HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, La Politique, livre VII

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


ς  =  775 formes différentes pour 2231 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, pages
[7, 1336]   δύο δ' εἰσὶν ἡλικίαι πρὸς  ἃς   ἀναγκαῖον διῃρῆσθαι τὴν παιδείαν, πρὸς
[7, 1333]   φαμεν τὰς ἀρετὰς εἶναι καθ'  ἃς   ἀνὴρ ἀγαθὸς λέγεταί πως. τούτων
[7, 1336]   θεωροὺς ἤδη γίγνεσθαι τῶν μαθήσεων  ἃς   δεήσει μανθάνειν αὐτούς. δύο δ'
[7, 1330]   κατασκευάζῃ καθάπερ ἐν τοῖς γεωργοῖς  ἃς   καλοῦσί τινες τῶν ἀμπέλων συστάδας,
[7, 1336]   τοιαῦτα προοδοποιεῖν πρὸς τὰς ὕστερον  διατριβάς:   διὸ τὰς παιδιὰς εἶναι δεῖ
[7, 1329]   τοῦτον δὴ λέγουσι τὸν Ἰταλὸν  νομάδας   τοὺς (Οἰνωτροὺς ὄντας ποιῆσαι γεωργούς,
[7, 1330]   ἃς καλοῦσί τινες τῶν ἀμπέλων  συστάδας,   καὶ τὴν μὲν (ὅλην μὴ
[7, 1337]   ποιητέον τάξιν τινὰ περὶ τοὺς  παῖδας,   ἔπειτα πότερον συμφέρει κοινῇ (ποιεῖσθαι
[7, 1333]   πρὸς τούτους τοὺς σκοποὺς καὶ  παῖδας   ἔτι ὄντας παιδευτέον καὶ τὰς
[7, 1325]   καὶ μήτε πατέρα παίδων μήτε  παῖδας   πατρὸς μήθ' ὅλως φίλον φίλου
[7, 1332]   Ἰνδοῖς φησι Σκύλαξ εἶναι τοὺς  βασιλέας   τοσοῦτον διαφέροντας (τῶν ἀρχομένων, φανερὸν
[7, 1335]   ἐπιχωριάζεται τὸ νέους συζευγνύναι καὶ  νέας,   ἀτελεῖς καὶ μικροὶ τὰ σώματά
[7, 1332]   ὅτι καὶ τὰς χρήσεις ἀναγκαῖον  σπουδαίας   καὶ καλὰς εἶναι ταύτας (ἁπλῶς:
[7, 1331]   τίθεμεν, ταύτην δὲ πρὸς τὰς  ἀναγκαίας   πράξεις. μεμιμῆσθαι δὲ χρὴ τὴν
[7, 1332]   καλῶς: οἷον τὰ περὶ τὰς  δικαίας   πράξεις, αἱ δίκαιαι τιμωρίαι καὶ
[7, 1325]   γενέσθαι τὴν ἀρίστην ἄνευ συμμέτρου  χορηγίας.   διὸ δεῖ πολλὰ προϋ ποτεθεῖσθαι
[7, 1326]   (ἐπιτηδείως ἔχουσαν. ἔστι δὲ πολιτικῆς  χορηγίας   πρῶτον τό τε πλῆθος τῶν
[7, 1331]   φύσιν δεῖται γὰρ καὶ  χορηγίας   τινὸς τὸ ζῆν καλῶς, ~(τούτου
[7, 1330]   εἰς τὰς πρὸς τοὺς θεοὺς  λειτουργίας   τὸ δὲ ἕτερον εἰς τὴν
[7, 1336]   ἄλλων πράξεων καὶ διὰ τῆς  παιδιᾶς.   δεῖ δὲ καὶ τὰς παιδιὰς
[7, 1336]   τὰς ὕστερον διατριβάς: διὸ τὰς  παιδιὰς   εἶναι δεῖ τὰς πολλὰς μιμήσεις
[7, 1336]   παιδιᾶς. δεῖ δὲ καὶ τὰς  παιδιὰς   εἶναι μήτε ἀνελευθέρους μήτε ἐπιπόνους
[7, 1336]   τὸ τοιοῦτον Θεόδωρος τῆς  τραγῳδίας   ὑποκριτής: οὐθενὶ γὰρ πώποτε παρῆκεν
[7, 1336]   τῆς ἡλικίας ταύτης ἀτιμίαις ἀνελευθέροις  ἀνδραποδωδίας   χάριν. ἐπεὶ δὲ τὸ λέγειν
[7, 1336]   δὲ νεωτέρους οὔτ' ἰάμβων οὔτε  κωμῳδίας   θεατὰς ἐατέον, πρὶν τὴν
[7, 1333]   τὰς ἄλλας ἡλικίας, ὅσαι δέονται  (παιδείας.   οἱ δὲ νῦν ἄριστα δοκοῦντες
[7, 1332]   (τὸ δὲ λοιπὸν ἔργον ἤδη  παιδείας.   τὰ μὲν γὰρ ἐθιζόμενοι μανθάνουσι
[7, 1326]   ἀριθμὸς οὐ δύναται μετέχειν τάξεως:  θείας   γὰρ δὴ τοῦτο δυνάμεως ἔργον,
[7, 1327]   ὅρος δεῖ γὰρ πρὸς τὰς  ἐκβοηθείας   κοινὴν εἶναι τῶν τόπων ἁπάντων̓
[7, 1330]   πόλεμον: ἐπεὶ δὲ δεῖ περὶ  ὑγιείας   φροντίζειν τῶν ἐνοικούντων, τοῦτο δ'
[7, 1335]   φανερὸν γεννήσεως: τὸ δὲ λοιπὸν  ὑγιείας   χάριν τινος ἄλλης τοιαύτης
[7, 1333]   πειρατέον διώκειν, ὅπως δύνηται τῆς  οἰκείας   πόλεως ἄρχειν: ὅπερ ἐγκαλοῦσιν οἱ
[7, 1325]   εἰσὶν ἐξωτερικαὶ πράξεις (παρὰ τὰς  οἰκείας   τὰς αὐτῶν. ὅτι μὲν οὖν
[7, 1330]   τρόπον, πρὸς δὲ τὰς πολεμικὰς  (ἀσφαλείας   τοὐναντίον ὡς εἶχον κατὰ τὸν
[7, 1325]   πάσας τὰς πρὸς τὸν πόλεμον  ἐπιμελείας   καλὰς μὲν θετέον, οὐχ ὡς
[7, 1333]   ὅπως ζητῶσι τὴν ἡγεμονίαν τῆς  ὠφελείας   ἕνεκα τῶν ἀρχομένων, ~(ἀλλὰ μὴ
[7, 1334]   ἀνδρείως δοῦλοι τῶν ἐπιόντων εἰσίν.  ἀνδρείας   μὲν οὖν καὶ καρτερίας δεῖ
[7, 1323]   μακάριον τὸν μηθὲν μόριον ἔχοντα  ἀνδρείας   μηδὲ σωφροσύνης μηδὲ δικαιοσύνης μηδὲ
[7, 1328]   καὶ πρὸς τὰς καθ' αὑτοὺς  χρείας   καὶ πρὸς πολεμικάς, πέμπτον δὲ
[7, 1331]   πρεπόντως καὶ πρὸς τὰς πολεμικὰς  χρείας,   τάς τε ἄλλας καὶ τὰς
[7, 1329]   δὲ ταῦτα ἀπ' ἀλλήλων ὁδὸν  ἡμισείας   ἡμέρας. τοῦτον δὴ λέγουσι τὸν
[7, 1324]   κόσμον λαμβάνειν ὅσας ἂν στρατεύσωνται  (στρατείας:   ἦν δέ ποτε καὶ περὶ
[7, 1323]   ~(περὶ δὲ  πολιτείας   ἀρίστης τὸν μέλλοντα ποιήσασθαι τὴν
[7, 1328]   τυγχάνομεν σκοποῦντες περὶ τῆς ἀρίστης  πολιτείας,   αὕτη (δ' ἐστὶ καθ' ἣν
[7, 1331]   τὰ νῦν. περὶ δὲ τῆς  πολιτείας   αὐτῆς, ἐκ τίνων καὶ ποίων
[7, 1333]   ἕκαστος τῶν (γραφόντων περὶ τῆς  πολιτείας   αὐτῶν, ὅτι διὰ τὸ γεγυμνάσθαι
[7, 1324]   δεσποτικὸν καὶ τυραννικὸν τρόπον τῆς  πολιτείας   εἶναι μόνον εὐδαίμονά φασιν. παρ'
[7, 1332]   τοὺς πολίτας τοὺς μετέχοντας τῆς  πολιτείας   εἶναι σπουδαίους: ἡμῖν δὲ πάντες
[7, 1328]   βίους ἑτέρους ποιοῦνται καὶ τὰς  πολιτείας.   ἐπισκεπτέον δὲ καὶ πόσα ταυτί
[7, 1328]   ταῦτα γὰρ καὶ ποιεῖ τὰς  πολιτείας   ἑτέρας: ἐν μὲν γὰρ ταῖς
[7, 1325]   νόμοις χρωμένην σπουδαίοις, ἧς τῆς  πολιτείας   σύνταξις οὐ πρὸς πόλεμον
[7, 1325]   αὐτῶν, καὶ περὶ τὰς ἄλλας  πολιτείας   ἡμῖν τεθεώρηται πρότερον, (ἀρχὴ τῶν
[7, 1329]   ὅπλα κεκτημένων καὶ τῶν τῆς  πολιτείας   μετεχόντων, εἴρηται πρότερον, καὶ διότι
[7, 1329]   (ὥστε καὶ τὰ περὶ τὰς  πολιτείας   οἴεσθαι δεῖ τὸν αὐτὸν ἔχειν
[7, 1326]   καὶ μετοίκοις ῥᾴδιον μεταλαμβάνειν τῆς  πολιτείας:   οὐ γὰρ χαλεπὸν τὸ λανθάνειν
[7, 1333]   φαίνονται συντάξαντες τὰ περὶ τὰς  πολιτείας   οὔτε πρὸς πάσας τὰς ἀρετὰς
[7, 1333]   νομοθετῶν οἱ ταύτας καταστήσαντες τὰς  πολιτείας,   οὔτε πρὸς τὸ βέλτιστον τέλος
[7, 1324]   παρ' ἐνίοις δὲ καὶ τῆς  πολιτείας   οὗτος ὅρος καὶ τῶν νόμων
[7, 1328]   πόλεως εἴδη καὶ διαφορὰς καὶ  πολιτείας   πλείους: ~(ἄλλον γὰρ τρόπον καὶ
[7, 1327]   δυνάμενον ἄρχειν πάντων, μιᾶς τυγχάνον  πολιτείας.   τὴν αὐτὴν δ' ἔχει διαφορὰν
[7, 1332]   πάντες οἱ πολῖται (μετέχουσι τῆς  πολιτείας.   τοῦτ' ἄρα σκεπτέον, πῶς ἀνὴρ
[7, 1329]   τοῦτ' εἶναι γνώριμον τοῖς περὶ  πολιτείας   φιλοσοφοῦσιν, ~(ὅτι δεῖ διῃρῆσθαι χωρὶς
[7, 1334]   τῶν ἀρχομένων, ~(ἀλλὰ μὴ πάντων  δεσποτείας:   τρίτον δὲ τὸ δεσπόζειν τῶν
[7, 1335]   δὲ τὸν χρόνον τὸν τῆς  τεκνοποιίας   ἐάν τις φαίνηται τοιοῦτόν τι
[7, 1335]   καὶ πρὸς τὴν παῦλαν τῆς  τεκνοποιίας   συγκαταβήσεται τοῖς χρόνοις εὐκαίρως: ἔτι
[7, 1335]   γιγνομένων: ὁρισθῆναι δὲ δεῖ τῆς  τεκνοποιίας   τὸ πλῆθος, ἐὰν δέ τισι
[7, 1324]   ἄρχειν δεσποτικῶς μὲν γιγνόμενον μετ'  ἀδικίας   τινὸς εἶναι τῆς μεγίστης, πολιτικῶς
[7, 1335]   δ' μὲν ἀρχὴ τῆς  ἡλικίας   ἀνδρὶ καὶ γυναικὶ διώρισται, πότε
[7, 1332]   ἔρανον ὅταν τύχῃ τῆς ἱκνουμένης  ἡλικίας.   ἔστι μὲν ἄρα ὡς τοὺς
[7, 1331]   πρέπει γὰρ διῃρῆσθαι κατὰ τὰς  ἡλικίας   καὶ τοῦτον τὸν κόσμον, καὶ
[7, 1333]   ὄντας παιδευτέον καὶ τὰς ἄλλας  ἡλικίας,   ὅσαι δέονται (παιδείας. οἱ δὲ
[7, 1335]   τοῖς δὲ ἤδη καταλελυμένης τῆς  ἡλικίας   (πρὸς τὸν τῶν ἑβδομήκοντα ἐτῶν
[7, 1336]   πληγαῖς, τὸν δὲ πρεσβύτερον τῆς  ἡλικίας   ταύτης ἀτιμίαις ἀνελευθέροις ἀνδραποδωδίας χάριν.
[7, 1336]   γὰρ ταῖς ἑβδομάσι διαιροῦντες τὰς  ἡλικίας   ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ λέγουσιν
[7, 1328]   γίγνεται κοινόν, ἀλλ' ἔστι τῆς  οἰκίας   χάριν τῶν οἰκοδόμων τέχνη.
[7, 1331]   μηχανὰς εἰς ἀκρίβειαν πρὸς τὰς  πολιορκίας.   ὅμοιον γὰρ τὸ τείχη μὴ
[7, 1336]   καὶ πρὸς τὰς τῶν ἀνθρώπων  ὁμιλίας   καὶ πρὸς τὰς τῶν πραγμάτων:
[7, 1327]   κύριόν ἐστι καὶ κρατεῖ τῆς  ναυτιλίας:   πλήθους δὲ ὑπάρχοντος περιοίκων καὶ
[7, 1334]   εἰρήνη μὲν πολέμου σχολὴ δ'  ἀσχολίας.   χρήσιμοι δὲ τῶν ἀρετῶν εἰσι
[7, 1327]   πολιτευόμενον καὶ δυνάμενον ἄρχειν πάντων,  μιᾶς   τυγχάνον πολιτείας. τὴν αὐτὴν δ'
[7, 1328]   ἀναγκαῖον ὑπάρχειν, (οὐδ' ἄλλης κοινωνίας  οὐδεμιᾶς   ἐξ ἧς ἕν τι τὸ
[7, 1335]   λεκτέον ἐν τοῖς περὶ τῆς  παιδονομίας,   (τύπῳ δὲ ἱκανὸν εἰπεῖν καὶ
[7, 1332]   διὸ καὶ νομίζουσιν ἄνθρωποι τῆς  εὐδαιμονίας   αἴτια τὰ ἐκτὸς εἶναι τῶν
[7, 1323]   ἐπεὶ καὶ τὴν εὐτυχίαν τῆς  εὐδαιμονίας   διὰ ταῦτ' ἀναγκαῖον ἑτέραν εἶναι
[7, 1325]   (μεθέξουσι καὶ τῆς ἐνδεχομένης αὐτοῖς  εὐδαιμονίας.   διοίσει μέντοι τῶν ταττομένων ἔνια
[7, 1323]   ὅτι μὲν οὖν ἑκάστῳ τῆς  εὐδαιμονίας   ἐπιβάλλει τοσοῦτον ὅσον περ ἀρετῆς
[7, 1331]   τε εὖ ζῆν καὶ τῆς  εὐδαιμονίας   ἐφίενται (πάντες, φανερόν, ἀλλὰ τούτων
[7, 1324]   ξενικὸς καὶ τῆς πολιτικῆς  κοινωνίας   ἀπολελυμένος, ἔτι δὲ τίνα πολιτείαν
[7, 1327]   τι συμβαίνει γίνεσθαι διὰ τῆς  κοινωνίας   αὐτῶν, ὑπάρξει τῇ πόλει τοῦτο
[7, 1328]   πόλεσιν ἀναγκαῖον ὑπάρχειν, (οὐδ' ἄλλης  κοινωνίας   οὐδεμιᾶς ἐξ ἧς ἕν τι
[7, 1327]   δὲ τῆς πρὸς τὴν θάλατταν  κοινωνίας,   πότερον ὠφέλιμος ταῖς εὐνομουμέναις πόλεσιν
[7, 1327]   μὴ δεῖ πόλιν τοιαύτης μετέχειν  πλεονεξίας,   οὐδ' ἐμπόριον δεῖ κεκτῆσθαι τοιοῦτον.
[7, 1335]   ἀσθενῆ: διὸ κατὰ τὴν τῆς  διανοίας   ἀκμήν. αὕτη δ' ἐστὶν ἐν
[7, 1327]   Εὐρώπην θυμοῦ μέν ἐστι πλήρη,  διανοίας   (δὲ ἐνδεέστερα καὶ τέχνης, διόπερ
[7, 1325]   καθάπερ οἴονταί τινες, οὐδὲ τὰς  διανοίας   εἶναι μόνας ταύτας πρακτικάς, τὰς
[7, 1324]   πλείστοις. ἐπεὶ δὲ τῆς πολιτικῆς  (διανοίας   καὶ θεωρίας τοῦτ' ἐστὶν ἔργον,
[7, 1325]   (ἀρχὴ τῶν λοιπῶν εἰπεῖν πρῶτον  ποίας   τινὰς δεῖ τὰς ὑποθέσεις εἶναι
[7, 1334]   εἰσίν. ἀνδρείας μὲν οὖν καὶ  καρτερίας   δεῖ πρὸς τὴν ἀσχολίαν, φιλοσοφίας
[7, 1332]   ἐπὶ τὰς τιμὰς καὶ τὰς  εὐπορίας   ἁπλῶς εἰσι κάλλισται πράξεις. τὸ
[7, 1326]   καὶ τῆς περὶ τὴν οὐσίαν  εὐπορίας   συμβαίνῃ ποιεῖσθαι (μνείαν, πῶς δεῖ
[7, 1329]   Ἰταλόν τινα γενέσθαι βασιλέα τῆς  Οἰνωτρίας,   ἀφ' οὗ τό τε ὄνομα
[7, 1325]   αὐτοτελεῖς καὶ τὰς αὑτῶν ἕνεκεν  θεωρίας   καὶ διανοήσεις: γὰρ εὐπραξία
[7, 1324]   δὲ τῆς πολιτικῆς (διανοίας καὶ  θεωρίας   τοῦτ' ἐστὶν ἔργον, ἀλλ' οὐ
[7, 1328]   ταύτην: ἀνάγκη τοίνυν κατὰ τὰς  ἐργασίας   (ταύτας συνεστάναι πόλιν: δεῖ ἄρα
[7, 1330]   εἶναι (ἰδίους) τῶν κεκτημένων τὰς  οὐσίας,   τοὺς δ' ἐπὶ τῇ κοινῇ
[7, 1332]   οὐκ ὀρθῶς ζητοῦσι τὴν εὐδαιμονίαν,  ἐξουσίας   ὑπαρχούσης. ἐπεὶ δὲ τὸ προκείμενόν
[7, 1330]   ἕτερον μέρος τὸ πρὸς τὰς  ἐσχατιάς,   (τὸ δὲ ἕτερον πρὸς πόλιν,
[7, 1332]   ἀρχομένων, φανερὸν ὅτι διὰ πολλὰς  αἰτίας   ἀναγκαῖον πάντας ὁμοίως κοινωνεῖν τοῦ
[7, 1330]   τρόπον τοῦτον διὰ τὰς προειρημένας  (αἰτίας:   τοὺς δὲ γεωργήσοντας μάλιστα μέν,
[7, 1335]   χάριν τινος ἄλλης τοιαύτης  αἰτίας   φαίνεσθαι δεῖ ποιουμένους τὴν ὁμιλίαν.
