρεσκευασμένη βέλτιον, ἀνάγκη
[7, 1324]   (καταπηγνύουσι περὶ τὸν τάφον ὅσους  ἂν   διαφθείρῃ τῶν πολεμίων: καὶ ἕτερα
[7, 1330]   ὡς διὰ τὸ ἴδιον οὐκ  ἂν   δυναμένους βουλεύσασθαι καλῶς. τὴν μὲν
[7, 1328]   ὧν ἄνευ τὸ ὅλον οὐκ  ἂν   εἴη, δῆλον ὡς οὐδὲ πόλεως
[7, 1328]   εἶναι μέρη πόλεως ἐν τούτοις  ἂν   εἴη, διὸ ἀναγκαῖον ὑπάρχειν. ληπτέον
[7, 1328]   ἐστιν ὧν ἄνευ πόλις οὐκ  ἂν   εἴη: καὶ γὰρ λέγομεν
[7, 1325]   θετέον, καὶ κοινῇ πάσης πόλεως  ἂν   εἴη καὶ καθ' ἕκαστον ἄριστος
[7, 1328]   ἐστὶ καθ' ἣν πόλις  ἂν   εἴη μάλιστ' εὐδαίμων, τὴν δ'
[7, 1329]   διὰ τὸν χρόνον ἀπειρηκότας, τούτοις  ἂν   εἴη τὰς ἱερωσύνας ἀποδοτέον. ὧν
[7, 1324]   τὴν σκέψιν, ἐκεῖνο μὲν πάρεργον  ἂν   εἴη, τοῦτο δὲ ἔργον τῆς
[7, 1324]   καὶ μὴ βουλομένων. πῶς γὰρ  ἂν   εἴη τοῦτο πολιτικὸν νομοθετικόν,
[7, 1333]   πρότερον καὶ ἄρχοντα ὕστερον, τοῦτ'  ἂν   εἴη τῷ νομοθέτῃ πραγματευτέον, ὅπως
[7, 1324]   πόλιν τὴν πλείστων ἄρχουσαν εὐδαιμονεστάτην  ἂν   εἶναι φαῖεν: εἴ τέ τις
[7, 1326]   ὅτι τὴν αὐταρκεστάτην πᾶς τις  ἂν   ἐπαινέσειεν τοιαύτην δ' ἀναγκαῖον εἶναι
[7, 1323]   παραπετομένας (μυίας, ἀπεχόμενον δὲ μηθενός,  ἂν   ἐπιθυμήσῃ τοῦ φαγεῖν πιεῖν,
[7, 1330]   χρησιμωτέρα πρὸς τὰς ἄλλας πράξεις,  ἂν   εὔτομος καὶ κατὰ τὸν
[7, 1331]   ὑπὸ τῶν ἀρχόντων. εἴη δ'  ἂν   εὔχαρις τόπος, εἰ καὶ
[7, 1336]   δύναμιν τὴν τροφήν, ὁποία (τις  ἂν   ᾖ. φαίνεται δὲ διά τε
[7, 1324]   ζῷον. ἀλλὰ μὴν εἴη γ'  ἂν   καὶ καθ' ἑαυτὴν μία πόλις
[7, 1327]   (μᾶλλον ἀμφοτέρων μετέχουσιν. ὅσα τ'  ἂν   μὴ τυγχάνῃ παρ' αὑτοῖς ὄντα,
[7, 1325]   ὁτουοῦν τῶν ἀνθρώπων: σχολῇ γὰρ  ἂν   θεὸς εἶχε καλῶς καὶ
[7, 1332]   εἰσι καὶ γεννήσεις. χρήσαιτο δ'  ἂν   σπουδαῖος ἀνὴρ καὶ πενίᾳ
[7, 1324]   δὲ καὶ τοῦτο. πάντες γὰρ  ἂν   ὁμολογήσειαν εἶναι τὴν αὐτήν. ὅσοι
[7, 1335]   τινων τῶν σωμάτων ὑπαρχόντων μάλιστ'  ἂν   ὄφελος εἴη τοῖς γεννωμένοις, ἐπιστήσασι
[7, 1325]   εἶναι πάντων ἄριστον: οὕτω γὰρ  ἂν   πλείστων καὶ καλλίστων κύριος εἴη
[7, 1332]   ἂν πολιτεύοιτο πόλις, ἄριστα δ'  ἂν   πολιτεύοιτο καθ' ἣν εὐδαιμονεῖν μάλιστα
[7, 1332]   δ' (ἐστὶ καθ' ἣν ἄριστ'  ἂν   πολιτεύοιτο πόλις, ἄριστα δ' ἂν
[7, 1330]   πάντων μήτε θυμοειδῶν οὕτω γὰρ  ἂν   πρός τε τὴν ἐργασίαν εἶεν
[7, 1324]   τῶν κρίκων κόσμον λαμβάνειν ὅσας  ἂν   στρατεύσωνται (στρατείας: ἦν δέ ποτε
[7, 1323]   ταῦτα μὲν λεγόμενα (ὥσπερ) πάντες  ἂν   συγχωρήσειαν, (διαφέρονται δ' ἐν τῷ
[7, 1325]   δούλων: ὥστε παραβαίνων οὐθὲν  ἂν   τηλικοῦτον κατορθώσειεν ὕστερον ὅσον ἤδη
[7, 1331]   μαντεῖον ἄλλο πυθόχρηστον. εἴη δ'  ἂν   τοιοῦτος τόπος ὅστις ἐπιφάνειάν
[7, 1323]   ψυχὴν ἕκαστον ἀγαθῶν, ὅσῳ περ  ἂν   ὑπερβάλλῃ, τοσούτῳ μᾶλλον χρήσιμον εἶναι,
[7, 1325]   καὶ σωφρόνων πράξεις. καίτοι τάχ'  ἂν   ὑπολάβοι τις τούτων οὕτω διωρισμένων
[7, 1323]   τοῖς μακαρίοις χρή. οὐδεὶς γὰρ  ἂν   φαίη μακάριον τὸν μηθὲν μόριον
[7, 1323]   γε μίαν διαίρεσιν οὐδεὶς ἀμφισβητήσειεν  (ἂν   ὡς οὐ, τριῶν οὐσῶν μερίδων,
[7, 1324]   δὲ ἔθεσιν. καίτοι δόξειεν ἂν  ἄγαν   ἄτοπον ἴσως εἶναι τοῖς βουλομένοις
[7, 1326]   αὔταρκεσ̓ δὲ ἐκ πολλῶν  ἄγαν   ἐν μὲν τοῖς ἀναγκαίοις αὐτάρκης
[7, 1335]   μὲν ἀρχομένοις ἔσται τῆς ἀκμῆς,  ἐὰν   γίγνηται κατὰ λόγον εὐθὺς
[7, 1328]   πρὸς ζωὴν αὔταρκες, ὥς φαμεν,  ἐὰν   δέ τι τυγχάνῃ τούτων ἐκλεῖπον,
[7, 1336]   λέγωσι μήτε ἀκούωσι μηδὲν τοιοῦτον:  ἐὰν   δέ τις φαίνηταί τι λέγων
[7, 1335]   δεῖ τῆς τεκνοποιίας τὸ πλῆθος,  ἐὰν   δέ τισι γίγνηται παρὰ ταῦτα
[7, 1335]   βλάπτεσθαι δοκεῖ πρὸς τὴν αὔξησιν,  ἐὰν   ἔτι τοῦ σπέρματος αὐξανομένου ποιῶνται
[7, 1324]   οὗτοι καὶ τὴν πόλιν ὅλην,  ἐὰν   πλουσία, (μακαρίζουσιν: ὅσοι τε
[7, 1330]   εὖ φρονούσαις δεῖ διωρίσθαι πόλεσιν,  ἐὰν   μὴ πάνθ' ὅμοια μηδ' ἀφθονία
[7, 1323]   πολιτευομένους ἐκ τῶν ὑπαρχόντων αὐτοῖς,  ἐὰν   μή τι γίγνηται παράλογον. διὸ
[7, 1332]   φύσιν πράττουσι διὰ τὸν λόγον,  ἐὰν   πεισθῶσιν ἄλλως ἔχειν βέλτιον. τὴν
[7, 1325]   τοῦτο τῆς νομοθετικῆς ἐστιν ἰδεῖν,  ἐάν   τινες ὑπάρχωσι γειτνιῶντες, ποῖα πρὸς
[7, 1335]   τὸν χρόνον τὸν τῆς τεκνοποιίας  ἐάν   τις φαίνηται τοιοῦτόν τι δρῶν,
[7, 1330]   ἀνατολῆς ὑγιεινότεραι, δεύτερον δ' κατὰ  βορέαν:   εὐχείμεροι γὰρ αὗται μᾶλλον: ~(τῶν
[7, 1332]   γὰρ ὑπάρχειν τίθεμεν: τὸ δὲ  σπουδαίαν   εἶναι τὴν πόλιν οὐκέτι τύχης
[7, 1334]   οὖν τὴν μέλλουσαν εὐδαιμονήσειν (καὶ  σπουδαίαν   ἔσεσθαι πόλιν τούτων δεῖ τῶν
[7, 1331]   τοιοῦτος δ' περὶ τὴν  ἀναγκαίαν   ἀγοράν ἐστι τόπος: ἐνσχολάζειν μὲν
[7, 1325]   λέγεται καλῶς καὶ τὴν εὐδαιμονίαν  (εὐπραγίαν   θετέον, καὶ κοινῇ πάσης πόλεως
[7, 1325]   πράττοντα πράττειν εὖ, τὴν δ'  εὐπραγίαν   καὶ τὴν εὐδαιμονίαν εἶναι ταὐτόν̓
[7, 1326]   (πείθεσθαι καὶ τοῖς περὶ τὴν  στρατηγίαν   ἐμπείροισ̓ ὅτι χρὴ μὲν τοῖς
[7, 1336]   τηλικούτους ὄντας. ὅλως μὲν οὖν  αἰσχρολογίαν   ἐκ τῆς πόλεως, ὥσπερ ἄλλο
[7, 1336]   τυγχάνειν κινήσεως ὥστε διαφεύγειν τὴν  ἀργίαν   τῶν σωμάτων: ἣν χρὴ παρασκευάζειν
[7, 1329]   (Αὔσονες, τὸ δὲ πρὸς τὴν  Ἰαπυγίαν   καὶ τὸν Ἰόνιον Χῶνες, τὴν
[7, 1328]   σχεδόν οὐ γὰρ τὴν (αὐτὴν  ἀκρίβειαν   δεῖ ζητεῖν διά τε τῶν
[7, 1331]   βέλη καὶ τὰς μηχανὰς εἰς  ἀκρίβειαν   πρὸς τὰς πολιορκίας. ὅμοιον γὰρ
[7, 1324]   ἀπεκταγκότα πολέμιον ἄνδρα περιεζῶσθαι τὴν  φορβειάν:   ἐν δὲ Σκύθαις οὐκ ἐξῆν
[7, 1332]   τι τῶν λόγων ἐκείνων ὄφελος  ἐνέργειαν   εἶναι καὶ χρῆσιν ἀρετῆς τελείαν,
[7, 1326]   ναυπηγῷ, ~(δεῖ τὴν ὕλην ὑπάρχειν  ἐπιτηδείαν   οὖσαν πρὸς τὴν ἐργασίαν ὅσῳ
[7, 1333]   ἀρετὰς τοὺς νόμους καὶ τὴν  παιδείαν,   ἀλλὰ φορτικῶς ἀπέκλιναν (πρὸς τὰς
[7, 1333]   ὡς ἑτέρους. ~(ὥστε καὶ τὴν  παιδείαν   ἔστιν ὡς τὴν αὐτὴν ἀναγκαῖον,
[7, 1332]   ὡς ἀκολουθεῖν δεήσει καὶ τὴν  παιδείαν   κατὰ τὴν διαίρεσιν ταύτην. εἰ
[7, 1336]   πρὸς ἃς ἀναγκαῖον διῃρῆσθαι τὴν  παιδείαν,   πρὸς τὴν ἀπὸ τῶν ἑπτὰ
[7, 1330]   πρῶτον μὲν ὡς ἀναγκαῖον πρὸς  ὑγίειαν   αἵ τε γὰρ πρὸς ἕω
[7, 1330]   ταῦτα πλεῖστον συμβάλλεται πρὸς τὴν  ὑγίειαν:   δὲ τῶν ὑδάτων καὶ
[7, 1336]   παίδων: τοῦτο γὰρ καὶ πρὸς  ὑγίειαν   καὶ πρὸς πολεμικὰς (πράξεις εὐχρηστότατον.
