HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, Traité du ciel, Livre II

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


ν  =  744 formes différentes pour 2855 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, chapitre
[2, 14]   τὸ ἔλαττον βάρος. γὰρ  ἄν   τις ἀπορήσειε, τὴν αὐτὴν ἔχει
[2, 14]   ἐπὶ τοῦ κέντρου· διαπορήσειε δ´  ἄν   τις, ἐπεὶ ταὐτὸν ἀμφοτέρων ἐστὶ
[2, 11]   τῶν ἄστρων ἑκάστου σφαιροειδὲς μάλιστ´  ἄν   τις εὐλόγως ὑπολάβοι. Ἐπεὶ γὰρ
[2, 2]   ὄπισθεν. Διὸ καὶ τῶν Πυθαγορείων  ἄν   τις θαυμάσειεν ὅτι δύο μόνας
[2, 12]   Τοῦτό τε δὴ δικαίως ἀπορήσειεν  ἄν   τις, καὶ διὰ τίνα ποτ´
[2, 4]   αὐτὸν ἀνάγκη εἶναι. Λάβοι δ´  ἄν   τις καὶ ἐκ τῶν περὶ
[2, 13]   εἶναι δοκεῖν τῆς ἀπορίας, θαυμάσειεν  ἄν   τις. Οἱ μὲν γὰρ διὰ
[2, 12]   ἰδίας κινήσεις, δι´ ἓν μὲν  ἄν   τις πρῶτον εὐλόγως οἰηθείη τοῦθ´
[2, 12]   ἕν τί ἐστιν οὗ τύχοι  ἄν,   ὥσπερ καὶ ἄνθρωπος, καὶ
[2, 6]   καὶ οὐθὲν αὐτοῖς ἐναντίον) οὐδ´  ἂν   ἀδυναμία εἴη, ὥστ´ οὐδ´ ἄνεσις
[2, 14]   κατὰ τὴν αἴσθησιν· οὔτε γὰρ  ἂν   αἱ τῆς σελήνης ἐκλείψεις τοιαύτας
[2, 3]   κύκλῳ κινεῖται· οὐ γὰρ ἂν  ἦν   ἀΐδιος κίνησις· οὐθὲν γὰρ
[2, 1]   γὰρ τὸ τοιοῦτον ἐπίπονον, ὅσῳπερ  ἂν   ἀϊδιώτερον ᾖ, καὶ διαθέσεως τῆς
[2, 6]   ἀκμὴ αὐτοῦ τῆς φορᾶς, οὐδ´  ἂν   ἀνωμαλία εἴη· γὰρ ἀνωμαλία
[2, 12]   δυσὶ ῥᾴδιον ἐπιτυχεῖν, ὅσῳ δ´  ἂν   διὰ πλειόνων, χαλεπώτερον. (Διὸ δεῖ
[2, 5]   καὶ τὸ παριέναι μηθὲν τάχ´  ἂν   δόξειεν εἶναι σημεῖον πολλῆς
[2, 12]   τῶν τοιούτων θεωροῦσιν οὐδὲν ἄλογον  ἂν   δόξειεν εἶναι τὸ νῦν ἀπορούμενον.
[2, 12]   τὰ μεταξὺ πλείστας. Εὔλογον γὰρ  ἂν   δόξειεν εἶναι τοῦ πρώτου σώματος
[2, 8]   πρὸς κίνησιν. Διὸ καὶ εὐλόγως  ἂν   δόξειεν τε (ὅλος οὐρανὸς
[2, 12]   μή, ἀεὶ ἄμεινόν ἐστιν ὅσῳ  ἂν   ἐγγύτερον τοῦ ἀρίστου. Καὶ
[2, 6]   ἔστιν ἀνώμαλα, φανερόν· ἤδη γὰρ  ἂν   ἐγεγόνει διάστασις τῶν ἄστρων ἐν
[2, 8]   γε τῆς γῆς· οὐ γὰρ  ἂν   ἐγίγνετο τὰ φαινόμενα. Τὴν δὲ
[2, 11]   ὄψιν ὅτι σφαιροειδής· οὐ γὰρ  ἂν   ἐγίνετο αὐξανομένη καὶ φθίνουσα τὰ
[2, 14]   δὲ νοῆσαι τὸ λεγόμενον ὥσπερ  ἂν   εἰ γιγνομένης τὸν τρόπον ὃν
[2, 2]   ἅπαντα χρόνον, ἀλλὰ νοεῖν ὥσπερ  ἂν   εἴ τις, ἐν οἷς ἔχει
[2, 6]   εἰ οὖν τοῦτ´ ἀληθές, οὐκ  ἂν   εἴη ἀεὶ ἐπίτασις τῆς φορᾶς
[2, 5]   ἔχει ὡς ἐνδέχεται βέλτιστα, αὕτη  ἂν   εἴη αἰτία καὶ τοῦ εἰρημένου·
[2, 2]   ἀνατολαὶ τῶν ἄστρων, ὥστε τοῦτ´  ἂν   εἴη δεξιόν, οὗ δ´ αἱ
[2, 4]   κύκλου οὐδέποτε, φανερὸν ὅτι τέλειος  ἂν   εἴη περιέχουσα τὸν κύκλον·
[2, 6]   πάλιν ἀνιένται δυνατόν· ἄπειρος γὰρ  ἂν   εἴη καὶ ἀόριστος κίνησις,
[2, 6]   δὲ τῶν καλουμένων ἄστρων ἑπόμενον  ἂν   εἴη λέγειν, ἐκ τίνων τε
[2, 14]   μὴ ὑπὸ κρείττονος ἰσχύος, ἀναγκαῖον  ἂν   εἴη μένειν αὐτὴν ἐπὶ τοῦ
[2, 4]   τῆς ἐπάνω σφαίρας. Ὥστε σφαιροειδὴς  ἂν   εἴη πᾶσα· πάντα γὰρ ἅπτεται
[2, 4]   ταχίστη, δῆλον ὅτι ταχίστη  ἂν   εἴη πασῶν τῶν κινήσεων
[2, 14]   γῆς ἐπιπρόσθησιν, τῆς γῆς  ἂν   εἴη περιφέρεια τοῦ σχήματος αἰτία
[2, 11]   τοιοῦτον, δῆλον ὅτι καὶ τἆλλα  ἂν   εἴη σφαιροειδῆ. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΒ' Δυοῖν
[2, 2]   τοῦ προτέρου ἀρχὴ προτέρα, πρότερον  ἂν   εἴη τὸ ἄνω τοῦ δεξιοῦ
[2, 4]   ἐν τῇ ἐσχάτῃ περιφορᾷ, σφαιροειδὲς  ἂν   εἴη τὸ τὴν κύκλῳ περιφερόμενον
[2, 11]   κίνησιν. Ὥστε δῆλον ὅτι σφαιροειδῆ  ἂν   εἴη τὸν ὄγκον. Ἔτι δ´
[2, 5]   ἐστι καὶ οὐκ ἀνώμαλος, ἐφεξῆς  ἂν   εἴη τῶν εἰρημένων διελθεῖν. Λέγω
[2, 4]   τὸ ἁπλοῦν τῶν συνθέτων, πρῶτον  ἂν   εἴη τῶν ἐπιπέδων σχημάτων
[2, 4]   ἀτελοῦς, καὶ διὰ ταῦτα πρότερον  ἂν   εἴη τῶν σχημάτων κύκλος.
[2, 14]   αἱ τῆς σελήνης ἐκλείψεις τοιαύτας  ἂν   εἶχον τὰς ἀποτομάς· νῦν γὰρ
[2, 8]   μὴ προϊέναι δι´ αὑτῶν, εὐλόγως  ἂν   ἑκάτερον εἴη σφαιροειδές· οὕτω γὰρ
[2, 14]   καὶ συγχωρεῖν ἕτερον ἑτέρῳ, ἕως  ἂν   ἔλθῃ ἐπὶ τὸ μέσον. Δεῖ
[2, 8]   οὐδετέραν φαίνεται. Δινούμενα μὲν γὰρ  ἂν   ἔμενεν ἐν ταὐτῷ καὶ οὐ
[2, 9]   οὐ φαίνεται τοῦτο συμβαῖνον, οὔτ´  ἂν   ἔμψυχον οὔτε βίαιον φέροιτο φορὰν
[2, 9]   ποταμῷ. Καίτοι τοὺς αὐτοὺς λόγους  ἂν   ἐξείη λέγειν, ὡς ἄτοπον εἰ
[2, 12]   οὐδ´ ὁποσαοῦν πονοῦντι τοῦτό γ´  ἂν   ἔτι ὑπάρξαι τἀγαθόν, ἀλλ´ ἕτερόν
[2, 1]   γενέσθαι λέγουσιν οὐκ ἐνδέχεται, μεγάλην  ἂν   ἔχοι καὶ τοῦτο ῥοπὴν (εἰς
[2, 8]   δὲ βραδύτερον (οὕτω δ´ οὐκ  ἂν   ἔχοιεν οἰκείαν κίνησιν, ἀλλὰ φέροιντ´
[2, 1]   τῇ περὶ τὸν θεὸν μόνως  ἂν   ἔχοιμεν οὕτως ὁμολογουμένως ἀποφαίνεσθαι συμφώνους
[2, 13]   κίνησίς τις κατὰ φύσιν, οὐκ  ἂν   βίαιος εἴη φορὰ μόνον
[2, 3]   ἐπὶ τοῦ μέσου. Καὶ γὰρ  ἂν   κατὰ φύσιν κίνησις ἦν
[2, 12]   πρὸς τὰς ἄλλας, εἴη δ´  ἂν   ἥδε συμβαίνουσα κατὰ λόγον·
[2, 3]   δὲ κύκλῳ κινεῖται· οὐ γὰρ  ἂν   ἦν ἀΐδιος κίνησις· οὐθὲν
[2, 9]   τρόπον ἐχούσης τῆς κινήσεως οὐθὲν  ἂν   ἦν τῶν περὶ τὸν δεῦρο
[2, 13]   ἐστι, διὰ τοῦτο μὲν οὐκ  ἂν   ἠρεμοῖ. Καίτοι τῆς μονῆς οὐ
[2, 2]   ὅμως ἔχειν ἀναγκαῖον ἀρχήν, ὅθεν  ἂν   ἤρξατο, εἰ ἤρχετο κινούμενον, κἂν
[2, 11]   διὰ τῶν ἀστρολογικῶν, ὅτι οὐκ  ἂν   ἦσαν αἱ τοῦ ἡλίου ἐκλείψεις
[2, 4]   Ὥστε περιρρεύσεται τὸ ὕδωρ, ἕως  ἂν   ἰσασθῇ. Ἴση δὲ ταῖς ἐκ
[2, 13]   καὶ πειρώμενοι συγκοσμεῖν. Πολλοῖς δ´  ἂν   καὶ ἑτέροις συνδόξειε μὴ δεῖν
[2, 8]   τῶν σχημάτων χρησιμώτατον (οὕτω γὰρ  ἂν   καὶ τάχιστα κινοῖτο καὶ μάλιστα
[2, 8]   φαίνεται κινούμενα, δῆλον ὅτι οὐκ  ἂν   κινοῖτο δι´ αὑτῶν. Πρὸς δὲ
[2, 8]   ἄστρα δι´ αὑτῶν, τὴν ἑτέραν  ἂν   κινοῖτο τούτων· ἀλλ´ οὐδετέραν φαίνεται.
