Alphabétiquement     [«   »]
καθαρὰν 1
κάθεξις 1
καθήκουσι 1
καὶ 567
καίπερ 1
καιρὸν 2
καιροὺς 1
Fréquences     [«    »]
292 δὲ
259 τὴν
258 τῶν
567 καὶ
HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, La Politique, livre VII

καὶ


Livre, pages
[7, 1324]   τὸ μὴ μόνον δικαίως ἀλλὰ  καὶ   ἀδίκως ἄρχειν, κρατεῖν δ' ἔστι
[7, 1328]   ταύτης ὑπάρχει πᾶσιν: ἀρχικὸν γὰρ  καὶ   ἀήττητον θυμός. οὐ καλῶς
[7, 1334]   σώφρονα τὴν πόλιν εἶναι προσήκει  (καὶ   ἀνδρείαν καὶ καρτερικήν: κατὰ γὰρ
[7, 1323]   κτήσεως καὶ τοῦ σώματος τιμιώτερον  καὶ   ἁπλῶς καὶ ἡμῖν, ἀνάγκη καὶ
[7, 1332]   κοινωνεῖν τοῦ κατὰ μέρος ἄρχειν  καὶ   ἄρχεσθαι. τό τε γὰρ ἴσον
[7, 1332]   ἄρα ὡς τοὺς αὐτοὺς ἄρχειν  καὶ   ἄρχεσθαι φατέον, ἔστι δὲ ὡς
[7, 1328]   τοὺς ἀγνῶτας, ὀλιγωρεῖσθαι νομίσας. διὸ  καὶ   Ἀρχίλοχος προσηκόντως τοῖς φίλοις ἐγκαλῶν
[7, 1332]   πολιτικὴ κοινωνία συνέστηκεν ἐξ ἀρχόντων  καὶ   ἀρχομένων, τοῦτο δὴ σκεπτέον, εἰ
[7, 1333]   ἀρχόμενόν τε δεῖν γίγνεσθαι πρότερον  καὶ   ἄρχοντα ὕστερον, τοῦτ' ἂν εἴη
[7, 1333]   τίνος ἕνεκεν. ἐπεὶ δὲ πολίτου  καὶ   ἄρχοντος τὴν αὐτὴν ἀρετὴν εἶναί
[7, 1335]   συναυλίαν ποιεῖσθαι ταύτην. δεῖ δὲ  καὶ   αὐτοὺς ἤδη θεωρεῖν πρὸς τὴν
[7, 1327]   ἐστιν: διόπερ ἐλεύθερόν τε διατελεῖ  καὶ   βέλτιστα πολιτευόμενον καὶ δυνάμενον ἄρχειν
[7, 1325]   λέγουσιν, ~(εἴπερ ὑπάρξει τοῖς ἀποστεροῦσι  καὶ   βιαζομένοις τὸ τῶν ὄντων αἱρετώτατον:
[7, 1329]   τῆς πόλεως τό τε ὁπλιτικὸν  καὶ   βουλευτικόν, καὶ κεχώρισται δὴ τούτων
[7, 1334]   δὲ καὶ τοῦτο: θυμὸς γὰρ  καὶ   βούλησις, ἔτι δὲ ἐπιθυμία, καὶ
[7, 1324]   ἄρχῃ (καὶ δεσπόζῃ τῶν πλησίον,  καὶ   βουλομένων καὶ μὴ βουλομένων. πῶς
[7, 1328]   ἄνευ πόλις οὐκ ἂν εἴη:  καὶ   γὰρ λέγομεν εἶναι μέρη
[7, 1332]   σκεπτέον, πῶς ἀνὴρ γίνεται σπουδαῖος.  καὶ   γὰρ εἰ πάντας ἐνδέχεται σπουδαίους
[7, 1331]   καὶ τὰ περὶ τὴν χώραν:  καὶ   γὰρ ἐκεῖ τοῖς (ἄρχουσιν οὓς
[7, 1327]   (τοὺς τόπους, οὕτως ἀμφοῖν μετέχει.  καὶ   γὰρ ἔνθυμον καὶ διανοητικόν ἐστιν:
[7, 1327]   χώραν τῆς θαλάττης, οὐκ ἄδηλον.  καὶ   γὰρ πρὸς τὸ ῥᾷον φέρειν
[7, 1332]   μακάριον ἐν τοῖς ἐναντίοις ἐστίν  καὶ   γὰρ τοῦτο διώρισται κατὰ τοὺς
[7, 1335]   σπέρματος αὐξανομένου ποιῶνται τὴν συνουσίαν:  καὶ   γὰρ τούτου τις ὡρισμένος χρόνος,
[7, 1326]   ἄλλων πάντων, ζῴων φυτῶν ὀργάνων:  καὶ   γὰρ τούτων ἕκαστον οὔτε λίαν
[7, 1332]   (ταῦτά ἐστι φύσις ἔθος λόγος.  καὶ   γὰρ φῦναι δεῖ πρῶτον, οἷον
[7, 1332]   τοὐναντίον: κατασκευαὶ γὰρ ἀγαθῶν εἰσι  καὶ   γεννήσεις. χρήσαιτο δ' ἂν
[7, 1334]   καὶ βούλησις, ἔτι δὲ ἐπιθυμία,  καὶ   γενομένοις εὐθὺς ὑπάρχει τοῖς παιδίοις,
[7, 1325]   σπουδαίου ἐστὶ τὸ θεάσασθαι πόλιν  καὶ   γένος ἀνθρώπων καὶ πᾶσαν ἄλλην
[7, 1328]   γὰρ τοὺς αὐτοὺς ἅπαντας εἶναι  καὶ   γεωργοὺς καὶ τεχνίτας καὶ τοὺς
[7, 1335]   μὲν ἀρχὴ τῆς ἡλικίας ἀνδρὶ  καὶ   γυναικὶ διώρισται, πότε ἄρχεσθαι χρὴ
[7, 1336]   καὶ ὑπὲρ αὑτῶν καὶ τέκνων  καὶ   γυναικῶν τιμαλφεῖν τοὺς θεούς: (τοὺς
[7, 1335]   δὲ δεῖ ταῦτα ὑπάρχειν ἀνδράσι  καὶ   γυναιξίν. χρὴ δὲ καὶ τὰς
[7, 1323]   ψυχῆς ἕνεκεν ταῦτα πέφυκεν αἱρετὰ  καὶ   δεῖ πάντας (αἱρεῖσθαι τοὺς εὖ
[7, 1333]   πράξεις δ' ἀνάλογον ἐροῦμεν ἔχειν,  καὶ   δεῖ τὰς τοῦ φύσει βελτίονος
[7, 1326]   παντοφόρον: τὸ γὰρ πάντα ὑπάρχειν  καὶ   δεῖσθαι μηθενὸς (αὔταρκεσ̓ πλήθει δὲ
[7, 1324]   τὸ δύνασθαι θεωρεῖν ὅπως ἄρχῃ  (καὶ   δεσπόζῃ τῶν πλησίον, καὶ βουλομένων
[7, 1327]   τοῦ χρῆσθαι τῇ θαλάττῃ διαπέμποντας  καὶ   δεχομένους ἐμπόρων πλῆθος, ὑπεναντίαν δ'
[7, 1328]   πολιτείας πλείους: ~(ἄλλον γὰρ τρόπον  καὶ   δι' ἄλλων ἕκαστοι τοῦτο θηρεύοντες
[7, 1336]   τῶν σωμάτων: ἣν χρὴ παρασκευάζειν  καὶ   δι' ἄλλων πράξεων καὶ διὰ
[7, 1336]   παρασκευάζειν καὶ δι' ἄλλων πράξεων  καὶ   διὰ τῆς παιδιᾶς. δεῖ δὲ
[7, 1326]   τὸ πλῆθος. τοῦτο δὲ δῆλον  καὶ   διὰ τῆς τῶν λόγων πίστεως.
[7, 1333]   πραγματευτέον, ὅπως ἄνδρες ἀγαθοὶ (γίγνωνται,  καὶ   διὰ τίνων ἐπιτηδευμάτων, καὶ τί
[7, 1334]   φανερὸν (ἐκ τούτων: πῶς δὲ  καὶ   διὰ τίνων ἔσται, τοῦτο δὴ
[7, 1336]   τε τῶν ἄλλων ζῴων ἐπισκοποῦσι,  καὶ   διὰ τῶν ἐθνῶν οἷς ἐπιμελές
[7, 1334]   τὸν λόγον τῆς βελτίστης ὑποθέσεως,  καὶ   διὰ τῶν ἐθῶν ὁμοίως ἦχθαι.