[7, 1324]   εὐημερίᾳ: τούτων δ' ὥσπερ ἐξ  ἐναντίας   ἕτεροι τυγχάνουσι δοξάζοντες: μόνον (γὰρ
[7, 1323]   ἀλλὰ δεδιότα μὲν τὰς παραπετομένας  (μυίας,   ἀπεχόμενον δὲ μηθενός, ἂν ἐπιθυμήσῃ
[7, 1334]   καρτερίας δεῖ πρὸς τὴν ἀσχολίαν,  φιλοσοφίας   δὲ πρὸς τὴν σχολήν, σωφροσύνης
[7, 1334]   νήσοις: μάλιστα γὰρ οὗτοι δεήσονται  φιλοσοφίας   καὶ σωφροσύνης καὶ δικαιοσύνης, ὅσῳ
[7, 1334]   καὶ σωφρονεῖν, δὲ τῆς  εὐτυχίας   ἀπόλαυσις καὶ τὸ σχολάζειν μετ'
[7, 1330]   Ἱπποδάμειον τρόπον, πρὸς δὲ τὰς  πολεμικὰς   (ἀσφαλείας τοὐναντίον ὡς εἶχον κατὰ
[7, 1330]   ἔχει. πρὸς μὲν οὖν τὰς  πολεμικὰς   αὐτοῖς μὲν εὐέξοδον εἶναι χρή,
[7, 1330]   τὸ τὰς πολιτικὰς πράξεις καὶ  πολεμικὰς   καλῶς ἔχει. πρὸς μὲν οὖν
[7, 1328]   καθ' αὑτοὺς χρείας καὶ πρὸς  πολεμικάς,   πέμπτον δὲ καὶ πρῶτον τὴν
[7, 1336]   καὶ πρὸς ὑγίειαν καὶ πρὸς  πολεμικὰς   (πράξεις εὐχρηστότατον. διὸ παρὰ πολλοῖς
[7, 1331]   πόλει πρεπόντως καὶ πρὸς τὰς  πολεμικὰς   χρείας, τάς τε ἄλλας καὶ
[7, 1325]   οἱ μὲν γὰρ ἀποδοκιμάζουσι τὰς  πολιτικὰς   ἀρχάς, νομίζοντες τὸν τοῦ ἐλευθέρου
[7, 1330]   δὲ λοιπῶν πρὸς τὸ τὰς  πολιτικὰς   πράξεις καὶ πολεμικὰς καλῶς ἔχει.
[7, 1325]   τὰς διανοίας εἶναι μόνας ταύτας  πρακτικάς,   τὰς τῶν ἀποβαινόντων χάριν γιγνομένας
[7, 1330]   ὑποδοχὰς ὀμβρίοις ὕδασιν ἀφθόνους καὶ  μεγάλας,   ὥστε μηδέποτε ὑπολείπειν εἰργομένους τῆς
[7, 1332]   τὰς χρήσεις ἀναγκαῖον σπουδαίας καὶ  καλὰς   εἶναι ταύτας (ἁπλῶς: διὸ καὶ
[7, 1325]   τὰς πρὸς τὸν πόλεμον ἐπιμελείας  καλὰς   μὲν θετέον, οὐχ ὡς τέλος
[7, 1325]   τοῦτο ψεῦδος. οὐ γὰρ ἔτι  καλὰς   τὰς πράξεις ἐνδέχεται εἶναι τῷ
[7, 1324]   δ' οἱ μὲν τὸ τῶν  πέλας   ἄρχειν δεσποτικῶς μὲν γιγνόμενον μετ'
[7, 1333]   κρατεῖν ἤσκησεν ἐπὶ τὸ τῶν  πέλας   ἄρχειν: ταῦτα γὰρ μεγάλην ἔχει
[7, 1324]   τῶν νόμων ὅπως δεσπόζωσι (τῶν  πέλας.   διὸ καὶ τῶν πλείστων νομίμων
[7, 1333]   ἔτι ὄντας παιδευτέον καὶ τὰς  ἄλλας   ἡλικίας, ὅσαι δέονται (παιδείας. οἱ
[7, 1331]   τὰς πολεμικὰς χρείας, τάς τε  ἄλλας   καὶ τὰς νῦν ἐπεξευρημένας. ὥσπερ
[7, 1325]   περὶ αὐτῶν, καὶ περὶ τὰς  ἄλλας   πολιτείας ἡμῖν τεθεώρηται πρότερον, (ἀρχὴ
[7, 1330]   νομίζεται καὶ χρησιμωτέρα πρὸς τὰς  ἄλλας   πράξεις, ἂν εὔτομος καὶ
[7, 1332]   (τῶν ἀρχομένων, φανερὸν ὅτι διὰ  πολλὰς   αἰτίας ἀναγκαῖον πάντας ὁμοίως κοινωνεῖν
[7, 1327]   οἷον τῇ πόλει τῶν Ἡρακλεωτῶν:  πολλὰς   γὰρ ἐκπληροῦσι (τριήρεις, κεκτημένοι τῷ
[7, 1336]   τὰς παιδιὰς εἶναι δεῖ τὰς  πολλὰς   μιμήσεις τῶν ὕστερον σπουδαζομένων. τὰς
[7, 1332]   πόλιν, αἱ δ' ἐπὶ τὰς  τιμὰς   καὶ τὰς εὐπορίας ἁπλῶς εἰσι
[7, 1331]   περὶ τὰ βέλη καὶ τὰς  μηχανὰς   εἰς ἀκρίβειαν πρὸς τὰς πολιορκίας.
[7, 1330]   ὁρῶντες ἐλεγχομένας ἔργῳ τὰς ἐκείνως  καλλωπισαμένας.   (ἔστι δὲ πρὸς μὲν τοὺς
[7, 1325]   πόλεις ἱδρυμένας καὶ (ζῆν οὕτω  προῃρημένας:   ἐνδέχεται γὰρ κατὰ μέρη καὶ
[7, 1330]   τὸν τρόπον τοῦτον διὰ τὰς  προειρημένας   (αἰτίας: τοὺς δὲ γεωργήσοντας μάλιστα
[7, 1331]   τε ἄλλας καὶ τὰς νῦν  ἐπεξευρημένας.   ὥσπερ γὰρ τοῖς ἐπιτιθεμένοις (ἐπιμελές
[7, 1336]   μήτε ἀνελευθέρους μήτε ἐπιπόνους μήτε  ἀνειμένας.   (καὶ περὶ λόγων δὲ καὶ
[7, 1327]   χώραις καὶ πόλεσιν ἐπίνεια καὶ  λιμένας   εὐφυῶς κείμενα πρὸς τὴν πόλιν,
[7, 1331]   τρόπον: τὰς δὲ τοῖς θείοις  ἀποδεδομένας   οἰκήσεις (καὶ τὰ κυριώτατα τῶν
[7, 1325]   πρακτικάς, τὰς τῶν ἀποβαινόντων χάριν  γιγνομένας   ἐκ τοῦ πράττειν, ἀλλὰ πολὺ
[7, 1323]   φρονήσεως, ἀλλὰ δεδιότα μὲν τὰς  παραπετομένας   (μυίας, ἀπεχόμενον δὲ μηθενός, ἂν
[7, 1330]   ἀρχαίως ὑπολαμβάνουσιν, καὶ ταῦθ' ὁρῶντες  ἐλεγχομένας   ἔργῳ τὰς ἐκείνως καλλωπισαμένας. (ἔστι
[7, 1330]   δεῖν ἔχειν τὰς τῆς ἀρετῆς  ἀντιποιουμένας   πόλεις λίαν ἀρχαίως ὑπολαμβάνουσιν, καὶ
[7, 1325]   ἀναγκαῖον τὰς καθ' αὑτὰς πόλεις  ἱδρυμένας   καὶ (ζῆν οὕτω προῃρημένας: ἐνδέχεται
[7, 1335]   μὴ ῥᾳθυμούσας μηδ' ἀραιᾷ τροφῇ  χρωμένας.   τοῦτο δὲ ῥᾴδιον τῷ νομοθέτῃ
[7, 1336]   λόγων δὲ καὶ μύθων, ποίους  τινὰς   ἀκούειν δεῖ τοὺς τηλικούτους, ἐπιμελὲς
[7, 1325]   τῶν λοιπῶν εἰπεῖν πρῶτον ποίας  τινὰς   δεῖ τὰς ὑποθέσεις εἶναι περὶ
[7, 1331]   παρὰ μὲν τοῖς νεωτέροις ἄρχοντάς  τινας   διατρίβειν, τοὺς δὲ πρεσβυτέρους παρὰ
[7, 1334]   δεῖ. τούτων δὲ ποίους μέν  τινας   εἶναι χρὴ τὴν φύσιν, διώρισται
[7, 1327]   ἀμφισβητοῦντες: τό τε γὰρ ἐπιξενοῦσθαί  τινας   ἐν ἄλλοις τεθραμμένους νόμοις ἀσύμφορον
[7, 1327]   διορίζοντας τίνας οὐ δεῖ καὶ  τίνας   ἐπιμίσγεσθαι δεῖ (πρὸς ἀλλήλους. περὶ
