HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, La Politique, livre VII

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


ρ  =  15 formes différentes pour 270 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, pages
[7, 1328]   πόλις οὐκ ἂν εἴη: καὶ  γὰρ   λέγομεν εἶναι μέρη πόλεως
[7, 1332]   τοιαῦται δὲ πράξεις τοὐναντίον: κατασκευαὶ  γὰρ   ἀγαθῶν εἰσι καὶ γεννήσεις. χρήσαιτο
[7, 1328]   (νομίζουσιν: ὅθεν εἴρηται χαλεποὶ πόλεμοι  γὰρ   ἀδελφῶν καὶ οἵ τοι πέρᾳ
[7, 1326]   τῶν ἔργων ἰδεῖν ῥᾴδιον. εἰσὶ  γὰρ   αἱ πράξεις τῆς πόλεως τῶν
[7, 1335]   γὰρ ἔχει δυσχέρειαν: τε  γὰρ   αἰδὼς ἧττον ὑπάρχει τοῖς τοιούτοις
[7, 1335]   μικρόν πρότερον: (ἐν τοσούτῳ  γὰρ   ἀκμάζουσί τε τοῖς σώμασιν
[7, 1325]   βίος τοῦ δεσποτικοῦ ἀμείνων. (τοῦτο  γὰρ   ἀληθές: οὐθὲν γὰρ τό γε
[7, 1330]   δεῖ τούτων ἀμφοτέρων μετέχειν ἐνδέχεται  γάρ,   ἄν τις οὕτως κατασκευάζῃ καθάπερ
[7, 1326]   οὖσαν πρὸς τὴν ἐργασίαν ὅσῳ  γὰρ   ἂν αὕτη τυγχάνῃ παρεσκευασμένη βέλτιον,
[7, 1324]   βουλομένων καὶ μὴ βουλομένων. πῶς  γὰρ   ἂν εἴη τοῦτο πολιτικὸν
[7, 1325]   ἑνὸς ὁτουοῦν τῶν ἀνθρώπων: σχολῇ  γὰρ   ἂν θεὸς εἶχε καλῶς
[7, 1324]   φανερὸν δὲ καὶ τοῦτο. πάντες  γὰρ   ἂν ὁμολογήσειαν εἶναι τὴν αὐτήν.
[7, 1325]   κύριον εἶναι πάντων ἄριστον: οὕτω  γὰρ   ἂν πλείστων καὶ καλλίστων κύριος
[7, 1330]   ὁμοφύλων πάντων μήτε θυμοειδῶν οὕτω  γὰρ   ἂν πρός τε τὴν ἐργασίαν
[7, 1323]   ὑπάρχειν τοῖς μακαρίοις χρή. οὐδεὶς  γὰρ   ἂν φαίη μακάριον τὸν μηθὲν
[7, 1329]   μᾶλλον δ' ἀπειράκις. τὰ μὲν  γὰρ   ἀναγκαῖα τὴν χρείαν διδάσκειν εἰκὸς
[7, 1324]   ἐναντίας ἕτεροι τυγχάνουσι δοξάζοντες: μόνον  (γὰρ   ἀνδρὸς τὸν πρακτικὸν εἶναι βίον
[7, 1325]   πρὸς ἀμφοτέρους αὐτούς οἱ μὲν  γὰρ   ἀποδοκιμάζουσι τὰς πολιτικὰς ἀρχάς, νομίζοντες
[7, 1323]   καὶ ταῖς ὑπεροχαῖς. τῆς μὲν  γὰρ   ἀρετῆς ἔχειν ἱκανὸν εἶναι νομίζουσιν
[7, 1324]   βίον καὶ πολιτικόν, ἐφ' ἑκάστης  γὰρ   ἀρετῆς οὐκ εἶναι πράξεις μᾶλλον
[7, 1333]   ὠφέλιμος οὔτε ἀληθής ἐστιν. ταὐτὰ  γὰρ   ἄριστα καὶ ἰδίᾳ καὶ κοινῇ,
[7, 1325]   μηδὲ (πρὸς τοῦτο φροντίζειν: τὸ  γὰρ   ἄριστον αἱρετώτατον, τὸ δ' εὖ
[7, 1329]   τὰ περὶ Αἴγυπτόν ἐστιν: οὗτοι  γὰρ   ἀρχαιότατοι μὲν δοκοῦσιν εἶναι, νόμων
[7, 1333]   τῶν πραγμάτων αἱρέσεις: δεῖ μὲν  γὰρ   ἀσχολεῖν δύνασθαι καὶ πολεμεῖν, ~(μᾶλλον
[7, 1330]   δεύτερον δ' κατὰ βορέαν: εὐχείμεροι  γὰρ   αὗται μᾶλλον: ~(τῶν δὲ λοιπῶν
[7, 1329]   συμφέρειν καὶ δίκαιόν ἐστιν: ἔχει  γὰρ   αὕτη διαίρεσις τὸ κατ'
[7, 1327]   ἀναγκαῖον ὑπάρχειν ταῖς πόλεσιν: οὐθὲν  γὰρ   αὐτοὺς μέρος εἶναι δεῖ τῆς
[7, 1329]   πολίταις, πολῖται δὲ οὗτοι. τὸ  γὰρ   (βάναυσον οὐ μετέχει τῆς πόλεως,
[7, 1334]   δὲ τὴν ἀρχὴν ἀπόλλυνται. τὴν  γὰρ   βαφὴν ἀνιᾶσιν, ὥσπερ σίδηρος,
[7, 1329]   καὶ τούτων τάξις. οὔτε  γὰρ   γεωργὸν οὔτε βάναυσον ἱερέα καταστατέον
[7, 1334]   πρότερον τοῖς ἔθεσιν. ταῦτα  γὰρ   δεῖ (πρὸς ἄλληλα συμφωνεῖν συμφωνίαν
[7, 1336]   ἄρχουσιν οὓς καλοῦσι παιδονόμους. πάντα  γὰρ   δεῖ τὰ τοιαῦτα προοδοποιεῖν πρὸς
[7, 1333]   τιμῶντα φαίνεσθαι τὸν νομοθέτην: τοῦ  γὰρ   δεσποτικῶς ἄρχειν τῶν ἐλευθέρων
[7, 1328]   διαλέγεται πρὸς τὸν θυμόν: (σὺ  γὰρ   δὴ παρὰ φίλων ἀπάγχεαι. καὶ
[7, 1326]   οὐ δύναται μετέχειν τάξεως: θείας  γὰρ   δὴ τοῦτο δυνάμεως ἔργον, ἥτις
[7, 1334]   συμφωνεῖν συμφωνίαν τὴν ἀρίστην: ἐνδέχεται  γὰρ   διημαρτηκέναι τὸν λόγον τῆς βελτίστης
[7, 1331]   ἔχοι τὴν τάξιν ἐνταῦθα: πρέπει  γὰρ   διῃρῆσθαι κατὰ τὰς ἡλικίας καὶ
[7, 1332]   δὲ οὐθὲν ὄφελος φῦναι: ~(τὰ  γὰρ   ἔθη μεταβαλεῖν ποιεῖ: ἔνια γὰρ
[7, 1332]   ἔργον ἤδη παιδείας. τὰ μὲν  γὰρ   ἐθιζόμενοι μανθάνουσι τὰ δ' ἀκούοντες.