[7, 1323]   ὅτι ῥᾴδιον μὲν περὶ τούτων  καὶ   διὰ τῶν (ἔργων λαμβάνειν τὴν
[7, 1334]   ἀρετῶν εἰσι πρὸς τὴν σχολὴν  καὶ   διαγωγὴν ὧν τε ἐν τῇ
[7, 1325]   καὶ τὰς αὑτῶν ἕνεκεν θεωρίας  καὶ   διανοήσεις: γὰρ εὐπραξία τέλος,
[7, 1327]   ἀμφοῖν μετέχει. καὶ γὰρ ἔνθυμον  καὶ   διανοητικόν ἐστιν: διόπερ ἐλεύθερόν τε
[7, 1335]   αἱ νέαι πονοῦσί τε μᾶλλον  καὶ   διαφθείρονται πλείους: διὸ καὶ τὸν
[7, 1334]   ποιεῖ καὶ στάσεις πρὸς ἀλλήλους  καὶ   διαφοράς: ἔπειτα καὶ πρὸς τὴν
[7, 1328]   αἴτιον τοῦ γίγνεσθαι πόλεως εἴδη  καὶ   διαφορὰς καὶ πολιτείας πλείους: ~(ἄλλον
[7, 1331]   πράξεις εὑρίσκειν ἐνδέχεται γὰρ (ταῦτα  καὶ   διαφωνεῖν ἀλλήλοις καὶ συμφωνεῖν: ἐνίοτε
[7, 1323]   περὶ τὴν διάνοιαν οὕτως ἄφρονα  καὶ   διεψευσμένον ὥσπερ τι παιδίον
[7, 1328]   καὶ τεχνίτας καὶ τοὺς βουλευομένους  καὶ   δικάζοντας, καθ' ἕκαστον ἔργον
[7, 1329]   ἔοικεν οὕτως ἀμφοῖν νενεμῆσθαι συμφέρειν  καὶ   δίκαιόν ἐστιν: ἔχει γὰρ αὕτη
[7, 1323]   καὶ φρονήσεως: ἀνδρεία δὲ πόλεως  καὶ   δικαιοσύνη καὶ φρόνησις (τὴν αὐτὴν
[7, 1334]   πρὸς τὴν σχολήν, σωφροσύνης δὲ  καὶ   δικαιοσύνης ἐν ἀμφοτέροις τοῖς χρόνοις,
[7, 1334]   οὗτοι δεήσονται φιλοσοφίας καὶ σωφροσύνης  καὶ   δικαιοσύνης, ὅσῳ μᾶλλον σχολάζουσιν ἐν
[7, 1330]   ἰδίων τε εἰσφέρειν τὸ συντεταγμένον  καὶ   διοικεῖν τὴν ἄλλην οἰκίαν. ἔτι
[7, 1327]   φυλάξασθαι ῥᾴδιον τοῖς νόμοις φράζοντας  καὶ   διορίζοντας τίνας οὐ δεῖ καὶ
[7, 1330]   δὲ δεῖ τρόπον χρῆσθαι δούλοις,  καὶ   διότι βέλτιον πᾶσι τοῖς δούλοις
[7, 1329]   τῆς πολιτείας μετεχόντων, εἴρηται πρότερον,  καὶ   διότι τοὺς γεωργοῦντας αὐτῶν ἑτέρους
[7, 1332]   ἐστι, μὴ λανθάνειν. φαμὲν δὲ  καὶ   διωρίσμεθα ἐν τοῖς Ἠθικοῖς, εἴ
[7, 1323]   δὲ καὶ χρημάτων καὶ δυνάμεως  καὶ   δόξης καὶ πάντων τῶν τοιούτων
[7, 1327]   ψυχήν, ἄθυμα δέ, διόπερ ἀρχόμενα  καὶ   δουλεύοντα διατελεῖ: τὸ δὲ τῶν
[7, 1326]   ἐν ταῖς πόλεσιν ἴσως ὑπάρχειν  καὶ   δούλων ἀριθμὸν πολλῶν (καὶ μετοίκων
[7, 1327]   τε διατελεῖ καὶ βέλτιστα πολιτευόμενον  καὶ   δυνάμενον ἄρχειν πάντων, μιᾶς τυγχάνον
[7, 1323]   ὁποσονοῦν, πλούτου δὲ καὶ χρημάτων  καὶ   δυνάμεως καὶ δόξης καὶ πάντων
[7, 1325]   δ' οὐ μόνον ἀρετὴν ἀλλὰ  καὶ   δύναμιν ὑπάρχειν, καθ' ἣν ἔσται
[7, 1327]   τισὶ δεῖ καὶ φοβεροὺς εἶναι  καὶ   δύνασθαι βοηθεῖν, ὥσπερ κατὰ γῆν,
[7, 1330]   δυσείσοδος γὰρ ἐκείνη τοῖς ξενικοῖς  καὶ   δυσεξερεύνητος τοῖς ἐπιτιθεμένοις. διὸ δεῖ
[7, 1330]   χρή, τοῖς δ' ἐναντίοις δυσπρόσοδον  καὶ   δυσπερίληπτον, ὑδάτων τε καὶ ναμάτων
[7, 1334]   δὴ διῃρημένοι πρότερον ὅτι φύσεως  καὶ   ἔθους καὶ λόγου δεῖ. τούτων
[7, 1336]   ἀφ' (ἥβης μέχρι τῶν ἑνὸς  καὶ   εἴκοσιν ἐτῶν. οἱ γὰρ ταῖς
[7, 1333]   καὶ σχολὴν καὶ εἰς πόλεμον  καὶ   εἰρήνην, καὶ τῶν πρακτῶν τὰ
[7, 1331]   διαιρεῖται τῆς πόλεως εἰς ἱερεῖς  (καὶ   εἰς ἄρχοντας, πρέπει καὶ τῶν
[7, 1333]   βίος εἰς ἀσχολίαν καὶ σχολὴν  καὶ   εἰς πόλεμον καὶ εἰρήνην, καὶ
[7, 1328]   ὅπλα τοὺς γὰρ κοινωνοῦντας ἀναγκαῖον  καὶ   ἐν αὑτοῖς ἔχειν ὅπλα πρός
[7, 1326]   ἀλλ' ὅσοι πόλεώς εἰσι μέρος  καὶ   ἐξ ὧν συνίσταται πόλις οἰκείων
[7, 1335]   ὥστ' ἀναγκαῖον ταὐτὸ τοῦτο συμβαίνειν  (καὶ   ἐπὶ τῶν ἀνθρώπων. τεκμήριον δέ:
[7, 1331]   δεῖ δ' ἐν ταῖς τέχναις  καὶ   ἐπιστήμαις ταῦτα ἀμφότερα κρατεῖσθαι, τὸ
[7, 1324]   ὅσους ἂν διαφθείρῃ τῶν πολεμίων:  καὶ   ἕτερα δὴ παρ' ἑτέροις ἔστι
[7, 1329]   τοῖς αὐτοῖς τρόπον δέ τινα  καὶ   ἑτέροις. μὲν γὰρ ἑτέρας
[7, 1325]   τὰς καθ' αὑτὰς πόλεις ἱδρυμένας  καὶ   (ζῆν οὕτω προῃρημένας: ἐνδέχεται γὰρ
[7, 1324]   ἣν κἂν ὁστισοῦν ἄριστα πράττοι  καὶ   ζῴη (μακαρίως, φανερόν ἐστιν: ἀμφισβητεῖται
[7, 1335]   ταῦτα συνδυασθέντων, πρὶν αἴσθησιν ἐγγενέσθαι  καὶ   ζωὴν (ἐμποιεῖσθαι δεῖ τὴν ἄμβλωσιν:
[7, 1329]   τῶν ἱερέων γένος. φανερὰ δὲ  καὶ   τούτων τάξις. οὔτε γὰρ
[7, 1323]   ἀγαθῶν τῆς ψυχῆς αἴτιον ταὐτόματον  καὶ   τύχη, δίκαιος δ' οὐδεὶς
[7, 1323]   τοῦ σώματος τιμιώτερον καὶ ἁπλῶς  καὶ   ἡμῖν, ἀνάγκη καὶ τὴν διάθεσιν
[7, 1330]   δι' ἣν δ' αἰτίαν συνδοκεῖ  (καὶ   ἡμῖν, ὕστερον ἐροῦμεν. δεῖ δὲ
[7, 1327]   χώρας καὶ λιμένων τῶν πόλεων  καὶ   θαλάττης καὶ περὶ τῆς ναυτικῆς
[7, 1324]   ἐπεὶ δὲ τῆς πολιτικῆς (διανοίας  καὶ   θεωρίας τοῦτ' ἐστὶν ἔργον, ἀλλ'
[7, 1335]   ἀτελῆ τὰ τῶν νέων ἔκγονα,  καὶ   θηλυτόκα μᾶλλον καὶ μικρὰ τὴν
[7, 1333]   χορηγία γίγνεται τῶν εὐτυχημάτων, οὕτω  καὶ   Θίβρων ἀγάμενος φαίνεται τὸν τῶν
[7, 1324]   οἷον ἐν Σκύθαις καὶ Πέρσαις  καὶ   Θρᾳξὶ καὶ Κελτοῖς. ἐν ἐνίοις
[7, 1327]   ὅτι δεῖ διανοητικούς τε εἶναι  καὶ   θυμοειδεῖς τὴν φύσιν τοὺς μέλλοντας
[7, 1333]   ἀληθής ἐστιν. ταὐτὰ γὰρ ἄριστα  καὶ   ἰδίᾳ καὶ κοινῇ, τόν τε
[7, 1334]   τέλος εἶναι φαίνεται καὶ κοινῇ  καὶ   ἰδίᾳ τοῖς ἀνθρώποις, καὶ τὸν
[7, 1328]   τὸ μάχιμον, καὶ τὸ εὔπορον,  καὶ   ἱερεῖς, καὶ κριτὰς τῶν ἀναγκαίων
[7, 1324]   ἀλλὰ μὴν εἴη γ' ἂν  καὶ   καθ' ἑαυτὴν μία πόλις εὐδαίμων,
[7, 1325]   κοινῇ πάσης πόλεως ἂν εἴη  καὶ   καθ' ἕκαστον ἄριστος βίος
[7, 1325]   εἰσιν. ὁμοίως δὲ τοῦτο ὑπάρχει  καὶ   καθ' ἑνὸς ὁτουοῦν τῶν ἀνθρώπων:
[7, 1335]   καὶ τεκνοποιίαν, οὔτε θεραπευτικὴ  καὶ   κακοπονητικὴ λίαν, ἀλλ' μέση
[7, 1332]   καὶ τὰς χρήσεις ἀναγκαῖον σπουδαίας  καὶ   καλὰς εἶναι ταύτας (ἁπλῶς: διὸ
[7, 1325]   ἄριστον: οὕτω γὰρ ἂν πλείστων  καὶ   καλλίστων κύριος εἴη πράξεων. ὥστε
[7, 1325]   πρᾶξίς ἐστιν, ἔτι δὲ πολλῶν  καὶ   καλῶν τέλος ἔχουσιν αἱ τῶν
