Alphabétiquement     [«   »]
τισὶ 3
τισι 2
τισίν 1
τὸ 182
τό 12
τόδε 1
τοι 1
Fréquences     [«    »]
168 μὲν
155 πρὸς
132 τῆς
182 τὸ
191 γὰρ
258 τῶν
259 τὴν
HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, La Politique, livre VII

τὸ


Livre, pages
[7, 1327]   αὐτῶν, ὑπάρξει τῇ πόλει τοῦτο  τὸ   ἀγαθόν, εἰ δέ τι βλαβερόν,
[7, 1324]   δὲ οὐ μικρὸν ποτέρως ἔχει  τὸ   ἀληθές: ἀνάγκη γὰρ τόν γε
[7, 1334]   γενέσει τῆς ψυχῆς, οὕτω καὶ  τὸ   ἄλογον τοῦ λόγον ἔχοντος. φανερὸν
[7, 1325]   λόγοις. τὸ δὲ μᾶλλον ἐπαινεῖν  τὸ   ἀπρακτεῖν τοῦ πράττειν οὐκ ἀληθές:
[7, 1328]   ἀρίστης. ἐπεὶ δ' ἐστὶν εὐδαιμονία  τὸ   ἄριστον, αὕτη δὲ ἀρετῆς ἐνέργεια
[7, 1333]   γε οὐκέτι ὑπάρχει τοῖς Λάκωσι  τὸ   ἄρχειν, οὐκ εὐδαίμονες, οὐδ'
[7, 1328]   δὴ παρὰ φίλων ἀπάγχεαι. καὶ  τὸ   ἄρχον δὲ καὶ τὸ ἐλεύθερον
[7, 1327]   πρὸς τὴν πόλιν, ὥστε μήτε  τὸ   αὐτὸ νέμειν ἄστυ μήτε πόρρω
[7, 1334]   παιδεύσας δύνασθαι σχολάζειν. (ἐπεὶ δὲ  τὸ   αὐτὸ τέλος εἶναι φαίνεται καὶ
[7, 1332]   ἐθῶν ἐπὶ τὸ χεῖρον καὶ  τὸ   βέλτιον. τὰ μὲν οὖν ἄλλα
[7, 1333]   καταστήσαντες τὰς πολιτείας, οὔτε πρὸς  τὸ   βέλτιστον τέλος φαίνονται συντάξαντες τὰ
[7, 1327]   καὶ κατὰ θάλατταν, καὶ πρὸς  τὸ   βλάψαι τοὺς ἐπιτιθεμένους, εἰ μὴ
[7, 1329]   δὲ καὶ τὸ πολεμικὸν καὶ  τὸ   βουλευόμενον περὶ τῶν συμφερόντων καὶ
[7, 1329]   ἐστὶ τό τε ὁπλιτικὸν καὶ  τὸ   βουλευτικόν, πρέπει δὲ τήν τε
[7, 1335]   Τροιζηνίοις, ὡς πολλῶν διαφθειρομένων διὰ  τὸ   γαμίσκεσθαι τὰς νεωτέρας, ἀλλ' οὐ
[7, 1325]   ποιεῖσθαι μηδὲ (πρὸς τοῦτο φροντίζειν:  τὸ   γὰρ ἄριστον αἱρετώτατον, τὸ δ'
[7, 1329]   τοῖς πολίταις, πολῖται δὲ οὗτοι.  τὸ   γὰρ (βάναυσον οὐ μετέχει τῆς
[7, 1335]   ζωὴν (ἐμποιεῖσθαι δεῖ τὴν ἄμβλωσιν:  τὸ   γὰρ ὅσιον καὶ τὸ μὴ
[7, 1326]   δ' ἀναγκαῖον εἶναι τὴν παντοφόρον:  τὸ   γὰρ πάντα ὑπάρχειν καὶ δεῖσθαι
[7, 1333]   τῆς πολιτείας αὐτῶν, ὅτι διὰ  τὸ   γεγυμνάσθαι πρὸς τοὺς κινδύνους πολλῶν
[7, 1332]   δέδωκε τὴν διαίρεσιν ποιήσασα αὐτὸ  τὸ   γένει ταὐτὸ τὸ μὲν νεώτερον
[7, 1328]   οὐδεμιᾶς ἐξ ἧς ἕν τι  τὸ   γένος ἓν γάρ τι καὶ
