HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, Traité du ciel, Livre II

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


κ  =  4 formes différentes pour 70 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, chapitre
[2, 13]   σωμάτων ἐστίν. Ὥσπερ δὲ κἂν  ἐκ   μεγάλου συνέλθοι πυκνούμενον εἰς ἐλάττω
[2, 12]   ἀστέρας λέγουσιν οἱ πάλαι τετηρηκότες  ἐκ   πλείστων ἐτῶν Αἰγύπτιοι καὶ Βαβυλώνιοι,
[2, 6]   ἄστρων ἑπόμενον ἂν εἴη λέγειν,  ἐκ   τίνων τε συνεστᾶσι καὶ ἐν
[2, 6]   ἴσως σύστασις τῶν ζῴων  ἐκ   τοιούτων συνέστηκεν διαφέρει τοῖς
[2, 4]   γὰρ ἠρεμήσει. δὲ τῶν  ἐκ   τοῦ κέντρου ἁπτομένη περιφερής· σφαιροειδὴς
[2, 4]   ΑΕ. Ὥστ´ ἀνάγκη πρὸς ταῖς  ἐκ   τοῦ κέντρου εἶναι τὸ ὕδωρ·
[2, 4]   τοῦ κέντρου ἐγγύτερον. Ἤχθωσαν οὖν  ἐκ   τοῦ κέντρου ΑΒ καὶ
[2, 4]   ἂν ἰσασθῇ. Ἴση δὲ ταῖς  ἐκ   τοῦ κέντρου ΑΕ. Ὥστ´
[2, 4]   ἧς ΑΔ, ἐλάττων ἐστὶ τῶν  ἐκ   τοῦ κέντρου· κοιλότερος ἄρα
[2, 8]   γὰρ τῶν ἀφαιρουμένων ὑπὸ τῶν  ἐκ   τοῦ κέντρου τὸ τοῦ μείζονος
[2, 13]   (τοῦτο γὰρ ἀναγκαῖον μόνον συμβαίνειν  ἐκ   τοῦ λόγου τοῦ περὶ τῆς
[2, 4]   γένοιτο μὴ ἴσας ἔχον τὰς  ἐκ   τοῦ μέσου γραμμάς, οἷον φακοειδὲς
[2, 13]   τῷ γένει, τοῦτο δ´ ἐστὶν  ἐκ   τοῦ πάσας τεθεωρηκέναι τὰς διαφοράς.
[2, 7]   τὸ ἕκαστον τῶν ἄστρων ποιεῖν  ἐκ   τούτου τοῦ σώματος ἐν
[2, 13]   καὶ τὸ μέσον πέρας· ὥστ´  ἐκ   τούτων ἀναλογιζόμενοι οὐκ οἴονται ἐπὶ
[2, 3]   μὲν τοίνυν ἀναγκαῖον εἶναι γένεσιν,  ἐκ   τούτων δῆλον. Εἰ δὲ γένεσιν,
[2, 14]   ποιεῖται δύσιν. Ὥστ´ οὐ μόνον  ἐκ   τούτων δῆλον περιφερὲς ὂν τὸ
[2, 7]   ὡς εὔλογον ὂν ἕκαστον συνεστάναι  ἐκ   τούτων ἐν οἷς ἕκαστόν ἐστιν,
[2, 4]   σφαιροειδής ἐστιν κόσμος, δῆλον  ἐκ   τούτων, καὶ ὅτι κατ´ ἀκρίβειαν
[2, 9]   ἠρεμήσει. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Θ' Φανερὸν δ´  ἐκ   τούτων ὅτι καὶ τὸ φάναι
[2, 14]   ἐκτὸς κεῖται τοῦ μέσου, φανερὸν  ἐκ   τούτων· πρὸς δὲ τούτοις δῆλον