[7, 1335]   πρὸς πολιτικὴν εὐεξίαν οὐδὲ πρὸς  ὑγίειαν   καὶ τεκνοποιίαν, οὔτε θεραπευτικὴ
[7, 1326]   καὶ τῷ νομοθέτῃ δεῖ τὴν  οἰκείαν   ὕλην ὑπάρχειν (ἐπιτηδείως ἔχουσαν. ἔστι
[7, 1326]   μεγίστη τοῦ πλήθους ὑπερβολὴ πρὸς  αὐτάρκειαν   ζωῆς εὐσύνοπτος. περὶ (μὲν οὖν
[7, 1327]   μὴ συμβαίνει, βέλτιον καὶ πρὸς  ἀσφάλειαν   καὶ πρὸς εὐπορίαν τῶν ἀναγκαίων
[7, 1330]   τόπους: οὕτω γὰρ καὶ πρὸς  ἀσφάλειαν   καὶ πρὸς κόσμον ἕξει καλῶς.
[7, 1334]   πρῶτον μὲν τοῦ σώματος τὴν  ἐπιμέλειαν   ἀναγκαῖον εἶναι προτέραν τὴν
[7, 1337]   πότερον συμφέρει κοινῇ (ποιεῖσθαι τὴν  ἐπιμέλειαν   αὐτῶν κατ' ἴδιον τρόπον
[7, 1335]   πάντα ταῦτα συμβαίνει κατὰ μίαν  ἐπιμέλειαν.   ἐπεὶ γὰρ ὥρισται τέλος τῆς
[7, 1330]   ὑγιεινοῖς χρῆσθαι, καὶ τούτου τὴν  ἐπιμέλειαν   ἔχειν μὴ παρέργως. οἷς γὰρ
[7, 1328]   πρῶτον τὴν περὶ τὸ θεῖον  ἐπιμέλειαν,   ἣν καλοῦσιν ἱερατείαν, ἕκτον δὲ
[7, 1331]   περὶ τὰ συμβόλαια ποιεῖται τὴν  ἐπιμέλειαν,   περί τε γραφὰς δικῶν καὶ
[7, 1336]   τὴν πρώτην συμφέρει ποιεῖσθαι τὴν  ἐπιμέλειαν   τοιαύτην τε καὶ τὴν ταύτῃ
[7, 1332]   ἐνέργειαν εἶναι καὶ χρῆσιν ἀρετῆς  τελείαν,   καὶ ταύτην (οὐκ ἐξ ὑποθέσεως
[7, 1329]   ὑπερτείνει τοῖς χρόνοις τὴν (Μίνω  βασιλείαν   Σεσώστριος. σχεδὸν μὲν οὖν
[7, 1329]   Κρήτην γενόμενα περὶ τὴν Μίνω  βασιλείαν,   τὰ δὲ περὶ τὴν Ἰταλίαν
[7, 1331]   ἂν τοιοῦτος τόπος ὅστις  ἐπιφάνειάν   τε ἔχει πρὸς τὴν τῆς
[7, 1336]   ὅσα (ἔχει μοχθηρίαν  δυσμένειαν.   διελθόντων δὲ τῶν πέντε ἐτῶν
[7, 1326]   τὴν οὐσίαν εὐπορίας συμβαίνῃ ποιεῖσθαι  (μνείαν,   πῶς δεῖ καὶ τίνα τρόπον
[7, 1329]   βουλευτικόν, πρέπει δὲ τήν τε  θεραπείαν   ἀποδιδόναι τοῖς θεοῖς καὶ τὴν
[7, 1335]   τινὰ ποιεῖσθαι πορείαν πρὸς θεῶν  ἀποθεραπείαν   τῶν εἰληχότων τὴν περὶ τῆς
[7, 1334]   τὴν πόλιν εἶναι προσήκει (καὶ  ἀνδρείαν   καὶ καρτερικήν: κατὰ γὰρ τὴν
[7, 1335]   πάρεγγυς εἶναι πολλὴν γὰρ ἔχει  δυσχέρειαν:   τε γὰρ αἰδὼς ἧττον
[7, 1335]   προστάξαντι καθ' (ἡμέραν τινὰ ποιεῖσθαι  πορείαν   πρὸς θεῶν ἀποθεραπείαν τῶν εἰληχότων
[7, 1329]   τὰ μὲν γὰρ ἀναγκαῖα τὴν  χρείαν   διδάσκειν εἰκὸς αὐτήν, τὰ δ'
[7, 1330]   καὶ τὰ πρὸς τὴν ἄλλην  χρείαν.   περὶ δὲ τόπων ἐρυμνῶν οὐ
[7, 1324]   καὶ τοῦτο. πάντες γὰρ ἂν  ὁμολογήσειαν   εἶναι τὴν αὐτήν. ὅσοι γὰρ
[7, 1323]   μὲν λεγόμενα (ὥσπερ) πάντες ἂν  συγχωρήσειαν,   (διαφέρονται δ' ἐν τῷ ποσῷ
[7, 1328]   τὸ θεῖον ἐπιμέλειαν, ἣν καλοῦσιν  ἱερατείαν,   ἕκτον δὲ τὸν ἀριθμὸν καὶ
[7, 1333]   δόξαν: ἐπαινοῦντες γὰρ τὴν Λακεδαιμονίων  πολιτείαν   ἄγανται τοῦ νομοθέτου τὸν σκοπόν,
[7, 1323]   τὴν ἀρίστην ἀναγκαῖον ἄδηλον εἶναι  πολιτείαν:   ἄριστα γὰρ πράττειν προσήκει τοὺς
[7, 1324]   ὅτι μὲν οὖν ἀναγκαῖον εἶναι  πολιτείαν   ἀρίστην ταύτην τάξιν καθ' ἣν
[7, 1326]   δ' ἔθνος, ἀλλ' (οὐ πόλις:  πολιτείαν   γὰρ οὐ ῥᾴδιον ὑπάρχειν: τίς
[7, 1325]   πόλεως. οὐ γὰρ οἷόν τε  πολιτείαν   γενέσθαι τὴν ἀρίστην ἄνευ συμμέτρου
[7, 1324]   κοινωνίας ἀπολελυμένος, ἔτι δὲ τίνα  πολιτείαν   θετέον καὶ ποίαν διάθεσιν πόλεως
[7, 1332]   τὸ προκείμενόν ἐστι τὴν ἀρίστην  πολιτείαν   ἰδεῖν, αὕτη δ' (ἐστὶ καθ'
[7, 1329]   μὴ μένειν κύριοι τὴν  πολιτείαν.   λείπεται τοίνυν τοῖς αὐτοῖς μὲν
[7, 1324]   (ἀνθρώπων ἕκαστον καὶ κοινῇ τὴν  πολιτείαν.   νομίζουσι δ' οἱ μὲν τὸ
[7, 1325]   τί τέλος δεῖ τὴν ἀρίστην  πολιτείαν   συντείνειν: πρὸς δὲ τοὺς ὁμολογοῦντας
[7, 1329]   αὐτοῖς μὲν ἀμφοτέροις ἀποδιδόναι τὴν  πολιτείαν   ταύτην, μὴ ἅμα δέ, ἀλλ'
[7, 1332]   ὁμοίοις, καὶ χαλεπὸν μένειν τὴν  πολιτείαν   τὴν συνεστηκυῖαν παρὰ τὸ δίκαιον.
