HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, La Politique, livre VII

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


ι  =  406 formes différentes pour 1821 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, pages
[7, 1334]   μαρτυρεῖ τὰ γιγνόμενα τοῖς λόγοις.  αἱ   γὰρ πλεῖσται τῶν τοιούτων πόλεων
[7, 1332]   τὸν ἄνδρα μήτε τὴν πόλιν,  αἱ   δ' ἐπὶ τὰς τιμὰς καὶ
[7, 1332]   τὰ περὶ τὰς δικαίας πράξεις,  αἱ   δίκαιαι τιμωρίαι καὶ κολάσεις ἀπ'
[7, 1334]   αὐτὸν καιρὸν καὶ μὴ διαφωνῶσιν  αἱ   δυνάμεις τοῦ μὲν ἔτι δυναμένου
[7, 1335]   ἔτι δὲ ἐν τοῖς τόκοις  αἱ   νέαι πονοῦσί τε μᾶλλον καὶ
[7, 1333]   μὴ καλὸν οὐχ οὕτω διαφέρουσιν  (αἱ   πράξεις καθ' αὑτὰς ὡς ἐν
[7, 1326]   ἔργων ἰδεῖν ῥᾴδιον. εἰσὶ γὰρ  αἱ   πράξεις τῆς πόλεως τῶν μὲν
[7, 1332]   ἕτερον κακοῦ τινὸς ἀναίρεσίς ἐστιν,  αἱ   τοιαῦται δὲ πράξεις τοὐναντίον: κατασκευαὶ
[7, 1325]   πολλῶν καὶ καλῶν τέλος ἔχουσιν  αἱ   τῶν δικαίων καὶ σωφρόνων πράξεις.
[7, 1330]   μὲν ὡς ἀναγκαῖον πρὸς ὑγίειαν  αἵ   τε γὰρ πρὸς ἕω τὴν
[7, 1335]   δὲ ἐν τοῖς τόκοις αἱ  νέαι   πονοῦσί τε μᾶλλον καὶ διαφθείρονται
[7, 1335]   πρεσβυτέραις: ἀκολαστότεραι γὰρ εἶναι δοκοῦσι  νέαι   χρησάμεναι ταῖς συνουσίαις. καὶ τὰ
[7, 1328]   (σὺ γὰρ δὴ παρὰ φίλων  ἀπάγχεαι.   καὶ τὸ ἄρχον δὲ καὶ
[7, 1329]   ὑπὸ γὰρ τῶν πολιτῶν πρέπει  (τιμᾶσθαι   τοὺς θεούς: ἐπεὶ δὲ διῄρηται
[7, 1333]   πολιτείας αὐτῶν, ὅτι διὰ τὸ  γεγυμνάσθαι   πρὸς τοὺς κινδύνους πολλῶν ἦρχον:
[7, 1327]   δεῖ καὶ φοβεροὺς εἶναι καὶ  δύνασθαι   βοηθεῖν, ὥσπερ κατὰ γῆν, καὶ
[7, 1334]   ἀγαθοῖς, ἔτι μᾶλλον τὸ μὴ  δύνασθαι   ἐν τῷ σχολάζειν χρῆσθαι, ἀλλ'
[7, 1324]   ἐστὶν ἔργον τοῦ πολιτικοῦ, τὸ  δύνασθαι   θεωρεῖν ὅπως ἄρχῃ (καὶ δεσπόζῃ
[7, 1333]   αἱρέσεις: δεῖ μὲν γὰρ ἀσχολεῖν  δύνασθαι   καὶ πολεμεῖν, ~(μᾶλλον δ' εἰρήνην
[7, 1334]   δ' νομοθέτης οὐ παιδεύσας  δύνασθαι   σχολάζειν. (ἐπεὶ δὲ τὸ αὐτὸ
[7, 1326]   δὲ καὶ μεγέθει τοσαύτην ὥστε  δύνασθαι   τοὺς οἰκοῦντας ζῆν σχολάζοντας ἐλευθερίως
[7, 1334]   φανερόν. αἰσχροῦ γὰρ ὄντος μὴ  δύνασθαι   χρῆσθαι τοῖς ἀγαθοῖς, ἔτι μᾶλλον
[7, 1327]   ἀγαθόν, εἰ δέ τι βλαβερόν,  φυλάξασθαι   ῥᾴδιον τοῖς νόμοις φράζοντας καὶ
[7, 1327]   μὴ τυγχάνῃ παρ' αὑτοῖς ὄντα,  δέξασθαι   ταῦτα, καὶ τὰ πλεονάζοντα τῶν
[7, 1324]   τρόπον τοῦτον, οὐ δεῖ πάντων  πειρᾶσθαι   δεσπόζειν, ἀλλὰ τῶν δεσποστῶν, ὥσπερ
[7, 1329]   ἱκανῶς χρῆσθαι, τὰ δὲ παραλελειμμένα  (πειρᾶσθαι   ζητεῖν. ὅτι μὲν οὖν δεῖ
[7, 1330]   πλήθει διαφέροντας οὐ καλὸν τὸ  πειρᾶσθαι   σῴζεσθαι διὰ τῆς τῶν τειχῶν
[7, 1325]   νομοθέτου τοῦ σπουδαίου ἐστὶ τὸ  θεάσασθαι   πόλιν καὶ γένος ἀνθρώπων καὶ
[7, 1324]   ἐστὶ τὸ πεῖσαι  βιάσασθαι   τοῦ μὲν τοὺς θεραπευομένους τοῦ
[7, 1323]   δὲ πολιτείας ἀρίστης τὸν μέλλοντα  ποιήσασθαι   τὴν (προσήκουσαν ζήτησιν ἀνάγκη διορίσασθαι
[7, 1323]   ποιήσασθαι τὴν (προσήκουσαν ζήτησιν ἀνάγκη  διορίσασθαι   πρῶτον τίς αἱρετώτατος βίος. ἀδήλου
[7, 1330]   τὸ ἴδιον οὐκ ἂν δυναμένους  βουλεύσασθαι   καλῶς. τὴν μὲν οὖν χώραν
[7, 1331]   δεῖ καὶ συνόδῳ τινὶ κοινῇ  κατεσκευάσθαι,   τοιοῦτος δ' περὶ τὴν
[7, 1328]   συμφερόντων. διωρισμένων δὲ τούτων λοιπὸν  σκέψασθαι   πότερον πᾶσι (κοινωνητέον πάντων τούτων
[7, 1332]   ἔσται καὶ πῶς μεθέξουσι, δεῖ  σκέψασθαι   (τὸν νομοθέτην. εἴρηται δὲ πρότερον
[7, 1327]   καὶ τὰ πλεονάζοντα τῶν γιγνομένων  ἐκπέμψασθαι   τῶν ἀναγκαίων ἐστίν. αὑτῇ γὰρ
[7, 1323]   ἕτερος. νομίσαντας οὖν ἱκανῶς πολλὰ  λέγεσθαι   καὶ τῶν ἐν τοῖς ἐξωτερικοῖς
[7, 1327]   τίνας οὐ δεῖ καὶ τίνας  ἐπιμίσγεσθαι   δεῖ (πρὸς ἀλλήλους. περὶ δὲ
[7, 1329]   τῶν ἀδυνάτων (ἐστὶ τοὺς δυναμένους  βιάζεσθαι   καὶ κωλύειν, τούτους ὑπομένειν ἀρχομένους
[7, 1330]   (καὶ μὴ πάσχειν κακῶς μηδὲ  ὑβρίζεσθαι,   τὴν ἀσφαλεστάτην ἐρυμνότητα τῶν τειχῶν
[7, 1330]   διαφέροντας οὐ καλὸν τὸ πειρᾶσθαι  σῴζεσθαι   διὰ τῆς τῶν τειχῶν ἐρυμνότητος:
[7, 1330]   τοῖς ὀλίγοις ἀρετῆς, εἰ δεῖ  σῴζεσθαι   (καὶ μὴ πάσχειν κακῶς μηδὲ
[7, 1329]   καὶ νόμους ἄλλους τε αὐτοῖς  θέσθαι   καὶ τὰ συσσίτια καταστῆσαι πρῶτον:
[7, 1325]   τούτῳ καλὸν ἀκολουθεῖν καὶ τούτῳ  πείθεσθαι   δίκαιον. δεῖ δ' οὐ μόνον
[7, 1326]   χαλεπὸν εἰπεῖν δεῖ δ' ἔνια  (πείθεσθαι   καὶ τοῖς περὶ τὴν στρατηγίαν
[7, 1331]   φυλαττομένους: ἀρχὴν γὰρ οὐδ' ἐπιχειροῦσιν  ἐπιτίθεσθαι   τοῖς εὖ παρεσκευασμένοις. ἐπεὶ δὲ
[7, 1335]   τάξις τῶν ἐθῶν κωλύῃ μηθὲν  ἀποτίθεσθαι   τῶν γιγνομένων: ὁρισθῆναι δὲ δεῖ
[7, 1336]   ἁμαρτίαν. γενομένων δὲ τῶν τέκνων  οἴεσθαι   δεῖ μεγάλην εἶναι διαφορὰν πρὸς
[7, 1329]   καὶ τὰ περὶ τὰς πολιτείας  οἴεσθαι   δεῖ τὸν αὐτὸν ἔχειν τρόπον.