[7, 1332]   πῶς ἀνὴρ γίνεται σπουδαῖος. καὶ  γὰρ   εἰ πάντας ἐνδέχεται σπουδαίους εἶναι,
[7, 1335]   τὰς ἐκδόσεις ποιεῖσθαι πρεσβυτέραις: ἀκολαστότεραι  γὰρ   εἶναι δοκοῦσι νέαι χρησάμεναι ταῖς
[7, 1328]   πρὸς τοὺς ἀγνῶτας: πρὸς οὐθένα  γὰρ   εἶναι χρὴ τοιοῦτον, οὐδέ εἰσιν
[7, 1328]   πάσῃ δὲ ταὐτὸ πολιτείᾳ. καθάπερ  γὰρ   εἴπομεν, (ἐνδέχεται καὶ πάντας κοινωνεῖν
[7, 1332]   γὰρ ἔθη μεταβαλεῖν ποιεῖ: ἔνια  γὰρ   εἶσι, διὰ τῆς φύσεως ἐπαμφοτερίζοντα,
[7, 1327]   καὶ τὴν πολυανθρωπίαν: γίνεσθαι μὲν  γὰρ   ἐκ τοῦ χρῆσθαι τῇ θαλάττῃ
[7, 1333]   πασῶν τοῖν δυοῖν: αἰεὶ  γὰρ   ἑκάστῳ τοῦθ' αἱρετώτατον (οὗ τυχεῖν
[7, 1331]   τὰ περὶ τὴν χώραν: καὶ  γὰρ   ἐκεῖ τοῖς (ἄρχουσιν οὓς καλοῦσιν
[7, 1330]   κατὰ τὸν ἀρχαῖον χρόνον: δυσείσοδος  γὰρ   ἐκείνη τοῖς ξενικοῖς καὶ δυσεξερεύνητος
[7, 1327]   τῇ πόλει τῶν Ἡρακλεωτῶν: πολλὰς  γὰρ   ἐκπληροῦσι (τριήρεις, κεκτημένοι τῷ μεγέθει
[7, 1323]   ἀναγκαῖον ἑτέραν εἶναι τῶν μὲν  γὰρ   ἐκτὸς ἀγαθῶν τῆς ψυχῆς αἴτιον
[7, 1323]   σκοπουμένοις εὐσύνοπτόν ἐστιν. τὰ μὲν  γὰρ   ἐκτὸς ἔχει πέρας, ὥσπερ ὄργανόν
[7, 1325]   εἶναι δεσποτείαν οὐκ ὀρθόν: οὐ  γὰρ   ἔλαττον διέστηκεν τῶν ἐλευθέρων
[7, 1327]   ἐκπέμψασθαι τῶν ἀναγκαίων ἐστίν. αὑτῇ  γὰρ   ἐμπορικήν, ἀλλ' οὐ τοῖς ἄλλοις,
[7, 1331]   πρεσβυτέρους παρὰ (τοῖς ἄρχουσιν:  γὰρ   ἐν ὀφθαλμοῖς τῶν ἀρχόντων παρουσία
[7, 1324]   ὁμολογήσειαν εἶναι τὴν αὐτήν. ὅσοι  γὰρ   ἐν πλούτῳ τὸ ζῆν εὖ
[7, 1326]   τυχὸν πλῆθος τοῦτο ποιητέον ἀναγκαῖον  γὰρ   ἐν ταῖς πόλεσιν ἴσως ὑπάρχειν
[7, 1327]   διείληπται τοῖς ἔθνεσιν. τὰ μὲν  γὰρ   ἐν τοῖς ψυχροῖς τόποις ἔθνη
[7, 1327]   τόπους, οὕτως ἀμφοῖν μετέχει. καὶ  γὰρ   ἔνθυμον καὶ διανοητικόν ἐστιν: διόπερ
[7, 1327]   δεῖ τῆς πόλεως. τὸ μὲν  γὰρ   ἐπιβατικὸν (ἐλεύθερον καὶ τῶν πεζευόντων
[7, 1327]   πολλὰ τυγχάνουσιν ἀμφισβητοῦντες: τό τε  γὰρ   ἐπιξενοῦσθαί τινας ἐν ἄλλοις τεθραμμένους
[7, 1325]   δοῦλος χρῆσθαι σεμνόν:  γὰρ   ἐπίταξις περὶ τῶν ἀναγκαίων
[7, 1328]   ἔργων τὸν ἀριθμόν: ἐκ τούτων  γὰρ   ἔσται δῆλον. πρῶτον μὲν οὖν
[7, 1323]   οἰκείους ἐπεξελθεῖν ἐνδέχεται λόγους, ἑτέρας  γάρ   ἐστιν ἔργον σχολῆς (ταῦτα: νῦν
[7, 1327]   ποιῶν τὸ φιλητικόν: αὕτη  γάρ   ἐστιν τῆς ψυχῆς δύναμις
[7, 1329]   τινα καὶ ἑτέροις. μὲν  γὰρ   ἑτέρας ἀκμῆς ἑκάτερον τῶν ἔργων,
[7, 1332]   εἰσι κάλλισται πράξεις. τὸ μὲν  γὰρ   ἕτερον κακοῦ τινὸς ἀναίρεσίς ἐστιν,
[7, 1325]   ἀλλ' ὑποτίθενται τοῦτο ψεῦδος. οὐ  γὰρ   ἔτι καλὰς τὰς πράξεις ἐνδέχεται
[7, 1329]   ἐκ τῆς ὑποθέσεως: τὸ μὲν  γὰρ   εὐδαιμονεῖν ἀναγκαῖον ὑπάρχειν μετὰ τῆς
[7, 1325]   τοῦ πράττειν οὐκ ἀληθές:  γὰρ   εὐδαιμονία πρᾶξίς ἐστιν, ἔτι δὲ
[7, 1329]   δεῖ εἶναι περὶ τούτους. ἀναγκαῖον  γὰρ   εὐπορίαν ὑπάρχειν τοῖς πολίταις, πολῖται