[2, 9]   δὲ ταῦτα καὶ τὰς ταχυτῆτας  ἐκ   τῶν ἀποστάσεων ἔχειν τοὺς τῶν
[2, 14]   τούτων· πρὸς δὲ τούτοις δῆλον  ἐκ   τῶν εἰρημένων τὸ αἴτιον τῆς
[2, 13]   γὰρ τὴν αἰτίαν πάντες λέγουσιν  ἐκ   τῶν ἐν τοῖς ὑγροῖς καὶ
[2, 13]   τῶν φαινομένων ἀθροῦσιν ἀλλὰ μᾶλλον  ἐκ   τῶν λόγων. Τῷ γὰρ τιμιωτάτῳ
[2, 10]   ἔχει πρὸς ἄλληλα τοῖς ἀποστήμασιν,  ἐκ   τῶν περὶ ἀστρολογίαν θεωρείσθω· λέγεται
[2, 4]   Λάβοι δ´ ἄν τις καὶ  ἐκ   τῶν περὶ τὸ μέσον ἱδρυμένων
[2, 12]   περὶ αὐτὰ συμβαινόντων· ὅμως δ´  ἐκ   τῶν τοιούτων θεωροῦσιν οὐδὲν ἄλογον
[2, 13]   χώραν ἀποδιδόναι, τὸ πιστὸν οὐκ  ἐκ   τῶν φαινομένων ἀθροῦσιν ἀλλὰ μᾶλλον
[2, 1]   ἐν αὑτῷ τὸν ἄπειρον χρόνον,  ἔκ   τε τῶν εἰρημένων ἔξεστι λαμβάνειν
[2, 6]   κίνησις, ἅπασαν δέ φαμεν  ἔκ   τινος εἴς τι εἶναι καὶ
[2, 12]   θαυμαστόν, διὰ τίνα ποτ´ αἰτίαν  οὐκ   ἀεὶ τὰ πλεῖον ἀπέχοντα τῆς
[2, 13]   Τοῦτο δὲ λέγεται κομψῶς μέν,  οὐκ   ἀληθῶς δέ· κατὰ γὰρ τοῦτον
[2, 6]   δυνατόν) εἰ οὖν τοῦτ´ ἀληθές,  οὐκ   ἂν εἴη ἀεὶ ἐπίτασις τῆς
[2, 8]   τὸ δὲ βραδύτερον (οὕτω δ´  οὐκ   ἂν ἔχοιεν οἰκείαν κίνησιν, ἀλλὰ
[2, 13]   ἐστι κίνησίς τις κατὰ φύσιν,  οὐκ   ἂν βίαιος εἴη φορὰ
[2, 13]   γῆς ἐστι, διὰ τοῦτο μὲν  οὐκ   ἂν ἠρεμοῖ. Καίτοι τῆς μονῆς
[2, 11]   πάλιν διὰ τῶν ἀστρολογικῶν, ὅτι  οὐκ   ἂν ἦσαν αἱ τοῦ ἡλίου
[2, 8]   οὐ φαίνεται κινούμενα, δῆλον ὅτι  οὐκ   ἂν κινοῖτο δι´ αὑτῶν. Πρὸς
[2, 13]   γῆν εἴ τις ἀφείη μετεωρίσας,  οὐκ   ἂν φέροιτο. Νῦν δ´ ἠρεμεῖ
[2, 13]   ἐστι τῆς γῆς. Ἀλλὰ μὴν  οὐκ   ἀναγκαῖον. Οὐ γὰρ μόνον φαίνεται
[2, 5]   αὐτοῦ, ὅτι ὁμαλής ἐστι καὶ  οὐκ   ἀνώμαλος, ἐφεξῆς ἂν εἴη τῶν
[2, 13]   καὶ μένει ἐνταυθοῖ κατὰ φύσιν.  Οὐκ   ἄρα διὰ τὸ ὁμοίως ἔχειν
[2, 13]   μετεωρισθὲν ἀφεθῇ, φέρεται καὶ μένειν  οὐκ   ἐθέλει, καὶ τὸ πλεῖον ἀεὶ
[2, 5]   τὸ Γ, ὅτι μὲν οὖν  οὐκ   εἰσὶν ἐναντίαι αὗται, πρότερον εἴρηται.