[7, 1329]   τῆς (διανομῆς καὶ τῶν γεωργούντων,  τίνας   καὶ ποίους εἶναι χρή, λεκτέον
[7, 1334]   τὴν σύζευξιν, πότε καὶ ποίους  τινὰς   ὄντας χρὴ ποιεῖσθαι πρὸς ἀλλήλους
[7, 1327]   τοῖς νόμοις φράζοντας καὶ διορίζοντας  τίνας   οὐ δεῖ καὶ τίνας ἐπιμίσγεσθαι
[7, 1327]   χρή, πρότερον εἴπομεν, ποίους δέ  τινας   (τὴν φύσιν εἶναι δεῖ, νῦν
[7, 1328]   τε ὑπάρχειν δεῖ καὶ ποίους  τινὰς   τὴν φύσιν, ἔτι δὲ τὴν
[7, 1328]   καὶ μὴ πάντας πάντων ἀλλὰ  τινὰς   τινῶν. ταῦτα γὰρ καὶ ποιεῖ
[7, 1326]   ἀνθρώπων, πόσους τε καὶ ποίους  τινὰς   ὑπάρχειν δεῖ φύσει, καὶ κατὰ
[7, 1325]   τινες, οὐδὲ τὰς διανοίας εἶναι  μόνας   ταύτας πρακτικάς, τὰς τῶν ἀποβαινόντων
[7, 1336]   θεωρεῖν γραφὰς λόγους  ἀσχήμονας.   ἐπιμελὲς μὲν οὖν ἔστω τοῖς
[7, 1330]   δίκαιον καὶ τὸ πρὸς τοὺς  ἀστυγείτονας   πολέμους ὁμονοητικώτερον. ὅπου γὰρ μὴ
[7, 1325]   ἐξωτερικῶν πράξεων τοὺς ταῖς διανοίαις  ἀρχιτέκτονας.   ἀλλὰ μὴν οὐδ' ἀπρακτεῖν ἀναγκαῖον
[7, 1329]   ἀπειρηκότας, τούτοις ἂν εἴη τὰς  ἱερωσύνας   ἀποδοτέον. ὧν μὲν τοίνυν ἄνευ
[7, 1328]   οὖν ὑπάρχειν δεῖ τροφήν, ἔπειτα  τέχνας   πολλῶν γὰρ ὀργάνων δεῖται τὸ
[7, 1333]   ἔστιν ἀκροτάτου. διῄρηται δὲ καὶ  πᾶς   βίος εἰς ἀσχολίαν καὶ
[7, 1325]   θεὸς εἶχε καλῶς καὶ  πᾶς   κόσμος, οἷς οὐκ εἰσὶν
[7, 1326]   τινά, δῆλον ὅτι τὴν αὐταρκεστάτην  πᾶς   τις ἂν ἐπαινέσειεν τοιαύτην δ'
[7, 1327]   πρὸς τὰς τῶν γινομένων καρπῶν  παραπομπάς,   ἔτι δὲ τῆς περὶ ξύλα
[7, 1328]   πόλει καὶ τῇ κεκτημένῃ δικαίους  ἄνδρας   ἁπλῶς, ἀλλὰ μὴ πρὸς τὴν
[7, 1329]   ταῦτα ἀπ' ἀλλήλων ὁδὸν ἡμισείας  ἡμέρας.   τοῦτον δὴ λέγουσι τὸν Ἰταλὸν
[7, 1323]   τὰ μὲν γὰρ ἐκτὸς ἔχει  πέρας,   ὥσπερ ὄργανόν τι, πᾶν τε
[7, 1329]   καὶ ἑτέροις. μὲν γὰρ  ἑτέρας   ἀκμῆς ἑκάτερον τῶν ἔργων, καὶ
[7, 1323]   τοὺς οἰκείους ἐπεξελθεῖν ἐνδέχεται λόγους,  ἑτέρας   γάρ ἐστιν ἔργον σχολῆς (ταῦτα:
[7, 1328]   γὰρ καὶ ποιεῖ τὰς πολιτείας  ἑτέρας:   ἐν μὲν γὰρ ταῖς δημοκρατίαις
[7, 1327]   τὰ δὲ εὖ κέκραται πρὸς  ἀμφοτέρας   τὰς δυνάμεις ταύτας. φανερὸν τοίνυν
[7, 1335]   διαφθειρομένων διὰ τὸ γαμίσκεσθαι τὰς  νεωτέρας,   ἀλλ' οὐ πρὸς τὴν τῶν
[7, 1333]   τὰς χρησίμους εἶναι δοκούσας καὶ  πλεονεκτικωτέρας.   παραπλησίως δὲ τούτοις καὶ τῶν
[7, 1333]   δεῖ τὰς τοῦ φύσει βελτίονος  αἱρετωτέρας   εἶναι τοῖς δυναμένοις τυγχάνειν
[7, 1324]   τοὺς θεραπευομένους τοῦ δὲ τοὺς  πλωτῆρας.   ἀλλ' ἐοίκασιν οἱ πολλοὶ τὴν
[7, 1330]   ὀλιγωροῦσι τῆς πρὸς τοὺς ὁμόρους  (ἔχθρας,   οἱ δὲ λίαν φροντίζουσι καὶ
[7, 1331]   μὲν τοῦτον τὸν τόπον τοιαύτης  ἀγορᾶς   εἶναι κατασκευὴν οἵαν καὶ περὶ
[7, 1334]   καὶ στάσεις πρὸς ἀλλήλους καὶ  διαφοράς:   ἔπειτα καὶ πρὸς τὴν τῶν
[7, 1328]   τοῦ γίγνεσθαι πόλεως εἴδη καὶ  διαφορὰς   καὶ πολιτείας πλείους: ~(ἄλλον γὰρ
[7, 1330]   (καὶ τῆς θαλάττης καὶ τῆς  χώρας   ἁπάσης ὁμοίως ἐκ τῶν ἐνδεχομένων,
[7, 1330]   ὥστε μηδέποτε ὑπολείπειν εἰργομένους τῆς  χώρας   διὰ πόλεμον: ἐπεὶ δὲ δεῖ
[7, 1326]   δὲ καὶ τὰ περὶ τῆς  χώρας   ἔχει. περὶ μὲν γὰρ τοῦ
[7, 1327]   ἑτέρων ἐμμελεστέραν. περὶ μὲν οὖν  χώρας   καὶ λιμένων τῶν πόλεων καὶ
[7, 1326]   τρυφήν. τὸ δ' εἶδος τῆς  χώρας   οὐ χαλεπὸν εἰπεῖν δεῖ δ'
[7, 1331]   πεμπομένοις καὶ τοῖς ἀπὸ τῆς  χώρας   πᾶσιν. ἐπεὶ δὲ τὸ πλῆθος
[7, 1328]   εἴτε τροφὴ τοῦτό ἐστιν εἴτε  χώρας   πλῆθος εἴτ' ἄλλο τι τῶν
[7, 1325]   περί τε πλήθους πολιτῶν καὶ  χώρας.   ὥσπερ γὰρ καὶ τοῖς ἄλλοις
[7, 1333]   περὶ τὰς πολιτείας οὔτε πρὸς  πάσας   τὰς ἀρετὰς τοὺς νόμους καὶ
[7, 1325]   ὑπαρχέτω τοιοῦτον. δῆλον ἄρα ὅτι  πάσας   τὰς πρὸς τὸν πόλεμον ἐπιμελείας
[7, 1328]   πρὸς τοὺς ἀγνῶτας, ὀλιγωρεῖσθαι  νομίσας.   διὸ καὶ Ἀρχίλοχος προσηκόντως τοῖς
[7, 1324]   ἐκ τῶν κρίκων κόσμον λαμβάνειν  ὅσας   ἂν στρατεύσωνται (στρατείας: ἦν δέ
[7, 1336]   νοσήματα. ἔτι δὲ καὶ κινήσεις  ὅσας   ἐνδέχεται ποιεῖσθαι τηλικούτων συμφέρει. (πρὸς
[7, 1334]   αἴτιος δ' νομοθέτης οὐ  παιδεύσας   δύνασθαι σχολάζειν. (ἐπεὶ δὲ τὸ
[7, 1333]   ἀπέκλιναν (πρὸς τὰς χρησίμους εἶναι  δοκούσας   καὶ πλεονεκτικωτέρας. παραπλησίως δὲ τούτοις
[7, 1327]   ἐπί τε τὰς πόλεις τὰς  εὐδοκιμούσας   τῶν Ἑλλήνων καὶ πρὸς πᾶσαν
[7, 1335]   ἐγκύους ἐπιμελεῖσθαι τῶν σωμάτων, μὴ  ῥᾳθυμούσας   μηδ' ἀραιᾷ τροφῇ χρωμένας. τοῦτο
[7, 1331]   δὲ τὰς πρὸς τὸ τέλος  φερούσας   πράξεις εὑρίσκειν ἐνδέχεται γὰρ (ταῦτα
[7, 1333]   παῖδας ἔτι ὄντας παιδευτέον καὶ  τὰς   ἄλλας ἡλικίας, ὅσαι δέονται (παιδείας.
[7, 1325]   εἰρημένα περὶ αὐτῶν, καὶ περὶ  τὰς   ἄλλας πολιτείας ἡμῖν τεθεώρηται πρότερον,
[7, 1330]   μὲν νομίζεται καὶ χρησιμωτέρα πρὸς  τὰς   ἄλλας πράξεις, ἂν εὔτομος
[7, 1331]   ἄνω τίθεμεν, ταύτην δὲ πρὸς  τὰς   ἀναγκαίας πράξεις. μεμιμῆσθαι δὲ χρὴ
[7, 1333]   δ' ὑπακούειν δυνάμενον: ὧν φαμεν  τὰς   ἀρετὰς εἶναι καθ' ἃς ἀνὴρ
[7, 1323]   ὅτι κτῶνται καὶ φυλάττουσιν οὐ  τὰς   ἀρετὰς τοῖς ἐκτὸς ἀλλ' ἐκεῖνα
[7, 1333]   τὰς πολιτείας οὔτε πρὸς πάσας  τὰς   ἀρετὰς τοὺς νόμους καὶ τὴν
[7, 1330]   μὴ φάσκοντες δεῖν ἔχειν τὰς  τῆς   ἀρετῆς ἀντιποιουμένας πόλεις λίαν ἀρχαίως
[7, 1326]   τῶν δικαίων καὶ πρὸς τὸ  τὰς   ἀρχὰς διανέμειν κατ' ἀξίαν ἀναγκαῖον
[7, 1326]   φαύλως ἀνάγκη γίγνεσθαι τὰ περὶ  τὰς   ἀρχὰς καὶ τὰς κρίσεις. περὶ
[7, 1325]   τοῦ πράττειν, ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον  (τὰς   αὐτοτελεῖς καὶ τὰς αὑτῶν ἕνεκεν
[7, 1325]   ἐξωτερικαὶ πράξεις (παρὰ τὰς οἰκείας  τὰς   αὐτῶν. ὅτι μὲν οὖν τὸν
[7, 1325]   πολὺ μᾶλλον (τὰς αὐτοτελεῖς καὶ  τὰς   αὑτῶν ἕνεκεν θεωρίας καὶ διανοήσεις:
[7, 1336]   πολλὰς μιμήσεις τῶν ὕστερον σπουδαζομένων.  τὰς   δὲ διατάσεις (τῶν παίδων καὶ
[7, 1331]   ἄν τις διακοσμήσειε τὸν τρόπον:  τὰς   δὲ τοῖς θείοις ἀποδεδομένας οἰκήσεις
[7, 1325]   ἑτέρους, καθάπερ οἴονταί τινες, οὐδὲ  τὰς   διανοίας εἶναι μόνας ταύτας πρακτικάς,
[7, 1332]   τὸ καλῶς: οἷον τὰ περὶ  τὰς   δικαίας πράξεις, αἱ δίκαιαι τιμωρίαι
[7, 1327]   δὲ εὖ κέκραται πρὸς ἀμφοτέρας  τὰς   δυνάμεις ταύτας. φανερὸν τοίνυν ὅτι
[7, 1335]   καὶ γυναιξίν. χρὴ δὲ καὶ  τὰς   ἐγκύους ἐπιμελεῖσθαι τῶν σωμάτων, μὴ
[7, 1334]   ἀρίστῃ πολιτείᾳ, φανερὸν ὅτι δεῖ  τὰς   εἰς τὴν σχολὴν ἀρετὰς ὑπάρχειν:
[7, 1331]   ἀμφότερα κρατεῖσθαι, τὸ τέλος καὶ  τὰς   εἰς τὸ τέλος πράξεις, ὅτι
[7, 1327]   λεχθεὶς ὅρος δεῖ γὰρ πρὸς  τὰς   ἐκβοηθείας κοινὴν εἶναι τῶν τόπων
[7, 1335]   δὲ καὶ πρὸς σωφροσύνην συμφέρει  τὰς   ἐκδόσεις ποιεῖσθαι πρεσβυτέραις: ἀκολαστότεραι γὰρ
[7, 1330]   καὶ ταῦθ' ὁρῶντες ἐλεγχομένας ἔργῳ  τὰς   ἐκείνως καλλωπισαμένας. (ἔστι δὲ πρὸς
[7, 1334]   καὶ τὸ λόγον ἔχον, καὶ  τὰς   ἕξεις τὰς τούτων δύο τὸν
[7, 1328]   εἶναι ταύτην: ἀνάγκη τοίνυν κατὰ  τὰς   ἐργασίας (ταύτας συνεστάναι πόλιν: δεῖ
[7, 1330]   τὸ ἕτερον μέρος τὸ πρὸς  τὰς   ἐσχατιάς, (τὸ δὲ ἕτερον πρὸς
[7, 1327]   βλέψας ἐπί τε τὰς πόλεις  τὰς   εὐδοκιμούσας τῶν Ἑλλήνων καὶ πρὸς
[7, 1332]   δ' ἐπὶ τὰς τιμὰς καὶ  τὰς   εὐπορίας ἁπλῶς εἰσι κάλλισται πράξεις.
[7, 1331]   ἐνταῦθα: πρέπει γὰρ διῃρῆσθαι κατὰ  τὰς   ἡλικίας καὶ τοῦτον τὸν κόσμον,
[7, 1336]   οἱ γὰρ ταῖς ἑβδομάσι διαιροῦντες  τὰς   ἡλικίας ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ
[7, 1329]   χρόνον ἀπειρηκότας, τούτοις ἂν εἴη  τὰς   ἱερωσύνας ἀποδοτέον. ὧν μὲν τοίνυν
[7, 1325]   ἀλλὰ μὴν οὐδ' ἀπρακτεῖν ἀναγκαῖον  τὰς   καθ' αὑτὰς πόλεις ἱδρυμένας καὶ
[7, 1328]   εὐπορίαν, ὅπως ἔχωσι καὶ πρὸς  τὰς   καθ' αὑτοὺς χρείας καὶ πρὸς
[7, 1331]   περί τε γραφὰς δικῶν καὶ  τὰς   κλήσεις καὶ τὴν ἄλλην τὴν
[7, 1326]   τὰ περὶ τὰς ἀρχὰς καὶ  τὰς   κρίσεις. περὶ ἀμφότερα γὰρ οὐ
[7, 1329]   κατ' ἀξίαν. ἀλλὰ μὴν καὶ  τὰς   κτήσεις δεῖ εἶναι περὶ τούτους.
[7, 1329]   φανερὸν (δὲ καὶ ὅτι δεῖ  τὰς   κτήσεις εἶναι τούτων, εἴπερ ἀναγκαῖον
[7, 1335]   πληθύον ἔτι, μικρόν> διὸ  τὰς   μὲν ἁρμόττει περὶ τὴν τῶν
[7, 1331]   τῶν περὶ τὰ βέλη καὶ  τὰς   μηχανὰς εἰς ἀκρίβειαν πρὸς τὰς
[7, 1335]   πολλῶν διαφθειρομένων διὰ τὸ γαμίσκεσθαι  τὰς   νεωτέρας, ἀλλ' οὐ πρὸς τὴν
[7, 1331]   χρείας, τάς τε ἄλλας καὶ  τὰς   νῦν ἐπεξευρημένας. ὥσπερ γὰρ τοῖς
[7, 1325]   οὐκ εἰσὶν ἐξωτερικαὶ πράξεις (παρὰ  τὰς   οἰκείας τὰς αὐτῶν. ὅτι μὲν
[7, 1330]   ἰδίοις εἶναι (ἰδίους) τῶν κεκτημένων  τὰς   οὐσίας, τοὺς δ' ἐπὶ τῇ
[7, 1336]   πρὸς τὰς ὕστερον διατριβάς: διὸ  τὰς   παιδιὰς εἶναι δεῖ τὰς πολλὰς
[7, 1336]   τῆς παιδιᾶς. δεῖ δὲ καὶ  τὰς   παιδιὰς εἶναι μήτε ἀνελευθέρους μήτε
[7, 1323]   μηδὲ φρονήσεως, ἀλλὰ δεδιότα μὲν  τὰς   παραπετομένας (μυίας, ἀπεχόμενον δὲ μηθενός,
[7, 1327]   τοῦτό γε, βλέψας ἐπί τε  τὰς   πόλεις τὰς εὐδοκιμούσας τῶν Ἑλλήνων
[7, 1330]   τὸν Ἱπποδάμειον τρόπον, πρὸς δὲ  τὰς   πολεμικὰς (ἀσφαλείας τοὐναντίον ὡς εἶχον
[7, 1330]   καλῶς ἔχει. πρὸς μὲν οὖν  τὰς   πολεμικὰς αὐτοῖς μὲν εὐέξοδον εἶναι
[7, 1331]   τῇ πόλει πρεπόντως καὶ πρὸς  τὰς   πολεμικὰς χρείας, τάς τε ἄλλας
[7, 1331]   τὰς μηχανὰς εἰς ἀκρίβειαν πρὸς  τὰς   πολιορκίας. ὅμοιον γὰρ τὸ τείχη
[7, 1328]   τε βίους ἑτέρους ποιοῦνται καὶ  τὰς   πολιτείας. ἐπισκεπτέον δὲ καὶ πόσα
[7, 1328]   τινῶν. ταῦτα γὰρ καὶ ποιεῖ  τὰς   πολιτείας ἑτέρας: ἐν μὲν γὰρ
[7, 1329]   αὔξησιν: (ὥστε καὶ τὰ περὶ  τὰς   πολιτείας οἴεσθαι δεῖ τὸν αὐτὸν
[7, 1333]   τέλος φαίνονται συντάξαντες τὰ περὶ  τὰς   πολιτείας οὔτε πρὸς πάσας τὰς
[7, 1333]   τῶν νομοθετῶν οἱ ταύτας καταστήσαντες  τὰς   πολιτείας, οὔτε πρὸς τὸ βέλτιστον
[7, 1329]   ἀρετῆς καὶ πρὸς τὰς πράξεις  τὰς   πολιτικά. ἐπεὶ δὲ καὶ τὸ
[7, 1325]   αὐτούς οἱ μὲν γὰρ ἀποδοκιμάζουσι  τὰς   πολιτικὰς ἀρχάς, νομίζοντες τὸν τοῦ
[7, 1330]   ~(τῶν δὲ λοιπῶν πρὸς τὸ  τὰς   πολιτικὰς πράξεις καὶ πολεμικὰς καλῶς
[7, 1336]   διὸ τὰς παιδιὰς εἶναι δεῖ  τὰς   πολλὰς μιμήσεις τῶν ὕστερον σπουδαζομένων.
