HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, La Politique, livre VII

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


α  =  205 formes différentes pour 621 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, pages
[7, 1324]   ἀλλὰ ταῦτ' ἤδη δύο ἐστὶν     δεῖται σκέψεως, ἓν μὲν πότερος
[7, 1333]   κρατεῖν καὶ πρὸς πόλεμον ἐνομοθέτησεν.     (καὶ κατὰ τὸν λόγον ἐστὶν
[7, 1328]   οὐκ ἂν εἴη: καὶ γὰρ     λέγομεν εἶναι μέρη πόλεως ἐν
[7, 1336]   τῶν ἐθνῶν ὀργάνοις τισὶ μηχανικοῖς,     τὸ σῶμα ποιεῖ τῶν τοιούτων
[7, 1328]   (πρὸς ἀλλήλους. τὰ μὲν οὖν  ἔργα   ταῦτ' ἐστὶν ὧν δεῖται πᾶσα
[7, 1329]   ἐκεῖ κατοικούντων Ἰταλόν τινα γενέσθαι  βασιλέα   τῆς Οἰνωτρίας, ἀφ' οὗ τό
[7, 1329]   οὔτε γὰρ γεωργὸν οὔτε βάναυσον  ἱερέα   καταστατέον ὑπὸ γὰρ τῶν πολιτῶν
[7, 1332]   ἀρετὴν ἀγαθά ἐστι τὰ ἁπλῶς  ἀγαθά,   δῆλον δ' ὅτι καὶ τὰς
[7, 1332]   σπουδαῖος, διὰ τὴν ἀρετὴν  ἀγαθά   ἐστι τὰ ἁπλῶς ἀγαθά, δῆλον
[7, 1334]   ἀρετῆς: ἐπεὶ δὲ μείζω τε  ἀγαθὰ   ταῦτα καὶ τὴν ἀπόλαυσιν τὴν
[7, 1336]   μὲν οὖν ἐν παραδρομῇ τοῦτον  πεποιήμεθα   τὸν λόγον: (ὕστερον δ' ἐπιστήσαντας
[7, 1324]   ἕκαστον αἱρετόν, ἡμεῖς δὲ ταύτην  προῃρήμεθα   νῦν τὴν σκέψιν, ἐκεῖνο μὲν
[7, 1332]   παρασκευάσαι τὸν νομοθέτην. διὸ κατατυχεῖν  εὐχόμεθα   (τῇ τῆς πόλεως συστάσει ὧν
[7, 1332]   μὴ λανθάνειν. φαμὲν δὲ καὶ  διωρίσμεθα   ἐν τοῖς Ἠθικοῖς, εἴ τι
[7, 1332]   μέλλοντας εὐχειρώτους ἔσεσθαι τῷ νομοθέτῃ,  διωρίσμεθα   πρότερον: (τὸ δὲ λοιπὸν ἔργον
[7, 1332]   τοὺς θεοὺς καὶ τοὺς ἥρωας  ἡγούμεθα   τῶν ἀνθρώπων διαφέρειν, εὐθὺς πρῶτον
[7, 1330]   μὴ παρέργως. οἷς γὰρ πλείστοις  χρώμεθα   πρὸς τὸ σῶμα καὶ πλειστάκις,
[7, 1331]   τῶν πρεσβυτέρων ἔχοι τὴν τάξιν  ἐνταῦθα:   πρέπει γὰρ διῃρῆσθαι κατὰ τὰς
[7, 1332]   ἐπιστήμης καὶ προαιρέσεως. ἀλλὰ μὴν  σπουδαία   γε πόλις ἐστὶ τῷ τοὺς
[7, 1333]   πρακτῶν τὰ μὲν εἰς τὰ  ἀναγκαῖα   καὶ χρήσιμα τὰ δὲ εἰς
[7, 1333]   ἀσχολίαν δὲ σχολῆς, τὰ δ'  ἀναγκαῖα   καὶ χρήσιμα τῶν καλῶν ἕνεκεν.
[7, 1329]   δ' ἀπειράκις. τὰ μὲν γὰρ  ἀναγκαῖα   τὴν χρείαν διδάσκειν εἰκὸς αὐτήν,
[7, 1333]   εἰρήνην ἄγειν καὶ σχολάζειν, καὶ  τἀναγκαῖα   καὶ τὰ χρήσιμα δὲ πράττειν,
[7, 1332]   ἁπλῶς. λέγω δ' ἐξ ὑποθέσεως  τἀναγκαῖα,   τὸ δ' ἁπλῶς τὸ καλῶς:
[7, 1331]   δ' ἀρχείων ὅσα περὶ τὰ  συμβόλαια   ποιεῖται τὴν ἐπιμέλειαν, περί τε
[7, 1335]   τῶν σωμάτων, μὴ ῥᾳθυμούσας μηδ'  ἀραιᾷ   τροφῇ χρωμένας. τοῦτο δὲ ῥᾴδιον
[7, 1329]   Μίνω δὲ τὰ (περὶ Κρήτην.  ἀρχαία   δὲ ἔοικεν εἶναι καὶ τῶν
[7, 1329]   ἔχειν τρόπον. ὅτι δὲ πάντα  ἀρχαῖα,   σημεῖον τὰ περὶ Αἴγυπτόν ἐστιν:
[7, 1333]   τὸ πολλῶν δεσπόζειν, ὅτι πολλὴ  χορηγία   γίγνεται τῶν εὐτυχημάτων, οὕτω καὶ
[7, 1332]   τοὺς ἀρχομένους τοὺς αὐτοὺς  διὰ   (βίου: δῆλον γὰρ ὡς ἀκολουθεῖν
[7, 1335]   ἔστω νόμος μηδὲν πεπηρωμένον τρέφειν,  διὰ   δὲ πλῆθος τέκνων τάξις
[7, 1336]   δ' τῶν παίδων ἕξις  διὰ   θερμότητα πρὸς τὴν τῶν ψυχρῶν
[7, 1330]   μηδέποτε ὑπολείπειν εἰργομένους τῆς χώρας  διὰ   πόλεμον: ἐπεὶ δὲ δεῖ περὶ
[7, 1332]   διαφέροντας (τῶν ἀρχομένων, φανερὸν ὅτι  διὰ   πολλὰς αἰτίας ἀναγκαῖον πάντας ὁμοίως
[7, 1326]   τὶ μέγεθος ἐλθὸν ~(ὁτὲ μὲν  διὰ   σμικρότητα φαύλην ποιήσει τὴν ναυτιλίαν,
[7, 1336]   τοῖς σώμασιν, ἡ> ἀοινοτέρα δὲ  διὰ   τὰ νοσήματα. ἔτι δὲ καὶ
[7, 1330]   ἀνάγκη διῃρῆσθαι τὸν τρόπον τοῦτον  διὰ   τὰς προειρημένας (αἰτίας: τοὺς δὲ
[7, 1323]   καὶ τὴν εὐτυχίαν τῆς εὐδαιμονίας  διὰ   ταῦτ' ἀναγκαῖον ἑτέραν εἶναι τῶν
[7, 1336]   (τις ἂν ᾖ. φαίνεται δὲ  διά   τε τῶν ἄλλων ζῴων ἐπισκοποῦσι,
[7, 1328]   τὴν (αὐτὴν ἀκρίβειαν δεῖ ζητεῖν  διά   τε τῶν λόγων καὶ τῶν
[7, 1332]   τοιοῦτός ἐστιν σπουδαῖος,  διὰ   τὴν ἀρετὴν ἀγαθά ἐστι τὰ
[7, 1323]   οὐδὲ σώφρων ἀπὸ τύχης οὐδὲ  διὰ   τὴν τύχην ἐστίν̓ ἐχόμενον (δ'
[7, 1326]   ποιήσει τὴν ναυτιλίαν, ὁτὲ δὲ  διὰ   τὴν ὑπερβολήν: ὁμοίως δὲ καὶ
[7, 1326]   οὐ γὰρ χαλεπὸν τὸ λανθάνειν  διὰ   τὴν ὑπερβολὴν τοῦ πλήθους. δῆλον
[7, 1328]   τῶν λόγων καὶ τῶν γιγνομένων  διὰ   τῆς αἰσθήσεως. ἐπεὶ δ' ὥσπερ
[7, 1327]   μὲν ἀγαθόν τι συμβαίνει γίνεσθαι  διὰ   τῆς κοινωνίας αὐτῶν, ὑπάρξει τῇ
[7, 1336]   καὶ δι' ἄλλων πράξεων καὶ  διὰ   τῆς παιδιᾶς. δεῖ δὲ καὶ
[7, 1326]   πλῆθος. τοῦτο δὲ δῆλον καὶ  διὰ   τῆς τῶν λόγων πίστεως.
[7, 1330]   οὐ καλὸν τὸ πειρᾶσθαι σῴζεσθαι  διὰ   τῆς τῶν τειχῶν ἐρυμνότητος: ἐπεὶ
[7, 1332]   μεταβαλεῖν ποιεῖ: ἔνια γὰρ εἶσι,  διὰ   τῆς φύσεως ἐπαμφοτερίζοντα, διὰ τῶν
[7, 1331]   ἐξουσία τυγχάνει τοῖς δὲ οὔ,  διά   τινα τύχην φύσιν δεῖται
[7, 1334]   ἀλλὰ τῷ γίνεσθαι ταῦτα μᾶλλον  διὰ   τινὸς ἀρετῆς: ἐπεὶ δὲ μείζω
[7, 1333]   ὅπως ἄνδρες ἀγαθοὶ (γίγνωνται, καὶ  διὰ   τίνων ἐπιτηδευμάτων, καὶ τί τὸ
[7, 1334]   (ἐκ τούτων: πῶς δὲ καὶ  διὰ   τίνων ἔσται, τοῦτο δὴ θεωρητέον.