[2, 13]   μέσου χώραν ἀποδιδόναι, τὸ πιστὸν  οὐκ   ἐκ τῶν φαινομένων ἀθροῦσιν ἀλλὰ
[2, 2]   αἱ αἰσθήσεις. Διὸ καὶ  οὐκ   ἐν ἅπαντι σώματι τὸ ἄνω
[2, 6]   εἶναί τινα χρόνον ἐλάχιστον, οὗ  οὐκ   ἐνδέχεται ἐν ἐλάττονι κινηθῆναι τὸν
[2, 1]   δὲ τρόπον ἐκεῖνοι γενέσθαι λέγουσιν  οὐκ   ἐνδέχεται, μεγάλην ἂν ἔχοι καὶ
[2, 2]   δὲ δεξιὸν καὶ τὸ ἀριστερὸν  οὐκ   ἐνυπάρχει τοῖς φυτοῖς. Ἔτι δ´
[2, 5]   αἰτίαν ἐπὶ θάτερα φέρεται, ἀλλ´  οὐκ   ἐπὶ θάτερα; ἀνάγκη γὰρ καὶ
[2, 4]   ὅπου πρότερον ἦν σῶμα, νῦν  οὐκ   ἔσται, καὶ οὗ νῦν οὐκ
[2, 14]   βάρος ἐπιγένοιτο πρὸς θάτερον ἡμισφαίριον,  οὐκ   ἔσται τὸ αὐτὸ μέσον τοῦ
[2, 13]   οὐδεμία, καὶ πότερον φύσει μὲν  οὐκ   ἔστι, βίᾳ δ´ ἔστιν. Ἐπεὶ
[2, 8]   αὑτοῦ φοράν, διεληλυθότα τὴν περιφέρειαν.  Οὐκ   ἔστι δ´ εὔλογον τὸ τὸν
[2, 4]   οὐκ ἔσται, καὶ οὗ νῦν  οὐκ   ἔστι, πάλιν ἔσται, διὰ τὴν
[2, 6]   Τὰ μὲν οὖν μέρη ὅτι  οὐκ   ἔστιν ἀνώμαλα, φανερόν· ἤδη γὰρ
[2, 4]   αὐτὸν λόγον (συνεχῆ μὲν γὰρ  οὐκ   ἔστιν, ἅπτεται δὲ τούτων) (ἡ
[2, 8]   πλάσματι ἔοικεν. Ἅμα δὲ καὶ  οὐκ   ἔστιν ἐν τοῖς φύσει τὸ
[2, 3]   εἰρήσθω. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Γ' Ἐπεὶ δ´  οὐκ   ἔστιν ἐναντία κίνησις κύκλῳ
[2, 13]   μόνον τὴν γῆν. Ἐπεὶ γὰρ  οὐκ   ἔστιν γῆ κέντρον, ἀλλ´
[2, 6]   μέσον. Τῆς δὲ κύκλῳ φορᾶς  οὐκ   ἔστιν οὔτε ὅθεν οὔτε οἷ
[2, 3]   φθαρτικὰ ἀλλήλων ἐστίν. Ἔτι δ´  οὐκ   εὔλογον εἶναί τι κινητὸν ἀΐδιον,
[2, 13]   τὸν ὑποκείμενον ἀέρα, (τὸν δ´  οὐκ   ἔχοντα μεταστῆναι τόπον ἱκανὸν ἀθρόως
[2, 4]   οὐ διαιροῦσι τὴν σφαῖραν ὡς  οὐκ   ἔχουσαν πλείους ἐπιφανείας μίαν·
[2, 13]   μᾶλλον· διὰ γὰρ τὴν στενοχωρίαν  οὐκ   ἔχων τὴν πάροδον ἀὴρ
[2, 1]   ἀΐδιος, ἀρχὴν μὲν καὶ τελευτὴν  οὐκ   ἔχων τοῦ παντὸς αἰῶνος, ἔχων
[2, 13]   πῦρ ἠρεμήσει· τὸ γὰρ εἰρημένον  οὐκ   ἴδιόν ἐστι τῆς γῆς. Ἀλλὰ
[2, 13]   πέρας· ὥστ´ ἐκ τούτων ἀναλογιζόμενοι  οὐκ   οἴονται ἐπὶ τοῦ μέσου τῆς
[2, 14]   περιφερής, ἀλλὰ καὶ τὸ μέγεθος  οὐκ   οὖσα μεγάλη· μικρᾶς γὰρ γιγνομένης




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 19/11/2009