[7, 1329]   δὲ καὶ οἱ Χῶνες Οἰνωτροὶ  τὸ   γένος. μὲν οὖν τῶν
[7, 1329]   τε μάχιμον ἕτερον εἶναι καὶ  τὸ   γεωργοῦν. ἐν Αἰγύπτῳ τε γὰρ
[7, 1328]   οἷον ὀργάνῳ τε παντὶ πρὸς  τὸ   γιγνόμενον ἔργον καὶ τοῖς δημιουργοῖς:
[7, 1326]   τυγχάνῃ παρεσκευασμένη βέλτιον, ἀνάγκη καὶ  τὸ   γιγνόμενον ὑπὸ τῆς τέχνης εἶναι
[7, 1332]   λέγω δ' ἐξ ὑποθέσεως τἀναγκαῖα,  τὸ   δ' ἁπλῶς τὸ καλῶς: οἷον
[7, 1326]   τοὺς δὲ ἐπὶ τὴν τρυφήν.  τὸ   δ' εἶδος τῆς χώρας οὐ
[7, 1325]   φροντίζειν: τὸ γὰρ ἄριστον αἱρετώτατον,  τὸ   δ' εὖ πράττειν ἄριστον. τοῦτο
[7, 1327]   δεῖν, οὕτω καὶ τὴν χώραν:  τὸ   δ' εὐσύνοπτον τὸ εὐβοήθητον εἶναι
[7, 1328]   τὸ μὲν τούτου ἕνεκεν  τὸ   δ' οὗ ἕνεκεν, οὐθέν (ἔν)
[7, 1333]   μὲν ἔχει λόγον καθ' αὑτό,  τὸ   δ' οὐκ ἔχει μὲν καθ'
[7, 1329]   καὶ τὸ μὲν δεῖται φρονήσεως  τὸ   δὲ δυνάμεως, ἑτέροις: δὲ
[7, 1330]   τὰς πρὸς τοὺς θεοὺς λειτουργίας  τὸ   δὲ ἕτερον εἰς τὴν τῶν
[7, 1330]   μέρος τὸ πρὸς τὰς ἐσχατιάς,  (τὸ   δὲ ἕτερον πρὸς πόλιν, ἵνα
[7, 1329]   τούτων ἕκαστον, τὸ μὲν ἀεὶ  τὸ   δὲ κατὰ μέρος. (ἔοικε δὲ
[7, 1332]   ἔσεσθαι τῷ νομοθέτῃ, διωρίσμεθα πρότερον:  (τὸ   δὲ λοιπὸν ἔργον ἤδη παιδείας.
[7, 1335]   τῆς εἰς τὸ φανερὸν γεννήσεως:  τὸ   δὲ λοιπὸν ὑγιείας χάριν
[7, 1325]   ἱκανῶς ἐν τοῖς πρώτοις λόγοις.  τὸ   δὲ μᾶλλον ἐπαινεῖν τὸ ἀπρακτεῖν
[7, 1325]   τοῦτο γὰρ ἴσον καὶ ὅμοιον:  τὸ   δὲ μὴ ἴσον τοῖς ἴσοις
[7, 1334]   (ὧν τὸ μέν ἐστιν ὄρεξις  τὸ   δὲ νοῦς, ὥσπερ δὲ τὸ
[7, 1324]   φύσει τὸ μὲν δεσποστόν ἐστι  τὸ   δὲ οὐ δεσποστόν, ὥστε εἴπερ
[7, 1332]   γένει ταὐτὸ τὸ μὲν νεώτερον  τὸ   δὲ πρεσβύτερον, ὧν τοῖς μὲν
[7, 1329]   νῦν καλούμενοι τὴν ἐπωνυμίαν (Αὔσονες,  τὸ   δὲ πρὸς τὴν Ἰαπυγίαν καὶ
[7, 1332]   κυρία κυρίαν γὰρ ὑπάρχειν τίθεμεν:  τὸ   δὲ σπουδαίαν εἶναι τὴν πόλιν
[7, 1331]   γὰρ λέγειν εὐχῆς ἔργον ἐστί,  τὸ   δὲ συμβῆναι τύχης. διὸ περὶ
[7, 1327]   διόπερ ἀρχόμενα καὶ δουλεύοντα διατελεῖ:  τὸ   δὲ τῶν Ἑλλήνων γένος, ὥσπερ
[7, 1334]   μὴ πάντων δεσποτείας: τρίτον δὲ  τὸ   δεσπόζειν τῶν ἀξίων δουλεύειν. ὅτι
