HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, La Politique, livre VII

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


ο  =  25 formes différentes pour 372 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, pages
[7, 1333]   διὰ τίνων ἐπιτηδευμάτων, καὶ τί  τὸ   τέλος τῆς ἀρίστης ζωῆς. διῄρηται
[7, 1323]   τοῦτο πότερον κοινῇ καὶ χωρὶς     αὐτὸς ἕτερος. νομίσαντας οὖν
[7, 1333]   ἀκροτάτου. διῄρηται δὲ καὶ πᾶς     βίος εἰς ἀσχολίαν καὶ σχολὴν
[7, 1333]   μὲν γὰρ πρακτικός ἐστι λόγος     δὲ θεωρητικός. ὡσαύτως οὖν ἀνάγκη
[7, 1326]   τὴν εὐνομίαν ἀναγκαῖον εὐταξίαν εἶναι,     δὲ λίαν ὑπερβάλλων ἀριθμὸς οὐ
[7, 1334]   γενομένοις εὐθὺς ὑπάρχει τοῖς παιδίοις,     δὲ λογισμὸς καὶ νοῦς
[7, 1334]   ἀπό τινος ἀρχῆς ἄλλου τέλους,  (ὁ   δὲ λόγος ἡμῖν καὶ
[7, 1327]   κοινὴν εἶναι τῶν τόπων ἁπάντων̓     δὲ λοιπὸς πρὸς τὰς τῶν
[7, 1329]   συσσιτίων τάξις ἐντεῦθεν γέγονε πρῶτον,     δὲ χωρισμὸς κατὰ γένος
[7, 1324]   ἓν μὲν πότερος αἱρετώτερος (βίος,     διὰ τοῦ συμπολιτεύεσθαι καὶ κοινωνεῖν
[7, 1325]   τῶν ἀνθρώπων: σχολῇ γὰρ ἂν     θεὸς εἶχε καλῶς καὶ πᾶς
[7, 1328]   γὰρ τοὺς συνήθεις καὶ φίλους     θυμὸς αἴρεται μᾶλλον πρὸς
[7, 1327]   πρὸς δὲ τοὺς ἀγνῶτας ἀγρίους,     θυμός ἐστιν ποιῶν τὸ
[7, 1328]   πᾶσιν: ἀρχικὸν γὰρ καὶ ἀήττητον     θυμός. οὐ καλῶς δ' ἔχει
[7, 1329]   γέγονε πρῶτον, δὲ χωρισμὸς     κατὰ γένος τοῦ πολιτικοῦ πλήθους
[7, 1325]   θεὸς εἶχε καλῶς καὶ πᾶς     κόσμος, οἷς οὐκ εἰσὶν ἐξωτερικαὶ
[7, 1327]   τε τὴν χώραν. εἷς μὲν     λεχθεὶς ὅρος δεῖ γὰρ πρὸς
[7, 1326]   καὶ πόλιν ἧς μετὰ μεγέθους     λεχθεὶς ὅρος ὑπάρχει, ταύτην εἶναι
[7, 1334]   μᾶλλον εἰρήνην ἄγουσι καὶ σχολάζουσιν:     μὲν γὰρ πόλεμος ἀναγκάζει δικαίους
[7, 1333]   καθ' ὅνπερ εἰώθαμεν τρόπον διαιρεῖν:  (ὁ   μὲν γὰρ πρακτικός ἐστι λόγος
[7, 1331]   ἀλλήλοις καὶ συμφωνεῖν: ἐνίοτε γὰρ     μὲν σκοπὸς ἔκκειται καλῶς, ἐν
[7, 1324]   ἑκάστῳ καὶ κοινῇ ταῖς πόλεσιν,  ~(ὁ   μετ' ἀρετῆς κεχορηγημένης ἐπὶ τοσοῦτον
[7, 1333]   τὸ ἄρχειν, οὐκ εὐδαίμονες, οὐδ'     νομοθέτης ἀγαθός. ἔστι δὲ τοῦτο
[7, 1334]   σίδηρος, εἰρήνην ἄγοντες. αἴτιος δ'     νομοθέτης οὐ παιδεύσας δύνασθαι σχολάζειν.
[7, 1331]   αὐτόν, ὅσα μὴ τῶν ἱερῶν     νόμος ἀφορίζει χωρὶς τι
[7, 1336]   οἷς καὶ τὸν τωθασμὸν ἀποδίδωσιν     νόμος. πρὸς δὲ τούτους ἀφίησιν
[7, 1336]   νόμος. πρὸς δὲ τούτους ἀφίησιν     νόμος τοὺς τὴν ἡλικίαν ἔχοντας
[7, 1334]   παιδίοις, δὲ λογισμὸς καὶ     νοῦς προιοῦσιν ἐγγίγνεσθαι (πέφυκεν. διὸ
[7, 1334]   (ὁ δὲ λόγος ἡμῖν καὶ     νοῦς τῆς φύσεως τέλος, ὥστε
[7, 1324]   καὶ κοινωνεῖν πόλεως μᾶλλον     ξενικὸς καὶ τῆς πολιτικῆς κοινωνίας
[7, 1324]   πρακτικὸς βίος αἱρετὸς μᾶλλον     πάντων τῶν ἐκτὸς ἀπολελυμένος, οἷον
[7, 1325]   (τέκνων δεσπότης δούλων: ὥστε     παραβαίνων οὐθὲν ἂν τηλικοῦτον κατορθώσειεν
[7, 1323]   διὸ δεῖ πρῶτον (ὁμολογεῖσθαι τίς     πᾶσιν ὡς εἰπεῖν αἱρετώτατος βίος,
[7, 1331]   τινὶ κοινῇ κατεσκευάσθαι, τοιοῦτος δ'     περὶ τὴν ἀναγκαίαν ἀγοράν ἐστι
[7, 1327]   ἀγνῶτας ἀγρίους, θυμός ἐστιν     ποιῶν τὸ φιλητικόν: αὕτη γάρ
[7, 1324]   ἀρετῆς εἶναι βίον αἱρετώτατον πότερον     πολιτικὸς καὶ πρακτικὸς βίος αἱρετὸς
[7, 1325]   καὶ καθ' ἕκαστον ἄριστος βίος     πρακτικός. ἀλλὰ τὸν πρακτικὸν οὐκ
[7, 1334]   τὴν γὰρ βαφὴν ἀνιᾶσιν, ὥσπερ     σίδηρος, εἰρήνην ἄγοντες. αἴτιος δ'
[7, 1332]   καὶ γεννήσεις. χρήσαιτο δ' ἂν     σπουδαῖος ἀνὴρ καὶ πενίᾳ καὶ
[7, 1332]   ἠθικοὺς λόγους, ὅτι τοιοῦτός ἐστιν     σπουδαῖος, διὰ τὴν ἀρετὴν
[7, 1336]   κακῶς ἔλεγε τὸ τοιοῦτον Θεόδωρος     τῆς τραγῳδίας ὑποκριτής: οὐθενὶ γὰρ
[7, 1326]   εἴπομεν, ἀόριστον. τίς δ' ἐστὶν     τῆς ὑπερβολῆς ὅρος, ἐκ τῶν
[7, 1328]   (ζῆν τοὺς πολίτας ἀγεννὴς γὰρ     τοιοῦτος βίος καὶ πρὸς ἀρετὴν
[7, 1331]   ἀρχόντων. εἴη δ' ἂν εὔχαρις     τόπος, εἰ καὶ τὰ γυμνάσια
[7, 1331]   πυθόχρηστον. εἴη δ' ἂν τοιοῦτος     τόπος ὅστις ἐπιφάνειάν τε ἔχει
[7, 1325]   οὐκ ὀρθῶς, οἱ μὲν ὅτι     τοῦ ἐλευθέρου βίος τοῦ δεσποτικοῦ
[7, 1335]   τὸ πλεῖστον εἰπεῖν ἀνδράσι μὲν     τῶν ἑβδομήκοντα ἐτῶν ἀριθμὸς ἔσχατος,
[7, 1335]   χρόνους καταβαίνειν τούτους. ἔστι δ'     τῶν νέων συνδυασμὸς φαῦλος πρὸς
[7, 1324]   εἴη τοῦτο πολιτικὸν νομοθετικόν,     γε μηδὲ νόμιμόν ἐστιν; οὐ
[7, 1326]   διὰ τῆς τῶν λόγων πίστεως.     τε γὰρ (νόμος τάξις τίς
[7, 1324]   τοῦτο θηρευτόν: ἔστι δὲ θηρευτὸν     ἂν ἄγριον ἐδεστὸν ζῷον.
[7, 1337]   αὐτῶν κατ' ἴδιον τρόπον     γίγνεται καὶ νῦν ἐν ταῖς
[7, 1328]   γὰρ πρὸς οἰκοδόμον οὐθέν ἐστιν     γίγνεται κοινόν, ἀλλ' ἔστι τῆς
[7, 1327]   (ἐλεύθερον καὶ τῶν πεζευόντων ἐστίν,     κύριόν ἐστι καὶ κρατεῖ τῆς
[7, 1329]   πόλεως, οὐδ' ἄλλο οὐθὲν γένος     μὴ τῆς ἀρετῆς δημιουργόν ἐστιν.
[7, 1326]   ἀναγκαῖον τὴν ἐκ τοσούτου πλήθους     πρῶτον πλῆθος αὔταρκες πρὸς τὸ
[7, 1336]   ποιεῖ τὴν ἰσχὺν τοῖς πονοῦσιν,     συμβαίνει καὶ τοῖς παιδίοις διατεινομένοις.
[7, 1328]   πόλεως ἐν τούτοις ἂν εἴη,  διὸ   ἀναγκαῖον ὑπάρχειν. ληπτέον τοίνυν (τῶν
[7, 1334]   δ' ἄγοντας καὶ σχολάζοντας ἀνδραποδώδεις.  (διὸ   δεῖ μὴ καθάπερ Λακεδαιμονίων
[7, 1325]   τὴν ἀρίστην ἄνευ συμμέτρου χορηγίας.  διὸ   δεῖ πολλὰ προϋ ποτεθεῖσθαι καθάπερ
[7, 1323]   ἐὰν μή τι γίγνηται παράλογον.  διὸ   δεῖ πρῶτον (ὁμολογεῖσθαι τίς
[7, 1329]   δὲ τετυχήκασιν καὶ τάξεως πολιτικῆς.  διὸ   δεῖ τοῖς μὲν εὑρημένοις ἱκανῶς
[7, 1336]   γὰρ στέργομεν τὰ πρῶτα μᾶλλον.  διὸ   δεῖ τοῖς νέοις πάντα ποιεῖν
[7, 1330]   ξενικοῖς καὶ δυσεξερεύνητος τοῖς ἐπιτιθεμένοις.  διὸ   δεῖ τούτων ἀμφοτέρων μετέχειν ἐνδέχεται
[7, 1328]   πρὸς τοὺς ἀγνῶτας, ὀλιγωρεῖσθαι νομίσας.  διὸ   καὶ Ἀρχίλοχος προσηκόντως τοῖς φίλοις
[7, 1332]   καὶ καλὰς εἶναι ταύτας (ἁπλῶς:  διὸ   καὶ νομίζουσιν ἄνθρωποι τῆς εὐδαιμονίας
[7, 1329]   καὶ τὰ συσσίτια καταστῆσαι πρῶτον:  διὸ   καὶ νῦν ἔτι τῶν ἀπ'
[7, 1326]   καὶ τόδε συνέχει τὸ πᾶν.  διὸ   καὶ πόλιν ἧς μετὰ μεγέθους
[7, 1335]   τε μᾶλλον καὶ διαφθείρονται πλείους:  διὸ   καὶ τὸν χρησμὸν γενέσθαι τινές
[7, 1324]   νόμων ὅπως δεσπόζωσι (τῶν πέλας.  διὸ   καὶ τῶν πλείστων νομίμων χύδην
[7, 1325]   δὲ τῶν (παρὰ φύσιν καλόν.  διὸ   κἂν ἄλλος τις κρείττων
[7, 1335]   τὰ δὲ τῶν γεγηρακότων ἀσθενῆ:  διὸ   κατὰ τὴν τῆς διανοίας ἀκμήν.
[7, 1332]   τὰ δὲ παρασκευάσαι τὸν νομοθέτην.  διὸ   κατατυχεῖν εὐχόμεθα (τῇ τῆς πόλεως
[7, 1328]   χάριν τῶν οἰκοδόμων τέχνη.  διὸ   κτήσεως μὲν δεῖ ταῖς πόλεσιν,
[7, 1330]   φροντίζουσι καὶ παρὰ τὸ καλόν.  διὸ   παρ' ἐνίοις νόμος ἐστὶ τοὺς
[7, 1336]   καὶ πρὸς πολεμικὰς (πράξεις εὐχρηστότατον.  διὸ   παρὰ πολλοῖς ἐστι τῶν βαρβάρων
[7, 1331]   ἐστί, τὸ δὲ συμβῆναι τύχης.  διὸ   περὶ μὲν τῶν τοιούτων τό
[7, 1333]   ἔργοις ἀλλὰ τῷ τίνος ἕνεκα.  διὸ   πολλὰ τῶν εἶναι δοκούντων διακονικῶν
[7, 1326]   τίς κῆρυξ μὴ Στεντόρειος;  διὸ   πρώτην μὲν εἶναι πόλιν ἀναγκαῖον
[7, 1334]   νοῦς προιοῦσιν ἐγγίγνεσθαι (πέφυκεν.  διὸ   πρῶτον μὲν τοῦ σώματος τὴν
[7, 1334]   ἀναγκαίων ὑπάρχειν ὅπως ἐξῇ σχολάζειν:  διὸ   σώφρονα τὴν πόλιν εἶναι προσήκει
[7, 1335]   ὑπερβαίνει πληθύον ἔτι, μικρόν>  διὸ   τὰς μὲν ἁρμόττει περὶ τὴν
[7, 1336]   προοδοποιεῖν πρὸς τὰς ὕστερον διατριβάς:  διὸ   τὰς παιδιὰς εἶναι δεῖ τὰς
[7, 1328]   τοιοῦτος βίος καὶ πρὸς ἀρετὴν  ὑπεναντίο,   οὐδὲ δὴ γεωργοὺς εἶναι τοὺς
[7, 1329]   οὐ μετέχει τῆς πόλεως, οὐδ'  ἄλλο   οὐθὲν γένος μὴ τῆς
[7, 1331]   ἀφορίζει χωρὶς τι μαντεῖον  ἄλλο   πυθόχρηστον. εἴη δ' ἂν τοιοῦτος
[7, 1336]   αἰσχρολογίαν ἐκ τῆς πόλεως, ὥσπερ  ἄλλο   τι, δεῖ (τὸν νομοθέτην ἐξορίζειν
[7, 1328]   ἐστιν εἴτε χώρας πλῆθος εἴτ'  ἄλλο   τι τῶν τοιούτων ἐστίν. ὅταν
[7, 1324]   ταύτην προῃρήμεθα νῦν τὴν σκέψιν,  ἐκεῖνο   μὲν πάρεργον ἂν εἴη, τοῦτο
[7, 1330]   πρὸς τὰ πνεύματα (τὰ πνέοντα  ἀπὸ   τῆς ἀνατολῆς ὑγιεινότεραι, δεύτερον δ'
[7, 1328]   ἄρχον δὲ καὶ τὸ ἐλεύθερον  ἀπὸ   τῆς δυνάμεως ταύτης ὑπάρχει πᾶσιν:
[7, 1331]   ἔχουσαν τόπον εὐσυνάγωγον τοῖς τε  ἀπὸ   τῆς θαλάττης πεμπομένοις καὶ τοῖς
[7, 1331]   τῆς θαλάττης πεμπομένοις καὶ τοῖς  ἀπὸ   τῆς χώρας πᾶσιν. ἐπεὶ δὲ
[7, 1334]   ἀρχῆς ἐστι καὶ τὸ τέλος  ἀπό   τινος ἀρχῆς ἄλλου τέλους, (ὁ
[7, 1323]   δίκαιος δ' οὐδεὶς οὐδὲ σώφρων  ἀπὸ   τύχης οὐδὲ διὰ τὴν τύχην
[7, 1336]   τροφὴν ἔχειν. εὔλογον οὖν ἀπολαύειν  ἀπὸ   τῶν ἀκουσμάτων καὶ τῶν ὁραμάτων
[7, 1336]   διῃρῆσθαι τὴν παιδείαν, πρὸς τὴν  ἀπὸ   τῶν ἑπτὰ μέχρι ἥβης καὶ
[7, 1330]   οὐ ῥᾴδιον δὲ τοὺς ἀπόρους  ἀπὸ   τῶν ἰδίων τε εἰσφέρειν τὸ
[7, 1336]   ἤδη καὶ μέθης, καὶ τῆς  ἀπὸ   τῶν τοιούτων γιγνομένης βλάβης ἀπαθεῖς
[7, 1329]   γεωργὸν οὔτε βάναυσον ἱερέα καταστατέον  ὑπὸ   γὰρ τῶν πολιτῶν πρέπει (τιμᾶσθαι
[7, 1331]   τῆς πόλεως ἐρυμνοτέρως. πρέπει δ'  ὑπὸ   μὲν τοῦτον τὸν τόπον τοιαύτης
[7, 1326]   βέλτιον, ἀνάγκη καὶ τὸ γιγνόμενον  ὑπὸ   τῆς τέχνης εἶναι κάλλιον̓ οὕτω
[7, 1331]   μηδένα τοιοῦτον παραβάλλειν (μὴ καλούμενον  ὑπὸ   τῶν ἀρχόντων. εἴη δ' ἂν
[7, 1335]   πάρεγγυς: ἔτι δ' ὅθεν ἀρχόμενοι  δεῦρο   (μετέβημεν, ὅπως τὰ σώματα τῶν
[7, 1327]   αὐτῶν, ὑπάρξει τῇ πόλει τοῦτο  τὸ   ἀγαθόν, εἰ δέ τι βλαβερόν,
[7, 1324]   δὲ οὐ μικρὸν ποτέρως ἔχει  τὸ   ἀληθές: ἀνάγκη γὰρ τόν γε
[7, 1334]   γενέσει τῆς ψυχῆς, οὕτω καὶ  τὸ   ἄλογον τοῦ λόγον ἔχοντος. φανερὸν
[7, 1325]   λόγοις. τὸ δὲ μᾶλλον ἐπαινεῖν  τὸ   ἀπρακτεῖν τοῦ πράττειν οὐκ ἀληθές:
[7, 1328]   ἀρίστης. ἐπεὶ δ' ἐστὶν εὐδαιμονία  τὸ   ἄριστον, αὕτη δὲ ἀρετῆς ἐνέργεια
[7, 1333]   γε οὐκέτι ὑπάρχει τοῖς Λάκωσι  τὸ   ἄρχειν, οὐκ εὐδαίμονες, οὐδ'
[7, 1328]   δὴ παρὰ φίλων ἀπάγχεαι. καὶ  τὸ   ἄρχον δὲ καὶ τὸ ἐλεύθερον
[7, 1327]   πρὸς τὴν πόλιν, ὥστε μήτε  τὸ   αὐτὸ νέμειν ἄστυ μήτε πόρρω
[7, 1334]   παιδεύσας δύνασθαι σχολάζειν. (ἐπεὶ δὲ  τὸ   αὐτὸ τέλος εἶναι φαίνεται καὶ
[7, 1332]   ἐθῶν ἐπὶ τὸ χεῖρον καὶ  τὸ   βέλτιον. τὰ μὲν οὖν ἄλλα
[7, 1333]   καταστήσαντες τὰς πολιτείας, οὔτε πρὸς  τὸ   βέλτιστον τέλος φαίνονται συντάξαντες τὰ
[7, 1327]   καὶ κατὰ θάλατταν, καὶ πρὸς  τὸ   βλάψαι τοὺς ἐπιτιθεμένους, εἰ μὴ
[7, 1329]   δὲ καὶ τὸ πολεμικὸν καὶ  τὸ   βουλευόμενον περὶ τῶν συμφερόντων καὶ
[7, 1329]   ἐστὶ τό τε ὁπλιτικὸν καὶ  τὸ   βουλευτικόν, πρέπει δὲ τήν τε
[7, 1335]   Τροιζηνίοις, ὡς πολλῶν διαφθειρομένων διὰ  τὸ   γαμίσκεσθαι τὰς νεωτέρας, ἀλλ' οὐ
[7, 1325]   ποιεῖσθαι μηδὲ (πρὸς τοῦτο φροντίζειν:  τὸ   γὰρ ἄριστον αἱρετώτατον, τὸ δ'
[7, 1329]   τοῖς πολίταις, πολῖται δὲ οὗτοι.  τὸ   γὰρ (βάναυσον οὐ μετέχει τῆς
[7, 1335]   ζωὴν (ἐμποιεῖσθαι δεῖ τὴν ἄμβλωσιν:  τὸ   γὰρ ὅσιον καὶ τὸ μὴ
[7, 1326]   δ' ἀναγκαῖον εἶναι τὴν παντοφόρον:  τὸ   γὰρ πάντα ὑπάρχειν καὶ δεῖσθαι
[7, 1325]   (τοῦτο γὰρ ἀληθές: οὐθὲν γὰρ  τό   γε δούλῳ δοῦλος χρῆσθαι
[7, 1331]   διὸ περὶ μὲν τῶν τοιούτων  τό   γε ἐπὶ πλεῖον ἀφείσθω τὰ
[7, 1326]   ταύτην εἶναι καλλίστην ἀναγκαῖον: (ἐπεὶ  τό   γε καλὸν ἐν πλήθει καὶ
[7, 1333]   τῆς πολιτείας αὐτῶν, ὅτι διὰ  τὸ   γεγυμνάσθαι πρὸς τοὺς κινδύνους πολλῶν
[7, 1332]   δέδωκε τὴν διαίρεσιν ποιήσασα αὐτὸ  τὸ   γένει ταὐτὸ τὸ μὲν νεώτερον
[7, 1328]   οὐδεμιᾶς ἐξ ἧς ἕν τι  τὸ   γένος ἓν γάρ τι καὶ
[7, 1329]   δὲ καὶ οἱ Χῶνες Οἰνωτροὶ  τὸ   γένος. μὲν οὖν τῶν
[7, 1329]   τε μάχιμον ἕτερον εἶναι καὶ  τὸ   γεωργοῦν. ἐν Αἰγύπτῳ τε γὰρ
[7, 1328]   οἷον ὀργάνῳ τε παντὶ πρὸς  τὸ   γιγνόμενον ἔργον καὶ τοῖς δημιουργοῖς:
[7, 1326]   τυγχάνῃ παρεσκευασμένη βέλτιον, ἀνάγκη καὶ  τὸ   γιγνόμενον ὑπὸ τῆς τέχνης εἶναι
[7, 1332]   λέγω δ' ἐξ ὑποθέσεως τἀναγκαῖα,  τὸ   δ' ἁπλῶς τὸ καλῶς: οἷον
[7, 1326]   τοὺς δὲ ἐπὶ τὴν τρυφήν.  τὸ   δ' εἶδος τῆς χώρας οὐ
[7, 1325]   φροντίζειν: τὸ γὰρ ἄριστον αἱρετώτατον,  τὸ   δ' εὖ πράττειν ἄριστον. τοῦτο
[7, 1327]   δεῖν, οὕτω καὶ τὴν χώραν:  τὸ   δ' εὐσύνοπτον τὸ εὐβοήθητον εἶναι
[7, 1328]   τὸ μὲν τούτου ἕνεκεν  τὸ   δ' οὗ ἕνεκεν, οὐθέν (ἔν)
[7, 1333]   μὲν ἔχει λόγον καθ' αὑτό,  τὸ   δ' οὐκ ἔχει μὲν καθ'
[7, 1329]   καὶ τὸ μὲν δεῖται φρονήσεως  τὸ   δὲ δυνάμεως, ἑτέροις: δὲ
[7, 1330]   τὰς πρὸς τοὺς θεοὺς λειτουργίας  τὸ   δὲ ἕτερον εἰς τὴν τῶν
[7, 1330]   μέρος τὸ πρὸς τὰς ἐσχατιάς,  (τὸ   δὲ ἕτερον πρὸς πόλιν, ἵνα
[7, 1329]   τούτων ἕκαστον, τὸ μὲν ἀεὶ  τὸ   δὲ κατὰ μέρος. (ἔοικε δὲ
[7, 1332]   ἔσεσθαι τῷ νομοθέτῃ, διωρίσμεθα πρότερον:  (τὸ   δὲ λοιπὸν ἔργον ἤδη παιδείας.