[2, 14]   δεῖ κρατεῖν τὸ πλέον ἕως  ἂν   λάβῃ τῷ αὑτοῦ μέσῳ τὸ
[2, 13]   μικρὸν μὲν μόριον τῆς γῆς,  ἂν   μετεωρισθὲν ἀφεθῇ, φέρεται καὶ μένειν
[2, 13]   μέσου, ὥσπερ καὶ φαίνεται φερόμενον,  ἂν   μή τι κωλύῃ, πρὸς τὸ
[2, 13]   κωλύει τὴν ἄνω φοράν, οὐδ´  ἂν   ὑπὸ τῇ γῇ κωλύοι
[2, 12]   ἀπορίαιν οὔσαιν, περὶ ὧν εἰκότως  ἂν   ὁστισοῦν ἀπορήσειε, πειρατέον λέγειν τὸ
[2, 13]   ἐν αὑτῷ ζητεῖ μέχρι περ  ἂν   οὗ μηκέτι ἔχῃ ἀντιλέγειν αὐτὸς
[2, 12]   σῶμά τι τυγχάνει ὄν. Ἐκείνης  ἂν   οὖν κοινὸν εἴη τὸ ἔργον·
[2, 14]   σφαίρας οὐ μεγάλης· οὐ γὰρ  ἂν   οὕτω ταχὺ ἐπίδηλον ἐποίει μεθισταμένοις
[2, 2]   κινούμενον, κἂν εἰ σταίη, κινηθείη  ἂν   πάλιν. Λέγω δὲ μῆκος μὲν
[2, 14]   ἀναγκαῖον μέχρι τούτου φέρεσθαι ἕως  ἂν   πανταχόθεν ὁμοίως λάβῃ τὸ μέσον,
[2, 13]   λόγον ἀναγκαῖον ἅπαν τι  ἂν   τεθῇ ἐπὶ τοῦ μέσου, μένειν,
[2, 4]   τὰ ἐπίπεδα διαίρεσις οὐχ ὡς  ἂν   τέμνων τις εἰς τὰ μέρη
[2, 6]   οὐ μεταβάλλει σῶμα ὄν, οὐδ´  ἂν   τὸ κινοῦν μεταβάλλοι ἀσώματον ὄν.
[2, 14]   τῆς γῆς ἐστιν· καὶ γὰρ  ἂν   τῶν μορίων ἕκαστον ταύτην εἶχε
[2, 9]   ἐχούσης τῆς κινήσεως οὐθὲν ἂν  ἦν   τῶν περὶ τὸν δεῦρο τόπον
[2, 8]   ἔχοιεν οἰκείαν κίνησιν, ἀλλὰ φέροιντ´  ἂν   ὑπὸ τῶν κύκλων) εἴτε ἀπὸ
[2, 13]   εἴ τις ἀφείη μετεωρίσας, οὐκ  ἂν   φέροιτο. Νῦν δ´ ἠρεμεῖ τοσοῦτον
[2, 14]   τῆς γῆς, ἀλλὰ καὶ μὴ  μέγαν   πρὸς τὸ τῶν ἄλλων ἄστρων
[2, 2]   δὲ τούτοις οὐδεμίαν ὁρῶμεν διαφοράν·  ἐὰν   γὰρ ἀνάπαλιν στραφῇ, τὰ ἐναντία
[2, 4]   τὴν δυάδα, ἐπειδὴ ὀρθαὶ δύο.  Ἐὰν   δὲ τὸ ἓν κατὰ τὸ
[2, 3]   ἀνάγκη καὶ θάτερον εἶναι φύσει,  ἐάν   περ ἐναντίον, καὶ εἶναί
[2, 14]   τινες γενέσθαι. Πλὴν ἐκεῖνοι μὲν  βίαν   αἰτιῶνται τῆς κάτω φορᾶς· βέλτιον
[2, 10]   τοῖς ἀποστήμασιν, ἐκ τῶν περὶ  ἀστρολογίαν   θεωρείσθω· λέγεται γὰρ ἱκανῶς. Συμβαίνει
[2, 14]   τῶν μαθηματικῶν λεγόμενα περὶ τὴν  ἀστρολογίαν·   τὰ γὰρ φαινόμενα συμβαίνει μεταβαλλόντων
[2, 4]   ἐκ τούτων, καὶ ὅτι κατ´  ἀκρίβειαν   ἔντορνος οὕτως ὥστε μηθὲν μήτε
[2, 4]   οὕτω δυνατὸν ὁμαλότητα δέξασθαι καὶ  ἀκρίβειαν   ὡς τοῦ πέριξ σώματος
[2, 9]   ὥστε καθάπερ τοῖς χαλκοτύποις διὰ  συνήθειαν   οὐθὲν δοκεῖ διαφέρειν, καὶ τοῖς
[2, 13]   δύνων καὶ ἀνατέλλων ἥλιος  εὐθεῖαν   ἀλλ´ οὐ περιφερῆ τὴν ἀπόκρυψιν
[2, 8]   (οὕτω δ´ οὐκ ἂν ἔχοιεν  οἰκείαν   κίνησιν, ἀλλὰ φέροιντ´ ἂν ὑπὸ
[2, 8]   μεῖζον σῶμα θᾶττον φέρεται τὴν  οἰκείαν   φοράν, οὕτως καὶ ἐν τοῖς
[2, 8]   ἀποτεινομένη μακρὰν ἑλίσσεται διὰ τὴν  ἀσθένειαν.   Ὅπερ αἴτιον ἴσως καὶ τοῦ
[2, 8]   τὴν αὑτοῦ φοράν, διεληλυθότα τὴν  περιφέρειαν.   Οὐκ ἔστι δ´ εὔλογον τὸ
[2, 13]   οὐδὲ νῦν ποιεῖν ἐπίδηλον τὴν  ἡμίσειαν   ἀπεχόντων τῆς διαμέτρου. Ἔνιοι δὲ
[2, 8]   διὰ τὸ μῆκος, ἀποτεινομένη πόρρω  λίαν.   δὲ τρόμος αὐτῆς ποιεῖ
[2, 14]   εἶναι τὴν θάλατταν μίαν, μὴ  λίαν   ὑπολαμβάνειν ἄπιστα δοκεῖν· λέγουσι δὲ
[2, 6]   ὑπό τινος κινεῖται, ἀνάγκη τὴν  ἀνωμαλίαν   γίγνεσθαι τῆς κινήσεως διὰ
[2, 13]   φασιν, ἐναντίως οἱ περὶ τὴν  Ἰταλίαν,   καλούμενοι δὲ Πυθαγόρειοι λέγουσιν· ἐπὶ
[2, 3]   καὶ ἄλλην εἶναι φοράν,  μίαν   πλείους· κατὰ γὰρ τὴν
[2, 4]   οὐκ ἔχουσαν πλείους ἐπιφανείας  μίαν·   γὰρ εἰς τὰ ἐπίπεδα
[2, 12]   δόξειεν εἶναι τοῦ πρώτου σώματος  μίαν   κινουμένου φορὰν τὸ πλησιαίτατον ἐλαχίστας
[2, 14]   τὸν τρόπον εἶναι τὴν θάλατταν  μίαν,   μὴ λίαν ὑπολαμβάνειν ἄπιστα δοκεῖν·
[2, 12]   ὅτι κατὰ μὲν τὴν πρώτην  μίαν   οὖσαν φορὰν πολὺ πλῆθος συνέστηκεν
[2, 6]   γὰρ ἄνεσις ἑκάστου γίνεται δι´  ἀδυναμίαν,   δ´ ἀδυναμία παρὰ φύσιν·
[2, 2]   ἔμπροσθεν) Ἐν αὐτοῖς δὲ τούτοις  οὐδεμίαν   ὁρῶμεν διαφοράν· ἐὰν γὰρ ἀνάπαλιν
[2, 1]   πέρας καὶ παῦλαν, αὐτὴ μὲν  οὐδεμίαν   οὔτ´ ἀρχὴν ἔχουσα οὔτε τελευτήν,
[2, 13]   προστιθέασι, καὶ φασὶ διὰ τὴν  ἠρεμίαν   ἀναγκαῖον τὸ σχῆμα τοῦτ´ ἔχειν
[2, 12]   αἰδοῦς ἀξίαν εἶναι νομίζοντας τὴν  προθυμίαν   μᾶλλον θράσους, εἴ τις
[2, 9]   καὶ τὸ φάναι γίνεσθαι φερομένων  ἁρμονίαν,   ὡς συμφώνων γινομένων τῶν ψόφων,
[2, 9]   ποιῆσαν τοὺς Πυθαγορείους φάναι γίγνεσθαι  συμφωνίαν   τῶν φερομένων ἡμῖν ἐστι τεκμήριον.
