Alphabétiquement     [«   »]
1
57
6
ἡ 161
4
20
ἡδέος 2
Fréquences     [«    »]
145 γὰρ
150 δ
142 μὲν
161 ἡ
256 δὲ
351 τὸ
457 καὶ
HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, De l'âme, livre II


Livre, Pages
[2, 11]   γένοιτο, θᾶττον ἔτι διικνοῖτ' ἂν     αἴσθησις) διὸ τὸ τοιοῦτον μόριον
[2, 12]   χαλκός· ὁμοίως δὲ καὶ     αἴσθησις ἑκάστου ὑπὸ τοῦ ἔχοντος
[2, 11]   πότερον οὖν πάντων ὁμοίως ἐστὶν     αἴσθησις, ἄλλων ἄλλως, καθάπερ
[2, 5]   ἐνεργοῦν) διχῶς ἂν λέγοιτο καὶ     αἴσθησις, μὲν ὡς δυνάμει,
[2, 10]   γλυκέος, οὐκ ἦν δ' ἂν     αἴσθησις ἡμῖν διὰ τοῦ μεταξύ,
[2, 5]   τῶν ἄλλων στοιχείων, ὧν ἐστιν     αἴσθησις καθ' αὑτὰ τὰ
[2, 12]   τό γε αἰσθητικῷ εἶναι οὐδ'     αἴσθησις μέγεθός ἐστιν, ἀλλὰ λόγος
[2, 12]   λόγος- τοῦτο δ' ἦν     αἴσθησις- ὥσπερ καὶ συμφωνία
[2, 9]   τῶν ἄλλων. Ἔστι δ' ὥςπερ     ἀκοὴ καὶ ἑκάστη τῶν αἰσθήσεων,
[2, 10]   τοῦ σκότους) ὁμοίως δὲ καὶ     ἀκοὴ ψόφου τε καὶ σιγῆς,
[2, 11]   χυμοῦ. Εἰ μὲν οὖν καὶ     ἄλλη σὰρξ ᾐσθάνετο τοῦ χυμοῦ,
[2, 11]   δι' ἀσπίδος πληγείς· οὐ γὰρ     ἀσπὶς πληγεῖσα ἐπάταξεν, ἀλλ' ἅμ'
[2, 4]   μᾶλλον ὕλης. Ἐπεὶ δ'     αὐτὴ δύναμις τῆς ψυχῆς θρεπτικὴ
[2, 7]   ὅτι ἔστι τις φύσις ἐνυπάρχουσα     αὐτὴ ἐν τούτοις ἀμφοτέροις καὶ
[2, 11]   ᾐσθάνετο τοῦ χυμοῦ, ἐδόκει ἂν     αὐτὴ καὶ μία εἶναι αἴσθησις
[2, 11]   εἶναι αἴσθησις γεῦσις καὶ     ἀφή· νῦν δὲ δύο διὰ
[2, 11]   αὐτὸς λόγος· εἰ γὰρ     ἁφὴ μὴ μία ἐστὶν αἴσθησις
[2, 11]   λοιπαὶ τῶν ἀντικειμένων, οὕτω καὶ     ἁφὴ τοῦ ἁπτοῦ καὶ ἀνάπτου·
[2, 11]   δοκεῖ μὲν γεῦσις καὶ     ἁφὴ τῷ ἅπτεσθαι, αἱ δ'
[2, 2]   ἁφῆς καὶ πάσης αἰσθήσεως, οὕτως     ἁφὴ τῶν ἄλλων αἰσθήσεων (θρεπτικὸν
[2, 8]   οὐ τοῦ ἀναπνεομένου ἀέρος ὥσπερ     βήξ, ἀλλὰ τούτῳ τύπτει τὸν
[2, 7]   ἐντελεχείᾳ διαφανές, ἀλλ' ὅταν δυνάμει·     γὰρ αὐτὴ φύσις ὁτὲ μὲν
[2, 3]   δὲ τῆς τροφῆς αἴσθησιν ἔχουσιν·     γὰρ ἁφὴ τῆς τροφῆς αἴσθησις·
[2, 4]   περὶ τροφῆς καὶ γεννήσεως λεκτέον·     γὰρ θρεπτικὴ ψυχὴ καὶ τοῖς
[2, 9]   ἀδύνατον, εἴπερ τῆς ὀσμῆς αἰσθάνεται·     γὰρ τοῦ ὀσφραντοῦ αἴσθησις καὶ
[2, 11]   αὐτὴ καὶ μία εἶναι αἴσθησις     γεῦσις καὶ ἀφή· νῦν
[2, 10]   τὸ ἀπύρηνον- οὕτω δὴ καὶ     γεῦσις τοῦ γευστοῦ τε καὶ
[2, 10]   ἀδύνατον ὑγραίνεσθαι· πάσχει γάρ τι     γεῦσις ὑπὸ τοῦ γευστοῦ,
[2, 11]   δ' ἔοικεν σὰρξ καὶ     γλῶττα, ὡς ἀὴρ καὶ
[2, 6]   ἀκοὴ ψόφου καὶ γεῦσις χυμοῦ,     δ' ἁφὴ πλείους {μὲν} ἔχει
[2, 7]   εἶναι τοῦ κατ' ἐνέργειαν διαφανοῦς)     δ' ἐντελέχεια τοῦ διαφανοῦς φῶς
[2, 5]   ἕκαστον κατ' ἐνέργειαν αἴσθησις,     δ' ἐπιστήμη τῶν καθόλου· ταῦτα
[2, 8]   ἀναγκαῖον (διὸ καὶ πλείοσιν ὑπάρχει)     δ' ἑρμηνεία ἕνεκα τοῦ εὖ,
[2, 1]   διχῶς, μὲν ὡς ἐπιστήμη,     δ' ὡς τὸ θεωρεῖν. Φανερὸν
[2, 3]   μὲν πεῖνα ξηροῦ καὶ θερμοῦ,     δὲ δίψα ὑγροῦ καὶ ψυχροῦ·
[2, 9]   μὲν γλυκεῖα κρόκου καὶ μέλιτος,     δὲ δριμεῖα θύμου καὶ τῶν
[2, 4]   τροφὴν δεῖν μεταβάλλειν καὶ πέττεσθαι·     δὲ μεταβολὴ πᾶσιν εἰς τὸ
[2, 4]   ἄμφω, ἀλλ' μὲν ἄπεπτος     δὲ πεπεμμένη, ἀμφοτέρως ἂν ἐνδέχοιτο
[2, 9]   μὲν τοῦ ἀκουστοῦ καὶ ἀνηκούστου,     δὲ τοῦ ὁρατοῦ καὶ ἀοράτου,
[2, 2]   δεκτικοῦ, μὲν τοῦ ἐπιστημονικοῦ,     δὲ τοῦ ὑγιαστοῦ (δοκεῖ γὰρ
[2, 4]   τὸ ἔχον αὐτὴν τοιοῦτον,     δὲ τροφὴ παρασκευάζει ἐνεργεῖν· διὸ
[2, 5]   αἴσθησις, μὲν ὡς δυνάμει,     δὲ ὡς ἐνεργείᾳ. Ὁμοίως δὲ
[2, 5]   αἰσθητικόν. Ἐπεὶ δ' ἀνώνυμος αὐτῶν     διαφορά, διώρισται δὲ περὶ αὐτῶν
[2, 4]   πᾶσι δ' ὑπάρχει τοῖς ζῶσιν     δύναμις αὕτη. Ἔστι δὲ καὶ
[2, 1]   (ὡς δ' ὄψις καὶ     δύναμις τοῦ ὀργάνου, ψυχή·
[2, 1]   καὶ ὅρασις, οὕτω καὶ     ἐγρήγορσις ἐντελέχεια, (ὡς δ'
[2, 2]   καὶ κατὰ λόγον· ἑκάστου γὰρ     ἐντελέχεια ἐν τῷ δυνάμει ὑπάρχοντι
[2, 1]   ἐπεὶ πλεοναχῶς λέγεται, τὸ κυρίως     ἐντελέχειά ἐστιν. Καθόλου μὲν οὖν
[2, 1]   πέφυκεν, οὐκ ἄδηλον· ἐνίων γὰρ     ἐντελέχεια τῶν μερῶν ἐστὶν αὐτῶν.
[2, 4]   Ἔτι τοῦ δυνάμει ὄντος λόγος     ἐντελέχεια. Φανερὸν δ' ὡς καὶ
[2, 11]   οὖσαι. Δηλοῖ δ' ὅτι πλείους     ἐπὶ τῆς γλώττης ἁφή· ἁπάντων
[2, 5]   ἔστιν ἀλλοιοῦσθαι (εἰς αὑτὸ γὰρ     ἐπίδοσις καὶ εἰς ἐντελέχειαν)
[2, 1]   τῇ γενέσει ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ     ἐπιστήμη. Διὸ ψυχή ἐστιν
[2, 11]   τὸ ἁπτικόν, καὶ ἐν     καλουμένη ἁφὴ ὑπάρχει αἴσθησις πρώτῳ,
[2, 5]   δ' ὅτι τῶν καθ' ἕκαστον     κατ' ἐνέργειαν αἴσθησις, δ'
[2, 1]   ὄψις· αὕτη γὰρ οὐσία ὀφθαλμοῦ     κατὰ τὸν λόγον (ὁ δ'
[2, 1]   ἐστιν ψυχή· οὐσία γὰρ     κατὰ τὸν λόγον. Τοῦτο δὲ
[2, 2]   νοῦς, αἴσθησις, κίνησις καὶ στάσις     κατὰ τόπον, ἔτι κίνησις
[2, 4]   Ἀλλὰ μὴν καὶ ὅθεν πρῶτον     κατὰ τόπον κίνησις, ψυχή· οὐ
[2, 2]   κατὰ τόπον, ἔτι κίνησις     κατὰ τροφὴν καὶ φθίσις τε
[2, 4]   καὶ τῷ παντί, ἀλλ' ὡς     κεφαλὴ τῶν ζῴων, οὕτως αἱ
[2, 5]   ἐνεργεῖν λέγωμεν· καὶ γὰρ ἔστιν     κίνησις ἐνέργειά τις, ἀτελὴς μέντοι,
[2, 4]   τρεῖς αἰτία· καὶ γὰρ ὅθεν     κίνησις καὶ οὗ ἕνεκα καὶ
[2, 12]   γὰρ ἰσχυροτέρα τοῦ αἰσθητηρίου     κίνησις, λύεται λόγος- τοῦτο
[2, 8]   τοῦ μὲν διὰ τὸ τάχος     κίνησις τοιαύτη, τοῦ δὲ διὰ
[2, 1]   δυνάμει ὄν· ἀλλ' ὥσπερ ὀφθαλμὸς     κόρη καὶ ὄψις, κἀκεῖ
[2, 12]   πάσης αἰσθήσεως δεῖ λαβεῖν ὅτι     μὲν αἴσθησίς ἐστι τὸ δεκτικὸν
[2, 4]   διαφοράν. Εἰ δ' ἄμφω, ἀλλ'     μὲν ἄπεπτος δὲ πεπεμμένη,
[2, 4]   ἀλλοίωσις καὶ αὔξησις κατὰ ψυχήν·     μὲν γὰρ αἴσθησις ἀλλοίωσίς τις
[2, 4]   αἴτιον, ἀλλὰ μᾶλλον ψυχή·     μὲν γὰρ τοῦ πυρὸς αὔξησις
[2, 8]   γεῦσιν καὶ τὴν διάλεκτον, ὧν     μὲν γεῦσις ἀναγκαῖον (διὸ καὶ
[2, 11]   ἄλλων ἄλλως, καθάπερ νῦν δοκεῖ     μὲν γεῦσις καὶ ἁφὴ
[2, 9]   ὀνόματα καθ' ὁμοιότητα τῶν πραγμάτων,     μὲν γλυκεῖα κρόκου καὶ μέλιτος,
[2, 1]   καὶ ἐγρήγορσίς ἐστιν, ἀνάλογον δ'     μὲν ἐγρήγορσις τῷ θεωρεῖν,
[2, 2]   καὶ ὅλῳ, τούτων δ'     μὲν ἐπιστήμη τε καὶ ὑγίεια
[2, 3]   δὲ καὶ δίψα ἐπιθυμία, καὶ     μὲν πεῖνα ξηροῦ καὶ θερμοῦ,
[2, 5]   τὴν φύσιν. Οῦ δ' αἰσθητικοῦ     μὲν πρώτη μεταβολὴ γίνεται ὑπὸ
[2, 4]   αὐτὸ ἑαυτό, ἀλλὰ σώζει. Ὥσθ'     μὲν τοιαύτη τῆς ψυχῆς ἀρχὴ
[2, 9]   ἀκοὴ καὶ ἑκάστη τῶν αἰσθήσεων,     μὲν τοῦ ἀκουστοῦ καὶ ἀνηκούστου,
[2, 2]   καὶ οἷον ἐνέργεια τοῦ δεκτικοῦ,     μὲν τοῦ ἐπιστημονικοῦ, δὲ
[2, 1]   τὸ ἐκ τούτων. Ἔστι δ'     μὲν ὕλη δύναμις, τὸ δ'
[2, 2]   δὲ ἐξ ἀμφοῖν, τούτων δ'     μὲν ὕλη δύναμις, τὸ δὲ
[2, 5]   ἂν λέγοιτο καὶ αἴσθησις,     μὲν ὡς δυνάμει, δὲ
[2, 1]   ἐντελέχεια. Αὕτη δὲ λέγεται διχῶς,     μὲν ὡς ἐπιστήμη, δ'
[2, 8]   συμβῇ, οὐκ ἀκούει· οὐδ' ἂν     μῆνιγξ κάμῃ, ὥσπερ τὸ ἐπὶ
[2, 1]   μέρος πρὸς τὸ μέρος, οὕτως     ὅλη αἴσθησις πρὸς τὸ ὅλον
[2, 1]   μὲν οὖν τμῆσις καὶ     ὅρασις, οὕτω καὶ ἐγρήγορσις
[2, 9]   γὰρ δῆλον ποῖόν τί ἐστιν     ὀσμή, οὕτως ὡς ψόφος
[2, 12]   εἴ τι ποιεῖ, τὴν ὄσφρησιν     ὀσμὴ ποιεῖ· ὥστε τῶν ἀδυνάτων
[2, 9]   τῷ ὑγρῷ ἀδύνατον. Ἔστι δ'     ὀσμὴ τοῦ ξηροῦ (ὥσπερ
[2, 9]   ἄγευστον λέγεται. Ἔστι δὲ καὶ     ὄσφρησις διὰ τοῦ μεταξύ, οἷον
[2, 9]   τοῦ ὁρατοῦ καὶ ἀοράτου, καὶ     ὄσφρησις τοῦ ὀσφραντοῦ καὶ ἀνοσφράντου.
[2, 1]   γὰρ ἂν τὸ πελέκει εἶναι     οὐσία αὐτοῦ, καὶ ψυχὴ
[2, 4]   τρεφόμενον· ἤδη γὰρ ἔστιν αὐτοῦ     οὐσία, γεννᾷ δ' οὐθὲν αὐτὸ
[2, 6]   ἐστὶν αἰσθητά, καὶ πρὸς     οὐσία πέφυκεν ἑκάστης αἰσθήσεως. ~(Οὗ
[2, 4]   γὰρ αἴτιον τοῦ εἶναι πᾶσιν     οὐσία, τὸ δὲ ζῆν τοῖς
[2, 4]   καὶ οὗ ἕνεκα καὶ ὡς     οὐσία τῶν ἐμψύχων σωμάτων
[2, 1]   ζῷον, ψυχὴ ἂν ἦν αὐτοῦ     ὄψις· αὕτη γὰρ οὐσία ὀφθαλμοῦ
[2, 10]   συντηκτικὸν γλώττης. Ὥσπερ δὲ καὶ     ὄψις ἐστὶ τοῦ τε ὁρατοῦ
[2, 10]   ἀόρατον, κρίνει δὲ καὶ τοῦτο     ὄψις) ἔτι τε τοῦ λίαν
[2, 1]   ἐγρήγορσις ἐντελέχεια, (ὡς δ'     ὄψις καὶ δύναμις τοῦ
[2, 1]   ὥσπερ ὀφθαλμὸς κόρη καὶ     ὄψις, κἀκεῖ ψυχὴ καὶ
[2, 11]   ὁρατοῦ καὶ ἀοράτου ἦν πως     ὄψις, ὁμοίως δὲ καὶ αἱ
[2, 10]   ἀκουστόν, καὶ μεγάλου ψόφου καθάπερ     ὄψις τοῦ λαμπροῦ (ὥσπερ γὰρ
[2, 7]   αἰσθήσεως. ~(Οὗ μὲν οὖν ἐστιν     ὄψις, τοῦτ' ἐστὶν ὁρατόν, ὁρατὸν
[2, 8]   ἀναπνεόμενον εἰσιέναι τὸν ἀέρα. Ὥστε     πληγὴ τοῦ ἀναπνεομένου ἀέρος ὑπὸ
[2, 8]   ἔν τινι· πληγὴ γάρ ἐστιν     ποιοῦσα. Διὸ καὶ ἀδύνατον ἑνὸς
[2, 1]   Διὸ ψυχή ἐστιν ἐντελέχεια     πρώτη σώματος φυσικοῦ δυνάμει ζωὴν
[2, 1]   δεῖ λέγειν, εἴη ἂν ἐντελέχεια     πρώτη σώματος φυσικοῦ ὀργανικοῦ. Διὸ
[2, 4]   γεννῆσαι οἷον αὐτό, εἴη ἂν     πρώτη ψυχὴ γεννητικὴ οἷον αὐτό.
[2, 4]   τρέφον, τὸ μὲν τρέφον ἐστὶν     πρώτη ψυχή, τὸ δὲ τρεφόμενον
[2, 4]   τρέφον, τὸ μὲν τρέφον ἐστὶν     πρώτη ψυχή, τὸ δὲ τρεφόμενον
[2, 11]   ὥστε τὸ μεταξὺ τοῦ ἁπτικοῦ     σάρξ. Ἁπταὶ μὲν οὖν εἰσὶν
[2, 11]   αἰσθητήριον τὸ τοῦ ἁπτικοῦ, πότερον     σὰρξ καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις
[2, 11]   συνέβη πληγῆναι. Ὅλως δ' ἔοικεν     σὰρξ καὶ γλῶττα, ὡς
[2, 11]   τούτων εἶναι, οἷον βούλεται εἶναι     σὰρξ καὶ τὸ ἀνάλογον· ὥστε
[2, 11]   ἐντός, οὔ, ἀλλ' εὐθέως     σάρξ, οὐδὲν δοκεῖ σημεῖον εἶναι
[2, 12]   ἦν αἴσθησις- ὥσπερ καὶ     συμφωνία καὶ τόνος κρουομένων
[2, 1]   τοιονδὶ σῶμα. Ὡς μὲν οὖν     τμῆσις καὶ ὅρασις, οὕτω
[2, 12]   Αἰσθητήριον δὲ πρῶτον ἐν     τοιαύτη δύναμις. Ἔστι μὲν οὖν
[2, 4]   καὶ τρέφεσθαι. Δοκεῖ δέ τισιν     τοῦ πυρὸς φύσις ἁπλῶς αἰτία
[2, 7]   ἄνω σώματι. Φῶς δέ ἐστιν     τούτου ἐνέργεια, τοῦ διαφανοῦς
[2, 8]   εὔθρυπτον· ὅταν δὲ κωλυθῇ θρύπτεσθαι,     τούτου κίνησις ψόφος. δ'
[2, 7]   διαφανοῦς, ὥστε δῆλον ὅτι καὶ     τούτου παρουσία τὸ φῶς ἐστιν.
[2, 4]   ταύτην σῶμα, δὲ τρέφεται,     τροφή. Ἐπεὶ δὲ ἀπὸ τοῦ
[2, 4]   ταύτην σῶμα, δὲ τρέφεται,     τροφή. Ἔστι δὲ τρέφει
[2, 4]   τρεφόμενον, ἔμψυχον, ὥστε καὶ     τροφὴ πρὸς ἔμψυχόν ἐστι, καὶ
[2, 4]   ἔχει θερμότητα. Τύπῳ μὲν οὖν     τροφὴ τί ἐστιν εἴρηται· διασαφητέον
[2, 4]   ἔργῳ τούτῳ. Δοκεῖ δ' εἶναι     τροφὴ τὸ ἐναντίον τῷ ἐναντίῳ,
[2, 4]   ἐξ ἀργίας. Πότερον δ' ἐστὶν     τροφὴ τὸ τελευταῖον προσγινόμενον
[2, 4]   τὸ μεταξύ. Ἔτι πάσχει τι     τροφὴ ὑπὸ τοῦ τρεφομένου, ἀλλ'
[2, 2]   ἐν τῷ πάσχοντι καὶ διατιθεμένῳ     τῶν ποιητικῶν ὑπάρχειν ἐνέργεια)
[2, 5]   ὅτι τὸ γένος τοιοῦτον καὶ     ὕλη, δ' ὅτι βουληθεὶς
[2, 1]   ἑκάστου ὕλην καὶ τὸ οὗ     ὕλη· τὸ γὰρ ἓν καὶ
[2, 7]   διαφανοῦς, καὶ τοῦτ' ἐστὶν αὐτοῦ     φύσις· διόπερ οὐχ ὁρατὸν ἄνευ