[7, 1331]   θεοῖς τὰ δὲ ἥρωσιν. ἀλλὰ  τὸ   διατρίβειν νῦν ἀκριβολογουμένους καὶ λέγοντας
[7, 1325]   γὰρ ὁμοίοις τὸ καλὸν καὶ  τὸ   δίκαιον ἐν τῷ ἐν μέρει,
[7, 1330]   γὰρ ἴσον οὕτως ἔχει καὶ  τὸ   δίκαιον καὶ τὸ πρὸς τοὺς
[7, 1332]   τὴν πολιτείαν τὴν συνεστηκυῖαν παρὰ  τὸ   δίκαιον. μετὰ γὰρ τῶν ἀρχομένων
[7, 1324]   (αὐτοὶ μὲν γὰρ παρ' αὑτοῖς  τὸ   δικαίως ἄρχειν ζητοῦσι, πρὸς δὲ
[7, 1324]   τοῦτ' ἐστὶν ἔργον τοῦ πολιτικοῦ,  τὸ   δύνασθαι θεωρεῖν ὅπως ἄρχῃ (καὶ
[7, 1328]   καὶ τὸ ἄρχον δὲ καὶ  τὸ   ἐλεύθερον ἀπὸ τῆς δυνάμεως ταύτης
[7, 1334]   ὧν τε ἐν τῇ σχολῇ  τὸ   ἔργον καὶ ὧν ἐν τῇ
[7, 1330]   δαπάνην, τῆς δὲ τῶν ἰδιωτῶν  τὸ   ἕτερον μέρος τὸ πρὸς τὰς
[7, 1326]   πρῶτον πλῆθος αὔταρκες πρὸς  τὸ   εὖ ζῆν ἐστι κατὰ τὴν
[7, 1331]   δύ' ἐστὶν ἐν οἷς γίγνεται  τὸ   εὖ πᾶσι, τούτοιν δ' ἐστὶν
[7, 1327]   τὴν χώραν: τὸ δ' εὐσύνοπτον  τὸ   εὐβοήθητον εἶναι τὴν χώραν ἐστίν.
[7, 1328]   τεχνίτας, καὶ τὸ μάχιμον, καὶ  τὸ   εὔπορον, καὶ ἱερεῖς, καὶ κριτὰς
[7, 1324]   αὐτήν. ὅσοι γὰρ ἐν πλούτῳ  τὸ   ζῆν εὖ τίθενται ἐφ' ἑνός,
[7, 1323]   ἐκτὸς ἀλλ' ἐκεῖνα ταύταις, ~(καὶ  τὸ   ζῆν εὐδαιμόνως, εἴτ' ἐν τῷ
[7, 1333]   τὸ χρῆσθαι τοῖς νόμοις, ἀποβεβλήκασι  τὸ   ζῆν καλῶς. οὐκ ὀρθῶς δ'
[7, 1331]   δεῖται γὰρ καὶ χορηγίας τινὸς  τὸ   ζῆν καλῶς, ~(τούτου δὲ ἐλάττονος
[7, 1328]   τέχνας πολλῶν γὰρ ὀργάνων δεῖται  τὸ   ζῆν, τρίτον δὲ ὅπλα τοὺς
[7, 1324]   οὔτε τοῦ κυβερνήτου ἔργον ἐστὶ  τὸ   πεῖσαι βιάσασθαι τοῦ
[7, 1323]   ἀμφοῖν, ὅτι μᾶλλον ὑπάρχει τοῖς  τὸ   ἦθος μὲν καὶ τὴν διάνοιαν
[7, 1325]   δὲ νομοθέτου τοῦ σπουδαίου ἐστὶ  τὸ   θεάσασθαι πόλιν καὶ γένος ἀνθρώπων
[7, 1328]   δὲ καὶ πρῶτον τὴν περὶ  τὸ   θεῖον ἐπιμέλειαν, ἣν καλοῦσιν ἱερατείαν,
[7, 1336]   τοιούτων ἐξορίζομεν, φανερὸν ὅτι καὶ  τὸ   θεωρεῖν γραφὰς λόγους
[7, 1329]   γὰρ καὶ τεχνίτας καὶ πᾶν  τὸ   θητικὸν ἀναγκαῖον (ὑπάρχειν) ταῖς πόλεσιν,
[7, 1330]   πρὸς αὐτοὺς πολέμων, ὡς διὰ  τὸ   ἴδιον οὐκ ἂν δυναμένους βουλεύσασθαι
[7, 1323]   καὶ τούτοις ἐπιλέγειν μὴ μόνον  τὸ   καλὸν ἀλλὰ καὶ τὸ χρήσιμον.