[2, 12]   πειρατέον λέγειν τὸ φαινόμενον, αἰδοῦς  ἀξίαν   εἶναι νομίζοντας τὴν προθυμίαν μᾶλλον
[2, 1]   τὴν τοιαύτην ζωὴν ἄλυπον καὶ  μακαρίαν·   ἀνάγκη γὰρ καὶ τὴν κίνησιν
[2, 14]   γὰρ γιγνομένης μεταστάσεως ἡμῖν πρὸς  μεσημβρίαν   καὶ ἄρκτον ἐπιδήλως ἕτερος γίγνεται
[2, 14]   φαίνεσθαι πρὸς ἄρκτον τε καὶ  μεσημβρίαν   μεταβαίνουσιν· ἔνιοι γὰρ ἐν Αἰγύπτῳ
[2, 1]   Ἄτλαντός τινος αὐτῷ προσδεῖσθαι τὴν  σωτηρίαν·   ἐοίκασι γὰρ καὶ τοῦτον οἱ
[2, 5]   γὰρ αἰτία λύει τὴν  ἀπορίαν.   Εἰ γὰρ ἔχει ὡς ἐνδέχεται
[2, 13]   μέγεθος μᾶλλον· διὰ γὰρ τὴν  στενοχωρίαν   οὐκ ἔχων τὴν πάροδον
[2, 13]   Διὰ μὲν οὖν ταύτην τὴν  φαντασίαν   οὐδὲν αὐτοὺς ἀπιστεῖν δεῖ μὴ
[2, 12]   ποῖ´ ἄττα κατά τε τὴν  οὐσίαν   ἐστὶ καὶ κατὰ τὸ σχῆμα,
[2, 9]   περὶ οὗ λέγειν ἐγχειροῦσι τὴν  αἰτίαν,   ἀλλὰ καὶ τὸ μηδὲν πάσχειν
[2, 13]   μὴ πράγματ´ ἔχωσι ζητοῦντες τὴν  αἰτίαν·   διὸ καὶ Ἐμπεδοκλῆς οὕτως ἐπέπληξεν,
[2, 12]   τις, καὶ διὰ τίνα ποτ´  αἰτίαν   ἐν μὲν τῇ πρώτῃ φορᾷ
[2, 5]   κύκλῳ φορά, διὰ τίνα ποτ´  αἰτίαν   ἐπὶ θάτερα φέρεται, ἀλλ´ οὐκ
[2, 13]   ὅτι δὲ μένει, ζητοῦσι τὴν  αἰτίαν,   καὶ λέγουσιν οἱ μὲν τοῦτον
[2, 13]   πεφυκὸς φέρεσθαι, διὰ τὴν αὐτὴν  αἰτίαν.   Καίτοι μήτε τῆς δίνης κωλυούσης
[2, 13]   πῦρ ἄνω φέρεται διὰ τίν´  αἰτίαν;   Οὐ γὰρ διά γε τὴν
[2, 13]   Διὰ μὲν οὖν ταύτην τὴν  αἰτίαν   οὐθὲν αὐτοὺς δεῖ θορυβεῖσθαι περὶ
[2, 12]   ἥκιστα θαυμαστόν, διὰ τίνα ποτ´  αἰτίαν   οὐκ ἀεὶ τὰ πλεῖον ἀπέχοντα
[2, 13]   μέσον· νῦν δὲ διὰ τίν´  αἰτίαν   πάντα τὰ βάρος ἔχοντα φέρεται
[2, 13]   τὴν δίνησιν· ταύτην γὰρ τὴν  αἰτίαν   πάντες λέγουσιν ἐκ τῶν ἐν
[2, 3]   τοσοῦτόν ἐστι δῆλον, διὰ τίνα  αἰτίαν   πλείω τὰ ἐγκύκλιά ἐστι σώματα,
[2, 13]   αὐτῶν μὴ ζητεῖν, διὰ τίν´  αἰτίαν   τὸ μὲν ἄνω φέρεται, τὸ
[2, 5]   ἐπιτιμᾶν, ἀλλ´ ὁρᾶν δεῖ τὴν  αἰτίαν   τοῦ λέγειν τίς ἐστιν, ἔτι
[2, 13]   καὶ ἡμέραν ποιεῖν. Ἔτι δ´  ἐναντίαν   ἄλλην ταύτῃ κατασκευάζουσι γῆν, ἣν
[2, 9]   μὴ διάδηλον εἶναι πρὸς τὴν  ἐναντίαν   σιγήν· πρὸς ἄλληλα γὰρ φωνῆς
[2, 4]   αὐτὸ τοιοῦτον ἀναγκαῖον εἶναι· ὥστε  κἂν   διὰ τοῦτο φανερὸν εἴη ὅτι
[2, 14]   τὸν αὐτὸν τρόπον ἔχειν ὅνπερ  κἂν   εἰ γιγνομένη τὸ πρῶτον ἐγένετο.
[2, 13]   ἡμῖν ἐπὶ τοῦ κέντρου, ὥσπερ  κἂν   εἰ ἐπὶ τοῦ μέσου ἦν
[2, 2]   ἂν ἤρξατο, εἰ ἤρχετο κινούμενον,  κἂν   εἰ σταίη, κινηθείη ἂν πάλιν.
[2, 4]   παράλλαξιν τῶν γωνιῶν. Ὁμοίως δὲ  κἂν   εἴ τι ἄλλο σχῆμα γένοιτο
[2, 13]   ἠρεμεῖ τοσοῦτον βάρος. Ἀλλὰ μὴν  κἂν   εἴ τις τῶν φερομένων μορίων
[2, 14]   στάθμην πάλιν φέρεται εἰς ταὐτό,  κἂν   εἰς ἄπειρον δύναμις ἐκριπτῇ.
[2, 13]   τῶν σωμάτων ἐστίν. Ὥσπερ δὲ  κἂν   ἐκ μεγάλου συνέλθοι πυκνούμενον εἰς
[2, 13]   αὐτοῖς. Ἔτι δὲ πρὸς Ἐμπεδοκλέα  κἂν   ἐκεῖνό τις εἴπειεν. Ὅτε γὰρ
[2, 13]   πυκνούμενον εἰς ἐλάττω τόπον, οὕτω  κἂν   ἐξ ἐλάττονος εἰς μείζω μανότερον
[2, 13]   εἰς μείζω μανότερον γιγνόμενον· ὥστε  κἂν   γῆ τοῦτον τὸν τρόπον
[2, 8]   φερόμενον θᾶττον ἔσται, δῆλον ὅτι  κἂν   μετατεθῇ τὰ ἄστρα εἰς τοὺς
[2, 2]   τὸ δ´ ἔμπροσθεν ἐφ´ ὅ,  κἂν   οὕτως ἔχοι τινὰ δύναμιν ἀρχῆς
[2, 13]   γῆς. Ὥστε τοῦτο μὲν ὑπάρξει,  κἂν   σφαιροειδὴς μὲν ᾖ, τηλικαύτη δὲ
[2, 12]   καὶ ἀποκρυφέντα μὲν κατὰ τὸ  μέλαν   αὐτῆς, ἐξελθόντα δὲ κατὰ τὸ
[2, 1]   καὶ τὰς ἐχούσας πέρας καὶ  παῦλαν,   αὐτὴ μὲν οὐδεμίαν οὔτ´ ἀρχὴν
[2, 1]   ἀρχῆς, τῶν δὲ δεχομένη τὴν  παῦλαν.   Τὸν δ´ οὐρανὸν καὶ τὸν
[2, 1]   οἱ μὲν ἀρχαῖοι τοῖς θεοῖς  ἀπένειμαν   ὡς ὄντα μόνον ἀθάνατον·
[2, 5]   μὴν δίκαιόν γε πᾶσιν ὁμοίως  ἐπιτιμᾶν,   ἀλλ´ ὁρᾶν δεῖ τὴν αἰτίαν
[2, 2]   τὰς κυριωτέρας ἀρχὰς δίκαιον αὐτοῖς  ἐπιτιμᾶν,   καὶ διότι ταύτας ἐν ἅπασιν
[2, 12]   τὸ δὲ καὶ ἄλλο τι  πρᾶξαν   τοῦ δραμεῖν ἕνεκα, ὥστε πλείους
[2, 13]   οὐ τὴν αὐτὴν ἅπαντες ἔχουσι  δόξαν,   ἀλλὰ τῶν πλείστων ἐπὶ τοῦ
[2, 13]   γῆς ταύτην ἔχουσί τινες τὴν  δόξαν,   ὁμοίως δὲ καὶ περὶ μονῆς
[2, 1]   κωλύουσα φέρεσθαι πεφυκότα αὐτὸν ἄλλως·  πᾶν   γὰρ τὸ τοιοῦτον ἐπίπονον, ὅσῳπερ
[2, 4]   καὶ ὑπόκειται κύκλῳ περιφέρεσθαι τὸ  πᾶν,   δέδεικται δ´ ὅτι τῆς ἐσχάτης
[2, 9]   ἀέρος πλήθει κεχυμένῳ κατὰ τὸ  πᾶν   εἴτε πυρός, ὥσπερ πάντες φασίν,
[2, 13]   αὐτοὺς δεῖ θορυβεῖσθαι περὶ τὸ  πᾶν,   οὐδ´ εἰσάγειν φυλακὴν ἐπὶ τὸ
[2, 6]   καὶ ἐπίτασιν. Ἔτι δ´ ἐπεὶ  πᾶν   τὸ κινούμενον ὑπό τινος κινεῖται,
[2, 13]   ἀναγκαῖον μένειν ἐπὶ τοῦ μέσου  πᾶν   μηθὲν μᾶλλον δεῦρο
[2, 4]   ἐν ἐπιπέδοις καὶ ἐν στερεοῖς.  Ἅπαν   δὴ σχῆμα ἐπίπεδον εὐθύγραμμόν
[2, 13]   γὰρ τοῦτον τὸν λόγον ἀναγκαῖον  ἅπαν   τι ἂν τεθῇ ἐπὶ
[2, 12]   τάξιν μὲν ἐχόντων, ἀψύχων δὲ  πάμπαν,   διανοούμεθα· δεῖ δ´ ὡς μετεχόντων
[2, 3]   τῷ τῶν συμβεβηκότων αὐτοῖς περὶ  πάμπαν   ὀλίγων ἔχειν αἴσθησιν. Ὅμως δὲ
[2, 8]   τῶν ἄστρων ἥλιος τοῦτο  δρᾶν   ἀνατέλλων καὶ δύνων, καὶ οὗτος
[2, 13]   τὸ μέσον νύκτα τε καὶ  ἡμέραν   ποιεῖν. Ἔτι δ´ ἐναντίαν ἄλλην
[2, 8]   τὰ ἄστρα δι´ αὑτῶν, τὴν  ἑτέραν   ἂν κινοῖτο τούτων· ἀλλ´ οὐδετέραν
[2, 8]   ἑτέραν ἂν κινοῖτο τούτων· ἀλλ´  οὐδετέραν   φαίνεται. Δινούμενα μὲν γὰρ ἂν
[2, 2]   καὶ τοῖς σχήμασιν, εἶτα περιθείη  σφαῖραν·   ἕξει μὲν γὰρ τὴν δύναμιν
[2, 7]   ὑπὸ τὴν τοῦ κυκλικοῦ σώματος  σφαῖραν   ὄντος ἀνάγκη φερομένης ἐκείνης ἐκθερμαίνεσθαι,
[2, 4]   τῶν στερεῶν οὐ διαιροῦσι τὴν  σφαῖραν   ὡς οὐκ ἔχουσαν πλείους ἐπιφανείας
[2, 1]   ἄνεσις, ἀλλ´ ἀναγκαῖον Ἰξίονός τινος  μοῖραν   κατέχειν αὐτὴν ἀΐδιον καὶ ἄτρυτον.