[7, 1335]   (τοῖς Τροιζηνίοις, ὡς πολλῶν διαφθειρομένων  διὰ   τὸ γαμίσκεσθαι τὰς νεωτέρας, ἀλλ'
[7, 1333]   περὶ τῆς πολιτείας αὐτῶν, ὅτι  διὰ   τὸ γεγυμνάσθαι πρὸς τοὺς κινδύνους
[7, 1330]   τῶν πρὸς αὐτοὺς πολέμων, ὡς  διὰ   τὸ ἴδιον οὐκ ἂν δυναμένους
[7, 1335]   τὸν χρησμὸν γενέσθαι τινές φασι  διὰ   τοιαύτην αἰτίαν (τοῖς Τροιζηνίοις, ὡς
[7, 1332]   ἐθισμοὺς καὶ τὴν φύσιν πράττουσι  διὰ   τὸν λόγον, ἐὰν πεισθῶσιν ἄλλως
[7, 1329]   ἀνάπαυσιν ἔχειν περὶ αὐτοὺς τοὺς  διὰ   τὸν χρόνον ἀπειρηκότας, τούτοις ἂν
[7, 1330]   δὲ μή, τοῦτό γε εὕρηται  διὰ   τοῦ κατασκευάζειν ὑποδοχὰς ὀμβρίοις ὕδασιν
[7, 1324]   μὲν πότερος αἱρετώτερος (βίος,  διὰ   τοῦ συμπολιτεύεσθαι καὶ κοινωνεῖν πόλεως
[7, 1326]   τὴν σκέψιν ταύτην εἰσὶν ἀμφισβητήσεις  διὰ   τοὺς ἕλκοντας ἐφ' ἑκατέραν τοῦ
[7, 1333]   μετ' ἀρετῆς. ἔτι δὲ οὐ  διὰ   τοῦτο δεῖ τὴν πόλιν εὐδαίμονα
[7, 1332]   ἀγαθοί γε καὶ σπουδαῖοι γίγνονται  διὰ   τριῶν. τὰ τρία δὲ (ταῦτά
[7, 1336]   τῶν ἄλλων ζῴων ἐπισκοποῦσι, καὶ  διὰ   τῶν ἐθνῶν οἷς ἐπιμελές ἐστιν
[7, 1332]   εἶσι, διὰ τῆς φύσεως ἐπαμφοτερίζοντα,  διὰ   τῶν ἐθῶν ἐπὶ τὸ χεῖρον
[7, 1334]   λόγον τῆς βελτίστης ὑποθέσεως, καὶ  διὰ   τῶν ἐθῶν ὁμοίως ἦχθαι. φανερὸν
[7, 1323]   ῥᾴδιον μὲν περὶ τούτων καὶ  διὰ   τῶν (ἔργων λαμβάνειν τὴν πίστιν,
[7, 1333]   ἐστιν. ταὐτὰ γὰρ ἄριστα καὶ  ἰδίᾳ   καὶ κοινῇ, τόν τε νομοθέτην
[7, 1334]   εἶναι φαίνεται καὶ κοινῇ καὶ  ἰδίᾳ   τοῖς ἀνθρώποις, καὶ τὸν αὐτὸν
[7, 1328]   ἄλλους ὑποθετέον, τὰ μὲν  ἴδια   τὰ δὲ κοινὰ τούτων ἐξ
[7, 1328]   τὸ ἄριστον, αὕτη δὲ ἀρετῆς  ἐνέργεια   καὶ χρῆσίς τις τέλειος, συμβέβηκε
[7, 1324]   πολέμους συντέτακται σχεδὸν τε  παιδεία   καὶ τὸ τῶν νόμων πλῆθος:
[7, 1336]   τοιούτων γιγνομένης βλάβης ἀπαθεῖς  παιδεία   ποιήσει πάντως. νῦν μὲν οὖν
[7, 1337]   ἐπακολουθεῖν: πᾶσα γὰρ τέχνη καὶ  παιδεία   τὸ προσλεῖπον βούλεται τῆς φύσεως
[7, 1334]   δὲ παρὰ τῶν πατέρων  βοήθεια   τοῖς τέκνοις, ~(οὔτε λίαν πάρεγγυς
[7, 1336]   τοῦ γάλακτος πλήθουσα τροφὴ μάλιστ'  οἰκεία   τοῖς σώμασιν, ἡ> ἀοινοτέρα δὲ
[7, 1327]   ὑπάρχοντα καὶ χώραις καὶ πόλεσιν  ἐπίνεια   καὶ λιμένας εὐφυῶς κείμενα πρὸς
[7, 1323]   πόλεως χωρὶς ἀρετῆς καὶ φρονήσεως:  ἀνδρεία   δὲ πόλεως καὶ δικαιοσύνη καὶ
[7, 1335]   τῶν πνευμάτων οἱ φυσικοί, τὰ  βόρεια   τῶν νοτίων ἐπαινοῦντες μᾶλλον. ποίων
[7, 1328]   οὐκ ἐν πάσῃ δὲ ταὐτὸ  πολιτείᾳ.   καθάπερ γὰρ εἴπομεν, (ἐνδέχεται καὶ
[7, 1334]   ἀρίστῳ ἀνδρὶ καὶ τῇ ἀρίστῃ  πολιτείᾳ,   φανερὸν ὅτι δεῖ τὰς εἰς
[7, 1328]   γιγνόμενον ἔργον καὶ τοῖς δημιουργοῖς:  οἰκίᾳ   γὰρ πρὸς οἰκοδόμον οὐθέν ἐστιν
[7, 1334]   ἔργον καὶ ὧν ἐν τῇ  ἀσχολίᾳ.   δεῖ γὰρ πολλὰ τῶν ἀναγκαίων
[7, 1324]   γ' ἂν καὶ καθ' ἑαυτὴν  μία   πόλις εὐδαίμων, ~(ἣ πολιτεύεται δηλονότι
[7, 1336]   τις φαίνηται τοιοῦτόν τι δρῶν,  ~(ἀτιμίᾳ   ζημιούσθω πρεπούσῃ πρὸς τὴν ἁμαρτίαν.
[7, 1334]   γὰρ καὶ βούλησις, ἔτι δὲ  ἐπιθυμία,   καὶ γενομένοις εὐθὺς ὑπάρχει τοῖς
[7, 1333]   ἄρχειν: ὅπερ ἐγκαλοῦσιν οἱ Λάκωνες  Παυσανίᾳ   τῷ βασιλεῖ, καίπερ (ἔχοντι τηλικαύτην
[7, 1332]   ~(τὰ γὰρ ἔθη μεταβαλεῖν ποιεῖ:  ἔνια   γὰρ εἶσι, διὰ τῆς φύσεως
[7, 1332]   τὸ σῶμα καὶ τὴν ψυχήν.  ἔνια   δὲ οὐθὲν ὄφελος φῦναι: ~(τὰ
[7, 1332]   τῇ φύσει ζῇ, μικρὰ δ'  ἔνια   καὶ τοῖς ἔθεσιν, ἄνθρωπος δὲ
[7, 1325]   εὐδαιμονίας. διοίσει μέντοι τῶν ταττομένων  ἔνια   νομίμων: καὶ τοῦτο τῆς νομοθετικῆς
[7, 1326]   οὐ χαλεπὸν εἰπεῖν δεῖ δ'  ἔνια   (πείθεσθαι καὶ τοῖς περὶ τὴν
[7, 1336]   δι' ἁπαλότητα χρῶνται καὶ νῦν  ἔνια   τῶν ἐθνῶν ὀργάνοις τισὶ μηχανικοῖς,
[7, 1333]   δὲ τῶν ἐλευθέρων. διαφέρει δ'  ἔνια   τῶν ἐπιταττομένων οὐ τοῖς ἔργοις
[7, 1331]   δῆλον ὡς ταῦτα προκαλεῖται παρασκευάζειν  ἔνια   τῶν συσσιτίων ἐν τούτοις τοῖς
[7, 1332]   ἂν σπουδαῖος ἀνὴρ καὶ  πενίᾳ   καὶ νόσῳ καὶ (ταῖς ἄλλαις
[7, 1330]   ἐὰν μὴ πάνθ' ὅμοια μηδ'  ἀφθονία   τοιούτων ναμάτων, χωρὶς τά
[7, 1334]   δικαιοσύνης, ὅσῳ μᾶλλον σχολάζουσιν ἐν  ἀφθονίᾳ   τῶν τοιούτων ἀγαθῶν. διότι μὲν
[7, 1325]   πράττειν οὐκ ἀληθές: γὰρ  εὐδαιμονία   πρᾶξίς ἐστιν, ἔτι δὲ πολλῶν
[7, 1328]   ἐνδεχομένης ἀρίστης. ἐπεὶ δ' ἐστὶν  εὐδαιμονία   τὸ ἄριστον, αὕτη δὲ ἀρετῆς
[7, 1332]   ἀκούοντες. ἐπεὶ δὲ πᾶσα πολιτικὴ  κοινωνία   συνέστηκεν ἐξ ἀρχόντων καὶ ἀρχομένων,
[7, 1328]   κτήσεώς ἐστιν: δὲ πόλις  κοινωνία   τίς ἐστι τῶν ὁμοίων, ἕνεκεν
[7, 1325]   θεωρίας καὶ διανοήσεις: γὰρ  εὐπραξία   τέλος, ὥστε καὶ πρᾶξίς τις.
[7, 1330]   διωρίσθαι πόλεσιν, ἐὰν μὴ πάνθ'  ὅμοια   μηδ' ἀφθονία τοιούτων ναμάτων,
[7, 1326]   εἰ δὲ τοῦτ' (ἀληθές, ἀγνοοῦσι  ποία   μεγάλη καὶ ποία μικρὰ πόλις.