[7, 1332]   ὥσπερ εἰ τοῦ κιθαρίζειν λαμπρὸν  καὶ   καλῶς αἰτιῷντο τὴν λύραν μᾶλλον
[7, 1334]   ἐπιόντων εἰσίν. ἀνδρείας μὲν οὖν  καὶ   καρτερίας δεῖ πρὸς τὴν ἀσχολίαν,
[7, 1334]   πόλιν εἶναι προσήκει (καὶ ἀνδρείαν  καὶ   καρτερικήν: κατὰ γὰρ τὴν παροιμίαν,
[7, 1327]   δεῖ κατ' ἀμφότερα τοὺς σωθησομένους,  καὶ   κατὰ γῆν καὶ κατὰ θάλατταν,
[7, 1325]   τις κρείττων κατ' ἀρετὴν  καὶ   κατὰ δύναμιν τὴν πρακτικὴν τῶν
[7, 1327]   τοὺς σωθησομένους, καὶ κατὰ γῆν  καὶ   κατὰ θάλατταν, καὶ πρὸς τὸ
[7, 1327]   δύνασθαι βοηθεῖν, ὥσπερ κατὰ γῆν,  καὶ   κατὰ θάλατταν̓ περὶ δὲ πλήθους
[7, 1333]   τοίνυν τῷ πολιτικῷ βλέποντι νομοθετητέον,  καὶ   κατὰ τὰ μέρη τῆς ψυχῆς
[7, 1333]   κατὰ τὰ μέρη τῆς ψυχῆς  καὶ   κατὰ τὰς πράξεις αὐτῶν, μᾶλλον
[7, 1326]   ποίους τινὰς ὑπάρχειν δεῖ φύσει,  καὶ   κατὰ τὴν χώραν ὡσαύτως, πόσην
[7, 1333]   καὶ πρὸς πόλεμον ἐνομοθέτησεν.  (καὶ   κατὰ τὸν λόγον ἐστὶν εὐέλεγκτα
[7, 1323]   τούτοις ἐλλείπουσιν: οὐ μὴν ἀλλὰ  καὶ   κατὰ τὸν λόγον σκοπουμένοις εὐσύνοπτόν
[7, 1330]   ἄλλας πράξεις, ἂν εὔτομος  καὶ   κατὰ τὸν νεώτερον καὶ τὸν
[7, 1336]   τὴν ἡλικίαν λάβωσιν ἐν  καὶ   κατακλίσεως ὑπάρξει κοινωνεῖν ἤδη καὶ
[7, 1324]   Σκύθαις καὶ Πέρσαις καὶ Θρᾳξὶ  καὶ   Κελτοῖς. ἐν ἐνίοις γὰρ καὶ
[7, 1329]   τό τε ὁπλιτικὸν καὶ βουλευτικόν,  καὶ   κεχώρισται δὴ τούτων ἕκαστον, τὸ
[7, 1336]   διὰ τὰ νοσήματα. ἔτι δὲ  καὶ   κινήσεις ὅσας ἐνδέχεται ποιεῖσθαι τηλικούτων
[7, 1336]   τὰς δὲ διατάσεις (τῶν παίδων  καὶ   κλαυθμοὺς οὐκ ὀρθῶς ἀπαγορεύουσιν οἱ
[7, 1334]   τὸ αὐτὸ τέλος εἶναι φαίνεται  καὶ   κοινῇ καὶ ἰδίᾳ τοῖς ἀνθρώποις,
[7, 1325]   καὶ τὴν εὐδαιμονίαν (εὐπραγίαν θετέον,  καὶ   κοινῇ πάσης πόλεως ἂν εἴη
[7, 1325]   ἄριστον ἑκάστῳ τε τῶν ἀνθρώπων  καὶ   κοινῇ ταῖς πόλεσι καὶ τοῖς
[7, 1323]   μὲν ἄριστος, καὶ χωρὶς ἑκάστῳ  καὶ   κοινῇ ταῖς πόλεσιν, ~(ὁ μετ'
[7, 1324]   συντάττεσθαι, καὶ τῶν (ἀνθρώπων ἕκαστον  καὶ   κοινῇ τὴν πολιτείαν. νομίζουσι δ'
[7, 1333]   ταὐτὰ γὰρ ἄριστα καὶ ἰδίᾳ  καὶ   κοινῇ, τόν τε νομοθέτην ἐμποιεῖν
[7, 1328]   τὸ γένος ἓν γάρ τι  καὶ   κοινὸν εἶναι δεῖ καὶ ταὐτὸ
[7, 1324]   (βίος, διὰ τοῦ συμπολιτεύεσθαι  καὶ   κοινωνεῖν πόλεως μᾶλλον
[7, 1332]   δικαίας πράξεις, αἱ δίκαιαι τιμωρίαι  καὶ   κολάσεις ἀπ' ἀρετῆς μέν εἰσιν,
[7, 1327]   πεζευόντων ἐστίν, κύριόν ἐστι  καὶ   κρατεῖ τῆς ναυτιλίας: πλήθους δὲ
[7, 1324]   στοχάζονται πάντες, ὥσπερ ἐν Λακεδαίμονι  καὶ   Κρήτῃ πρὸς τοὺς πολέμους συντέτακται
[7, 1329]   τὸ βουλευόμενον περὶ τῶν συμφερόντων  καὶ   κρῖνον περὶ τῶν δικαίων ἐνυπάρχει
[7, 1326]   δ' ἀρχομένων, ἄρχοντος δ' ἐπίταξις  καὶ   κρίσις ἔργον: πρὸς δὲ τὸ
[7, 1328]   καὶ τὸ εὔπορον, καὶ ἱερεῖς,  καὶ   κριτὰς τῶν ἀναγκαίων καὶ συμφερόντων.
[7, 1329]   ἀδυνάτων (ἐστὶ τοὺς δυναμένους βιάζεσθαι  καὶ   κωλύειν, τούτους ὑπομένειν ἀρχομένους ἀεί,
[7, 1331]   ἀλλὰ τὸ διατρίβειν νῦν ἀκριβολογουμένους  καὶ   λέγοντας περὶ τῶν τοιούτων ἀργόν
[7, 1327]   καὶ χώραις καὶ πόλεσιν ἐπίνεια  καὶ   λιμένας εὐφυῶς κείμενα πρὸς τὴν
[7, 1327]   ἐμμελεστέραν. περὶ μὲν οὖν χώρας  καὶ   λιμένων τῶν πόλεων καὶ θαλάττης
[7, 1334]   πρότερον ὅτι φύσεως καὶ ἔθους  καὶ   λόγου δεῖ. τούτων δὲ ποίους
[7, 1332]   καὶ τοῖς ἔθεσιν, ἄνθρωπος δὲ  (καὶ   λόγῳ: μόνος γὰρ ἔχει λόγον:
[7, 1323]   χρωμένοις, ὃς εὐδαίμων μέν ἐστι  καὶ   μακάριος, δι' οὐθὲν δὲ τῶν
[7, 1334]   δικαιοσύνης ἐν ἀμφοτέροις τοῖς χρόνοις,  (καὶ   μᾶλλον εἰρήνην ἄγουσι καὶ σχολάζουσιν:
[7, 1333]   τῶν ἐλευθέρων ἀρχὴ καλλίων  καὶ   μᾶλλον μετ' ἀρετῆς. ἔτι δὲ
[7, 1330]   κατασκευάζειν ὑποδοχὰς ὀμβρίοις ὕδασιν ἀφθόνους  καὶ   μεγάλας, ὥστε μηδέποτε ὑπολείπειν εἰργομένους
[7, 1326]   τό γε καλὸν ἐν πλήθει  καὶ   μεγέθει εἴωθε γίνεσθαι, ἀλλ' ἔστι
[7, 1326]   δεῖσθαι μηθενὸς (αὔταρκεσ̓ πλήθει δὲ  καὶ   μεγέθει τοσαύτην ὥστε δύνασθαι τοὺς
[7, 1327]   θάλατταν̓ περὶ δὲ πλήθους ἤδη  καὶ   μεγέθους τῆς δυνάμεως ταύτης πρὸς
[7, 1336]   καὶ κατακλίσεως ὑπάρξει κοινωνεῖν ἤδη  καὶ   μέθης, καὶ τῆς ἀπὸ τῶν
[7, 1332]   νομίζει εἶναι κρείττων, ἄλλως τε  (καὶ   μέλλων ἀντιλαμβάνειν τοῦτον τὸν ἔρανον
[7, 1329]   οἱ γὰρ τῶν ὅπλων κύριοι  καὶ   μένειν μὴ μένειν κύριοι
[7, 1329]   κρῖνον περὶ τῶν δικαίων ἐνυπάρχει  καὶ   μέρη φαίνεται τῆς (πόλεως μάλιστα
[7, 1326]   ὑπάρχει φανερῶς. ἔτι δὲ ξένοις  καὶ   μετοίκοις ῥᾴδιον μεταλαμβάνειν τῆς πολιτείας:
[7, 1326]   ὑπάρχειν καὶ δούλων ἀριθμὸν πολλῶν  (καὶ   μετοίκων καὶ ξένων̓ ἀλλ' ὅσοι
[7, 1336]   ἔσται. ταύτην γὰρ τὴν ἡλικίαν,  ~(καὶ   μέχρι τῶν ἑπτὰ ἐτῶν, ἀναγκαῖον
[7, 1324]   δεσπόζῃ τῶν πλησίον, καὶ βουλομένων  καὶ   μὴ βουλομένων. πῶς γὰρ ἂν
[7, 1334]   ἡλικίαις (ἐπὶ τὸν αὐτὸν καιρὸν  καὶ   μὴ διαφωνῶσιν αἱ δυνάμεις τοῦ
[7, 1324]   ἀδίκως ἄρχειν, κρατεῖν δ' ἔστι  καὶ   μὴ δικαίως. ἀλλὰ μὴν οὐδ'
[7, 1328]   (ἐνδέχεται καὶ πάντας κοινωνεῖν πάντων  καὶ   μὴ πάντας πάντων ἀλλὰ τινὰς
[7, 1330]   ὀλίγοις ἀρετῆς, εἰ δεῖ σῴζεσθαι  (καὶ   μὴ πάσχειν κακῶς μηδὲ ὑβρίζεσθαι,
[7, 1330]   δὲ πρὸς μὲν τοὺς ὁμοίους  καὶ   μὴ πολὺ τῷ πλήθει διαφέροντας
[7, 1333]   μένοντες ἐν τοῖς νόμοις αὐτοῦ,  καὶ   μηδενὸς ἐμποδίζοντος (πρὸς τὸ χρῆσθαι
[7, 1331]   καθαρὰν εἶναι τῶν ὠνίων πάντων,  καὶ   μήτε βάναυσον μήτε γεωργὸν μήτ'
[7, 1325]   τῷ πλησίον, ἀλλὰ μᾶλλον ἀφαιρεῖσθαι,  καὶ   μήτε πατέρα παίδων μήτε παῖδας
[7, 1335]   νέων ἔκγονα, καὶ θηλυτόκα μᾶλλον  καὶ   μικρὰ τὴν μορφήν, ὥστ' ἀναγκαῖον