[2, 8]   ὄψεως· γὰρ ὄψις ἀποτεινομένη  μακρὰν   ἑλίσσεται διὰ τὴν ἀσθένειαν. Ὅπερ
[2, 5]   γε πᾶσιν ὁμοίως ἐπιτιμᾶν, ἀλλ´  ὁρᾶν   δεῖ τὴν αἰτίαν τοῦ λέγειν
[2, 6]   ἀσώματον ὄν. Ὥστε καὶ τὴν  φορὰν   ἀδύνατον ἀνώμαλον εἶναι. Καὶ γὰρ
[2, 9]   μέγεθος φερομένων τῷ τάχει τοιαύτην  φορὰν   ἀδύνατον μὴ γίγνεσθαι ψόφον ἀμήχανόν
[2, 13]   γε ἀναγκαῖον εἶναί τινα αὐτῆς  φοράν.   Αὕτη οὖν πότερον ἄνω
[2, 8]   τὸν κύκλον ἐνηνέχθαι τὴν αὑτοῦ  φοράν,   διεληλυθότα τὴν περιφέρειαν. Οὐκ ἔστι
[2, 7]   σώματος ἐν τυγχάνει τὴν  φορὰν   ἔχον, ἐπειδὴ ἔφαμέν τι εἶναι
[2, 3]   γένεσιν, ἀναγκαῖον καὶ ἄλλην εἶναι  φοράν,   μίαν πλείους· κατὰ
[2, 8]   κύκλον εἶναι μείζω καὶ τὴν  φορὰν   θάττω τοῦ ἐν αὐτῷ ἄστρου·
[2, 4]   εἴη τὸ τὴν κύκλῳ περιφερόμενον  φοράν.   Καὶ τὸ συνεχὲς ἄρα ἐκείνῳ·
[2, 13]   ὥσπερ Ἐμπεδοκλῆς, τὴν τοῦ οὐρανοῦ  φορὰν   κύκλῳ περιθέουσαν καὶ θᾶττον φερομένην
[2, 13]   φερομένην τὴν τῆς γῆς  φορὰν   κωλύειν, καθάπερ τὸ ἐν τοῖς
[2, 14]   μορίων ἕκαστον ταύτην εἶχε τὴν  φοράν·   νῦν δ´ ἐπ´ εὐθείας πάντα
[2, 13]   ἀὴρ μὴ κωλύει τὴν ἄνω  φοράν,   οὐδ´ ἂν ὑπὸ τῇ
[2, 9]   ἂν ἔμψυχον οὔτε βίαιον φέροιτο  φορὰν   οὐθὲν αὐτῶν, ὥσπερ τὸ μέλλον
[2, 8]   σῶμα θᾶττον φέρεται τὴν οἰκείαν  φοράν,   οὕτως καὶ ἐν τοῖς ἐγκυκλίοις·
[2, 12]   μὲν τὴν πρώτην μίαν οὖσαν  φορὰν   πολὺ πλῆθος συνέστηκεν ἄστρων, τῶν
[2, 14]   Ἔτι πάντα τὰ φερόμενα τὴν  φορὰν   τὴν ἐγκύκλιον ὑπολειπόμενα φαίνεται καὶ
[2, 12]   τοῦ πρώτου σώματος μίαν κινουμένου  φορὰν   τὸ πλησιαίτατον ἐλαχίστας κινεῖσθαι κινήσεις,
[2, 2]   μὲν ἄνω τὸν δὲ κάτω·  διαφορὰν   γὰρ ἐν τούτοις μόνοις ὁρῶμεν
[2, 2]   αὐτοῖς δὲ τούτοις οὐδεμίαν ὁρῶμεν  διαφοράν·   ἐὰν γὰρ ἀνάπαλιν στραφῇ, τὰ
[2, 2]   κυρίας οὔσας· οὐθὲν γὰρ ἐλάττω  διαφορὰν   ἔχει τὰ ἄνω πρὸς τὰ
[2, 2]   τὸ δεξιὸν πρὸς τὸ ἀριστερὸν  διαφορὰν   καὶ τοῖς σχήμασιν, εἶτα περιθείη
[2, 10]   τὴν μὲν ἐσχάτην τοῦ οὐρανοῦ  περιφορὰν   ἁπλῆν τ´ εἶναι (καὶ ταχίστην,
[2, 4]   εὐθέγραμμον οὐδέποτε τὴν αὐτὴν ἐφέξει  χώραν,   ἀλλ´ ὅπου πρότερον ἦν σῶμα,
[2, 13]   τῇ γῇ τὴν τοῦ μέσου  χώραν   ἀποδιδόναι, τὸ πιστὸν οὐκ ἐκ
[2, 6]   τῶν μερῶν ἔχει τὴν αὑτοῦ  χώραν.   Εἰ οὖν ἐν τοῖς πρώτοις
[2, 13]   οἴονται προσήκειν τὴν τιμιωτάτην ὑπάρχειν  χώραν,   εἶναι δὲ πῦρ μὲν γῆς
[2, 4]   διὰ τὸ μὴ τὴν αὐτὴν  χώραν   κατέχειν τὸ ὅλον. Ἔτι δ´
[2, 13]   ὀνομάζουσι τὸ ταύτην ἔχον τὴν  χώραν   πῦρ· ὥσπερ τὸ μέσον ἁπλῶς
[2, 13]   καὶ τὸ πλεῖον ἀεὶ θᾶττον,  πᾶσαν   δὲ τὴν γῆν εἴ τις
[2, 12]   τῶν ἀναριθμήτων εἶναι δοκεῖν τὴν  πᾶσαν   τάξιν, τῶν δ´ ἄλλων ἓν
[2, 6]   εἴη καὶ ἀόριστος κίνησις,  ἅπασαν   δέ φαμεν ἔκ τινος εἴς
[2, 11]   τῶν ἀστρολογικῶν, ὅτι οὐκ ἂν  ἦσαν   αἱ τοῦ ἡλίου ἐκλείψεις μηνοειδεῖς.
[2, 9]   ἀληθεῖς· τὸ γὰρ ἀπορηθὲν καὶ  ποιῆσαν   τοὺς Πυθαγορείους φάναι γίγνεσθαι συμφωνίαν
[2, 12]   εὖ ἔχει, τὸ δὲ μικρὰ  περιπατῆσαν,   τῷ δὲ καὶ δρόμου δεῖ
[2, 1]   γεηρῶν ἁπάντων τῶν ἄνω σωμάτων  ὑπέστησαν   αὐτῷ μυθικῶς ἀνάγκην ἔμψυχον. Οὔτε
[2, 1]   καὶ τὴν κίνησιν μετὰ βίας  οὖσαν,   εἴπερ κινεῖ φέρεσθαι πεφυκότος τοῦ
[2, 14]   τ´ ἀΐδιον εἶναι, βίαιόν γ´  οὖσαν   καὶ παρὰ φύσιν· δέ
[2, 13]   δὲ γῆν, ἓν τῶν ἄστρων  οὖσαν,   κύκλῳ φερομένην περὶ τὸ μέσον
[2, 12]   γὰρ σελήνην ἑωράκαμεν διχότομον μὲν  οὖσαν,   ὑπελθοῦσαν δὲ τῶν ἀστέρων τὸν
[2, 12]   κατὰ μὲν τὴν πρώτην μίαν  οὖσαν   φορὰν πολὺ πλῆθος συνέστηκεν ἄστρων,
[2, 13]   τὴν τοῦ οὐρανοῦ φορὰν κύκλῳ  περιθέουσαν   καὶ θᾶττον φερομένην τὴν
[2, 14]   ἐκλείψεις ἀεὶ κυρτὴν ἔχει τὴν  ὁρίζουσαν   γραμμήν, ὥστ´ ἐπείπερ ἐκλείπει διὰ
[2, 12]   σελήνην ἑωράκαμεν διχότομον μὲν οὖσαν,  ὑπελθοῦσαν   δὲ τῶν ἀστέρων τὸν τοῦ
[2, 13]   ὡς διὰ τὸ πλωτὴν εἶναι  μένουσαν   ὥσπερ ξύλον τι τοιοῦτον
[2, 13]   διώρισται πρότερον ὅσα κατὰ τὴν  παροῦσαν   δύναμιν εἴχομεν, χρηστέον ὡς ὑπάρχουσιν.
[2, 2]   ἕξει μὲν γὰρ τὴν δύναμιν  διαφέρουσαν,   δόξει δ´ οὔ, διὰ τὴν
[2, 4]   διαιροῦσι τὴν σφαῖραν ὡς οὐκ  ἔχουσαν   πλείους ἐπιφανείας μίαν·
[2, 4]   ἐστι τὸ τοῦ κέντρου ἐγγύτερον.  Ἤχθωσαν   οὖν ἐκ τοῦ κέντρου
[2, 12]   πρᾶξις ἀεί ἐστιν ἐν δυσίν,  ὅταν   καὶ οὗ ἕνεκα καὶ
[2, 5]   Τὰς μὲν οὖν ἀκριβεστέρας ἀνάγκας,  ὅταν   (τις ἐπιτύχῃ, τότε χάριν ἔχειν
[2, 12]   δύο ῥᾷον. Καὶ πάλιν  ὅταν   τοδὶ μὲν δέῃ τοῦδ´ ἕνεκα
[2, 14]   τοῦτον τὸν τρόπον εἶναι τὴν  θάλατταν   μίαν, μὴ λίαν ὑπολαμβάνειν ἄπιστα
[2, 7]   οὖν αὐτὰ ἐκθερμαίνεται διὰ τὸ  ἐν   ἀέρι φέρεσθαι, ὃς διὰ τὴν
[2, 9]   ἐφέρετο τὰ σώματα τούτων εἴτ´  ἐν   ἀέρος πλήθει κεχυμένῳ κατὰ τὸ
[2, 14]   καὶ μεσημβρίαν μεταβαίνουσιν· ἔνιοι γὰρ  ἐν   Αἰγύπτῳ μὲν ἀστέρες ὁρῶνται καὶ
[2, 2]   αἱ αἰσθήσεις. Διὸ καὶ οὐκ  ἐν   ἅπαντι σώματι τὸ ἄνω καὶ
[2, 4]   γραμμάς, οἷον φακοειδὲς ᾠοειδές·  ἐν   ἅπασι γὰρ συμβήσεται καὶ τόπον
[2, 2]   τὰ δεξιὰ πρὸς τὰ ἀριστερὰ  ἐν   ἅπασι τοῖς ζῴοις. Τὰ μὲν
[2, 8]   συνέπεσεν, οὐδ´ οὕτως εὔλογον ὥστ´  ἐν   ἅπασιν ἅμα τόν τε κύκλον
[2, 2]   αὐτοῖς ἐπιτιμᾶν, καὶ διότι ταύτας  ἐν   ἅπασιν ὁμοίως ἐνόμιζον ὑπάρχειν. Ἡμῖν
[2, 2]   τὸ κατὰ τὸ ἡμέτερον ἔμπροσθεν)  Ἐν   αὐτοῖς δὲ τούτοις οὐδεμίαν ὁρῶμεν
[2, 2]   ἀλλ´ ὅσα ἔχει κινήσεως ἀρχὴν  ἐν   αὑτοῖς ἔμψυχα ὄντα· τῶν γὰρ
[2, 8]   καὶ τὴν φορὰν θάττω τοῦ  ἐν   αὐτῷ ἄστρου· τὸ μὲν γὰρ
[2, 2]   τὰς προτέρας ὑποληπτέον ὑπάρχειν ἀρχὰς  ἐν   αὐτῷ. Διώρισται μὲν οὖν περὶ
[2, 2]   τοῖς ζῴοις ὑπάρχον εὔλογον ὑπάρχειν  ἐν   αὐτῷ· τριῶν γὰρ ὄντων ἕκαστον
[2, 13]   τἀναντία λέγοντα· καὶ γὰρ αὐτὸς  ἐν   αὑτῷ ζητεῖ μέχρι περ ἂν
[2, 1]   αἰῶνος, ἔχων δὲ καὶ περιέχων  ἐν   αὑτῷ τὸν ἄπειρον χρόνον, ἔκ
[2, 5]   καὶ περὶ τῆς πρώτης φορᾶς·  ἐν   γὰρ τοῖς ὑποκάτω πλείους ἤδη
[2, 14]   βάρος ἔχον πρὸς τὸ μέσον.  Ἐν   δυνάμει οὖν ὄντος τοῦ μίγματος
[2, 12]   δὲ πρᾶξις ἀεί ἐστιν  ἐν   δυσίν, ὅταν καὶ οὗ ἕνεκα
[2, 8]   ἄστρων. Πρὸς μὲν γὰρ τὴν  ἐν   ἑαυτῷ κίνησιν σφαῖρα τῶν
[2, 8]   τὸν μὲν οὐρανὸν κινεῖσθαι τὴν  ἐν   ἑαυτῷ κίνησιν, τὰ δ´ ἄλλα
[2, 4]   Ἐπεὶ δὲ πρότερον (τῇ φύσει)  ἐν   ἑκάστῳ γένει τὸ ἓν τῶν
[2, 4]   συνεχὴς καὶ ὁμαλὴς καὶ ἀΐδιος,  ἐν   ἑκάστῳ δὲ μέτρον τὸ ἐλάχιστον,
[2, 14]   πρὸς ἄρκτον φαινόμενα τῶν ἄστρων  ἐν   ἐκείνοις τοῖς τόποις ποιεῖται δύσιν.
[2, 6]   χρόνον ἐλάχιστον, οὗ οὐκ ἐνδέχεται  ἐν   ἐλάττονι κινηθῆναι τὸν οὐρανόν (ὥσπερ
[2, 10]   ἐν πλείονι, τὸ δὲ πορρώτερον  ἐν   ἐλάττονι. Τὸ μὲν γὰρ ἐγγυτάτω
[2, 10]   αὑτοῦ κύκλον, τὸ δὲ πορρωτάτω  ἐν   ἐλαχίστῳ, τῶν δ´ ἄλλων τὸ
[2, 4]   τὸ ποῖόν ἐστι πρῶτον, καὶ  ἐν   ἐπιπέδοις καὶ ἐν στερεοῖς. Ἅπαν
[2, 12]   δ´ ἄλλου καὶ τοῦτο ἑτέρου,  ἐν   μὲν ἑνὶ δυσὶ ῥᾴδιον
[2, 12]   καὶ διὰ τίνα ποτ´ αἰτίαν  ἐν   μὲν τῇ πρώτῃ φορᾷ τοσοῦτόν
[2, 14]   εἶχον τὰς ἀποτομάς· νῦν γὰρ  ἐν   μὲν τοῖς κατὰ μῆνα σχηματισμοῖς
[2, 2]   γῆ ἐπὶ τὸ μέσον. (Ἀλλ´  ἐν   μὲν τούτοις λέγομεν τὸ ἄνω
[2, 12]   διὰ μιᾶς κινήσεως. Τὰ δ´  ἐν   μέσῳ τοῦ πρώτου καὶ τῶν
[2, 9]   τὸ πλοῖον κινούμενον. Τὸ δ´  ἐν   μὴ φερομένῳ φερόμενον ποιεῖ ψόφον·
[2, 7]   ὂν ἕκαστον συνεστάναι ἐκ τούτων  ἐν   οἷς ἕκαστόν ἐστιν, ὁμοίως καὶ
[2, 2]   νοεῖν ὥσπερ ἂν εἴ τις,  ἐν   οἷς ἔχει τὸ δεξιὸν πρὸς
[2, 6]   γὰρ οὐδὲ κιθαρίσαι οὐδὲ βαδίσαι  ἐν   ὁτῳοῦν χρόνῳ δυνατόν, ἀλλ´ ἔστιν
[2, 6]   οὕτως οὐδὲ κινηθῆναι τὸν οὐρανὸν  (ἐν   ὁτῳοῦν χρόνῳ δυνατόν) εἰ οὖν
[2, 2]   ἔμψυχα ὄντα· τῶν γὰρ ἀψύχων  ἐν   οὐθενὶ ὁρῶμεν ὅθεν ἀρχὴ
[2, 4]   μήτ´ ἄλλο μηθὲν τῶν ἡμῖν  ἐν   ὀφθαλμοῖς φαινομένων. Ἐξ ὧν γὰρ
[2, 10]   δ´ ἄλλων τὸ ἐγγύτερον ἀεὶ  ἐν   πλείονι, τὸ δὲ πορρώτερον ἐν
[2, 10]   τῆς ἁπλῆς καὶ πρώτης περιφορᾶς  ἐν   πλείστῳ χρόνῳ διιέναι τὸν αὑτοῦ
[2, 6]   ἐκ τίνων τε συνεστᾶσι καὶ  ἐν   ποίοις σχήμασι καὶ τίνες αἱ
[2, 12]   καὶ τῆς ἓν ἄστρον ἐχούσης·  ἐν   πολλαῖς γὰρ σφαίραις τελευταία
[2, 9]   αὐτὸ τὸ πλοῖον, εἰ φέροιτο  ἐν   ποταμῷ. Καίτοι τοὺς αὐτοὺς λόγους
[2, 7]   οὖν οὔτε πύρινά ἐστιν οὔτ´  ἐν   πυρὶ φέρεται, ταῦθ´ ἡμῖν εἰρήσθω
[2, 4]   πρῶτον, καὶ ἐν ἐπιπέδοις καὶ  ἐν   στερεοῖς. Ἅπαν δὴ σχῆμα ἐπίπεδον
[2, 13]   (τῷ) κάτωθεν ἠρεμεῖν, ὥσπερ τὸ  ἐν   ταῖς κλεψύδραις ὕδωρ. Ὅτι δὲ
[2, 8]   Δινούμενα μὲν γὰρ ἂν ἔμενεν  ἐν   ταὐτῷ καὶ οὐ μετέβαλλε τὸν
[2, 12]   δ´ πλείω οὐ φαίνεται  ἐν   τῇ αὐτῇ ἐνδεδεμένα φορᾷ. Περὶ
[2, 3]   φύσιν, καὶ ἔκστασίς τίς ἐστιν  ἐν   τῇ γενέσει τὸ παρὰ φύσιν
[2, 4]   σώματος, πρῶτον δὲ σῶμα τὸ  ἐν   τῇ ἐσχάτῃ περιφορᾷ, σφαιροειδὲς ἂν
[2, 6]   (ἁπλᾶ γὰρ καὶ ἄμικτα καὶ  ἐν   τῇ οἰκείᾳ χώρᾳ, καὶ οὐθὲν
[2, 7]   πῦρ. Τῶν δὲ ἄνω ἕκαστον  ἐν   τῇ σφαίρᾳ φέρεται, ὥστ´ αὐτὰ