[7, 1325]   ἕνεκεν θεωρίας καὶ διανοήσεις:  γὰρ   εὐπραξία τέλος, ὥστε καὶ πρᾶξίς
[7, 1336]   (τὸν νομοθέτην ἐξορίζειν ἐκ τοῦ  γὰρ   εὐχερῶς λέγειν ὁτιοῦν τῶν αἰσχρῶν
[7, 1335]   ~(οὔτε λίαν πάρεγγυς εἶναι πολλὴν  γὰρ   ἔχει δυσχέρειαν: τε γὰρ
[7, 1332]   ἄνθρωπος δὲ (καὶ λόγῳ: μόνος  γὰρ   ἔχει λόγον: ὥστε δεῖ ταῦτα
[7, 1327]   ἔθνη πρὸς ἄλληλα: τὰ μὲν  γὰρ   ἔχει (τὴν φύσιν μονόκωλον, τὰ
[7, 1329]   τὸ γεωργοῦν. ἐν Αἰγύπτῳ τε  γὰρ   ἔχει τὸν τρόπον τοῦτον ἔτι
[7, 1335]   ἱκανὸν εἰπεῖν καὶ νῦν. οὔτε  γὰρ   τῶν ἀθλητῶν χρήσιμος ἕξις
[7, 1327]   ἀποσκεπτέον τῆς πόλεως. εἰ μὲν  γὰρ   (ἡγεμονικὸν καὶ πολιτικὸν ζήσεται βίον,
[7, 1335]   παρὰ τῶν φυσικῶν: οἵ τε  γὰρ   ἰατροὶ τοὺς καιροὺς τῶν σωμάτων
[7, 1325]   ἐν τῷ ἐν μέρει, τοῦτο  γὰρ   ἴσον καὶ ὅμοιον: τὸ δὲ
[7, 1330]   τόπων πάντες μετέχωσιν. τό τε  γὰρ   ἴσον οὕτως ἔχει καὶ τὸ
[7, 1332]   ἄρχειν καὶ ἄρχεσθαι. τό τε  γὰρ   ἴσον ταὐτὸν τοῖς ὁμοίοις, καὶ
[7, 1328]   δυνάμεως ταύτης ὑπάρχει πᾶσιν: ἀρχικὸν  γὰρ   καὶ ἀήττητον θυμός. οὐ
[7, 1334]   φανερὸν δὲ καὶ τοῦτο: θυμὸς  γὰρ   καὶ βούλησις, ἔτι δὲ ἐπιθυμία,
[7, 1324]   Θρᾳξὶ καὶ Κελτοῖς. ἐν ἐνίοις  γὰρ   καὶ νόμοι τινές εἰσι παροξύνοντες
[7, 1328]   πάντων ἀλλὰ τινὰς τινῶν. ταῦτα  γὰρ   καὶ ποιεῖ τὰς πολιτείας ἑτέρας:
[7, 1330]   μέρη δὲ καὶ τόπους: οὕτω  γὰρ   καὶ πρὸς ἀσφάλειαν καὶ πρὸς
[7, 1336]   συνεθίζειν ἐκ μικρῶν παίδων: τοῦτο  γὰρ   καὶ πρὸς ὑγίειαν καὶ πρὸς
[7, 1329]   μέρη πόλεως, εἴρηται γεωργοὺς μὲν  γὰρ   καὶ τεχνίτας καὶ πᾶν τὸ
[7, 1325]   πλήθους πολιτῶν καὶ χώρας. ὥσπερ  γὰρ   καὶ τοῖς ἄλλοις δημιουργοῖς, οἷον
[7, 1331]   τινα τύχην φύσιν δεῖται  γὰρ   καὶ χορηγίας τινὸς τὸ ζῆν
[7, 1325]   καὶ (ζῆν οὕτω προῃρημένας: ἐνδέχεται  γὰρ   κατὰ μέρη καὶ τοῦτο συμβαίνειν:
[7, 1325]   μέρη καὶ τοῦτο συμβαίνειν: πολλαὶ  γὰρ   κοινωνίαι πρὸς ἄλληλα τοῖς μέρεσι
[7, 1328]   ζῆν, τρίτον δὲ ὅπλα τοὺς  γὰρ   κοινωνοῦντας ἀναγκαῖον καὶ ἐν αὑτοῖς
[7, 1331]   ἀλλὰ ποιῆσαι μᾶλλον: τὸ μὲν  γὰρ   λέγειν εὐχῆς ἔργον ἐστί, τὸ
[7, 1333]   τὸ τῶν πέλας ἄρχειν: ταῦτα  γὰρ   μεγάλην ἔχει βλάβην. δῆλον γὰρ
[7, 1333]   ὡς ἑτέραν εἶναι. τὸν (τε)  γὰρ   μέλλοντα καλῶς ἄρχειν ἀρχθῆναί φασι
[7, 1323]   ἔστω πεφροιμιασμένα τῷ λόγῳ: οὔτε  γὰρ   μὴ θιγγάνειν αὐτῶν δυνατόν, οὔτε
[7, 1330]   τοὺς ἀστυγείτονας πολέμους ὁμονοητικώτερον. ὅπου  γὰρ   μὴ τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον,
[7, 1332]   καλῶς ἀναγκαίως ἔχουσιν αἱρετώτερον μὲν  γὰρ   μηδενὸς δεῖσθαι τῶν τοιούτων (μήτε
[7, 1327]   τινὸς πλήθους, οὐκ ἄδηλον ~(οὔ  γὰρ   μόνον αὑτοῖς ἀλλὰ καὶ τῶν
[7, 1326]   τῶν λόγων πίστεως. τε  γὰρ   (νόμος τάξις τίς ἐστι, καὶ
[7, 1331]   διαφωνεῖν ἀλλήλοις καὶ συμφωνεῖν: ἐνίοτε  γὰρ   μὲν σκοπὸς ἔκκειται καλῶς,