[7, 1335]   τῆς εἰς τὸ φανερὸν γεννήσεως:  τὸ   δὲ λοιπὸν ὑγιείας χάριν
[7, 1325]   ἱκανῶς ἐν τοῖς πρώτοις λόγοις.  τὸ   δὲ μᾶλλον ἐπαινεῖν τὸ ἀπρακτεῖν
[7, 1325]   τοῦτο γὰρ ἴσον καὶ ὅμοιον:  τὸ   δὲ μὴ ἴσον τοῖς ἴσοις
[7, 1334]   (ὧν τὸ μέν ἐστιν ὄρεξις  τὸ   δὲ νοῦς, ὥσπερ δὲ τὸ
[7, 1324]   φύσει τὸ μὲν δεσποστόν ἐστι  τὸ   δὲ οὐ δεσποστόν, ὥστε εἴπερ
[7, 1332]   γένει ταὐτὸ τὸ μὲν νεώτερον  τὸ   δὲ πρεσβύτερον, ὧν τοῖς μὲν
[7, 1329]   νῦν καλούμενοι τὴν ἐπωνυμίαν (Αὔσονες,  τὸ   δὲ πρὸς τὴν Ἰαπυγίαν καὶ
[7, 1332]   κυρία κυρίαν γὰρ ὑπάρχειν τίθεμεν:  τὸ   δὲ σπουδαίαν εἶναι τὴν πόλιν
[7, 1331]   γὰρ λέγειν εὐχῆς ἔργον ἐστί,  τὸ   δὲ συμβῆναι τύχης. διὸ περὶ
[7, 1327]   διόπερ ἀρχόμενα καὶ δουλεύοντα διατελεῖ:  τὸ   δὲ τῶν Ἑλλήνων γένος, ὥσπερ
[7, 1334]   μὴ πάντων δεσποτείας: τρίτον δὲ  τὸ   δεσπόζειν τῶν ἀξίων δουλεύειν. ὅτι
[7, 1331]   θεοῖς τὰ δὲ ἥρωσιν. ἀλλὰ  τὸ   διατρίβειν νῦν ἀκριβολογουμένους καὶ λέγοντας
[7, 1325]   γὰρ ὁμοίοις τὸ καλὸν καὶ  τὸ   δίκαιον ἐν τῷ ἐν μέρει,
[7, 1330]   γὰρ ἴσον οὕτως ἔχει καὶ  τὸ   δίκαιον καὶ τὸ πρὸς τοὺς
[7, 1332]   τὴν πολιτείαν τὴν συνεστηκυῖαν παρὰ  τὸ   δίκαιον. μετὰ γὰρ τῶν ἀρχομένων
[7, 1324]   (αὐτοὶ μὲν γὰρ παρ' αὑτοῖς  τὸ   δικαίως ἄρχειν ζητοῦσι, πρὸς δὲ
[7, 1324]   τοῦτ' ἐστὶν ἔργον τοῦ πολιτικοῦ,  τὸ   δύνασθαι θεωρεῖν ὅπως ἄρχῃ (καὶ
[7, 1328]   καὶ τὸ ἄρχον δὲ καὶ  τὸ   ἐλεύθερον ἀπὸ τῆς δυνάμεως ταύτης
[7, 1334]   ὧν τε ἐν τῇ σχολῇ  τὸ   ἔργον καὶ ὧν ἐν τῇ
[7, 1330]   δαπάνην, τῆς δὲ τῶν ἰδιωτῶν  τὸ   ἕτερον μέρος τὸ πρὸς τὰς
[7, 1326]   πρῶτον πλῆθος αὔταρκες πρὸς  τὸ   εὖ ζῆν ἐστι κατὰ τὴν
[7, 1331]   δύ' ἐστὶν ἐν οἷς γίγνεται  τὸ   εὖ πᾶσι, τούτοιν δ' ἐστὶν
[7, 1327]   τὴν χώραν: τὸ δ' εὐσύνοπτον  τὸ   εὐβοήθητον εἶναι τὴν χώραν ἐστίν.
[7, 1328]   τεχνίτας, καὶ τὸ μάχιμον, καὶ  τὸ   εὔπορον, καὶ ἱερεῖς, καὶ κριτὰς
[7, 1324]   αὐτήν. ὅσοι γὰρ ἐν πλούτῳ  τὸ   ζῆν εὖ τίθενται ἐφ' ἑνός,
[7, 1323]   ἐκτὸς ἀλλ' ἐκεῖνα ταύταις, ~(καὶ  τὸ   ζῆν εὐδαιμόνως, εἴτ' ἐν τῷ
[7, 1333]   τὸ χρῆσθαι τοῖς νόμοις, ἀποβεβλήκασι  τὸ   ζῆν καλῶς. οὐκ ὀρθῶς δ'
[7, 1331]   δεῖται γὰρ καὶ χορηγίας τινὸς  τὸ   ζῆν καλῶς, ~(τούτου δὲ ἐλάττονος
[7, 1328]   τέχνας πολλῶν γὰρ ὀργάνων δεῖται  τὸ   ζῆν, τρίτον δὲ ὅπλα τοὺς
[7, 1324]   οὔτε τοῦ κυβερνήτου ἔργον ἐστὶ  τὸ   πεῖσαι βιάσασθαι τοῦ
[7, 1323]   ἀμφοῖν, ὅτι μᾶλλον ὑπάρχει τοῖς  τὸ   ἦθος μὲν καὶ τὴν διάνοιαν
[7, 1325]   δὲ νομοθέτου τοῦ σπουδαίου ἐστὶ  τὸ   θεάσασθαι πόλιν καὶ γένος ἀνθρώπων
[7, 1328]   δὲ καὶ πρῶτον τὴν περὶ  τὸ   θεῖον ἐπιμέλειαν, ἣν καλοῦσιν ἱερατείαν,
[7, 1336]   τοιούτων ἐξορίζομεν, φανερὸν ὅτι καὶ  τὸ   θεωρεῖν γραφὰς λόγους
[7, 1329]   γὰρ καὶ τεχνίτας καὶ πᾶν  τὸ   θητικὸν ἀναγκαῖον (ὑπάρχειν) ταῖς πόλεσιν,
[7, 1330]   πρὸς αὐτοὺς πολέμων, ὡς διὰ  τὸ   ἴδιον οὐκ ἂν δυναμένους βουλεύσασθαι
[7, 1323]   καὶ τούτοις ἐπιλέγειν μὴ μόνον  τὸ   καλὸν ἀλλὰ καὶ τὸ χρήσιμον.
[7, 1330]   δὲ λίαν φροντίζουσι καὶ παρὰ  τὸ   καλόν. διὸ παρ' ἐνίοις νόμος
[7, 1325]   τῆς ἀρετῆς. τοῖς γὰρ ὁμοίοις  τὸ   καλὸν καὶ τὸ δίκαιον ἐν
[7, 1333]   ἐλευθέροις καλὸν διακονεῖν: πρὸς γὰρ  τὸ   καλὸν καὶ τὸ μὴ καλὸν
[7, 1332]   μέν εἰσιν, ἀναγκαῖαι δέ, καὶ  τὸ   καλῶς ἀναγκαίως ἔχουσιν αἱρετώτερον μὲν
[7, 1332]   ὑποθέσεως τἀναγκαῖα, τὸ δ' ἁπλῶς  τὸ   καλῶς: οἷον τὰ περὶ τὰς
[7, 1329]   ἔχει γὰρ αὕτη διαίρεσις  τὸ   κατ' ἀξίαν. ἀλλὰ μὴν καὶ
[7, 1325]   οὐ πρὸς πόλεμον οὐδὲ πρὸς  τὸ   κρατεῖν ἔσται τῶν πολεμίων: (μηθὲν
[7, 1333]   τὸν σκοπόν, ὅτι πάντα πρὸς  τὸ   κρατεῖν καὶ πρὸς πόλεμον ἐνομοθέτησεν.
