HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, Traité du ciel, Livre II

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


ς  =  513 formes différentes pour 1461 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, chapitre
[2, 12]   οὐ κινεῖται, τὰ δ´ ἐγγὺς  ὀλίγας   κινήσεις· οὐ γὰρ ἀφικνεῖται πρὸς
[2, 14]   περιφερείας, εἰς τετταράκοντα λέγουσιν εἶναι  μυριάδας.   Ἐξ ὧν τεκμαιρομένοις οὐ μόνον
[2, 7]   ἐκπυροῦται οὕτως ὥστε τήκεσθαι τὰς  μολυβδίδας,   καὶ ἐπείπερ αὐτὰ ἐκπυροῦται, ἀνάγκη
[2, 2]   τὸ ἄνω πρὸς τὰς ἄλλας  ἰδέας.   Διά τε δὴ τὸ παραλείπειν
[2, 1]   ἄπονος διὰ τὸ μηδεμιᾶς προσδεῖσθαι  βιαίας   ἀνάγκης, κατέχει κωλύουσα φέρεσθαι
[2, 12]   σώματα κινοῦσιν αἱ πρὸ τῆς  τελευταίας   καὶ τῆς ἓν ἄστρον ἐχούσης·
[2, 9]   τὴν ἰσχὺν ἀμήχανον εἶναι τῆς  βίας.   Ἀλλ´ εὐλόγως οὔτ´ ἀκούομεν οὔτε
[2, 1]   γὰρ καὶ τὴν κίνησιν μετὰ  βίας   οὖσαν, εἴπερ κινεῖ φέρεσθαι πεφυκότος
[2, 12]   δ´ ἄλλων χωρὶς ἕκαστον εἴληφεν  ἰδίας   κινήσεις, δι´ ἓν μὲν ἄν
[2, 5]   δόξειεν εἶναι σημεῖον πολλῆς  εὐηθείας   πολλῆς προθυμίας. Οὐ μὴν
[2, 14]   τὴν φοράν· νῦν δ´ ἐπ´  εὐθείας   πάντα φέρεται πρὸς τὸ μέσον.
[2, 5]   δὲ καθάπερ τῶν ἐπὶ τῆς  εὐθείας   φορῶν πρὸς τὸν ἄνω
[2, 8]   κινούμενα μὲν δι´ αὑτῶν τὰς  οἰκείας   κινεῖσθαι κινήσεις εὔλογον, ταύτας δ´
[2, 1]   δίνησιν θάττονος τυγχάνοντα φορᾶς τῆς  οἰκείας   ῥοπῆς ἔτι σώζεσθαι τοσοῦτον χρόνον,
[2, 14]   ὑπολαμβάνοντας συνάπτειν τὸν περὶ τὰς  Ἡρακλείας   στήλας τόπον τῷ περὶ τὴν
[2, 4]   σφαῖραν ὡς οὐκ ἔχουσαν πλείους  ἐπιφανείας   μίαν· γὰρ εἰς
[2, 14]   τὸ μέγεθος ἀναλογίζεσθαι πειρῶνται τῆς  περιφερείας,   εἰς τετταράκοντα λέγουσιν εἶναι μυριάδας.
[2, 13]   τὴν γῆν καὶ τὸ τῆς  περιφερείας   μέγεθος, ὡς ἐν τοῖς φαινομένοις
[2, 1]   ἔτι δ´ ἀπαθὴς πάσης θνητῆς  δυσχερείας   ἐστίν, πρὸς δὲ τούτοις ἄπονος
[2, 4]   γραμμῶν, τὸ δὲ περιφερόγραμμον ὑπὸ  μιᾶς.   Ἐπεὶ δὲ πρότερον (τῇ φύσει)
[2, 12]   πρῶτος οὐρανὸς εὐθὺς τυγχάνει διὰ  μιᾶς   κινήσεως. Τὰ δ´ ἐν μέσῳ
[2, 12]   δ´ ἐγγύτατα διὰ ὀλίγης καὶ  μιᾶς,   τοῖς δὲ πορρωτέρω διὰ πλειόνων,
[2, 14]   ὑπολειπόμενα φαίνεται καὶ κινούμενα πλείους  μιᾶς   (φορὰς ἔξω τῆς πρώτης, ὥστε
[2, 1]   δὲ τούτοις ἄπονος διὰ τὸ  μηδεμιᾶς   προσδεῖσθαι βιαίας ἀνάγκης, κατέχει
[2, 5]   πολλῆς εὐηθείας πολλῆς  προθυμίας.   Οὐ μὴν δίκαιόν γε πᾶσιν
[2, 14]   φέρεται τὰ βαρέα πρὸς ὁμοίας  γωνίας,   ἀλλ´ οὐ παρ´ ἄλληλα· τοῦτο
[2, 14]   ἄλληλα φέρεται ἀλλὰ πρὸς ὁμοίας  γωνίας,   ὥστε πρὸς ἓν τὸ μέσον
[2, 14]   πάντα φέρεται τὰ βαρέα πρὸς  ὁμοίας   γωνίας, ἀλλ´ οὐ παρ´ ἄλληλα·
[2, 14]   παρ´ ἄλληλα φέρεται ἀλλὰ πρὸς  ὁμοίας   γωνίας, ὥστε πρὸς ἓν τὸ
[2, 13]   ἀναγκαῖον ἐπελθεῖν· τάχα γὰρ ἀλυποτέρας  διανοίας   τὸ μὴ θαυμάζειν πῶς ποτε
[2, 12]   περὶ ὧν τὰς μεγίστας ἔχομεν  ἀπορίας.   Ἔστι δὲ πολλῶν ὄντων τοιούτων
[2, 13]   μᾶλλον ἀτόπους εἶναι δοκεῖν τῆς  ἀπορίας,   θαυμάσειεν ἄν τις. Οἱ μὲν
[2, 12]   ἀφικνεῖται κινήσεων. Περὶ δὲ τῆς  ἀπορίας   ὅτι κατὰ μὲν τὴν πρώτην
[2, 13]   μέχρι περ οὗ δυνατὸν τῆς  ἀπορίας.   Πᾶσι γὰρ ἡμῖν τοῦτο σύνηθες,
[2, 12]   τὸ φιλοσοφίας διψῆν καὶ μικρὰς  εὐπορίας   ἀγαπᾷ περὶ ὧν τὰς μεγίστας
[2, 2]   δὲ τέτταρας παρέλιπον οὐθὲν ἧττον  κυρίας   οὔσας· οὐθὲν γὰρ ἐλάττω διαφορὰν
[2, 1]   ῥοπὴν (εἰς πίστιν περὶ τῆς  ἀθανασίας   αὐτοῦ καὶ τῆς ἀϊδιότητος. Διόπερ
[2, 14]   δὲ διὰ τῆς τῶν ἄστρων  φαντασίας   οὐ μόνον φανερὸν ὅτι περιφερής,
[2, 13]   φαινόμενα τοὺς λόγους καὶ τὰς  αἰτίας   ζητοῦντες, ἀλλὰ πρός τινας λόγους
[2, 14]   ἀκίνητον, διά τε τὰς εἰρημένας  αἰτίας,   καὶ διότι τὰ βίᾳ ῥιπτούμενα
[2, 13]   μὲν οὖν πλεῖστοι περὶ τὰς  αἰτίας   ταύτας διατρίβουσιν· εἰσὶ δέ τινες
[2, 2]   τῆς κινήσεώς ἐστι διὰ τὸ  ἐναντίας   εἶναι τὰς φοράς, ὥστε συμβαίνειν
[2, 12]   θράσους, εἴ τις διὰ τὸ  φιλοσοφίας   διψῆν καὶ μικρὰς εὐπορίας ἀγαπᾷ
[2, 5]   καρτερώτερον. Τὰς μὲν οὖν ἀκριβεστέρας  ἀνάγκας,   ὅταν (τις ἐπιτύχῃ, τότε χάριν
[2, 14]   συνάπτειν τὸν περὶ τὰς Ἡρακλείας  στήλας   τόπον τῷ περὶ τὴν Ἰνδικήν,
[2, 12]   εἶναι τῆς πρώτης πρὸς τὰς  ἄλλας,   εἴη δ´ ἂν ἥδε συμβαίνουσα
[2, 2]   ἀρχῆς τὸ ἄνω πρὸς τὰς  ἄλλας   ἰδέας. Διά τε δὴ τὸ
[2, 12]   Αἰγύπτιοι καὶ Βαβυλώνιοι, παρ´ ὧν  πολλὰς   πίστεις ἔχομεν περὶ ἑκάστου τῶν
[2, 12]   σώματα, τῷ δ´ ἑνὶ σώματι  πολλὰς   φοράς. Καὶ ἔτι διὰ τόδε
[2, 2]   οἱ Πυθαγόρειοι λέγουσιν· ἐκεῖνοι γὰρ  ἡμᾶς   ἄνω ποιοῦσι καὶ ἐν τῷ
[2, 2]   δεξιὸν καὶ τὸ ἀριστερὸν πρὸς  ἡμᾶς   ἐπαναφέροντες· γὰρ κατὰ τὰ
[2, 13]   γε δίνη πλησιάζει πρὸς  ἡμᾶς.   (Ἔτι δὲ καὶ τὸ πῦρ
[2, 2]   εἶναι τὰς φοράς, ὥστε συμβαίνειν  ἡμᾶς   μὲν εἶναι πρὸς τῇ ἀρχῇ,
[2, 9]   ἄλογον δοκεῖ τὸ μὴ συνακούειν  ἡμᾶς   τῆς φωνῆς ταύτης, αἴτιον τούτου
[2, 2]   δὲ πόλων μὲν ὑπὲρ  ἡμᾶς   φαινόμενος τὸ κάτω μέρος ἐστίν,
[2, 4]   ἔχον τὰς ἐκ τοῦ μέσου  γραμμάς,   οἷον φακοειδὲς ᾠοειδές· ἐν
[2, 14]   ἐκλείψεις τοιαύτας ἂν εἶχον τὰς  ἀποτομάς·   νῦν γὰρ ἐν μὲν τοῖς
[2, 12]   πλεῖον σύνεσιν, καίπερ μικρὰς ἔχοντας  ἀφορμὰς   καὶ τοσαύτην ἀπόστασιν ἀπέχοντας τῶν