[7, 1328]   δεῖ (ζῆν τοὺς πολίτας ἀγεννὴς  γὰρ   τοιοῦτος βίος καὶ πρὸς
[7, 1329]   Ἰταλίαν πολλῷ παλαιότερα τούτων. φασὶ  γὰρ   οἱ λόγιοι τῶν ἐκεῖ κατοικούντων
[7, 1333]   τοῖς ἔργοις ἐξελήλεγκται νῦν. ὥσπερ  γὰρ   οἱ πλεῖστοι τῶν ἀνθρώπων ζηλοῦσι
[7, 1325]   κατ' εὐχὴν συνεστάναι πόλεως. οὐ  γὰρ   οἷόν τε πολιτείαν γενέσθαι τὴν
[7, 1325]   ἤδη παρεκβέβηκε τῆς ἀρετῆς. τοῖς  γὰρ   ὁμοίοις τὸ καλὸν καὶ τὸ
[7, 1334]   τῶν ἀρετῶν μετέχειν, φανερόν. αἰσχροῦ  γὰρ   ὄντος μὴ δύνασθαι χρῆσθαι τοῖς
[7, 1323]   πρῶτον τίς αἱρετώτατος βίος. ἀδήλου  γὰρ   ὄντος τούτου καὶ τὴν ἀρίστην
[7, 1328]   δεῖ τροφήν, ἔπειτα τέχνας πολλῶν  γὰρ   ὀργάνων δεῖται τὸ ζῆν, τρίτον
[7, 1336]   μικρὸν ἀμπίσχειν, οἷον Κελτοῖς. πάντα  γὰρ   ὅσα δυνατὸν (ἐθίζειν) εὐθὺς ἀρχομένων
[7, 1335]   (ἐμποιεῖσθαι δεῖ τὴν ἄμβλωσιν: τὸ  γὰρ   ὅσιον καὶ τὸ μὴ διωρισμένον
[7, 1333]   γὰρ μεγάλην ἔχει βλάβην. δῆλον  γὰρ   ὅτι καὶ τῶν πολιτῶν τῷ
[7, 1326]   καὶ τὰς κρίσεις. περὶ ἀμφότερα  γὰρ   οὐ δίκαιον αὐτοσχεδιάζειν, ὅπερ ἐν
[7, 1336]   καιρὸν ἐμνήσθημεν ὡς ἀναγκαῖον. ἴσως  γὰρ   οὐ κακῶς ἔλεγε τὸ τοιοῦτον
[7, 1326]   ἔθνος, ἀλλ' (οὐ πόλις: πολιτείαν  γὰρ   οὐ ῥᾴδιον ὑπάρχειν: τίς γὰρ
[7, 1334]   τὴν ἀρετὴν ἀσκεῖν. ἐκεῖνοι μὲν  γὰρ   οὐ ταύτῃ διαφέρουσι τῶν ἄλλων,
[7, 1331]   φιλοσοφεῖν καὶ τοὺς φυλαττομένους: ἀρχὴν  γὰρ   οὐδ' ἐπιχειροῦσιν ἐπιτίθεσθαι τοῖς εὖ
[7, 1334]   τὴν τῶν τέκνων διαδοχήν, δεῖ  γὰρ   οὔτε λίαν ὑπολείπεσθαι ταῖς (ἡλικίαις
[7, 1334]   φασιν, ἐν μακάρων νήσοις: μάλιστα  γὰρ   οὗτοι δεήσονται φιλοσοφίας καὶ σωφροσύνης
[7, 1328]   συμβαίνει κατὰ λόγον: παρ' οἷς  γὰρ   ὀφείλεσθαι τὴν εὐεργεσίαν ὑπολαμβάνουσι, πρὸς
[7, 1326]   ἀναγκαῖον εἶναι τὴν παντοφόρον: τὸ  γὰρ   πάντα ὑπάρχειν καὶ δεῖσθαι μηθενὸς
[7, 1324]   τοὺς ἄλλους ἀσκοῦντες: (αὐτοὶ μὲν  γὰρ   παρ' αὑτοῖς τὸ δικαίως ἄρχειν
[7, 1332]   δεῖ ταῦτα συμφωνεῖν ἀλλήλοις. πολλὰ  γὰρ   παρὰ τοὺς ἐθισμοὺς καὶ τὴν
[7, 1335]   φαῦλος πρὸς τὴν τεκνοποιίαν: ἐν  γὰρ   πᾶσι ζῴοις ἀτελῆ τὰ τῶν
[7, 1326]   πρὸς τὴν χρῆσιν αὐτῆς: πολλαὶ  γὰρ   περὶ τὴν σκέψιν ταύτην εἰσὶν
[7, 1334]   τὰ γιγνόμενα τοῖς λόγοις. αἱ  γὰρ   πλεῖσται τῶν τοιούτων πόλεων πολεμοῦσαι
[7, 1330]   ἐπιμέλειαν ἔχειν μὴ παρέργως. οἷς  γὰρ   πλείστοις χρώμεθα πρὸς τὸ σῶμα
[7, 1326]   ποία μικρὰ πόλις. κατ' ἀριθμοῦ  γὰρ   πλῆθος τῶν ἐνοικούντων κρίνουσι τὴν
[7, 1334]   τοῦ δ' ἀνδρὸς μή ταῦτα  γὰρ   ποιεῖ καὶ στάσεις πρὸς ἀλλήλους
[7, 1331]   διαμαρτάνουσιν, οἷον περὶ ἰατρικήν: οὔτε  γὰρ   (ποῖόν τι δεῖ τὸ ὑγιαῖνον
[7, 1334]   ἄγουσι καὶ σχολάζουσιν: μὲν  γὰρ   πόλεμος ἀναγκάζει δικαίους εἶναι καὶ
[7, 1328]   πᾶσα πόλις ὡς εἰπεῖν  γὰρ   πόλις πλῆθός ἐστιν οὐ τὸ
[7, 1334]   ὧν ἐν τῇ ἀσχολίᾳ. δεῖ  γὰρ   πολλὰ τῶν ἀναγκαίων ὑπάρχειν ὅπως
[7, 1333]   εἰώθαμεν τρόπον διαιρεῖν: (ὁ μὲν  γὰρ   πρακτικός ἐστι λόγος δὲ
[7, 1323]   ἀναγκαῖον ἄδηλον εἶναι πολιτείαν: ἄριστα  γὰρ   πράττειν προσήκει τοὺς ἄριστα πολιτευομένους
[7, 1336]   κωλύοντες ἐν τοῖς νόμοις: συμφέρουσι  γὰρ   πρὸς αὔξησιν: γίγνεται γὰρ τρόπον
[7, 1323]   νῦν χρηστέον αὐτοῖς. ὡς ἀληθῶς  γὰρ   πρός γε μίαν διαίρεσιν οὐδεὶς
[7, 1330]   ἀναγκαῖον πρὸς ὑγίειαν αἵ τε  γὰρ   πρὸς ἕω τὴν ἔγκλισιν ἔχουσαι
[7, 1328]   ἔργον καὶ τοῖς δημιουργοῖς: οἰκίᾳ  γὰρ   πρὸς οἰκοδόμον οὐθέν ἐστιν
[7, 1327]   μὲν λεχθεὶς ὅρος δεῖ  γὰρ   πρὸς τὰς ἐκβοηθείας κοινὴν εἶναι
[7, 1327]   τῆς θαλάττης, οὐκ ἄδηλον. καὶ  γὰρ   πρὸς τὸ ῥᾷον φέρειν τοὺς
[7, 1336]   τῆς τραγῳδίας ὑποκριτής: οὐθενὶ  γὰρ   πώποτε παρῆκεν ἑαυτοῦ προεισάγειν, οὐδὲ
[7, 1336]   πρὸς τὰς τῶν πραγμάτων: πάντα  γὰρ   στέργομεν τὰ πρῶτα μᾶλλον. διὸ
[7, 1326]   γὰρ οὐ ῥᾴδιον ὑπάρχειν: τίς  γὰρ   στρατηγὸς ἔσται τοῦ λίαν ὑπερβάλλοντος
[7, 1329]   εἶναι τοὺς μέλλοντας ἔσεσθαι ~(δεῖ  γὰρ   σχολῆς καὶ πρὸς τὴν γένεσιν
[7, 1328]   τὰς πολιτείας ἑτέρας: ἐν μὲν  γὰρ   ταῖς δημοκρατίαις μετέχουσι πάντες πάντων,
[7, 1336]   ἑνὸς καὶ εἴκοσιν ἐτῶν. οἱ  γὰρ   ταῖς ἑβδομάσι διαιροῦντες τὰς ἡλικίας
[7, 1331]   τέλος φερούσας πράξεις εὑρίσκειν ἐνδέχεται  γὰρ   (ταῦτα καὶ διαφωνεῖν ἀλλήλοις καὶ
[7, 1323]   καὶ φρόνιμος καὶ σώφρων. ἀλλὰ  γὰρ   ταῦτα μὲν ἐπὶ τοσοῦτον ἔστω
[7, 1326]   ταύτην ἀδύνατον εἶναι μεγάλην: οὐ  γὰρ   ταὐτὸν μεγάλη τε (πόλις καὶ
[7, 1337]   διαιρέσει τῆς φύσεως ἐπακολουθεῖν: πᾶσα  γὰρ   τέχνη καὶ παιδεία τὸ προσλεῖπον
[7, 1331]   ἀγοράν ἐστι τόπος: ἐνσχολάζειν μὲν  γὰρ   τὴν ἄνω τίθεμεν, ταύτην δὲ
[7, 1328]   ποίαν τινά, διώρισται σχεδόν οὐ  γὰρ   τὴν (αὐτὴν ἀκρίβειαν δεῖ ζητεῖν
[7, 1336]   ἥκιστα μετὰ δούλων ἔσται. ταύτην  γὰρ   τὴν ἡλικίαν, ~(καὶ μέχρι τῶν
[7, 1333]   ἀπεφήναντο τὴν αὐτὴν δόξαν: ἐπαινοῦντες  γὰρ   τὴν Λακεδαιμονίων πολιτείαν ἄγανται τοῦ
[7, 1334]   (καὶ ἀνδρείαν καὶ καρτερικήν: κατὰ  γὰρ   τὴν παροιμίαν, οὐ σχολὴ δούλοις,
[7, 1328]   ἕν τι τὸ γένος ἓν  γάρ   τι καὶ κοινὸν εἶναι δεῖ
[7, 1326]   εἰς δὲ δύναμιν ἀποβλέπειν. ἔστι  γάρ   τι καὶ πόλεως ἔργον, ὥστε
[7, 1325]   ἀμείνων. (τοῦτο γὰρ ἀληθές: οὐθὲν  γὰρ   τό γε δούλῳ δοῦλος
[7, 1333]   τοῖς ἐλευθέροις καλὸν διακονεῖν: πρὸς  γὰρ   τὸ καλὸν καὶ τὸ μὴ
[7, 1331]   ἀκρίβειαν πρὸς τὰς πολιορκίας. ὅμοιον  γὰρ   τὸ τείχη μὴ περιβάλλειν ταῖς
[7, 1333]   οὐκ ἄδηλον πῶς λεκτέον. αἰεὶ  γὰρ   τὸ χεῖρον τοῦ βελτίονός ἐστιν
[7, 1331]   καὶ τὰς νῦν ἐπεξευρημένας. ὥσπερ  γὰρ   τοῖς ἐπιτιθεμένοις (ἐπιμελές ἐστι δι'
[7, 1334]   τὰ τέκνα τῶν πατέρων ἀνόνητος  γὰρ   τοῖς μὲν πρεσβυτέροις χάρις
[7, 1324]   ποτέρως ἔχει τὸ ἀληθές: ἀνάγκη  γὰρ   τόν γε εὖ φρονοῦντα πρὸς
[7, 1325]   οἱ δὲ τοῦτον ἄριστον: ἀδύνατον  γὰρ   τὸν μηθὲν πράττοντα πράττειν εὖ,
[7, 1324]   ἄλλαις ἐπιστήμαις τοῦτο ὁρῶμεν: οὔτε  (γὰρ   τοῦ ἰατροῦ οὔτε τοῦ κυβερνήτου
[7, 1336]   τινὰ γυμνασία τοῖς σώμασιν:  γὰρ   τοῦ πνεύματος κάθεξις ποιεῖ τὴν
[7, 1326]   τῆς χώρας ἔχει. περὶ μὲν  γὰρ   τοῦ ποίαν τινά, δῆλον ὅτι
[7, 1328]   πᾶσι (κοινωνητέον πάντων τούτων ἐνδέχεται  γὰρ   τοὺς αὐτοὺς ἅπαντας εἶναι καὶ
[7, 1328]   φιλοῦμεν. ~(σημεῖον δέ: πρὸς  γὰρ   τοὺς συνήθεις καὶ φίλους
[7, 1332]   ἐν τοῖς ἐναντίοις ἐστίν καὶ  γὰρ   τοῦτο διώρισται κατὰ τοὺς ἠθικοὺς
[7, 1335]   αὐξανομένου ποιῶνται τὴν συνουσίαν: καὶ  γὰρ   τούτου τις ὡρισμένος χρόνος, ὃν
[7, 1324]   τινές φασιν εἶναι φιλόσοφον. σχεδὸν  γὰρ   τούτους τοὺς (δύο βίους τῶν
[7, 1326]   πάντων, ζῴων φυτῶν ὀργάνων: καὶ  γὰρ   τούτων ἕκαστον οὔτε λίαν μικρὸν
[7, 1326]   συνίσταται πόλις οἰκείων μορίων:  γὰρ   τούτων ὑπεροχὴ τοῦ πλήθους μεγάλης
[7, 1328]   διαφορὰς καὶ πολιτείας πλείους: ~(ἄλλον  γὰρ   τρόπον καὶ δι' ἄλλων ἕκαστοι
[7, 1336]   συμφέρουσι γὰρ πρὸς αὔξησιν: γίγνεται  γὰρ   τρόπον τινὰ γυμνασία τοῖς σώμασιν:
[7, 1332]   τῶν πολιτῶν, οὕτως αἱρετώτερον: ἀκολουθεῖ  γὰρ   τῷ καθ' ἕκαστον καὶ τὸ
[7, 1332]   συνεστηκυῖαν παρὰ τὸ δίκαιον. μετὰ  γὰρ   τῶν ἀρχομένων ὑπάρχουσι νεωτερίζειν (βουλόμενοι
[7, 1329]   ταύτῃ δὲ τοῖς αὐτοῖς. οἱ  γὰρ   τῶν ὅπλων κύριοι καὶ μένειν
[7, 1335]   ἀνθρώπων. τεκμήριον δέ: ἐν ὅσαις  γὰρ   τῶν πόλεων ἐπιχωριάζεται τὸ νέους
[7, 1329]   οὔτε βάναυσον ἱερέα καταστατέον ὑπὸ  γὰρ   τῶν πολιτῶν πρέπει (τιμᾶσθαι τοὺς
[7, 1335]   ἁρμόττει πρὸς τεκνοποιίαν ὡρίσθω. τὰ  γὰρ   τῶν πρεσβυτέρων (ἔκγονα, καθάπερ τὰ
[7, 1332]   ὧν τύχη κυρία κυρίαν  γὰρ   ὑπάρχειν τίθεμεν: τὸ δὲ σπουδαίαν
[7, 1325]   κρατεῖν ἔσται τῶν πολεμίων: (μηθὲν  γὰρ   ὑπαρχέτω τοιοῦτον. δῆλον ἄρα ὅτι
[7, 1329]   πολιτικοῦ πλήθους ἐξ Αἰγύπτου: πολὺ  γὰρ   ὑπερτείνει τοῖς χρόνοις τὴν (Μίνω
[7, 1335]   σωμάτων ῥᾳθυμοτέρως ἁρμόττει διάγειν: ἀπολαύοντα  γὰρ   φαίνεται τὰ γεννώμενα τῆς ἐχούσης
[7, 1327]   νομοθέτῃ πρὸς τὴν ἀρετήν. ὅπερ  γάρ   φασί τινες δεῖν ὑπάρχειν τοῖς
[7, 1332]   ἐστι φύσις ἔθος λόγος. καὶ  γὰρ   φῦναι δεῖ πρῶτον, οἷον ἄνθρωπον
[7, 1332]   δὲ πρότερον περὶ αὐτοῦ.  γὰρ   φύσις δέδωκε τὴν διαίρεσιν ποιήσασα
[7, 1331]   τῶν τοιούτων ἀργόν ἐστιν: οὐ  (γὰρ   χαλεπόν ἐστι τὰ τοιαῦτα νοῆσαι,
[7, 1326]   ῥᾴδιον μεταλαμβάνειν τῆς πολιτείας: οὐ  γὰρ   χαλεπὸν τὸ λανθάνειν διὰ τὴν
[7, 1335]   συμβαίνει κατὰ μίαν ἐπιμέλειαν. ἐπεὶ  γὰρ   ὥρισται τέλος τῆς γεννήσεως ὡς
[7, 1332]   τοὺς αὐτοὺς διὰ (βίου: δῆλον  γὰρ   ὡς ἀκολουθεῖν δεήσει καὶ τὴν
[7, 1334]   τὴν σχολὴν ἀρετὰς ὑπάρχειν: τέλος  γάρ,   (ὥσπερ εἴρηται πολλάκις, εἰρήνη μὲν
[7, 1327]   ὅσα τ' ἂν μὴ τυγχάνῃ  παρ'   αὑτοῖς ὄντα, δέξασθαι ταῦτα, καὶ
[7, 1324]   ἄλλους ἀσκοῦντες: (αὐτοὶ μὲν γὰρ  παρ'   αὑτοῖς τὸ δικαίως ἄρχειν ζητοῦσι,
[7, 1324]   (μακαρίως, φανερόν ἐστιν: ἀμφισβητεῖται δὲ  παρ'   αὐτῶν τῶν ὁμολογούντων τὸν μετ'
[7, 1324]   πολιτείας εἶναι μόνον εὐδαίμονά φασιν.  παρ'   ἐνίοις δὲ καὶ τῆς πολιτείας
[7, 1330]   καὶ παρὰ τὸ καλόν. διὸ  παρ'   ἐνίοις νόμος ἐστὶ τοὺς γειτνιῶντας
[7, 1324]   τῶν πολεμίων: καὶ ἕτερα δὴ  παρ'   ἑτέροις ἔστι τοιαῦτα πολλά, τὰ
[7, 1328]   καὶ τοῦτο συμβαίνει κατὰ λόγον:  παρ'   οἷς γὰρ ὀφείλεσθαι τὴν εὐεργεσίαν
[7, 1323]   περὶ ψυχὴν ἕκαστον ἀγαθῶν, ὅσῳ  περ   ἂν ὑπερβάλλῃ, τοσούτῳ μᾶλλον χρήσιμον
[7, 1323]   τῆς εὐδαιμονίας ἐπιβάλλει τοσοῦτον ὅσον  περ   ἀρετῆς καὶ φρονήσεως καὶ τοῦ
[7, 1328]   ἐν πάσῃ δὲ ταὐτὸ πολιτείᾳ.  καθάπερ   γὰρ εἴπομεν, (ἐνδέχεται καὶ πάντας
[7, 1324]   παροξύνοντες πρὸς τὴν ἀρετὴν ταύτην,  καθάπερ   ἐν Καρχηδόνι φασὶ τὸν ἐκ
[7, 1334]   δὴ τοῦτό γε πρῶτον μέν,  καθάπερ   ἐν τοῖς ἄλλοις, ὡς
[7, 1330]   γάρ, ἄν τις οὕτως κατασκευάζῃ  καθάπερ   ἐν τοῖς γεωργοῖς ἃς καλοῦσί
[7, 1333]   δεῖν πρῶτον. ἔστι δὲ ἀρχή,  καθάπερ   ἐν τοῖς πρώτοις εἴρηται λόγοις,
[7, 1325]   διὸ δεῖ πολλὰ προϋ ποτεθεῖσθαι  καθάπερ   εὐχομένους, εἶναι μέντοι μηθὲν τούτων
[7, 1334]   σχολάζοντας ἀνδραποδώδεις. (διὸ δεῖ μὴ  καθάπερ   Λακεδαιμονίων πόλις τὴν ἀρετὴν
[7, 1325]   οὐκ ἀναγκαῖον εἶναι πρὸς ἑτέρους,  καθάπερ   οἴονταί τινες, οὐδὲ τὰς διανοίας
[7, 1335]   τὰ γὰρ τῶν πρεσβυτέρων (ἔκγονα,  καθάπερ   τὰ τῶν νεωτέρων, ἀτελῆ γίγνεται
[7, 1333]   οἱ Λάκωνες Παυσανίᾳ τῷ βασιλεῖ,  καίπερ   (ἔχοντι τηλικαύτην τιμήν. οὔτε δὴ
[7, 1329]   δεῖ τὰς κτήσεις εἶναι τούτων,  εἴπερ   ἀναγκαῖον εἶναι τοὺς γεωργοὺς δούλους
[7, 1325]   εὐδαίμων, ~(ἣ πολιτεύεται δηλονότι καλῶς,  εἴπερ   ἐνδέχεται πόλιν οἰκεῖσθαί που καθ'
[7, 1323]   αὐτὰς εἶναι διαθέσεις (ταύτας) ὥστ'  εἴπερ   ἐστὶν ψυχὴ καὶ τῆς
[7, 1324]   τὸ δὲ οὐ δεσποστόν, ὥστε  εἴπερ   ἔχει τὸν τρόπον τοῦτον, οὐ
[7, 1334]   δὲ τοῦ σώματος τῆς ψυχῆς.  εἴπερ   οὖν ἀπ' ἀρχῆς τὸν νομοθέτην
[7, 1325]   μὲν οὖν ἀληθῶς ἴσως λέγουσιν,  ~(εἴπερ   ὑπάρξει τοῖς ἀποστεροῦσι καὶ βιαζομένοις
[7, 1323]   πρὸς ἄλληλα κατὰ τὴν ὑπεροχὴν  (ἥνπερ   εἴληχε ταῦτα ὧν φαμεν αὐτὰς
[7, 1335]   δ' ἐστὶν ἐν τοῖς πλείστοις  ἥνπερ   τῶν ποιητῶν τινες εἰρήκασιν οἱ
[7, 1333]   ἔχον. διῄρηταί τε διχῇ, καθ'  ὅνπερ   εἰώθαμεν τρόπον διαιρεῖν: (ὁ μὲν
[7, 1324]   δεσποτικὴν πολιτικὴν οἴεσθαι εἶναι, καὶ  ὅπερ   αὑτοῖς ἕκαστοι οὔ φασιν εἶναι
[7, 1327]   τῷ νομοθέτῃ πρὸς τὴν ἀρετήν.  ὅπερ   γάρ φασί τινες δεῖν ὑπάρχειν
[7, 1333]   δύνηται τῆς οἰκείας πόλεως ἄρχειν:  ὅπερ   ἐγκαλοῦσιν οἱ Λάκωνες Παυσανίᾳ τῷ
[7, 1328]   ἔτι πρὸς τοὺς συνήθεις πάσχουσιν,  ὅπερ   εἴρηται πρότερον, ἂν ἀδικεῖσθαι νομίσωσιν.