[7, 1325]   μέντοι νομίζειν πᾶσαν ἀρχὴν εἶναι  δεσποτείαν   οὐκ ὀρθόν: οὐ γὰρ ἔλαττον
[7, 1335]   νέων συνδυασμὸς φαῦλος πρὸς τὴν  τεκνοποιίαν:   ἐν γὰρ πᾶσι ζῴοις ἀτελῆ
[7, 1335]   εὐεξίαν οὐδὲ πρὸς ὑγίειαν καὶ  τεκνοποιίαν,   οὔτε θεραπευτικὴ καὶ κακοπονητικὴ
[7, 1335]   αὐτοὺς ἤδη θεωρεῖν πρὸς τὴν  τεκνοποιίαν   τά τε (παρὰ τῶν ἰατρῶν
[7, 1335]   πόσον χρόνον λειτουργεῖν ἁρμόττει πρὸς  τεκνοποιίαν   ὡρίσθω. τὰ γὰρ τῶν πρεσβυτέρων
[7, 1332]   ἄρχειν: ἀγανακτεῖ δὲ οὐδεὶς καθ'  ἡλικίαν   ἀρχόμενος, οὐδὲ νομίζει εἶναι κρείττων,
[7, 1335]   ἀρχὴν τῆς συζεύξεως κατὰ τὴν  ἡλικίαν   εἰς τοὺς χρόνους καταβαίνειν τούτους.
[7, 1336]   ἀφίησιν νόμος τοὺς τὴν  ἡλικίαν   ἔχοντας ἔτι τὴν ἱκνουμένην καὶ
[7, 1336]   δούλων ἔσται. ταύτην γὰρ τὴν  ἡλικίαν,   ~(καὶ μέχρι τῶν ἑπτὰ ἐτῶν,
[7, 1336]   θεατὰς ἐατέον, πρὶν τὴν  ἡλικίαν   λάβωσιν ἐν καὶ κατακλίσεως
[7, 1336]   παραπλησίαν: τὴν δ' ἐχομένην ταύτης  ἡλικίαν   μέχρι πέντε ἐτῶν, ἣν οὔτε
[7, 1335]   οἱ μετροῦντες ταῖς ἑβδομάσι τὴν  ἡλικίαν,   περὶ τὸν χρόνον τὸν τῶν
[7, 1335]   περὶ τὴν τῶν ὀκτωκαίδεκα ἐτῶν  ἡλικίαν   συζευγνύναι, τοὺς δ' ἑπτὰ καὶ
[7, 1335]   πέντε ἔτεσιν ὑπερβάλλοντα τὴν  ἡλικίαν   ταύτην ἀφεῖσθαι δεῖ τῆς εἰς
[7, 1330]   συντεταγμένον καὶ διοικεῖν τὴν ἄλλην  οἰκίαν.   ἔτι δὲ τὰ πρὸς τοὺς
[7, 1335]   οὔτε θεραπευτικὴ καὶ κακοπονητικὴ  λίαν,   ἀλλ' μέση τούτων. πεπονημένην
[7, 1327]   αὐτὸ νέμειν ἄστυ μήτε πόρρω  λίαν,   (ἀλλὰ κρατεῖσθαι τείχεσι καὶ τοιούτοις
[7, 1330]   τὰς τῆς ἀρετῆς ἀντιποιουμένας πόλεις  λίαν   ἀρχαίως ὑπολαμβάνουσιν, καὶ ταῦθ' ὁρῶντες
[7, 1326]   καὶ γὰρ τούτων ἕκαστον οὔτε  λίαν   μικρὸν οὔτε κατὰ μέγεθος ὑπερβάλλον
[7, 1326]   πόλις μὲν ἐξ ὀλίγων  λίαν   οὐκ αὐτάρκης δὲ πόλις
[7, 1335]   πατέρων βοήθεια τοῖς τέκνοις, ~(οὔτε  λίαν   πάρεγγυς εἶναι πολλὴν γὰρ ἔχει
[7, 1326]   ἴσως δ' ἀδύνατον, εὐνομεῖσθαι τὴν  λίαν   πολυάνθρωπον: τῶν γοῦν δοκουσῶν πολιτεύεσθαι
[7, 1326]   ὅπερ ἐν (τῇ πολυανθρωπίᾳ τῇ  λίαν   ὑπάρχει φανερῶς. ἔτι δὲ ξένοις
[7, 1326]   τίς γὰρ στρατηγὸς ἔσται τοῦ  λίαν   ὑπερβάλλοντος πλήθους, τίς κῆρυξ
[7, 1326]   ἀναγκαῖον εὐταξίαν εἶναι, δὲ  λίαν   ὑπερβάλλων ἀριθμὸς οὐ δύναται μετέχειν
[7, 1334]   τέκνων διαδοχήν, δεῖ γὰρ οὔτε  λίαν   ὑπολείπεσθαι ταῖς (ἡλικίαις τὰ τέκνα
[7, 1330]   τοὺς ὁμόρους (ἔχθρας, οἱ δὲ  λίαν   φροντίζουσι καὶ παρὰ τὸ καλόν.
[7, 1329]   βασιλείαν, τὰ δὲ περὶ τὴν  Ἰταλίαν   πολλῷ παλαιότερα τούτων. φασὶ γὰρ
[7, 1329]   τὴν ἀκτὴν ταύτην τῆς Εὐρώπης  Ἰταλίαν   τοὔνομα λαβεῖν, ὅση τετύχηκεν ἐντὸς
[7, 1331]   εἶναι κατασκευὴν οἵαν καὶ περὶ  Θετταλίαν   νομίζουσιν ἣν ἐλευθέραν καλοῦσιν, αὕτη
[7, 1334]   ποιεῖσθαι πρὸς ἀλλήλους τὴν γαμικὴν  ὁμιλίαν.   δεῖ δ' ἀποβλέποντα νομοθετεῖν ταύτην
[7, 1335]   αἰτίας φαίνεσθαι δεῖ ποιουμένους τὴν  ὁμιλίαν.   περὶ δὲ τῆς πρὸς ἄλλην
[7, 1326]   διὰ σμικρότητα φαύλην ποιήσει τὴν  ναυτιλίαν,   ὁτὲ δὲ διὰ τὴν ὑπερβολήν:
[7, 1333]   (αὐτῶν, πόλεμον μὲν εἰρήνης χάριν,  ἀσχολίαν   δὲ σχολῆς, τὰ δ' ἀναγκαῖα
[7, 1333]   καὶ πᾶς βίος εἰς  ἀσχολίαν   καὶ σχολὴν καὶ εἰς πόλεμον
[7, 1334]   καὶ καρτερίας δεῖ πρὸς τὴν  ἀσχολίαν,   φιλοσοφίας δὲ πρὸς τὴν σχολήν,
[7, 1335]   καὶ νῦν ὁρίσαντες χειμῶνος τὴν  συναυλίαν   ποιεῖσθαι ταύτην. δεῖ δὲ καὶ
[7, 1323]   ὡς ἀληθῶς γὰρ πρός γε  μίαν   διαίρεσιν οὐδεὶς ἀμφισβητήσειεν (ἂν ὡς
[7, 1335]   δὴ πάντα ταῦτα συμβαίνει κατὰ  μίαν   ἐπιμέλειαν. ἐπεὶ γὰρ ὥρισται τέλος
[7, 1326]   τῶν γοῦν δοκουσῶν πολιτεύεσθαι καλῶς  οὐδεμίαν   ὁρῶμεν οὖσαν ἀνειμένην πρὸς τὸ
[7, 1336]   πρὸς μάθησιν καλῶς ἔχει προσάγειν  οὐδεμίαν   (οὔτε πρὸς ἀναγκαίους πόνους, ὅπως
[7, 1334]   καὶ καρτερικήν: κατὰ γὰρ τὴν  παροιμίαν,   οὐ σχολὴ δούλοις, οἱ δὲ
[7, 1331]   διοίκησιν, ἔτι δὲ περὶ τὴν  ἀγορανομίαν   καὶ τὴν καλουμένην (ἀστυνομίαν, πρὸς
[7, 1335]   ὥσπερ ἡλικιώταις καὶ περὶ τὴν  οἰκονομίαν   ἐγκληματικὸν τὸ πάρεγγυς: ἔτι δ'
[7, 1326]   τάξις τίς ἐστι, καὶ τὴν  εὐνομίαν   ἀναγκαῖον εὐταξίαν εἶναι, δὲ
[7, 1327]   ἀσύμφορον εἶναί φασι πρὸς (τὴν  εὐνομίαν,   καὶ τὴν πολυανθρωπίαν: γίνεσθαι μὲν
[7, 1331]   τὴν ἀγορανομίαν καὶ τὴν καλουμένην  (ἀστυνομίαν,   πρὸς ἀγορᾷ μὲν δεῖ καὶ
[7, 1329]   πρότερον καὶ νῦν καλούμενοι τὴν  ἐπωνυμίαν   (Αὔσονες, τὸ δὲ πρὸς τὴν
[7, 1329]   δὲ τὸ μὲν πρὸς τὴν  Τυρρηνίαν   Ὀπικοὶ καὶ πρότερον καὶ νῦν
[7, 1324]   ἦν δέ ποτε καὶ περὶ  Μακεδονίαν   νόμος τὸν μηθένα ἀπεκταγκότα πολέμιον
[7, 1327]   καὶ τῶν τὴν χώραν γεωργούντων,  ἀφθονίαν   ἀναγκαῖον εἶναι καὶ ναυτῶν. ὁρῶμεν
[7, 1333]   ἑτέροις, ἔπειτα ὅπως ζητῶσι τὴν  ἡγεμονίαν   τῆς ὠφελείας ἕνεκα τῶν ἀρχομένων,
[7, 1332]   τὴν πόλιν, δῆλον ὅτι τὴν  εὐδαιμονίαν   δεῖ, τί ἐστι, μὴ λανθάνειν.