[2, 14]   καὶ ἀκίνητον, διά τε τὰς  εἰρημένας   αἰτίας, καὶ διότι τὰ βίᾳ
[2, 13]   τὰς αἰτίας ζητοῦντες, ἀλλὰ πρός  τινας   λόγους καὶ δόξας αὑτῶν τὰ
[2, 2]   ἄν τις θαυμάσειεν ὅτι δύο  μόνας   ταύτας ἀρχὰς ἔλεγον, τὸ δεξιὸν
[2, 13]   ἀλλὰ πρός τινας λόγους καὶ  δόξας   αὑτῶν τὰ φαινόμενα προσέλκοντες καὶ
[2, 1]   μὲν οὖν οὔτε γέγονεν  πᾶς   οὐρανὸς οὔτ´ ἐνδέχεται φθαρῆναι, καθάπερ
[2, 14]   συμβαίνοντος ἀναγκαῖον γίγνεσθαι πάροδον καὶ  τροπὰς   τῶν ἐνδεδεμένων ἄστρων. Τοῦτο δ´
[2, 2]   καὶ τὸ ἀριστερόν, τὰς δὲ  τέτταρας   παρέλιπον οὐθὲν ἧττον κυρίας οὔσας·
[2, 1]   δὲ τοιαύτην ὥστε μηθὲν εἶναι  πέρας   αὐτῆς, ἀλλὰ μᾶλλον ταύτην τῶν
[2, 13]   δὲ τὸ περιέχον καὶ τὸ  πέρας   τὸ περαινόμενον· τὸ μὲν
[2, 1]   τὰς ἀτελεῖς καὶ τὰς ἐχούσας  πέρας   καὶ παῦλαν, αὐτὴ μὲν οὐδεμίαν
[2, 6]   μέσον· οὔτε γὰρ ἀρχὴ οὔτε  πέρας   οὔτε μέσον ἐστὶν αὐτῆς ἁπλῶς·
[2, 13]   μέσον, τὸ δ´ ὁρίζον τὸ  πέρας.   Τιμιώτερον δὲ τὸ περιέχον καὶ
[2, 1]   ἀλλὰ μᾶλλον ταύτην τῶν ἄλλων  πέρας·   τό τε γὰρ πέρας τῶν
[2, 13]   μὲν γῆς τιμιώτερον, τὸ δὲ  πέρας   τοῦ μεταξύ, τὸ δ´ ἔσχατον
[2, 1]   ἄλλων πέρας· τό τε γὰρ  πέρας   τῶν περιεχόντων ἐστί, καὶ αὕτη
[2, 13]   δ´ ἔσχατον καὶ τὸ μέσον  πέρας·   ὥστ´ ἐκ τούτων ἀναλογιζόμενοι οὐκ
[2, 8]   ἀλλὰ διὰ τὴν ἀπόστασιν τῆς  ἡμετέρας   ὄψεως· γὰρ ὄψις ἀποτεινομένη
[2, 13]   πᾶσιν ἀναγκαῖον ἐπελθεῖν· τάχα γὰρ  ἀλυποτέρας   διανοίας τὸ μὴ θαυμάζειν πῶς
[2, 2]   τὸ ἀριστερόν, ἔτι πρότερον τὰς  προτέρας   ὑποληπτέον ὑπάρχειν ἀρχὰς ἐν αὐτῷ.
[2, 12]   δὲ καὶ περὶ τοὺς ἄλλους  ἀστέρας   λέγουσιν οἱ πάλαι τετηρηκότες ἐκ
[2, 8]   καὶ τοῦ στίλβειν φαίνεσθαι τοὺς  ἀστέρας   τοὺς ἐνδεδεμένους, τοὺς δὲ πλάνητας
[2, 5]   καρτερώτερον. Τὰς μὲν οὖν  ἀκριβεστέρας   ἀνάγκας, ὅταν (τις ἐπιτύχῃ, τότε
[2, 10]   μὲν εἶναι θάττους τὰς δὲ  βραδυτέρας·   ἐπεὶ γὰρ ὑπόκειται τὴν μὲν
[2, 10]   ταχίστην, τὰς δὲ τῶν ἄλλων  βραδυτέρας   τε καὶ πλείους (ἕκαστον γὰρ
[2, 2]   δὲ τοὐναντίον. Ἀλλὰ τῆς μὲν  δευτέρας   περιφορᾶς, οἷον τῆς τῶν πλανήτων,
[2, 2]   τε δὴ τὸ παραλείπειν τὰς  κυριωτέρας   ἀρχὰς δίκαιον αὐτοῖς ἐπιτιμᾶν, καὶ
[2, 6]   πᾶσαι παρὰ φύσιν εἰσίν, οἷον  γῆρας   καὶ φθίσις. Ὅλη γὰρ ἴσως
[2, 14]   ἔσχατον· τοῦτο δὲ τὸ σχῆμα  σφαίρας   ἐστίν. Οὐδὲν δὲ διοίσει πρὸς
[2, 13]   οἴονται ἐπὶ τοῦ μέσου τῆς  σφαίρας   κεῖσθαι αὐτήν, ἀλλὰ μᾶλλον τὸ
[2, 14]   σχῆμα τῆς γῆς, ἀλλὰ καὶ  σφαίρας   οὐ μεγάλης· οὐ γὰρ ἂν
[2, 4]   τῶν πλανήτων ἅπτεται τῆς ἐπάνω  σφαίρας.   Ὥστε σφαιροειδὴς ἂν εἴη πᾶσα·
[2, 14]   τὸ μέγεθος οὐκ οὖσα μεγάλη·  μικρᾶς   γὰρ γιγνομένης μεταστάσεως ἡμῖν πρὸς
[2, 12]   διὰ τὸ φιλοσοφίας διψῆν καὶ  μικρὰς   εὐπορίας ἀγαπᾷ περὶ ὧν τὰς
[2, 12]   τὴν ἐπὶ πλεῖον σύνεσιν, καίπερ  μικρὰς   ἔχοντας ἀφορμὰς καὶ τοσαύτην ἀπόστασιν
[2, 13]   τὰς διαφοράς. Ἀναξιμένης δὲ καὶ  Ἀναξαγόρας   καὶ Δημόκριτος τὸ πλάτος αἴτιον
[2, 6]   καὶ ἀκμὴ καὶ ἄνεσις τῆς  φορᾶς·   ἅπασα γὰρ ἀνώμαλος φορὰ
[2, 13]   μονῆς ζητεῖν, περὶ δὲ τῆς  φορᾶς   αὐτῶν μὴ ζητεῖν, διὰ τίν´
[2, 14]   μὲν βίαν αἰτιῶνται τῆς κάτω  φορᾶς·   βέλτιον δὲ τιθέναι τἀληθές, καὶ
[2, 4]   ἔξω καὶ κενὸν εἶναι τῆς  φορᾶς,   διὰ τὸ μὴ τὴν αὐτὴν
[2, 6]   ἂν εἴη ἀεὶ ἐπίτασις τῆς  φορᾶς   (εἰ δὲ μὴ ἐπίτασις, οὐδ´
[2, 5]   οὐρανοῦ καὶ περὶ τῆς πρώτης  φορᾶς·   ἐν γὰρ τοῖς ὑποκάτω πλείους
[2, 14]   φαίνεται καὶ κινούμενα πλείους μιᾶς  (φορὰς   ἔξω τῆς πρώτης, ὥστε καὶ
[2, 12]   τῷ δ´ ἑνὶ σώματι πολλὰς  φοράς.   Καὶ ἔτι διὰ τόδε ἓν
[2, 12]   τὸ σχῆμα, περί τε τῆς  φορᾶς   καὶ τῆς τάξεως αὐτῶν. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ
[2, 12]   τὰ πλεῖον ἀπέχοντα τῆς πρώτης  φορᾶς   κινεῖται πλείους κινήσεις, ἀλλὰ τὰ
[2, 1]   ἔχειν τρόπον περὶ τῆς πρώτης  φορᾶς,   οὐ μόνον αὐτοῦ περὶ τῆς
[2, 6]   μή ἐστιν ἀκμὴ αὐτοῦ τῆς  φορᾶς,   οὐδ´ ἂν ἀνωμαλία εἴη·
[2, 6]   ἀνὰ μέσον. Τῆς δὲ κύκλῳ  φορᾶς   οὐκ ἔστιν οὔτε ὅθεν οὔτε
[2, 7]   τοῦ ἀέρος ὑπὸ τῆς ἐκείνων  φορᾶς.   Πέφυκε γὰρ κίνησις ἐκπυροῦν
[2, 12]   πλανωμένων ἓν ὁτιοῦν πλείους φέρεται  φοράς.   Ταύτῃ τε οὖν ἀνισάζει
[2, 1]   διὰ τὴν δίνησιν θάττονος τυγχάνοντα  φορᾶς   τῆς οἰκείας ῥοπῆς ἔτι σώζεσθαι
[2, 14]   μέσου κειμένη φέρεται, δύο κινεῖσθαι  φοράς.   Τούτου δὲ συμβαίνοντος ἀναγκαῖον γίγνεσθαι
[2, 2]   διὰ τὸ ἐναντίας εἶναι τὰς  φοράς,   ὥστε συμβαίνειν ἡμᾶς μὲν εἶναι
[2, 13]   ἐκ τοῦ πάσας τεθεωρηκέναι τὰς  διαφοράς.   Ἀναξιμένης δὲ καὶ Ἀναξαγόρας καὶ
[2, 10]   ἐγγυτάτω τῆς ἁπλῆς καὶ πρώτης  περιφορᾶς   ἐν πλείστῳ χρόνῳ διιέναι τὸν
[2, 2]   τοῦ δ´ οὐρανοῦ ἀρχὴ τῆς  περιφορᾶς,   ὅθεν αἱ ἀνατολαὶ τῶν ἄστρων,
[2, 2]   τοὐναντίον. Ἀλλὰ τῆς μὲν δευτέρας  περιφορᾶς,   οἷον τῆς τῶν πλανήτων, ἡμεῖς
[2, 4]   δέδεικται δ´ ὅτι τῆς ἐσχάτης  περιφορᾶς   οὔτε κενόν ἐστιν ἔξωθεν οὔτε
[2, 2]   ὑπάρχειν τοῖς σώμασι τοῖς τελείοις  πάσας.   Ἔστι δὲ τὸ μὲν ἄνω
[2, 14]   μὲν τοῖς κατὰ μῆνα σχηματισμοῖς  πάσας   λαμβάνει τὰς διαιρέσεις (καὶ γὰρ
[2, 13]   τοῦτο δ´ ἐστὶν ἐκ τοῦ  πάσας   τεθεωρηκέναι τὰς διαφοράς. Ἀναξιμένης δὲ