[7, 1326]   ἀμφότερα γὰρ οὐ δίκαιον αὐτοσχεδιάζειν,  ὅπερ   ἐν (τῇ πολυανθρωπίᾳ τῇ λίαν
[7, 1327]   τεχνικὰ τὴν ψυχήν, ἄθυμα δέ,  διόπερ   ἀρχόμενα καὶ δουλεύοντα διατελεῖ: τὸ
[7, 1327]   διανοίας (δὲ ἐνδεέστερα καὶ τέχνης,  διόπερ   ἐλεύθερα μὲν διατελεῖ μᾶλλον, ἀπολίτευτα
[7, 1327]   γὰρ ἔνθυμον καὶ διανοητικόν ἐστιν:  διόπερ   ἐλεύθερόν τε διατελεῖ καὶ βέλτιστα
[7, 1330]   δύναμις τοιαύτην ἔχει τὴν φύσιν.  διόπερ   ἐν (ταῖς εὖ φρονούσαις δεῖ
[7, 1336]   οὖν αἰσχρολογίαν ἐκ τῆς πόλεως,  ὥσπερ   ἄλλο τι, δεῖ (τὸν νομοθέτην
[7, 1325]   τε πλήθους πολιτῶν καὶ χώρας.  ὥσπερ   γὰρ καὶ τοῖς ἄλλοις δημιουργοῖς,
[7, 1333]   καὶ τοῖς ἔργοις ἐξελήλεγκται νῦν.  ὥσπερ   γὰρ οἱ πλεῖστοι τῶν ἀνθρώπων
[7, 1331]   ἄλλας καὶ τὰς νῦν ἐπεξευρημένας.  ὥσπερ   γὰρ τοῖς ἐπιτιθεμένοις (ἐπιμελές ἐστι
[7, 1326]   ἐν μὲν τοῖς ἀναγκαίοις αὐτάρκης  ὥσπερ   δ' ἔθνος, ἀλλ' (οὐ πόλις:
[7, 1334]   ἐστιν ὄρεξις τὸ δὲ νοῦς,  ὥσπερ   δὲ τὸ σῶμα πρότερον τῇ
[7, 1332]   τὰ ἐκτὸς εἶναι τῶν ἀγαθῶν,  ὥσπερ   εἰ τοῦ κιθαρίζειν λαμπρὸν καὶ
[7, 1326]   πόλιν, ἀλλὰ τοῦτ' οὐκ ἔστιν,  ὥσπερ   εἴπομεν, ἀόριστον. τίς δ' ἐστὶν
[7, 1334]   σχολὴν ἀρετὰς ὑπάρχειν: τέλος γάρ,  (ὥσπερ   εἴρηται πολλάκις, εἰρήνη μὲν πολέμου
[7, 1332]   οὐ ῥᾴδιον λαβεῖν οὐδ' ἔστιν  ὥσπερ   ἐν Ἰνδοῖς φησι Σκύλαξ εἶναι
[7, 1324]   βλέπουσι, τοῦ κρατεῖν στοχάζονται πάντες,  ὥσπερ   ἐν Λακεδαίμονι καὶ Κρήτῃ πρὸς
[7, 1324]   περὶ αὐτὸν εὐημερίᾳ: τούτων δ'  ὥσπερ   ἐξ ἐναντίας ἕτεροι τυγχάνουσι δοξάζοντες:
[7, 1335]   βιαίοις, μηδὲ πρὸς ἕνα (μόνον,  ὥσπερ   τῶν ἀθλητῶν ἕξις, ἀλλὰ
[7, 1335]   αἰδὼς ἧττον ὑπάρχει τοῖς τοιούτοις  ὥσπερ   ἡλικιώταις καὶ περὶ τὴν οἰκονομίαν
[7, 1326]   τι καὶ πόλεως μεγέθους μέτρον,  ὥσπερ   καὶ τῶν ἄλλων πάντων, ζῴων
[7, 1327]   φοβεροὺς εἶναι καὶ δύνασθαι βοηθεῖν,  ὥσπερ   κατὰ γῆν, καὶ κατὰ θάλατταν̓
[7, 1327]   τὸ δὲ τῶν Ἑλλήνων γένος,  ὥσπερ   μεσεύει κατὰ (τοὺς τόπους, οὕτως
[7, 1334]   ἀπόλλυνται. τὴν γὰρ βαφὴν ἀνιᾶσιν,  ὥσπερ   σίδηρος, εἰρήνην ἄγοντες. αἴτιος
[7, 1334]   ἀπολαύοντας, οἷον εἴ τινές εἰσιν,  ὥσπερ   οἱ ποιηταί φασιν, ἐν μακάρων
[7, 1323]   μὲν γὰρ ἐκτὸς ἔχει πέρας,  ὥσπερ   ὄργανόν τι, πᾶν τε τὸ
[7, 1324]   πειρᾶσθαι δεσπόζειν, ἀλλὰ τῶν δεσποστῶν,  ὥσπερ   οὐδὲ θηρεύειν ἐπὶ θοίνην
[7, 1323]   μαινόμενον. ἀλλὰ ταῦτα μὲν λεγόμενα  (ὥσπερ)   πάντες ἂν συγχωρήσειαν, (διαφέρονται δ'
[7, 1329]   ταύτην, μὴ ἅμα δέ, ἀλλ'  ὥσπερ   πέφυκεν (μὲν δύναμις ἐν
[7, 1335]   φαίνεται τὰ γεννώμενα τῆς ἐχούσης  ὥσπερ   τὰ φυόμενα τῆς γῆς. περὶ
[7, 1323]   διάνοιαν οὕτως ἄφρονα καὶ διεψευσμένον  ὥσπερ   τι παιδίον μαινόμενον. ἀλλὰ
[7, 1329]   φαμεν εἶναι δεῖν τὴν κτῆσιν  ὥσπερ   τινὲς εἰρήκασιν, ~(ἀλλὰ τῇ χρήσει
[7, 1327]   αὐτοῖς δ' εὐέξοδον. ~(ἔτι δ'  ὥσπερ   τὸ πλῆθος τὸ τῶν ἀνθρώπων
[7, 1328]   διὰ τῆς αἰσθήσεως. ἐπεὶ δ'  ὥσπερ   τῶν ἄλλων τῶν κατὰ φύσιν
[7, 1334]   ἐθῶν δεῖ παρασκευάζειν μελέτην: ἔπειτα  ὥσπερ   ψυχὴ καὶ σῶμα δύ' ἐστίν,
[7, 1336]   ἔχοντας ἔτι τὴν ἱκνουμένην καὶ  ὑπὲρ   αὑτῶν καὶ τέκνων καὶ γυναικῶν
[7, 1333]   τὰς ἀρετὰς εἶναι καθ' ἃς  ἀνὴρ   ἀγαθὸς λέγεταί πως. τούτων δὲ
[7, 1332]   πολιτείας. τοῦτ' ἄρα σκεπτέον, πῶς  ἀνὴρ   γίνεται σπουδαῖος. καὶ γὰρ εἰ
[7, 1325]   τῷ μὴ διαφέροντι τοσοῦτον ὅσον  ἀνὴρ   γυναικὸς πατὴρ (τέκνων
[7, 1332]   χρήσαιτο δ' ἂν σπουδαῖος  ἀνὴρ   καὶ πενίᾳ καὶ νόσῳ καὶ
[7, 1325]   τοσοῦτον ὅσον ἀνὴρ γυναικὸς  πατὴρ   (τέκνων δεσπότης δούλων: ὥστε




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 7/06/2007