[7, 1335]   νέους συζευγνύναι καὶ νέας, ἀτελεῖς  καὶ   μικροὶ τὰ σώματά εἰσιν. ἔτι
[7, 1330]   ταῖς πολιτείαις: οἷον ἀκρόπολις ὀλιγαρχικὸν  καὶ   μοναρχικόν, (δημοκρατικὸν δ' ὁμαλότης, ἀριστοκρατικὸν
[7, 1323]   φρόνησις (τὴν αὐτὴν ἔχει δύναμιν  καὶ   μορφὴν ὧν μετασχὼν ἕκαστος τῶν
[7, 1336]   ἀνειμένας. (καὶ περὶ λόγων δὲ  καὶ   μύθων, ποίους τινὰς ἀκούειν δεῖ
[7, 1330]   δυσπρόσοδον καὶ δυσπερίληπτον, ὑδάτων τε  καὶ   ναμάτων μάλιστα μὲν ὑπάρχειν πλῆθος
[7, 1325]   τοῖς ἄλλοις δημιουργοῖς, οἷον ὑφάντῃ  καὶ   ναυπηγῷ, ~(δεῖ τὴν ὕλην ὑπάρχειν
[7, 1327]   χώραν γεωργούντων, ἀφθονίαν ἀναγκαῖον εἶναι  καὶ   ναυτῶν. ὁρῶμεν δὲ τοῦτο καὶ
[7, 1335]   πόλεων ἐπιχωριάζεται τὸ νέους συζευγνύναι  καὶ   νέας, ἀτελεῖς καὶ μικροὶ τὰ
[7, 1332]   καλὰς εἶναι ταύτας (ἁπλῶς: διὸ  καὶ   νομίζουσιν ἄνθρωποι τῆς εὐδαιμονίας αἴτια
[7, 1324]   καὶ Κελτοῖς. ἐν ἐνίοις γὰρ  καὶ   νόμοι τινές εἰσι παροξύνοντες πρὸς
[7, 1329]   τοὺς (Οἰνωτροὺς ὄντας ποιῆσαι γεωργούς,  καὶ   νόμους ἄλλους τε αὐτοῖς θέσθαι
[7, 1333]   δὴ πολιτικὸς τῶν τοιούτων λόγων  καὶ   νόμων οὐθεὶς οὔτε ὠφέλιμος οὔτε
[7, 1332]   σπουδαῖος ἀνὴρ καὶ πενίᾳ  καὶ   νόσῳ καὶ (ταῖς ἄλλαις τύχαις
[7, 1337]   κατ' ἴδιον τρόπον γίγνεται  καὶ   νῦν ἐν ταῖς πλείσταις τῶν
[7, 1336]   τὰ μέλη δι' ἁπαλότητα χρῶνται  καὶ   νῦν ἔνια τῶν ἐθνῶν ὀργάνοις
[7, 1329]   τὰ συσσίτια καταστῆσαι πρῶτον: διὸ  καὶ   νῦν ἔτι τῶν ἀπ' ἐκείνου
[7, 1331]   οἰητέον εἶναι πολεμικωτάτην, ~(ἄλλως τε  καὶ   νῦν εὑρημένων τῶν περὶ τὰ
[7, 1329]   τὴν Τυρρηνίαν Ὀπικοὶ καὶ πρότερον  καὶ   νῦν καλούμενοι τὴν ἐπωνυμίαν (Αὔσονες,
[7, 1335]   οἷς οἱ πολλοὶ χρῶνται, καλῶς  καὶ   νῦν ὁρίσαντες χειμῶνος τὴν συναυλίαν
[7, 1327]   δεῖ κεκτῆσθαι τοιοῦτον. ἐπεὶ δὲ  καὶ   νῦν ὁρῶμεν πολλαῖς ὑπάρχοντα καὶ
[7, 1335]   παιδονομίας, (τύπῳ δὲ ἱκανὸν εἰπεῖν  καὶ   νῦν. οὔτε γὰρ τῶν
[7, 1329]   ἔχει τὸν τρόπον τοῦτον ἔτι  καὶ   νῦν, τά τε περὶ τὴν
[7, 1327]   καὶ ναυτῶν. ὁρῶμεν δὲ τοῦτο  καὶ   νῦν ὑπάρχον τισίν, οἷον τῇ
[7, 1323]   λόγοις περὶ τῆς ἀρίστης ζωῆς,  καὶ   νῦν χρηστέον αὐτοῖς. ὡς ἀληθῶς
[7, 1326]   δούλων ἀριθμὸν πολλῶν (καὶ μετοίκων  καὶ   ξένων̓ ἀλλ' ὅσοι πόλεώς εἰσι
[7, 1334]   τοῖς παιδίοις, δὲ λογισμὸς  καὶ   νοῦς προιοῦσιν ἐγγίγνεσθαι (πέφυκεν.
[7, 1334]   τέλους, (ὁ δὲ λόγος ἡμῖν  καὶ   νοῦς τῆς φύσεως τέλος,
[7, 1329]   τὴν καλουμένην Σύρτιν: ἦσαν δὲ  καὶ   οἱ Χῶνες Οἰνωτροὶ τὸ γένος.
[7, 1328]   εἴρηται χαλεποὶ πόλεμοι γὰρ ἀδελφῶν  καὶ   οἵ τοι πέρᾳ στέρξαντες, οἵδε
[7, 1325]   ἐν μέρει, τοῦτο γὰρ ἴσον  καὶ   ὅμοιον: τὸ δὲ μὴ ἴσον
[7, 1324]   τὴν δεσποτικὴν πολιτικὴν οἴεσθαι εἶναι,  καὶ   ὅπερ αὑτοῖς ἕκαστοι οὔ φασιν
[7, 1336]   τούτων διαγωγήν, τήν τ' ἄλλην  καὶ   ὅπως ὅτι ἥκιστα μετὰ δούλων
[7, 1329]   τοίνυν ἄνευ (πόλις οὐ συνίσταται  καὶ   ὅσα μέρη πόλεως, εἴρηται γεωργοὺς
[7, 1329]   πάντας τοὺς πολίτας. φανερὸν (δὲ  καὶ   ὅτι δεῖ τὰς κτήσεις εἶναι
[7, 1334]   τούτων τὴν τῶν ἀρετῶν  καὶ   ὅτι δι' αὑτήν, φανερὸν (ἐκ
[7, 1333]   ὥστε πρὸς τούτους τοὺς σκοποὺς  καὶ   παῖδας ἔτι ὄντας παιδευτέον καὶ
[7, 1337]   φύσεως ἐπακολουθεῖν: πᾶσα γὰρ τέχνη  καὶ   παιδεία τὸ προσλεῖπον βούλεται τῆς
[7, 1336]   ἀπὸ τῶν ἑπτὰ μέχρι ἥβης  καὶ   πάλιν μετὰ πρὸς τὴν ἀφ'
[7, 1329]   γεωργοὺς μὲν γὰρ καὶ τεχνίτας  καὶ   πᾶν τὸ θητικὸν ἀναγκαῖον (ὑπάρχειν)
[7, 1328]   πολιτείᾳ. καθάπερ γὰρ εἴπομεν, (ἐνδέχεται  καὶ   πάντας κοινωνεῖν πάντων καὶ μὴ
[7, 1325]   ἕτερόν τινα εἶναι τοῦ πολιτικοῦ  καὶ   πάντων αἱρετώτατον, οἱ δὲ τοῦτον
[7, 1328]   ἱερατείαν, ἕκτον δὲ τὸν ἀριθμὸν  καὶ   πάντων ἀναγκαιότατον κρίσιν περὶ τῶν
[7, 1334]   σωφροσύνης τοὺς ἄριστα δοκοῦντας πράττειν  (καὶ   πάντων τῶν μακαριζομένων ἀπολαύοντας, οἷον
[7, 1323]   χρημάτων καὶ δυνάμεως καὶ δόξης  καὶ   πάντων τῶν τοιούτων εἰς ἄπειρον
[7, 1331]   ἡλικίας καὶ τοῦτον τὸν κόσμον,  καὶ   παρὰ μὲν τοῖς νεωτέροις ἄρχοντάς
[7, 1330]   (ἔχθρας, οἱ δὲ λίαν φροντίζουσι  καὶ   παρὰ τὸ καλόν. διὸ παρ'
[7, 1333]   τυχεῖν ἔστιν ἀκροτάτου. διῄρηται δὲ  καὶ   πᾶς βίος εἰς ἀσχολίαν
[7, 1325]   ἂν θεὸς εἶχε καλῶς  καὶ   πᾶς κόσμος, οἷς οὐκ
[7, 1325]   θεάσασθαι πόλιν καὶ γένος ἀνθρώπων  καὶ   πᾶσαν ἄλλην κοινωνίαν, ζωῆς ἀγαθῆς
[7, 1332]   δ' ἂν σπουδαῖος ἀνὴρ  καὶ   πενίᾳ καὶ νόσῳ καὶ (ταῖς
[7, 1328]   οἵ τοι πέρᾳ στέρξαντες, οἵδε  καὶ   πέρᾳ μισοῦσιν. περὶ μὲν οὖν
[7, 1331]   τοιαύτης ἀγορᾶς εἶναι κατασκευὴν οἵαν  καὶ   περὶ Θετταλίαν νομίζουσιν ἣν ἐλευθέραν
[7, 1336]   ἀνελευθέρους μήτε ἐπιπόνους μήτε ἀνειμένας.  (καὶ   περὶ λόγων δὲ καὶ μύθων,
[7, 1324]   στρατεύσωνται (στρατείας: ἦν δέ ποτε  καὶ   περὶ Μακεδονίαν νόμος τὸν μηθένα
[7, 1325]   τὰ νῦν εἰρημένα περὶ αὐτῶν,  καὶ   περὶ τὰς ἄλλας πολιτείας ἡμῖν
[7, 1335]   ὑπάρχει τοῖς τοιούτοις ὥσπερ ἡλικιώταις  καὶ   περὶ τὴν οἰκονομίαν ἐγκληματικὸν τὸ
[7, 1327]   λιμένων τῶν πόλεων καὶ θαλάττης  καὶ   περὶ τῆς ναυτικῆς δυνάμεως ἔστω
[7, 1333]   τέλη. τὸν (αὐτὸν δὲ τρόπον  καὶ   περὶ τοὺς βίους καὶ τὰς
[7, 1335]   καιροὺς τῶν σωμάτων ἱκανῶς λέγουσι,  ~(καὶ   περὶ τῶν πνευμάτων οἱ φυσικοί,
[7, 1331]   τὸ τὴν χώραν εὐέμβολον ζητεῖν  καὶ   περιαιρεῖν τοὺς (ὀρεινοὺς τόπους, ὁμοίως
[7, 1329]   αὐτήν, τὰ δ' εἰς εὐσχημοσύνην  καὶ   περιουσίαν ὑπαρχόντων ἤδη τούτων εὔλογον
[7, 1324]   τετίμηται δύναμις, οἷον ἐν Σκύθαις  καὶ   Πέρσαις καὶ Θρᾳξὶ καὶ Κελτοῖς.