[2, 4]   τι ἄλλο σχῆμα γένοιτο μὴ  ἴσας   ἔχον τὰς ἐκ τοῦ μέσου
[2, 13]   τὴν γῆν εἴ τις ἀφείη  μετεωρίσας,   οὐκ ἂν φέροιτο. Νῦν δ´
[2, 2]   τέτταρας παρέλιπον οὐθὲν ἧττον κυρίας  οὔσας·   οὐθὲν γὰρ ἐλάττω διαφορὰν ἔχει
[2, 1]   περιέχει τὰς ἀτελεῖς καὶ τὰς  ἐχούσας   πέρας καὶ παῦλαν, αὐτὴ μὲν
[2, 13]   τὰ φαινόμενα τοὺς λόγους καὶ  τὰς   αἰτίας ζητοῦντες, ἀλλὰ πρός τινας
[2, 13]   Οἱ μὲν οὖν πλεῖστοι περὶ  τὰς   αἰτίας ταύτας διατρίβουσιν· εἰσὶ δέ
[2, 12]   ὑπεροχὴν εἶναι τῆς πρώτης πρὸς  τὰς   ἄλλας, εἴη δ´ ἂν ἥδε
[2, 2]   δύναμιν ἀρχῆς τὸ ἄνω πρὸς  τὰς   ἄλλας ἰδέας. Διά τε δὴ
[2, 14]   σελήνης ἐκλείψεις τοιαύτας ἂν εἶχον  τὰς   ἀποτομάς· νῦν γὰρ ἐν μὲν
[2, 2]   τῷ τοῦ παντὸς σώματι ταύτας  τὰς   ἀρχάς. Εὐθὺς γὰρ πρῶτον, εἰ
[2, 1]   καὶ αὕτη τέλειος οὖσα περιέχει  τὰς   ἀτελεῖς καὶ τὰς ἐχούσας πέρας
[2, 10]   τῷ τὰς μὲν εἶναι θάττους  τὰς   δὲ βραδυτέρας· ἐπεὶ γὰρ ὑπόκειται
[2, 2]   τὸ δεξιὸν καὶ τὸ ἀριστερόν,  τὰς   δὲ τέτταρας παρέλιπον οὐθὲν ἧττον
[2, 10]   ἁπλῆν τ´ εἶναι (καὶ ταχίστην,  τὰς   δὲ τῶν ἄλλων βραδυτέρας τε
[2, 2]   Περὶ μὲν οὖν τῶν κατὰ  τὰς   δια (στάσεις τῶν μορίων καὶ
[2, 14]   κατὰ μῆνα σχηματισμοῖς πάσας λαμβάνει  τὰς   διαιρέσεις (καὶ γὰρ εὐθεῖα γίνεται
[2, 2]   καὶ τὸ ἀριστερόν· ταύτας γὰρ  τὰς   διαστάσεις εὔλογον ὑπάρχειν τοῖς σώμασι
[2, 13]   ἐστὶν ἐκ τοῦ πάσας τεθεωρηκέναι  τὰς   διαφοράς. Ἀναξιμένης δὲ καὶ Ἀναξαγόρας
[2, 14]   γῆν καὶ ἀκίνητον, διά τε  τὰς   εἰρημένας αἰτίας, καὶ διότι τὰ
[2, 4]   σχῆμα γένοιτο μὴ ἴσας ἔχον  τὰς   ἐκ τοῦ μέσου γραμμάς, οἷον
[2, 10]   Συμβαίνει δὲ κατὰ λόγον γίγνεσθαι  τὰς   ἑκάστου κινήσεις τοῖς ἀποστήμασι τῷ
[2, 14]   ἀμφίκυρτος καὶ κοίλη) περὶ δὲ  τὰς   ἐκλείψεις ἀεὶ κυρτὴν ἔχει τὴν
[2, 1]   οὖσα περιέχει τὰς ἀτελεῖς καὶ  τὰς   ἐχούσας πέρας καὶ παῦλαν, αὐτὴ
[2, 14]   τοὺς ὑπολαμβάνοντας συνάπτειν τὸν περὶ  τὰς   Ἡρακλείας στήλας τόπον τῷ περὶ
[2, 2]   βάθους. Ἔτι δ´ ἄλλως κατὰ  τὰς   κινήσεις· ἀρχὰς γὰρ ταύτας λέγω
[2, 2]   Διά τε δὴ τὸ παραλείπειν  τὰς   κυριωτέρας ἀρχὰς δίκαιον αὐτοῖς ἐπιτιμᾶν,
[2, 12]   μικρὰς εὐπορίας ἀγαπᾷ περὶ ὧν  τὰς   μεγίστας ἔχομεν ἀπορίας. Ἔστι δὲ
[2, 10]   ἑκάστου κινήσεις τοῖς ἀποστήμασι τῷ  τὰς   μὲν εἶναι θάττους τὰς δὲ
[2, 5]   πιστεύειν, πότερον ἀνθρωπίνως καρτερώτερον.  Τὰς   μὲν οὖν ἀκριβεστέρας ἀνάγκας, ὅταν
[2, 7]   αὐτὰ ἐκπυροῦται οὕτως ὥστε τήκεσθαι  τὰς   μολυβδίδας, καὶ ἐπείπερ αὐτὰ ἐκπυροῦται,
[2, 8]   ἐπεὶ κινούμενα μὲν δι´ αὑτῶν  τὰς   οἰκείας κινεῖσθαι κινήσεις εὔλογον, ταύτας
[2, 13]   ἐγένετο φιλοσόφημα πᾶσιν· τὸ δὲ  τὰς   περὶ τούτου λύσεις μὴ μᾶλλον
[2, 2]   καὶ τὸ ἀριστερόν, ἔτι πρότερον  τὰς   προτέρας ὑποληπτέον ὑπάρχειν ἀρχὰς ἐν
[2, 13]   τῆς γῆς. Διὸ καὶ τὰς  τῆς   σελήνης ἐκλείψεις πλείους τὰς
[2, 9]   μέγεθος. Ὑποθέμενοι δὲ ταῦτα καὶ  τὰς   ταχυτῆτας ἐκ τῶν ἀποστάσεων ἔχειν
[2, 13]   ἐπιπρόσθησιν τῆς γῆς. Διὸ καὶ  τὰς   τῆς σελήνης ἐκλείψεις πλείους
[2, 13]   τῆς σελήνης ἐκλείψεις πλείους  τὰς   τοῦ ἡλίου γίγνεσθαί φασιν· τῶν
[2, 2]   περὶ τούτων ἐν τοῖς περὶ  τὰς   τῶν ζῴων κινήσεις διὰ τὸ
[2, 2]   ἐστι διὰ τὸ ἐναντίας εἶναι  τὰς   φοράς, ὥστε συμβαίνειν ἡμᾶς μὲν
[2, 8]   ἀστέρας τοὺς ἐνδεδεμένους, τοὺς δὲ  πλάνητας   μὴ στίλβειν· οἱ μὲν γὰρ
[2, 9]   Ὑποθέμενοι δὲ ταῦτα καὶ τὰς  ταχυτῆτας   ἐκ τῶν ἀποστάσεων ἔχειν τοὺς
[2, 14]   ἰδεῖν δ´ οὐ χαλεπὸν μικρὸν  ἐπιτείναντας,   καὶ διελόντας πῶς ἀξιοῦμεν ὁποσονοῦν
[2, 14]   ἀμφοτέρους τοὺς τόπους τοὺς ἐσχάτους  ὄντας   τὸ γένος αὐτῶν ἐστιν, ὡς
[2, 13]   Ὅλως δὲ πρὸς τοὺς οὕτω  λέγοντας   περὶ τῆς κινήσεως οὐ περὶ
[2, 12]   τὸ φαινόμενον, αἰδοῦς ἀξίαν εἶναι  νομίζοντας   τὴν προθυμίαν μᾶλλον θράσους,
[2, 14]   οὐ χαλεπὸν μικρὸν ἐπιτείναντας, καὶ  διελόντας   πῶς ἀξιοῦμεν ὁποσονοῦν μέγεθος φέρεσθαι
[2, 14]   μεθισταμένοις οὕτω βραχύ. Διὸ τοὺς  ὑπολαμβάνοντας   συνάπτειν τὸν περὶ τὰς Ἡρακλείας
[2, 8]   ὄψις· πρὸς δὲ τοὺς  μένοντας   κραδαίνεται διὰ τὸ μῆκος, ἀποτεινομένη
[2, 12]   ἐπὶ πλεῖον σύνεσιν, καίπερ μικρὰς  ἔχοντας   ἀφορμὰς καὶ τοσαύτην ἀπόστασιν ἀπέχοντας
[2, 12]   ἔχοντας ἀφορμὰς καὶ τοσαύτην ἀπόστασιν  ἀπέχοντας   τῶν περὶ αὐτὰ συμβαινόντων· ὅμως
[2, 12]   εὐπορίας ἀγαπᾷ περὶ ὧν τὰς  μεγίστας   ἔχομεν ἀπορίας. Ἔστι δὲ πολλῶν
[2, 12]   πλείους κινήσεις, ἀλλὰ τὰ μεταξὺ  πλείστας.   Εὔλογον γὰρ ἂν δόξειεν εἶναι
[2, 12]   μίαν κινουμένου φορὰν τὸ πλησιαίτατον  ἐλαχίστας   κινεῖσθαι κινήσεις, οἷον δύο, τὸ
[2, 14]   ἂν αἱ τῆς σελήνης ἐκλείψεις  τοιαύτας   ἂν εἶχον τὰς ἀποτομάς· νῦν
[2, 2]   τις θαυμάσειεν ὅτι δύο μόνας  ταύτας   ἀρχὰς ἔλεγον, τὸ δεξιὸν καὶ
[2, 2]   τὸ δεξιὸν καὶ τὸ ἀριστερόν·  ταύτας   γὰρ τὰς διαστάσεις εὔλογον ὑπάρχειν
[2, 8]   τὰς οἰκείας κινεῖσθαι κινήσεις εὔλογον,  ταύτας   δ´ οὐ φαίνεται κινούμενα, δῆλον
[2, 13]   οὖν πλεῖστοι περὶ τὰς αἰτίας  ταύτας   διατρίβουσιν· εἰσὶ δέ τινες οἳ
[2, 2]   δίκαιον αὐτοῖς ἐπιτιμᾶν, καὶ διότι  ταύτας   ἐν ἅπασιν ὁμοίως ἐνόμιζον ὑπάρχειν.