[7, 1330]   δὲ λίαν φροντίζουσι καὶ παρὰ  τὸ   καλόν. διὸ παρ' ἐνίοις νόμος
[7, 1325]   τῆς ἀρετῆς. τοῖς γὰρ ὁμοίοις  τὸ   καλὸν καὶ τὸ δίκαιον ἐν
[7, 1333]   ἐλευθέροις καλὸν διακονεῖν: πρὸς γὰρ  τὸ   καλὸν καὶ τὸ μὴ καλὸν
[7, 1332]   μέν εἰσιν, ἀναγκαῖαι δέ, καὶ  τὸ   καλῶς ἀναγκαίως ἔχουσιν αἱρετώτερον μὲν
[7, 1332]   ὑποθέσεως τἀναγκαῖα, τὸ δ' ἁπλῶς  τὸ   καλῶς: οἷον τὰ περὶ τὰς
[7, 1329]   ἔχει γὰρ αὕτη διαίρεσις  τὸ   κατ' ἀξίαν. ἀλλὰ μὴν καὶ
[7, 1325]   οὐ πρὸς πόλεμον οὐδὲ πρὸς  τὸ   κρατεῖν ἔσται τῶν πολεμίων: (μηθὲν
[7, 1333]   τὸν σκοπόν, ὅτι πάντα πρὸς  τὸ   κρατεῖν καὶ πρὸς πόλεμον ἐνομοθέτησεν.
[7, 1326]   καὶ κρίσις ἔργον: πρὸς δὲ  τὸ   κρίνειν (περὶ τῶν δικαίων καὶ
[7, 1325]   τις τούτων οὕτω διωρισμένων (ὅτι  τὸ   κύριον εἶναι πάντων ἄριστον: οὕτω
[7, 1326]   τῆς πολιτείας: οὐ γὰρ χαλεπὸν  τὸ   λανθάνειν διὰ τὴν ὑπερβολὴν τοῦ
[7, 1336]   ἀνελευθέροις ἀνδραποδωδίας χάριν. ἐπεὶ δὲ  τὸ   λέγειν τι τῶν τοιούτων ἐξορίζομεν,
[7, 1333]   τοῖς κατὰ φύσιν: βέλτιον δὲ  τὸ   λόγον ἔχον. διῄρηταί τε διχῇ,
[7, 1334]   μέρη, τό τε ἄλογον καὶ  τὸ   λόγον ἔχον, καὶ τὰς ἕξεις
[7, 1332]   τύχαις ταῖς φαύλαις καλῶς: ἀλλὰ  τὸ   μακάριον ἐν τοῖς ἐναντίοις ἐστίν
[7, 1328]   τὴν τροφήν, καὶ τεχνίτας, καὶ  τὸ   μάχιμον, καὶ τὸ εὔπορον, καὶ
[7, 1326]   ἄν τις τοῦ διαφέροντος κατὰ  τὸ   μέγεθος τοῦ σώματος. οὐ μὴν
[7, 1324]   εἶναι τῆς μεγίστης, πολιτικῶς δὲ  τὸ   μὲν ἄδικον οὐκ ἔχειν, ἐμπόδιον
[7, 1329]   καὶ κεχώρισται δὴ τούτων ἕκαστον,  τὸ   μὲν ἀεὶ τὸ δὲ κατὰ
[7, 1327]   μέρος εἶναι δεῖ τῆς πόλεως.  τὸ   μὲν γὰρ ἐπιβατικὸν (ἐλεύθερον καὶ
[7, 1332]   εὐπορίας ἁπλῶς εἰσι κάλλισται πράξεις.  τὸ   μὲν γὰρ ἕτερον κακοῦ τινὸς
[7, 1329]   δὲ δῆλον ἐκ τῆς ὑποθέσεως:  τὸ   μὲν γὰρ εὐδαιμονεῖν ἀναγκαῖον ὑπάρχειν