[2, 8]   Τῷ γὰρ ἤδη ἀναπνεομένῳ καταχρῆται     φύσις ἐπὶ δύο ἔργα- καθάπερ
[2, 4]   ποιεῖ, τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ     φύσις, καὶ τοῦτ' ἔστιν αὐτῆς
[2, 8]   γὰρ δή τις ψόφος ἐστὶν     φωνή) καὶ οὐ τοῦ ἀναπνεομένου
[2, 8]   διάλεκτον. Ἔοικε γάρ, ὅτι καὶ     φωνὴ ταῦτ' ἔχει. Πολλὰ δὲ
[2, 4]   ὥσπερ καὶ κυβερνᾷ καὶ     χεὶρ καὶ τὸ πηδά- λιον,
[2, 4]   οὐσία τῶν ἐμψύχων σωμάτων     ψυχὴ αἰτία. Ὅτι μὲν οὖν
[2, 4]   δ' ὡς καὶ οὗ ἕνεκεν     ψυχὴ αἰτία· ὥσπερ γὰρ
[2, 1]   ἦν εἶναι καὶ λόγος     ψυχή, ἀλλὰ φυσικοῦ τοιουδί, ἔχοντος
[2, 2]   τῶν ποιητικῶν ὑπάρχειν ἐνέργεια)     ψυχὴ δὲ τοῦτο ζῶμεν
[2, 1]   τοῦ αὐτοῦ ἐπιστήμη. Διὸ     ψυχή ἐστιν ἐντελέχεια πρώτη
[2, 4]   αἰτία δὲ καὶ ἀρχὴ τούτου     ψυχή. Ἔτι τοῦ δυνάμει ὄντος
[2, 1]   εἰ οὕτως ἐντελέχεια τοῦ σώματος     ψυχὴ ἢ> ὥσπερ πλωτὴρ πλοίου.
[2, 4]   ἁπλῶς γε αἴτιον, ἀλλὰ μᾶλλον     ψυχή· μὲν γὰρ τοῦ
[2, 4]   εἰ δ' ἔσται, τοῦτ' ἔστιν     ψυχή, καὶ τὸ αἴτιον τοῦ
[2, 1]   κόρη καὶ ὄψις, κἀκεῖ     ψυχὴ καὶ τὸ σῶμα ζῷον.
[2, 1]   οὐ δεῖ ζητεῖν εἰ ἓν     ψυχὴ καὶ τὸ σῶμα, ὥσπερ
[2, 4]   δὲ πολλαχῶς λέγεται, ὁμοίως δ'     ψυχὴ κατὰ τοὺς διωρισμένους τρόπους
[2, 4]   Τοιοῦτον δ' ἐν τοῖς ζῴοις     ψυχὴ κατὰ φύσιν· πάντα γὰρ
[2, 1]   ἔχον, οὐκ ἂν εἴη σῶμα     ψυχή· οὐ γάρ ἐστι τῶν
[2, 1]   μὲν οὖν εἴρηται τί ἐστιν     ψυχή· οὐσία γὰρ κατὰ
[2, 2]   σώματος εἶναι μήτε σῶμά τι     ψυχή· σῶμα μὲν γὰρ οὐκ
[2, 1]   καὶ δύναμις τοῦ ὀργάνου,     ψυχή· τὸ δὲ σῶμα τὸ
[2, 4]   εἴδει δ' ἕν. Ἔστι δὲ     ψυχὴ τοῦ ζῶντος σώματος αἰτία
[2, 1]   εἶναι οὐσία αὐτοῦ, καὶ     ψυχὴ τοῦτο· χωρισθείσης δὲ ταύτης
[2, 2]   τοσοῦτον εἰρήσθω μόνον, ὅτι ἐστὶν     ψυχὴ τῶν εἰρημένων τούτων ἀρχὴ
[2, 1]   Ὅτι μὲν οὖν οὐκ ἔστιν     ψυχὴ χωριστὴ τοῦ σώματος,




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 2/12/2009