[2, 2]   κατὰ τὰς κινήσεις· ἀρχὰς γὰρ  ταύτας   λέγω ὅθεν ἄρχονται πρῶτον αἱ
[2, 2]   προσάπτειν τῷ τοῦ παντὸς σώματι  ταύτας   τὰς ἀρχάς. Εὐθὺς γὰρ πρῶτον,
[2, 2]   δ´ ἄλλως κατὰ τὰς κινήσεις·  ἀρχὰς   γὰρ ταύτας λέγω ὅθεν ἄρχονται
[2, 2]   δὴ τὸ παραλείπειν τὰς κυριωτέρας  ἀρχὰς   δίκαιον αὐτοῖς ἐπιτιμᾶν, καὶ διότι
[2, 2]   θαυμάσειεν ὅτι δύο μόνας ταύτας  ἀρχὰς   ἔλεγον, τὸ δεξιὸν καὶ τὸ
[2, 2]   πρότερον τὰς προτέρας ὑποληπτέον ὑπάρχειν  ἀρχὰς   ἐν αὐτῷ. Διώρισται μὲν οὖν
[2, 2]   τοῦ παντὸς σώματι ταύτας τὰς  ἀρχάς.   Εὐθὺς γὰρ πρῶτον, εἰ τὸ
[2, 8]   τιμίων ὑπεριδεῖν, ἀλλ´ ἔοικεν ὥσπερ  ἐπίτηδες   ἀφελεῖν πάντα δι´ ὧν ἐνεδέχετο
[2, 4]   ἐκ τοῦ μέσου γραμμάς, οἷον  φακοειδὲς   ᾠοειδές· ἐν ἅπασι γὰρ
[2, 4]   τὸ ἐν τῇ ἐσχάτῃ περιφορᾷ,  σφαιροειδὲς   ἂν εἴη τὸ τὴν κύκλῳ
[2, 14]   περὶ αὐτῆς. Σχῆμα δ´ ἔχειν  σφαιροειδὲς   ἀναγκαῖον αὐτήν· ἕκαστον γὰρ τῶν
[2, 14]   λόγον ἀναγκαῖον εἶναι τὸ σχῆμα  σφαιροειδὲς   αὐτῆς, καὶ ὅτι πάντα φέρεται
[2, 2]   δεῖ γὰρ ἀπορεῖν διὰ τὸ  σφαιροειδὲς   εἶναι τὸ σχῆμα τοῦ παντός,
[2, 4]   ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Δ' Σχῆμα δ´ ἀνάγκη  σφαιροειδὲς   ἔχειν τὸν οὐρανόν· τοῦτο γὰρ
[2, 14]   δὲ πέφυκε πρὸς τὸ φύσει  σφαιροειδές.   οὖν ἐστι σφαιροειδής,
[2, 4]   συνεχὲς κείμενον περὶ τὸ  σφαιροειδὲς   καὶ αὐτὸ τοιοῦτον ἀναγκαῖον εἶναι·
[2, 11]   δὲ σχῆμα τῶν ἄστρων ἑκάστου  σφαιροειδὲς   μάλιστ´ ἄν τις εὐλόγως ὑπολάβοι.
[2, 8]   αὑτῶν, εὐλόγως ἂν ἑκάτερον εἴη  σφαιροειδές·   οὕτω γὰρ μάλιστα τὸ μὲν
[2, 4]   τὸ γὰρ τῷ σφαιροειδεῖ συνεχὲς  σφαιροειδές.   Ὡσαύτως δὲ καὶ τὰ πρὸς
[2, 4]   μέσου γραμμάς, οἷον φακοειδὲς  ᾠοειδές·   ἐν ἅπασι γὰρ συμβήσεται καὶ
[2, 13]   μηδενὸς ἐμποδίζοντος. Ἀλλὰ μὴν οὐδ´  ἀληθές   ἐστι τὸ λεγόμενον. Κατὰ συμβεβηκὸς
[2, 6]   χρόνῳ δυνατόν) εἰ οὖν τοῦτ´  ἀληθές,   οὐκ ἂν εἴη ἀεὶ ἐπίτασις
[2, 13]   Κατὰ συμβεβηκὸς μέντοι τοῦτό γ´  ἀληθές,   ὡς ἀναγκαῖον μένειν ἐπὶ τοῦ
[2, 9]   εἰπόντων, οὐ μὴν οὕτως ἔχει  τἀληθές.   Δοκεῖ γάρ τισιν ἀναγκαῖον εἶναι
[2, 14]   κάτω φορᾶς· βέλτιον δὲ τιθέναι  τἀληθές,   καὶ φάναι τοῦτο συμβαίνειν διὰ
[2, 13]   ἀπορίας. Πᾶσι γὰρ ἡμῖν τοῦτο  σύνηθες,   μὴ πρὸς τὸ πρᾶγμα ποιεῖσθαι
[2, 6]   καὶ ἐν ποίοις σχήμασι καὶ  τίνες   αἱ κινήσεις αὐτῶν. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ζ'
[2, 14]   ὃν καὶ τῶν φυσιολόγων λέγουσί  τινες   γενέσθαι. Πλὴν ἐκεῖνοι μὲν βίαν
[2, 2]   νῦν. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β' Ἐπειδὴ δέ  τινές   εἰσιν οἵ φασιν εἶναί τι
[2, 13]   αἰτίας ταύτας διατρίβουσιν· εἰσὶ δέ  τινες   οἳ διὰ τὴν ὁμοιότητά φασιν
[2, 13]   τόπου τῆς γῆς ταύτην ἔχουσί  τινες   τὴν δόξαν, ὁμοίως δὲ καὶ
[2, 1]   οὐρανὸς οὔτ´ ἐνδέχεται φθαρῆναι, καθάπερ  τινές   φασιν αὐτόν, ἀλλ´ ἔστιν εἷς
[2, 14]   ἔνιοι γὰρ ἐν Αἰγύπτῳ μὲν  ἀστέρες   ὁρῶνται καὶ περὶ Κύπρον, ἐν
[2, 14]   οὐ μόνον ἐκ τούτων δῆλον  περιφερὲς   ὂν τὸ σχῆμα τῆς γῆς,
[2, 8]   μὴ στίλβειν· οἱ μὲν γὰρ  πλάνητες   ἐγγύς εἰσιν, ὥστ´ ἐγκρατὴς οὖσα
[2, 13]   δίνησιν· ταύτην γὰρ τὴν αἰτίαν  πάντες   λέγουσιν ἐκ τῶν ἐν τοῖς
[2, 13]   δίνης. Διὸ δὴ τὴν γῆν  πάντες   ὅσοι τὸν οὐρανὸν γεννῶσιν, ἐπὶ
[2, 9]   τὸ πᾶν εἴτε πυρός, ὥσπερ  πάντες   φασίν, ἀναγκαῖον ποιεῖν ὑπερφυᾶ τῷ
[2, 8]   τόπον, ὅπερ φαίνεταί τε καὶ  πάντες   φασίν. Ἔτι δὲ πάντα μὲν
[2, 13]   τῆς θέσεως οὐ τὴν αὐτὴν  ἅπαντες   ἔχουσι δόξαν, ἀλλὰ τῶν πλείστων
[2, 13]   οὐ γὰρ τὸν αὐτὸν τρόπον  ἅπαντες   ὑπολαμβάνουσιν, ἀλλ´ ὅσοι μὲν μηδ´
[2, 1]   ἐοίκασι γὰρ καὶ τοῦτον οἱ  συστήσαντες   τὸν λόγον τὴν αὐτὴν ἔχειν
[2, 14]   οἱ δ´ ἐπὶ τοῦ μέσου  θέντες   ἴλλεσθαι καὶ κινεῖσθαί φασι περὶ
[2, 13]   φασιν, ἐπ´ ἄπειρον αὐτὴν ἐρριζῶσθαι  λέγοντες,   ὥσπερ Ξενοφάνης Κολοφώνιος, ἵνα
[2, 13]   καὶ δόξας αὑτῶν τὰ φαινόμενα  προσέλκοντες   καὶ πειρώμενοι συγκοσμεῖν. Πολλοῖς δ´
[2, 7]   πέφυκεν· ὥσπερ γὰρ οἱ πύρινα  φάσκοντες   εἶναι διὰ τοῦτο λέγουσιν, ὅτι
[2, 9]   πάσχειν χωρὶς αἰσθήσεως. Οἱ γὰρ  ὑπερβάλλοντες   ψόφοι διακναίουσι καὶ τῶν ἀψύχων
[2, 2]   καὶ τὸ ἀριστερὸν πρὸς ἡμᾶς  ἐπαναφέροντες·   γὰρ κατὰ τὰ ἡμέτερα
[2, 2]   ἄνω. Καὶ οἱ μὲν ἐκεῖ  οἰκοῦντες   ἐν τῷ ἄνω εἰσὶν ἡμισφαιρίῳ
[2, 4]   στερεοῖς. Ἔτι δὲ καὶ οἱ  διαιροῦντες   εἰς ἐπίπεδα καὶ ἐξ ἐπιπέδων
[2, 13]   τοὺς λόγους καὶ τὰς αἰτίας  ζητοῦντες,   ἀλλὰ πρός τινας λόγους καὶ
[2, 13]   Κολοφώνιος, ἵνα μὴ πράγματ´ ἔχωσι  ζητοῦντες   τὴν αἰτίαν· διὸ καὶ Ἐμπεδοκλῆς
[2, 4]   καὶ ἐξ ἐπιπέδων τὰ σώματα  γεννῶντες   μεμαρτυρηκέναι φαίνονται τούτοις· μόνην γὰρ
[2, 12]   ἄλλους ἀστέρας λέγουσιν οἱ πάλαι  τετηρηκότες   ἐκ πλείστων ἐτῶν Αἰγύπτιοι καὶ
[2, 8]   τῶν κύκλων· ἕκαστον γὰρ δὴ  ὁμοταχὲς   ἔσται τῷ κύκλῳ καθ´ ὃν
[2, 4]   κύκλῳ περιφερόμενον φοράν. Καὶ τὸ  συνεχὲς   ἄρα ἐκείνῳ· τὸ γὰρ τῷ
[2, 4]   ἐστιν, τὸ δὲ τῷ σφαιροειδεῖ  συνεχὲς   κείμενον περὶ τὸ σφαιροειδὲς
[2, 9]   ποιεῖ ψόφον· ἐν φερομένῳ δὲ  συνεχὲς   καὶ μὴ ποιοῦν πληγὴν ἀδύνατον
[2, 8]   τοῦτο συμβήσεται καὶ ὅτι δέδεικται  συνεχὲς   ὂν τὸ ὅλον. Ἔτι δ´
[2, 4]   ἐκείνῳ· τὸ γὰρ τῷ σφαιροειδεῖ  συνεχὲς   σφαιροειδές. Ὡσαύτως δὲ καὶ τὰ
[2, 4]   ἀχθεῖσα ἐπὶ τὴν βάσιν, ἐφ´  ἧς   ΑΔ, ἐλάττων ἐστὶ τῶν ἐκ
[2, 4]   ΑΓ, καὶ ἐπεζεύχθω ἐφ´  ἧς   ΒΓ. οὖν ἀχθεῖσα ἐπὶ
[2, 4]   τοῦ ὕδατος ἐπιφάνεια, ἐφ´  ἧς   ΒΕΓ. Ὅτι μὲν οὖν σφαιροειδής
[2, 13]   κυκλοτερῆ τὸν ὄγκον εἶναι τῆς  γῆς·   ἀλλ´ ἔτι προστιθέασι, καὶ φασὶ
[2, 14]   τὸν ὄγκον ἀναγκαῖον εἶναι τῆς  γῆς,   ἀλλὰ καὶ μὴ μέγαν πρὸς
[2, 14]   περιφερὲς ὂν τὸ σχῆμα τῆς  γῆς,   ἀλλὰ καὶ σφαίρας οὐ μεγάλης·
[2, 13]   εἰρημένον οὐκ ἴδιόν ἐστι τῆς  γῆς.   Ἀλλὰ μὴν οὐκ ἀναγκαῖον. Οὐ
[2, 14]   τῆς γῆς ἐπιπρόσθησιν, τῆς  γῆς   ἂν εἴη περιφέρεια τοῦ σχήματος
[2, 13]   ποτε μικρὸν μὲν μόριον τῆς  γῆς,   ἂν μετεωρισθὲν ἀφεθῇ, φέρεται καὶ
[2, 14]   ἐστι μέσον, διότι τῆς  γῆς.   Ἀνάγκη δὴ πρὸς τὸ τοῦ
[2, 13]   πρὸς τὸ μέσον ἴδιον τῆς  γῆς.   (Ἄτοπον δὲ καὶ τοῦτο μὲν
[2, 13]   ἄδηλα διὰ τὴν ἐπιπρόσθησιν τῆς  γῆς.   Διὸ καὶ τὰς τῆς σελήνης
[2, 13]   ταῦτα ἄπειρον τὸ κάτω τῆς  γῆς   εἶναί φασιν, ἐπ´ ἄπειρον αὐτὴν
[2, 13]   ΙΓ' Λοιπὸν δὲ περὶ τῆς  γῆς   εἰπεῖν, οὗ τε τυγχάνει κειμένη,
[2, 14]   ἐπείπερ ἐκλείπει διὰ τὴν τῆς  γῆς   ἐπιπρόσθησιν, τῆς γῆς ἂν
[2, 13]   μὴ πλατὺ τὸ σχῆμα τῆς  γῆς   ἐστι, διὰ τοῦτο μὲν οὐκ
[2, 14]   οὐ γὰρ αὐτῆς γε τῆς  γῆς   ἐστιν· καὶ γὰρ ἂν τῶν
[2, 14]   δὲ ταὐτὸ μέσον εἶναι τῆς  γῆς   καὶ τοῦ παντός· φέρεται γὰρ
[2, 13]   αὐτὸν λόγον ὄντα περὶ τῆς  γῆς   καὶ τοῦ ὕδατος τοῦ ὀχοῦντος
[2, 14]   ἔχοντα καὶ τὰ μόρια τῆς  γῆς   κατὰ φύσιν· πότερον ὅτι τοῦ
[2, 14]   γὰρ καὶ ἐπὶ τὸ τῆς  γῆς   μέσον, ἀλλὰ κατὰ συμβεβηκός,
[2, 14]   φέρεται καὶ πρὸς τὸ τῆς  γῆς   μέσον, σημεῖον ὅτι τὰ φερόμενα
[2, 8]   ἠρεμεῖν ἀδύνατον ἠρεμούσης γε τῆς  γῆς·   οὐ γὰρ ἂν ἐγίγνετο τὰ
[2, 14]   τυχόντος ἐπὶ ὅλης τῆς  γῆς·   οὐ γὰρ διὰ μικρότητα
[2, 13]   λόγον, εἰ μὴ φύσει τῆς  γῆς   οὗτος τόπος ἦν. Ὅσα
[2, 14]   ἐπὶ τοῦ μέσου κειμένης τῆς  γῆς.   Περὶ μὲν οὖν τοῦ τόπου
[2, 14]   τοῦ μέσου καὶ σφαιροειδοῦς τῆς  γῆς   πολλαπλάσιον βάρος ἐπιγένοιτο πρὸς θάτερον
[2, 13]   δίνησιν ἐφέρετο τὰ μόρια τῆς  γῆς   πρὸς τὸ μέσον· νῦν δὲ
[2, 13]   μὲν οὖν τοῦ τόπου τῆς  γῆς   ταύτην ἔχουσί τινες τὴν δόξαν,
[2, 13]   εἰπὼν ὡς εἴ περ ἀπείρονα  γῆς   τε βάθη καὶ δαψιλὸς αἰθήρ,
[2, 13]   χώραν, εἶναι δὲ πῦρ μὲν  γῆς   τιμιώτερον, τὸ δὲ πέρας τοῦ
[2, 13]   ὥσπερ ἀὴρ ὕδατος κουφότερον, καὶ  γῆς   ὕδωρ· ὥστε πῶς οἷόν τε
[2, 14]   μέσον φέρεται, καὶ τὸ τῆς  γῆς.   Φανερὸν τοίνυν ὅτι ἀνάγκη ἐπὶ
[2, 13]   θᾶττον φερομένην τὴν τῆς  γῆς   φορὰν κωλύειν, καθάπερ τὸ ἐν
[2, 13]   ἀπόκρυψιν φαίνεται ποιούμενος ὑπὸ τῆς  γῆς,   ὡς δέον, εἴπερ ἦν σφαιροειδής,
[2, 14]   τοῦ ὅλου καὶ τὸ τῆς  γῆς·   ὥστε οὐ μενεῖ ἐπὶ
[2, 13]   μεγέθους πολλοῦ ἐναπολαμβάνεσθαι τοῦ τῆς  γῆς.   Ὥστε τοῦτο μὲν ὑπάρξει, κἂν
[2, 12]   πράξεως, τῷ δ´ ἐγγύτατα διὰ  ὀλίγης   καὶ μιᾶς, τοῖς δὲ πορρωτέρω
[2, 9]   πρὸς ἄλληλα γὰρ φωνῆς καὶ  σιγῆς   εἶναι τὴν διάγνωσιν· ὥστε καθάπερ
[2, 13]   δὲ πλατεῖα καὶ τὸ σχῆμα  τυμπανοειδής·   (ποιοῦνται δὲ τεκμήριον ὅτι δύνων
[2, 11]   καὶ φθίνουσα τὰ μὲν πλεῖστα  μηνοειδὴς   ἀμφίκυρτος, ἅπαξ δὲ διχότομος.
[2, 4]   ἅπτεται τῆς ἐπάνω σφαίρας. Ὥστε  σφαιροειδὴς   ἂν εἴη πᾶσα· πάντα γὰρ
[2, 4]   ἐκ τοῦ κέντρου ἁπτομένη περιφερής·  σφαιροειδὴς   ἄρα τοῦ ὕδατος ἐπιφάνεια,
[2, 14]   ἐστι σφαιροειδής, φύσει γε  σφαιροειδής.   Δεῖ δ´ ἕκαστον λέγειν τοιοῦτον
[2, 8]   δόξειεν τε (ὅλος οὐρανὸς  σφαιροειδὴς   εἶναι καὶ ἕκαστον τῶν ἄστρων.
[2, 4]   ἧς ΒΕΓ. Ὅτι μὲν οὖν  σφαιροειδής   ἐστιν κόσμος, δῆλον ἐκ
[2, 4]   διὰ τοῦτο φανερὸν εἴη ὅτι  σφαιροειδής   ἐστιν οὐρανός. Ἀλλὰ μὴν
[2, 4]   (ἡ δὲ τοῦ ὕδατος ἐπιφάνεια  σφαιροειδής   ἐστιν, τὸ δὲ τῷ σφαιροειδεῖ
[2, 14]   φύσει σφαιροειδές. οὖν ἐστι  σφαιροειδής,   φύσει γε σφαιροειδής. Δεῖ
[2, 14]   τὸν τρόπον, ὥστε φανερὸν ὅτι  σφαιροειδὴς   γένεσις αὐτῆς, εἴτ´ ἀγένητος
[2, 13]   Ὥστε τοῦτο μὲν ὑπάρξει, κἂν  σφαιροειδὴς   μὲν ᾖ, τηλικαύτη δὲ τὸ
[2, 11]   τῶν περὶ τὴν ὄψιν ὅτι  σφαιροειδής·   οὐ γὰρ ἂν ἐγίνετο αὐξανομένη
[2, 14]   εἴη περιφέρεια τοῦ σχήματος αἰτία  σφαιροειδὴς   οὖσα. Ἔτι δὲ διὰ τῆς
[2, 13]   γῆς, ὡς δέον, εἴπερ ἦν  σφαιροειδής,   περιφερῆ γίνεσθαι τὴν ἀποτομήν, οὐ
[2, 13]   τοῖς μὲν γὰρ δοκεῖ εἶναι  σφαιροειδής,   τοῖς δὲ πλατεῖα καὶ τὸ
[2, 1]   ἄφθαρτος καὶ ἀγένητος, ἔτι δ´  ἀπαθὴς   πάσης θνητῆς δυσχερείας ἐστίν, πρὸς
[2, 1]   διὰ τὸ μηδεμιᾶς προσδεῖσθαι βιαίας  ἀνάγκης,   κατέχει κωλύουσα φέρεσθαι πεφυκότα
[2, 13]   ποιεῖσθαι τὴν κίνησιν· ὥστ´ ἐξ  ἀνάγκης   μένειν. Τοῦτο δὲ λέγεται κομψῶς
[2, 8]   οὐθαμῶς εὔλογον· εἴτε γὰρ ἐξ  ἀνάγκης   τὸ τὸν μείζω κύκλον φερόμενον
[2, 14]   γῆς, ἀλλὰ καὶ σφαίρας οὐ  μεγάλης·   οὐ γὰρ ἂν οὕτω ταχὺ
[2, 5]   δὲ τῆς κινήσεως αὐτοῦ, ὅτι  ὁμαλής   ἐστι καὶ οὐκ ἀνώμαλος, ἐφεξῆς
[2, 4]   τὸ εἶναι μόνη συνεχὴς καὶ  ὁμαλὴς   καὶ ἀΐδιος, ἐν ἑκάστῳ δὲ
[2, 12]   δὲ καὶ δρόμου δεῖ καὶ  πάλης   καὶ κονίσεως, πάλιν δ´ ἑτέρῳ
[2, 14]   ὁρίζων κύκλος, ὥστε τὰ (ὑπὲρ  κεφαλῆς   ἄστρα μεγάλην ἔχειν τὴν μεταβολήν,
[2, 13]   ζητοῦντες τὴν αἰτίαν· διὸ καὶ  Ἐμπεδοκλῆς   οὕτως ἐπέπληξεν, εἰπὼν ὡς εἴ
[2, 13]   αὐτῆς αἴτιον, οἱ δ´ ὥσπερ  Ἐμπεδοκλῆς,   τὴν τοῦ οὐρανοῦ φορὰν κύκλῳ
[2, 1]   ἔτι σώζεσθαι τοσοῦτον χρόνον, καθάπερ  Ἐμπεδοκλῆς   φησιν. Ἀλλὰ μὴν οὐδ´ ὑπὸ
[2, 5]   ἂν δόξειεν εἶναι σημεῖον  πολλῆς   εὐηθείας πολλῆς προθυμίας. Οὐ
[2, 5]   σημεῖον πολλῆς εὐηθείας  πολλῆς   προθυμίας. Οὐ μὴν δίκαιόν γε
[2, 14]   φορὰ τῶν μορίων καὶ  ὅλης   αὐτῆς κατὰ φύσιν ἐπὶ
[2, 14]   μορίου τοῦ τυχόντος ἐπὶ  ὅλης   τῆς γῆς· οὐ γὰρ διὰ
[2, 10]   ἤδη τὸ μὲν ἐγγυτάτω τῆς  ἁπλῆς   καὶ πρώτης περιφορᾶς ἐν πλείστῳ
[2, 2]   φαμεν. Δῆλον τοίνυν ὅτι  ἀφανὴς   πόλος ἐστὶ τὸ ἄνω. Καὶ
[2, 13]   ἄπειρον αὐτὴν ἐρριζῶσθαι λέγοντες, ὥσπερ  Ξενοφάνης   Κολοφώνιος, ἵνα μὴ πράγματ´
[2, 14]   τάξις, ὡς ἐπὶ τοῦ μέσου  κειμένης   τῆς γῆς. Περὶ μὲν οὖν
[2, 13]   τοῦ πάσας τεθεωρηκέναι τὰς διαφοράς.  Ἀναξιμένης   δὲ καὶ Ἀναξαγόρας καὶ Δημόκριτος
[2, 14]   οὐκ οὖσα μεγάλη· μικρᾶς γὰρ  γιγνομένης   μεταστάσεως ἡμῖν πρὸς μεσημβρίαν καὶ
[2, 14]   τὸ λεγόμενον ὥσπερ ἂν εἰ  γιγνομένης   τὸν τρόπον ὃν καὶ τῶν
[2, 13]   ἰσχυρῶς μὲν ὁμοίως δὲ πάντῃ  τεινομένης,   ὅτι οὐ διαρραγήσεται, καὶ τοῦ
[2, 7]   κυκλικοῦ σώματος σφαῖραν ὄντος ἀνάγκη  φερομένης   ἐκείνης ἐκθερμαίνεσθαι, καὶ ταύτῃ μάλιστα
[2, 8]   κυλιόμενον στρέφεσθαι ἀνάγκη, τῆς δὲ  σελήνης   ἀεὶ δῆλόν ἐστι τὸ καλούμενον
[2, 13]   γῆς. Διὸ καὶ τὰς τῆς  σελήνης   ἐκλείψεις πλείους τὰς τοῦ
[2, 14]   οὔτε γὰρ ἂν αἱ τῆς  σελήνης   ἐκλείψεις τοιαύτας ἂν εἶχον τὰς
[2, 9]   τάχει φερομένων· ἡλίου δὲ καὶ  σελήνης,   ἔτι τε τοσούτων τὸ πλῆθος
[2, 13]   βαρύτερα πρὸς τὸ μέσον τῆς  δίνης.   Διὸ δὴ τὴν γῆν πάντες
[2, 13]   αὐτὴν αἰτίαν. Καίτοι μήτε τῆς  δίνης   κωλυούσης μήτε τοῦ πλάτους, ἀλλ´
[2, 12]   σφαῖρα σῶμά τι τυγχάνει ὄν.  Ἐκείνης   ἂν οὖν κοινὸν εἴη τὸ
[2, 7]   σώματος σφαῖραν ὄντος ἀνάγκη φερομένης  ἐκείνης   ἐκθερμαίνεσθαι, καὶ ταύτῃ μάλιστα
[2, 14]   τῶν εἰρημένων τὸ αἴτιον τῆς  μονῆς.   Εἰ γὰρ φύσει πέφυκε φέρεσθαι
[2, 13]   περὶ τῆς κινήσεως καὶ τῆς  μονῆς   εἰρημένοι τρόποι πολλοὶ τυγχάνουσιν. Τὸ
[2, 13]   αὐτοῖς περὶ τῆς τοῦ πυρὸς  μονῆς   ἐπὶ τῶν ἐσχάτων. Θαυμαστὸν δὲ
[2, 13]   καὶ τὸ περὶ μὲν τῆς  μονῆς   ζητεῖν, περὶ δὲ τῆς φορᾶς
[2, 13]   τίς αἰτία τῇ γῇ τῆς  μονῆς   ἦν; Οὐ γὰρ δὴ καὶ
[2, 14]   μὲν οὖν τοῦ τόπου καὶ  μονῆς   καὶ κινήσεως, ὃν τρόπον ἔχει,
[2, 13]   δόξαν, ὁμοίως δὲ καὶ περὶ  μονῆς   καὶ κινήσεως· οὐ γὰρ τὸν
[2, 13]   ὑπολαμβανόμενα καὶ περὶ τόπου καὶ  μονῆς   καὶ κινήσεως, σχεδὸν ταῦτ´ ἐστίν.
[2, 13]   οὐκ ἂν ἠρεμοῖ. Καίτοι τῆς  μονῆς   οὐ τὸ πλάτος αἴτιον ἐξ
[2, 1]   ἄσχολον εἶναι καὶ πάσης ἀπηλλαγμένην  ῥαστώνης   ἔμφρονος, εἴ γε μηδ´ ὥσπερ
[2, 9]   ἐναντίαν σιγήν· πρὸς ἄλληλα γὰρ  φωνῆς   καὶ σιγῆς εἶναι τὴν διάγνωσιν·
[2, 9]   τὸ μὴ συνακούειν ἡμᾶς τῆς  φωνῆς   ταύτης, αἴτιον τούτου φασὶν εἶναι
[2, 5]   ὁμαλής ἐστι καὶ οὐκ ἀνώμαλος,  ἐφεξῆς   ἂν εἴη τῶν εἰρημένων διελθεῖν.