[7, 1330]   πλείστοις χρώμεθα πρὸς τὸ σῶμα  καὶ   πλειστάκις, ταῦτα πλεῖστον συμβάλλεται πρὸς
[7, 1333]   (πρὸς τὰς χρησίμους εἶναι δοκούσας  καὶ   πλεονεκτικωτέρας. παραπλησίως δὲ τούτοις καὶ
[7, 1336]   ἐν τοῖς συσσιτίοις ἀτιμίαις κολάζειν  καὶ   πληγαῖς, τὸν δὲ πρεσβύτερον τῆς
[7, 1326]   τοῦτ' (ἀληθές, ἀγνοοῦσι ποία μεγάλη  καὶ   ποία μικρὰ πόλις. κατ' ἀριθμοῦ
[7, 1324]   ἔτι δὲ τίνα πολιτείαν θετέον  καὶ   ποίαν διάθεσιν πόλεως ἀρίστην, εἴτε
[7, 1329]   δεῖ, καὶ πόσην τινὰ χρὴ  καὶ   ποίαν εἶναι τὴν χώραν: περὶ
[7, 1328]   τὴν χώραν πόσην τέ τινα  καὶ   ποίαν τινά, διώρισται σχεδόν οὐ
[7, 1326]   χώραν ὡσαύτως, πόσην τε εἶναι  καὶ   ποίαν τινὰ ταύτην. οἴονται μὲν
[7, 1328]   ἀλλὰ τινὰς τινῶν. ταῦτα γὰρ  καὶ   ποιεῖ τὰς πολιτείας ἑτέρας: ἐν
[7, 1332]   τῶν ἄλλων τι ζῴων: εἶτα  καὶ   ποιόν τινα τὸ σῶμα καὶ
[7, 1329]   (διανομῆς καὶ τῶν γεωργούντων, τίνας  καὶ   ποίους εἶναι χρή, λεκτέον πρῶτον,
[7, 1334]   ἐπιμελητέον περὶ τὴν σύζευξιν, πότε  καὶ   ποίους τινὰς ὄντας χρὴ ποιεῖσθαι
[7, 1328]   πολιτευομένων, πόσους τε ὑπάρχειν δεῖ  καὶ   ποίους τινὰς τὴν φύσιν, ἔτι
[7, 1326]   πλῆθος τῶν ἀνθρώπων, πόσους τε  καὶ   ποίους τινὰς ὑπάρχειν δεῖ φύσει,
[7, 1331]   τῆς πολιτείας αὐτῆς, ἐκ τίνων  καὶ   ποίων (δεῖ συνεστάναι τὴν μέλλουσαν
[7, 1333]   δεῖ μὲν γὰρ ἀσχολεῖν δύνασθαι  καὶ   πολεμεῖν, ~(μᾶλλον δ' εἰρήνην ἄγειν
[7, 1330]   πρὸς τὸ τὰς πολιτικὰς πράξεις  καὶ   πολεμικὰς καλῶς ἔχει. πρὸς μὲν
[7, 1334]   σχολάζειν χρῆσθαι, ἀλλ' ἀσχολοῦντας μὲν  καὶ   πολεμοῦντας φαίνεσθαι ἀγαθούς, εἰρήνην δ'
[7, 1327]   ὁρῶμεν πολλαῖς ὑπάρχοντα καὶ χώραις  καὶ   πόλεσιν ἐπίνεια καὶ λιμένας εὐφυῶς
[7, 1326]   δύναμιν ἀποβλέπειν. ἔστι γάρ τι  καὶ   πόλεως ἔργον, ὥστε τὴν δυναμένην
[7, 1324]   ἑνός τε ἑκάστου τῶν ἀνθρώπων  καὶ   πόλεως μὴ τὴν αὐτήν,
[7, 1326]   εἴωθε γίνεσθαι, ἀλλ' ἔστι τι  καὶ   πόλεως μεγέθους μέτρον, ὥσπερ καὶ
[7, 1323]   καὶ τῶν αὐτῶν λόγων δεόμενον  καὶ   πόλιν εὐδαίμονα τὴν ἀρίστην εἶναι
[7, 1324]   τὸν ἕνα δι' ἀρετὴν ἀποδέχεται,  καὶ   πόλιν εὐδαιμονεστέραν φήσει τὴν σπουδαιοτέραν.
[7, 1326]   τόδε συνέχει τὸ πᾶν. διὸ  καὶ   πόλιν ἧς μετὰ μεγέθους
[7, 1324]   τυραννικὸν βίον μάλιστα τιμῶσιν, οὗτοι  καὶ   πόλιν τὴν πλείστων ἄρχουσαν εὐδαιμονεστάτην
[7, 1326]   διὰ τὴν ὑπερβολήν: ὁμοίως δὲ  καὶ   πόλις μὲν ἐξ ὀλίγων
[7, 1328]   γίγνεσθαι πόλεως εἴδη καὶ διαφορὰς  καὶ   πολιτείας πλείους: ~(ἄλλον γὰρ τρόπον
[7, 1324]   τοῖς τὰ κοινὰ πράττουσι  καὶ   πολιτευομένοις. ~(οἱ μὲν οὖν οὕτως
[7, 1331]   τὴν μέλλουσαν ἔσεσθαι πόλιν μακαρίαν  καὶ   πολιτεύσεσθαι καλῶς, λεκτέον. ἐπεὶ δὲ
[7, 1324]   ἀνδρὸς τὸν πρακτικὸν εἶναι βίον  καὶ   πολιτικόν, ἐφ' ἑκάστης γὰρ ἀρετῆς
[7, 1327]   πόλεως. εἰ μὲν γὰρ (ἡγεμονικὸν  καὶ   πολιτικὸν ζήσεται βίον, ἀναγκαῖον καὶ
[7, 1334]   μᾶλλον. πολλῆς οὖν δεῖ δικαιοσύνης  καὶ   πολλῆς σωφροσύνης τοὺς ἄριστα δοκοῦντας
[7, 1326]   γὰρ ταὐτὸν μεγάλη τε (πόλις  καὶ   πολυάνθρωπος. ἀλλὰ μὴν καὶ τοῦτό
[7, 1328]   καὶ τὰς πολιτείας. ἐπισκεπτέον δὲ  καὶ   πόσα ταυτί ἐστιν ὧν ἄνευ
[7, 1329]   γεωργοῦντας αὐτῶν ἑτέρους εἶναι δεῖ,  καὶ   πόσην τινὰ χρὴ καὶ ποίαν
[7, 1335]   πότε ἄρχεσθαι χρὴ τῆς συζεύξεως,  καὶ   πόσον χρόνον λειτουργεῖν ἁρμόττει πρὸς
[7, 1324]   βίον αἱρετώτατον πότερον πολιτικὸς  καὶ   πρακτικὸς βίος αἱρετὸς μᾶλλον
[7, 1325]   γὰρ εὐπραξία τέλος, ὥστε  καὶ   πρᾶξίς τις. μάλιστα δὲ καὶ
[7, 1325]   καὶ πρᾶξίς τις. μάλιστα δὲ  καὶ   πράττειν λέγομεν κυρίως καὶ τῶν
[7, 1323]   πόλιν εὐδαίμονα τὴν ἀρίστην εἶναι  καὶ   πράττουσαν καλῶς. ἀδύνατον δὲ καλῶς
[7, 1332]   οὐκέτι τύχης ἔργον ἀλλ' ἐπιστήμης  καὶ   προαιρέσεως. ἀλλὰ μὴν σπουδαία γε
[7, 1328]   ἀγεννὴς γὰρ τοιοῦτος βίος  καὶ   πρὸς ἀρετὴν ὑπεναντίο, οὐδὲ δὴ
[7, 1327]   εἰ ταῦτα μὴ συμβαίνει, βέλτιον  καὶ   πρὸς ἀσφάλειαν καὶ πρὸς εὐπορίαν
[7, 1330]   δὲ καὶ τόπους: οὕτω γὰρ  καὶ   πρὸς ἀσφάλειαν καὶ πρὸς κόσμον
[7, 1327]   συμβαίνει, βέλτιον καὶ πρὸς ἀσφάλειαν  καὶ   πρὸς εὐπορίαν τῶν ἀναγκαίων μετέχειν
[7, 1330]   οὕτω γὰρ καὶ πρὸς ἀσφάλειαν  καὶ   πρὸς κόσμον ἕξει καλῶς. περὶ
[7, 1331]   ἀλλὰ καὶ τούτων ἐπιμελητέον, ὅπως  καὶ   πρὸς κόσμον ἔχῃ τῇ πόλει
[7, 1327]   πόλεις τὰς εὐδοκιμούσας τῶν Ἑλλήνων  καὶ   πρὸς πᾶσαν τὴν οἰκουμένην, ὡς
[7, 1328]   πρὸς τὰς καθ' αὑτοὺς χρείας  καὶ   πρὸς πολεμικάς, πέμπτον δὲ καὶ
[7, 1336]   τοῦτο γὰρ καὶ πρὸς ὑγίειαν  καὶ   πρὸς πολεμικὰς (πράξεις εὐχρηστότατον. διὸ
[7, 1333]   ὅτι πάντα πρὸς τὸ κρατεῖν  καὶ   πρὸς πόλεμον ἐνομοθέτησεν. (καὶ
[7, 1335]   τῶν καρπῶν κομιδήν. ἔτι δὲ  καὶ   πρὸς σωφροσύνην συμφέρει τὰς ἐκδόσεις
[7, 1331]   τὴν τῆς θέσεως ἀρετὴν ἱκανῶς  καὶ   πρὸς τὰ γειτνιῶντα (μέρη τῆς
[7, 1330]   πρὸς ἕω τὴν ἔγκλισιν ἔχουσαι  καὶ   πρὸς τὰ πνεύματα (τὰ πνέοντα
[7, 1336]   τοιούτων ἀστραβές. συμφέρει δ' εὐθὺς  καὶ   πρὸς τὰ ψύχη συνεθίζειν ἐκ
[7, 1328]   χρημάτων τινὰ εὐπορίαν, ὅπως ἔχωσι  καὶ   πρὸς τὰς καθ' αὑτοὺς χρείας
[7, 1331]   κόσμον ἔχῃ τῇ πόλει πρεπόντως  καὶ   πρὸς τὰς πολεμικὰς χρείας, τάς
[7, 1329]   πρὸς τὴν γένεσιν τῆς ἀρετῆς  καὶ   πρὸς τὰς πράξεις τὰς πολιτικά.
[7, 1336]   ἀκοαῖς: συμβαίνει δὲ ταὐτὸ τοῦτο  καὶ   πρὸς τὰς τῶν ἀνθρώπων ὁμιλίας
[7, 1336]   πρὸς τὰς τῶν ἀνθρώπων ὁμιλίας  καὶ   πρὸς τὰς τῶν πραγμάτων: πάντα
[7, 1329]   μέλλοντας ἔσεσθαι ~(δεῖ γὰρ σχολῆς  καὶ   πρὸς τὴν γένεσιν τῆς ἀρετῆς
[7, 1335]   τοῖς σώμασιν σύζευξις ἔσται,  καὶ   πρὸς τὴν παῦλαν τῆς τεκνοποιίας
[7, 1334]   πρὸς ἀλλήλους καὶ διαφοράς: ἔπειτα  καὶ   πρὸς τὴν τῶν τέκνων διαδοχήν,
[7, 1327]   κατὰ γῆν καὶ κατὰ θάλατταν,  καὶ   πρὸς τὸ βλάψαι τοὺς ἐπιτιθεμένους,
[7, 1330]   τε τὴν ἐργασίαν εἶεν χρήσιμοι  καὶ   πρὸς τὸ μηδὲν νεωτερίζειν ἀσφαλεῖς,
[7, 1326]   τὸ κρίνειν (περὶ τῶν δικαίων  καὶ   πρὸς τὸ τὰς ἀρχὰς διανέμειν
[7, 1330]   τὸν τόπον ἔν τε τοιούτῳ  καὶ   πρὸς (τοιοῦτον καλῶς, δεύτερον δὲ
[7, 1328]   τὴν ἀρχήν, τῶν ἀπειθούντων χάριν,  καὶ   πρὸς τοὺς ἔξωθεν ἀδικεῖν (ἐπιχειροῦντας,
[7, 1336]   ἐκ μικρῶν παίδων: τοῦτο γὰρ  καὶ   πρὸς ὑγίειαν καὶ πρὸς πολεμικὰς
[7, 1335]   φαίνεσθαι μηδαμῇ μηδαμῶς, ὅταν  καὶ   προσαγορευθῇ πόσις: περὶ δὲ τὸν
[7, 1329]   μὲν πρὸς τὴν Τυρρηνίαν Ὀπικοὶ  καὶ   πρότερον καὶ νῦν καλούμενοι τὴν
[7, 1328]   καὶ πρὸς πολεμικάς, πέμπτον δὲ  καὶ   πρῶτον τὴν περὶ τὸ θεῖον
[7, 1331]   τὰ δὲ τείχη διειλῆφθαι φυλακτηρίοις  καὶ   πύργοις κατὰ τόπους ἐπικαίρους, δῆλον
[7, 1336]   δεῖ πρῶτον εἴτε δεῖ διαπορήσαντας,  καὶ   πῶς δεῖ: κατὰ δὲ τὸν
[7, 1332]   ἀναμφισβήτητον. πῶς οὖν ταῦτ' ἔσται  καὶ   πῶς μεθέξουσι, δεῖ σκέψασθαι (τὸν
[7, 1334]   μὲν οὖν τὴν μέλλουσαν εὐδαιμονήσειν  (καὶ   σπουδαίαν ἔσεσθαι πόλιν τούτων δεῖ
[7, 1332]   πάντας. ἀλλὰ μὴν ἀγαθοί γε  καὶ   σπουδαῖοι γίγνονται διὰ τριῶν. τὰ
[7, 1334]   ἀνδρὸς μή ταῦτα γὰρ ποιεῖ  καὶ   στάσεις πρὸς ἀλλήλους καὶ διαφοράς:
[7, 1330]   τῶν τειχῶν ἐρυμνότητος: ἐπεὶ δὲ  καὶ   συμβαίνειν ἐνδέχεται πλείω τὴν ὑπεροχὴν
[7, 1328]   ἱερεῖς, καὶ κριτὰς τῶν ἀναγκαίων  καὶ   συμφερόντων. διωρισμένων δὲ τούτων λοιπὸν
[7, 1331]   γὰρ (ταῦτα καὶ διαφωνεῖν ἀλλήλοις  καὶ   συμφωνεῖν: ἐνίοτε γὰρ μὲν
[7, 1331]   (ἀστυνομίαν, πρὸς ἀγορᾷ μὲν δεῖ  καὶ   συνόδῳ τινὶ κοινῇ κατεσκευάσθαι, τοιοῦτος
[7, 1331]   οἱ δὲ ἀγρονόμους καὶ φυλακτήρια  καὶ   συσσίτια πρὸς φυλακὴν ἀναγκαῖον ὑπάρχειν,
[7, 1333]   πολεμεῖν, ~(μᾶλλον δ' εἰρήνην ἄγειν  καὶ   σχολάζειν, καὶ τἀναγκαῖα καὶ τὰ
[7, 1334]   φαίνεσθαι ἀγαθούς, εἰρήνην δ' ἄγοντας  καὶ   σχολάζοντας ἀνδραποδώδεις. (διὸ δεῖ μὴ
[7, 1334]   χρόνοις, (καὶ μᾶλλον εἰρήνην ἄγουσι  καὶ   σχολάζουσιν: μὲν γὰρ πόλεμος
[7, 1333]   πᾶς βίος εἰς ἀσχολίαν  καὶ   σχολὴν καὶ εἰς πόλεμον καὶ
[7, 1334]   παρασκευάζειν μελέτην: ἔπειτα ὥσπερ ψυχὴ  καὶ   σῶμα δύ' ἐστίν, οὕτω καὶ
[7, 1334]   γὰρ πόλεμος ἀναγκάζει δικαίους εἶναι  καὶ   σωφρονεῖν, δὲ τῆς εὐτυχίας
[7, 1325]   τέλος ἔχουσιν αἱ τῶν δικαίων  καὶ   σωφρόνων πράξεις. καίτοι τάχ' ἂν
[7, 1326]   οἰκοῦντας ζῆν σχολάζοντας ἐλευθερίως ἅμα  καὶ   σωφρόνως. τοῦτον δὲ τὸν ὅρον
[7, 1334]   μάλιστα γὰρ οὗτοι δεήσονται φιλοσοφίας  καὶ   σωφροσύνης καὶ δικαιοσύνης, ὅσῳ μᾶλλον
[7, 1323]   ἀνθρώπων λέγεται δίκαιος καὶ φρόνιμος  καὶ   σώφρων. ἀλλὰ γὰρ ταῦτα μὲν
[7, 1329]   Σεσώστριος. σχεδὸν μὲν οὖν  καὶ   τὰ ἄλλα δεῖ νομίζειν εὑρῆσθαι
[7, 1331]   ἂν εὔχαρις τόπος, εἰ  καὶ   τὰ γυμνάσια τῶν πρεσβυτέρων ἔχοι
[7, 1331]   δὲ τοῖς θείοις ἀποδεδομένας οἰκήσεις  (καὶ   τὰ κυριώτατα τῶν ἀρχείων συσσίτια
[7, 1335]   τε (παρὰ τῶν ἰατρῶν λεγόμενα  καὶ   τὰ παρὰ τῶν φυσικῶν: οἵ
[7, 1329]   εὔλογον λαμβάνειν τὴν αὔξησιν: (ὥστε  καὶ   τὰ περὶ τὰς πολιτείας οἴεσθαι
[7, 1323]   τοὺς φιλτάτους (φίλους) ὁμοίως δὲ  καὶ   τὰ περὶ τὴν διάνοιαν οὕτως
[7, 1327]   ἐν τοῖς ψυχροῖς τόποις ἔθνη  καὶ   τὰ περὶ τὴν Εὐρώπην θυμοῦ
[7, 1331]   δὲ χρὴ τὴν εἰρημένην τάξιν  καὶ   τὰ περὶ τὴν χώραν: καὶ
[7, 1326]   τὸν τρόπον τοῦτον. παραπλησίως δὲ  καὶ   τὰ περὶ τῆς χώρας ἔχει.