[7, 1324]   οἱ πολλοὶ τὴν δεσποτικὴν πολιτικὴν  οἴεσθαι   εἶναι, καὶ ὅπερ αὑτοῖς ἕκαστοι
[7, 1335]   ὡς πολλῶν διαφθειρομένων διὰ τὸ  γαμίσκεσθαι   τὰς νεωτέρας, ἀλλ' οὐ πρὸς
[7, 1328]   κατὰ λόγον: παρ' οἷς γὰρ  ὀφείλεσθαι   τὴν εὐεργεσίαν ὑπολαμβάνουσι, πρὸς τῷ
[7, 1328]   δῆλον ὡς τοῦτ' αἴτιον τοῦ  γίγνεσθαι   πόλεως εἴδη καὶ διαφορὰς καὶ
[7, 1333]   δ' αὐτὸν ἀρχόμενόν τε δεῖν  γίγνεσθαι   πρότερον καὶ ἄρχοντα ὕστερον, τοῦτ'
[7, 1326]   μὴ συμβαίνει γίγνεσθαι, φαύλως ἀνάγκη  γίγνεσθαι   τὰ περὶ τὰς ἀρχὰς καὶ
[7, 1330]   συμβαίνειν ἐνδέχεται πλείω τὴν ὑπεροχὴν  γίγνεσθαι   τῶν ἐπιόντων τῆς ἀνθρωπίνης τῆς
[7, 1336]   τῶν ἑπτὰ δεῖ θεωροὺς ἤδη  γίγνεσθαι   τῶν μαθήσεων ἃς δεήσει μανθάνειν
[7, 1326]   ὡς ὅπου τοῦτο μὴ συμβαίνει  γίγνεσθαι,   φαύλως ἀνάγκη γίγνεσθαι τὰ περὶ
[7, 1334]   λογισμὸς καὶ νοῦς προιοῦσιν  ἐγγίγνεσθαι   (πέφυκεν. διὸ πρῶτον μὲν τοῦ
[7, 1329]   τῶν ἐκεῖ κατοικούντων Ἰταλόν τινα  γενέσθαι   βασιλέα τῆς Οἰνωτρίας, ἀφ' οὗ
[7, 1325]   οὐ γὰρ οἷόν τε πολιτείαν  γενέσθαι   τὴν ἀρίστην ἄνευ συμμέτρου χορηγίας.
[7, 1335]   πλείους: διὸ καὶ τὸν χρησμὸν  γενέσθαι   τινές φασι διὰ τοιαύτην αἰτίαν
[7, 1335]   παρὰ ταῦτα συνδυασθέντων, πρὶν αἴσθησιν  ἐγγενέσθαι   καὶ ζωὴν (ἐμποιεῖσθαι δεῖ τὴν
[7, 1334]   ἀλλ' ἀσχολοῦντας μὲν καὶ πολεμοῦντας  φαίνεσθαι   ἀγαθούς, εἰρήνην δ' ἄγοντας καὶ
[7, 1335]   τινος ἄλλης τοιαύτης αἰτίας  φαίνεσθαι   δεῖ ποιουμένους τὴν ὁμιλίαν. περὶ
[7, 1335]   μὲν ἁπλῶς μὴ καλὸν (ἁπτόμενον  φαίνεσθαι   μηδαμῇ μηδαμῶς, ὅταν καὶ
[7, 1333]   τῆς ἀρχῆς ἣν δεῖ τιμῶντα  φαίνεσθαι   τὸν νομοθέτην: τοῦ γὰρ δεσποτικῶς
[7, 1326]   ἐν πλήθει καὶ μεγέθει εἴωθε  γίνεσθαι,   ἀλλ' ἔστι τι καὶ πόλεως
[7, 1327]   εἰ μὲν ἀγαθόν τι συμβαίνει  γίνεσθαι   διὰ τῆς κοινωνίας αὐτῶν, ὑπάρξει
[7, 1327]   (τὴν εὐνομίαν, καὶ τὴν πολυανθρωπίαν:  γίνεσθαι   μὲν γὰρ ἐκ τοῦ χρῆσθαι
[7, 1334]   μέγιστα τῶν ἀγαθῶν, ἀλλὰ τῷ  γίνεσθαι   ταῦτα μᾶλλον διὰ τινὸς ἀρετῆς:
[7, 1334]   διαδοχήν, δεῖ γὰρ οὔτε λίαν  ὑπολείπεσθαι   ταῖς (ἡλικίαις τὰ τέκνα τῶν
[7, 1328]   δὴ γεωργοὺς εἶναι τοὺς μέλλοντας  ἔσεσθαι   ~(δεῖ γὰρ σχολῆς καὶ πρὸς
[7, 1331]   ποίων (δεῖ συνεστάναι τὴν μέλλουσαν  ἔσεσθαι   πόλιν μακαρίαν καὶ πολιτεύσεσθαι καλῶς,
[7, 1334]   τὴν μέλλουσαν εὐδαιμονήσειν (καὶ σπουδαίαν  ἔσεσθαι   πόλιν τούτων δεῖ τῶν ἀρετῶν
[7, 1332]   εἶναι δεῖ τοὺς μέλλοντας εὐχειρώτους  ἔσεσθαι   τῷ νομοθέτῃ, διωρίσμεθα πρότερον: (τὸ
[7, 1327]   τὴν φύσιν τοὺς μέλλοντας εὐαγώγους  ἔσεσθαι   τῷ νομοθέτῃ πρὸς τὴν ἀρετήν.
[7, 1331]   μέλλουσαν ἔσεσθαι πόλιν μακαρίαν καὶ  πολιτεύσεσθαι   καλῶς, λεκτέον. ἐπεὶ δὲ δύ'
[7, 1335]   τὰ τῶν ἀρρένων (δὲ σώματα  βλάπτεσθαι   δοκεῖ πρὸς τὴν αὔξησιν, ἐὰν
[7, 1324]   φρονοῦντα πρὸς τὸν βελτίω σκοπὸν  συντάττεσθαι,   καὶ τῶν (ἀνθρώπων ἕκαστον καὶ
[7, 1327]   ὑπεναντίαν δ' εἶναι πρὸς τὸ  πολιτεύεσθαι   καλῶς. ὅτι μὲν οὖν, εἰ
[7, 1326]   λίαν πολυάνθρωπον: τῶν γοῦν δοκουσῶν  πολιτεύεσθαι   καλῶς οὐδεμίαν ὁρῶμεν οὖσαν ἀνειμένην
[7, 1333]   οἱ δὲ νῦν ἄριστα δοκοῦντες  πολιτεύεσθαι   τῶν Ἑλλήνων, καὶ τῶν νομοθετῶν
[7, 1324]   αἱρετώτερος (βίος, διὰ τοῦ  συμπολιτεύεσθαι   καὶ κοινωνεῖν πόλεως μᾶλλον
[7, 1336]   συμφέρει. (πρὸς δὲ τὸ μὴ  διαστρέφεσθαι   τὰ μέλη δι' ἁπαλότητα χρῶνται
[7, 1328]   δὲ οὕτως ὥστε τοὺς μὲν  ἐνδέχεσθαι   μετέχειν αὐτῆς τοὺς δὲ μικρὸν
[7, 1332]   τοὺς μὲν ἄρχειν τοὺς δ'  ἄρχεσθαι   καθάπαξ: ἐπεὶ δὲ τοῦτ' οὐ
[7, 1332]   δὲ πρεσβύτερον, ὧν τοῖς μὲν  ἄρχεσθαι   πρέπει τοῖς δ' ἄρχειν: ἀγανακτεῖ
[7, 1332]   τοῦ κατὰ μέρος ἄρχειν καὶ  ἄρχεσθαι.   τό τε γὰρ ἴσον ταὐτὸν
[7, 1332]   ὡς τοὺς αὐτοὺς ἄρχειν καὶ  ἄρχεσθαι   φατέον, ἔστι δὲ ὡς ἑτέρους.
[7, 1335]   ἀνδρὶ καὶ γυναικὶ διώρισται, πότε  ἄρχεσθαι   χρὴ τῆς συζεύξεως, καὶ πόσον
[7, 1330]   αὐτῆς δὲ προσάντη τὴν θέσιν  εὔχεσθαι   δεῖ κατατυγχάνειν πρὸς τέτταρα βλέποντας,
[7, 1329]   πρεσβυτέροις εἶναὶ, ἔοικεν οὕτως ἀμφοῖν  νενεμῆσθαι   συμφέρειν καὶ δίκαιόν ἐστιν: ἔχει
[7, 1331]   πλῆθος τῶν πολιτῶν ἐν συσσιτίοις  (κατανενεμῆσθαι,   τὰ δὲ τείχη διειλῆφθαι φυλακτηρίοις
[7, 1331]   δὲ πρὸς τὰς ἀναγκαίας πράξεις.  μεμιμῆσθαι   δὲ χρὴ τὴν εἰρημένην τάξιν
[7, 1330]   τῶν ἰδιωτῶν, καὶ τούτων ἑκατέραν  διῃρῆσθαι   δίχα πάλιν, τῆς μὲν κοινῆς
[7, 1333]   δὲ θεωρητικός. ὡσαύτως οὖν ἀνάγκη  διῃρῆσθαι   καὶ τοῦτο τὸ μέρος δηλονότι.
[7, 1331]   τὴν τάξιν ἐνταῦθα: πρέπει γὰρ  διῃρῆσθαι   κατὰ τὰς ἡλικίας καὶ τοῦτον
[7, 1336]   εἰσὶν ἡλικίαι πρὸς ἃς ἀναγκαῖον  διῃρῆσθαι   τὴν παιδείαν, πρὸς τὴν ἀπὸ
[7, 1330]   ἀναγκαῖον τοίνυν εἰς δύο μέρη  (διῃρῆσθαι   τὴν χώραν, καὶ τὴν μὲν
[7, 1330]   τὴν μὲν οὖν χώραν ἀνάγκη  διῃρῆσθαι   τὸν τρόπον τοῦτον διὰ τὰς
[7, 1329]   περὶ πολιτείας φιλοσοφοῦσιν, ~(ὅτι δεῖ  διῃρῆσθαι   χωρὶς κατὰ γένη τὴν πόλιν
[7, 1329]   καὶ τὰ ἄλλα δεῖ νομίζειν  εὑρῆσθαι   πολλάκις ἐν τῷ πολλῷ χρόνῳ,
[7, 1334]   μὴ δύνασθαι ἐν τῷ σχολάζειν  χρῆσθαι,   ἀλλ' ἀσχολοῦντας μὲν καὶ πολεμοῦντας
[7, 1330]   κοινούς. τίνα δὲ δεῖ τρόπον  χρῆσθαι   δούλοις, καὶ διότι βέλτιον πᾶσι
[7, 1330]   καλῶς, δεύτερον δὲ ὕδασιν ὑγιεινοῖς  χρῆσθαι,   καὶ τούτου τὴν ἐπιμέλειαν ἔχειν
[7, 1335]   περὶ τὴν ὥραν χρόνοις δεῖ  χρῆσθαι   οἷς οἱ πολλοὶ χρῶνται, καλῶς
[7, 1325]   τό γε δούλῳ δοῦλος  χρῆσθαι   σεμνόν: γὰρ ἐπίταξις
[7, 1329]   δεῖ τοῖς μὲν εὑρημένοις ἱκανῶς  χρῆσθαι,   τὰ δὲ παραλελειμμένα (πειρᾶσθαι ζητεῖν.