[7, 1325]   τὴν δ' εὐπραγίαν καὶ τὴν  εὐδαιμονίαν   εἶναι ταὐτόν̓ ὅτι τὰ μὲν
[7, 1332]   εὐθὺς οὐκ ὀρθῶς ζητοῦσι τὴν  εὐδαιμονίαν,   ἐξουσίας ὑπαρχούσης. ἐπεὶ δὲ τὸ
[7, 1325]   ταῦτα λέγεται καλῶς καὶ τὴν  εὐδαιμονίαν   (εὐπραγίαν θετέον, καὶ κοινῇ πάσης
[7, 1328]   εἴη μάλιστ' εὐδαίμων, τὴν δ'  εὐδαιμονίαν   ὅτι χωρὶς ἀρετῆς ἀδύνατον ὑπάρχειν
[7, 1324]   μὴ πειθόμενος. (πότερον δὲ τὴν  εὐδαιμονίαν   τὴν αὐτὴν εἶναι φατέον ἑνός
[7, 1328]   ἐκλεῖπον, ἀδύνατον ἁπλῶς αὐτάρκη τὴν  κοινωνίαν   εἶναι ταύτην: ἀνάγκη τοίνυν κατὰ
[7, 1326]   ζῆν ἐστι κατὰ τὴν πολιτικὴν  κοινωνίαν:   ἐνδέχεται δὲ καὶ τὴν (ταύτης
[7, 1325]   γένος ἀνθρώπων καὶ πᾶσαν ἄλλην  κοινωνίαν,   ζωῆς ἀγαθῆς πῶς (μεθέξουσι καὶ
[7, 1334]   δ' ἀποβλέποντα νομοθετεῖν ταύτην τὴν  κοινωνίαν   πρὸς αὐτούς τε καὶ τὸν
[7, 1334]   γὰρ δεῖ (πρὸς ἄλληλα συμφωνεῖν  συμφωνίαν   τὴν ἀρίστην: ἐνδέχεται γὰρ διημαρτηκέναι
[7, 1329]   αὕτη διαίρεσις τὸ κατ'  ἀξίαν.   ἀλλὰ μὴν καὶ τὰς κτήσεις
[7, 1326]   τὸ τὰς ἀρχὰς διανέμειν κατ'  ἀξίαν   ἀναγκαῖον γνωρίζειν ἀλλήλους, ποῖοί τινές
[7, 1326]   ἐστι, καὶ τὴν εὐνομίαν ἀναγκαῖον  εὐταξίαν   εἶναι, δὲ λίαν ὑπερβάλλων
[7, 1335]   ἀθλητῶν χρήσιμος ἕξις πρὸς πολιτικὴν  εὐεξίαν   οὐδὲ πρὸς ὑγίειαν καὶ τεκνοποιίαν,
[7, 1331]   τόπον τοιαύτης ἀγορᾶς εἶναι κατασκευὴν  οἵαν   καὶ περὶ Θετταλίαν νομίζουσιν ἣν
[7, 1323]   τὸ ἦθος μὲν καὶ τὴν  διάνοιαν   κεκοσμημένοις εἰς ὑπερβολήν, περὶ δὲ
[7, 1323]   δὲ καὶ τὰ περὶ τὴν  διάνοιαν   οὕτως ἄφρονα καὶ διεψευσμένον ὥσπερ
[7, 1335]   τῆς γενέσεως τιμήν. τὴν μέντοι  διάνοιαν   τοὐναντίον τῶν σωμάτων ῥᾳθυμοτέρως ἁρμόττει
[7, 1324]   δὲ τίνα πολιτείαν θετέον καὶ  ποίαν   διάθεσιν πόλεως ἀρίστην, εἴτε πᾶσιν
[7, 1329]   καὶ πόσην τινὰ χρὴ καὶ  ποίαν   εἶναι τὴν χώραν: περὶ δὲ
[7, 1337]   πλείσταις τῶν πόλεων̓ τρίτον δὲ  ποίαν   τινὰ δεῖ ταύτην εἶναι>
[7, 1326]   ἔχει. περὶ μὲν γὰρ τοῦ  ποίαν   τινά, δῆλον ὅτι τὴν αὐταρκεστάτην
[7, 1328]   χώραν πόσην τέ τινα καὶ  ποίαν   τινά, διώρισται σχεδόν οὐ γὰρ
[7, 1326]   ὡσαύτως, πόσην τε εἶναι καὶ  ποίαν   τινὰ ταύτην. οἴονται μὲν οὖν
[7, 1327]   πρὸς (τὴν εὐνομίαν, καὶ τὴν  πολυανθρωπίαν:   γίνεσθαι μὲν γὰρ ἐκ τοῦ
[7, 1327]   τὰς πράξεις σύμμετρον. τὴν δὲ  πολυανθρωπίαν   τὴν γιγνομένην περὶ τὸν ναυτικὸν
[7, 1331]   συνεστάναι τὴν μέλλουσαν ἔσεσθαι πόλιν  μακαρίαν   καὶ πολιτεύσεσθαι καλῶς, λεκτέον. ἐπεὶ
[7, 1330]   τοῖς δούλοις ἆθλον προκεῖσθαι τὴν  ἐλευθερίαν,   ὕστερον ἐροῦμεν. τὴν δὲ πόλιν
[7, 1336]   τῶν ἀκουσμάτων καὶ τῶν ὁραμάτων  ἀνελευθερίαν   καὶ τηλικούτους ὄντας. ὅλως μὲν
[7, 1336]   δ' αὐτῶν ὅσα (ἔχει  μοχθηρίαν   δυσμένειαν. διελθόντων δὲ τῶν
[7, 1328]   ἀδικεῖν (ἐπιχειροῦντας, ἔτι χρημάτων τινὰ  εὐπορίαν,   ὅπως ἔχωσι καὶ πρὸς τὰς
[7, 1327]   καὶ πρὸς ἀσφάλειαν καὶ πρὸς  εὐπορίαν   τῶν ἀναγκαίων μετέχειν (τὴν πόλιν
[7, 1329]   εἶναι περὶ τούτους. ἀναγκαῖον γὰρ  εὐπορίαν   ὑπάρχειν τοῖς πολίταις, πολῖται δὲ
[7, 1332]   συστάσει ὧν τύχη κυρία  κυρίαν   γὰρ ὑπάρχειν τίθεμεν: τὸ δὲ
[7, 1327]   δυνάμενα: τὰ δὲ περὶ τὴν  Ἀσίαν   διανοητικὰ μὲν καὶ τεχνικὰ τὴν
[7, 1330]   γὰρ ἂν πρός τε τὴν  ἐργασίαν   εἶεν χρήσιμοι καὶ πρὸς τὸ
[7, 1327]   ὕλης, κἂν εἴ τινα ἄλλην  ἐργασίαν   χώρα τυγχάνοι κεκτημένη τοιαύτην
[7, 1326]   ὑπάρχειν ἐπιτηδείαν οὖσαν πρὸς τὴν  ἐργασίαν   ὅσῳ γὰρ ἂν αὕτη τυγχάνῃ
[7, 1328]   παρ' οἷς γὰρ ὀφείλεσθαι τὴν  εὐεργεσίαν   ὑπολαμβάνουσι, πρὸς τῷ βλάβει καὶ
[7, 1334]   τὰ πολεμικὰ καὶ τὴν ἄλλην  νομοθεσίαν   τοῦ σχολάζειν (ἕνεκεν τάξῃ καὶ
[7, 1336]   τοιαύτην τε καὶ τὴν ταύτῃ  παραπλησίαν:   τὴν δ' ἐχομένην ταύτης ἡλικίαν
[7, 1324]   οὐδὲ θηρεύειν ἐπὶ θοίνην  θυσίαν   (ἀνθρώπους, ἀλλὰ τὸ πρὸς τοῦτο
[7, 1326]   κτήσεως καὶ τῆς περὶ τὴν  οὐσίαν   εὐπορίας συμβαίνῃ ποιεῖσθαι (μνείαν, πῶς
[7, 1329]   τὰ δ' εἰς εὐσχημοσύνην καὶ  περιουσίαν   ὑπαρχόντων ἤδη τούτων εὔλογον λαμβάνειν
[7, 1335]   τοῦ σπέρματος αὐξανομένου ποιῶνται τὴν  συνουσίαν:   καὶ γὰρ τούτου τις ὡρισμένος
[7, 1330]   πόλεσιν ὑπάρχειν: δι' ἣν δ'  αἰτίαν   συνδοκεῖ (καὶ ἡμῖν, ὕστερον ἐροῦμεν.