[7, 1327]   παρ' αὑτοῖς ὄντα, δέξασθαι ταῦτα,  καὶ   τὰ πλεονάζοντα τῶν γιγνομένων ἐκπέμψασθαι
[7, 1330]   τά τε εἰς τροφὴν ὕδατα  καὶ   τὰ πρὸς τὴν ἄλλην χρείαν.
[7, 1329]   νόμους ἄλλους τε αὐτοῖς θέσθαι  καὶ   τὰ συσσίτια καταστῆσαι πρῶτον: διὸ
[7, 1333]   μᾶλλον δὲ πρὸς τὰ βελτίω  καὶ   τὰ τέλη. τὸν (αὐτὸν δὲ
[7, 1335]   δοκοῦσι νέαι χρησάμεναι ταῖς συνουσίαις.  καὶ   τὰ τῶν ἀρρένων (δὲ σώματα
[7, 1327]   τὴν αὐτὴν δ' ἔχει διαφορὰν  καὶ   τὰ τῶν Ἑλλήνων ἔθνη πρὸς
[7, 1333]   ἄγειν καὶ σχολάζειν, καὶ τἀναγκαῖα  καὶ   τὰ χρήσιμα δὲ πράττειν, τὰ
[7, 1332]   ἀνὴρ καὶ πενίᾳ καὶ νόσῳ  καὶ   (ταῖς ἄλλαις τύχαις ταῖς φαύλαις
[7, 1335]   ἀτελῆ γίγνεται καὶ τοῖς σώμασι  καὶ   ταῖς διανοίαις, τὰ δὲ τῶν
[7, 1331]   τοὺς (ὀρεινοὺς τόπους, ὁμοίως δὲ  καὶ   ταῖς οἰκήσεσι ταῖς ἰδίαις μὴ
[7, 1333]   καὶ τοῖς τῆς ψυχῆς μέρεσι  καὶ   ταῖς πράξεσιν (αὐτῶν, πόλεμον μὲν
[7, 1323]   (διαφέρονται δ' ἐν τῷ ποσῷ  καὶ   ταῖς ὑπεροχαῖς. τῆς μὲν γὰρ
[7, 1333]   δ' εἰρήνην ἄγειν καὶ σχολάζειν,  καὶ   τἀναγκαῖα καὶ τὰ χρήσιμα δὲ
[7, 1329]   δοκοῦσιν εἶναι, νόμων δὲ τετυχήκασιν  καὶ   τάξεως πολιτικῆς. διὸ δεῖ τοῖς
[7, 1333]   καὶ παῖδας ἔτι ὄντας παιδευτέον  καὶ   τὰς ἄλλας ἡλικίας, ὅσαι δέονται
[7, 1325]   ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον (τὰς αὐτοτελεῖς  καὶ   τὰς αὑτῶν ἕνεκεν θεωρίας καὶ
[7, 1335]   ἀνδράσι καὶ γυναιξίν. χρὴ δὲ  καὶ   τὰς ἐγκύους ἐπιμελεῖσθαι τῶν σωμάτων,
[7, 1331]   ταῦτα ἀμφότερα κρατεῖσθαι, τὸ τέλος  καὶ   τὰς εἰς τὸ τέλος πράξεις,
[7, 1334]   ἄλογον καὶ τὸ λόγον ἔχον,  καὶ   τὰς ἕξεις τὰς τούτων δύο
[7, 1332]   αἱ δ' ἐπὶ τὰς τιμὰς  καὶ   τὰς εὐπορίας ἁπλῶς εἰσι κάλλισται
[7, 1331]   ἐπιμέλειαν, περί τε γραφὰς δικῶν  καὶ   τὰς κλήσεις καὶ τὴν ἄλλην
[7, 1326]   γίγνεσθαι τὰ περὶ τὰς ἀρχὰς  καὶ   τὰς κρίσεις. περὶ ἀμφότερα γὰρ
[7, 1329]   τὸ κατ' ἀξίαν. ἀλλὰ μὴν  καὶ   τὰς κτήσεις δεῖ εἶναι περὶ
[7, 1331]   εὑρημένων τῶν περὶ τὰ βέλη  καὶ   τὰς μηχανὰς εἰς ἀκρίβειαν πρὸς
[7, 1331]   πολεμικὰς χρείας, τάς τε ἄλλας  καὶ   τὰς νῦν ἐπεξευρημένας. ὥσπερ γὰρ
[7, 1336]   διὰ τῆς παιδιᾶς. δεῖ δὲ  καὶ   τὰς παιδιὰς εἶναι μήτε ἀνελευθέρους
[7, 1328]   τούς τε βίους ἑτέρους ποιοῦνται  καὶ   τὰς πολιτείας. ἐπισκεπτέον δὲ καὶ
[7, 1333]   καὶ τοῦτο τὸ μέρος δηλονότι.  καὶ   τὰς πράξεις δ' ἀνάλογον ἐροῦμεν
[7, 1333]   τρόπον καὶ περὶ τοὺς βίους  καὶ   τὰς τῶν πραγμάτων αἱρέσεις: δεῖ
[7, 1332]   ἁπλῶς ἀγαθά, δῆλον δ' ὅτι  καὶ   τὰς χρήσεις ἀναγκαῖον σπουδαίας καὶ
[7, 1330]   ἀντιποιουμένας πόλεις λίαν ἀρχαίως ὑπολαμβάνουσιν,  καὶ   ταῦθ' ὁρῶντες ἐλεγχομένας ἔργῳ τὰς
[7, 1329]   (πόλεως μάλιστα ὄντα, πότερον ἕτερα  καὶ   ταῦτα θετέον τοῖς αὐτοῖς
[7, 1331]   συσσιτίων ἐν τούτοις τοῖς φυλακτηρίοις.  καὶ   ταῦτα μὲν δὴ τοῦτον ἄν
[7, 1332]   εἶναι καὶ χρῆσιν ἀρετῆς τελείαν,  καὶ   ταύτην (οὐκ ἐξ ὑποθέσεως ἀλλ'
[7, 1327]   καὶ πολιτικὸν ζήσεται βίον, ἀναγκαῖον  καὶ   ταύτην τὴν δύναμιν ὑπάρχειν πρὸς
[7, 1328]   εὐεργεσίαν ὑπολαμβάνουσι, πρὸς τῷ βλάβει  καὶ   ταύτης ἀποστερεῖσθαι (νομίζουσιν: ὅθεν εἴρηται
[7, 1328]   τι καὶ κοινὸν εἶναι δεῖ  καὶ   ταὐτὸ τοῖς κοινωνοῖς, ἄν τε
[7, 1335]   πολιτικὴν εὐεξίαν οὐδὲ πρὸς ὑγίειαν  καὶ   τεκνοποιίαν, οὔτε θεραπευτικὴ καὶ
[7, 1336]   τὴν ἱκνουμένην καὶ ὑπὲρ αὑτῶν  καὶ   τέκνων καὶ γυναικῶν τιμαλφεῖν τοὺς
[7, 1327]   ἐστι πλήρη, διανοίας (δὲ ἐνδεέστερα  καὶ   τέχνης, διόπερ ἐλεύθερα μὲν διατελεῖ
[7, 1327]   περὶ τὴν Ἀσίαν διανοητικὰ μὲν  καὶ   τεχνικὰ τὴν ψυχήν, ἄθυμα δέ,
[7, 1329]   πόλεως, εἴρηται γεωργοὺς μὲν γὰρ  καὶ   τεχνίτας καὶ πᾶν τὸ θητικὸν
[7, 1328]   πλῆθος, οἳ παρασκευάσουσι τὴν τροφήν,  καὶ   τεχνίτας, καὶ τὸ μάχιμον, καὶ
[7, 1328]   αὐτοὺς ἅπαντας εἶναι καὶ γεωργοὺς  καὶ   τεχνίτας καὶ τοὺς βουλευομένους καὶ
[7, 1334]   εἶναι τῷ τε ἀρίστῳ ἀνδρὶ  καὶ   τῇ ἀρίστῃ πολιτείᾳ, φανερὸν ὅτι
[7, 1328]   ἐν τῇ κάλλιστα πολιτευομένῃ πόλει  καὶ   τῇ κεκτημένῃ δικαίους ἄνδρας ἁπλῶς,
[7, 1336]   ἀκουσμάτων καὶ τῶν ὁραμάτων ἀνελευθερίαν  καὶ   τηλικούτους ὄντας. ὅλως μὲν οὖν
[7, 1329]   (μεταβαλόντας Ἰταλοὺς ἀντ' Οἰνωτρῶν κληθῆναι  καὶ   τὴν ἀκτὴν ταύτην τῆς Εὐρώπης
[7, 1334]   καὶ τὴν περὶ τὰ πολεμικὰ  καὶ   τὴν ἄλλην νομοθεσίαν τοῦ σχολάζειν
[7, 1331]   γραφὰς δικῶν καὶ τὰς κλήσεις  καὶ   τὴν ἄλλην τὴν τοιαύτην διοίκησιν,
[7, 1329]   τε θεραπείαν ἀποδιδόναι τοῖς θεοῖς  καὶ   τὴν ἀνάπαυσιν ἔχειν περὶ αὐτοὺς
[7, 1334]   δὲ μείζω τε ἀγαθὰ ταῦτα  καὶ   τὴν ἀπόλαυσιν τὴν τούτων
[7, 1323]   βίος. ἀδήλου γὰρ ὄντος τούτου  καὶ   τὴν ἀρίστην ἀναγκαῖον ἄδηλον εἶναι
[7, 1323]   καὶ ἁπλῶς καὶ ἡμῖν, ἀνάγκη  καὶ   τὴν διάθεσιν τὴν ἀρίστην ἑκάστου
[7, 1323]   ὑπάρχει τοῖς τὸ ἦθος μὲν  καὶ   τὴν διάνοιαν κεκοσμημένοις εἰς ὑπερβολήν,
[7, 1325]   πράττειν εὖ, τὴν δ' εὐπραγίαν  καὶ   τὴν εὐδαιμονίαν εἶναι ταὐτόν̓ ὅτι
[7, 1325]   ἀλλ' εἰ ταῦτα λέγεται καλῶς  καὶ   τὴν εὐδαιμονίαν (εὐπραγίαν θετέον, καὶ
[7, 1326]   γὰρ (νόμος τάξις τίς ἐστι,  καὶ   τὴν εὐνομίαν ἀναγκαῖον εὐταξίαν εἶναι,
[7, 1323]   τις εἶναι τὴν φύσιν, ἐπεὶ  καὶ   τὴν εὐτυχίαν τῆς εὐδαιμονίας διὰ
[7, 1331]   ἔτι δὲ περὶ τὴν ἀγορανομίαν  καὶ   τὴν καλουμένην (ἀστυνομίαν, πρὸς ἀγορᾷ
[7, 1330]   δύο μέρη (διῃρῆσθαι τὴν χώραν,  καὶ   τὴν μὲν εἶναι κοινὴν τὴν
[7, 1330]   καλοῦσί τινες τῶν ἀμπέλων συστάδας,  καὶ   τὴν μὲν (ὅλην μὴ ποιεῖν
[7, 1333]   πάσας τὰς ἀρετὰς τοὺς νόμους  καὶ   τὴν παιδείαν, ἀλλὰ φορτικῶς ἀπέκλιναν
[7, 1333]   ἔστι δὲ ὡς ἑτέρους. ~(ὥστε  καὶ   τὴν παιδείαν ἔστιν ὡς τὴν
[7, 1332]   δῆλον γὰρ ὡς ἀκολουθεῖν δεήσει  καὶ   τὴν παιδείαν κατὰ τὴν διαίρεσιν
[7, 1334]   τὸν νομοθέτην μᾶλλον σπουδάζειν ὅπως  καὶ   τὴν περὶ τὰ πολεμικὰ καὶ
[7, 1324]   εὖ τίθενται ἐφ' ἑνός, οὗτοι  καὶ   τὴν πόλιν ὅλην, ἐὰν
[7, 1327]   εἶναί φασι πρὸς (τὴν εὐνομίαν,  καὶ   τὴν πολυανθρωπίαν: γίνεσθαι μὲν γὰρ
[7, 1336]   ποιεῖσθαι τὴν ἐπιμέλειαν τοιαύτην τε  καὶ   τὴν ταύτῃ παραπλησίαν: τὴν δ'
[7, 1326]   τὴν πολιτικὴν κοινωνίαν: ἐνδέχεται δὲ  καὶ   τὴν (ταύτης ὑπερβάλλουσαν κατὰ πλῆθος
[7, 1334]   ὥστε πρὸς τούτους τὴν γένεσιν  καὶ   τὴν τῶν ἐθῶν δεῖ παρασκευάζειν
[7, 1332]   πολλὰ γὰρ παρὰ τοὺς ἐθισμοὺς  καὶ   τὴν φύσιν πράττουσι διὰ τὸν
[7, 1327]   τῶν ἀναγκαίων μετέχειν (τὴν πόλιν  καὶ   τὴν χώραν τῆς θαλάττης, οὐκ
[7, 1327]   εὐσύνοπτον ἔφαμεν εἶναι δεῖν, οὕτω  καὶ   τὴν χώραν: τὸ δ' εὐσύνοπτον
[7, 1332]   καὶ ποιόν τινα τὸ σῶμα  καὶ   τὴν ψυχήν. ἔνια δὲ οὐθὲν
[7, 1336]   ὑπάρξει κοινωνεῖν ἤδη καὶ μέθης,  καὶ   τῆς ἀπὸ τῶν τοιούτων γιγνομένης
[7, 1334]   νομοθεσίαν τοῦ σχολάζειν (ἕνεκεν τάξῃ  καὶ   τῆς εἰρήνης, μαρτυρεῖ τὰ γιγνόμενα
[7, 1325]   κοινωνίαν, ζωῆς ἀγαθῆς πῶς (μεθέξουσι  καὶ   τῆς ἐνδεχομένης αὐτοῖς εὐδαιμονίας. διοίσει
[7, 1331]   οὖν τοῦ τε εὖ ζῆν  καὶ   τῆς εὐδαιμονίας ἐφίενται (πάντες, φανερόν,
[7, 1330]   κοινὴν εἶναι τῆς ἠπείρου τε  (καὶ   τῆς θαλάττης καὶ τῆς χώρας
[7, 1323]   ὥστ' εἴπερ ἐστὶν ψυχὴ  καὶ   τῆς κτήσεως καὶ τοῦ σώματος
[7, 1326]   ἀκριβέστερον, ὅταν ὅλως περὶ κτήσεως  καὶ   τῆς περὶ τὴν οὐσίαν εὐπορίας
[7, 1324]   εὐδαίμονά φασιν. παρ' ἐνίοις δὲ  καὶ   τῆς πολιτείας οὗτος ὅρος καὶ
[7, 1324]   πόλεως μᾶλλον ξενικὸς  καὶ   τῆς πολιτικῆς κοινωνίας ἀπολελυμένος, ἔτι
[7, 1330]   ἠπείρου τε (καὶ τῆς θαλάττης  καὶ   τῆς χώρας ἁπάσης ὁμοίως ἐκ
[7, 1334]   καὶ σῶμα δύ' ἐστίν, οὕτω  καὶ   τῆς ψυχῆς ὁρῶμεν δύο μέρη,
[7, 1333]   (γίγνωνται, καὶ διὰ τίνων ἐπιτηδευμάτων,  καὶ   τί τὸ τέλος τῆς ἀρίστης
[7, 1326]   συμβαίνῃ ποιεῖσθαι (μνείαν, πῶς δεῖ  καὶ   τίνα τρόπον ἔχειν πρὸς τὴν
[7, 1327]   καὶ διορίζοντας τίνας οὐ δεῖ  καὶ   τίνας ἐπιμίσγεσθαι δεῖ (πρὸς ἀλλήλους.
[7, 1324]   ὄντος αἱρετοῦ κοινωνεῖν πόλεως εἴτε  καὶ   τισὶ μὲν μὴ τοῖς δὲ
[7, 1334]   τῇ γενέσει τῆς ψυχῆς, οὕτω  καὶ   τὸ ἄλογον τοῦ λόγον ἔχοντος.
[7, 1328]   γὰρ δὴ παρὰ φίλων ἀπάγχεαι.  καὶ   τὸ ἄρχον δὲ καὶ τὸ
[7, 1332]   τῶν ἐθῶν ἐπὶ τὸ χεῖρον  καὶ   τὸ βέλτιον. τὰ μὲν οὖν
[7, 1329]   ἐπεὶ δὲ καὶ τὸ πολεμικὸν  καὶ   τὸ βουλευόμενον περὶ τῶν συμφερόντων
[7, 1329]   τοῦτ' ἐστὶ τό τε ὁπλιτικὸν  καὶ   τὸ βουλευτικόν, πρέπει δὲ τήν
[7, 1329]   τό τε μάχιμον ἕτερον εἶναι  καὶ   τὸ γεωργοῦν. ἐν Αἰγύπτῳ τε
[7, 1326]   αὕτη τυγχάνῃ παρεσκευασμένη βέλτιον, ἀνάγκη  καὶ   τὸ γιγνόμενον ὑπὸ τῆς τέχνης
[7, 1325]   τοῖς γὰρ ὁμοίοις τὸ καλὸν  καὶ   τὸ δίκαιον ἐν τῷ ἐν
[7, 1330]   τε γὰρ ἴσον οὕτως ἔχει  καὶ   τὸ δίκαιον καὶ τὸ πρὸς
[7, 1328]   ἀπάγχεαι. καὶ τὸ ἄρχον δὲ  καὶ   τὸ ἐλεύθερον ἀπὸ τῆς δυνάμεως
[7, 1328]   καὶ τεχνίτας, καὶ τὸ μάχιμον,  καὶ   τὸ εὔπορον, καὶ ἱερεῖς, καὶ
[7, 1323]   τοῖς ἐκτὸς ἀλλ' ἐκεῖνα ταύταις,  ~(καὶ   τὸ ζῆν εὐδαιμόνως, εἴτ' ἐν
[7, 1336]   τῶν τοιούτων ἐξορίζομεν, φανερὸν ὅτι  καὶ   τὸ θεωρεῖν γραφὰς
[7, 1332]   ἀρετῆς μέν εἰσιν, ἀναγκαῖαι δέ,  καὶ   τὸ καλῶς ἀναγκαίως ἔχουσιν αἱρετώτερον
[7, 1334]   δύο μέρη, τό τε ἄλογον  καὶ   τὸ λόγον ἔχον, καὶ τὰς
[7, 1328]   παρασκευάσουσι τὴν τροφήν, καὶ τεχνίτας,  καὶ   τὸ μάχιμον, καὶ τὸ εὔπορον,
[7, 1329]   ἑτέρας ἀκμῆς ἑκάτερον τῶν ἔργων,  καὶ   τὸ μὲν δεῖται φρονήσεως τὸ
[7, 1335]   τὴν ἄμβλωσιν: τὸ γὰρ ὅσιον  καὶ   τὸ μὴ διωρισμένον τῇ αἰσθήσει
[7, 1333]   διακονεῖν: πρὸς γὰρ τὸ καλὸν  καὶ   τὸ μὴ καλὸν οὐχ οὕτω
[7, 1325]   δὲ μὴ ἴσον τοῖς ἴσοις  καὶ   τὸ μὴ ὅμοιον τοῖς ὁμοίοις
[7, 1332]   ἀκολουθεῖ γὰρ τῷ καθ' ἕκαστον  καὶ   τὸ πάντας. ἀλλὰ μὴν ἀγαθοί
[7, 1336]   λέγειν ὁτιοῦν τῶν αἰσχρῶν γίνεται  καὶ   τὸ ποιεῖν σύνεγγυς: μάλιστ