[7, 1326]   (ἀληθές, ἀγνοοῦσι ποία μεγάλη καὶ  ποία   μικρὰ πόλις. κατ' ἀριθμοῦ γὰρ
[7, 1325]   ἰδεῖν, ἐάν τινες ὑπάρχωσι γειτνιῶντες,  ποῖα   πρὸς ποίους ἀσκητέον πῶς
[7, 1336]   τῶν σωμάτων δύναμιν τὴν τροφήν,  ὁποία   (τις ἂν ᾖ. φαίνεται δὲ
[7, 1326]   δίκαιον αὐτοσχεδιάζειν, ὅπερ ἐν (τῇ  πολυανθρωπίᾳ   τῇ λίαν ὑπάρχει φανερῶς. ἔτι
[7, 1324]   δὲ ἔχειν τῇ περὶ αὐτὸν  εὐημερίᾳ:   τούτων δ' ὥσπερ ἐξ ἐναντίας
[7, 1331]   ὑλωροὺς οἱ δὲ ἀγρονόμους καὶ  φυλακτήρια   καὶ συσσίτια πρὸς φυλακὴν ἀναγκαῖον
[7, 1328]   φύσιν συνεστώτων οὐ ταῦτά ἐστι  μόρια   τῆς ὅλης συστάσεως ὧν ἄνευ
[7, 1332]   σπουδαῖοι γίγνονται διὰ τριῶν. τὰ  τρία   δὲ (ταῦτά ἐστι φύσις ἔθος
[7, 1332]   πόλεως συστάσει ὧν τύχη  κυρία   κυρίαν γὰρ ὑπάρχειν τίθεμεν: τὸ
[7, 1336]   αὔξησιν: γίγνεται γὰρ τρόπον τινὰ  γυμνασία   τοῖς σώμασιν: γὰρ τοῦ
[7, 1331]   τόπος, εἰ καὶ τὰ  γυμνάσια   τῶν πρεσβυτέρων ἔχοι τὴν τάξιν
[7, 1324]   τὴν πόλιν ὅλην, ἐὰν  πλουσία,   (μακαρίζουσιν: ὅσοι τε τὸν τυραννικὸν
[7, 1331]   φανερόν, ἀλλὰ τούτων τοῖς μὲν  ἐξουσία   τυγχάνει τοῖς δὲ οὔ, διά
[7, 1331]   γὰρ ἐν ὀφθαλμοῖς τῶν ἀρχόντων  παρουσία   μάλιστα ἐμποιεῖ τὴν ἀληθινὴν αἰδῶ
[7, 1332]   καὶ νομίζουσιν ἄνθρωποι τῆς εὐδαιμονίας  αἴτια   τὰ ἐκτὸς εἶναι τῶν ἀγαθῶν,
[7, 1331]   (καὶ τὰ κυριώτατα τῶν ἀρχείων  συσσίτια   ἁρμόττει τόπον ἐπιτήδειόν τε ἔχειν
[7, 1329]   τε αὐτοῖς θέσθαι καὶ τὰ  συσσίτια   καταστῆσαι πρῶτον: διὸ καὶ νῦν
[7, 1331]   ἄρχοντας, πρέπει καὶ τῶν ἱερέων  συσσίτια   περὶ τὴν τῶν ἱερῶν οἰκοδομημάτων
[7, 1331]   δὲ ἀγρονόμους καὶ φυλακτήρια καὶ  συσσίτια   πρὸς φυλακὴν ἀναγκαῖον ὑπάρχειν, ἔτι
[7, 1335]   μὲν ἁρμόττει περὶ τὴν τῶν  ὀκτωκαίδεκα   ἐτῶν ἡλικίαν συζευγνύναι, τοὺς δ'
[7, 1323]   φαγεῖν πιεῖν, τῶν ἐσχάτων,  ἕνεκα   δὲ τεταρτημορίου διαφθείροντα τοὺς φιλτάτους
[7, 1333]   τοῖς ἔργοις ἀλλὰ τῷ τίνος  ἕνεκα.   διὸ πολλὰ τῶν εἶναι δοκούντων
[7, 1334]   ψυχῆς, ἔπειτα τὴν τῆς ὀρέξεως,  ἕνεκα   μέντοι τοῦ νοῦ τὴν τῆς
[7, 1333]   ζητῶσι τὴν ἡγεμονίαν τῆς ὠφελείας  ἕνεκα   τῶν ἀρχομένων, ~(ἀλλὰ μὴ πάντων
[7, 1334]   ὅπως καὶ τὴν περὶ τὰ  πολεμικὰ   καὶ τὴν ἄλλην νομοθεσίαν τοῦ
[7, 1327]   τὴν Ἀσίαν διανοητικὰ μὲν καὶ  τεχνικὰ   τὴν ψυχήν, ἄθυμα δέ, διόπερ
[7, 1327]   τὰ δὲ περὶ τὴν Ἀσίαν  διανοητικὰ   μὲν καὶ τεχνικὰ τὴν ψυχήν,
[7, 1329]   καὶ πρὸς τὰς πράξεις τὰς  πολιτικά.   ἐπεὶ δὲ καὶ τὸ πολεμικὸν
[7, 1335]   τὰ τῶν νέων ἔκγονα, καὶ  θηλυτόκα   μᾶλλον καὶ μικρὰ τὴν μορφήν,
[7, 1333]   χρήσιμα δὲ πράττειν, τὰ δὲ  καλὰ   δεῖ μᾶλλον. ὥστε πρὸς τούτους
[7, 1333]   χρήσιμα τὰ δὲ εἰς τὰ  καλά.   περὶ ὧν ἀνάγκη τὴν αὐτὴν
[7, 1323]   καλῶς πράττειν τοῖς μὴ τὰ  καλὰ   πράττουσιν: οὐθὲν δὲ καλὸν ἔργον
[7, 1323]   τὴν ἀρίστην ἑκάστου πράγματος πρὸς  ἄλληλα   κατὰ τὴν ὑπεροχὴν (ἥνπερ εἴληχε
[7, 1334]   ἔθεσιν. ταῦτα γὰρ δεῖ (πρὸς  ἄλληλα   συμφωνεῖν συμφωνίαν τὴν ἀρίστην: ἐνδέχεται
[7, 1327]   τὰ τῶν Ἑλλήνων ἔθνη πρὸς  ἄλληλα:   τὰ μὲν γὰρ ἔχει (τὴν
[7, 1325]   συμβαίνειν: πολλαὶ γὰρ κοινωνίαι πρὸς  ἄλληλα   τοῖς μέρεσι τῆς πόλεώς εἰσιν.
[7, 1323]   δίκαιος καὶ φρόνιμος καὶ σώφρων.  ἀλλὰ   γὰρ ταῦτα μὲν ἐπὶ τοσοῦτον
[7, 1323]   σωφροσύνης μηδὲ δικαιοσύνης μηδὲ φρονήσεως,  ἀλλὰ   δεδιότα μὲν τὰς παραπετομένας (μυίας,
[7, 1323]   οὐθὲν δὲ τῶν (ἐξωτερικῶν ἀγαθῶν  ἀλλὰ   δι' αὑτὸν αὐτὸς καὶ τῷ
[7, 1324]   δὲ τὸ μὴ μόνον δικαίως  ἀλλὰ   καὶ ἀδίκως ἄρχειν, κρατεῖν δ'
[7, 1325]   δεῖ δ' οὐ μόνον ἀρετὴν  ἀλλὰ   καὶ δύναμιν ὑπάρχειν, καθ' ἣν
[7, 1323]   δὲ τούτοις ἐλλείπουσιν: οὐ μὴν  ἀλλὰ   καὶ κατὰ τὸν λόγον σκοπουμένοις
[7, 1323]   ἐπιλέγειν μὴ μόνον τὸ καλὸν  ἀλλὰ   καὶ τὸ χρήσιμον. ὅλως τε
[7, 1331]   οὐχ ὅτι τείχη μόνον περιβλητέον,  ἀλλὰ   καὶ τούτων ἐπιμελητέον, ὅπως καὶ
[7, 1327]   ἄδηλον ~(οὔ γὰρ μόνον αὑτοῖς  ἀλλὰ   καὶ τῶν πλησίον τισὶ δεῖ
[7, 1326]   μέγεθος τοῦ σώματος. οὐ μὴν  ἀλλὰ   κἂν εἰ δεῖ κρίνειν πρὸς
[7, 1327]   εἰ μὴ κατ' ἄμφω δυνατόν,  ἀλλὰ   κατὰ θάτερον ὑπάρξει (μᾶλλον ἀμφοτέρων
[7, 1327]   νέμειν ἄστυ μήτε πόρρω λίαν,  (ἀλλὰ   κρατεῖσθαι τείχεσι καὶ τοιούτοις ἄλλοις
[7, 1325]   δυνάμενον ἄρχειν παριέναι τῷ πλησίον,  ἀλλὰ   μᾶλλον ἀφαιρεῖσθαι, καὶ μήτε πατέρα
[7, 1330]   δ' ὁμαλότης, ἀριστοκρατικὸν δὲ οὐδέτερον,  ἀλλὰ   μᾶλλον ἰσχυροὶ τόποι πλείους.
[7, 1334]   τῆς ὠφελείας ἕνεκα τῶν ἀρχομένων,  ~(ἀλλὰ   μὴ πάντων δεσποτείας: τρίτον δὲ
[7, 1328]   τῇ κεκτημένῃ δικαίους ἄνδρας ἁπλῶς,  ἀλλὰ   μὴ πρὸς τὴν ὑπόθεσιν, οὔτε
[7, 1332]   φῦναι δεῖ πρῶτον, οἷον ἄνθρωπον  ἀλλὰ   μὴ τῶν ἄλλων τι ζῴων:
[7, 1332]   καθ' ἕκαστον καὶ τὸ πάντας.  ἀλλὰ   μὴν ἀγαθοί γε καὶ σπουδαῖοι
[7, 1324]   ἂν ἄγριον ἐδεστὸν ζῷον.  ἀλλὰ   μὴν εἴη γ' ἂν καὶ
[7, 1329]   διαίρεσις τὸ κατ' ἀξίαν.  ἀλλὰ   μὴν καὶ τὰς κτήσεις δεῖ
[7, 1326]   μεγάλη τε (πόλις καὶ πολυάνθρωπος.  ἀλλὰ   μὴν καὶ τοῦτό γε ἐκ
[7, 1332]   ἕν τι τῶν ἀδυνάτων ἐστίν.  ἀλλὰ   μὴν ὅτι γε δεῖ τοὺς
[7, 1325]   πράξεων τοὺς ταῖς διανοίαις ἀρχιτέκτονας.  ἀλλὰ   μὴν οὐδ' ἀπρακτεῖν ἀναγκαῖον τὰς
[7, 1324]   δ' ἔστι καὶ μὴ δικαίως.  ἀλλὰ   μὴν οὐδ' ἐν ταῖς ἄλλαις
[7, 1331]   ὡς ἀνάνδρων ἐσομένων τῶν κατοικούντων.  ἀλλὰ   μὴν οὐδὲ τοῦτό γε δεῖ
[7, 1332]   ἔργον ἀλλ' ἐπιστήμης καὶ προαιρέσεως.  ἀλλὰ   μὴν σπουδαία γε πόλις ἐστὶ
[7, 1331]   χαλεπόν ἐστι τὰ τοιαῦτα νοῆσαι,  ἀλλὰ   ποιῆσαι μᾶλλον: τὸ μὲν γὰρ
[7, 1325]   χάριν γιγνομένας ἐκ τοῦ πράττειν,  ἀλλὰ   πολὺ μᾶλλον (τὰς αὐτοτελεῖς καὶ
[7, 1328]   πλῆθός ἐστιν οὐ τὸ τυχὸν  ἀλλὰ   πρὸς ζωὴν αὔταρκες, ὥς φαμεν,
[7, 1335]   ὥσπερ τῶν ἀθλητῶν ἕξις,  ἀλλὰ   πρὸς τὰς τῶν ἐλευθερίων πράξεις.
[7, 1324]   πόλιν εὐδαιμονεστέραν φήσει τὴν σπουδαιοτέραν.  ἀλλὰ   ταῦτ' ἤδη δύο ἐστὶν
[7, 1323]   ὥσπερ τι παιδίον μαινόμενον.  ἀλλὰ   ταῦτα μὲν λεγόμενα (ὥσπερ) πάντες
[7, 1330]   τὴν κτῆσιν ὥσπερ τινὲς εἰρήκασιν,  ~(ἀλλὰ   τῇ χρήσει φιλικῶς γινομένῃ κοινήν,
[7, 1328]   πάντων καὶ μὴ πάντας πάντων  ἀλλὰ   τινὰς τινῶν. ταῦτα γὰρ καὶ
[7, 1331]   μὲν θεοῖς τὰ δὲ ἥρωσιν.  ἀλλὰ   τὸ διατρίβειν νῦν ἀκριβολογουμένους καὶ
[7, 1332]   ἄλλαις τύχαις ταῖς φαύλαις καλῶς:  ἀλλὰ   τὸ μακάριον ἐν τοῖς ἐναντίοις
[7, 1324]   ἐπὶ θοίνην θυσίαν (ἀνθρώπους,  ἀλλὰ   τὸ πρὸς τοῦτο θηρευτόν: ἔστι
[7, 1331]   πρὸς τὸ τέλος πάντων ἐπιτυγχάνουσιν,  ἀλλὰ   τὸ τέλος ἔθεντο φαῦλον, ὁτὲ
[7, 1325]   ἕκαστον ἄριστος βίος πρακτικός.  ἀλλὰ   τὸν πρακτικὸν οὐκ ἀναγκαῖον εἶναι
[7, 1326]   κατὰ πλῆθος εἶναι μείζω πόλιν,  ἀλλὰ   τοῦτ' οὐκ ἔστιν, ὥσπερ εἴπομεν,
[7, 1325]   τοῖς καθήκουσι πρὸς ἑκάστους χρηστέον.  ἀλλὰ   τοῦτο μὲν κἂν ὕστερον τύχοι
[7, 1331]   τῆς εὐδαιμονίας ἐφίενται (πάντες, φανερόν,  ἀλλὰ   τούτων τοῖς μὲν ἐξουσία τυγχάνει
[7, 1334]   τοῖς ἄλλοις μέγιστα τῶν ἀγαθῶν,  ἀλλὰ   τῷ γίνεσθαι ταῦτα μᾶλλον διὰ
[7, 1333]   τῶν ἐπιταττομένων οὐ τοῖς ἔργοις  ἀλλὰ   τῷ τίνος ἕνεκα. διὸ πολλὰ
[7, 1324]   οὐ δεῖ πάντων πειρᾶσθαι δεσπόζειν,  ἀλλὰ   τῶν δεσποστῶν, ὥσπερ οὐδὲ θηρεύειν
[7, 1333]   τοὺς νόμους καὶ τὴν παιδείαν,  ἀλλὰ   φορτικῶς ἀπέκλιναν (πρὸς τὰς χρησίμους
[7, 1329]   σχεδὸν μὲν οὖν καὶ τὰ  ἄλλα   δεῖ νομίζειν εὑρῆσθαι πολλάκις ἐν
[7, 1332]   τὸ βέλτιον. τὰ μὲν οὖν  ἄλλα   τῶν ζῴων μάλιστα μὲν τῇ
[7, 1332]   ὥστε δεῖ ταῦτα συμφωνεῖν ἀλλήλοις.  πολλὰ   γὰρ παρὰ τοὺς ἐθισμοὺς καὶ
[7, 1328]   κτῆσις μέρος τῆς (πόλεως:  πολλὰ   δ' ἔμψυχα μέρη τῆς κτήσεώς
[7, 1323]   ἕτερος. νομίσαντας οὖν ἱκανῶς  πολλὰ   λέγεσθαι καὶ τῶν ἐν τοῖς
[7, 1325]   ἄνευ συμμέτρου χορηγίας. διὸ δεῖ  πολλὰ   προϋ ποτεθεῖσθαι καθάπερ εὐχομένους, εἶναι
[7, 1324]   δὴ παρ' ἑτέροις ἔστι τοιαῦτα  πολλά,   τὰ μὲν νόμοις κατειλημμένα τὰ
[7, 1327]   ταῖς εὐνομουμέναις πόλεσιν βλαβερά,  πολλὰ   τυγχάνουσιν ἀμφισβητοῦντες: τό τε γὰρ
[7, 1334]   ἐν τῇ ἀσχολίᾳ. δεῖ γὰρ  πολλὰ   τῶν ἀναγκαίων ὑπάρχειν ὅπως ἐξῇ
[7, 1333]   ἀλλὰ τῷ τίνος ἕνεκα. διὸ  πολλὰ   τῶν εἶναι δοκούντων διακονικῶν ἔργων
[7, 1329]   δεῖ τὴν χώραν εἶναι τῶν  ὅπλα   κεκτημένων καὶ τῶν τῆς πολιτείας
[7, 1328]   ἀναγκαῖον καὶ ἐν αὑτοῖς ἔχειν  ὅπλα   πρός τε τὴν ἀρχήν, τῶν
[7, 1328]   δεῖται τὸ ζῆν, τρίτον δὲ  ὅπλα   τοὺς γὰρ κοινωνοῦντας ἀναγκαῖον καὶ
[7, 1336]   νέοις πάντα ποιεῖν ξένα τὰ  φαῦλα,   μάλιστα δ' αὐτῶν ὅσα (ἔχει
[7, 1327]   παραπομπάς, ἔτι δὲ τῆς περὶ  ξύλα   ὕλης, κἂν εἴ τινα ἄλλην
[7, 1329]   ἀποδιδόναι τὴν πολιτείαν ταύτην, μὴ  ἅμα   δέ, ἀλλ' ὥσπερ πέφυκεν
[7, 1326]   τοὺς οἰκοῦντας ζῆν σχολάζοντας ἐλευθερίως  ἅμα   καὶ σωφρόνως. τοῦτον δὲ τὸν
[7, 1333]   σχολάζειν, καὶ τἀναγκαῖα καὶ τὰ  χρήσιμα   δὲ πράττειν, τὰ δὲ καλὰ
[7, 1333]   μὲν εἰς τὰ ἀναγκαῖα καὶ  χρήσιμα   τὰ δὲ εἰς τὰ καλά.
[7, 1333]   σχολῆς, τὰ δ' ἀναγκαῖα καὶ  χρήσιμα   τῶν καλῶν ἕνεκεν. πρὸς πάντα
[7, 1336]   ἔστω τοῖς (ἄρχουσι μηθέν, μήτε  ἄγαλμα   μήτε γραφήν, εἶναι τοιούτων πράξεων
[7, 1329]   Οἰνωτρίας, ἀφ' οὗ τό τε  ὄνομα   (μεταβαλόντας Ἰταλοὺς ἀντ' Οἰνωτρῶν κληθῆναι
[7, 1329]   ἀκτὴν ταύτην τῆς Εὐρώπης Ἰταλίαν  τοὔνομα   λαβεῖν, ὅση τετύχηκεν ἐντὸς οὖσα
[7, 1336]   τὰ γιγνόμενα ψυχρόν, τοῖς δὲ  σκέπασμα   μικρὸν ἀμπίσχειν, οἷον Κελτοῖς. πάντα
[7, 1327]   μὲν καὶ τεχνικὰ τὴν ψυχήν,  ἄθυμα   δέ, διόπερ ἀρχόμενα καὶ δουλεύοντα
[7, 1334]   μελέτην: ἔπειτα ὥσπερ ψυχὴ καὶ  σῶμα   δύ' ἐστίν, οὕτω καὶ τῆς
[7, 1330]   γὰρ πλείστοις χρώμεθα πρὸς τὸ  σῶμα   καὶ πλειστάκις, ταῦτα πλεῖστον συμβάλλεται
[7, 1332]   εἶτα καὶ ποιόν τινα τὸ  σῶμα   καὶ τὴν ψυχήν. ἔνια δὲ
[7, 1331]   τι δεῖ τὸ ὑγιαῖνον εἶναι  σῶμα   κρίνουσιν ἐνίοτε καλῶς, οὔτε πρὸς
[7, 1336]   ὀργάνοις τισὶ μηχανικοῖς, τὸ  σῶμα   ποιεῖ τῶν τοιούτων ἀστραβές. συμφέρει
[7, 1332]   διαφέρειν, εὐθὺς πρῶτον κατὰ τὸ  σῶμα   πολλὴν ἔχοντες ὑπερβολήν, εἶτα κατὰ
[7, 1334]   δὲ νοῦς, ὥσπερ δὲ τὸ  σῶμα   πρότερον τῇ γενέσει τῆς ψυχῆς,
[7, 1324]   φαῖεν: εἴ τέ τις τὸν  ἕνα   δι' ἀρετὴν ἀποδέχεται, καὶ πόλιν
[7, 1335]   πόνοις μὴ βιαίοις, μηδὲ πρὸς  ἕνα   (μόνον, ὥσπερ τῶν ἀθλητῶν
[7, 1331]   βάναυσον μήτε γεωργὸν μήτ' ἄλλον  μηδένα   τοιοῦτον παραβάλλειν (μὴ καλούμενον ὑπὸ
[7, 1324]   καὶ περὶ Μακεδονίαν νόμος τὸν  μηθένα   ἀπεκταγκότα πολέμιον ἄνδρα περιεζῶσθαι τὴν
[7, 1324]   ἑορτῇ τινι σκύφον περιφερόμενον τῷ  μηθένα   ἀπεκταγκότι πολέμιον: ἐν δὲ τοῖς
[7, 1325]   πατρὸς μήθ' ὅλως φίλον φίλου  μηθένα   ὑπόλογον ποιεῖσθαι μηδὲ (πρὸς τοῦτο
[7, 1328]   εἶναι πρὸς τοὺς ἀγνῶτας: πρὸς  οὐθένα   γὰρ εἶναι χρὴ τοιοῦτον, οὐδέ
[7, 1330]   φιλικῶς γινομένῃ κοινήν, οὔτ' ἀπορεῖν  οὐθένα   τῶν πολιτῶν τροφῆς. περὶ συσσιτίων
[7, 1327]   καὶ τῶν πλησίον ἄρχειν οὐ  δυνάμενα:   τὰ δὲ περὶ τὴν Ἀσίαν
[7, 1331]   ἱερὰ κατὰ τὴν χώραν εἶναι  νενεμημένα,   τὰ μὲν θεοῖς τὰ δὲ
[7, 1325]   ἐπεὶ δὲ πεφροιμίασται τὰ νῦν  εἰρημένα   περὶ αὐτῶν, καὶ περὶ τὰς
[7, 1327]   πόλεσιν ἐπίνεια καὶ λιμένας εὐφυῶς  κείμενα   πρὸς τὴν πόλιν, ὥστε μήτε
[7, 1324]   τοιαῦτα πολλά, τὰ μὲν νόμοις  κατειλημμένα   τὰ δὲ ἔθεσιν. καίτοι δόξειεν
[7, 1329]   εὑρημένοις ἱκανῶς χρῆσθαι, τὰ δὲ  παραλελειμμένα   (πειρᾶσθαι ζητεῖν. ὅτι μὲν οὖν
[7, 1335]   τά τε (παρὰ τῶν ἰατρῶν  λεγόμενα   καὶ τὰ παρὰ τῶν φυσικῶν:
[7, 1323]   μαινόμενον. ἀλλὰ ταῦτα μὲν  λεγόμενα   (ὥσπερ) πάντες ἂν συγχωρήσειαν, (διαφέρονται
[7, 1334]   καὶ τῆς εἰρήνης, μαρτυρεῖ τὰ  γιγνόμενα   τοῖς λόγοις. αἱ γὰρ πλεῖσται
[7, 1336]   μὲν εἰς ποταμὸν ἀποβάπτειν τὰ  γιγνόμενα   ψυχρόν, τοῖς δὲ σκέπασμα μικρὸν
[7, 1329]   τάξις, τὰ μὲν περὶ Κρήτην  γενόμενα   περὶ τὴν Μίνω βασιλείαν, τὰ
[7, 1335]   γεννώμενα τῆς ἐχούσης ὥσπερ τὰ  φυόμενα   τῆς γῆς. περὶ δὲ ἀποθέσεως
[7, 1327]   τὴν ψυχήν, ἄθυμα δέ, διόπερ  ἀρχόμενα   καὶ δουλεύοντα διατελεῖ: τὸ δὲ
[7, 1323]   ταῦτα μὲν ἐπὶ τοσοῦτον ἔστω  πεφροιμιασμένα   τῷ λόγῳ: οὔτε γὰρ μὴ
[7, 1327]   περὶ τῆς ναυτικῆς δυνάμεως ἔστω  διωρισμένα   τὸν τρόπον τοῦτον: περὶ δὲ
[7, 1335]   διάγειν: ἀπολαύοντα γὰρ φαίνεται τὰ  γεννώμενα   τῆς ἐχούσης ὥσπερ τὰ φυόμενα
[7, 1336]   δεῖ τοῖς νέοις πάντα ποιεῖν  ξένα   τὰ φαῦλα, μάλιστα δ' αὐτῶν
[7, 1330]   (τὸ δὲ ἕτερον πρὸς πόλιν,  ἵνα   δύο κλήρων ἑκάστῳ νεμηθέντων ἀμφοτέρων
[7, 1333]   οὐ τούτου χάριν δεῖ μελετᾶν,  ἵνα   καταδουλώσωνται (τοὺς ἀναξίους, ἀλλ' ἵνα
[7, 1333]   ἵνα καταδουλώσωνται (τοὺς ἀναξίους, ἀλλ'  ἵνα   πρῶτον μὲν αὐτοὶ μὴ δουλεύσωσιν
[7, 1334]   καὶ τὸν τοῦ ζῆν χρόνον,  ἵνα   συγκαταβαίνωσι ταῖς ἡλικίαις (ἐπὶ τὸν
[7, 1323]   τῶν ἀγαθῶν μετριάζουσιν, τοῖς  (ἐκεῖνα   μὲν κεκτημένοις πλείω τῶν χρησίμων,
[7, 1323]   τὰς ἀρετὰς τοῖς ἐκτὸς ἀλλ'  ἐκεῖνα   ταύταις, ~(καὶ τὸ ζῆν εὐδαιμόνως,
[7, 1330]   τὰ πρὸς τοὺς θεοὺς δαπανήματα  κοινὰ   πάσης τῆς πόλεώς ἐστιν. ἀναγκαῖον
[7, 1324]   τοῖς ἰδιώταις τοῖς τὰ  κοινὰ   πράττουσι καὶ πολιτευομένοις. ~(οἱ μὲν
[7, 1328]   τὰ μὲν ἴδια τὰ δὲ  κοινὰ   τούτων ἐξ ἀνάγκης ἐστίν. οὐκ
[7, 1327]   περὶ ξύλα ὕλης, κἂν εἴ  τινα   ἄλλην ἐργασίαν χώρα τυγχάνοι
[7, 1329]   λόγιοι τῶν ἐκεῖ κατοικούντων Ἰταλόν  τινα   γενέσθαι βασιλέα τῆς Οἰνωτρίας, ἀφ'
[7, 1336]   πρὸς αὔξησιν: γίγνεται γὰρ τρόπον  τινὰ   γυμνασία τοῖς σώμασιν: γὰρ
[7, 1330]   ἐπὶ τῇ κοινῇ γῇ κοινούς.  τίνα   δὲ δεῖ τρόπον χρῆσθαι δούλοις,
[7, 1337]   τῶν πόλεων̓ τρίτον δὲ ποίαν  τινὰ   δεῖ ταύτην εἶναι>
[7, 1326]   περὶ μὲν γὰρ τοῦ ποίαν  τινά,   δῆλον ὅτι τὴν αὐταρκεστάτην πᾶς
[7, 1328]   πόσην τέ τινα καὶ ποίαν  τινά,   διώρισται σχεδόν οὐ γὰρ τὴν
[7, 1325]   τὸν τοῦ ἐλευθέρου (βίον ἕτερόν  τινα   εἶναι τοῦ πολιτικοῦ καὶ πάντων
[7, 1328]   ἔξωθεν ἀδικεῖν (ἐπιχειροῦντας, ἔτι χρημάτων  τινὰ   εὐπορίαν, ὅπως ἔχωσι καὶ πρὸς
[7, 1329]   τινα τοῖς αὐτοῖς τρόπον δέ  τινα   καὶ ἑτέροις. μὲν γὰρ
[7, 1328]   δὲ τὴν χώραν πόσην τέ  τινα   καὶ ποίαν τινά, διώρισται σχεδόν
[7, 1327]   περὶ δὲ τοῦ πολιτικοῦ πλήθους,  τίνα   μὲν ὅρον ὑπάρχειν χρή, πρότερον
[7, 1337]   οὖν σκεπτέον εἰ ποιητέον τάξιν  τινὰ   περὶ τοὺς παῖδας, ἔπειτα πότερον
[7, 1335]   νομοθέτῃ ποιῆσαι προστάξαντι καθ' (ἡμέραν  τινὰ   ποιεῖσθαι πορείαν πρὸς θεῶν ἀποθεραπείαν
[7, 1324]   πολιτικῆς κοινωνίας ἀπολελυμένος, ἔτι δὲ  τίνα   πολιτείαν θετέον καὶ ποίαν διάθεσιν
[7, 1326]   πόσην τε εἶναι καὶ ποίαν  τινὰ   ταύτην. οἴονται μὲν οὖν οἱ
[7, 1332]   τι ζῴων: εἶτα καὶ ποιόν  τινα   τὸ σῶμα καὶ τὴν ψυχήν.
[7, 1329]   καὶ τοῦτο, διότι τρόπον μέν  τινα   τοῖς αὐτοῖς τρόπον δέ τινα
[7, 1326]   ποιεῖσθαι (μνείαν, πῶς δεῖ καὶ  τίνα   τρόπον ἔχειν πρὸς τὴν χρῆσιν
[7, 1331]   τυγχάνει τοῖς δὲ οὔ, διά  τινα   τύχην φύσιν δεῖται γὰρ
[7, 1329]   ἑτέρους εἶναι δεῖ, καὶ πόσην  τινὰ   χρὴ καὶ ποίαν εἶναι τὴν
[7, 1334]   λίαν ὑπολείπεσθαι ταῖς (ἡλικίαις τὰ  τέκνα   τῶν πατέρων ἀνόνητος γὰρ τοῖς
[7, 1335]   ὡρίσθω. τὰ γὰρ τῶν πρεσβυτέρων  (ἔκγονα,   καθάπερ τὰ τῶν νεωτέρων, ἀτελῆ
[7, 1335]   ζῴοις ἀτελῆ τὰ τῶν νέων  ἔκγονα,   καὶ θηλυτόκα μᾶλλον καὶ μικρὰ
[7, 1329]   ἀναγκαῖον ὑπάρχειν μετὰ τῆς ἀρετῆς,  εὐδαίμονα   δὲ πόλιν οὐκ εἰς μέρος
[7, 1333]   διὰ τοῦτο δεῖ τὴν πόλιν  εὐδαίμονα   νομίζειν (καὶ τὸν νομοθέτην ἐπαινεῖν,
[7, 1326]   πλεῖστοι προσήκειν μεγάλην εἶναι τὴν  εὐδαίμονα   πόλιν: εἰ δὲ τοῦτ' (ἀληθές,
[7, 1323]   αὐτῶν λόγων δεόμενον καὶ πόλιν  εὐδαίμονα   τὴν ἀρίστην εἶναι καὶ πράττουσαν
[7, 1324]   τρόπον τῆς πολιτείας εἶναι μόνον  εὐδαίμονά   φασιν. παρ' ἐνίοις δὲ καὶ
[7, 1323]   τὰ περὶ τὴν διάνοιαν οὕτως  ἄφρονα   καὶ διεψευσμένον ὥσπερ τι παιδίον
[7, 1334]   ὑπάρχειν ὅπως ἐξῇ σχολάζειν: διὸ  σώφρονα   τὴν πόλιν εἶναι προσήκει (καὶ
[7, 1328]   ἐργασίας (ταύτας συνεστάναι πόλιν: δεῖ  ἄρα   γεωργῶν τ' εἶναι πλῆθος, οἳ
[7, 1325]   (μηθὲν γὰρ ὑπαρχέτω τοιοῦτον. δῆλον  ἄρα   ὅτι πάσας τὰς πρὸς τὸν
[7, 1332]   πολῖται (μετέχουσι τῆς πολιτείας. τοῦτ'  ἄρα   σκεπτέον, πῶς ἀνὴρ γίνεται σπουδαῖος.
[7, 1332]   τῆς ἱκνουμένης ἡλικίας. ἔστι μὲν  ἄρα   ὡς τοὺς αὐτοὺς ἄρχειν καὶ
[7, 1331]   καὶ τοῦτον τὸν κόσμον, καὶ  παρὰ   μὲν τοῖς νεωτέροις ἄρχοντάς τινας
[7, 1336]   πρὸς πολεμικὰς (πράξεις εὐχρηστότατον. διὸ  παρὰ   πολλοῖς ἐστι τῶν βαρβάρων ἔθος
[7, 1325]   οἷς οὐκ εἰσὶν ἐξωτερικαὶ πράξεις  (παρὰ   τὰς οἰκείας τὰς αὐτῶν. ὅτι
[7, 1335]   πλῆθος, ἐὰν δέ τισι γίγνηται  παρὰ   ταῦτα συνδυασθέντων, πρὶν αἴσθησιν ἐγγενέσθαι
[7, 1336]   τοιούτων πράξεων μίμησιν, εἰ μὴ  παρά   τισι θεοῖς τοιούτοις οἷς καὶ
[7, 1332]   μένειν τὴν πολιτείαν τὴν συνεστηκυῖαν  παρὰ   τὸ δίκαιον. μετὰ γὰρ τῶν
[7, 1330]   οἱ δὲ λίαν φροντίζουσι καὶ  παρὰ   τὸ καλόν. διὸ παρ' ἐνίοις
[7, 1331]   τινας διατρίβειν, τοὺς δὲ πρεσβυτέρους  παρὰ   (τοῖς ἄρχουσιν: γὰρ ἐν
[7, 1324]   νομίμων χύδην ὡς εἰπεῖν κειμένων  παρὰ   τοῖς πλείστοις, ὅμως εἴ πού
[7, 1332]   ταῦτα συμφωνεῖν ἀλλήλοις. πολλὰ γὰρ  παρὰ   τοὺς ἐθισμοὺς καὶ τὴν φύσιν
[7, 1335]   πρὸς τὴν τεκνοποιίαν τά τε  (παρὰ   τῶν ἰατρῶν λεγόμενα καὶ τὰ
[7, 1334]   παρὰ τῶν τέκνων, δὲ  παρὰ   τῶν πατέρων βοήθεια τοῖς τέκνοις,
[7, 1334]   τοῖς μὲν πρεσβυτέροις χάρις  παρὰ   τῶν τέκνων, δὲ παρὰ
[7, 1335]   τῶν ἰατρῶν λεγόμενα καὶ τὰ  παρὰ   τῶν φυσικῶν: οἵ τε γὰρ
[7, 1328]   τὸν θυμόν: (σὺ γὰρ δὴ  παρὰ   φίλων ἀπάγχεαι. καὶ τὸ ἄρχον
[7, 1325]   παρὰ φύσιν, οὐδὲν δὲ τῶν  (παρὰ   φύσιν καλόν. διὸ κἂν ἄλλος
[7, 1325]   τὸ μὴ ὅμοιον τοῖς ὁμοίοις  παρὰ   φύσιν, οὐδὲν δὲ τῶν (παρὰ
[7, 1330]   θέσιν εὔχεσθαι δεῖ κατατυγχάνειν πρὸς  τέτταρα   βλέποντας, πρῶτον μὲν ὡς ἀναγκαῖον
[7, 1332]   δεῖσθαι τῶν τοιούτων (μήτε τὸν  ἄνδρα   μήτε τὴν πόλιν, αἱ δ'
[7, 1324]   νόμος τὸν μηθένα ἀπεκταγκότα πολέμιον  ἄνδρα   περιεζῶσθαι τὴν φορβειάν: ἐν δὲ
[7, 1327]   ὠφέλιμος ταῖς εὐνομουμέναις πόλεσιν  βλαβερά,   πολλὰ τυγχάνουσιν ἀμφισβητοῦντες: τό τε
[7, 1327]   (δὲ ἐνδεέστερα καὶ τέχνης, διόπερ  ἐλεύθερα   μὲν διατελεῖ μᾶλλον, ἀπολίτευτα δὲ
[7, 1331]   φυλακὴν ἀναγκαῖον ὑπάρχειν, ἔτι δὲ  ἱερὰ   κατὰ τὴν χώραν εἶναι νενεμημένα,
[7, 1329]   καταριθμηθέντων τὸ τῶν ἱερέων γένος.  φανερὰ   δὲ καὶ τούτων τάξις.
[7, 1328]   τοι πέρᾳ στέρξαντες, οἵδε καὶ  πέρᾳ   μισοῦσιν. περὶ μὲν οὖν τῶν
[7, 1328]   γὰρ ἀδελφῶν καὶ οἵ τοι  πέρᾳ   στέρξαντες, οἵδε καὶ πέρᾳ μισοῦσιν.
[7, 1325]   ἀλλὰ μᾶλλον ἀφαιρεῖσθαι, καὶ μήτε  πατέρα   παίδων μήτε παῖδας πατρὸς μήθ'
[7, 1324]   ἂν διαφθείρῃ τῶν πολεμίων: καὶ  ἕτερα   δὴ παρ' ἑτέροις ἔστι τοιαῦτα
[7, 1329]   τῆς (πόλεως μάλιστα ὄντα, πότερον  ἕτερα   καὶ ταῦτα θετέον τοῖς
[7, 1329]   δὲ περὶ τὴν Ἰταλίαν πολλῷ  παλαιότερα   τούτων. φασὶ γὰρ οἱ λόγιοι
[7, 1336]   μάλιστ' οἰκεία τοῖς σώμασιν, ἡ>  ἀοινοτέρα   δὲ διὰ τὰ νοσήματα. ἔτι
[7, 1326]   ἀρχὰς καὶ τὰς κρίσεις. περὶ  ἀμφότερα   γὰρ οὐ δίκαιον αὐτοσχεδιάζειν, ὅπερ
[7, 1331]   ταῖς τέχναις καὶ ἐπιστήμαις ταῦτα  ἀμφότερα   κρατεῖσθαι, τὸ τέλος καὶ τὰς
[7, 1327]   πολέμους εὐβοηθήτους εἶναι δεῖ κατ'  ἀμφότερα   τοὺς σωθησομένους, καὶ κατὰ γῆν
[7, 1327]   μέν ἐστι πλήρη, διανοίας (δὲ  ἐνδεέστερα   καὶ τέχνης, διόπερ ἐλεύθερα μὲν
[7, 1330]   διάθεσις ἡδίων μὲν νομίζεται καὶ  χρησιμωτέρα   πρὸς τὰς ἄλλας πράξεις, ἂν
[7, 1332]   μάλιστα μὲν τῇ φύσει ζῇ,  μικρὰ   δ' ἔνια καὶ τοῖς ἔθεσιν,
[7, 1326]   ἀγνοοῦσι ποία μεγάλη καὶ ποία  μικρὰ   πόλις. κατ' ἀριθμοῦ γὰρ πλῆθος
[7, 1335]   ἔκγονα, καὶ θηλυτόκα μᾶλλον καὶ  μικρὰ   τὴν μορφήν, ὥστ' ἀναγκαῖον ταὐτὸ
[7, 1331]   καὶ τὴν καλουμένην (ἀστυνομίαν, πρὸς  ἀγορᾷ   μὲν δεῖ καὶ συνόδῳ τινὶ
[7, 1327]   εἴ τινα ἄλλην ἐργασίαν  χώρα   τυγχάνοι κεκτημένη τοιαύτην (εὐπαρακόμιστον. περὶ
[7, 1337]   τῇ διαιρέσει τῆς φύσεως ἐπακολουθεῖν:  πᾶσα   γὰρ τέχνη καὶ παιδεία τὸ
[7, 1328]   ἔργα ταῦτ' ἐστὶν ὧν δεῖται  πᾶσα   πόλις ὡς εἰπεῖν γὰρ
[7, 1332]   τὰ δ' ἀκούοντες. ἐπεὶ δὲ  πᾶσα   πολιτικὴ κοινωνία συνέστηκεν ἐξ ἀρχόντων
[7, 1332]   γὰρ φύσις δέδωκε τὴν διαίρεσιν  ποιήσασα   αὐτὸ τὸ γένει ταὐτὸ τὸ
[7, 1336]   ἀμπίσχειν, οἷον Κελτοῖς. πάντα γὰρ  ὅσα   δυνατὸν (ἐθίζειν) εὐθὺς ἀρχομένων βέλτιον
[7, 1336]   τὰ φαῦλα, μάλιστα δ' αὐτῶν  ὅσα   (ἔχει μοχθηρίαν δυσμένειαν.
[7, 1329]   ἄνευ (πόλις οὐ συνίσταται καὶ  ὅσα   μέρη πόλεως, εἴρηται γεωργοὺς μὲν
[7, 1331]   τε ἔχειν καὶ τὸν αὐτόν,  ὅσα   μὴ τῶν ἱερῶν νόμος
[7, 1331]   τὴν τάξιν. τῶν δ' ἀρχείων  ὅσα   περὶ τὰ συμβόλαια ποιεῖται τὴν
[7, 1327]   θάτερον ὑπάρξει (μᾶλλον ἀμφοτέρων μετέχουσιν.  ὅσα   τ' ἂν μὴ τυγχάνῃ παρ'
[7, 1328]   ὡς οὐδὲ πόλεως μέρη θετέον  ὅσα   ταῖς πόλεσιν ἀναγκαῖον ὑπάρχειν, (οὐδ'
[7, 1328]   τὰς πολιτείας. ἐπισκεπτέον δὲ καὶ  πόσα   ταυτί ἐστιν ὧν ἄνευ πόλις
[7, 1329]   τοὔνομα λαβεῖν, ὅση τετύχηκεν ἐντὸς  οὖσα   τοῦ κόλπου τοῦ Σκυλλητικοῦ καὶ
[7, 1336]   πολεμικὴν ἕξιν, τοῦ γάλακτος  πλήθουσα   τροφὴ μάλιστ' οἰκεία τοῖς σώμασιν,
[7, 1329]   Σεσώστριος. σχεδὸν μὲν οὖν καὶ  τὰ   ἄλλα δεῖ νομίζειν εὑρῆσθαι πολλάκις
[7, 1333]   τῶν πρακτῶν τὰ μὲν εἰς  τὰ   ἀναγκαῖα καὶ χρήσιμα τὰ δὲ
[7, 1332]   διὰ τὴν ἀρετὴν ἀγαθά ἐστι  τὰ   ἁπλῶς ἀγαθά, δῆλον δ' ὅτι
[7, 1331]   καὶ νῦν εὑρημένων τῶν περὶ  τὰ   βέλη καὶ τὰς μηχανὰς εἰς
[7, 1333]   πράξεις αὐτῶν, μᾶλλον δὲ πρὸς  τὰ   βελτίω καὶ τὰ τέλη. τὸν
[7, 1335]   περὶ τῶν πνευμάτων οἱ φυσικοί,  τὰ   βόρεια τῶν νοτίων ἐπαινοῦντες μᾶλλον.
[7, 1332]   ἔνια δὲ οὐθὲν ὄφελος φῦναι:  ~(τὰ   γὰρ ἔθη μεταβαλεῖν ποιεῖ: ἔνια
[7, 1335]   λειτουργεῖν ἁρμόττει πρὸς τεκνοποιίαν ὡρίσθω.  τὰ   γὰρ τῶν πρεσβυτέρων (ἔκγονα, καθάπερ
[7, 1331]   θέσεως ἀρετὴν ἱκανῶς καὶ πρὸς  τὰ   γειτνιῶντα (μέρη τῆς πόλεως ἐρυμνοτέρως.
[7, 1335]   ἁρμόττει διάγειν: ἀπολαύοντα γὰρ φαίνεται  τὰ   γεννώμενα τῆς ἐχούσης ὥσπερ τὰ
[7, 1334]   τάξῃ καὶ τῆς εἰρήνης, μαρτυρεῖ  τὰ   γιγνόμενα τοῖς λόγοις. αἱ γὰρ
[7, 1336]   τοῖς μὲν εἰς ποταμὸν ἀποβάπτειν  τὰ   γιγνόμενα ψυχρόν, τοῖς δὲ σκέπασμα
[7, 1331]   εὔχαρις τόπος, εἰ καὶ  τὰ   γυμνάσια τῶν πρεσβυτέρων ἔχοι τὴν
[7, 1332]   τὰ μὲν γὰρ ἐθιζόμενοι μανθάνουσι  τὰ   δ' ἀκούοντες. ἐπεὶ δὲ πᾶσα
[7, 1333]   εἰρήνης χάριν, ἀσχολίαν δὲ σχολῆς,  τὰ   δ' ἀναγκαῖα καὶ χρήσιμα τῶν
[7, 1329]   τὴν χρείαν διδάσκειν εἰκὸς αὐτήν,  τὰ   δ' εἰς εὐσχημοσύνην καὶ περιουσίαν
[7, 1331]   πλεονεκτήσουσιν, οὕτω τὰ μὲν εὕρηται  τὰ   δὲ δεῖ ζητεῖν καὶ φιλοσοφεῖν
[7, 1324]   πολλά, τὰ μὲν νόμοις κατειλημμένα  τὰ   δὲ ἔθεσιν. καίτοι δόξειεν ἂν
[7, 1333]   εἰς τὰ ἀναγκαῖα καὶ χρήσιμα  τὰ   δὲ εἰς τὰ καλά. περὶ
[7, 1327]   γὰρ ἔχει (τὴν φύσιν μονόκωλον,  τὰ   δὲ εὖ κέκραται πρὸς ἀμφοτέρας
[7, 1331]   εἶναι νενεμημένα, τὰ μὲν θεοῖς  τὰ   δὲ ἥρωσιν. ἀλλὰ τὸ διατρίβειν
[7, 1333]   καὶ τὰ χρήσιμα δὲ πράττειν,  τὰ   δὲ καλὰ δεῖ μᾶλλον. ὥστε
[7, 1328]   ὑποθετέον, τὰ μὲν ἴδια  τὰ   δὲ κοινὰ τούτων ἐξ ἀνάγκης
[7, 1325]   τὰ μὲν ἀμφότεροι λέγουσιν ὀρθῶς  τὰ   δὲ οὐκ ὀρθῶς, οἱ μὲν
[7, 1329]   τοῖς μὲν εὑρημένοις ἱκανῶς χρῆσθαι,  τὰ   δὲ παραλελειμμένα (πειρᾶσθαι ζητεῖν. ὅτι
[7, 1332]   τῶν εἰρημένων τὰ μὲν ὑπάρχειν,  τὰ   δὲ παρασκευάσαι τὸν νομοθέτην. διὸ
[7, 1327]   τῶν πλησίον ἄρχειν οὐ δυνάμενα:  τὰ   δὲ περὶ τὴν Ἀσίαν διανοητικὰ
[7, 1329]   γενόμενα περὶ τὴν Μίνω βασιλείαν,  τὰ   δὲ περὶ τὴν Ἰταλίαν πολλῷ
[7, 1331]   τῶν πολιτῶν ἐν συσσιτίοις (κατανενεμῆσθαι,  τὰ   δὲ τείχη διειλῆφθαι φυλακτηρίοις καὶ
[7, 1335]   τοῖς σώμασι καὶ ταῖς διανοίαις,  τὰ   δὲ τῶν γεγηρακότων ἀσθενῆ: διὸ
[7, 1336]   διελθόντων δὲ τῶν πέντε ἐτῶν  τὰ   δύο μέχρι τῶν ἑπτὰ δεῖ
[7, 1332]   νομίζουσιν ἄνθρωποι τῆς εὐδαιμονίας αἴτια  τὰ   ἐκτὸς εἶναι τῶν ἀγαθῶν, ὥσπερ
[7, 1333]   καὶ χρήσιμα τὰ δὲ εἰς  τὰ   καλά. περὶ ὧν ἀνάγκη τὴν
[7, 1323]   δὲ καλῶς πράττειν τοῖς μὴ  τὰ   καλὰ πράττουσιν: οὐθὲν δὲ καλὸν
[7, 1324]   μᾶλλον τοῖς ἰδιώταις τοῖς  τὰ   κοινὰ πράττουσι καὶ πολιτευομένοις. ~(οἱ
[7, 1331]   τοῖς θείοις ἀποδεδομένας οἰκήσεις (καὶ  τὰ   κυριώτατα τῶν ἀρχείων συσσίτια ἁρμόττει
[7, 1336]   (πρὸς δὲ τὸ μὴ διαστρέφεσθαι  τὰ   μέλη δι' ἁπαλότητα χρῶνται καὶ
[7, 1325]   τὴν εὐδαιμονίαν εἶναι ταὐτόν̓ ὅτι  τὰ   μὲν ἀμφότεροι λέγουσιν ὀρθῶς τὰ
[7, 1329]   πολλῷ χρόνῳ, μᾶλλον δ' ἀπειράκις.  τὰ   μὲν γὰρ ἀναγκαῖα τὴν χρείαν
[7, 1332]   δὲ λοιπὸν ἔργον ἤδη παιδείας.  τὰ   μὲν γὰρ ἐθιζόμενοι μανθάνουσι τὰ
[7, 1323]   τὸν λόγον σκοπουμένοις εὐσύνοπτόν ἐστιν.  τὰ   μὲν γὰρ ἐκτὸς ἔχει πέρας,
[7, 1327]   οἰκουμένην, ὡς διείληπται τοῖς ἔθνεσιν.  τὰ   μὲν γὰρ ἐν τοῖς ψυχροῖς
[7, 1327]   τῶν Ἑλλήνων ἔθνη πρὸς ἄλληλα:  τὰ   μὲν γὰρ ἔχει (τὴν φύσιν
[7, 1333]   καὶ εἰρήνην, καὶ τῶν πρακτῶν  τὰ   μὲν εἰς τὰ ἀναγκαῖα καὶ
[7, 1331]   δι' ὧν τρόπων πλεονεκτήσουσιν, οὕτω  τὰ   μὲν εὕρηται τὰ δὲ δεῖ
[7, 1331]   κατὰ τὴν χώραν εἶναι νενεμημένα,  τὰ   μὲν θεοῖς τὰ δὲ ἥρωσιν.
[7, 1328]   τῶν εἰρημένων ἄλλους ὑποθετέον,  τὰ   μὲν ἴδια τὰ δὲ κοινὰ
[7, 1324]   παρ' ἑτέροις ἔστι τοιαῦτα πολλά,  τὰ   μὲν νόμοις κατειλημμένα τὰ δὲ
[7, 1332]   τὸ χεῖρον καὶ τὸ βέλτιον.  τὰ   μὲν οὖν ἄλλα τῶν ζῴων
[7, 1328]   τῶν δικαίων τῶν (πρὸς ἀλλήλους.  τὰ   μὲν οὖν ἔργα ταῦτ' ἐστὶν
[7, 1329]   τά τε περὶ τὴν Κρήτην,  τὰ   μὲν οὖν περὶ Αἴγυπτον Σεσώστριος,
[7, 1329]   καὶ τῶν συσσιτίων τάξις,  τὰ   μὲν περὶ Κρήτην γενόμενα περὶ
[7, 1332]   ἀναγκαῖον τοίνυν ἐκ τῶν εἰρημένων  τὰ   μὲν ὑπάρχειν, τὰ δὲ παρασκευάσαι
[7, 1333]   πολιτικῷ βλέποντι νομοθετητέον, καὶ κατὰ  τὰ   μέρη τῆς ψυχῆς καὶ κατὰ
[7, 1336]   σώμασιν, ἡ> ἀοινοτέρα δὲ διὰ  τὰ   νοσήματα. ἔτι δὲ καὶ κινήσεις
[7, 1325]   φανερόν ἐστιν. ἐπεὶ δὲ πεφροιμίασται  τὰ   νῦν εἰρημένα περὶ αὐτῶν, καὶ
[7, 1331]   τό γε ἐπὶ πλεῖον ἀφείσθω  τὰ   νῦν. περὶ δὲ τῆς πολιτείας
[7, 1335]   (παρὰ τῶν ἰατρῶν λεγόμενα καὶ  τὰ   παρὰ τῶν φυσικῶν: οἵ τε
[7, 1329]   ὅτι δὲ πάντα ἀρχαῖα, σημεῖον  τὰ   περὶ Αἴγυπτόν ἐστιν: οὗτοι γὰρ
[7, 1329]   φασιν, οὕτω νομοθετήσαντος, Μίνω δὲ  τὰ   (περὶ Κρήτην. ἀρχαία δὲ ἔοικεν
[7, 1326]   συμβαίνει γίγνεσθαι, φαύλως ἀνάγκη γίγνεσθαι  τὰ   περὶ τὰς ἀρχὰς καὶ τὰς
[7, 1332]   δ' ἁπλῶς τὸ καλῶς: οἷον  τὰ   περὶ τὰς δικαίας πράξεις, αἱ
[7, 1329]   λαμβάνειν τὴν αὔξησιν: (ὥστε καὶ  τὰ   περὶ τὰς πολιτείας οἴεσθαι δεῖ
[7, 1333]   τὸ βέλτιστον τέλος φαίνονται συντάξαντες  τὰ   περὶ τὰς πολιτείας οὔτε πρὸς
[7, 1323]   φιλτάτους (φίλους) ὁμοίως δὲ καὶ  τὰ   περὶ τὴν διάνοιαν οὕτως ἄφρονα
[7, 1327]   τοῖς ψυχροῖς τόποις ἔθνη καὶ  τὰ   περὶ τὴν Εὐρώπην θυμοῦ μέν
[7, 1331]   χρὴ τὴν εἰρημένην τάξιν καὶ  τὰ   περὶ τὴν χώραν: καὶ γὰρ
[7, 1326]   τρόπον τοῦτον. παραπλησίως δὲ καὶ  τὰ   περὶ τῆς χώρας ἔχει. περὶ
[7, 1327]   αὑτοῖς ὄντα, δέξασθαι ταῦτα, καὶ  τὰ   πλεονάζοντα τῶν γιγνομένων ἐκπέμψασθαι τῶν
[7, 1330]   ἔχουσαι καὶ πρὸς τὰ πνεύματα  (τὰ   πνέοντα ἀπὸ τῆς ἀνατολῆς ὑγιεινότεραι,
[7, 1330]   τὴν ἔγκλισιν ἔχουσαι καὶ πρὸς  τὰ   πνεύματα (τὰ πνέοντα ἀπὸ τῆς
[7, 1334]   σπουδάζειν ὅπως καὶ τὴν περὶ  τὰ   πολεμικὰ καὶ τὴν ἄλλην νομοθεσίαν
[7, 1330]   τε εἰς τροφὴν ὕδατα καὶ  τὰ   πρὸς τὴν ἄλλην χρείαν. περὶ
[7, 1330]   τὴν ἄλλην οἰκίαν. ἔτι δὲ  τὰ   πρὸς τοὺς θεοὺς δαπανήματα κοινὰ
[7, 1336]   τῶν πραγμάτων: πάντα γὰρ στέργομεν  τὰ   πρῶτα μᾶλλον. διὸ δεῖ τοῖς
[7, 1331]   τῶν δ' ἀρχείων ὅσα περὶ  τὰ   συμβόλαια ποιεῖται τὴν ἐπιμέλειαν, περί
[7, 1329]   ἄλλους τε αὐτοῖς θέσθαι καὶ  τὰ   συσσίτια καταστῆσαι πρῶτον: διὸ καὶ
[7, 1334]   νομοθέτην ὁρᾶν δεῖ ὅπως (βέλτιστα  τὰ   σώματα γένηται τῶν τρεφομένων, πρῶτον
[7, 1335]   καὶ νέας, ἀτελεῖς καὶ μικροὶ  τὰ   σώματά εἰσιν. ἔτι δὲ ἐν
[7, 1335]   ὅθεν ἀρχόμενοι δεῦρο (μετέβημεν, ὅπως  τὰ   σώματα τῶν γεννωμένων ὑπάρχῃ πρὸς
[7, 1330]   ἀφθονία τοιούτων ναμάτων, χωρὶς  τά   τε εἰς τροφὴν ὕδατα καὶ
[7, 1335]   ἤδη θεωρεῖν πρὸς τὴν τεκνοποιίαν  τά   τε (παρὰ τῶν ἰατρῶν λεγόμενα
[7, 1329]   τρόπον τοῦτον ἔτι καὶ νῦν,  τά   τε περὶ τὴν Κρήτην, τὰ
[7, 1334]   οὔτε λίαν ὑπολείπεσθαι ταῖς (ἡλικίαις  τὰ   τέκνα τῶν πατέρων ἀνόνητος γὰρ
[7, 1333]   δὲ πρὸς τὰ βελτίω καὶ  τὰ   τέλη. τὸν (αὐτὸν δὲ τρόπον
[7, 1331]   ἐστιν: οὐ (γὰρ χαλεπόν ἐστι  τὰ   τοιαῦτα νοῆσαι, ἀλλὰ ποιῆσαι μᾶλλον:
[7, 1336]   καλοῦσι παιδονόμους. πάντα γὰρ δεῖ  τὰ   τοιαῦτα προοδοποιεῖν πρὸς τὰς ὕστερον
[7, 1332]   καὶ σπουδαῖοι γίγνονται διὰ τριῶν.  τὰ   τρία δὲ (ταῦτά ἐστι φύσις
[7, 1335]   νέαι χρησάμεναι ταῖς συνουσίαις. καὶ  τὰ   τῶν ἀρρένων (δὲ σώματα βλάπτεσθαι
[7, 1327]   αὐτὴν δ' ἔχει διαφορὰν καὶ  τὰ   τῶν Ἑλλήνων ἔθνη πρὸς ἄλληλα:
[7, 1335]   ἐν γὰρ πᾶσι ζῴοις ἀτελῆ  τὰ   τῶν νέων ἔκγονα, καὶ θηλυτόκα
[7, 1335]   γὰρ τῶν πρεσβυτέρων (ἔκγονα, καθάπερ  τὰ   τῶν νεωτέρων, ἀτελῆ γίγνεται καὶ
[7, 1336]   τοῖς νέοις πάντα ποιεῖν ξένα  τὰ   φαῦλα, μάλιστα δ' αὐτῶν ὅσα
[7, 1335]   τὰ γεννώμενα τῆς ἐχούσης ὥσπερ  τὰ   φυόμενα τῆς γῆς. περὶ δὲ
[7, 1333]   καὶ σχολάζειν, καὶ τἀναγκαῖα καὶ  τὰ   χρήσιμα δὲ πράττειν, τὰ δὲ
[7, 1336]   συμφέρει δ' εὐθὺς καὶ πρὸς  τὰ   ψύχη συνεθίζειν ἐκ μικρῶν παίδων:
[7, 1330]   χωρὶς τά τε εἰς τροφὴν  ὕδατα   καὶ τὰ πρὸς τὴν ἄλλην
[7, 1330]   τῆς ἀνατολῆς ὑγιεινότεραι, δεύτερον δ'  κατὰ   βορέαν: εὐχείμεροι γὰρ αὗται μᾶλλον:
[7, 1334]   προσήκει (καὶ ἀνδρείαν καὶ καρτερικήν:  κατὰ   γὰρ τὴν παροιμίαν, οὐ σχολὴ
[7, 1329]   φιλοσοφοῦσιν, ~(ὅτι δεῖ διῃρῆσθαι χωρὶς  κατὰ   γένη τὴν πόλιν καὶ τό
[7, 1329]   πρῶτον, δὲ χωρισμὸς  κατὰ   γένος τοῦ πολιτικοῦ πλήθους ἐξ
[7, 1327]   κατ' ἀμφότερα τοὺς σωθησομένους, καὶ  κατὰ   γῆν καὶ κατὰ θάλατταν, καὶ
[7, 1327]   εἶναι καὶ δύνασθαι βοηθεῖν, ὥσπερ  κατὰ   γῆν, καὶ κατὰ θάλατταν̓ περὶ
[7, 1336]   δεῖ διαπορήσαντας, καὶ πῶς δεῖ:  κατὰ   δὲ τὸν παρόντα καιρὸν ἐμνήσθημεν
[7, 1325]   κρείττων κατ' ἀρετὴν καὶ  κατὰ   δ&