HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, La Politique, livre VII

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


τ  =  12 formes différentes pour 53 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, pages
[7, 1336]   παιδονόμοις τὴν τούτων διαγωγήν, τήν  τ'   ἄλλην καὶ ὅπως ὅτι ἥκιστα
[7, 1327]   ὑπάρξει (μᾶλλον ἀμφοτέρων μετέχουσιν. ὅσα  τ'   ἂν μὴ τυγχάνῃ παρ' αὑτοῖς
[7, 1328]   συνεστάναι πόλιν: δεῖ ἄρα γεωργῶν  τ'   εἶναι πλῆθος, οἳ παρασκευάσουσι τὴν
[7, 1327]   τοὺς πολέμους εὐβοηθήτους εἶναι δεῖ  κατ'   ἀμφότερα τοὺς σωθησομένους, καὶ κατὰ
[7, 1327]   βλάψαι τοὺς ἐπιτιθεμένους, εἰ μὴ  κατ'   ἄμφω δυνατόν, ἀλλὰ κατὰ θάτερον
[7, 1329]   γὰρ αὕτη διαίρεσις τὸ  κατ'   ἀξίαν. ἀλλὰ μὴν καὶ τὰς
[7, 1326]   πρὸς τὸ τὰς ἀρχὰς διανέμειν  κατ'   ἀξίαν ἀναγκαῖον γνωρίζειν ἀλλήλους, ποῖοί
[7, 1325]   κἂν ἄλλος τις κρείττων  κατ'   ἀρετὴν καὶ κατὰ δύναμιν τὴν
[7, 1324]   ἐπὶ τοσοῦτον ὥστε μετέχειν τῶν  κατ'   ἀρετὴν πράξεων, πρὸς δὲ τοὺς
[7, 1326]   μεγάλη καὶ ποία μικρὰ πόλις.  κατ'   ἀριθμοῦ γὰρ πλῆθος τῶν ἐνοικούντων
[7, 1330]   γεωργήσοντας μάλιστα μέν, εἰ δεῖ  κατ'   εὐχήν, δούλους εἶναι, μήτε ὁμοφύλων
[7, 1327]   τὴν θέσιν εἰ χρὴ ποιεῖν  κατ'   εὐχήν, πρός τε τὴν θάλατταν
[7, 1325]   ὑποθέσεις εἶναι περὶ τῆς μελλούσης  κατ'   εὐχὴν συνεστάναι πόλεως. οὐ γὰρ
[7, 1337]   (ποιεῖσθαι τὴν ἐπιμέλειαν αὐτῶν  κατ'   ἴδιον τρόπον γίγνεται καὶ
[7, 1324]   πέλας ἄρχειν δεσποτικῶς μὲν γιγνόμενον  μετ'   ἀδικίας τινὸς εἶναι τῆς μεγίστης,
[7, 1325]   δὲ τοὺς ὁμολογοῦντας μὲν τὸν  μετ'   ἀρετῆς εἶναι βίον αἱρετώτατον, διαφερομένους
[7, 1324]   παρ' αὐτῶν τῶν ὁμολογούντων τὸν  μετ'   ἀρετῆς εἶναι βίον αἱρετώτατον πότερον
[7, 1333]   ἐλευθέρων ἀρχὴ καλλίων καὶ μᾶλλον  μετ'   ἀρετῆς. ἔτι δὲ οὐ διὰ
[7, 1324]   καὶ κοινῇ ταῖς πόλεσιν, ~(ὁ  μετ'   ἀρετῆς κεχορηγημένης ἐπὶ τοσοῦτον ὥστε
[7, 1334]   εὐτυχίας ἀπόλαυσις καὶ τὸ σχολάζειν  μετ'   εἰρήνης ὑβριστὰς ποιεῖ μᾶλλον. πολλῆς
[7, 1331]   καὶ μήτε βάναυσον μήτε γεωργὸν  μήτ'   ἄλλον μηδένα τοιοῦτον παραβάλλειν (μὴ
[7, 1328]   τοῦτό ἐστιν εἴτε χώρας πλῆθος  εἴτ'   ἄλλο τι τῶν τοιούτων ἐστίν.
[7, 1323]   εἴτ' ἐν ἀρετῇ τοῖς ἀνθρώποις  εἴτ'   ἐν ἀμφοῖν, ὅτι μᾶλλον ὑπάρχει
[7, 1323]   εἴτ' ἐν τῷ χαίρειν ἐστὶν  εἴτ'   ἐν ἀρετῇ τοῖς ἀνθρώποις εἴτ'
[7, 1323]   ταύταις, ~(καὶ τὸ ζῆν εὐδαιμόνως,  εἴτ'   ἐν τῷ χαίρειν ἐστὶν εἴτ'
[7, 1329]   τό τε ὄνομα (μεταβαλόντας Ἰταλοὺς  ἀντ'   Οἰνωτρῶν κληθῆναι καὶ τὴν ἀκτὴν