[7, 1331]   περὶ τὴν πόλιν ἔξεστιν ἀμφοτέρως  χρῆσθαι   ταῖς πόλεσιν, καὶ ὡς ἐχούσαις
[7, 1327]   γίνεσθαι μὲν γὰρ ἐκ τοῦ  χρῆσθαι   τῇ θαλάττῃ διαπέμποντας καὶ δεχομένους
[7, 1334]   αἰσχροῦ γὰρ ὄντος μὴ δύνασθαι  χρῆσθαι   τοῖς ἀγαθοῖς, ἔτι μᾶλλον τὸ
[7, 1333]   καὶ μηδενὸς ἐμποδίζοντος (πρὸς τὸ  χρῆσθαι   τοῖς νόμοις, ἀποβεβλήκασι τὸ ζῆν
[7, 1327]   μετέχειν πλεονεξίας, οὐδ' ἐμπόριον δεῖ  κεκτῆσθαι   τοιοῦτον. ἐπεὶ δὲ καὶ νῦν
[7, 1323]   γίγνηται παράλογον. διὸ δεῖ πρῶτον  (ὁμολογεῖσθαι   τίς πᾶσιν ὡς εἰπεῖν
[7, 1326]   τὸ γὰρ πάντα ὑπάρχειν καὶ  δεῖσθαι   μηθενὸς (αὔταρκεσ̓ πλήθει δὲ καὶ
[7, 1332]   ἔχουσιν αἱρετώτερον μὲν γὰρ μηδενὸς  δεῖσθαι   τῶν τοιούτων (μήτε τὸν ἄνδρα
[7, 1325]   χορηγίας. διὸ δεῖ πολλὰ προϋ  ποτεθεῖσθαι   καθάπερ εὐχομένους, εἶναι μέντοι μηθὲν
[7, 1325]   ὅλως φίλον φίλου μηθένα ὑπόλογον  ποιεῖσθαι   μηδὲ (πρὸς τοῦτο φροντίζειν: τὸ
[7, 1326]   περὶ τὴν οὐσίαν εὐπορίας συμβαίνῃ  ποιεῖσθαι   (μνείαν, πῶς δεῖ καὶ τίνα
[7, 1335]   ποιῆσαι προστάξαντι καθ' (ἡμέραν τινὰ  ποιεῖσθαι   πορείαν πρὸς θεῶν ἀποθεραπείαν τῶν
[7, 1335]   πρὸς σωφροσύνην συμφέρει τὰς ἐκδόσεις  ποιεῖσθαι   πρεσβυτέραις: ἀκολαστότεραι γὰρ εἶναι δοκοῦσι
[7, 1334]   καὶ ποίους τινὰς ὄντας χρὴ  ποιεῖσθαι   πρὸς ἀλλήλους τὴν γαμικὴν ὁμιλίαν.
[7, 1335]   νῦν ὁρίσαντες χειμῶνος τὴν συναυλίαν  ποιεῖσθαι   ταύτην. δεῖ δὲ καὶ αὐτοὺς
[7, 1336]   δὲ καὶ κινήσεις ὅσας ἐνδέχεται  ποιεῖσθαι   τηλικούτων συμφέρει. (πρὸς δὲ τὸ
[7, 1337]   παῖδας, ἔπειτα πότερον συμφέρει κοινῇ  (ποιεῖσθαι   τὴν ἐπιμέλειαν αὐτῶν κατ'
[7, 1336]   μὲν οὖν τὴν πρώτην συμφέρει  ποιεῖσθαι   τὴν ἐπιμέλειαν τοιαύτην τε καὶ
[7, 1335]   μὲν οὖν τοῦ πότε δεῖ  ποιεῖσθαι   τὴν σύζευξιν εἴρηται, τοῖς δὲ
[7, 1335]   πρὶν αἴσθησιν ἐγγενέσθαι καὶ ζωὴν  (ἐμποιεῖσθαι   δεῖ τὴν ἄμβλωσιν: τὸ γὰρ
[7, 1331]   μὲν ἐν τῷ τὸν σκοπὸν  κεῖσθαι   καὶ τὸ τέλος τῶν πράξεων
[7, 1327]   πρός τε τὴν θάλατταν προσήκει  (κεῖσθαι   καλῶς πρός τε τὴν χώραν.
[7, 1330]   τοῦτο δ' ἐστὶν ἐν τῷ  κεῖσθαι   τὸν τόπον ἔν τε τοιούτῳ
[7, 1328]   πάσχουσιν, ὅπερ εἴρηται πρότερον, ἂν  ἀδικεῖσθαι   νομίσωσιν. καὶ τοῦτο συμβαίνει κατὰ
[7, 1325]   δηλονότι καλῶς, εἴπερ ἐνδέχεται πόλιν  οἰκεῖσθαί   που καθ' ἑαυτὴν νόμοις χρωμένην
[7, 1330]   βέλτιον πᾶσι τοῖς δούλοις ἆθλον  προκεῖσθαι   τὴν ἐλευθερίαν, ὕστερον ἐροῦμεν. τὴν
[7, 1335]   χρὴ δὲ καὶ τὰς ἐγκύους  ἐπιμελεῖσθαι   τῶν σωμάτων, μὴ ῥᾳθυμούσας μηδ'
[7, 1326]   ὅτι χαλεπόν, ἴσως δ' ἀδύνατον,  εὐνομεῖσθαι   τὴν λίαν πολυάνθρωπον: τῶν γοῦν
[7, 1328]   πρὸς τῷ βλάβει καὶ ταύτης  ἀποστερεῖσθαι   (νομίζουσιν: ὅθεν εἴρηται χαλεποὶ πόλεμοι
[7, 1323]   πέφυκεν αἱρετὰ καὶ δεῖ πάντας  (αἱρεῖσθαι   τοὺς εὖ φρονοῦντας, ἀλλ' οὐκ
[7, 1325]   παριέναι τῷ πλησίον, ἀλλὰ μᾶλλον  ἀφαιρεῖσθαι,   καὶ μήτε πατέρα παίδων μήτε
[7, 1328]   μᾶλλον πρὸς τοὺς ἀγνῶτας,  ὀλιγωρεῖσθαι   νομίσας. διὸ καὶ Ἀρχίλοχος προσηκόντως
[7, 1327]   ἄστυ μήτε πόρρω λίαν, (ἀλλὰ  κρατεῖσθαι   τείχεσι καὶ τοιούτοις ἄλλοις ἐρύμασι,
[7, 1331]   τέχναις καὶ ἐπιστήμαις ταῦτα ἀμφότερα  κρατεῖσθαι,   τὸ τέλος καὶ τὰς εἰς
[7, 1335]   ἔτεσιν ὑπερβάλλοντα τὴν ἡλικίαν ταύτην  ἀφεῖσθαι   δεῖ τῆς εἰς τὸ φανερὸν
[7, 1330]   ἐν (ταῖς εὖ φρονούσαις δεῖ  διωρίσθαι   πόλεσιν, ἐὰν μὴ πάνθ' ὅμοια
[7, 1327]   τυγχάνουσιν ἀμφισβητοῦντες: τό τε γὰρ  ἐπιξενοῦσθαί   τινας ἐν ἄλλοις τεθραμμένους νόμοις
[7, 1324]   τὸν μηθένα ἀπεκταγκότα πολέμιον ἄνδρα  περιεζῶσθαι   τὴν φορβειάν: ἐν δὲ Σκύθαις
[7, 1331]   συσσιτίοις (κατανενεμῆσθαι, τὰ δὲ τείχη  διειλῆφθαι   φυλακτηρίοις καὶ πύργοις κατὰ τόπους
[7, 1334]   καὶ διὰ τῶν ἐθῶν ὁμοίως  ἦχθαι.   φανερὸν δὴ τοῦτό γε πρῶτον
[7, 1332]   κολάσεις ἀπ' ἀρετῆς μέν εἰσιν,  ἀναγκαῖαι   δέ, καὶ τὸ καλῶς ἀναγκαίως
[7, 1332]   περὶ τὰς δικαίας πράξεις, αἱ  δίκαιαι   τιμωρίαι καὶ κολάσεις ἀπ' ἀρετῆς
[7, 1336]   μανθάνειν αὐτούς. δύο δ' εἰσὶν  ἡλικίαι   πρὸς ἃς ἀναγκαῖον διῃρῆσθαι τὴν
[7, 1325]   καὶ τοῦτο συμβαίνειν: πολλαὶ γὰρ  κοινωνίαι   πρὸς ἄλληλα τοῖς μέρεσι τῆς
[7, 1332]   τὰς δικαίας πράξεις, αἱ δίκαιαι  τιμωρίαι   καὶ κολάσεις ἀπ' ἀρετῆς μέν
[7, 1324]   τὸ μὴ μόνον δικαίως ἀλλὰ  καὶ   ἀδίκως ἄρχειν, κρατεῖν δ' ἔστι
[7, 1328]   ταύτης ὑπάρχει πᾶσιν: ἀρχικὸν γὰρ  καὶ   ἀήττητον θυμός. οὐ καλῶς
[7, 1334]   σώφρονα τὴν πόλιν εἶναι προσήκει  (καὶ   ἀνδρείαν καὶ καρτερικήν: κατὰ γὰρ
[7, 1323]   κτήσεως καὶ τοῦ σώματος τιμιώτερον  καὶ   ἁπλῶς καὶ ἡμῖν, ἀνάγκη καὶ
[7, 1332]   κοινωνεῖν τοῦ κατὰ μέρος ἄρχειν  καὶ   ἄρχεσθαι. τό τε γὰρ ἴσον
[7, 1332]   ἄρα ὡς τοὺς αὐτοὺς ἄρχειν  καὶ   ἄρχεσθαι φατέον, ἔστι δὲ ὡς
[7, 1328]   τοὺς ἀγνῶτας, ὀλιγωρεῖσθαι νομίσας. διὸ  καὶ   Ἀρχίλοχος προσηκόντως τοῖς φίλοις ἐγκαλῶν
[7, 1332]   πολιτικὴ κοινωνία συνέστηκεν ἐξ ἀρχόντων  καὶ   ἀρχομένων, τοῦτο δὴ σκεπτέον, εἰ