[7, 1331]   τοιαῦτα νοῆσαι, ἀλλὰ ποιῆσαι μᾶλλον:  τὸ   μὲν γὰρ λέγειν εὐχῆς ἔργον
[7, 1329]   ἀκμῆς ἑκάτερον τῶν ἔργων, καὶ  τὸ   μὲν δεῖται φρονήσεως τὸ δὲ
[7, 1324]   ἄτοπον δὲ εἰ μὴ φύσει  τὸ   μὲν δεσποστόν ἐστι τὸ δὲ
[7, 1334]   τούτων δύο τὸν ἀριθμόν, (ὧν  τὸ   μέν ἐστιν ὄρεξις τὸ δὲ
[7, 1330]   δίχα πάλιν, τῆς μὲν κοινῆς  τὸ   μὲν ἕτερον μέρος εἰς τὰς
[7, 1333]   δύο μέρη τῆς ψυχῆς, ὧν  τὸ   μὲν ἔχει λόγον καθ' αὑτό,
[7, 1332]   ποιήσασα αὐτὸ τὸ γένει ταὐτὸ  τὸ   μὲν νεώτερον τὸ δὲ πρεσβύτερον,
[7, 1331]   εὖ παρεσκευασμένοις. ἐπεὶ δὲ δεῖ  τὸ   μὲν πλῆθος τῶν πολιτῶν ἐν
[7, 1329]   τῶν νόμων ἐνίοις. ᾤκουν δὲ  τὸ   μὲν πρὸς τὴν Τυρρηνίαν Ὀπικοὶ
[7, 1328]   τοιούτων ἐστίν. ὅταν δ'  τὸ   μὲν τούτου ἕνεκεν τὸ δ'
[7, 1325]   ἀναγκαίων οὐδενὸς μετέχει τῶν καλῶν.  τὸ   μέντοι νομίζειν πᾶσαν ἀρχὴν εἶναι
[7, 1333]   οὖν ἀνάγκη διῃρῆσθαι καὶ τοῦτο  τὸ   μέρος δηλονότι. καὶ τὰς πράξεις
[7, 1336]   ποιεῖσθαι τηλικούτων συμφέρει. (πρὸς δὲ  τὸ   μὴ διαστρέφεσθαι τὰ μέλη δι'
[7, 1335]   ἄμβλωσιν: τὸ γὰρ ὅσιον καὶ  τὸ   μὴ διωρισμένον τῇ αἰσθήσει καὶ
[7, 1334]   χρῆσθαι τοῖς ἀγαθοῖς, ἔτι μᾶλλον  τὸ   μὴ δύνασθαι ἐν τῷ σχολάζειν
[7, 1333]   πρὸς γὰρ τὸ καλὸν καὶ  τὸ   μὴ καλὸν οὐχ οὕτω διαφέρουσιν
[7, 1324]   νόμιμόν ἐστιν; οὐ νόμιμον δὲ  τὸ   μὴ μόνον δικαίως ἀλλὰ καὶ
[7, 1325]   μὴ ἴσον τοῖς ἴσοις καὶ  τὸ   μὴ ὅμοιον τοῖς ὁμοίοις παρὰ
[7, 1330]   ἐργασίαν εἶεν χρήσιμοι καὶ πρὸς  τὸ   μηδὲν νεωτερίζειν ἀσφαλεῖς, δεύτερον δὲ
[7, 1335]   ὅσαις γὰρ τῶν πόλεων ἐπιχωριάζεται  τὸ   νέους συζευγνύναι καὶ νέας, ἀτελεῖς
[7, 1328]   τῆς ὅλης συστάσεως ὧν ἄνευ  τὸ   ὅλον οὐκ ἂν εἴη, δῆλον
[7, 1326]   ἔργον, ἥτις καὶ τόδε συνέχει  τὸ   πᾶν. διὸ καὶ πόλιν ἧς