[7, 1333]   μέρη τῆς ψυχῆς καὶ κατὰ  τὰς   πράξεις αὐτῶν, μᾶλλον δὲ πρὸς
[7, 1333]   τοῦτο τὸ μέρος δηλονότι. καὶ  τὰς   πράξεις δ' ἀνάλογον ἐροῦμεν ἔχειν,
[7, 1325]   ψεῦδος. οὐ γὰρ ἔτι καλὰς  τὰς   πράξεις ἐνδέχεται εἶναι τῷ μὴ
[7, 1327]   ταύτην τὴν δύναμιν ὑπάρχειν πρὸς  τὰς   πράξεις σύμμετρον. τὴν δὲ πολυανθρωπίαν
[7, 1329]   γένεσιν τῆς ἀρετῆς καὶ πρὸς  τὰς   πράξεις τὰς πολιτικά. ἐπεὶ δὲ
[7, 1330]   διῃρῆσθαι τὸν τρόπον τοῦτον διὰ  τὰς   προειρημένας (αἰτίας: τοὺς δὲ γεωργήσοντας
[7, 1331]   τῶν πράξεων ὀρθῶς, ἓν δὲ  τὰς   πρὸς τὸ τέλος φερούσας πράξεις
[7, 1325]   τοιοῦτον. δῆλον ἄρα ὅτι πάσας  τὰς   πρὸς τὸν πόλεμον ἐπιμελείας καλὰς
[7, 1330]   τὸ μὲν ἕτερον μέρος εἰς  τὰς   πρὸς τοὺς θεοὺς λειτουργίας τὸ
[7, 1331]   καὶ πρὸς τὰς πολεμικὰς χρείας,  τάς   τε ἄλλας καὶ τὰς νῦν
[7, 1330]   οἱ μὴ φάσκοντες δεῖν ἔχειν  τὰς   τῆς ἀρετῆς ἀντιποιουμένας πόλεις λίαν
[7, 1332]   τὴν πόλιν, αἱ δ' ἐπὶ  τὰς   τιμὰς καὶ τὰς εὐπορίας ἁπλῶς
[7, 1333]   ἀνάλογον ἐροῦμεν ἔχειν, καὶ δεῖ  τὰς   τοῦ φύσει βελτίονος αἱρετωτέρας εἶναι
[7, 1334]   λόγον ἔχον, καὶ τὰς ἕξεις  τὰς   τούτων δύο τὸν ἀριθμόν, (ὧν
[7, 1336]   δὲ ταὐτὸ τοῦτο καὶ πρὸς  τὰς   τῶν ἀνθρώπων ὁμιλίας καὶ πρὸς
[7, 1325]   διανοίας εἶναι μόνας ταύτας πρακτικάς,  τὰς   τῶν ἀποβαινόντων χάριν γιγνομένας ἐκ
[7, 1327]   ἁπάντων̓ δὲ λοιπὸς πρὸς  τὰς   τῶν γινομένων καρπῶν παραπομπάς, ἔτι
[7, 1335]   τῶν ἀθλητῶν ἕξις, ἀλλὰ πρὸς  τὰς   τῶν ἐλευθερίων πράξεις. ὁμοίως δὲ
[7, 1333]   καὶ περὶ τοὺς βίους καὶ  τὰς   τῶν πραγμάτων αἱρέσεις: δεῖ μὲν
[7, 1336]   τῶν ἀνθρώπων ὁμιλίας καὶ πρὸς  τὰς   τῶν πραγμάτων: πάντα γὰρ στέργομεν
[7, 1325]   εἰπεῖν πρῶτον ποίας τινὰς δεῖ  τὰς   ὑποθέσεις εἶναι περὶ τῆς μελλούσης
[7, 1336]   δεῖ τὰ τοιαῦτα προοδοποιεῖν πρὸς  τὰς   ὕστερον διατριβάς: διὸ τὰς παιδιὰς
[7, 1332]   ἀγαθά, δῆλον δ' ὅτι καὶ  τὰς   χρήσεις ἀναγκαῖον σπουδαίας καὶ καλὰς
[7, 1333]   παιδείαν, ἀλλὰ φορτικῶς ἀπέκλιναν (πρὸς  τὰς   χρησίμους εἶναι δοκούσας καὶ πλεονεκτικωτέρας.
[7, 1336]   νεωτέρους οὔτ' ἰάμβων οὔτε κωμῳδίας  θεατὰς   ἐατέον, πρὶν τὴν ἡλικίαν
[7, 1333]   ὑπακούειν δυνάμενον: ὧν φαμεν τὰς  ἀρετὰς   εἶναι καθ' ἃς ἀνὴρ ἀγαθὸς
[7, 1323]   κτῶνται καὶ φυλάττουσιν οὐ τὰς  ἀρετὰς   τοῖς ἐκτὸς ἀλλ' ἐκεῖνα ταύταις,
[7, 1333]   πολιτείας οὔτε πρὸς πάσας τὰς  ἀρετὰς   τοὺς νόμους καὶ τὴν παιδείαν,
[7, 1334]   δεῖ τὰς εἰς τὴν σχολὴν  ἀρετὰς   ὑπάρχειν: τέλος γάρ, (ὥσπερ εἴρηται
[7, 1328]   οὔτ' ἀγοραῖον δεῖ (ζῆν τοὺς  πολίτας   ἀγεννὴς γὰρ τοιοῦτος βίος
[7, 1330]   δὲ τούτων κοινωνεῖν πάντας τοὺς  πολίτας,   οὐ ῥᾴδιον δὲ τοὺς ἀπόρους
[7, 1332]   γε πόλις ἐστὶ τῷ τοὺς  πολίτας   τοὺς μετέχοντας τῆς πολιτείας εἶναι
[7, 1329]   αὐτῆς, ἀλλ' εἰς πάντας τοὺς  πολίτας.   φανερὸν (δὲ καὶ ὅτι δεῖ
[7, 1326]   ἀλλήλους, ποῖοί τινές εἰσι, τοὺς  πολίτας,   ὡς ὅπου τοῦτο μὴ συμβαίνει
[7, 1329]   εἴρηται γεωργοὺς μὲν γὰρ καὶ  τεχνίτας   καὶ πᾶν τὸ θητικὸν ἀναγκαῖον
[7, 1328]   οἳ παρασκευάσουσι τὴν τροφήν, καὶ  τεχνίτας,   καὶ τὸ μάχιμον, καὶ τὸ
[7, 1328]   ἅπαντας εἶναι καὶ γεωργοὺς καὶ  τεχνίτας   καὶ τοὺς βουλευομένους καὶ δικάζοντας,
[7, 1328]   τὸ εὔπορον, καὶ ἱερεῖς, καὶ  κριτὰς   τῶν ἀναγκαίων καὶ συμφερόντων. διωρισμένων
[7, 1323]   ταῦτα πέφυκεν αἱρετὰ καὶ δεῖ  πάντας   (αἱρεῖσθαι τοὺς εὖ φρονοῦντας, ἀλλ'
[7, 1332]   τῷ καθ' ἕκαστον καὶ τὸ  πάντας.   ἀλλὰ μὴν ἀγαθοί γε καὶ
[7, 1332]   γίνεται σπουδαῖος. καὶ γὰρ εἰ  πάντας   ἐνδέχεται σπουδαίους εἶναι, μὴ καθ'
[7, 1328]   καθάπερ γὰρ εἴπομεν, (ἐνδέχεται καὶ  πάντας   κοινωνεῖν πάντων καὶ μὴ πάντας
[7, 1332]   ὅτι διὰ πολλὰς αἰτίας ἀναγκαῖον  πάντας   ὁμοίως κοινωνεῖν τοῦ κατὰ μέρος
[7, 1328]   πάντας κοινωνεῖν πάντων καὶ μὴ  πάντας   πάντων ἀλλὰ τινὰς τινῶν. ταῦτα
[7, 1323]   μὴ θιγγάνειν αὐτῶν δυνατόν, οὔτε  πάντας   τοὺς οἰκείους ἐπεξελθεῖν ἐνδέχεται λόγους,
[7, 1330]   ἐροῦμεν. δεῖ δὲ τούτων κοινωνεῖν  πάντας   τοὺς πολίτας, οὐ ῥᾴδιον δὲ
[7, 1329]   δεῖ λέγειν αὐτῆς, ἀλλ' εἰς  πάντας   τοὺς πολίτας. φανερὸν (δὲ καὶ
[7, 1328]   τούτων ἐνδέχεται γὰρ τοὺς αὐτοὺς  ἅπαντας   εἶναι καὶ γεωργοὺς καὶ τεχνίτας
[7, 1324]   πράξεων, πρὸς δὲ τοὺς ἀμφισβητοῦντας,  ἐάσαντας   ἐπὶ τῆς νῦν μεθόδου, διασκεπτέον
[7, 1336]   μὴ δεῖ πρῶτον εἴτε δεῖ  διαπορήσαντας,   καὶ πῶς δεῖ: κατὰ δὲ
[7, 1336]   πεποιήμεθα τὸν λόγον: (ὕστερον δ'  ἐπιστήσαντας   δεῖ διορίσαι μᾶλλον, εἴτε μὴ
[7, 1323]   χωρὶς αὐτὸς ἕτερος.  νομίσαντας   οὖν ἱκανῶς πολλὰ λέγεσθαι καὶ
[7, 1329]   πόλιν οὐκ εἰς μέρος τι  βλέψαντας   δεῖ λέγειν αὐτῆς, ἀλλ' εἰς
[7, 1336]   τῶν ὁραμάτων ἀνελευθερίαν καὶ τηλικούτους  ὄντας.   ὅλως μὲν οὖν αἰσχρολογίαν ἐκ
[7, 1333]   τοὺς σκοποὺς καὶ παῖδας ἔτι  ὄντας   παιδευτέον καὶ τὰς ἄλλας ἡλικίας,
[7, 1329]   τὸν Ἰταλὸν νομάδας τοὺς (Οἰνωτροὺς  ὄντας   ποιῆσαι γεωργούς, καὶ νόμους ἄλλους
[7, 1334]   σύζευξιν, πότε καὶ ποίους τινὰς  ὄντας   χρὴ ποιεῖσθαι πρὸς ἀλλήλους τὴν
[7, 1334]   πολεμοῦντας φαίνεσθαι ἀγαθούς, εἰρήνην δ'  ἄγοντας   καὶ σχολάζοντας ἀνδραποδώδεις. (διὸ δεῖ
[7, 1331]   τὸ διατρίβειν νῦν ἀκριβολογουμένους καὶ  λέγοντας   περὶ τῶν τοιούτων ἀργόν ἐστιν:
[7, 1328]   τεχνίτας καὶ τοὺς βουλευομένους καὶ  δικάζοντας,   καθ' ἕκαστον ἔργον τῶν
[7, 1334]   ἀγαθούς, εἰρήνην δ' ἄγοντας καὶ  σχολάζοντας   ἀνδραποδώδεις. (διὸ δεῖ μὴ καθάπερ
[7, 1326]   ὥστε δύνασθαι τοὺς οἰκοῦντας ζῆν  σχολάζοντας   ἐλευθερίως ἅμα καὶ σωφρόνως. τοῦτον
[7, 1327]   βλαβερόν, φυλάξασθαι ῥᾴδιον τοῖς νόμοις  φράζοντας   καὶ διορίζοντας τίνας οὐ δεῖ
[7, 1327]   ῥᾴδιον τοῖς νόμοις φράζοντας καὶ  διορίζοντας   τίνας οὐ δεῖ καὶ τίνας
[7, 1326]   ταύτην εἰσὶν ἀμφισβητήσεις διὰ τοὺς  ἕλκοντας   ἐφ' ἑκατέραν τοῦ βίου τὴν
[7, 1329]   ἀφ' οὗ τό τε ὄνομα  (μεταβαλόντας   Ἰταλοὺς ἀντ' Οἰνωτρῶν κληθῆναι καὶ
[7, 1328]   οὐδὲ δὴ γεωργοὺς εἶναι τοὺς  μέλλοντας   ἔσεσθαι ~(δεῖ γὰρ σχολῆς καὶ
[7, 1327]   καὶ θυμοειδεῖς τὴν φύσιν τοὺς  μέλλοντας   εὐαγώγους ἔσεσθαι τῷ νομοθέτῃ πρὸς
[7, 1332]   φύσιν οἵους εἶναι δεῖ τοὺς  μέλλοντας   εὐχειρώτους ἔσεσθαι τῷ νομοθέτῃ, διωρίσμεθα
[7, 1330]   εὔχεσθαι δεῖ κατατυγχάνειν πρὸς τέτταρα  βλέποντας,   πρῶτον μὲν ὡς ἀναγκαῖον πρὸς
[7, 1326]   δεῖ κρίνειν πρὸς τὸ πλῆθος  ἀποβλέποντας,   οὐ κατὰ τὸ τυχὸν πλῆθος
[7, 1327]   ἐκ τοῦ χρῆσθαι τῇ θαλάττῃ  διαπέμποντας   καὶ δεχομένους ἐμπόρων πλῆθος, ὑπεναντίαν
[7, 1330]   καὶ μὴ πολὺ τῷ πλήθει  διαφέροντας   οὐ καλὸν τὸ πειρᾶσθαι σῴζεσθαι
[7, 1332]   Σκύλαξ εἶναι τοὺς βασιλέας τοσοῦτον  διαφέροντας   (τῶν ἀρχομένων, φανερὸν ὅτι διὰ
[7, 1330]   τὰς προειρημένας (αἰτίας: τοὺς δὲ  γεωργήσοντας   μάλιστα μέν, εἰ δεῖ κατ'
[7, 1334]   πράττειν (καὶ πάντων τῶν μακαριζομένων  ἀπολαύοντας,   οἷον εἴ τινές εἰσιν, ὥσπερ
[7, 1336]   νόμος τοὺς τὴν ἡλικίαν  ἔχοντας   ἔτι τὴν ἱκνουμένην καὶ ὑπὲρ
[7, 1332]   ἐστὶ τῷ τοὺς πολίτας τοὺς  μετέχοντας   τῆς πολιτείας εἶναι σπουδαίους: ἡμῖν
[7, 1332]   μὴν ὅτι γε δεῖ τοὺς  ἄρχοντας   διαφέρειν τῶν ἀρχομένων, ἀναμφισβήτητον. πῶς
[7, 1332]   εἰ ἑτέρους εἶναι δεῖ τοὺς  ἄρχοντας   καὶ τοὺς ἀρχομένους τοὺς
[7, 1331]   πόλεως εἰς ἱερεῖς (καὶ εἰς  ἄρχοντας,   πρέπει καὶ τῶν ἱερέων συσσίτια
[7, 1331]   καὶ παρὰ μὲν τοῖς νεωτέροις  ἄρχοντάς   τινας διατρίβειν, τοὺς δὲ πρεσβυτέρους
[7, 1325]   πολιτείαν συντείνειν: πρὸς δὲ τοὺς  ὁμολογοῦντας   μὲν τὸν μετ' ἀρετῆς εἶναι
[7, 1329]   εἴρηται πρότερον, καὶ διότι τοὺς  γεωργοῦντας   αὐτῶν ἑτέρους εἶναι δεῖ, καὶ
[7, 1328]   φύσιν ἄγριοι, πλὴν πρὸς τοὺς  ἀδικοῦντας.   τοῦτο δὲ μᾶλλον ἔτι πρὸς
[7, 1326]   μεγέθει τοσαύτην ὥστε δύνασθαι τοὺς  οἰκοῦντας   ζῆν σχολάζοντας ἐλευθερίως ἅμα καὶ
[7, 1334]   καὶ πολλῆς σωφροσύνης τοὺς ἄριστα  δοκοῦντας   πράττειν (καὶ πάντων τῶν μακαριζομένων
[7, 1334]   ἐν τῷ σχολάζειν χρῆσθαι, ἀλλ'  ἀσχολοῦντας   μὲν καὶ πολεμοῦντας φαίνεσθαι ἀγαθούς,
[7, 1334]   χρῆσθαι, ἀλλ' ἀσχολοῦντας μὲν καὶ  πολεμοῦντας   φαίνεσθαι ἀγαθούς, εἰρήνην δ' ἄγοντας
[7, 1323]   δεῖ πάντας (αἱρεῖσθαι τοὺς εὖ  φρονοῦντας,   ἀλλ' οὐκ ἐκείνων ἕνεκεν τὴν
[7, 1328]   τρίτον δὲ ὅπλα τοὺς γὰρ  κοινωνοῦντας   ἀναγκαῖον καὶ ἐν αὑτοῖς ἔχειν
[7, 1328]   καὶ πρὸς τοὺς ἔξωθεν ἀδικεῖν  (ἐπιχειροῦντας,   ἔτι χρημάτων τινὰ εὐπορίαν, ὅπως
[7, 1324]   ἀρετὴν πράξεων, πρὸς δὲ τοὺς  ἀμφισβητοῦντας,   ἐάσαντας ἐπὶ τῆς νῦν μεθόδου,
[7, 1330]   παρ' ἐνίοις νόμος ἐστὶ τοὺς  γειτνιῶντας   τοῖς ὁμόροις μὴ συμμετέχειν βουλῆς
[7, 1323]   τῶν (ἔργων λαμβάνειν τὴν πίστιν,  ὁρῶντας   ὅτι κτῶνται καὶ φυλάττουσιν οὐ
[7, 1329]   αὐτοὺς τοὺς διὰ τὸν χρόνον  ἀπειρηκότας,   τούτοις ἂν εἴη τὰς ἱερωσύνας
[7, 1334]   καὶ τὸ σχολάζειν μετ' εἰρήνης  ὑβριστὰς   ποιεῖ μᾶλλον. πολλῆς οὖν δεῖ
[7, 1323]   (ἥνπερ εἴληχε ταῦτα ὧν φαμεν  αὐτὰς   εἶναι διαθέσεις (ταύτας) ὥστ' εἴπερ
[7, 1325]   οὐδ' ἀπρακτεῖν ἀναγκαῖον τὰς καθ'  αὑτὰς   πόλεις ἱδρυμένας καὶ (ζῆν οὕτω
[7, 1333]   οὕτω διαφέρουσιν (αἱ πράξεις καθ'  αὑτὰς   ὡς ἐν τῷ τέλει καὶ
[7, 1332]   ἀναγκαῖον σπουδαίας καὶ καλὰς εἶναι  ταύτας   (ἁπλῶς: διὸ καὶ νομίζουσιν ἄνθρωποι
[7, 1323]   φρονήσεως καὶ τοῦ πράττειν κατὰ  ταύτας,   ἔστω συνωμολογημένον ἡμῖν, μάρτυρι τῷ
[7, 1333]   Ἑλλήνων, καὶ τῶν νομοθετῶν οἱ  ταύτας   καταστήσαντες τὰς πολιτείας, οὔτε πρὸς
[7, 1325]   οὐδὲ τὰς διανοίας εἶναι μόνας  ταύτας   πρακτικάς, τὰς τῶν ἀποβαινόντων χάριν
[7, 1328]   ἀνάγκη τοίνυν κατὰ τὰς ἐργασίας  (ταύτας   συνεστάναι πόλιν: δεῖ ἄρα γεωργῶν
[7, 1325]   πάντων ἀκρότατον, ἀλλ' ἐκείνου χάριν  ταύτας.   τοῦ δὲ νομοθέτου τοῦ σπουδαίου
[7, 1327]   κέκραται πρὸς ἀμφοτέρας τὰς δυνάμεις  ταύτας.   φανερὸν τοίνυν ὅτι δεῖ διανοητικούς
[7, 1323]   ὧν φαμεν αὐτὰς εἶναι διαθέσεις  (ταύτας)   ὥστ' εἴπερ ἐστὶν ψυχὴ
[7, 1327]   τῶν γνωρίμων πρὸς δὲ τοὺς  ἀγνῶτας   ἀγρίους, θυμός ἐστιν
[7, 1328]   αἴρεται μᾶλλον πρὸς τοὺς  ἀγνῶτας,   ὀλιγωρεῖσθαι νομίσας. διὸ καὶ Ἀρχίλοχος
[7, 1328]   λέγειν χαλεποὺς εἶναι πρὸς τοὺς  ἀγνῶτας:   πρὸς οὐθένα γὰρ εἶναι χρὴ
[7, 1331]   ποιεῖται τὴν ἐπιμέλειαν, περί τε  γραφὰς   δικῶν καὶ τὰς κλήσεις καὶ
[7, 1336]   ὅτι καὶ τὸ θεωρεῖν  γραφὰς   λόγους ἀσχήμονας. ἐπιμελὲς μὲν
[7, 1327]   τὴν πόλιν: οἱ δὲ παρέχοντες  σφᾶς   αὐτοὺς πᾶσιν ἀγορὰν προσόδου (χάριν
[7, 1330]   γε εὕρηται διὰ τοῦ κατασκευάζειν  ὑποδοχὰς   ὀμβρίοις ὕδασιν ἀφθόνους καὶ μεγάλας,
[7, 1326]   δικαίων καὶ πρὸς τὸ τὰς  ἀρχὰς   διανέμειν κατ' ἀξίαν ἀναγκαῖον γνωρίζειν