[7, 1333]   ἀρχόμενόν τε δεῖν γίγνεσθαι πρότερον  καὶ   ἄρχοντα ὕστερον, τοῦτ' ἂν εἴη
[7, 1333]   τίνος ἕνεκεν. ἐπεὶ δὲ πολίτου  καὶ   ἄρχοντος τὴν αὐτὴν ἀρετὴν εἶναί
[7, 1335]   συναυλίαν ποιεῖσθαι ταύτην. δεῖ δὲ  καὶ   αὐτοὺς ἤδη θεωρεῖν πρὸς τὴν
[7, 1327]   ἐστιν: διόπερ ἐλεύθερόν τε διατελεῖ  καὶ   βέλτιστα πολιτευόμενον καὶ δυνάμενον ἄρχειν
[7, 1325]   λέγουσιν, ~(εἴπερ ὑπάρξει τοῖς ἀποστεροῦσι  καὶ   βιαζομένοις τὸ τῶν ὄντων αἱρετώτατον:
[7, 1329]   τῆς πόλεως τό τε ὁπλιτικὸν  καὶ   βουλευτικόν, καὶ κεχώρισται δὴ τούτων
[7, 1334]   δὲ καὶ τοῦτο: θυμὸς γὰρ  καὶ   βούλησις, ἔτι δὲ ἐπιθυμία, καὶ
[7, 1324]   ἄρχῃ (καὶ δεσπόζῃ τῶν πλησίον,  καὶ   βουλομένων καὶ μὴ βουλομένων. πῶς
[7, 1328]   ἄνευ πόλις οὐκ ἂν εἴη:  καὶ   γὰρ λέγομεν εἶναι μέρη
[7, 1332]   σκεπτέον, πῶς ἀνὴρ γίνεται σπουδαῖος.  καὶ   γὰρ εἰ πάντας ἐνδέχεται σπουδαίους
[7, 1331]   καὶ τὰ περὶ τὴν χώραν:  καὶ   γὰρ ἐκεῖ τοῖς (ἄρχουσιν οὓς
[7, 1327]   (τοὺς τόπους, οὕτως ἀμφοῖν μετέχει.  καὶ   γὰρ ἔνθυμον καὶ διανοητικόν ἐστιν:
[7, 1327]   χώραν τῆς θαλάττης, οὐκ ἄδηλον.  καὶ   γὰρ πρὸς τὸ ῥᾷον φέρειν
[7, 1332]   μακάριον ἐν τοῖς ἐναντίοις ἐστίν  καὶ   γὰρ τοῦτο διώρισται κατὰ τοὺς
[7, 1335]   σπέρματος αὐξανομένου ποιῶνται τὴν συνουσίαν:  καὶ   γὰρ τούτου τις ὡρισμένος χρόνος,
[7, 1326]   ἄλλων πάντων, ζῴων φυτῶν ὀργάνων:  καὶ   γὰρ τούτων ἕκαστον οὔτε λίαν
[7, 1332]   (ταῦτά ἐστι φύσις ἔθος λόγος.  καὶ   γὰρ φῦναι δεῖ πρῶτον, οἷον
[7, 1332]   τοὐναντίον: κατασκευαὶ γὰρ ἀγαθῶν εἰσι  καὶ   γεννήσεις. χρήσαιτο δ' ἂν
[7, 1334]   καὶ βούλησις, ἔτι δὲ ἐπιθυμία,  καὶ   γενομένοις εὐθὺς ὑπάρχει τοῖς παιδίοις,
[7, 1325]   σπουδαίου ἐστὶ τὸ θεάσασθαι πόλιν  καὶ   γένος ἀνθρώπων καὶ πᾶσαν ἄλλην
[7, 1328]   γὰρ τοὺς αὐτοὺς ἅπαντας εἶναι  καὶ   γεωργοὺς καὶ τεχνίτας καὶ τοὺς
[7, 1335]   μὲν ἀρχὴ τῆς ἡλικίας ἀνδρὶ  καὶ   γυναικὶ διώρισται, πότε ἄρχεσθαι χρὴ
[7, 1336]   καὶ ὑπὲρ αὑτῶν καὶ τέκνων  καὶ   γυναικῶν τιμαλφεῖν τοὺς θεούς: (τοὺς
[7, 1335]   δὲ δεῖ ταῦτα ὑπάρχειν ἀνδράσι  καὶ   γυναιξίν. χρὴ δὲ καὶ τὰς
[7, 1323]   ψυχῆς ἕνεκεν ταῦτα πέφυκεν αἱρετὰ  καὶ   δεῖ πάντας (αἱρεῖσθαι τοὺς εὖ
[7, 1333]   πράξεις δ' ἀνάλογον ἐροῦμεν ἔχειν,  καὶ   δεῖ τὰς τοῦ φύσει βελτίονος
[7, 1326]   παντοφόρον: τὸ γὰρ πάντα ὑπάρχειν  καὶ   δεῖσθαι μηθενὸς (αὔταρκεσ̓ πλήθει δὲ
[7, 1324]   τὸ δύνασθαι θεωρεῖν ὅπως ἄρχῃ  (καὶ   δεσπόζῃ τῶν πλησίον, καὶ βουλομένων
[7, 1327]   τοῦ χρῆσθαι τῇ θαλάττῃ διαπέμποντας  καὶ   δεχομένους ἐμπόρων πλῆθος, ὑπεναντίαν δ'
[7, 1328]   πολιτείας πλείους: ~(ἄλλον γὰρ τρόπον  καὶ   δι' ἄλλων ἕκαστοι τοῦτο θηρεύοντες
[7, 1336]   τῶν σωμάτων: ἣν χρὴ παρασκευάζειν  καὶ   δι' ἄλλων πράξεων καὶ διὰ
[7, 1336]   παρασκευάζειν καὶ δι' ἄλλων πράξεων  καὶ   διὰ τῆς παιδιᾶς. δεῖ δὲ
[7, 1326]   τὸ πλῆθος. τοῦτο δὲ δῆλον  καὶ   διὰ τῆς τῶν λόγων πίστεως.
[7, 1333]   πραγματευτέον, ὅπως ἄνδρες ἀγαθοὶ (γίγνωνται,  καὶ   διὰ τίνων ἐπιτηδευμάτων, καὶ τί
[7, 1334]   φανερὸν (ἐκ τούτων: πῶς δὲ  καὶ   διὰ τίνων ἔσται, τοῦτο δὴ
[7, 1336]   τε τῶν ἄλλων ζῴων ἐπισκοποῦσι,  καὶ   διὰ τῶν ἐθνῶν οἷς ἐπιμελές
[7, 1334]   τὸν λόγον τῆς βελτίστης ὑποθέσεως,  καὶ   διὰ τῶν ἐθῶν ὁμοίως ἦχθαι.
[7, 1323]   ὅτι ῥᾴδιον μὲν περὶ τούτων  καὶ   διὰ τῶν (ἔργων λαμβάνειν τὴν
[7, 1334]   ἀρετῶν εἰσι πρὸς τὴν σχολὴν  καὶ   διαγωγὴν ὧν τε ἐν τῇ
[7, 1325]   καὶ τὰς αὑτῶν ἕνεκεν θεωρίας  καὶ   διανοήσεις: γὰρ εὐπραξία τέλος,
[7, 1327]   ἀμφοῖν μετέχει. καὶ γὰρ ἔνθυμον  καὶ   διανοητικόν ἐστιν: διόπερ ἐλεύθερόν τε
[7, 1335]   αἱ νέαι πονοῦσί τε μᾶλλον  καὶ   διαφθείρονται πλείους: διὸ καὶ τὸν
[7, 1334]   ποιεῖ καὶ στάσεις πρὸς ἀλλήλους  καὶ   διαφοράς: ἔπειτα καὶ πρὸς τὴν
[7, 1328]   αἴτιον τοῦ γίγνεσθαι πόλεως εἴδη  καὶ   διαφορὰς καὶ πολιτείας πλείους: ~(ἄλλον
[7, 1331]   πράξεις εὑρίσκειν ἐνδέχεται γὰρ (ταῦτα  καὶ   διαφωνεῖν ἀλλήλοις καὶ συμφωνεῖν: ἐνίοτε
[7, 1323]   περὶ τὴν διάνοιαν οὕτως ἄφρονα  καὶ   διεψευσμένον ὥσπερ τι παιδίον
[7, 1328]   καὶ τεχνίτας καὶ τοὺς βουλευομένους  καὶ   δικάζοντας, καθ' ἕκαστον ἔργον
[7, 1329]   ἔοικεν οὕτως ἀμφοῖν νενεμῆσθαι συμφέρειν  καὶ   δίκαιόν ἐστιν: ἔχει γὰρ αὕτη
[7, 1323]   καὶ φρονήσεως: ἀνδρεία δὲ πόλεως  καὶ   δικαιοσύνη καὶ φρόνησις (τὴν αὐτὴν
[7, 1334]   πρὸς τὴν σχολήν, σωφροσύνης δὲ  καὶ   δικαιοσύνης ἐν ἀμφοτέροις τοῖς χρόνοις,
[7, 1334]   οὗτοι δεήσονται φιλοσοφίας καὶ σωφροσύνης  καὶ   δικαιοσύνης, ὅσῳ μᾶλλον σχολάζουσιν ἐν
[7, 1330]   ἰδίων τε εἰσφέρειν τὸ συντεταγμένον  καὶ   διοικεῖν τὴν ἄλλην οἰκίαν. ἔτι
[7, 1327]   φυλάξασθαι ῥᾴδιον τοῖς νόμοις φράζοντας  καὶ   διορίζοντας τίνας οὐ δεῖ καὶ
[7, 1330]   δὲ δεῖ τρόπον χρῆσθαι δούλοις,  καὶ   διότι βέλτιον πᾶσι τοῖς δούλοις
[7, 1329]   τῆς πολιτείας μετεχόντων, εἴρηται πρότερον,  καὶ   διότι τοὺς γεωργοῦντας αὐτῶν ἑτέρους