[7, 1326]   καὶ κρίσις ἔργον: πρὸς δὲ  τὸ   κρίνειν (περὶ τῶν δικαίων καὶ
[7, 1325]   τις τούτων οὕτω διωρισμένων (ὅτι  τὸ   κύριον εἶναι πάντων ἄριστον: οὕτω
[7, 1326]   τῆς πολιτείας: οὐ γὰρ χαλεπὸν  τὸ   λανθάνειν διὰ τὴν ὑπερβολὴν τοῦ
[7, 1336]   ἀνελευθέροις ἀνδραποδωδίας χάριν. ἐπεὶ δὲ  τὸ   λέγειν τι τῶν τοιούτων ἐξορίζομεν,
[7, 1333]   τοῖς κατὰ φύσιν: βέλτιον δὲ  τὸ   λόγον ἔχον. διῄρηταί τε διχῇ,
[7, 1334]   μέρη, τό τε ἄλογον καὶ  τὸ   λόγον ἔχον, καὶ τὰς ἕξεις
[7, 1332]   τύχαις ταῖς φαύλαις καλῶς: ἀλλὰ  τὸ   μακάριον ἐν τοῖς ἐναντίοις ἐστίν
[7, 1328]   τὴν τροφήν, καὶ τεχνίτας, καὶ  τὸ   μάχιμον, καὶ τὸ εὔπορον, καὶ
[7, 1326]   ἄν τις τοῦ διαφέροντος κατὰ  τὸ   μέγεθος τοῦ σώματος. οὐ μὴν
[7, 1324]   εἶναι τῆς μεγίστης, πολιτικῶς δὲ  τὸ   μὲν ἄδικον οὐκ ἔχειν, ἐμπόδιον
[7, 1329]   καὶ κεχώρισται δὴ τούτων ἕκαστον,  τὸ   μὲν ἀεὶ τὸ δὲ κατὰ
[7, 1327]   μέρος εἶναι δεῖ τῆς πόλεως.  τὸ   μὲν γὰρ ἐπιβατικὸν (ἐλεύθερον καὶ
[7, 1332]   εὐπορίας ἁπλῶς εἰσι κάλλισται πράξεις.  τὸ   μὲν γὰρ ἕτερον κακοῦ τινὸς
[7, 1329]   δὲ δῆλον ἐκ τῆς ὑποθέσεως:  τὸ   μὲν γὰρ εὐδαιμονεῖν ἀναγκαῖον ὑπάρχειν
[7, 1331]   τοιαῦτα νοῆσαι, ἀλλὰ ποιῆσαι μᾶλλον:  τὸ   μὲν γὰρ λέγειν εὐχῆς ἔργον
[7, 1329]   ἀκμῆς ἑκάτερον τῶν ἔργων, καὶ  τὸ   μὲν δεῖται φρονήσεως τὸ δὲ
[7, 1324]   ἄτοπον δὲ εἰ μὴ φύσει  τὸ   μὲν δεσποστόν ἐστι τὸ δὲ
[7, 1334]   τούτων δύο τὸν ἀριθμόν, (ὧν  τὸ   μέν ἐστιν ὄρεξις τὸ δὲ
[7, 1330]   δίχα πάλιν, τῆς μὲν κοινῆς  τὸ   μὲν ἕτερον μέρος εἰς τὰς
[7, 1333]   δύο μέρη τῆς ψυχῆς, ὧν  τὸ   μὲν ἔχει λόγον καθ' αὑτό,
[7, 1332]   ποιήσασα αὐτὸ τὸ γένει ταὐτὸ  τὸ   μὲν νεώτερον τὸ δὲ πρεσβύτερον,
[7, 1331]   εὖ παρεσκευασμένοις. ἐπεὶ δὲ δεῖ  τὸ   μὲν πλῆθος τῶν πολιτῶν ἐν
[7, 1329]   τῶν νόμων ἐνίοις. ᾤκουν δὲ  τὸ   μὲν πρὸς τὴν Τυρρηνίαν Ὀπικοὶ
[7, 1328]   τοιούτων ἐστίν. ὅταν δ'  τὸ   μὲν τούτου ἕνεκεν τὸ δ'
[7, 1325]   ἀναγκαίων οὐδενὸς μετέχει τῶν καλῶν.  τὸ   μέντοι νομίζειν πᾶσαν ἀρχὴν εἶναι
[7, 1333]   οὖν ἀνάγκη διῃρῆσθαι καὶ τοῦτο  τὸ   μέρος δηλονότι. καὶ τὰς πράξεις
[7, 1336]   ποιεῖσθαι τηλικούτων συμφέρει. (πρὸς δὲ  τὸ   μὴ διαστρέφεσθαι τὰ μέλη δι'
[7, 1335]   ἄμβλωσιν: τὸ γὰρ ὅσιον καὶ  τὸ   μὴ διωρισμένον τῇ αἰσθήσει καὶ
[7, 1334]   χρῆσθαι τοῖς ἀγαθοῖς, ἔτι μᾶλλον  τὸ   μὴ δύνασθαι ἐν τῷ σχολάζειν
[7, 1333]   πρὸς γὰρ τὸ καλὸν καὶ  τὸ   μὴ καλὸν οὐχ οὕτω διαφέρουσιν
[7, 1324]   νόμιμόν ἐστιν; οὐ νόμιμον δὲ  τὸ   μὴ μόνον δικαίως ἀλλὰ καὶ
[7, 1325]   μὴ ἴσον τοῖς ἴσοις καὶ  τὸ   μὴ ὅμοιον τοῖς ὁμοίοις παρὰ
[7, 1330]   ἐργασίαν εἶεν χρήσιμοι καὶ πρὸς  τὸ   μηδὲν νεωτερίζειν ἀσφαλεῖς, δεύτερον δὲ
[7, 1335]   ὅσαις γὰρ τῶν πόλεων ἐπιχωριάζεται  τὸ   νέους συζευγνύναι καὶ νέας, ἀτελεῖς
[7, 1328]   τῆς ὅλης συστάσεως ὧν ἄνευ  τὸ   ὅλον οὐκ ἂν εἴη, δῆλον
[7, 1326]   ἔργον, ἥτις καὶ τόδε συνέχει  τὸ   πᾶν. διὸ καὶ πόλιν ἧς
[7, 1332]   γὰρ τῷ καθ' ἕκαστον καὶ  τὸ   πάντας. ἀλλὰ μὴν ἀγαθοί γε
[7, 1335]   καὶ περὶ τὴν οἰκονομίαν ἐγκληματικὸν  τὸ   πάρεγγυς: ἔτι δ' ὅθεν ἀρχόμενοι
[7, 1330]   τῷ πλήθει διαφέροντας οὐ καλὸν  τὸ   πειρᾶσθαι σῴζεσθαι διὰ τῆς τῶν
[7, 1324]   τοῦτ' ἐστὶν ἔργον, ἀλλ' οὐ  τὸ   περὶ ἕκαστον αἱρετόν, ἡμεῖς δὲ
[7, 1335]   τέλος τῆς γεννήσεως ὡς ἐπὶ  τὸ   πλεῖστον εἰπεῖν ἀνδράσι μὲν
[7, 1326]   κἂν εἰ δεῖ κρίνειν πρὸς  τὸ   πλῆθος ἀποβλέποντας, οὐ κατὰ τὸ
[7, 1331]   τῆς χώρας πᾶσιν. ἐπεὶ δὲ  τὸ   πλῆθος διαιρεῖται τῆς πόλεως εἰς
[7, 1335]   ὁρισθῆναι δὲ δεῖ τῆς τεκνοποιίας  τὸ   πλῆθος, ἐὰν δέ τισι γίγνηται
[7, 1326]   δεῖ δὲ μᾶλλον μὴ εἰς  τὸ   πλῆθος εἰς δὲ δύναμιν ἀποβλέπειν.
[7, 1327]   δ' εὐέξοδον. ~(ἔτι δ' ὥσπερ  τὸ   πλῆθος τὸ τῶν ἀνθρώπων εὐσύνοπτον
[7, 1326]   οὐδεμίαν ὁρῶμεν οὖσαν ἀνειμένην πρὸς  τὸ   πλῆθος. τοῦτο δὲ δῆλον καὶ
[7, 1332]   εἶναι τοὺς ἐν τῷ πολιτεύματι  τὸ   πλῆθος ὥστ' εἶναι κρείττους πάντων
[7, 1336]   ὁτιοῦν τῶν αἰσχρῶν γίνεται καὶ  τὸ   ποιεῖν σύνεγγυς: μάλιστα μὲν οὖν
[7, 1329]   τὰς πολιτικά. ἐπεὶ δὲ καὶ  τὸ   πολεμικὸν καὶ τὸ βουλευόμενον περὶ
[7, 1327]   πλῆθος, ὑπεναντίαν δ' εἶναι πρὸς  τὸ   πολιτεύεσθαι καλῶς. ὅτι μὲν οὖν,
[7, 1329]   τοὺς θεούς: ἐπεὶ δὲ διῄρηται  τὸ   πολιτικὸν εἰς δύο μέρη, τοῦτ'
[7, 1333]   οἱ πλεῖστοι τῶν ἀνθρώπων ζηλοῦσι  τὸ   πολλῶν δεσπόζειν, ὅτι πολλὴ χορηγία
[7, 1336]   διαιροῦντες τὰς ἡλικίας ὡς ἐπὶ  τὸ   πολὺ λέγουσιν οὐ κακῶς, ~(δεῖ
[7, 1332]   εὐδαιμονίαν, ἐξουσίας ὑπαρχούσης. ἐπεὶ δὲ  τὸ   προκείμενόν ἐστι τὴν ἀρίστην πολιτείαν
[7, 1330]   τῶν ἰδιωτῶν τὸ ἕτερον μέρος  τὸ   πρὸς τὰς ἐσχατιάς, (τὸ δὲ
[7, 1330]   ἔχει καὶ τὸ δίκαιον καὶ  τὸ   πρὸς τοὺς ἀστυγείτονας πολέμους ὁμονοητικώτερον.
[7, 1324]   θοίνην θυσίαν (ἀνθρώπους, ἀλλὰ  τὸ   πρὸς τοῦτο θηρευτόν: ἔστι δὲ
[7, 1337]   πᾶσα γὰρ τέχνη καὶ παιδεία  τὸ   προσλεῖπον βούλεται τῆς φύσεως ἀναπληροῦν.
[7, 1327]   οὐκ ἄδηλον. καὶ γὰρ πρὸς  τὸ   ῥᾷον φέρειν τοὺς πολέμους εὐβοηθήτους
[7, 1330]   ἐρυμνῶν οὐ πάσαις ὁμοίως ἔχει  τὸ   συμφέρον ταῖς πολιτείαις: οἷον ἀκρόπολις
[7, 1330]   ἀπὸ τῶν ἰδίων τε εἰσφέρειν  τὸ   συντεταγμένον καὶ διοικεῖν τὴν ἄλλην
[7, 1334]   δὲ τῆς εὐτυχίας ἀπόλαυσις καὶ  τὸ   σχολάζειν μετ' εἰρήνης ὑβριστὰς ποιεῖ
[7, 1330]   οἷς γὰρ πλείστοις χρώμεθα πρὸς  τὸ   σῶμα καὶ πλειστάκις, ταῦτα πλεῖστον
[7, 1332]   ζῴων: εἶτα καὶ ποιόν τινα  τὸ   σῶμα καὶ τὴν ψυχήν. ἔνια
[7, 1336]   ἐθνῶν ὀργάνοις τισὶ μηχανικοῖς,  τὸ   σῶμα ποιεῖ τῶν τοιούτων ἀστραβές.
[7, 1332]   ἀνθρώπων διαφέρειν, εὐθὺς πρῶτον κατὰ  τὸ   σῶμα πολλὴν ἔχοντες ὑπερβολήν, εἶτα
[7, 1334]   τὸ δὲ νοῦς, ὥσπερ δὲ  τὸ   σῶμα πρότερον τῇ γενέσει τῆς
[7, 1326]   (περὶ τῶν δικαίων καὶ πρὸς  τὸ   τὰς ἀρχὰς διανέμειν κατ' ἀξίαν
[7, 1330]   μᾶλλον: ~(τῶν δὲ λοιπῶν πρὸς  τὸ   τὰς πολιτικὰς πράξεις καὶ πολεμικὰς
[7, 1334]   τῆς ψυχῆς ὁρῶμεν δύο μέρη,  τό   τε ἄλογον καὶ τὸ λόγον
[7, 1327]   βλαβερά, πολλὰ τυγχάνουσιν ἀμφισβητοῦντες:  τό   τε γὰρ ἐπιξενοῦσθαί τινας ἐν
[7, 1330]   ἀμφοτέρων τῶν τόπων πάντες μετέχωσιν.  τό   τε γὰρ ἴσον οὕτως ἔχει
[7, 1332]   κατὰ μέρος ἄρχειν καὶ ἄρχεσθαι.  τό   τε γὰρ ἴσον ταὐτὸν τοῖς
[7, 1329]   κατὰ γένη τὴν πόλιν καὶ  τό   τε μάχιμον ἕτερον εἶναι καὶ
[7, 1329]   βασιλέα τῆς Οἰνωτρίας, ἀφ' οὗ  τό   τε ὄνομα (μεταβαλόντας Ἰταλοὺς ἀντ'
[7, 1329]   πόλεσιν, μέρη δὲ τῆς πόλεως  τό   τε ὁπλιτικὸν καὶ βουλευτικόν, καὶ
[7, 1329]   εἰς δύο μέρη, τοῦτ' ἐστὶ  τό   τε ὁπλιτικὸν καὶ τὸ βουλευτικόν,
[7, 1326]   ἔστι δὲ πολιτικῆς χορηγίας πρῶτον  τό   τε πλῆθος τῶν ἀνθρώπων, πόσους
[7, 1331]   πρὸς τὰς πολιορκίας. ὅμοιον γὰρ  τὸ   τείχη μὴ περιβάλλειν ταῖς πόλεσιν
[7, 1334]   γένεσις ἀπ' ἀρχῆς ἐστι καὶ  τὸ   τέλος ἀπό τινος ἀρχῆς ἄλλου
[7, 1331]   τὸ τέλος πάντων ἐπιτυγχάνουσιν, ἀλλὰ  τὸ   τέλος ἔθεντο φαῦλον, ὁτὲ δὲ
[7, 1331]   καὶ ἐπιστήμαις ταῦτα ἀμφότερα κρατεῖσθαι,  τὸ   τέλος καὶ τὰς εἰς τὸ
[7, 1331]   ὁτὲ δὲ τῶν μὲν πρὸς  τὸ   τέλος πάντων ἐπιτυγχάνουσιν, ἀλλὰ τὸ
[7, 1331]   τὸ τέλος καὶ τὰς εἰς  τὸ   τέλος πράξεις, ὅτι μὲν οὖν
[7, 1333]   τούτων δὲ ἐν (ποτέρῳ μᾶλλον  τὸ   τέλος, τοῖς μὲν οὕτω διαιροῦσιν
[7, 1331]   τῷ τὸν σκοπὸν κεῖσθαι καὶ  τὸ   τέλος τῶν πράξεων ὀρθῶς, ἓν
[7, 1331]   ὀρθῶς, ἓν δὲ τὰς πρὸς  τὸ   τέλος φερούσας πράξεις εὑρίσκειν ἐνδέχεται
[7, 1331]   περιβάλλειν ταῖς πόλεσιν ἀξιοῦν καὶ  τὸ   τὴν χώραν εὐέμβολον ζητεῖν καὶ
[7, 1336]   ἴσως γὰρ οὐ κακῶς ἔλεγε  τὸ   τοιοῦτον Θεόδωρος τῆς τραγῳδίας
[7, 1328]   γὰρ πόλις πλῆθός ἐστιν οὐ  τὸ   τυχὸν ἀλλὰ πρὸς ζωὴν αὔταρκες,
[7, 1326]   τὸ πλῆθος ἀποβλέποντας, οὐ κατὰ  τὸ   τυχὸν πλῆθος τοῦτο ποιητέον ἀναγκαῖον
[7, 1327]   ~(ἔτι δ' ὥσπερ τὸ πλῆθος  τὸ   τῶν ἀνθρώπων εὐσύνοπτον ἔφαμεν εἶναι
[7, 1329]   λοιπὸν δ' ἐκ τῶν καταριθμηθέντων  τὸ   τῶν ἱερέων γένος. φανερὰ δὲ
[7, 1324]   σχεδὸν τε παιδεία καὶ  τὸ   τῶν νόμων πλῆθος: ἔτι δ'
[7, 1325]   ὑπάρξει τοῖς ἀποστεροῦσι καὶ βιαζομένοις  τὸ   τῶν ὄντων αἱρετώτατον: ἀλλ' ἴσως
[7, 1324]   πολιτείαν. νομίζουσι δ' οἱ μὲν  τὸ   τῶν πέλας ἄρχειν δεσποτικῶς μὲν
[7, 1333]   ἐπαινεῖν, ὅτι κρατεῖν ἤσκησεν ἐπὶ  τὸ   τῶν πέλας ἄρχειν: ταῦτα γὰρ
[7, 1331]   οὔτε γὰρ (ποῖόν τι δεῖ  τὸ   ὑγιαῖνον εἶναι σῶμα κρίνουσιν ἐνίοτε
[7, 1335]   ταύτην ἀφεῖσθαι δεῖ τῆς εἰς  τὸ   φανερὸν γεννήσεως: τὸ δὲ λοιπὸν
[7, 1327]   θυμός ἐστιν ποιῶν  τὸ   φιλητικόν: αὕτη γάρ ἐστιν
[7, 1327]   τινες δεῖν ὑπάρχειν τοῖς φύλαξι,  τὸ   φιλητικοὺς μὲν (εἶναι τῶν γνωρίμων
[7, 1325]   τῆς τῶν δούλων αὐτὸ  τὸ   φύσει ἐλεύθερον τοῦ (φύσει δούλου.
[7, 1332]   ἐπαμφοτερίζοντα, διὰ τῶν ἐθῶν ἐπὶ  τὸ   χεῖρον καὶ τὸ βέλτιον. τὰ
[7, 1333]   ἄδηλον πῶς λεκτέον. αἰεὶ γὰρ  τὸ   χεῖρον τοῦ βελτίονός ἐστιν ἕνεκεν,
[7, 1333]   αὐτοῦ, καὶ μηδενὸς ἐμποδίζοντος (πρὸς  τὸ   χρῆσθαι τοῖς νόμοις, ἀποβεβλήκασι τὸ
[7, 1323]   ὥσπερ ὄργανόν τι, πᾶν τε  τὸ   χρήσιμον εἴς τἰ, ὧν τὴν
[7, 1323]   μόνον τὸ καλὸν ἀλλὰ καὶ  τὸ   χρήσιμον. ὅλως τε δῆλον ὡς
[7, 1332]   γὰρ ἀγαθῶν εἰσι καὶ γεννήσεις.  χρήσαιτο   δ' ἂν σπουδαῖος ἀνὴρ
[7, 1332]   πολιτεύοιτο πόλις, ἄριστα δ' ἂν  πολιτεύοιτο   καθ' ἣν εὐδαιμονεῖν μάλιστα ἐνδέχεται
[7, 1332]   (ἐστὶ καθ' ἣν ἄριστ' ἂν  πολιτεύοιτο   πόλις, ἄριστα δ' ἂν πολιτεύοιτο
[7, 1333]   καὶ τῶν ὕστερόν τινες γραψάντων  ἀπεφήναντο   τὴν αὐτὴν δόξαν: ἐπαινοῦντες γὰρ
[7, 1331]   πάντων ἐπιτυγχάνουσιν, ἀλλὰ τὸ τέλος  ἔθεντο   φαῦλον, ὁτὲ δὲ ἑκατέρου διαμαρτάνουσιν,
[7, 1332]   τοῦ κιθαρίζειν λαμπρὸν καὶ καλῶς  αἰτιῷντο   τὴν λύραν μᾶλλον τῆς τέχνης.
[7, 1327]   τὴν πόλιν, ὥστε μήτε τὸ  αὐτὸ   νέμειν ἄστυ μήτε πόρρω λίαν,
[7, 1334]   δύνασθαι σχολάζειν. (ἐπεὶ δὲ τὸ  αὐτὸ   τέλος εἶναι φαίνεται καὶ κοινῇ
[7, 1332]   φύσις δέδωκε τὴν διαίρεσιν ποιήσασα  αὐτὸ   τὸ γένει ταὐτὸ τὸ μὲν
[7, 1325]   ἀρχὴ τῆς τῶν δούλων  αὐτὸ   τὸ φύσει ἐλεύθερον τοῦ (φύσει
[7, 1333]   δ' οὐκ ἔχει μὲν καθ'  αὑτὸ   λόγῳ δ' ὑπακούειν δυνάμενον: ὧν
[7, 1333]   τὸ μὲν ἔχει λόγον καθ'  αὑτό,   τὸ δ' οὐκ ἔχει μὲν
[7, 1328]   ἐστίν. οὐκ ἐν πάσῃ δὲ  ταὐτὸ   πολιτείᾳ. καθάπερ γὰρ εἴπομεν, (ἐνδέχεται
[7, 1332]   διαίρεσιν ποιήσασα αὐτὸ τὸ γένει  ταὐτὸ   τὸ μὲν νεώτερον τὸ δὲ
[7, 1328]   καὶ κοινὸν εἶναι δεῖ καὶ  ταὐτὸ   τοῖς κοινωνοῖς, ἄν τε ἴσον
[7, 1336]   ταῖς πρώταις ἀκοαῖς: συμβαίνει δὲ  ταὐτὸ   τοῦτο καὶ πρὸς τὰς τῶν
[7, 1335]   μικρὰ τὴν μορφήν, ὥστ' ἀναγκαῖον  ταὐτὸ   τοῦτο συμβαίνειν (καὶ ἐπὶ τῶν
[7, 1325]   ἐλευθέρου βίος τοῦ δεσποτικοῦ ἀμείνων.  (τοῦτο   γὰρ ἀληθές: οὐθὲν γὰρ τό
[7, 1325]   δίκαιον ἐν τῷ ἐν μέρει,  τοῦτο   γὰρ ἴσον καὶ ὅμοιον: τὸ
[7, 1336]   ψύχη συνεθίζειν ἐκ μικρῶν παίδων:  τοῦτο   γὰρ καὶ πρὸς ὑγίειαν καὶ
[7, 1327]   σχεδὸν δὴ κατανοήσειεν ἄν τις  τοῦτό   γε, βλέψας ἐπί τε τὰς
[7, 1331]   τῶν κατοικούντων. ἀλλὰ μὴν οὐδὲ  τοῦτό   γε δεῖ λανθάνειν, ὅτι τοῖς
[7, 1326]   καὶ πολυάνθρωπος. ἀλλὰ μὴν καὶ  τοῦτό   γε ἐκ τῶν ἔργων φανερόν,
[7, 1330]   πλῆθος (οἰκεῖον, εἰ δὲ μή,  τοῦτό   γε εὕρηται διὰ τοῦ κατασκευάζειν
[7, 1334]   ἐθῶν ὁμοίως ἦχθαι. φανερὸν δὴ  τοῦτό   γε πρῶτον μέν, καθάπερ ἐν
[7, 1333]   νομοθέτης ἀγαθός. ἔστι δὲ  τοῦτο   γελοῖον, εἰ μένοντες ἐν τοῖς
[7, 1330]   περὶ ὑγιείας φροντίζειν τῶν ἐνοικούντων,  τοῦτο   δ' ἐστὶν ἐν τῷ κεῖσθαι
[7, 1329]   μὴ τῆς ἀρετῆς δημιουργόν ἐστιν.  τοῦτο   δὲ δῆλον ἐκ τῆς ὑποθέσεως:
[7, 1326]   οὖσαν ἀνειμένην πρὸς τὸ πλῆθος.  τοῦτο   δὲ δῆλον καὶ διὰ τῆς
[7, 1324]   ἐκεῖνο μὲν πάρεργον ἂν εἴη,  τοῦτο   δὲ ἔργον τῆς μεθόδου ταύτης.
[7, 1328]   ἄγριοι, πλὴν πρὸς τοὺς ἀδικοῦντας.  τοῦτο   δὲ μᾶλλον ἔτι πρὸς τοὺς
[7, 1335]   ῥᾳθυμούσας μηδ' ἀραιᾷ τροφῇ χρωμένας.  τοῦτο   δὲ ῥᾴδιον τῷ νομοθέτῃ ποιῆσαι
[7, 1333]   ἀρετῆς. ἔτι δὲ οὐ διὰ  τοῦτο   δεῖ τὴν πόλιν εὐδαίμονα νομίζειν
[7, 1334]   δὲ καὶ διὰ τίνων ἔσται,  τοῦτο   δὴ θεωρητέον. τυγχάνομεν δὴ διῃρημένοι
[7, 1332]   συνέστηκεν ἐξ ἀρχόντων καὶ ἀρχομένων,  τοῦτο   δὴ σκεπτέον, εἰ ἑτέρους εἶναι
[7, 1329]   ἀποδοτέον ἄμφω; φανερὸν δὲ καὶ  τοῦτο,   διότι τρόπον μέν τινα τοῖς
[7, 1332]   τοῖς ἐναντίοις ἐστίν καὶ γὰρ  τοῦτο   διώρισται κατὰ τοὺς ἠθικοὺς λόγους,
[7, 1326]   μετέχειν τάξεως: θείας γὰρ δὴ  τοῦτο   δυνάμεως ἔργον, ἥτις καὶ τόδε
[7, 1328]   ἄνισον μεταλαμβάνωσιν: οἷον εἴτε τροφὴ  τοῦτό   ἐστιν εἴτε χώρας πλῆθος εἴτ'
[7, 1328]   τρόπον καὶ δι' ἄλλων ἕκαστοι  τοῦτο   θηρεύοντες τούς τε βίους ἑτέρους
[7, 1324]   θυσίαν (ἀνθρώπους, ἀλλὰ τὸ πρὸς  τοῦτο   θηρευτόν: ἔστι δὲ θηρευτὸν
[7, 1334]   λόγον ἔχοντος. φανερὸν δὲ καὶ  τοῦτο:   θυμὸς γὰρ καὶ βούλησις, ἔτι
[7, 1327]   εἶναι καὶ ναυτῶν. ὁρῶμεν δὲ  τοῦτο   καὶ νῦν ὑπάρχον τισίν, οἷον
[7, 1336]   πρώταις ἀκοαῖς: συμβαίνει δὲ ταὐτὸ  τοῦτο   καὶ πρὸς τὰς τῶν ἀνθρώπων
[7, 1326]   πόλεως ἔργον, ὥστε τὴν δυναμένην  τοῦτο   μάλιστ' ἀποτελεῖν, ταύτην οἰητέον εἶναι
[7, 1325]   καθήκουσι πρὸς ἑκάστους χρηστέον. ἀλλὰ  τοῦτο   μὲν κἂν ὕστερον τύχοι τῆς
[7, 1325]   τὸ δ' εὖ πράττειν ἄριστον.  τοῦτο   μὲν οὖν ἀληθῶς ἴσως λέγουσιν,
[7, 1326]   εἰσι, τοὺς πολίτας, ὡς ὅπου  τοῦτο   μὴ συμβαίνει γίγνεσθαι, φαύλως ἀνάγκη
[7, 1324]   οὐδ' ἐν ταῖς ἄλλαις ἐπιστήμαις  τοῦτο   ὁρῶμεν: οὔτε (γὰρ τοῦ ἰατροῦ
[7, 1324]   ἐστιν εἰπεῖν. φανερὸν δὲ καὶ  τοῦτο.   πάντες γὰρ ἂν ὁμολογήσειαν εἶναι
[7, 1333]   καὶ τῶν πολιτῶν τῷ δυναμένῳ  τοῦτο   πειρατέον διώκειν, ὅπως δύνηται τῆς
[7, 1326]   οὐ κατὰ τὸ τυχὸν πλῆθος  τοῦτο   ποιητέον ἀναγκαῖον γὰρ ἐν ταῖς
[7, 1324]   βουλομένων. πῶς γὰρ ἂν εἴη  τοῦτο   πολιτικὸν νομοθετικόν, γε
[7, 1323]   εἰπεῖν αἱρετώτατος βίος, μετὰ δὲ  τοῦτο   πότερον κοινῇ καὶ χωρὶς
[7, 1328]   πρότερον, ἂν ἀδικεῖσθαι νομίσωσιν. καὶ  τοῦτο   συμβαίνει κατὰ λόγον: παρ' οἷς
[7, 1335]   τὴν μορφήν, ὥστ' ἀναγκαῖον ταὐτὸ  τοῦτο   συμβαίνειν (καὶ ἐπὶ τῶν ἀνθρώπων.
[7, 1325]   ἐνδέχεται γὰρ κατὰ μέρη καὶ  τοῦτο   συμβαίνειν: πολλαὶ γὰρ κοινωνίαι πρὸς
[7, 1325]   τῶν ταττομένων ἔνια νομίμων: καὶ  τοῦτο   τῆς νομοθετικῆς ἐστιν ἰδεῖν, ἐάν
[7, 1327]   κοινωνίας αὐτῶν, ὑπάρξει τῇ πόλει  τοῦτο   τὸ ἀγαθόν, εἰ δέ τι
[7, 1333]   ὡσαύτως οὖν ἀνάγκη διῃρῆσθαι καὶ  τοῦτο   τὸ μέρος δηλονότι. καὶ τὰς
[7, 1325]   τῆς πόλεώς εἰσιν. ὁμοίως δὲ  τοῦτο   ὑπάρχει καὶ καθ' ἑνὸς ὁτουοῦν
[7, 1333]   τοῦ βελτίονός ἐστιν ἕνεκεν, καὶ  τοῦτο   φανερὸν ὁμοίως ἔν τε τοῖς
[7, 1325]   μηθένα ὑπόλογον ποιεῖσθαι μηδὲ (πρὸς  τοῦτο   φροντίζειν: τὸ γὰρ ἄριστον αἱρετώτατον,
[7, 1325]   οἷόν τε ὑπάρχειν, ἀλλ' ὑποτίθενται  τοῦτο   ψεῦδος. οὐ γὰρ ἔτι καλὰς
[7, 1324]   φιλόσοφον. σχεδὸν γὰρ τούτους τοὺς  (δύο   βίους τῶν ἀνθρώπων οἱ φιλοτιμότατοι
[7, 1336]   μαθήσεων ἃς δεήσει μανθάνειν αὐτούς.  δύο   δ' εἰσὶν ἡλικίαι πρὸς ἃς
[7, 1324]   τὴν σπουδαιοτέραν. ἀλλὰ ταῦτ' ἤδη  δύο   ἐστὶν δεῖται σκέψεως, ἓν
[7, 1330]   δὲ ἕτερον πρὸς πόλιν, ἵνα  δύο   κλήρων ἑκάστῳ νεμηθέντων ἀμφοτέρων τῶν
[7, 1330]   πόλεώς ἐστιν. ἀναγκαῖον τοίνυν εἰς  δύο   μέρη (διῃρῆσθαι τὴν χώραν, καὶ
[7, 1333]   τῆς ἀρίστης ζωῆς. διῄρηται δὲ  δύο   μέρη τῆς ψυχῆς, ὧν τὸ
[7, 1334]   οὕτω καὶ τῆς ψυχῆς ὁρῶμεν  δύο   μέρη, τό τε ἄλογον καὶ
[7, 1329]   δὲ διῄρηται τὸ πολιτικὸν εἰς  δύο   μέρη, τοῦτ' ἐστὶ τό τε
[7, 1336]   δὲ τῶν πέντε ἐτῶν τὰ  δύο   μέχρι τῶν ἑπτὰ δεῖ θεωροὺς
[7, 1334]   καὶ τὰς ἕξεις τὰς τούτων  δύο   τὸν ἀριθμόν, (ὧν τὸ μέν
[7, 1324]   καὶ τῶν νῦν: λέγω δὲ  δύο   τόν τε πολιτικὸν καὶ τὸν




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 7/06/2007