[2, 1]   τὴν πίστιν, καὶ διὰ τῆς  δόξης   τῆς παρὰ τῶν ἄλλως λεγόντων
[2, 14]   τῶν μειζόνων τῇ προώσει τῆς  ῥοπῆς.   Εἴτ´ οὖν ἐγένετο, τοῦτον ἀναγκαῖον
[2, 1]   θάττονος τυγχάνοντα φορᾶς τῆς οἰκείας  ῥοπῆς   ἔτι σώζεσθαι τοσοῦτον χρόνον, καθάπερ
[2, 14]   φαντασίας οὐ μόνον φανερὸν ὅτι  περιφερής,   ἀλλὰ καὶ τὸ μέγεθος οὐκ
[2, 4]   τῶν ἐκ τοῦ κέντρου ἁπτομένη  περιφερής·   σφαιροειδὴς ἄρα τοῦ ὕδατος
[2, 1]   κινεῖ συνεχῶς, ἄσχολον εἶναι καὶ  πάσης   ἀπηλλαγμένην ῥαστώνης ἔμφρονος, εἴ γε
[2, 1]   καὶ ἀγένητος, ἔτι δ´ ἀπαθὴς  πάσης   θνητῆς δυσχερείας ἐστίν, πρὸς δὲ
[2, 13]   αἰθήρ, ὡς διὰ πολλῶν δὴ  γλώσσης   ῥηθέντα ματαίως ἐκκέχυται στομάτων, ὀλίγον
[2, 14]   ἔχει τούτοις λύσιν· εἰ γὰρ  οὔσης   ἐπὶ τοῦ μέσου καὶ σφαιροειδοῦς
[2, 1]   μὴν οὐδ´ ὑπὸ ψυχῆς εὔλογον  ἀναγκαζούσης   μένειν ἀΐδιον· οὐδὲ γὰρ τῆς
[2, 8]   Ἀμφότερα μὲν τοίνυν ἠρεμεῖν ἀδύνατον  ἠρεμούσης   γε τῆς γῆς· οὐ γὰρ
[2, 9]   αὐτῶν, ὥσπερ τὸ μέλλον ἔσεσθαι  προνοούσης   τῆς φύσεως, ὅτι μὴ τοῦτον
[2, 13]   αἰτίαν. Καίτοι μήτε τῆς δίνης  κωλυούσης   μήτε τοῦ πλάτους, ἀλλ´ ὑπείκοντος
[2, 12]   τελευταίας καὶ τῆς ἓν ἄστρον  ἐχούσης·   ἐν πολλαῖς γὰρ σφαίραις
[2, 9]   ὅτι μὴ τοῦτον τὸν τρόπον  ἐχούσης   τῆς κινήσεως οὐθὲν ἂν ἦν
[2, 1]   τοῦτο ῥοπὴν (εἰς πίστιν περὶ  τῆς   ἀθανασίας αὐτοῦ καὶ τῆς ἀϊδιότητος.
[2, 1]   περὶ τῆς ἀθανασίας αὐτοῦ καὶ  τῆς   ἀϊδιότητος. Διόπερ καλῶς ἔχει συμπείθειν
[2, 1]   φορᾶς, οὐ μόνον αὐτοῦ περὶ  τῆς   ἀϊδιότητος οὕτως ὑπολαβεῖν ἐμμελέστερον, ἀλλὰ
[2, 10]   εὔλογον ἤδη τὸ μὲν ἐγγυτάτω  τῆς   ἁπλῆς καὶ πρώτης περιφορᾶς ἐν
[2, 13]   μὴ μᾶλλον ἀτόπους εἶναι δοκεῖν  τῆς   ἀπορίας, θαυμάσειεν ἄν τις. Οἱ
[2, 12]   δ´ ἀφικνεῖται κινήσεων. Περὶ δὲ  τῆς   ἀπορίας ὅτι κατὰ μὲν τὴν
[2, 13]   οὐ μέχρι περ οὗ δυνατὸν  τῆς   ἀπορίας. Πᾶσι γὰρ ἡμῖν τοῦτο
[2, 10]   δὲ μεταξὺ κατὰ λόγον ἤδη  τῆς   ἀποστάσεως, ὥσπερ καὶ δεικνύουσιν οἱ
[2, 1]   ἂν ἀϊδιώτερον ᾖ, καὶ διαθέσεως  τῆς   ἀρίστης ἄμοιρον. Διόπερ οὔτε κατὰ
[2, 12]   γὰρ δεῖ τῆς ζωῆς καὶ  τῆς   ἀρχῆς ἑκάστης πολλὴν ὑπεροχὴν εἶναι
[2, 2]   αὐτὸν δὲ τρόπον καὶ περὶ  τῆς   ἀρχῆς τοῦ κινεῖσθαι· καὶ γὰρ
[2, 1]   δ´ ἄλλων τῶν μὲν αἰτία  τῆς   ἀρχῆς, τῶν δὲ δεχομένη τὴν
[2, 9]   καὶ τὴν ἰσχὺν ἀμήχανον εἶναι  τῆς   βίας. Ἀλλ´ εὐλόγως οὔτ´ ἀκούομεν
[2, 9]   σωμάτων τοὺς ὄγκους, οἷον  τῆς   βροντῆς διίστησι λίθους καὶ (τὰ
[2, 13]   μὴ κυκλοτερῆ τὸν ὄγκον εἶναι  τῆς   γῆς· ἀλλ´ ἔτι προστιθέασι, καὶ
[2, 14]   σφαιροειδῆ τὸν ὄγκον ἀναγκαῖον εἶναι  τῆς   γῆς, ἀλλὰ καὶ μὴ μέγαν
[2, 14]   δῆλον περιφερὲς ὂν τὸ σχῆμα  τῆς   γῆς, ἀλλὰ καὶ σφαίρας οὐ
[2, 13]   γὰρ εἰρημένον οὐκ ἴδιόν ἐστι  τῆς   γῆς. Ἀλλὰ μὴν οὐκ ἀναγκαῖον.
[2, 14]   τὴν τῆς γῆς ἐπιπρόσθησιν,  τῆς   γῆς ἂν εἴη περιφέρεια τοῦ
[2, 13]   πῶς ποτε μικρὸν μὲν μόριον  τῆς   γῆς, ἂν μετεωρισθὲν ἀφεθῇ, φέρεται
[2, 14]   παντός ἐστι μέσον, διότι  τῆς   γῆς. Ἀνάγκη δὴ πρὸς τὸ
[2, 13]   φέρεσθαι πρὸς τὸ μέσον ἴδιον  τῆς   γῆς. (Ἄτοπον δὲ καὶ τοῦτο
[2, 13]   ἡμῖν ἄδηλα διὰ τὴν ἐπιπρόσθησιν  τῆς   γῆς. Διὸ καὶ τὰς τῆς
[2, 13]   διὰ ταῦτα ἄπειρον τὸ κάτω  τῆς   γῆς εἶναί φασιν, ἐπ´ ἄπειρον
[2, 13]   ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΓ' Λοιπὸν δὲ περὶ  τῆς   γῆς εἰπεῖν, οὗ τε τυγχάνει
[2, 14]   ὥστ´ ἐπείπερ ἐκλείπει διὰ τὴν  τῆς   γῆς ἐπιπρόσθησιν, τῆς γῆς
[2, 13]   εἰ μὴ πλατὺ τὸ σχῆμα  τῆς   γῆς ἐστι, διὰ τοῦτο μὲν
[2, 14]   κίνησιν· οὐ γὰρ αὐτῆς γε  τῆς   γῆς ἐστιν· καὶ γὰρ ἂν
[2, 14]   Συμβέβηκε δὲ ταὐτὸ μέσον εἶναι  τῆς   γῆς καὶ τοῦ παντός· φέρεται
[2, 13]   τὸν αὐτὸν λόγον ὄντα περὶ  τῆς   γῆς καὶ τοῦ ὕδατος τοῦ
[2, 14]   βάρος ἔχοντα καὶ τὰ μόρια  τῆς   γῆς κατὰ φύσιν· πότερον ὅτι
[2, 14]   φέρεται γὰρ καὶ ἐπὶ τὸ  τῆς   γῆς μέσον, ἀλλὰ κατὰ συμβεβηκός,
[2, 14]   δὲ φέρεται καὶ πρὸς τὸ  τῆς   γῆς μέσον, σημεῖον ὅτι τὰ
[2, 8]   τοίνυν ἠρεμεῖν ἀδύνατον ἠρεμούσης γε  τῆς   γῆς· οὐ γὰρ ἂν ἐγίγνετο
[2, 14]   τοῦ τυχόντος ἐπὶ ὅλης  τῆς   γῆς· οὐ γὰρ διὰ μικρότητα
[2, 13]   ὁμοιότητος λόγον, εἰ μὴ φύσει  τῆς   γῆς οὗτος τόπος ἦν.