[7, 1332]   ἐστι, μὴ λανθάνειν. φαμὲν δὲ  καὶ   διωρίσμεθα ἐν τοῖς Ἠθικοῖς, εἴ
[7, 1323]   δὲ καὶ χρημάτων καὶ δυνάμεως  καὶ   δόξης καὶ πάντων τῶν τοιούτων
[7, 1327]   ψυχήν, ἄθυμα δέ, διόπερ ἀρχόμενα  καὶ   δουλεύοντα διατελεῖ: τὸ δὲ τῶν
[7, 1326]   ἐν ταῖς πόλεσιν ἴσως ὑπάρχειν  καὶ   δούλων ἀριθμὸν πολλῶν (καὶ μετοίκων
[7, 1327]   τε διατελεῖ καὶ βέλτιστα πολιτευόμενον  καὶ   δυνάμενον ἄρχειν πάντων, μιᾶς τυγχάνον
[7, 1323]   ὁποσονοῦν, πλούτου δὲ καὶ χρημάτων  καὶ   δυνάμεως καὶ δόξης καὶ πάντων
[7, 1325]   δ' οὐ μόνον ἀρετὴν ἀλλὰ  καὶ   δύναμιν ὑπάρχειν, καθ' ἣν ἔσται
[7, 1327]   τισὶ δεῖ καὶ φοβεροὺς εἶναι  καὶ   δύνασθαι βοηθεῖν, ὥσπερ κατὰ γῆν,
[7, 1330]   δυσείσοδος γὰρ ἐκείνη τοῖς ξενικοῖς  καὶ   δυσεξερεύνητος τοῖς ἐπιτιθεμένοις. διὸ δεῖ
[7, 1330]   χρή, τοῖς δ' ἐναντίοις δυσπρόσοδον  καὶ   δυσπερίληπτον, ὑδάτων τε καὶ ναμάτων
[7, 1334]   δὴ διῃρημένοι πρότερον ὅτι φύσεως  καὶ   ἔθους καὶ λόγου δεῖ. τούτων
[7, 1336]   ἀφ' (ἥβης μέχρι τῶν ἑνὸς  καὶ   εἴκοσιν ἐτῶν. οἱ γὰρ ταῖς
[7, 1333]   καὶ σχολὴν καὶ εἰς πόλεμον  καὶ   εἰρήνην, καὶ τῶν πρακτῶν τὰ
[7, 1331]   διαιρεῖται τῆς πόλεως εἰς ἱερεῖς  (καὶ   εἰς ἄρχοντας, πρέπει καὶ τῶν
[7, 1333]   βίος εἰς ἀσχολίαν καὶ σχολὴν  καὶ   εἰς πόλεμον καὶ εἰρήνην, καὶ
[7, 1328]   ὅπλα τοὺς γὰρ κοινωνοῦντας ἀναγκαῖον  καὶ   ἐν αὑτοῖς ἔχειν ὅπλα πρός
[7, 1326]   ἀλλ' ὅσοι πόλεώς εἰσι μέρος  καὶ   ἐξ ὧν συνίσταται πόλις οἰκείων
[7, 1335]   ὥστ' ἀναγκαῖον ταὐτὸ τοῦτο συμβαίνειν  (καὶ   ἐπὶ τῶν ἀνθρώπων. τεκμήριον δέ:
[7, 1331]   δεῖ δ' ἐν ταῖς τέχναις  καὶ   ἐπιστήμαις ταῦτα ἀμφότερα κρατεῖσθαι, τὸ
[7, 1324]   ὅσους ἂν διαφθείρῃ τῶν πολεμίων:  καὶ   ἕτερα δὴ παρ' ἑτέροις ἔστι
[7, 1329]   τοῖς αὐτοῖς τρόπον δέ τινα  καὶ   ἑτέροις. μὲν γὰρ ἑτέρας
[7, 1325]   τὰς καθ' αὑτὰς πόλεις ἱδρυμένας  καὶ   (ζῆν οὕτω προῃρημένας: ἐνδέχεται γὰρ
[7, 1324]   ἣν κἂν ὁστισοῦν ἄριστα πράττοι  καὶ   ζῴη (μακαρίως, φανερόν ἐστιν: ἀμφισβητεῖται
[7, 1335]   ταῦτα συνδυασθέντων, πρὶν αἴσθησιν ἐγγενέσθαι  καὶ   ζωὴν (ἐμποιεῖσθαι δεῖ τὴν ἄμβλωσιν:
[7, 1329]   τῶν ἱερέων γένος. φανερὰ δὲ  καὶ   τούτων τάξις. οὔτε γὰρ
[7, 1323]   ἀγαθῶν τῆς ψυχῆς αἴτιον ταὐτόματον  καὶ   τύχη, δίκαιος δ' οὐδεὶς
[7, 1323]   τοῦ σώματος τιμιώτερον καὶ ἁπλῶς  καὶ   ἡμῖν, ἀνάγκη καὶ τὴν διάθεσιν
[7, 1330]   δι' ἣν δ' αἰτίαν συνδοκεῖ  (καὶ   ἡμῖν, ὕστερον ἐροῦμεν. δεῖ δὲ
[7, 1327]   χώρας καὶ λιμένων τῶν πόλεων  καὶ   θαλάττης καὶ περὶ τῆς ναυτικῆς
[7, 1324]   ἐπεὶ δὲ τῆς πολιτικῆς (διανοίας  καὶ   θεωρίας τοῦτ' ἐστὶν ἔργον, ἀλλ'
[7, 1335]   ἀτελῆ τὰ τῶν νέων ἔκγονα,  καὶ   θηλυτόκα μᾶλλον καὶ μικρὰ τὴν
[7, 1333]   χορηγία γίγνεται τῶν εὐτυχημάτων, οὕτω  καὶ   Θίβρων ἀγάμενος φαίνεται τὸν τῶν
[7, 1324]   οἷον ἐν Σκύθαις καὶ Πέρσαις  καὶ   Θρᾳξὶ καὶ Κελτοῖς. ἐν ἐνίοις
[7, 1327]   ὅτι δεῖ διανοητικούς τε εἶναι  καὶ   θυμοειδεῖς τὴν φύσιν τοὺς μέλλοντας
[7, 1333]   ἀληθής ἐστιν. ταὐτὰ γὰρ ἄριστα  καὶ   ἰδίᾳ καὶ κοινῇ, τόν τε
[7, 1334]   τέλος εἶναι φαίνεται καὶ κοινῇ  καὶ   ἰδίᾳ τοῖς ἀνθρώποις, καὶ τὸν
[7, 1328]   τὸ μάχιμον, καὶ τὸ εὔπορον,  καὶ   ἱερεῖς, καὶ κριτὰς τῶν ἀναγκαίων
[7, 1324]   ἀλλὰ μὴν εἴη γ' ἂν  καὶ   καθ' ἑαυτὴν μία πόλις εὐδαίμων,
[7, 1325]   κοινῇ πάσης πόλεως ἂν εἴη  καὶ   καθ' ἕκαστον ἄριστος βίος
[7, 1325]   εἰσιν. ὁμοίως δὲ τοῦτο ὑπάρχει  καὶ   καθ' ἑνὸς ὁτουοῦν τῶν ἀνθρώπων:
[7, 1335]   καὶ τεκνοποιίαν, οὔτε θεραπευτικὴ  καὶ   κακοπονητικὴ λίαν, ἀλλ' μέση
[7, 1332]   καὶ τὰς χρήσεις ἀναγκαῖον σπουδαίας  καὶ   καλὰς εἶναι ταύτας (ἁπλῶς: διὸ
[7, 1325]   ἄριστον: οὕτω γὰρ ἂν πλείστων  καὶ   καλλίστων κύριος εἴη πράξεων. ὥστε
[7, 1325]   πρᾶξίς ἐστιν, ἔτι δὲ πολλῶν  καὶ   καλῶν τέλος ἔχουσιν αἱ τῶν
[7, 1332]   ὥσπερ εἰ τοῦ κιθαρίζειν λαμπρὸν  καὶ   καλῶς αἰτιῷντο τὴν λύραν μᾶλλον
[7, 1334]   ἐπιόντων εἰσίν. ἀνδρείας μὲν οὖν  καὶ   καρτερίας δεῖ πρὸς τὴν ἀσχολίαν,
[7, 1334]   πόλιν εἶναι προσήκει (καὶ ἀνδρείαν  καὶ   καρτερικήν: κατὰ γὰρ τὴν παροιμίαν,
[7, 1327]   δεῖ κατ' ἀμφότερα τοὺς σωθησομένους,  καὶ   κατὰ γῆν καὶ κατὰ θάλατταν,
[7, 1325]   τις κρείττων κατ' ἀρετὴν  καὶ   κατὰ δύναμιν τὴν πρακτικὴν τῶν
[7, 1327]   τοὺς σωθησομένους, καὶ κατὰ γῆν  καὶ   κατὰ θάλατταν, καὶ πρὸς τὸ
[7, 1327]   δύνασθαι βοηθεῖν, ὥσπερ κατὰ γῆν,  καὶ   κατὰ θάλατταν̓ περὶ δὲ πλήθους
[7, 1333]   τοίνυν τῷ πολιτικῷ βλέποντι νομοθετητέον,  καὶ   κατὰ τὰ μέρη τῆς ψυχῆς
[7, 1333]   κατὰ τὰ μέρη τῆς ψυχῆς  καὶ   κατὰ τὰς πράξεις αὐτῶν, μᾶλλον
[7, 1326]   ποίους τινὰς ὑπάρχειν δεῖ φύσει,  καὶ   κατὰ τὴν χώραν ὡσαύτως, πόσην
[7, 1333]   καὶ πρὸς πόλεμον ἐνομοθέτησεν.  (καὶ   κατὰ τὸν λόγον ἐστὶν εὐέλεγκτα
[7, 1323]   τούτοις ἐλλείπουσιν: οὐ μὴν ἀλλὰ  καὶ   κατὰ τὸν λόγον σκοπουμένοις εὐσύνοπτόν
[7, 1330]   ἄλλας πράξεις, ἂν εὔτομος  καὶ   κατὰ τὸν νεώτερον καὶ τὸν