[7, 1335]   δέ τινων τῶν σωμάτων ὑπαρχόντων  μάλιστ'   ἂν ὄφελος εἴη τοῖς γεννωμένοις,
[7, 1326]   ἔργον, ὥστε τὴν δυναμένην τοῦτο  μάλιστ'   ἀποτελεῖν, ταύτην οἰητέον εἶναι μεγίστην,
[7, 1328]   ἣν πόλις ἂν εἴη  μάλιστ'   εὐδαίμων, τὴν δ' εὐδαιμονίαν ὅτι
[7, 1336]   τοῦ γάλακτος πλήθουσα τροφὴ  μάλιστ'   οἰκεία τοῖς σώμασιν, ἡ> ἀοινοτέρα
[7, 1332]   αὕτη δ' (ἐστὶ καθ' ἣν  ἄριστ'   ἂν πολιτεύοιτο πόλις, ἄριστα δ'
[7, 1335]   μᾶλλον καὶ μικρὰ τὴν μορφήν,  ὥστ'   ἀναγκαῖον ταὐτὸ τοῦτο συμβαίνειν (καὶ
[7, 1332]   ἐν τῷ πολιτεύματι τὸ πλῆθος  ὥστ'   εἶναι κρείττους πάντων τούτων ἕν
[7, 1323]   φαμεν αὐτὰς εἶναι διαθέσεις (ταύτας)  ὥστ'   εἴπερ ἐστὶν ψυχὴ καὶ
[7, 1323]   τὴν εὐτυχίαν τῆς εὐδαιμονίας διὰ  ταῦτ'   ἀναγκαῖον ἑτέραν εἶναι τῶν μὲν
[7, 1332]   τῶν ἀρχομένων, ἀναμφισβήτητον. πῶς οὖν  ταῦτ'   ἔσται καὶ πῶς μεθέξουσι, δεῖ
[7, 1328]   ἀλλήλους. τὰ μὲν οὖν ἔργα  ταῦτ'   ἐστὶν ὧν δεῖται πᾶσα πόλις
[7, 1324]   εὐδαιμονεστέραν φήσει τὴν σπουδαιοτέραν. ἀλλὰ  ταῦτ'   ἤδη δύο ἐστὶν δεῖται
[7, 1328]   τὴν ὑπόθεσιν, οὔτε βάναυσον βίον  οὔτ'   ἀγοραῖον δεῖ (ζῆν τοὺς πολίτας
[7, 1323]   πράττουσιν: οὐθὲν δὲ καλὸν ἔργον  οὔτ'   ἀνδρὸς οὔτε πόλεως χωρὶς ἀρετῆς
[7, 1330]   τῇ χρήσει φιλικῶς γινομένῃ κοινήν,  οὔτ'   ἀπορεῖν οὐθένα τῶν πολιτῶν τροφῆς.
[7, 1336]   τοὺς θεούς: (τοὺς δὲ νεωτέρους  οὔτ'   ἰάμβων οὔτε κωμῳδίας θεατὰς ἐατέον,
[7, 1328]   μικρὸν (μηδέν, δῆλον ὡς  τοῦτ'   αἴτιον τοῦ γίγνεσθαι πόλεως εἴδη
[7, 1326]   τὴν εὐδαίμονα πόλιν: εἰ δὲ  τοῦτ'   (ἀληθές, ἀγνοοῦσι ποία μεγάλη καὶ
[7, 1333]   γίγνεσθαι πρότερον καὶ ἄρχοντα ὕστερον,  τοῦτ'   ἂν εἴη τῷ νομοθέτῃ πραγματευτέον,
[7, 1332]   οἱ πολῖται (μετέχουσι τῆς πολιτείας.  τοῦτ'   ἄρα σκεπτέον, πῶς ἀνὴρ γίνεται
[7, 1329]   δὲ οὐ νῦν οὐδὲ νεωστὶ  τοῦτ'   εἶναι γνώριμον τοῖς περὶ πολιτείας
[7, 1329]   τὸ πολιτικὸν εἰς δύο μέρη,  τοῦτ'   ἐστὶ τό τε ὁπλιτικὸν καὶ
[7, 1324]   τῆς πολιτικῆς (διανοίας καὶ θεωρίας  τοῦτ'   ἐστὶν ἔργον, ἀλλ' οὐ τὸ
[7, 1324]   εἶναι τοῖς βουλομένοις ἐπισκοπεῖν, εἰ  τοῦτ'   ἐστὶν ἔργον τοῦ πολιτικοῦ, τὸ
[7, 1332]   δ' ἄρχεσθαι καθάπαξ: ἐπεὶ δὲ  τοῦτ'   οὐ ῥᾴδιον λαβεῖν οὐδ' ἔστιν
[7, 1324]   φασιν εἶναι δίκαιον οὐδὲ συμφέρον,  τοῦτ'   οὐκ αἰσχύνονται πρὸς τοὺς ἄλλους
[7, 1326]   πλῆθος εἶναι μείζω πόλιν, ἀλλὰ  τοῦτ'   οὐκ ἔστιν, ὥσπερ εἴπομεν, ἀόριστον.




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 7/06/2007