[7, 1332]   γὰρ τῷ καθ' ἕκαστον καὶ  τὸ   πάντας. ἀλλὰ μὴν ἀγαθοί γε
[7, 1335]   καὶ περὶ τὴν οἰκονομίαν ἐγκληματικὸν  τὸ   πάρεγγυς: ἔτι δ' ὅθεν ἀρχόμενοι
[7, 1330]   τῷ πλήθει διαφέροντας οὐ καλὸν  τὸ   πειρᾶσθαι σῴζεσθαι διὰ τῆς τῶν
[7, 1324]   τοῦτ' ἐστὶν ἔργον, ἀλλ' οὐ  τὸ   περὶ ἕκαστον αἱρετόν, ἡμεῖς δὲ
[7, 1335]   τέλος τῆς γεννήσεως ὡς ἐπὶ  τὸ   πλεῖστον εἰπεῖν ἀνδράσι μὲν
[7, 1326]   κἂν εἰ δεῖ κρίνειν πρὸς  τὸ   πλῆθος ἀποβλέποντας, οὐ κατὰ τὸ
[7, 1331]   τῆς χώρας πᾶσιν. ἐπεὶ δὲ  τὸ   πλῆθος διαιρεῖται τῆς πόλεως εἰς
[7, 1335]   ὁρισθῆναι δὲ δεῖ τῆς τεκνοποιίας  τὸ   πλῆθος, ἐὰν δέ τισι γίγνηται
[7, 1326]   δεῖ δὲ μᾶλλον μὴ εἰς  τὸ   πλῆθος εἰς δὲ δύναμιν ἀποβλέπειν.
[7, 1327]   δ' εὐέξοδον. ~(ἔτι δ' ὥσπερ  τὸ   πλῆθος τὸ τῶν ἀνθρώπων εὐσύνοπτον
[7, 1326]   οὐδεμίαν ὁρῶμεν οὖσαν ἀνειμένην πρὸς  τὸ   πλῆθος. τοῦτο δὲ δῆλον καὶ
[7, 1332]   εἶναι τοὺς ἐν τῷ πολιτεύματι  τὸ   πλῆθος ὥστ' εἶναι κρείττους πάντων
[7, 1336]   ὁτιοῦν τῶν αἰσχρῶν γίνεται καὶ  τὸ   ποιεῖν σύνεγγυς: μάλιστα μὲν οὖν
[7, 1329]   τὰς πολιτικά. ἐπεὶ δὲ καὶ  τὸ   πολεμικὸν καὶ τὸ βουλευόμενον περὶ
[7, 1327]   πλῆθος, ὑπεναντίαν δ' εἶναι πρὸς  τὸ   πολιτεύεσθαι καλῶς. ὅτι μὲν οὖν,
[7, 1329]   τοὺς θεούς: ἐπεὶ δὲ διῄρηται  τὸ   πολιτικὸν εἰς δύο μέρη, τοῦτ'
[7, 1333]   οἱ πλεῖστοι τῶν ἀνθρώπων ζηλοῦσι  τὸ   πολλῶν δεσπόζειν, ὅτι πολλὴ χορηγία
[7, 1336]   διαιροῦντες τὰς ἡλικίας ὡς ἐπὶ  τὸ   πολὺ λέγουσιν οὐ κακῶς, ~(δεῖ
[7, 1332]   εὐδαιμονίαν, ἐξουσίας ὑπαρχούσης. ἐπεὶ δὲ  τὸ   προκείμενόν ἐστι τὴν ἀρίστην πολιτείαν
[7, 1330]   τῶν ἰδιωτῶν τὸ ἕτερον μέρος  τὸ   πρὸς τὰς ἐσχατιάς, (τὸ δὲ
[7, 1330]   ἔχει καὶ τὸ δίκαιον καὶ  τὸ   πρὸς τοὺς ἀστυγείτονας πολέμους ὁμονοητικώτερον.
[7, 1324]   θοίνην θυσίαν (ἀνθρώπους, ἀλλὰ  τὸ   πρὸς τοῦτο θηρευτόν: ἔστι δὲ
[7, 1337]   πᾶσα γὰρ τέχνη καὶ παιδεία  τὸ   προσλεῖπον βούλεται τῆς φύσεως ἀναπληροῦν.
[7, 1327]   οὐκ ἄδηλον. καὶ γὰρ πρὸς  τὸ   ῥᾷον φέρειν τοὺς πολέμους εὐβοηθήτους
[7, 1330]   ἐρυμνῶν οὐ πάσαις ὁμοίως ἔχει  τὸ   συμφέρον ταῖς πολιτείαις: οἷον ἀκρόπολις
[7, 1330]   ἀπὸ τῶν ἰδίων τε εἰσφέρειν  τὸ   συντεταγμένον καὶ διοικεῖν τὴν ἄλλην
[7, 1334]   δὲ τῆς εὐτυχίας ἀπόλαυσις καὶ  τὸ   σχολάζειν μετ' εἰρήνης ὑβριστὰς ποιεῖ
[7, 1330]   οἷς γὰρ πλείστοις χρώμεθα πρὸς  τὸ   σῶμα καὶ πλειστάκις, ταῦτα πλεῖστον
[7, 1332]   ζῴων: εἶτα καὶ ποιόν τινα  τὸ   σῶμα καὶ τὴν ψυχήν. ἔνια
[7, 1336]   ἐθνῶν ὀργάνοις τισὶ μηχανικοῖς,  τὸ   σῶμα ποιεῖ τῶν τοιούτων ἀστραβές.
[7, 1332]   ἀνθρώπων διαφέρειν, εὐθὺς πρῶτον κατὰ  τὸ   σῶμα πολλὴν ἔχοντες ὑπερβολήν, εἶτα
[7, 1334]   τὸ δὲ νοῦς, ὥσπερ δὲ  τὸ   σῶμα πρότερον τῇ γενέσει τῆς
[7, 1326]   (περὶ τῶν δικαίων καὶ πρὸς  τὸ   τὰς ἀρχὰς διανέμειν κατ' ἀξίαν
[7, 1330]   μᾶλλον: ~(τῶν δὲ λοιπῶν πρὸς  τὸ   τὰς πολιτικὰς πράξεις καὶ πολεμικὰς
[7, 1331]   πρὸς τὰς πολιορκίας. ὅμοιον γὰρ  τὸ   τείχη μὴ περιβάλλειν ταῖς πόλεσιν
[7, 1334]   γένεσις ἀπ' ἀρχῆς ἐστι καὶ  τὸ   τέλος ἀπό τινος ἀρχῆς ἄλλου
[7, 1331]   τὸ τέλος πάντων ἐπιτυγχάνουσιν, ἀλλὰ  τὸ   τέλος ἔθεντο φαῦλον, ὁτὲ δὲ
[7, 1331]   καὶ ἐπιστήμαις ταῦτα ἀμφότερα κρατεῖσθαι,  τὸ   τέλος καὶ τὰς εἰς τὸ
[7, 1331]   ὁτὲ δὲ τῶν μὲν πρὸς  τὸ   τέλος πάντων ἐπιτυγχάνουσιν, ἀλλὰ τὸ
[7, 1331]   τὸ τέλος καὶ τὰς εἰς  τὸ   τέλος πράξεις, ὅτι μὲν οὖν
[7, 1333]   διὰ τίνων ἐπιτηδευμάτων, καὶ τί  τὸ   τέλος τῆς ἀρίστης ζωῆς. διῄρηται
[7, 1333]   τούτων δὲ ἐν (ποτέρῳ μᾶλλον  τὸ   τέλος, τοῖς μὲν οὕτω διαιροῦσιν
[7, 1331]   τῷ τὸν σκοπὸν κεῖσθαι καὶ  τὸ   τέλος τῶν πράξεων ὀρθῶς, ἓν