[7, 1326]   ἀνάγκη γίγνεσθαι τὰ περὶ τὰς  ἀρχὰς   καὶ τὰς κρίσεις. περὶ ἀμφότερα
[7, 1325]   μὲν γὰρ ἀποδοκιμάζουσι τὰς πολιτικὰς  ἀρχάς,   νομίζοντες τὸν τοῦ ἐλευθέρου (βίον
[7, 1327]   κατανοήσειεν ἄν τις τοῦτό γε,  βλέψας   ἐπί τε τὰς πόλεις τὰς
[7, 1332]   ὅσον τοὺς θεοὺς καὶ τοὺς  ἥρωας   ἡγούμεθα τῶν ἀνθρώπων διαφέρειν, εὐθὺς
[7, 1336]   τὸ σῶμα ποιεῖ τῶν τοιούτων  ἀστραβές.   συμφέρει δ' εὐθὺς καὶ πρὸς
[7, 1326]   εὐδαίμονα πόλιν: εἰ δὲ τοῦτ'  (ἀληθές,   ἀγνοοῦσι ποία μεγάλη καὶ ποία
[7, 1324]   οὐ μικρὸν ποτέρως ἔχει τὸ  ἀληθές:   ἀνάγκη γὰρ τόν γε εὖ
[7, 1325]   τὸ ἀπρακτεῖν τοῦ πράττειν οὐκ  ἀληθές:   γὰρ εὐδαιμονία πρᾶξίς ἐστιν,
[7, 1325]   τοῦ δεσποτικοῦ ἀμείνων. (τοῦτο γὰρ  ἀληθές:   οὐθὲν γὰρ τό γε δούλῳ
[7, 1326]   οὐκ αὐτάρκης δὲ πόλις  αὔταρκεσ̓   δὲ ἐκ πολλῶν ἄγαν
[7, 1326]   πάντα ὑπάρχειν καὶ δεῖσθαι μηθενὸς  (αὔταρκεσ̓   πλήθει δὲ καὶ μεγέθει τοσαύτην
[7, 1326]   τοσούτου πλήθους πρῶτον πλῆθος  αὔταρκες   πρὸς τὸ εὖ ζῆν ἐστι
[7, 1328]   τὸ τυχὸν ἀλλὰ πρὸς ζωὴν  αὔταρκες,   ὥς φαμεν, ἐὰν δέ τι
[7, 1331]   ἐπεξευρημένας. ὥσπερ γὰρ τοῖς ἐπιτιθεμένοις  (ἐπιμελές   ἐστι δι' ὧν τρόπων πλεονεκτήσουσιν,
[7, 1336]   καὶ διὰ τῶν ἐθνῶν οἷς  ἐπιμελές   ἐστιν ἄγειν εἰς τὴν πολεμικὴν
[7, 1336]   τινὰς ἀκούειν δεῖ τοὺς τηλικούτους,  ἐπιμελὲς   ἔστω τοῖς ἄρχουσιν οὓς καλοῦσι
[7, 1336]   γραφὰς λόγους ἀσχήμονας.  ἐπιμελὲς   μὲν οὖν ἔστω τοῖς (ἄρχουσι
[7, 1333]   δὲ τούτοις καὶ τῶν ὕστερόν  τινες   γραψάντων ἀπεφήναντο τὴν αὐτὴν δόξαν:
[7, 1327]   τὴν ἀρετήν. ὅπερ γάρ φασί  τινες   δεῖν ὑπάρχειν τοῖς φύλαξι, τὸ
[7, 1329]   εἶναι δεῖν τὴν κτῆσιν ὥσπερ  τινὲς   εἰρήκασιν, ~(ἀλλὰ τῇ χρήσει φιλικῶς
[7, 1335]   τοῖς πλείστοις ἥνπερ τῶν ποιητῶν  τινες   εἰρήκασιν οἱ μετροῦντες ταῖς ἑβδομάσι
[7, 1324]   ἐν ἐνίοις γὰρ καὶ νόμοι  τινές   εἰσι παροξύνοντες πρὸς τὴν ἀρετὴν
[7, 1326]   ἀξίαν ἀναγκαῖον γνωρίζειν ἀλλήλους, ποῖοί  τινές   εἰσι, τοὺς πολίτας, ὡς ὅπου
[7, 1334]   τῶν μακαριζομένων ἀπολαύοντας, οἷον εἴ  τινές   εἰσιν, ὥσπερ οἱ ποιηταί φασιν,
[7, 1325]   εἶναι πρὸς ἑτέρους, καθάπερ οἴονταί  τινες,   οὐδὲ τὰς διανοίας εἶναι μόνας
[7, 1330]   ἐν τοῖς γεωργοῖς ἃς καλοῦσί  τινες   τῶν ἀμπέλων συστάδας, καὶ τὴν
[7, 1325]   τῆς νομοθετικῆς ἐστιν ἰδεῖν, ἐάν  τινες   ὑπάρχωσι γειτνιῶντες, ποῖα πρὸς ποίους
[7, 1335]   διὸ καὶ τὸν χρησμὸν γενέσθαι  τινές   φασι διὰ τοιαύτην αἰτίαν (τοῖς
[7, 1324]   οἷον θεωρητικός τις, ὃν μόνον  τινές   φασιν εἶναι φιλόσοφον. σχεδὸν γὰρ
[7, 1329]   νῦν ἔτι τῶν ἀπ' ἐκείνου  τινὲς   χρῶνται τοῖς συσσιτίοις καὶ τῶν
[7, 1333]   τοῖς Λάκωσι τὸ ἄρχειν, οὐκ  εὐδαίμονες,   οὐδ' νομοθέτης ἀγαθός. ἔστι
[7, 1329]   καὶ νῦν καλούμενοι τὴν ἐπωνυμίαν  (Αὔσονες,   τὸ δὲ πρὸς τὴν Ἰαπυγίαν
[7, 1333]   πόλεως ἄρχειν: ὅπερ ἐγκαλοῦσιν οἱ  Λάκωνες   Παυσανίᾳ τῷ βασιλεῖ, καίπερ (ἔχοντι
[7, 1329]   Σύρτιν: ἦσαν δὲ καὶ οἱ  Χῶνες   Οἰνωτροὶ τὸ γένος. μὲν
[7, 1329]   τὴν Ἰαπυγίαν καὶ τὸν Ἰόνιον  Χῶνες,   τὴν καλουμένην Σύρτιν: ἦσαν δὲ
[7, 1333]   εἴη τῷ νομοθέτῃ πραγματευτέον, ὅπως  ἄνδρες   ἀγαθοὶ (γίγνωνται, καὶ διὰ τίνων
[7, 1333]   πρὸς τὸ βέλτιστον τέλος φαίνονται  συντάξαντες   τὰ περὶ τὰς πολιτείας οὔτε
[7, 1328]   ἀδελφῶν καὶ οἵ τοι πέρᾳ  στέρξαντες,   οἵδε καὶ πέρᾳ μισοῦσιν. περὶ
[7, 1323]   ἀλλὰ ταῦτα μὲν λεγόμενα (ὥσπερ)  πάντες   ἂν συγχωρήσειαν, (διαφέρονται δ' ἐν
[7, 1324]   εἰπεῖν. φανερὸν δὲ καὶ τοῦτο.  πάντες   γὰρ ἂν ὁμολογήσειαν εἶναι τὴν
[7, 1330]   ἑκάστῳ νεμηθέντων ἀμφοτέρων τῶν τόπων  πάντες   μετέχωσιν. τό τε γὰρ ἴσον
[7, 1332]   τῶν ἀρχομένων ὑπάρχουσι νεωτερίζειν (βουλόμενοι  πάντες   οἱ κατὰ τὴν χώραν, τοσούτους
[7, 1332]   πολιτείας εἶναι σπουδαίους: ἡμῖν δὲ  πάντες   οἱ πολῖται (μετέχουσι τῆς πολιτείας.
[7, 1328]   μὲν γὰρ ταῖς δημοκρατίαις μετέχουσι  πάντες   πάντων, ἐν δὲ ταῖς ὀλιγαρχίαις
[7, 1331]   ζῆν καὶ τῆς εὐδαιμονίας ἐφίενται  (πάντες,   φανερόν, ἀλλὰ τούτων τοῖς μὲν
[7, 1324]   νόμοι βλέπουσι, τοῦ κρατεῖν στοχάζονται  πάντες,   ὥσπερ ἐν Λακεδαίμονι καὶ Κρήτῃ
[7, 1333]   καὶ τῶν νομοθετῶν οἱ ταύτας  καταστήσαντες   τὰς πολιτείας, οὔτε πρὸς τὸ
[7, 1335]   πολλοὶ χρῶνται, καλῶς καὶ νῦν  ὁρίσαντες   χειμῶνος τὴν συναυλίαν ποιεῖσθαι ταύτην.
[7, 1334]   ἀνιᾶσιν, ὥσπερ σίδηρος, εἰρήνην  ἄγοντες.   αἴτιος δ' νομοθέτης οὐ
[7, 1324]   ὥσπερ ἐξ ἐναντίας ἕτεροι τυγχάνουσι  δοξάζοντες:   μόνον (γὰρ ἀνδρὸς τὸν πρακτικὸν
[7, 1325]   γὰρ ἀποδοκιμάζουσι τὰς πολιτικὰς ἀρχάς,  νομίζοντες   τὸν τοῦ ἐλευθέρου (βίον ἕτερόν
[7, 1330]   περὶ δὲ τειχῶν, οἱ μὴ  φάσκοντες   δεῖν ἔχειν τὰς τῆς ἀρετῆς
[7, 1333]   ἔστι δὲ τοῦτο γελοῖον, εἰ  μένοντες   ἐν τοῖς νόμοις αὐτοῦ, καὶ
[7, 1324]   γὰρ καὶ νόμοι τινές εἰσι  παροξύνοντες   πρὸς τὴν ἀρετὴν ταύτην, καθάπερ
[7, 1332]   εἰ μὲν τοίνυν εἴησαν τοσοῦτον  διαφέροντες   ἅτεροι τῶν ἄλλων ὅσον τοὺς
[7, 1328]   καὶ δι' ἄλλων ἕκαστοι τοῦτο  θηρεύοντες   τούς τε βίους ἑτέρους ποιοῦνται
[7, 1336]   κλαυθμοὺς οὐκ ὀρθῶς ἀπαγορεύουσιν οἱ  κωλύοντες   ἐν τοῖς νόμοις: συμφέρουσι γὰρ
[7, 1332]   γὰρ ἐθιζόμενοι μανθάνουσι τὰ δ'  ἀκούοντες.   ἐπεὶ δὲ πᾶσα πολιτικὴ κοινωνία
[7, 1332]   πρῶτον κατὰ τὸ σῶμα πολλὴν