[7, 1335]   γενέσθαι τινές φασι διὰ τοιαύτην  αἰτίαν   (τοῖς Τροιζηνίοις, ὡς πολλῶν διαφθειρομένων
[7, 1327]   διαπέμποντας καὶ δεχομένους ἐμπόρων πλῆθος,  ὑπεναντίαν   δ' εἶναι πρὸς τὸ πολιτεύεσθαι
[7, 1336]   ~(ἀτιμίᾳ ζημιούσθω πρεπούσῃ πρὸς τὴν  ἁμαρτίαν.   γενομένων δὲ τῶν τέκνων οἴεσθαι
[7, 1332]   χαλεπὸν μένειν τὴν πολιτείαν τὴν  συνεστηκυῖαν   παρὰ τὸ δίκαιον. μετὰ γὰρ
[7, 1323]   τὴν φύσιν, ἐπεὶ καὶ τὴν  εὐτυχίαν   τῆς εὐδαιμονίας διὰ ταῦτ' ἀναγκαῖον
[7, 1325]   τῶν (παρὰ φύσιν καλόν. διὸ  κἂν   ἄλλος τις κρείττων κατ'
[7, 1326]   τοῦ σώματος. οὐ μὴν ἀλλὰ  κἂν   εἰ δεῖ κρίνειν πρὸς τὸ
[7, 1327]   δὲ τῆς περὶ ξύλα ὕλης,  κἂν   εἴ τινα ἄλλην ἐργασίαν
[7, 1324]   ἀρίστην ταύτην τάξιν καθ' ἣν  κἂν   ὁστισοῦν ἄριστα πράττοι καὶ ζῴη
[7, 1325]   ἑκάστους χρηστέον. ἀλλὰ τοῦτο μὲν  κἂν   ὕστερον τύχοι τῆς προσηκούσης (σκέψεως,
[7, 1335]   σύζευξις ἔσται, καὶ πρὸς τὴν  παῦλαν   τῆς τεκνοποιίας συγκαταβήσεται τοῖς χρόνοις
[7, 1333]   καὶ τὴν παιδείαν, ἀλλὰ φορτικῶς  ἀπέκλιναν   (πρὸς τὰς χρησίμους εἶναι δοκούσας
[7, 1334]   δυνάμεις τοῦ μὲν ἔτι δυναμένου  γεννᾶν   τῆς δὲ μὴ δυναμένης,
[7, 1333]   τινες γραψάντων ἀπεφήναντο τὴν αὐτὴν  δόξαν:   ἐπαινοῦντες γὰρ τὴν Λακεδαιμονίων πολιτείαν
[7, 1326]   ἥτις καὶ τόδε συνέχει τὸ  πᾶν.   διὸ καὶ πόλιν ἧς μετὰ
[7, 1323]   ἔχει πέρας, ὥσπερ ὄργανόν τι,  πᾶν   τε τὸ χρήσιμον εἴς τἰ,
[7, 1329]   μὲν γὰρ καὶ τεχνίτας καὶ  πᾶν   τὸ θητικὸν ἀναγκαῖον (ὑπάρχειν) ταῖς
[7, 1331]   αὕτη δ' ἐστὶν ἣν δεῖ  καθαρὰν   εἶναι τῶν ὠνίων πάντων, καὶ
[7, 1331]   καὶ περὶ Θετταλίαν νομίζουσιν ἣν  ἐλευθέραν   καλοῦσιν, αὕτη δ' ἐστὶν ἣν
[7, 1335]   τῷ νομοθέτῃ ποιῆσαι προστάξαντι καθ'  (ἡμέραν   τινὰ ποιεῖσθαι πορείαν πρὸς θεῶν
[7, 1332]   ψυχήν, ὥστε ἀναμφισβήτητον εἶναι καὶ  φανερὰν   τὴν ὑπεροχὴν τοῖς ἀρχομένοις τὴν
[7, 1330]   δὲ τῶν ἰδιωτῶν, καὶ τούτων  ἑκατέραν   διῃρῆσθαι δίχα πάλιν, τῆς μὲν
[7, 1326]   ἀμφισβητήσεις διὰ τοὺς ἕλκοντας ἐφ'  ἑκατέραν   τοῦ βίου τὴν ὑπερβολήν, τοὺς
[7, 1333]   τὴν αὐτὴν ἀναγκαῖον, ἔστιδ' ὡς  ἑτέραν   εἶναι. τὸν (τε) γὰρ μέλλοντα
[7, 1323]   τῆς εὐδαιμονίας διὰ ταῦτ' ἀναγκαῖον  ἑτέραν   εἶναι τῶν μὲν γὰρ ἐκτὸς
[7, 1331]   ~(τὴν δὲ τῶν ὠνίων ἀγορὰν  ἑτέραν   τε δεῖ ταύτης εἶναι καὶ
[7, 1324]   καὶ πόλιν εὐδαιμονεστέραν φήσει τὴν  σπουδαιοτέραν.   ἀλλὰ ταῦτ' ἤδη δύο ἐστὶν
[7, 1334]   σώματος τὴν ἐπιμέλειαν ἀναγκαῖον εἶναι  προτέραν   τὴν τῆς ψυχῆς, ἔπειτα
[7, 1327]   κεκτημένοι τῷ μεγέθει πόλιν ἑτέρων  ἐμμελεστέραν.   περὶ μὲν οὖν χώρας καὶ
[7, 1324]   δι' ἀρετὴν ἀποδέχεται, καὶ πόλιν  εὐδαιμονεστέραν   φήσει τὴν σπουδαιοτέραν. ἀλλὰ ταῦτ'
[7, 1334]   οὖν ἀπ' ἀρχῆς τὸν νομοθέτην  ὁρᾶν   δεῖ ὅπως (βέλτιστα τὰ σώματα
[7, 1331]   δ' περὶ τὴν ἀναγκαίαν  ἀγοράν   ἐστι τόπος: ἐνσχολάζειν μὲν γὰρ
[7, 1331]   φόβον. ~(τὴν δὲ τῶν ὠνίων  ἀγορὰν   ἑτέραν τε δεῖ ταύτης εἶναι
[7, 1327]   δὲ παρέχοντες σφᾶς αὐτοὺς πᾶσιν  ἀγορὰν   προσόδου (χάριν ταῦτα πράττουσιν: ἣν
[7, 1327]   πολιτείας. τὴν αὐτὴν δ' ἔχει  διαφορὰν   καὶ τὰ τῶν Ἑλλήνων ἔθνη
[7, 1336]   τέκνων οἴεσθαι δεῖ μεγάλην εἶναι  διαφορὰν   πρὸς τὴν τῶν σωμάτων δύναμιν
[7, 1332]   λαμπρὸν καὶ καλῶς αἰτιῷντο τὴν  λύραν   μᾶλλον τῆς τέχνης. ἀναγκαῖον τοίνυν
[7, 1335]   εἴρηται, τοῖς δὲ περὶ τὴν  ὥραν   χρόνοις δεῖ χρῆσθαι οἷς οἱ
[7, 1330]   βουλεύσασθαι καλῶς. τὴν μὲν οὖν  χώραν   ἀνάγκη διῃρῆσθαι τὸν τρόπον τοῦτον
[7, 1327]   ὑπάρχοντος περιοίκων καὶ τῶν τὴν  χώραν   γεωργούντων, ἀφθονίαν ἀναγκαῖον εἶναι καὶ
[7, 1331]   ἔτι δὲ ἱερὰ κατὰ τὴν  χώραν   εἶναι νενεμημένα, τὰ μὲν θεοῖς
[7, 1329]   ὅτι μὲν οὖν δεῖ τὴν  χώραν   εἶναι τῶν ὅπλα κεκτημένων καὶ
[7, 1327]   (κεῖσθαι καλῶς πρός τε τὴν  χώραν.   εἷς μὲν λεχθεὶς ὅρος
[7, 1327]   εὐσύνοπτον τὸ εὐβοήθητον εἶναι τὴν  χώραν   ἐστίν. τῆς δὲ πόλεως τὴν
[7, 1331]   πόλεσιν ἀξιοῦν καὶ τὸ τὴν  χώραν   εὐέμβολον ζητεῖν καὶ περιαιρεῖν τοὺς
[7, 1331]   τάξιν καὶ τὰ περὶ τὴν  χώραν:   καὶ γὰρ ἐκεῖ τοῖς (ἄρχουσιν
[7, 1330]   εἰς δύο μέρη (διῃρῆσθαι τὴν  χώραν,   καὶ τὴν μὲν εἶναι κοινὴν
[7, 1329]   χρὴ καὶ ποίαν εἶναι τὴν  χώραν:   περὶ δὲ τῆς (διανομῆς καὶ
[7, 1328]   τὴν φύσιν, ἔτι δὲ τὴν  χώραν   πόσην τέ τινα καὶ ποίαν
[7, 1327]   μετέχειν (τὴν πόλιν καὶ τὴν  χώραν   τῆς θαλάττης, οὐκ ἄδηλον. καὶ
[7, 1327]   εἶναι δεῖν, οὕτω καὶ τὴν  χώραν:   τὸ δ' εὐσύνοπτον τὸ εὐβοήθητον
[7, 1332]   (βουλόμενοι πάντες οἱ κατὰ τὴν  χώραν,   τοσούτους τε εἶναι τοὺς ἐν
[7, 1326]   δεῖ φύσει, καὶ κατὰ τὴν  χώραν   ὡσαύτως, πόσην τε εἶναι καὶ
[7, 1325]   πόλιν καὶ γένος ἀνθρώπων καὶ  πᾶσαν   ἄλλην κοινωνίαν, ζωῆς ἀγαθῆς πῶς
[7, 1325]   τῶν καλῶν. τὸ μέντοι νομίζειν  πᾶσαν   ἀρχὴν εἶναι δεσποτείαν οὐκ ὀρθόν:
[7, 1327]   εὐδοκιμούσας τῶν Ἑλλήνων καὶ πρὸς  πᾶσαν   τὴν οἰκουμένην, ὡς διείληπται τοῖς
[7, 1329]   Ἰόνιον Χῶνες, τὴν καλουμένην Σύρτιν:  ἦσαν   δὲ καὶ οἱ Χῶνες Οἰνωτροὶ
[7, 1332]   διαίρεσιν ταύτην. εἰ μὲν τοίνυν  εἴησαν   τοσοῦτον διαφέροντες ἅτεροι τῶν ἄλλων
[7, 1326]   δοκουσῶν πολιτεύεσθαι καλῶς οὐδεμίαν ὁρῶμεν  οὖσαν   ἀνειμένην πρὸς τὸ πλῆθος. τοῦτο
[7, 1326]   ~(δεῖ τὴν ὕλην ὑπάρχειν ἐπιτηδείαν  οὖσαν   πρὸς τὴν ἐργασίαν ὅσῳ γὰρ
[7, 1323]   ἀρίστης τὸν μέλλοντα ποιήσασθαι τὴν  (προσήκουσαν   ζήτησιν ἀνάγκη διορίσασθαι πρῶτον τίς
[7, 1326]   ἐνδέχεται δὲ καὶ τὴν (ταύτης  ὑπερβάλλουσαν   κατὰ πλῆθος εἶναι μείζω πόλιν,
[7, 1331]   καὶ ποίων (δεῖ συνεστάναι τὴν  μέλλουσαν   ἔσεσθαι πόλιν μακαρίαν καὶ πολιτεύσεσθαι
[7, 1334]   ἀγαθῶν. διότι μὲν οὖν τὴν  μέλλουσαν   εὐδαιμονήσειν (καὶ σπουδαίαν ἔσεσθαι πόλιν
[7, 1323]   εὐδαίμονα τὴν ἀρίστην εἶναι καὶ  πράττουσαν   καλῶς. ἀδύνατον δὲ καλῶς πράττειν
[7, 1326]   τὴν οἰκείαν ὕλην ὑπάρχειν (ἐπιτηδείως  ἔχουσαν.   ἔστι δὲ πολιτικῆς χορηγίας πρῶτον
[7, 1331]   δεῖ ταύτης εἶναι καὶ χωρίς,  ἔχουσαν   τόπον εὐσυνάγωγον τοῖς τε ἀπὸ
[7, 1324]   οὗτοι καὶ πόλιν τὴν πλείστων  ἄρχουσαν   εὐδαιμονεστάτην ἂν εἶναι φαῖεν: εἴ
[7, 1333]   ἄσκησιν οὐ τούτου χάριν δεῖ  μελετᾶν,   ἵνα καταδουλώσωνται (τοὺς ἀναξίους, ἀλλ'
[7, 1328]   ἄλλο τι τῶν τοιούτων ἐστίν.  ὅταν   δ' τὸ μὲν τούτου
[7, 1335]   καλὸν (ἁπτόμενον φαίνεσθαι μηδαμῇ μηδαμῶς,  ὅταν   καὶ προσαγορευθῇ πόσις: περὶ
[7, 1326]   καλῶς λέγομεν, ὕστερον ἐπισκεπτέον ἀκριβέστερον,  ὅταν   ὅλως περὶ κτήσεως καὶ τῆς
[7, 1332]   μέλλων ἀντιλαμβάνειν τοῦτον τὸν ἔρανον  ὅταν   τύχῃ τῆς ἱκνουμένης ἡλικίας. ἔστι
[7, 1327]   καὶ κατὰ γῆν καὶ κατὰ  θάλατταν,   καὶ πρὸς τὸ βλάψαι τοὺς
[7, 1327]   περὶ δὲ τῆς πρὸς τὴν  θάλατταν   κοινωνίας, πότερον ὠφέλιμος ταῖς εὐνομουμέναις
[7, 1327]   ὥσπερ κατὰ γῆν, καὶ κατὰ  θάλατταν̓   περὶ δὲ πλήθους ἤδη καὶ
[7, 1327]   κατ' εὐχήν, πρός τε τὴν  θάλατταν   προσήκει (κεῖσθαι καλῶς πρός τε
[7, 1329]   ἕτερον εἶναι καὶ τὸ γεωργοῦν.  ἐν   Αἰγύπτῳ τε γὰρ ἔχει τὸν
[7, 1327]   τό τε γὰρ ἐπιξενοῦσθαί τινας  ἐν   ἄλλοις τεθραμμένους νόμοις ἀσύμφορον εἶναί
[7, 1323]   ἐν ἀρετῇ τοῖς ἀνθρώποις εἴτ'  ἐν   ἀμφοῖν, ὅτι μᾶλλον ὑπάρχει τοῖς
[7, 1334]   σχολήν, σωφροσύνης δὲ καὶ δικαιοσύνης  ἐν   ἀμφοτέροις τοῖς χρόνοις, (καὶ μᾶλλον
[7, 1323]   ἐν τῷ χαίρειν ἐστὶν εἴτ'  ἐν   ἀρετῇ τοῖς ἀνθρώποις εἴτ' ἐν
[7, 1328]   τοὺς γὰρ κοινωνοῦντας ἀναγκαῖον καὶ  ἐν   αὑτοῖς ἔχειν ὅπλα πρός τε
[7, 1334]   καὶ δικαιοσύνης, ὅσῳ μᾶλλον σχολάζουσιν  ἐν   ἀφθονίᾳ τῶν τοιούτων ἀγαθῶν. διότι
[7, 1335]   συνδυασμὸς φαῦλος πρὸς τὴν τεκνοποιίαν:  ἐν   γὰρ πᾶσι ζῴοις ἀτελῆ τὰ
[7, 1324]   πολέμιον ἄνδρα περιεζῶσθαι τὴν φορβειάν:  ἐν   δὲ Σκύθαις οὐκ ἐξῆν πίνειν
[7, 1328]   ταῖς δημοκρατίαις μετέχουσι πάντες πάντων,  ἐν   δὲ ταῖς ὀλιγαρχίαις τοὐναντίον. ἐπεὶ
[7, 1324]   περιφερόμενον τῷ μηθένα ἀπεκταγκότι πολέμιον:  ἐν   δὲ τοῖς Ἴβηρσιν, ἔθνει πολεμικῷ,
[7, 1323]   μὲν κεκτημένοις πλείω τῶν χρησίμων,  ἐν   δὲ τούτοις ἐλλείπουσιν: οὐ μὴν
[7, 1331]   μὲν σκοπὸς ἔκκειται καλῶς,  ἐν   δὲ τῷ πράττειν τοῦ τυχεῖν
[7, 1324]   Πέρσαις καὶ Θρᾳξὶ καὶ Κελτοῖς.  ἐν   ἐνίοις γὰρ καὶ νόμοι τινές
[7, 1324]   δὲ Σκύθαις οὐκ ἐξῆν πίνειν  ἐν   ἑορτῇ τινι σκύφον περιφερόμενον τῷ
[7, 1336]   πρὶν τὴν ἡλικίαν λάβωσιν  ἐν   καὶ κατακλίσεως ὑπάρξει κοινωνεῖν
[7, 1332]   ῥᾴδιον λαβεῖν οὐδ' ἔστιν ὥσπερ  ἐν   Ἰνδοῖς φησι Σκύλαξ εἶναι τοὺς
[7, 1324]   πρὸς τὴν ἀρετὴν ταύτην, καθάπερ  ἐν   Καρχηδόνι φασὶ τὸν ἐκ τῶν
[7, 1324]   τοῦ κρατεῖν στοχάζονται πάντες, ὥσπερ  ἐν   Λακεδαίμονι καὶ Κρήτῃ πρὸς τοὺς
[7, 1334]   εἰσιν, ὥσπερ οἱ ποιηταί φασιν,  ἐν   μακάρων νήσοις: μάλιστα γὰρ οὗτοι
[7, 1328]   καὶ ποιεῖ τὰς πολιτείας ἑτέρας:  ἐν   μὲν γὰρ ταῖς δημοκρατίαις μετέχουσι
[7, 1326]   δὲ ἐκ πολλῶν ἄγαν  ἐν   μὲν τοῖς ἀναγκαίοις αὐτάρκης ὥσπερ
[7, 1325]   καὶ τὸ δίκαιον ἐν τῷ  ἐν   μέρει, τοῦτο γὰρ ἴσον καὶ
[7, 1329]   ὥσπερ πέφυκεν (μὲν δύναμις  ἐν   νεωτέροις, δὲ φρόνησις ἐν
[7, 1331]   λεκτέον. ἐπεὶ δὲ δύ' ἐστὶν  ἐν   οἷς γίγνεται τὸ εὖ πᾶσι,
[7, 1335]   ἐπὶ τῶν ἀνθρώπων. τεκμήριον δέ:  ἐν   ὅσαις γὰρ τῶν πόλεων ἐπιχωριάζεται
[7, 1331]   παρὰ (τοῖς ἄρχουσιν: γὰρ  ἐν   ὀφθαλμοῖς τῶν ἀρχόντων παρουσία μάλιστα
[7, 1336]   ποιήσει πάντως. νῦν μὲν οὖν  ἐν   παραδρομῇ τοῦτον πεποιήμεθα τὸν λόγον:
[7, 1328]   τούτων ἐξ ἀνάγκης ἐστίν. οὐκ  ἐν   πάσῃ δὲ ταὐτὸ πολιτείᾳ. καθάπερ
[7, 1326]   ἀναγκαῖον: (ἐπεὶ τό γε καλὸν  ἐν   πλήθει καὶ μεγέθει εἴωθε γίνεσθαι,
[7, 1324]   εἶναι τὴν αὐτήν. ὅσοι γὰρ  ἐν   πλούτῳ τὸ ζῆν εὖ τίθενται
[7, 1333]   ἀγαθὸς λέγεταί πως. τούτων δὲ  ἐν   (ποτέρῳ μᾶλλον τὸ τέλος, τοῖς