[7, 1331]   ὀρθῶς, ἓν δὲ τὰς πρὸς  τὸ   τέλος φερούσας πράξεις εὑρίσκειν ἐνδέχεται
[7, 1331]   περιβάλλειν ταῖς πόλεσιν ἀξιοῦν καὶ  τὸ   τὴν χώραν εὐέμβολον ζητεῖν καὶ
[7, 1336]   ἴσως γὰρ οὐ κακῶς ἔλεγε  τὸ   τοιοῦτον Θεόδωρος τῆς τραγῳδίας
[7, 1328]   γὰρ πόλις πλῆθός ἐστιν οὐ  τὸ   τυχὸν ἀλλὰ πρὸς ζωὴν αὔταρκες,
[7, 1326]   τὸ πλῆθος ἀποβλέποντας, οὐ κατὰ  τὸ   τυχὸν πλῆθος τοῦτο ποιητέον ἀναγκαῖον
[7, 1327]   ~(ἔτι δ' ὥσπερ τὸ πλῆθος  τὸ   τῶν ἀνθρώπων εὐσύνοπτον ἔφαμεν εἶναι
[7, 1329]   λοιπὸν δ' ἐκ τῶν καταριθμηθέντων  τὸ   τῶν ἱερέων γένος. φανερὰ δὲ
[7, 1324]   σχεδὸν τε παιδεία καὶ  τὸ   τῶν νόμων πλῆθος: ἔτι δ'
[7, 1325]   ὑπάρξει τοῖς ἀποστεροῦσι καὶ βιαζομένοις  τὸ   τῶν ὄντων αἱρετώτατον: ἀλλ' ἴσως
[7, 1324]   πολιτείαν. νομίζουσι δ' οἱ μὲν  τὸ   τῶν πέλας ἄρχειν δεσποτικῶς μὲν
[7, 1333]   ἐπαινεῖν, ὅτι κρατεῖν ἤσκησεν ἐπὶ  τὸ   τῶν πέλας ἄρχειν: ταῦτα γὰρ
[7, 1331]   οὔτε γὰρ (ποῖόν τι δεῖ  τὸ   ὑγιαῖνον εἶναι σῶμα κρίνουσιν ἐνίοτε
[7, 1335]   ταύτην ἀφεῖσθαι δεῖ τῆς εἰς  τὸ   φανερὸν γεννήσεως: τὸ δὲ λοιπὸν
[7, 1327]   θυμός ἐστιν ποιῶν  τὸ   φιλητικόν: αὕτη γάρ ἐστιν
[7, 1327]   τινες δεῖν ὑπάρχειν τοῖς φύλαξι,  τὸ   φιλητικοὺς μὲν (εἶναι τῶν γνωρίμων
[7, 1325]   τῆς τῶν δούλων αὐτὸ  τὸ   φύσει ἐλεύθερον τοῦ (φύσει δούλου.
[7, 1332]   ἐπαμφοτερίζοντα, διὰ τῶν ἐθῶν ἐπὶ  τὸ   χεῖρον καὶ τὸ βέλτιον. τὰ
[7, 1333]   ἄδηλον πῶς λεκτέον. αἰεὶ γὰρ  τὸ   χεῖρον τοῦ βελτίονός ἐστιν ἕνεκεν,
[7, 1333]   αὐτοῦ, καὶ μηδενὸς ἐμποδίζοντος (πρὸς  τὸ   χρῆσθαι τοῖς νόμοις, ἀποβεβλήκασι τὸ
[7, 1323]   ὥσπερ ὄργανόν τι, πᾶν τε  τὸ   χρήσιμον εἴς τἰ, ὧν τὴν
[7, 1323]   μόνον τὸ καλὸν ἀλλὰ καὶ  τὸ   χρήσιμον. ὅλως τε δῆλον ὡς




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 7/06/2007