[2, 14]   ὡς ἐπὶ τοῦ μέσου κειμένης  τῆς   γῆς. Περὶ μὲν οὖν τοῦ
[2, 14]   ἐπὶ τοῦ μέσου καὶ σφαιροειδοῦς  τῆς   γῆς πολλαπλάσιον βάρος ἐπιγένοιτο πρὸς
[2, 13]   τὴν δίνησιν ἐφέρετο τὰ μόρια  τῆς   γῆς πρὸς τὸ μέσον· νῦν
[2, 13]   Περὶ μὲν οὖν τοῦ τόπου  τῆς   γῆς ταύτην ἔχουσί τινες τὴν
[2, 14]   τὸ μέσον φέρεται, καὶ τὸ  τῆς   γῆς. Φανερὸν τοίνυν ὅτι ἀνάγκη
[2, 13]   καὶ θᾶττον φερομένην τὴν  τῆς   γῆς φορὰν κωλύειν, καθάπερ τὸ
[2, 13]   τὴν ἀπόκρυψιν φαίνεται ποιούμενος ὑπὸ  τῆς   γῆς, ὡς δέον, εἴπερ ἦν
[2, 14]   μέσον τοῦ ὅλου καὶ τὸ  τῆς   γῆς· ὥστε οὐ μενεῖ
[2, 13]   ὑπὸ μεγέθους πολλοῦ ἐναπολαμβάνεσθαι τοῦ  τῆς   γῆς. Ὥστε τοῦτο μὲν ὑπάρξει,
[2, 6]   τοῖς δὲ ῥιπτουμένοις ἀνὰ μέσον.  Τῆς   δὲ κύκλῳ φορᾶς οὐκ ἔστιν
[2, 8]   μὲν γὰρ κυλιόμενον στρέφεσθαι ἀνάγκη,  τῆς   δὲ σελήνης ἀεὶ δῆλόν ἐστι
[2, 13]   ποιεῖν ἐπίδηλον τὴν ἡμίσειαν ἀπεχόντων  τῆς   διαμέτρου. Ἔνιοι δὲ καὶ κειμένην
[2, 13]   καὶ βαρύτερα πρὸς τὸ μέσον  τῆς   δίνης. Διὸ δὴ τὴν γῆν
[2, 13]   τὴν αὐτὴν αἰτίαν. Καίτοι μήτε  τῆς   δίνης κωλυούσης μήτε τοῦ πλάτους,
[2, 1]   λαμβάνειν τὴν πίστιν, καὶ διὰ  τῆς   δόξης τῆς παρὰ τῶν ἄλλως
[2, 5]   καὶ εἰς τὸ πρόσθεν  τῆς   εἰς τοὔπισθεν, ἔχει, εἴπερ καὶ
[2, 2]   διὰ τὸ τῆς φύσεως οἰκεῖα  τῆς   ἐκείνων εἶναι· φανερῶς γὰρ ἔν
[2, 7]   γίνεται παρεκτριβομένου τοῦ ἀέρος ὑπὸ  τῆς   ἐκείνων φορᾶς. Πέφυκε γὰρ
[2, 12]   αἱ πρὸ τῆς τελευταίας καὶ  τῆς   ἓν ἄστρον ἐχούσης· ἐν πολλαῖς
[2, 4]   κάτω τῆς τῶν πλανήτων ἅπτεται  τῆς   ἐπάνω σφαίρας. Ὥστε σφαιροειδὴς ἂν
[2, 4]   τὸ πᾶν, δέδεικται δ´ ὅτι  τῆς   ἐσχάτης περιφορᾶς οὔτε κενόν ἐστιν
[2, 5]   ἔστι δὲ καθάπερ τῶν ἐπὶ  τῆς   εὐθείας φορῶν πρὸς τὸν
[2, 12]   τοῦθ´ ὑπάρχειν· νοῆσαι γὰρ δεῖ  τῆς   ζωῆς καὶ τῆς ἀρχῆς ἑκάστης
[2, 8]   αὑτὸν ἀλλὰ διὰ τὴν ἀπόστασιν  τῆς   ἡμετέρας ὄψεως· γὰρ ὄψις
[2, 12]   ἀλλὰ μέχρι ὅτου δύναται τυχεῖν  τῆς   θειοτάτης ἀρχῆς. δὲ πρῶτος
[2, 13]   σχήματος αὐτῆς. Περὶ μὲν οὖν  τῆς   θέσεως οὐ τὴν αὐτὴν ἅπαντες
[2, 13]   περὶ τῆς τριχὸς λόγος  τῆς   ἰσχυρῶς μὲν ὁμοίως δὲ πάντῃ
[2, 2]   ἑκάστου λέγομεν, ὅθεν ἀρχὴ  τῆς   κατὰ τόπον κινήσεως· τοῦ δ´
[2, 14]   Πλὴν ἐκεῖνοι μὲν βίαν αἰτιῶνται  τῆς   κάτω φορᾶς· βέλτιον δὲ τιθέναι
[2, 5]   ἐπὶ τὸ τιμιώτερον. Περὶ δὲ  τῆς   κινήσεως αὐτοῦ, ὅτι ὁμαλής ἐστι
[2, 2]   ἀνάπαλιν γὰρ τούτοις ἀρχὴ  τῆς   κινήσεώς ἐστι διὰ τὸ ἐναντίας
[2, 6]   κινεῖται, ἀνάγκη τὴν ἀνωμαλίαν γίγνεσθαι  τῆς   κινήσεως διὰ τὸ κινοῦν
[2, 13]   Καὶ γὰρ δὴ οἱ περὶ  τῆς   κινήσεως καὶ τῆς μονῆς εἰρημένοι
[2, 13]   πρὸς τοὺς οὕτω λέγοντας περὶ  τῆς   κινήσεως οὐ περὶ μορίων ἐστὶν
[2, 9]   μὴ τοῦτον τὸν τρόπον ἐχούσης  τῆς   κινήσεως οὐθὲν ἂν ἦν τῶν
[2, 2]   οὐθενὶ ὁρῶμεν ὅθεν ἀρχὴ  τῆς   κινήσεως. Τὰ μὲν γὰρ ὅλως
[2, 2]   ἀριστερῷ. Συμβαίνει δὲ τοὐναντίον. Ἀλλὰ  τῆς   μὲν δευτέρας περιφορᾶς, οἷον τῆς
[2, 14]   ἐκ τῶν εἰρημένων τὸ αἴτιον  τῆς   μονῆς. Εἰ γὰρ φύσει πέφυκε
[2, 13]   οἱ περὶ τῆς κινήσεως καὶ  τῆς   μονῆς εἰρημένοι τρόποι πολλοὶ τυγχάνουσιν.
[2, 13]   δὲ καὶ τὸ περὶ μὲν  τῆς   μονῆς ζητεῖν, περὶ δὲ τῆς
[2, 13]   νείκους, τίς αἰτία τῇ γῇ  τῆς   μονῆς ἦν; Οὐ γὰρ δὴ
[2, 13]   μὲν οὐκ ἂν ἠρεμοῖ. Καίτοι  τῆς   μονῆς οὐ τὸ πλάτος αἴτιον
[2, 1]   τὴν δίνησιν θάττονος τυγχάνοντα φορᾶς  τῆς   οἰκείας ῥοπῆς ἔτι σώζεσθαι τοσοῦτον
[2, 13]   ἐκ τοῦ λόγου τοῦ περὶ  τῆς   ὁμοιότητος) ἀλλὰ τὸ ἀνάλογον μόριον
[2, 13]   τοῦ μέσου διά γε τὸν  τῆς   ὁμοιότητος λόγον, εἰ μὴ φύσει
[2, 13]   διὰ τὴν ἀνάγκην μένει τὴν  τῆς   ὁμοιότητος (ὥσπερ περὶ τῆς
[2, 1]   πίστιν, καὶ διὰ τῆς δόξης  τῆς   παρὰ τῶν ἄλλως λεγόντων καὶ
[2, 14]   ὅσοι τὸ μέγεθος ἀναλογίζεσθαι πειρῶνται  τῆς   περιφερείας, εἰς τετταράκοντα λέγουσιν εἶναι
[2, 13]   πρὸς τὴν γῆν καὶ τὸ  τῆς   περιφερείας μέγεθος, ὡς ἐν τοῖς
[2, 2]   κινήσεως· τοῦ δ´ οὐρανοῦ ἀρχὴ  τῆς   περιφορᾶς, ὅθεν αἱ ἀνατολαὶ τῶν
[2, 12]   ἀρχῆς ἑκάστης πολλὴν ὑπεροχὴν εἶναι  τῆς   πρώτης πρὸς τὰς ἄλλας, εἴη
[2, 5]   τοῦ πρώτου οὐρανοῦ καὶ περὶ  τῆς   πρώτης φορᾶς· ἐν γὰρ τοῖς
[2, 12]   οὐκ ἀεὶ τὰ πλεῖον ἀπέχοντα  τῆς   πρώτης φορᾶς κινεῖται πλείους κινήσεις,
[2, 1]   τὸν εἰρημένον ἔχειν τρόπον περὶ  τῆς   πρώτης φορᾶς, οὐ μόνον αὐτοῦ
[2, 14]   κινούμενα πλείους μιᾶς (φορὰς ἔξω  τῆς   πρώτης, ὥστε καὶ τὴν γῆν
[2, 14]   ὑπὸ τῶν μειζόνων τῇ προώσει  τῆς   ῥοπῆς. Εἴτ´ οὖν ἐγένετο, τοῦτον
[2, 14]   αἴσθησιν· οὔτε γὰρ ἂν αἱ  τῆς   σελήνης ἐκλείψεις τοιαύτας ἂν εἶχον
[2, 3]   αὐτὴ ὕλη τῶν ἐναντίων, καὶ  τῆς   στερήσεως πρότερον κατάφασις (λέγω
[2, 13]   γὰρ ὕλη, τὸ δ´ οὐσία  τῆς   συστάσεώς ἐστιν. Περὶ μὲν οὖν
[2, 13]   οὐκ οἴονται ἐπὶ τοῦ μέσου  τῆς   σφαίρας κεῖσθαι αὐτήν, ἀλλὰ μᾶλλον
[2, 12]   περί τε τῆς φορᾶς καὶ  τῆς   τάξεως αὐτῶν. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΓ' Λοιπὸν
[2, 10]   εἴρηται. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ι' Περὶ δὲ  τῆς   τάξεως αὐτῶν, ὃν μὲν τρόπον
[2, 12]   πολλὰ σώματα κινοῦσιν αἱ πρὸ  τῆς   τελευταίας καὶ τῆς ἓν