[7, 1336]   τὴν ἡλικίαν λάβωσιν ἐν  καὶ   κατακλίσεως ὑπάρξει κοινωνεῖν ἤδη καὶ
[7, 1324]   Σκύθαις καὶ Πέρσαις καὶ Θρᾳξὶ  καὶ   Κελτοῖς. ἐν ἐνίοις γὰρ καὶ
[7, 1329]   τό τε ὁπλιτικὸν καὶ βουλευτικόν,  καὶ   κεχώρισται δὴ τούτων ἕκαστον, τὸ
[7, 1336]   διὰ τὰ νοσήματα. ἔτι δὲ  καὶ   κινήσεις ὅσας ἐνδέχεται ποιεῖσθαι τηλικούτων
[7, 1336]   τὰς δὲ διατάσεις (τῶν παίδων  καὶ   κλαυθμοὺς οὐκ ὀρθῶς ἀπαγορεύουσιν οἱ
[7, 1334]   τὸ αὐτὸ τέλος εἶναι φαίνεται  καὶ   κοινῇ καὶ ἰδίᾳ τοῖς ἀνθρώποις,
[7, 1325]   καὶ τὴν εὐδαιμονίαν (εὐπραγίαν θετέον,  καὶ   κοινῇ πάσης πόλεως ἂν εἴη
[7, 1325]   ἄριστον ἑκάστῳ τε τῶν ἀνθρώπων  καὶ   κοινῇ ταῖς πόλεσι καὶ τοῖς
[7, 1323]   μὲν ἄριστος, καὶ χωρὶς ἑκάστῳ  καὶ   κοινῇ ταῖς πόλεσιν, ~(ὁ μετ'
[7, 1324]   συντάττεσθαι, καὶ τῶν (ἀνθρώπων ἕκαστον  καὶ   κοινῇ τὴν πολιτείαν. νομίζουσι δ'
[7, 1333]   ταὐτὰ γὰρ ἄριστα καὶ ἰδίᾳ  καὶ   κοινῇ, τόν τε νομοθέτην ἐμποιεῖν
[7, 1328]   τὸ γένος ἓν γάρ τι  καὶ   κοινὸν εἶναι δεῖ καὶ ταὐτὸ
[7, 1324]   (βίος, διὰ τοῦ συμπολιτεύεσθαι  καὶ   κοινωνεῖν πόλεως μᾶλλον
[7, 1332]   δικαίας πράξεις, αἱ δίκαιαι τιμωρίαι  καὶ   κολάσεις ἀπ' ἀρετῆς μέν εἰσιν,
[7, 1327]   πεζευόντων ἐστίν, κύριόν ἐστι  καὶ   κρατεῖ τῆς ναυτιλίας: πλήθους δὲ
[7, 1324]   στοχάζονται πάντες, ὥσπερ ἐν Λακεδαίμονι  καὶ   Κρήτῃ πρὸς τοὺς πολέμους συντέτακται
[7, 1329]   τὸ βουλευόμενον περὶ τῶν συμφερόντων  καὶ   κρῖνον περὶ τῶν δικαίων ἐνυπάρχει
[7, 1326]   δ' ἀρχομένων, ἄρχοντος δ' ἐπίταξις  καὶ   κρίσις ἔργον: πρὸς δὲ τὸ
[7, 1328]   καὶ τὸ εὔπορον, καὶ ἱερεῖς,  καὶ   κριτὰς τῶν ἀναγκαίων καὶ συμφερόντων.
[7, 1329]   ἀδυνάτων (ἐστὶ τοὺς δυναμένους βιάζεσθαι  καὶ   κωλύειν, τούτους ὑπομένειν ἀρχομένους ἀεί,
[7, 1331]   ἀλλὰ τὸ διατρίβειν νῦν ἀκριβολογουμένους  καὶ   λέγοντας περὶ τῶν τοιούτων ἀργόν
[7, 1327]   καὶ χώραις καὶ πόλεσιν ἐπίνεια  καὶ   λιμένας εὐφυῶς κείμενα πρὸς τὴν
[7, 1327]   ἐμμελεστέραν. περὶ μὲν οὖν χώρας  καὶ   λιμένων τῶν πόλεων καὶ θαλάττης
[7, 1334]   πρότερον ὅτι φύσεως καὶ ἔθους  καὶ   λόγου δεῖ. τούτων δὲ ποίους
[7, 1332]   καὶ τοῖς ἔθεσιν, ἄνθρωπος δὲ  (καὶ   λόγῳ: μόνος γὰρ ἔχει λόγον:
[7, 1323]   χρωμένοις, ὃς εὐδαίμων μέν ἐστι  καὶ   μακάριος, δι' οὐθὲν δὲ τῶν
[7, 1334]   δικαιοσύνης ἐν ἀμφοτέροις τοῖς χρόνοις,  (καὶ   μᾶλλον εἰρήνην ἄγουσι καὶ σχολάζουσιν:
[7, 1333]   τῶν ἐλευθέρων ἀρχὴ καλλίων  καὶ   μᾶλλον μετ' ἀρετῆς. ἔτι δὲ
[7, 1330]   κατασκευάζειν ὑποδοχὰς ὀμβρίοις ὕδασιν ἀφθόνους  καὶ   μεγάλας, ὥστε μηδέποτε ὑπολείπειν εἰργομένους
[7, 1326]   τό γε καλὸν ἐν πλήθει  καὶ   μεγέθει εἴωθε γίνεσθαι, ἀλλ' ἔστι
[7, 1326]   δεῖσθαι μηθενὸς (αὔταρκεσ̓ πλήθει δὲ  καὶ   μεγέθει τοσαύτην ὥστε δύνασθαι τοὺς
[7, 1327]   θάλατταν̓ περὶ δὲ πλήθους ἤδη  καὶ   μεγέθους τῆς δυνάμεως ταύτης πρὸς
[7, 1336]   καὶ κατακλίσεως ὑπάρξει κοινωνεῖν ἤδη  καὶ   μέθης, καὶ τῆς ἀπὸ τῶν
[7, 1332]   νομίζει εἶναι κρείττων, ἄλλως τε  (καὶ   μέλλων ἀντιλαμβάνειν τοῦτον τὸν ἔρανον
[7, 1329]   οἱ γὰρ τῶν ὅπλων κύριοι  καὶ   μένειν μὴ μένειν κύριοι
[7, 1329]   κρῖνον περὶ τῶν δικαίων ἐνυπάρχει  καὶ   μέρη φαίνεται τῆς (πόλεως μάλιστα
[7, 1326]   ὑπάρχει φανερῶς. ἔτι δὲ ξένοις  καὶ   μετοίκοις ῥᾴδιον μεταλαμβάνειν τῆς πολιτείας:
[7, 1326]   ὑπάρχειν καὶ δούλων ἀριθμὸν πολλῶν  (καὶ   μετοίκων καὶ ξένων̓ ἀλλ' ὅσοι
[7, 1336]   ἔσται. ταύτην γὰρ τὴν ἡλικίαν,  ~(καὶ   μέχρι τῶν ἑπτὰ ἐτῶν, ἀναγκαῖον
[7, 1324]   δεσπόζῃ τῶν πλησίον, καὶ βουλομένων  καὶ   μὴ βουλομένων. πῶς γὰρ ἂν
[7, 1334]   ἡλικίαις (ἐπὶ τὸν αὐτὸν καιρὸν  καὶ   μὴ διαφωνῶσιν αἱ δυνάμεις τοῦ
[7, 1324]   ἀδίκως ἄρχειν, κρατεῖν δ' ἔστι  καὶ   μὴ δικαίως. ἀλλὰ μὴν οὐδ'
[7, 1328]   (ἐνδέχεται καὶ πάντας κοινωνεῖν πάντων  καὶ   μὴ πάντας πάντων ἀλλὰ τινὰς
[7, 1330]   ὀλίγοις ἀρετῆς, εἰ δεῖ σῴζεσθαι  (καὶ   μὴ πάσχειν κακῶς μηδὲ ὑβρίζεσθαι,
[7, 1330]   δὲ πρὸς μὲν τοὺς ὁμοίους  καὶ   μὴ πολὺ τῷ πλήθει διαφέροντας
[7, 1333]   μένοντες ἐν τοῖς νόμοις αὐτοῦ,  καὶ   μηδενὸς ἐμποδίζοντος (πρὸς τὸ χρῆσθαι
[7, 1331]   καθαρὰν εἶναι τῶν ὠνίων πάντων,  καὶ   μήτε βάναυσον μήτε γεωργὸν μήτ'
[7, 1325]   τῷ πλησίον, ἀλλὰ μᾶλλον ἀφαιρεῖσθαι,  καὶ   μήτε πατέρα παίδων μήτε παῖδας
[7, 1335]   νέων ἔκγονα, καὶ θηλυτόκα μᾶλλον  καὶ   μικρὰ τὴν μορφήν, ὥστ' ἀναγκαῖον
[7, 1335]   νέους συζευγνύναι καὶ νέας, ἀτελεῖς  καὶ   μικροὶ τὰ σώματά εἰσιν. ἔτι
[7, 1330]   ταῖς πολιτείαις: οἷον ἀκρόπολις ὀλιγαρχικὸν  καὶ   μοναρχικόν, (δημοκρατικὸν δ' ὁμαλότης, ἀριστοκρατικὸν
[7, 1323]   φρόνησις (τὴν αὐτὴν ἔχει δύναμιν  καὶ   μορφὴν ὧν μετασχὼν ἕκαστος τῶν
[7, 1336]   ἀνειμένας. (καὶ περὶ λόγων δὲ  καὶ   μύθων, ποίους τινὰς ἀκούειν δεῖ
[7, 1330]   δυσπρόσοδον καὶ δυσπερίληπτον, ὑδάτων τε  καὶ   ναμάτων μάλιστα μὲν ὑπάρχειν πλῆθος