[7, 1329]   ἐν νεωτέροις, δὲ φρόνησις  ἐν   πρεσβυτέροις εἶναὶ, ἔοικεν οὕτως ἀμφοῖν
[7, 1324]   τοιαύτη τετίμηται δύναμις, οἷον  ἐν   Σκύθαις καὶ Πέρσαις καὶ Θρᾳξὶ
[7, 1331]   τὸ μὲν πλῆθος τῶν πολιτῶν  ἐν   συσσιτίοις (κατανενεμῆσθαι, τὰ δὲ τείχη
[7, 1324]   μὴ δικαίως. ἀλλὰ μὴν οὐδ'  ἐν   ταῖς ἄλλαις ἐπιστήμαις τοῦτο ὁρῶμεν:
[7, 1330]   τοιαύτην ἔχει τὴν φύσιν. διόπερ  ἐν   (ταῖς εὖ φρονούσαις δεῖ διωρίσθαι
[7, 1337]   τρόπον γίγνεται καὶ νῦν  ἐν   ταῖς πλείσταις τῶν πόλεων̓ τρίτον
[7, 1326]   πλῆθος τοῦτο ποιητέον ἀναγκαῖον γὰρ  ἐν   ταῖς πόλεσιν ἴσως ὑπάρχειν καὶ
[7, 1331]   τυγχάνουσι τῶν ποιητικῶν: δεῖ δ'  ἐν   ταῖς τέχναις καὶ ἐπιστήμαις ταῦτα
[7, 1328]   πρότερον, φανερὸν ἐκ τούτων ὡς  ἐν   τῇ κάλλιστα πολιτευομένῃ πόλει καὶ
[7, 1326]   γὰρ οὐ δίκαιον αὐτοσχεδιάζειν, ὅπερ  ἐν   (τῇ πολυανθρωπίᾳ τῇ λίαν ὑπάρχει
[7, 1334]   σχολὴν καὶ διαγωγὴν ὧν τε  ἐν   τῇ σχολῇ τὸ ἔργον καὶ
[7, 1323]   ἐν τῷ σώματι καὶ τῶν  ἐν   τῇ ψυχῇ, πάντα ταῦτα ὑπάρχειν
[7, 1334]   τοῦτό γε πρῶτον μέν, καθάπερ  ἐν   τοῖς ἄλλοις, ὡς γένεσις
[7, 1330]   ἄν τις οὕτως κατασκευάζῃ καθάπερ  ἐν   τοῖς γεωργοῖς ἃς καλοῦσί τινες
[7, 1324]   τῶν νόμων πλῆθος: ἔτι δ'  ἐν   (τοῖς ἔθνεσι πᾶσι τοῖς δυναμένοις
[7, 1332]   φαύλαις καλῶς: ἀλλὰ τὸ μακάριον  ἐν   τοῖς ἐναντίοις ἐστίν καὶ γὰρ
[7, 1323]   ἱκανῶς πολλὰ λέγεσθαι καὶ τῶν  ἐν   τοῖς ἐξωτερικοῖς λόγοις περὶ τῆς
[7, 1332]   λανθάνειν. φαμὲν δὲ καὶ διωρίσμεθα  ἐν   τοῖς Ἠθικοῖς, εἴ τι τῶν
[7, 1330]   φύσιν, (τούτων δὲ τοὺς μὲν  ἐν   τοῖς ἰδίοις εἶναι (ἰδίους) τῶν
[7, 1333]   δὲ τοῦτο γελοῖον, εἰ μένοντες  ἐν   τοῖς νόμοις αὐτοῦ, καὶ μηδενὸς
[7, 1336]   οὐκ ὀρθῶς ἀπαγορεύουσιν οἱ κωλύοντες  ἐν   τοῖς νόμοις: συμφέρουσι γὰρ πρὸς
[7, 1330]   τῶν ἐπιόντων τῆς ἀνθρωπίνης τῆς  ἐν   τοῖς ὀλίγοις ἀρετῆς, εἰ δεῖ
[7, 1335]   γεννωμένοις, ἐπιστήσασι μὲν μᾶλλον λεκτέον  ἐν   τοῖς περὶ τῆς παιδονομίας, (τύπῳ
[7, 1335]   διανοίας ἀκμήν. αὕτη δ' ἐστὶν  ἐν   τοῖς πλείστοις ἥνπερ τῶν ποιητῶν
[7, 1333]   πρῶτον. ἔστι δὲ ἀρχή, καθάπερ  ἐν   τοῖς πρώτοις εἴρηται λόγοις,
[7, 1325]   διώρισται δὲ περὶ αὐτῶν ἱκανῶς  ἐν   τοῖς πρώτοις λόγοις. τὸ δὲ
[7, 1336]   μὲν μήπω δὲ κατακλίσεως (ἠξιωμένον  ἐν   τοῖς συσσιτίοις ἀτιμίαις κολάζειν καὶ
[7, 1335]   τὰ σώματά εἰσιν. ἔτι δὲ  ἐν   τοῖς τόκοις αἱ νέαι πονοῦσί
[7, 1327]   τοῖς ἔθνεσιν. τὰ μὲν γὰρ  ἐν   τοῖς ψυχροῖς τόποις ἔθνη καὶ
[7, 1335]   καὶ τριάκοντα μικρόν πρότερον:  (ἐν   τοσούτῳ γὰρ ἀκμάζουσί τε τοῖς
[7, 1328]   λέγομεν εἶναι μέρη πόλεως  ἐν   τούτοις ἂν εἴη, διὸ ἀναγκαῖον
[7, 1331]   προκαλεῖται παρασκευάζειν ἔνια τῶν συσσιτίων  ἐν   τούτοις τοῖς φυλακτηρίοις. καὶ ταῦτα
[7, 1325]   τὸ καλὸν καὶ τὸ δίκαιον  ἐν   τῷ ἐν μέρει, τοῦτο γὰρ
[7, 1330]   τῶν ἐνοικούντων, τοῦτο δ' ἐστὶν  ἐν   τῷ κεῖσθαι τὸν τόπον ἔν
[7, 1332]   χώραν, τοσούτους τε εἶναι τοὺς  ἐν   τῷ πολιτεύματι τὸ πλῆθος ὥστ'
[7, 1329]   ἄλλα δεῖ νομίζειν εὑρῆσθαι πολλάκις  ἐν   τῷ πολλῷ χρόνῳ, μᾶλλον δ'
[7, 1323]   πάντες ἂν συγχωρήσειαν, (διαφέρονται δ'  ἐν   τῷ ποσῷ καὶ ταῖς ὑπεροχαῖς.
[7, 1334]   ἔτι μᾶλλον τὸ μὴ δύνασθαι  ἐν   τῷ σχολάζειν χρῆσθαι, ἀλλ' ἀσχολοῦντας
[7, 1323]   τῶν τε ἐκτὸς καὶ τῶν  ἐν   τῷ σώματι καὶ τῶν ἐν
[7, 1333]   (αἱ πράξεις καθ' αὑτὰς ὡς  ἐν   τῷ τέλει καὶ τῷ τίνος
[7, 1331]   τούτοιν δ' ἐστὶν ἓν μὲν  ἐν   τῷ τὸν σκοπὸν κεῖσθαι καὶ
[7, 1323]   ~(καὶ τὸ ζῆν εὐδαιμόνως, εἴτ'  ἐν   τῷ χαίρειν ἐστὶν εἴτ' ἐν
[7, 1328]   τὸ δ' οὗ ἕνεκεν, οὐθέν  (ἔν)   γε τούτοις (κοινὸν ἀλλ'
[7, 1330]   ἐν τῷ κεῖσθαι τὸν τόπον  ἔν   τε τοιούτῳ καὶ πρὸς (τοιοῦτον
[7, 1333]   ἕνεκεν, καὶ τοῦτο φανερὸν ὁμοίως  ἔν   τε τοῖς κατὰ τέχνην καὶ
[7, 1328]   ἄλλης κοινωνίας οὐδεμιᾶς ἐξ ἧς  ἕν   τι τὸ γένος ἓν γάρ
[7, 1332]   ὥστ' εἶναι κρείττους πάντων τούτων  ἕν   τι τῶν ἀδυνάτων ἐστίν. ἀλλὰ
[7, 1328]   ἧς ἕν τι τὸ γένος  ἓν   γάρ τι καὶ κοινὸν εἶναι
[7, 1331]   τὸ τέλος τῶν πράξεων ὀρθῶς,  ἓν   δὲ τὰς πρὸς τὸ τέλος
[7, 1331]   εὖ πᾶσι, τούτοιν δ' ἐστὶν  ἓν   μὲν ἐν τῷ τὸν σκοπὸν
[7, 1324]   δύο ἐστὶν δεῖται σκέψεως,  ἓν   μὲν πότερος αἱρετώτερος (βίος,
[7, 1324]   ὅμως εἴ πού τι πρὸς  ἓν   οἱ νόμοι βλέπουσι, τοῦ κρατεῖν
[7, 1328]   αὐτῆς τοὺς δὲ μικρὸν  (μηδέν,   δῆλον ὡς τοῦτ' αἴτιον τοῦ
[7, 1330]   εἶεν χρήσιμοι καὶ πρὸς τὸ  μηδὲν   νεωτερίζειν ἀσφαλεῖς, δεύτερον δὲ βαρβάρους
[7, 1335]   (τροφῆς τῶν γιγνομένων ἔστω νόμος  μηδὲν   πεπηρωμένον τρέφειν, διὰ δὲ πλῆθος
[7, 1336]   ὅπως μήτε λέγωσι μήτε ἀκούωσι  μηδὲν   τοιοῦτον: ἐὰν δέ τις φαίνηταί
[7, 1328]   κτήσεως μὲν δεῖ ταῖς πόλεσιν,  οὐδὲν   δ' ἐστὶν κτῆσις μέρος
[7, 1325]   ὅμοιον τοῖς ὁμοίοις παρὰ φύσιν,  οὐδὲν   δὲ τῶν (παρὰ φύσιν καλόν.
[7, 1324]   ζητοῦσι, πρὸς δὲ τοὺς ἄλλους  οὐδὲν   μέλει τῶν δικαίων. ἄτοπον δὲ
[7, 1335]   τάξις τῶν ἐθῶν κωλύῃ  μηθὲν   ἀποτίθεσθαι τῶν γιγνομένων: ὁρισθῆναι δὲ
[7, 1325]   τὸ κρατεῖν ἔσται τῶν πολεμίων:  (μηθὲν   γὰρ ὑπαρχέτω τοιοῦτον. δῆλον ἄρα
[7, 1336]   μὲν οὖν ἔστω τοῖς (ἄρχουσι  μηθέν,   μήτε ἄγαλμα μήτε γραφήν, εἶναι
[7, 1323]   γὰρ ἂν φαίη μακάριον τὸν  μηθὲν   μόριον ἔχοντα ἀνδρείας μηδὲ σωφροσύνης
[7, 1323]   ὑπερβολὴν βλάπτειν ἀναγκαῖον  μηθὲν   ὄφελος εἶναι τοῖς (ἔχουσιν, τῶν
[7, 1325]   τοῦτον ἄριστον: ἀδύνατον γὰρ τὸν  μηθὲν   πράττοντα πράττειν εὖ, τὴν δ'
[7, 1325]   ποτεθεῖσθαι καθάπερ εὐχομένους, εἶναι μέντοι  μηθὲν   τούτων ἀδύνατον: λέγω δὲ (οἷον
[7, 1335]   ἐγκληματικὸν τὸ πάρεγγυς: ἔτι δ'  ὅθεν   ἀρχόμενοι δεῦρο (μετέβημεν, ὅπως τὰ
[7, 1328]   βλάβει καὶ ταύτης ἀποστερεῖσθαι (νομίζουσιν:  ὅθεν   εἴρηται χαλεποὶ πόλεμοι γὰρ ἀδελφῶν
[7, 1329]   μὲν οὖν τῶν συσσιτίων τάξις  ἐντεῦθεν   γέγονε πρῶτον, δὲ χωρισμὸς
[7, 1325]   δεσπότης δούλων: ὥστε παραβαίνων  οὐθὲν   ἂν τηλικοῦτον κατορθώσειεν ὕστερον ὅσον
[7, 1327]   οὐκ ἀναγκαῖον ὑπάρχειν ταῖς πόλεσιν:  οὐθὲν   γὰρ αὐτοὺς μέρος εἶναι δεῖ
[7, 1325]   δεσποτικοῦ ἀμείνων. (τοῦτο γὰρ ἀληθές:  οὐθὲν   γὰρ τό γε δούλῳ
[7, 1329]   μετέχει τῆς πόλεως, οὐδ' ἄλλο  οὐθὲν   γένος μὴ τῆς ἀρετῆς
[7, 1323]   τοῖς μὴ τὰ καλὰ πράττουσιν:  οὐθὲν   δὲ καλὸν ἔργον οὔτ' ἀνδρὸς
[7, 1323]   μέν ἐστι καὶ μακάριος, δι'  οὐθὲν   δὲ τῶν (ἐξωτερικῶν ἀγαθῶν ἀλλὰ
[7, 1328]   ἕνεκεν τὸ δ' οὗ ἕνεκεν,  οὐθέν   (ἔν) γε τούτοις (κοινὸν ἀλλ'
[7, 1328]   δημιουργοῖς: οἰκίᾳ γὰρ πρὸς οἰκοδόμον  οὐθέν   ἐστιν γίγνεται κοινόν, ἀλλ'
[7, 1332]   καὶ τὴν ψυχήν. ἔνια δὲ  οὐθὲν   ὄφελος φῦναι: ~(τὰ γὰρ ἔθη
[7, 1328]   ἀπειθούντων χάριν, καὶ πρὸς τοὺς  ἔξωθεν   ἀδικεῖν (ἐπιχειροῦντας, ἔτι χρημάτων τινὰ
[7, 1324]   πλείστων ἄρχουσαν εὐδαιμονεστάτην ἂν εἶναι  φαῖεν:   εἴ τέ τις τὸν ἕνα
[7, 1330]   ἂν πρός τε τὴν ἐργασίαν  εἶεν   χρήσιμοι καὶ πρὸς τὸ μηδὲν
[7, 1324]   κατειλημμένα τὰ δὲ ἔθεσιν. καίτοι  δόξειεν   ἂν ἄγαν ἄτοπον ἴσως εἶναι
[7, 1326]   τὴν αὐταρκεστάτην πᾶς τις ἂν  ἐπαινέσειεν   τοιαύτην δ' ἀναγκαῖον εἶναι τὴν
[7, 1327]   δεῖ, νῦν λέγωμεν. σχεδὸν δὴ  κατανοήσειεν   ἄν τις τοῦτό γε, βλέψας
[7, 1323]   πρός γε μίαν διαίρεσιν οὐδεὶς  ἀμφισβητήσειεν   (ἂν ὡς οὐ, τριῶν οὐσῶν
[7, 1326]   ἄνθρωπον ἀλλ' ἰατρὸν εἶναι μείζω  φήσειεν   ἄν τις τοῦ διαφέροντος κατὰ
[7, 1325]   παραβαίνων οὐθὲν ἂν τηλικοῦτον  κατορθώσειεν   ὕστερον ὅσον ἤδη παρεκβέβηκε τῆς
[7, 1328]   κοινωνία τίς ἐστι τῶν ὁμοίων,  ἕνεκεν   δὲ ζωῆς τῆς ἐνδεχομένης ἀρίστης.
[7, 1333]   τῷ τέλει καὶ τῷ τίνος  ἕνεκεν.   ἐπεὶ δὲ πολίτου καὶ ἄρχοντος
[7, 1325]   (τὰς αὐτοτελεῖς καὶ τὰς αὑτῶν  ἕνεκεν   θεωρίας καὶ διανοήσεις: γὰρ
[7, 1333]   τὸ χεῖρον τοῦ βελτίονός ἐστιν  ἕνεκεν,   καὶ τοῦτο φανερὸν ὁμοίως ἔν
[7, 1328]   τούτου ἕνεκεν τὸ δ' οὗ  ἕνεκεν,   οὐθέν (ἔν) γε τούτοις (κοινὸν
[7, 1333]   ἀναγκαῖα καὶ χρήσιμα τῶν καλῶν  ἕνεκεν.   πρὸς πάντα μὲν τοίνυν τῷ
[7, 1334]   τὴν ἄλλην νομοθεσίαν τοῦ σχολάζειν  (ἕνεκεν   τάξῃ καὶ τῆς εἰρήνης, μαρτυρεῖ
[7, 1323]   ἔχειν. ἔτι δὲ τῆς ψυχῆς  ἕνεκεν   ταῦτα πέφυκεν αἱρετὰ καὶ δεῖ
[7, 1323]   εὖ φρονοῦντας, ἀλλ' οὐκ ἐκείνων  ἕνεκεν   τὴν ψυχήν. ὅτι μὲν οὖν
[7, 1328]   δ' τὸ μὲν τούτου  ἕνεκεν   τὸ δ' οὗ ἕνεκεν, οὐθέν
[7, 1336]   τραγῳδίας ὑποκριτής: οὐθενὶ γὰρ πώποτε  παρῆκεν   ἑαυτοῦ προεισάγειν, οὐδὲ (τῶν εὐτελῶν
[7, 1325]   οὐκ ὀρθόν: οὐ γὰρ ἔλαττον  διέστηκεν   τῶν ἐλευθέρων ἀρχὴ τῆς
[7, 1332]   ἐπεὶ δὲ πᾶσα πολιτικὴ κοινωνία  συνέστηκεν   ἐξ ἀρχόντων καὶ ἀρχομένων, τοῦτο
[7, 1329]   Εὐρώπης Ἰταλίαν τοὔνομα λαβεῖν, ὅση  τετύχηκεν   ἐντὸς οὖσα τοῦ κόλπου τοῦ
[7, 1329]   τὰ (περὶ Κρήτην. ἀρχαία δὲ  ἔοικεν   εἶναι καὶ τῶν συσσιτίων
[7, 1329]   δὲ φρόνησις ἐν πρεσβυτέροις εἶναὶ,  ἔοικεν   οὕτως ἀμφοῖν νενεμῆσθαι συμφέρειν καὶ
[7, 1323]   δὲ τῆς ψυχῆς ἕνεκεν ταῦτα  πέφυκεν   αἱρετὰ καὶ δεῖ πάντας (αἱρεῖσθαι
[7, 1334]   καὶ νοῦς προιοῦσιν ἐγγίγνεσθαι  (πέφυκεν.   διὸ πρῶτον μὲν τοῦ σώματος
[7, 1329]   μὴ ἅμα δέ, ἀλλ' ὥσπερ  πέφυκεν   (μὲν δύναμις ἐν νεωτέροις,
[7, 1327]   ἄλλοις ἐρύμασι, φανερὸν ὡς εἰ  μὲν   ἀγαθόν τι συμβαίνει γίνεσθαι διὰ
[7, 1324]   τῆς μεγίστης, πολιτικῶς δὲ τὸ  μὲν   ἄδικον οὐκ ἔχειν, ἐμπόδιον δὲ
[7, 1329]   κεχώρισται δὴ τούτων ἕκαστον, τὸ  μὲν   ἀεὶ τὸ δὲ κατὰ μέρος.
[7, 1325]   εὐδαιμονίαν εἶναι ταὐτόν̓ ὅτι τὰ  μὲν   ἀμφότεροι λέγουσιν ὀρθῶς τὰ δὲ
[7, 1329]   πολιτείαν. λείπεται τοίνυν τοῖς αὐτοῖς  μὲν   ἀμφοτέροις ἀποδιδόναι τὴν πολιτείαν ταύτην,
[7, 1335]   ἄλλην πρὸς ἄλλον, ἔστω  μὲν   ἁπλῶς μὴ καλὸν (ἁπτόμενον φαίνεσθαι
[7, 1332]   τύχῃ τῆς ἱκνουμένης ἡλικίας. ἔστι  μὲν   ἄρα ὡς τοὺς αὐτοὺς ἄρχειν
[7, 1323]   δὲ ὑποκείσθω τοσοῦτον, ὅτι βίος  μὲν   ἄριστος, καὶ χωρὶς ἑκάστῳ καὶ
[7, 1335]   ἔτι, μικρόν> διὸ τὰς  μὲν   ἁρμόττει περὶ τὴν τῶν ὀκτωκαίδεκα
[7, 1332]   βέλτιον ἀεὶ τοὺς αὐτοὺς τοὺς  μὲν   ἄρχειν τοὺς δ' ἄρχεσθαι καθάπαξ:
[7, 1332]   τὸ δὲ πρεσβύτερον, ὧν τοῖς  μὲν   ἄρχεσθαι πρέπει τοῖς δ' ἄρχειν:
[7, 1335]   ζῆν ἔσται. ἐπεὶ δ'  μὲν   ἀρχὴ τῆς ἡλικίας ἀνδρὶ καὶ
[7, 1335]   διαδοχὴ τῶν τέκνων τοῖς  μὲν   ἀρχομένοις ἔσται τῆς ἀκμῆς, ἐὰν
[7, 1326]   αἱ πράξεις τῆς πόλεως τῶν  μὲν