[2, 5]   ἔτυχε μηδ´ ἀπὸ ταὐτομάτου ἐνδέχεται  ἐν   τοῖς ἀϊδίοις εἶναι, δ´
[2, 8]   αὐτὸ κέντρον ἐνδεδεμένων (ὥσπερ γὰρ  ἐν   τοῖς ἄλλοις τὸ μεῖζον σῶμα
[2, 2]   τῆς τῶν πλανήτων, ἡμεῖς μὲν  ἐν   τοῖς ἄνω καὶ ἐν τοῖς
[2, 2]   δὲ ἐν τοῖς κάτω καὶ  ἐν   τοῖς ἀριστεροῖς· ἀνάπαλιν γὰρ τούτοις
[2, 2]   μὲν ἐν τοῖς ἄνω καὶ  ἐν   τοῖς δεξιοῖς ἐσμεν, ἐκεῖνοι δὲ
[2, 8]   τὴν οἰκείαν φοράν, οὕτως καὶ  ἐν   τοῖς ἐγκυκλίοις· μεῖζον γὰρ τῶν
[2, 4]   ὡς γὰρ ἔχει κύκλος  ἐν   τοῖς ἐπιπέδοις, οὕτως σφαῖρα
[2, 3]   Λεχθήσεται δὲ καὶ περὶ τούτου  ἐν   τοῖς ἑπομένοις σαφέστερον. Νῦν δὲ
[2, 2]   δ´ ἐπεὶ διώρισται πρότερον ὅτι  ἐν   τοῖς ἔχουσιν ἀρχὴν κινήσεως αἱ
[2, 6]   παρὰ φύσιν· καὶ γὰρ αἱ  ἐν   τοῖς ζῴοις ἀδυναμίαι πᾶσαι παρὰ
[2, 13]   καὶ τῆς φύσεως. Καίτοι καθάπερ  ἐν   τοῖς ζῴοις οὐ ταὐτὸν τοῦ
[2, 2]   καὶ τὸ πρῶτον, καθάπερ εἴπομεν,  ἐν   τοῖς ζῴοις ὑπάρχον εὔλογον ὑπάρχειν
[2, 2]   τοῖς δεξιοῖς ἐσμεν, ἐκεῖνοι δὲ  ἐν   τοῖς κάτω καὶ ἐν τοῖς
[2, 13]   γῆς φορὰν κωλύειν, καθάπερ τὸ  ἐν   τοῖς κυάθοις ὕδωρ· καὶ γὰρ
[2, 2]   Διώρισται μὲν οὖν περὶ τούτων  ἐν   τοῖς περὶ τὰς τῶν ζῴων
[2, 14]   ἀστέρες ὁρῶνται καὶ περὶ Κύπρον,  ἐν   τοῖς πρὸς ἄρκτον δὲ χωρίοις
[2, 14]   ὁρῶνται, καὶ τὰ διὰ παντὸς  ἐν   τοῖς πρὸς ἄρκτον φαινόμενα τῶν
[2, 6]   τὴν αὑτοῦ χώραν. Εἰ οὖν  ἐν   τοῖς πρώτοις μή ἐστι τὸ
[2, 4]   τοῖς ἐπιπέδοις, οὕτως σφαῖρα  ἐν   τοῖς στερεοῖς. Ἔτι δὲ καὶ
[2, 13]   αἰτίαν πάντες λέγουσιν ἐκ τῶν  ἐν   τοῖς ὑγροῖς καὶ περὶ τὸν
[2, 13]   τὸ τῆς περιφερείας μέγεθος, ὡς  ἐν   τοῖς φαινομένοις μικροῖς κύκλοις εὐθεῖα
[2, 8]   Ἅμα δὲ καὶ οὐκ ἔστιν  ἐν   τοῖς φύσει τὸ ὡς ἔτυχεν,
[2, 13]   καὶ περὶ τὸν ἀέρα συμβαινόντων·  ἐν   τούτοις γὰρ ἀεὶ φέρεται τὰ
[2, 2]   τὸν δὲ κάτω· διαφορὰν γὰρ  ἐν   τούτοις μόνοις ὁρῶμεν τῶν ἡμισφαιρίων,
[2, 8]   τῶν δ´ ἄστρων ἕκαστον τῶν  ἐν   τούτοις οὐθαμῶς εὔλογον· εἴτε γὰρ
[2, 2]   Καὶ οἱ μὲν ἐκεῖ οἰκοῦντες  ἐν   τῷ ἄνω εἰσὶν ἡμισφαιρίῳ καὶ
[2, 6]   ἂν ἐγεγόνει διάστασις τῶν ἄστρων  ἐν   τῷ ἀπείρῳ χρόνῳ, τοῦ μὲν
[2, 2]   τοὺς δ´ ἐκεῖ κάτω καὶ  ἐν   τῷ ἀριστερῷ. Συμβαίνει δὲ τοὐναντίον.
[2, 2]   γὰρ ἡμᾶς ἄνω ποιοῦσι καὶ  ἐν   τῷ δεξιῷ μέρει, τοὺς δ´
[2, 8]   μείζονος κύκλου τμῆμα, ὥστ´ εὐλόγως  ἐν   τῷ ἴσῳ χρόνῳ μείζων
[2, 2]   πρὸς τοῖς δεξιοῖς, ἡμεῖς δ´  ἐν   τῷ κάτω καὶ πρὸς τοῖς
[2, 2]   καὶ εἰώθαμεν λέγειν τὰ πλάγια  ἐν   τῷ κόσμῳ οὐ τὸ ἄνω
[2, 9]   φερομένῳ ἐνδέδεται ἐνυπάρχει, καθάπερ  ἐν   τῷ πλοίῳ τὰ μόρια, οὐχ
[2, 13]   διὰ παντὸς τεταμένον πόλον, ὥσπερ  ἐν   τῷ Τιμαίῳ γέγραπται. Παραπλησίως δὲ
[2, 14]   συμβεβηκός, τὸ μέσον ἔχει  ἐν   τῷ τοῦ παντὸς μέσῳ. Ὅτι
[2, 9]   μὴ φερομένῳ φερόμενον ποιεῖ ψόφον·  ἐν   φερομένῳ δὲ συνεχὲς καὶ μὴ
[2, 9]   ψόφον καὶ πληγήν· ὅσα δ´  ἐν   φερομένῳ ἐνδέδεται ἐνυπάρχει, καθάπερ
[2, 7]   ποιεῖν ἐκ τούτου τοῦ σώματος  ἐν   τυγχάνει τὴν φορὰν ἔχον,
[2, 2]   τῆς ἐκείνων εἶναι· φανερῶς γὰρ  ἔν   γε τοῖς ζῴοις ὑπάρχοντα φαίνεται
[2, 11]   δ´ ὁμοίως μὲν ἅπαντα καὶ  ἕν,   δὲ σελήνη δείκνυται διὰ
[2, 5]   ἤδη αἱ φοραὶ συνεληλύθασιν εἰς  ἕν.   ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Εἰ γὰρ ἀνωμάλως κινήσεται,
[2, 12]   καὶ μία ἴσως· γὰρ  ἕν   τί ἐστιν οὗ τύχοι ἄν,
[2, 4]   τὸν μὲν κύκλον κατὰ τὸ  ἕν,   τὸ δὲ τρίγωνον (κατὰ τὴν
[2, 12]   πρὸ τῆς τελευταίας καὶ τῆς  ἓν   ἄστρον ἐχούσης· ἐν πολλαῖς γὰρ
[2, 12]   φοράς. Καὶ ἔτι διὰ τόδε  ἓν   ἔχουσι σῶμα αἱ ἄλλαι φοραί,
[2, 8]   αὐτῷ ἄστρου· τὸ μὲν γὰρ  ἓν   δύο τοῦτον τὸν τρόπον
[2, 4]   ὀρθαὶ δύο. Ἐὰν δὲ τὸ  ἓν   κατὰ τὸ τρίγωνον, κύκλος
[2, 12]   ἕκαστον εἴληφεν ἰδίας κινήσεις, δι´  ἓν   μὲν ἄν τις πρῶτον εὐλόγως
[2, 14]   ἀπὸ τῶν ἐσχάτων φερομένων πρὸς  ἓν   μέσον ἀναγκαῖον ὅμοιον γίγνεσθαι πάντῃ
[2, 12]   θείων, αἱ δὲ πολλαὶ οὖσαι  ἓν   μόνον (ἑκάστη· τῶν γὰρ πλανωμένων
[2, 12]   μόνον (ἑκάστη· τῶν γὰρ πλανωμένων  ἓν   ὁτιοῦν πλείους φέρεται φοράς. Ταύτῃ
[2, 13]   ἔσχατον· πλὴν οὐχ ὅλον πρὸς  ἓν   σημεῖον (τοῦτο γὰρ ἀναγκαῖον μόνον
[2, 14]   πρὸς ὁμοίας γωνίας, ὥστε πρὸς  ἓν   τὸ μέσον φέρεται, καὶ τὸ
[2, 11]   ἡλίου ἐκλείψεις μηνοειδεῖς. Ὥστ´ εἴπερ  ἓν   τοιοῦτον, δῆλον ὅτι καὶ τἆλλα
[2, 14]   γὰρ εἴπομεν, οἱ μὲν αὐτὴν  ἓν   τῶν ἄστρων εἶναι ποιοῦσιν, οἱ
[2, 13]   εἶναί φασι, τὴν δὲ γῆν,  ἓν   τῶν ἄστρων οὖσαν, κύκλῳ φερομένην
[2, 4]   φύσει) ἐν ἑκάστῳ γένει τὸ  ἓν   τῶν πολλῶν καὶ τὸ ἁπλοῦν
[2, 12]   πᾶσαν τάξιν, τῶν δ´ ἄλλων  ἓν   χωρὶς ἕκαστον, δύο δ´
[2, 4]   δὲ εἴπερ τέλειόν ἐστιν οὗ  μηδὲν   ἔξω τῶν αὐτοῦ λαβεῖν δυνατόν,
[2, 11]   κινητικὸν σφαῖρα διὰ τὸ  μηδὲν   ἔχειν ὄργανον πρὸς τὴν κίνησιν.
[2, 13]   γάρ τινα ἀναγκαῖον· εἰ δὲ  μηδὲν   μᾶλλον κάτω ἄνω,
[2, 3]   ἀνάγκη γένεσιν εἶναι διὰ τὸ  μηδὲν   οἷόν τ´ αὐτῶν εἶναι ἀΐδιον·
[2, 9]   τὴν αἰτίαν, ἀλλὰ καὶ τὸ  μηδὲν   πάσχειν χωρὶς αἰσθήσεως. Οἱ γὰρ
[2, 5]   αὗται, πρότερον εἴρηται. Ἀλλ´ εἰ  μηδὲν   ὡς ἔτυχε μηδ´ ἀπὸ ταὐτομάτου
[2, 12]   δ´ ἐκ τῶν τοιούτων θεωροῦσιν  οὐδὲν   ἄλογον ἂν δόξειεν εἶναι τὸ
[2, 11]   δι´ αὑτῶν, δὲ φύσις  οὐδὲν   ἀλόγως οὐδὲ μάτην ποιεῖ, δῆλον
[2, 13]   μὲν οὖν ταύτην τὴν φαντασίαν  οὐδὲν   αὐτοὺς ἀπιστεῖν δεῖ μὴ κυκλοτερῆ
[2, 8]   ὅμοιον τοῖς δι´ αὑτῶν κινητικοῖς·  οὐδὲν   γὰρ ἀπηρτημένον ἔχει οὐδὲ προέχον,
[2, 14]   δὲ τὸ σχῆμα σφαίρας ἐστίν.  Οὐδὲν   δὲ διοίσει πρὸς τὸν λόγον,
[2, 13]   μήτε φύσει μήτε βίᾳ, ὅλως  οὐδὲν   κινηθήσεται· περὶ γὰρ τούτων ὅτι
[2, 4]   ὧν γὰρ τὴν σύστασιν εἴληφεν,  οὐδὲν   οὕτω δυνατὸν ὁμαλότητα δέξασθαι καὶ
[2, 9]   πάσχοντα φαίνεται τὰ σώματα βίαιον  οὐδὲν   πάθος, διὰ τὸ μὴ ψοφεῖν.
[2, 14]   τούτου γὰρ ἔχει τὴν ῥοπήν.  Οὐδὲν   τοίνυν τοῦτο διαφέρει λέγειν ἐπὶ
[2, 13]   ἐπὶ τοῦ πυρός· ἀνάγκη γὰρ  τεθὲν   μένειν ὁμοίως ὥσπερ τὴν γῆν·
[2, 9]   τρόπον. Οὐ γὰρ μόνον τὸ  μηθὲν   ἀκούειν ἄτοπον, περὶ οὗ λέγειν
[2, 1]   κίνησιν, ἐχόντων δὲ τοιαύτην ὥστε  μηθὲν   εἶναι πέρας αὐτῆς, ἀλλὰ μᾶλλον
[2, 13]   ἐπὶ τοῦ μέσου πᾶν  μηθὲν   μᾶλλον δεῦρο δεῦρο κινεῖσθαι
[2, 4]   κατ´ ἀκρίβειαν ἔντορνος οὕτως ὥστε  μηθὲν   μήτε χειρόκμητον ἔχειν παραπλησίως μήτ´
[2, 8]   Πρὸς δὲ τούτοις ἄλογον τὸ  μηθὲν   ὄργανον αὐτοῖς ἀποδοῦναι τὴν φύσιν
[2, 5]   περὶ πάντων καὶ τὸ παριέναι  μηθὲν   τάχ´ ἂν δόξειεν εἶναι σημεῖον
[2, 4]   χειρόκμητον ἔχειν παραπλησίως μήτ´ ἄλλο  μηθὲν   τῶν ἡμῖν ἐν ὀφθαλμοῖς φαινομένων.
[2, 9]   ὥς εἰσιν ἀληθεῖς· τὸ γὰρ  ἀπορηθὲν   καὶ ποιῆσαν τοὺς Πυθαγορείους φάναι
[2, 13]   νῦν γῆ μένει, καὶ  συνῆλθεν   ἐπὶ τὸ μέσον φερομένη διὰ
[2, 12]   δὴ ἀεὶ ὑγιαίνει, τὸ δ´  ἰσχνανθέν,   τὸ δὲ δραμὸν καὶ ἰσχνανθέν,
[2, 12]   ἰσχνανθέν, τὸ δὲ δραμὸν καὶ  ἰσχνανθέν,   τὸ δὲ καὶ ἄλλο τι
[2, 2]   δ´ οὐρανοῦ ἀρχὴ τῆς περιφορᾶς,  ὅθεν   αἱ ἀνατολαὶ τῶν ἄστρων, ὥστε
[2, 2]   ἤρξατο, ὅμως ἔχειν ἀναγκαῖον ἀρχήν,  ὅθεν   ἂν ἤρξατο, εἰ ἤρχετο κινούμενον,
[2, 2]   κινήσεις· ἀρχὰς γὰρ ταύτας λέγω  ὅθεν   ἄρχονται πρῶτον αἱ κινήσεις τοῖς
[2, 2]   ἄνω. Δεξιὸν γὰρ ἑκάστου λέγομεν,  ὅθεν   ἀρχὴ τῆς κατὰ τόπον
[2, 2]   γὰρ ἀψύχων ἐν οὐθενὶ ὁρῶμεν  ὅθεν   ἀρχὴ τῆς κινήσεως. Τὰ
[2, 2]   τὸ μὲν ἄνω ἐστὶ τὸ  ὅθεν   κίνησις, τὸ δὲ δεξιὸν
[2, 6]   κύκλῳ φορᾶς οὐκ ἔστιν οὔτε  ὅθεν   οὔτε οἷ οὔτε μέσον· οὔτε
[2, 6]   φέρονται, τοῖς δὲ παρὰ φύσιν  ὅθεν,   τοῖς δὲ ῥιπτουμένοις ἀνὰ μέσον.
[2, 6]   ἀκμήν. Ἀκμὴ δ´ ἐστὶν  ὅθεν   φέρεται οἷ ἀνὰ
[2, 14]   τὸ μέσον. Ὥστε εἴτε ὅλη  ποθὲν   ἐφέρετο εἴτε κατὰ μέρος, ἀναγκαῖον
[2, 14]   μίγματος τὰ διακρινόμενα ἐφέρετο ὁμοίως  πάντοθεν   πρὸς τὸ μέσον. Εἴτ´ οὖν
[2, 14]   Εἰ γὰρ φύσει πέφυκε φέρεσθαι  πάντοθεν   πρὸς τὸ μέσον, ὥσπερ φαίνεται,
[2, 14]   Ὅτι μὲν οὖν ὁμοίως γε  πανταχόθεν   ἀπὸ τῶν ἐσχάτων φερομένων πρὸς
[2, 14]   μέχρι τούτου φέρεσθαι ἕως ἂν  πανταχόθεν   ὁμοίως λάβῃ τὸ μέσον, ἀνισαζομένων
[2, 2]   δὲ κινεῖται μὲν ἀλλ´ οὐ  πανταχόθεν   ὁμοίως, οἷον τὸ πῦρ ἄνω
[2, 14]   τὸν λόγον, οὐδ´ εἰ μὴ  πανταχόθεν   ὁμοίως συνέθει πρὸς τὸ μέσον
[2, 14]   αὐτῆς ἀπὸ τοῦ μέσου μὴ  βιασθέν·   μία γὰρ φορὰ τοῦ ἑνὸς
[2, 2]   καὶ κάτω καὶ ἔμπροσθεν καὶ  ὄπισθεν.   Διὸ καὶ τῶν Πυθαγορείων ἄν
[2, 2]   ἀριστερὸν καὶ τὸ ἔμπροσθεν καὶ  ὄπισθεν   ζητητέον, ἀλλ´ ὅσα ἔχει κινήσεως
[2, 2]   καὶ τὰ ἔμπροσθεν πρὸς τὰ  ὄπισθεν   τὰ δεξιὰ πρὸς τὰ
[2, 2]   κατὰ τὸ ἡμέτερον δεξιόν, (καὶ  ὄπισθεν   τὸ κατὰ τὸ ἡμέτερον ἔμπροσθεν)
[2, 5]   εἰς τὸ πρόσθεν τῆς εἰς  τοὔπισθεν,   ἔχει, εἴπερ καὶ τὸ δεξιὸν
[2, 13]   μὲν μόριον τῆς γῆς, ἂν  μετεωρισθὲν   ἀφεθῇ, φέρεται καὶ μένειν οὐκ
[2, 8]   πρὸς δὲ τὴν εἰς τὸ  πρόσθεν   ἀχρηστότατον· ἥκιστα γὰρ ὅμοιον τοῖς
[2, 5]   τρόπον καὶ εἰς τὸ  πρόσθεν   τῆς εἰς τοὔπισθεν, ἔχει, εἴπερ
[2, 2]   ἔμπροσθεν κατὰ τὴν αἴσθησιν·  ἔμπροσθεν   γὰρ λέγω ἐφ´ αἱ
[2, 2]   ὄπισθεν τὸ κατὰ τὸ ἡμέτερον  ἔμπροσθεν)   Ἐν αὐτοῖς δὲ τούτοις οὐδεμίαν
[2, 2]   δεξιὸν ἀφ´ οὗ, τὸ δ´  ἔμπροσθεν   ἐφ´ ὅ, κἂν οὕτως ἔχοι
[2, 2]   κατὰ τόπον, ἀπὸ δὲ τῶν  ἔμπροσθεν   κατὰ τὴν αἴσθησιν· ἔμπροσθεν
[2, 2]   καὶ ἄνω καὶ κάτω καὶ  ἔμπροσθεν   καὶ ὄπισθεν. Διὸ καὶ τῶν
[2, 2]   δεξιὸν καὶ ἀριστερὸν καὶ τὸ  ἔμπροσθεν   καὶ ὄπισθεν ζητητέον, ἀλλ´ ὅσα
[2, 2]   πρὸς τὰ κάτω καὶ τὰ  ἔμπροσθεν   πρὸς τὰ ὄπισθεν τὰ
[2, 2]   δεξιὸν τοῦ πλάτους, τὸ δ´  ἔμπροσθεν   τοῦ βάθους. Ἔτι δ´ ἄλλως
[2, 6]   δὲ βραδύτερον. Οὐ φαίνεται δ´  οὐθὲν   ἄλλως ἔχον τοῖς διαστήμασιν. Ἀλλὰ
[2, 8]   κύκλοις φέρεσθαι· μόνως γὰρ οὕτως  οὐθὲν   ἄλογον συμβαίνει· τό τε γὰρ
[2, 9]   τὸν τρόπον ἐχούσης τῆς κινήσεως  οὐθὲν   ἂν ἦν τῶν περὶ τὸν
[2, 13]   ἀρχαίων Ἀναξίμανδρος· μᾶλλον μὲν γὰρ  οὐθὲν   ἄνω κάτω εἰς
[2, 8]   κύκλων. Τοὺς μὲν γὰρ κύκλους  οὐθὲν   ἄτοπον ἀλλ´ ἀναγκαῖον ἀνάλογον ἔχειν
[2, 8]   δύο τοῦτον τὸν τρόπον ἔχειν  οὐθὲν   ἄτοπον, τὸ δὲ πάνθ´ ὁμοίως
[2, 6]   ἐν τῇ οἰκείᾳ χώρᾳ, καὶ  οὐθὲν   αὐτοῖς ἐναντίον) οὐδ´ ἂν ἀδυναμία
[2, 13]   μὲν οὖν ταύτην τὴν αἰτίαν  οὐθὲν   αὐτοὺς δεῖ θορυβεῖσθαι περὶ τὸ
[2, 9]   ἔμψυχον οὔτε βίαιον φέροιτο φορὰν  οὐθὲν   αὐτῶν, ὥσπερ τὸ μέλλον ἔσεσθαι
[2, 8]   ἄστρου δοκεῖν εἶναι τὴν κίνησιν·  οὐθὲν   γὰρ διαφέρει κινεῖν τὴν ὄψιν
[2, 2]   παρέλιπον οὐθὲν ἧττον κυρίας οὔσας·  οὐθὲν   γὰρ ἐλάττω διαφορὰν ἔχει τὰ
[2, 13]   τοῦ μέσου ἦν γῆ·  οὐθὲν   γὰρ οὐδὲ νῦν ποιεῖν ἐπίδηλον
[2, 3]   ἂν ἦν ἀΐδιος κίνησις·  οὐθὲν   γὰρ παρὰ φύσιν ἀΐδιον. Ὕστερον
[2, 13]   τὸ τέταρτον μέρος τοῦ περιέχοντος·  οὐθὲν   γὰρ στιγμὴ τῶν σωμάτων ἐστίν.
[2, 6]   διαφέρει τοῖς οἰκείοις τόποις·  οὐθὲν   γὰρ τῶν μερῶν ἔχει τὴν
[2, 6]   καὶ πάλιν ἄλλον ἄπειρον δυνατόν·  οὐθὲν   γὰρ φαίνεται ὂν ἄπειρον χρόνον
[2, 8]   τὴν φύσιν πρὸς τὴν κίνησιν  (οὐθὲν   γὰρ ὡς ἔτυχε ποιεῖ
[2, 6]   κωλύει ἀνωμάλως κινεῖσθαι τὸ κινούμενον.  Οὐθὲν   δὲ τούτων δυνατὸν περὶ τὸν
[2, 12]   (Τῷ δ´ ὡς ἄριστα ἔχοντι  οὐθὲν   δεῖ πράξεως· ἔστι γὰρ αὐτὸ
[2, 9]   καθάπερ τοῖς χαλκοτύποις διὰ συνήθειαν  οὐθὲν   δοκεῖ διαφέρειν, καὶ τοῖς ἀνθρώποις
[2, 12]   πράξεως καὶ ζωῆς· οὕτω γὰρ  οὐθὲν   δόξει παράλογον εἶναι τὸ συμβαῖνον.
[2, 2]   ἀριστερόν, τὰς δὲ τέτταρας παρέλιπον  οὐθὲν   ἧττον κυρίας οὔσας· οὐθὲν γὰρ
[2, 6]   τὸ αὐτό, εἴτε ἄμφω μεταβάλλοι,  οὐθὲν   κωλύει ἀνωμάλως κινεῖσθαι τὸ κινούμενον.
[2, 13]   ἀπέχει τὸ ἡμισφαίριον αὐτῆς ὅλον,  οὐθὲν   κωλύειν οἴονται τὰ φαινόμενα συμβαίνειν
[2, 3]   ἐπὶ τοῦ μέσου, τούτου δ´  οὐθὲν   οἷόν τε μένειν μόριον, οὔθ´
[2, 13]   γὰρ τούτων ἐπ´ ἀέρος μὲν  οὐθὲν   πέφυκε μένειν, ἀλλ´ ἐφ´ ὕδατος)
[2, 4]   ἐσχάτης περιφορᾶς οὔτε κενόν ἐστιν  ἔξωθεν   οὔτε τόπος, ἀνάγκη καὶ διὰ
[2, 13]   φαινομένοις μικροῖς κύκλοις εὐθεῖα φαίνεται  πόρρωθεν.   Διὰ μὲν οὖν ταύτην τὴν
[2, 3]   τί πλείους εἰσὶ φοραί, καίπερ  πόρρωθεν   πειρωμένοις ποιεῖσθαι τὴν ζήτησιν, πόρρω
[2, 13]   μεταστῆναι τόπον ἱκανὸν ἀθρόως (τῷ)  κάτωθεν   ἠρεμεῖν, ὥσπερ τὸ ἐν ταῖς
[2, 13]   ἀλλ´ ἐπιπωμάζειν τὸν ἀέρα τὸν  κάτωθεν,   ὅπερ φαίνεται τὰ πλάτος ἔχοντα
[2, 5]   τὸ παριέναι μηθὲν τάχ´ ἂν  δόξειεν   εἶναι σημεῖον πολλῆς εὐηθείας
[2, 12]   τοιούτων θεωροῦσιν οὐδὲν ἄλογον ἂν  δόξειεν   εἶναι τὸ νῦν ἀπορούμενον. Ἀλλ´
[2, 12]   μεταξὺ πλείστας. Εὔλογον γὰρ ἂν  δόξειεν   εἶναι τοῦ πρώτου σώματος μίαν
[2, 8]   κίνησιν. Διὸ καὶ εὐλόγως ἂν  δόξειεν   τε (ὅλος οὐρανὸς σφαιροειδὴς
[2, 13]   πρὸς Ἐμπεδοκλέα κἂν ἐκεῖνό τις  εἴπειεν.   Ὅτε γὰρ τὰ στοιχεῖα διειστήκει
[2, 13]   ἀτόπους εἶναι δοκεῖν τῆς ἀπορίας,  θαυμάσειεν   ἄν τις. Οἱ μὲν γὰρ
[2, 2]   καὶ τῶν Πυθαγορείων ἄν τις  θαυμάσειεν   ὅτι δύο μόνας ταύτας ἀρχὰς
[2, 12]   ἄστρων. Τοῦτό τε δὴ δικαίως  ἀπορήσειεν   ἄν τις, καὶ διὰ τίνα
[2, 8]   βραδύτερον (οὕτω δ´ οὐκ ἂν  ἔχοιεν   οἰκείαν κίνησιν, ἀλλὰ φέροιντ´ ἂν
[2, 6]   σύστασις τῶν ζῴων ἐκ τοιούτων  συνέστηκεν   διαφέρει τοῖς οἰκείοις τόποις·
[2, 12]   μίαν οὖσαν φορὰν πολὺ πλῆθος  συνέστηκεν   ἄστρων, τῶν δ´ ἄλλων χωρὶς
[2, 7]   ταύτῃ μάλιστα ἥλιος  τετύχηκεν   ἐνδεδεμένος· διὸ δὴ πλησιάζοντός τε
[2, 8]   τὸ δὲ πάνθ´ ὁμοίως πλάσματι  ἔοικεν.   Ἅμα δὲ καὶ οὐκ ἔστιν
[2, 8]   δ´ οὕτω τιμίων ὑπεριδεῖν, ἀλλ´  ἔοικεν   ὥσπερ ἐπίτηδες ἀφελεῖν πάντα δι´
[2, 4]   τοιαύτη φανερόν, ὑπόθεσιν λαμβάνουσιν ὅτι  πέφυκεν   ἀεὶ συρρεῖν τὸ ὕδωρ εἰς
[2, 13]   Εἰ δὲ τοῦτο φέρεσθαί που  πέφυκεν,   δῆλον ὅτι καὶ τὴν γῆν
[2, 13]   μέσον, ποῖόν τι καὶ ποῦ  πέφυκεν.   Ἐκεῖνο μὲν γὰρ ἀρχὴ τὸ
[2, 7]   τι εἶναι κύκλῳ φέρεσθαι  πέφυκεν·   ὥσπερ γὰρ οἱ πύρινα φάσκοντες
[2, 14]   φέρεσθαι,