[7, 1325]   τοῖς ἄλλοις δημιουργοῖς, οἷον ὑφάντῃ  καὶ   ναυπηγῷ, ~(δεῖ τὴν ὕλην ὑπάρχειν
[7, 1327]   χώραν γεωργούντων, ἀφθονίαν ἀναγκαῖον εἶναι  καὶ   ναυτῶν. ὁρῶμεν δὲ τοῦτο καὶ
[7, 1335]   πόλεων ἐπιχωριάζεται τὸ νέους συζευγνύναι  καὶ   νέας, ἀτελεῖς καὶ μικροὶ τὰ
[7, 1332]   καλὰς εἶναι ταύτας (ἁπλῶς: διὸ  καὶ   νομίζουσιν ἄνθρωποι τῆς εὐδαιμονίας αἴτια
[7, 1324]   καὶ Κελτοῖς. ἐν ἐνίοις γὰρ  καὶ   νόμοι τινές εἰσι παροξύνοντες πρὸς
[7, 1329]   τοὺς (Οἰνωτροὺς ὄντας ποιῆσαι γεωργούς,  καὶ   νόμους ἄλλους τε αὐτοῖς θέσθαι
[7, 1333]   δὴ πολιτικὸς τῶν τοιούτων λόγων  καὶ   νόμων οὐθεὶς οὔτε ὠφέλιμος οὔτε
[7, 1332]   σπουδαῖος ἀνὴρ καὶ πενίᾳ  καὶ   νόσῳ καὶ (ταῖς ἄλλαις τύχαις
[7, 1337]   κατ' ἴδιον τρόπον γίγνεται  καὶ   νῦν ἐν ταῖς πλείσταις τῶν
[7, 1336]   τὰ μέλη δι' ἁπαλότητα χρῶνται  καὶ   νῦν ἔνια τῶν ἐθνῶν ὀργάνοις
[7, 1329]   τὰ συσσίτια καταστῆσαι πρῶτον: διὸ  καὶ   νῦν ἔτι τῶν ἀπ' ἐκείνου
[7, 1331]   οἰητέον εἶναι πολεμικωτάτην, ~(ἄλλως τε  καὶ   νῦν εὑρημένων τῶν περὶ τὰ
[7, 1329]   τὴν Τυρρηνίαν Ὀπικοὶ καὶ πρότερον  καὶ   νῦν καλούμενοι τὴν ἐπωνυμίαν (Αὔσονες,
[7, 1335]   οἷς οἱ πολλοὶ χρῶνται, καλῶς  καὶ   νῦν ὁρίσαντες χειμῶνος τὴν συναυλίαν
[7, 1327]   δεῖ κεκτῆσθαι τοιοῦτον. ἐπεὶ δὲ  καὶ   νῦν ὁρῶμεν πολλαῖς ὑπάρχοντα καὶ
[7, 1335]   παιδονομίας, (τύπῳ δὲ ἱκανὸν εἰπεῖν  καὶ   νῦν. οὔτε γὰρ τῶν
[7, 1329]   ἔχει τὸν τρόπον τοῦτον ἔτι  καὶ   νῦν, τά τε περὶ τὴν
[7, 1327]   καὶ ναυτῶν. ὁρῶμεν δὲ τοῦτο  καὶ   νῦν ὑπάρχον τισίν, οἷον τῇ
[7, 1323]   λόγοις περὶ τῆς ἀρίστης ζωῆς,  καὶ   νῦν χρηστέον αὐτοῖς. ὡς ἀληθῶς
[7, 1326]   δούλων ἀριθμὸν πολλῶν (καὶ μετοίκων  καὶ   ξένων̓ ἀλλ' ὅσοι πόλεώς εἰσι
[7, 1334]   τοῖς παιδίοις, δὲ λογισμὸς  καὶ   νοῦς προιοῦσιν ἐγγίγνεσθαι (πέφυκεν.
[7, 1334]   τέλους, (ὁ δὲ λόγος ἡμῖν  καὶ   νοῦς τῆς φύσεως τέλος,
[7, 1329]   τὴν καλουμένην Σύρτιν: ἦσαν δὲ  καὶ   οἱ Χῶνες Οἰνωτροὶ τὸ γένος.
[7, 1328]   εἴρηται χαλεποὶ πόλεμοι γὰρ ἀδελφῶν  καὶ   οἵ τοι πέρᾳ στέρξαντες, οἵδε
[7, 1325]   ἐν μέρει, τοῦτο γὰρ ἴσον  καὶ   ὅμοιον: τὸ δὲ μὴ ἴσον
[7, 1324]   τὴν δεσποτικὴν πολιτικὴν οἴεσθαι εἶναι,  καὶ   ὅπερ αὑτοῖς ἕκαστοι οὔ φασιν
[7, 1336]   τούτων διαγωγήν, τήν τ' ἄλλην  καὶ   ὅπως ὅτι ἥκιστα μετὰ δούλων
[7, 1329]   τοίνυν ἄνευ (πόλις οὐ συνίσταται  καὶ   ὅσα μέρη πόλεως, εἴρηται γεωργοὺς
[7, 1329]   πάντας τοὺς πολίτας. φανερὸν (δὲ  καὶ   ὅτι δεῖ τὰς κτήσεις εἶναι
[7, 1334]   τούτων τὴν τῶν ἀρετῶν  καὶ   ὅτι δι' αὑτήν, φανερὸν (ἐκ
[7, 1333]   ὥστε πρὸς τούτους τοὺς σκοποὺς  καὶ   παῖδας ἔτι ὄντας παιδευτέον καὶ
[7, 1337]   φύσεως ἐπακολουθεῖν: πᾶσα γὰρ τέχνη  καὶ   παιδεία τὸ προσλεῖπον βούλεται τῆς
[7, 1336]   ἀπὸ τῶν ἑπτὰ μέχρι ἥβης  καὶ   πάλιν μετὰ πρὸς τὴν ἀφ'
[7, 1329]   γεωργοὺς μὲν γὰρ καὶ τεχνίτας  καὶ   πᾶν τὸ θητικὸν ἀναγκαῖον (ὑπάρχειν)
[7, 1328]   πολιτείᾳ. καθάπερ γὰρ εἴπομεν, (ἐνδέχεται  καὶ   πάντας κοινωνεῖν πάντων καὶ μὴ
[7, 1325]   ἕτερόν τινα εἶναι τοῦ πολιτικοῦ  καὶ   πάντων αἱρετώτατον, οἱ δὲ τοῦτον
[7, 1328]   ἱερατείαν, ἕκτον δὲ τὸν ἀριθμὸν  καὶ   πάντων ἀναγκαιότατον κρίσιν περὶ τῶν
[7, 1334]   σωφροσύνης τοὺς ἄριστα δοκοῦντας πράττειν  (καὶ   πάντων τῶν μακαριζομένων ἀπολαύοντας, οἷον
[7, 1323]   χρημάτων καὶ δυνάμεως καὶ δόξης  καὶ   πάντων τῶν τοιούτων εἰς ἄπειρον
[7, 1331]   ἡλικίας καὶ τοῦτον τὸν κόσμον,  καὶ   παρὰ μὲν τοῖς νεωτέροις ἄρχοντάς
[7, 1330]   (ἔχθρας, οἱ δὲ λίαν φροντίζουσι  καὶ   παρὰ τὸ καλόν. διὸ παρ'
[7, 1333]   τυχεῖν ἔστιν ἀκροτάτου. διῄρηται δὲ  καὶ   πᾶς βίος εἰς ἀσχολίαν
[7, 1325]   ἂν θεὸς εἶχε καλῶς  καὶ   πᾶς κόσμος, οἷς οὐκ
[7, 1325]   θεάσασθαι πόλιν καὶ γένος ἀνθρώπων  καὶ   πᾶσαν ἄλλην κοινωνίαν, ζωῆς ἀγαθῆς
[7, 1332]   δ' ἂν σπουδαῖος ἀνὴρ  καὶ   πενίᾳ καὶ νόσῳ καὶ (ταῖς
[7, 1328]   οἵ τοι πέρᾳ στέρξαντες, οἵδε  καὶ   πέρᾳ μισοῦσιν. περὶ μὲν οὖν
[7, 1331]   τοιαύτης ἀγορᾶς εἶναι κατασκευὴν οἵαν  καὶ   περὶ Θετταλίαν νομίζουσιν ἣν ἐλευθέραν
[7, 1336]   ἀνελευθέρους μήτε ἐπιπόνους μήτε ἀνειμένας.  (καὶ   περὶ λόγων δὲ καὶ μύθων,
[7, 1324]   στρατεύσωνται (στρατείας: ἦν δέ ποτε  καὶ   περὶ Μακεδονίαν νόμος τὸν μηθένα
[7, 1325]   τὰ νῦν εἰρημένα περὶ αὐτῶν,  καὶ   περὶ τὰς ἄλλας πολιτείας ἡμῖν
[7, 1335]   ὑπάρχει τοῖς τοιούτοις ὥσπερ ἡλικιώταις  καὶ   περὶ τὴν οἰκονομίαν ἐγκληματικὸν τὸ
[7, 1327]   λιμένων τῶν πόλεων καὶ θαλάττης  καὶ   περὶ τῆς ναυτικῆς δυνάμεως ἔστω
[7, 1333]   τέλη. τὸν (αὐτὸν δὲ τρόπον  καὶ   περὶ τοὺς βίους καὶ τὰς
[7, 1335]   καιροὺς τῶν σωμάτων ἱκανῶς λέγουσι,  ~(καὶ   περὶ τῶν πνευμάτων οἱ φυσικοί,
[7, 1331]   τὸ τὴν χώραν εὐέμβολον ζητεῖν  καὶ   περιαιρεῖν τοὺς (ὀρεινοὺς τόπους, ὁμοίως
[7, 1329]   αὐτήν, τὰ δ' εἰς εὐσχημοσύνην  καὶ   περιουσίαν ὑπαρχόντων ἤδη τούτων εὔλογον
[7, 1324]   τετίμηται δύναμις, οἷον ἐν Σκύθαις  καὶ   Πέρσαις καὶ Θρᾳξὶ καὶ Κελτοῖς.
[7, 1330]   πλείστοις χρώμεθα πρὸς τὸ σῶμα  καὶ   πλειστάκις, ταῦτα πλεῖστον συμβάλλεται πρὸς
[7, 1333]   (πρὸς τὰς χρησίμους εἶναι δοκούσας  καὶ   πλεονεκτικωτέρας. παραπλησίως δὲ τούτοις καὶ
[7, 1336]   ἐν τοῖς συσσιτίοις ἀτιμίαις κολάζειν  καὶ   πληγαῖς, τὸν δὲ πρεσβύτερον τῆς
[7, 1326]   τοῦτ' (ἀληθές, ἀγνοοῦσι ποία μεγάλη  καὶ   ποία μικρὰ πόλις. κατ' ἀριθμοῦ
[7, 1324]   ἔτι δὲ τίνα πολιτείαν θετέον  καὶ   ποίαν διάθεσιν πόλεως ἀρίστην, εἴτε
[7, 1329]   δεῖ, καὶ πόσην τινὰ χρὴ  καὶ   ποίαν εἶναι τὴν χώραν: περὶ
[7, 1328]   τὴν χώραν πόσην τέ τινα  καὶ   ποίαν τινά, διώρισται σχεδόν οὐ
[7, 1326]   χώραν ὡσαύτως, πόσην τε εἶναι  καὶ   ποίαν τινὰ ταύτην. οἴονται μὲν
[7, 1328]   ἀλλὰ τινὰς τινῶν. ταῦτα γὰρ  καὶ   ποιεῖ τὰς πολιτείας ἑτέρας: ἐν
[7, 1332]   τῶν ἄλλων τι ζῴων: εἶτα  καὶ   ποιόν τινα τὸ σῶμα καὶ
[7, 1329]   (διανομῆς καὶ τῶν γεωργούντων, τίνας  καὶ   ποίους εἶναι χρή, λεκτέον πρῶτον,
[7, 1334]   ἐπιμελητέον περὶ τὴν σύζευξιν, πότε  καὶ   ποίους τινὰς ὄντας χρὴ ποιεῖσθαι
[7, 1328]   πολιτευομένων, πόσους τε ὑπάρχειν δεῖ  καὶ   ποίους τινὰς τὴν φύσιν, ἔτι
[7, 1326]   πλῆθος τῶν ἀνθρώπων, πόσους τε  καὶ   ποίους τινὰς ὑπάρχειν δεῖ φύσει,
[7, 1331]   τῆς πολιτείας αὐτῆς, ἐκ τίνων  καὶ   ποίων (δεῖ συνεστάναι τὴν μέλλουσαν
[7, 1333]   δεῖ μὲν γὰρ ἀσχολεῖν δύνασθαι  καὶ   πολεμεῖν, ~(μᾶλλον δ' εἰρήνην ἄγειν
[7, 1330]   πρὸς τὸ τὰς πολιτικὰς πράξεις  καὶ   πολεμικὰς καλῶς ἔχει. πρὸς μὲν
[7, 1334]   σχολάζειν χρῆσθαι, ἀλλ' ἀσχολοῦντας μὲν  καὶ   πολεμοῦντας φαίνεσθαι ἀγαθούς, εἰρήνην δ'
[7, 1327]   ὁρῶμεν πολλαῖς ὑπάρχοντα καὶ χώραις  καὶ   πόλεσιν ἐπίνεια καὶ λιμένας εὐφυῶς
[7, 1326]   δύναμιν ἀποβλέπειν. ἔστι γάρ τι  καὶ   πόλεως ἔργον, ὥστε τὴν δυναμένην
[7, 1324]   ἑνός τε ἑκάστου τῶν ἀνθρώπων  καὶ   πόλεως μὴ τὴν αὐτήν,
[7, 1326]   εἴωθε γίνεσθαι, ἀλλ' ἔστι τι  καὶ   πόλεως μεγέθους μέτρον, ὥσπερ καὶ
[7, 1323]   καὶ τῶν αὐτῶν λόγων δεόμενον  καὶ   πόλιν εὐδαίμονα τὴν ἀρίστην εἶναι
[7, 1324]   τὸν ἕνα δι' ἀρετὴν ἀποδέχεται,  καὶ   πόλιν εὐδαιμονεστέραν φήσει τὴν σπουδαιοτέραν.
[7, 1326]   τόδε συνέχει τὸ πᾶν. διὸ  καὶ   πόλιν ἧς μετὰ μεγέθους
[7, 1324]   τυραννικὸν βίον μάλιστα τιμῶσιν, οὗτοι  καὶ   πόλιν τὴν πλείστων ἄρχουσαν εὐδαιμονεστάτην
[7, 1326]   διὰ τὴν ὑπερβολήν: ὁμοίως δὲ  καὶ   πόλις μὲν ἐξ ὀλίγων
[7, 1328]   γίγνεσθαι πόλεως εἴδη καὶ διαφορὰς  καὶ   πολιτείας πλείους: ~(ἄλλον γὰρ τρόπον
[7, 1324]   τοῖς τὰ κοινὰ πράττουσι  καὶ   πολιτευομένοις. ~(οἱ μὲν οὖν οὕτως
[7, 1331]   τὴν μέλλουσαν ἔσεσθαι πόλιν μακαρίαν  καὶ   πολιτεύσεσθαι καλῶς, λεκτέον. ἐπεὶ δὲ
[7, 1324]   ἀνδρὸς τὸν πρακτικὸν εἶναι βίον  καὶ   πολιτικόν, ἐφ' ἑκάστης γὰρ ἀρετῆς
[7, 1327]   πόλεως. εἰ μὲν γὰρ (ἡγεμονικὸν  καὶ   πολιτικὸν ζήσεται βίον, ἀναγκαῖον καὶ
[7, 1334]   μᾶλλον. πολλῆς οὖν δεῖ δικαιοσύνης  καὶ   πολλῆς σωφροσύνης τοὺς ἄριστα δοκοῦντας
[7, 1326]   γὰρ ταὐτὸν μεγάλη τε (πόλις  καὶ   πολυάνθρωπος. ἀλλὰ μὴν καὶ τοῦτό
[7, 1328]   καὶ τὰς πολιτείας. ἐπισκεπτέον δὲ  καὶ   πόσα ταυτί ἐστιν ὧν ἄνευ
[7, 1329]   γεωργοῦντας αὐτῶν ἑτέρους εἶναι δεῖ,  καὶ   πόσην τινὰ χρὴ καὶ ποίαν
[7, 1335]   πότε ἄρχεσθαι χρὴ τῆς συζεύξεως,  καὶ   πόσον χρόνον λειτουργεῖν ἁρμόττει πρὸς
[7, 1324]   βίον αἱρετώτατον πότερον πολιτικὸς  καὶ   πρακτικὸς βίος αἱρετὸς μᾶλλον
[7, 1325]   γὰρ εὐπραξία τέλος, ὥστε  καὶ   πρᾶξίς τις. μάλιστα δὲ καὶ
[7, 1325]   καὶ πρᾶξίς τις. μάλιστα δὲ  καὶ   πράττειν λέγομεν κυρίως καὶ τῶν
[7, 1323]   πόλιν εὐδαίμονα τὴν ἀρίστην εἶναι  καὶ   πράττουσαν καλῶς. ἀδύνατον δὲ καλῶς
[7, 1332]   οὐκέτι τύχης ἔργον ἀλλ' ἐπιστήμης  καὶ   προαιρέσεως. ἀλλὰ μὴν σπουδαία γε
[7, 1328]   ἀγεννὴς γὰρ τοιοῦτος βίος  καὶ   πρὸς ἀρετὴν ὑπεναντίο, οὐδὲ δὴ
[7, 1327]   εἰ ταῦτα μὴ συμβαίνει, βέλτιον  καὶ   πρὸς ἀσφάλειαν καὶ πρὸς εὐπορίαν
[7, 1330]   δὲ καὶ τόπους: οὕτω γὰρ  καὶ   πρὸς ἀσφάλειαν καὶ πρὸς κόσμον
[7, 1327]   συμβαίνει, βέλτιον καὶ πρὸς ἀσφάλειαν  καὶ   πρὸς εὐπορίαν τῶν ἀναγκαίων μετέχειν
[7, 1330]   οὕτω γὰρ καὶ πρὸς ἀσφάλειαν  καὶ   πρὸς κόσμον ἕξει καλῶς. περὶ
[7, 1331]   ἀλλὰ καὶ τούτων ἐπιμελητέον, ὅπως  καὶ   πρὸς κόσμον ἔχῃ τῇ πόλει
[7, 1327]   πόλεις τὰς εὐδοκιμούσας τῶν Ἑλλήνων  καὶ   πρὸς πᾶσαν τὴν οἰκουμένην, ὡς
[7, 1328]   πρὸς τὰς καθ' αὑτοὺς χρείας  καὶ   πρὸς πολεμικάς, πέμπτον δὲ καὶ
[7, 1336]   τοῦτο γὰρ καὶ πρὸς ὑγίειαν  καὶ   πρὸς πολεμικὰς (πράξεις εὐχρηστότατον. διὸ
[7, 1333]   ὅτι πάντα πρὸς τὸ κρατεῖν  καὶ   πρὸς πόλεμον ἐνομοθέτησεν. (καὶ
[7, 1335]   τῶν καρπῶν κομιδήν. ἔτι δὲ  καὶ   πρὸς σωφροσύνην συμφέρει τὰς ἐκδόσεις
[7, 1331]   τὴν τῆς θέσεως ἀρετὴν ἱκανῶς  καὶ   πρὸς τὰ γειτνιῶντα (μέρη τῆς
[7, 1330]   πρὸς ἕω τὴν ἔγκλισιν ἔχουσαι  καὶ   πρὸς τὰ πνεύματα (τὰ πνέοντα
[7, 1336]   τοιούτων ἀστραβές. συμφέρει δ' εὐθὺς  καὶ   πρὸς τὰ ψύχη συνεθίζειν ἐκ
[7, 1328]   χρημάτων τινὰ εὐπορίαν, ὅπως ἔχωσι  καὶ   πρὸς τὰς καθ' αὑτοὺς χρείας
[7, 1331]   κόσμον ἔχῃ τῇ πόλει πρεπόντως  καὶ   πρὸς τὰς πολεμικὰς χρείας, τάς
[7, 1329]   πρὸς τὴν γένεσιν τῆς ἀρετῆς  καὶ   πρὸς τὰς πράξεις τὰς πολιτικά.
[7, 1336]   ἀκοαῖς: