HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, Traité du ciel, Livre II

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


ι  =  341 formes différentes pour 1654 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, chapitre
[2, 10]   κινεῖται δι´ αὑτῶν, εἴρηται. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ  Ι'   Περὶ δὲ τῆς τάξεως αὐτῶν,
[2, 11]   καὶ δεικνύουσιν οἱ μαθηματικοί. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ  ΙA   Τὸ δὲ σχῆμα τῶν ἄστρων
[2, 2]   ἔμπροσθεν γὰρ λέγω ἐφ´  αἱ   αἰσθήσεις. Διὸ καὶ οὐκ ἐν
[2, 12]   διὰ τόδε ἓν ἔχουσι σῶμα  αἱ   ἄλλαι φοραί, ὅτι πολλὰ σώματα
[2, 2]   οὐρανοῦ ἀρχὴ τῆς περιφορᾶς, ὅθεν  αἱ   ἀνατολαὶ τῶν ἄστρων, ὥστε τοῦτ´
[2, 12]   κινεῖ τῶν σωμάτων τῶν θείων,  αἱ   δὲ πολλαὶ οὖσαι ἓν μόνον
[2, 2]   ἂν εἴη δεξιόν, οὗ δ´  αἱ   δύσεις, ἀριστερόν. Εἰ οὖν ἄρχεται
[2, 6]   ἀδυναμία παρὰ φύσιν· καὶ γὰρ  αἱ   ἐν τοῖς ζῴοις ἀδυναμίαι πᾶσαι
[2, 14]   ἁπλῆ τοῦ ἁπλοῦ, ἀλλ´ οὐχ  αἱ   ἐναντίαι· δ´ ἀπὸ τοῦ
[2, 6]   ἐν ποίοις σχήμασι καὶ τίνες  αἱ   κινήσεις αὐτῶν. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ζ' Εὐλογώτατον
[2, 12]   τοῦ δραμεῖν ἕνεκα, ὥστε πλείους  αἱ   κινήσεις· ἕτερον δ´ ἀδυνατεῖ πρὸς
[2, 2]   ταύτας λέγω ὅθεν ἄρχονται πρῶτον  αἱ   κινήσεις τοῖς ἔχουσιν. Ἔστι δὲ
[2, 12]   φοραί, ὅτι πολλὰ σώματα κινοῦσιν  αἱ   πρὸ τῆς τελευταίας καὶ τῆς
[2, 14]   τὴν αἴσθησιν· οὔτε γὰρ ἂν  αἱ   τῆς σελήνης ἐκλείψεις τοιαύτας ἂν
[2, 2]   ἐν τοῖς ἔχουσιν ἀρχὴν κινήσεως  αἱ   τοιαῦται δυνάμεις ἐνυπάρχουσιν, δ´
[2, 12]   καὶ φυτῶν. Καὶ γὰρ ἐνταῦθα  αἱ   τοῦ ἀνθρώπου πλεῖσται πράξεις· πολλῶν
[2, 11]   ἀστρολογικῶν, ὅτι οὐκ ἂν ἦσαν  αἱ   τοῦ ἡλίου ἐκλείψεις μηνοειδεῖς. Ὥστ´
[2, 5]   γὰρ τοῖς ὑποκάτω πλείους ἤδη  αἱ   φοραὶ συνεληλύθασιν εἰς ἕν. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ
[2, 4]   τρίγωνον (κατὰ τὴν δυάδα, ἐπειδὴ  ὀρθαὶ   δύο. Ἐὰν δὲ τὸ ἓν
[2, 4]   εἴληφεν, οὐδὲν οὕτω δυνατὸν ὁμαλότητα  δέξασθαι   καὶ ἀκρίβειαν ὡς τοῦ
[2, 8]   περιοισθήσεται κύκλος) τό τε μὴ  διασπᾶσθαι   τὸν οὐρανὸν διά τε τοῦτο
[2, 5]   τὸ περὶ ἐνίων ἀποφαίνεσθαί τι  πειρᾶσθαι   καὶ τὸ περὶ πάντων καὶ
[2, 14]   γὰρ ὡς οὐχὶ μέχρι τοῦ  ἅψασθαι   τοῦ κέντρου τὸ ἔσχατον, ἀλλὰ
[2, 14]   οὐχ οἷόν τε κυμαίνειν, ἀλλὰ  συμπιέζεσθαι   μᾶλλον καὶ συγχωρεῖν ἕτερον ἑτέρῳ,
[2, 14]   μαθηματικῶν δὲ ὅσοι τὸ μέγεθος  ἀναλογίζεσθαι   πειρῶνται τῆς περιφερείας, εἰς τετταράκοντα
[2, 1]   φορᾶς τῆς οἰκείας ῥοπῆς ἔτι  σώζεσθαι   τοσοῦτον χρόνον, καθάπερ Ἐμπεδοκλῆς φησιν.
[2, 7]   γὰρ αὐτὰ ἐκπυροῦται οὕτως ὥστε  τήκεσθαι   τὰς μολυβδίδας, καὶ ἐπείπερ αὐτὰ
[2, 13]   ἐπὶ τοῦ κέντρου φασὶν αὐτὴν  ἴλλεσθαι   καὶ κινεῖσθαι περὶ τὸν διὰ
[2, 14]   δ´ ἐπὶ τοῦ μέσου θέντες  ἴλλεσθαι   καὶ κινεῖσθαί φασι περὶ τὸν
[2, 13]   διὰ τὸ ὑπὸ μεγέθους πολλοῦ  ἐναπολαμβάνεσθαι   τοῦ τῆς γῆς. Ὥστε τοῦτο
[2, 14]   πρὸς ἓν μέσον ἀναγκαῖον ὅμοιον  γίγνεσθαι   πάντῃ τὸν ὄγκον, φανερόν· ἴσου
[2, 14]   φοράς. Τούτου δὲ συμβαίνοντος ἀναγκαῖον  γίγνεσθαι   πάροδον καὶ τροπὰς τῶν ἐνδεδεμένων
[2, 9]   καὶ ποιῆσαν τοὺς Πυθαγορείους φάναι  γίγνεσθαι   συμφωνίαν τῶν φερομένων ἡμῖν ἐστι
[2, 10]   ἱκανῶς. Συμβαίνει δὲ κατὰ λόγον  γίγνεσθαι   τὰς ἑκάστου κινήσεις τοῖς ἀποστήμασι
[2, 8]   οὐρανός, ἀναγκαῖον ἤτοι ἠρεμούντων ἀμφοτέρων  γίγνεσθαι   τὴν μεταβολήν, κινουμένων,
[2, 6]   τινος κινεῖται, ἀνάγκη τὴν ἀνωμαλίαν  γίγνεσθαι   τῆς κινήσεως διὰ τὸ
[2, 9]   τοὺς τῶν συμφωνιῶν λόγους, ἐναρμόνιον  γίγνεσθαί   φασι τὴν φωνὴν φερομένων κύκλῳ
[2, 13]   πλείους τὰς τοῦ ἡλίου  γίγνεσθαί   φασιν· τῶν γὰρ φερομένων ἕκαστον
[2, 9]   τάχει τοιαύτην φορὰν ἀδύνατον μὴ  γίγνεσθαι   ψόφον ἀμήχανόν τινα τὸ μέγεθος.
[2, 9]   ἀναγκαῖον εἶναι τηλικούτων φερομένων σωμάτων  γίγνεσθαι   ψόφον, ἐπεὶ καὶ τῶν παρ´
[2, 1]   καθ´ ὃν δὲ τρόπον ἐκεῖνοι  γενέσθαι   λέγουσιν οὐκ ἐνδέχεται, μεγάλην ἂν
[2, 14]   καὶ τῶν φυσιολόγων λέγουσί τινες  γενέσθαι.   Πλὴν ἐκεῖνοι μὲν βίαν αἰτιῶνται
[2, 13]   κίνησιν. Ἦν ἄρα καὶ πρὶν  γενέσθαι   τὴν δίνην τὸ μὲν βαρὺ
[2, 6]   τούτων δυνατὸν περὶ τὸν οὐρανὸν  γενέσθαι·   τὸ μὲν γὰρ κινούμενον δέδεικται
[2, 14]   Εἴτ´ οὖν ἐγένετο, τοῦτον ἀναγκαῖον  γενέσθαι   τὸν τρόπον, ὥστε φανερὸν ὅτι
[2, 7]   σφαῖραν ὄντος ἀνάγκη φερομένης ἐκείνης  ἐκθερμαίνεσθαι,   καὶ ταύτῃ μάλιστα
[2, 14]   τὴν μεταβολήν, καὶ μὴ ταὐτὰ  φαίνεσθαι   πρὸς ἄρκτον τε καὶ μεσημβρίαν
[2, 8]   αἴτιον ἴσως καὶ τοῦ στίλβειν  φαίνεσθαι   τοὺς ἀστέρας τοὺς ἐνδεδεμένους, τοὺς
[2, 1]   μόνως ἂν ἔχοιμεν οὕτως ὁμολογουμένως  ἀποφαίνεσθαι   συμφώνους λόγους. Ἀλλὰ τῶν μὲν
[2, 5]   μὲν οὖν τὸ περὶ ἐνίων  ἀποφαίνεσθαί   τι πειρᾶσθαι καὶ τὸ περὶ
[2, 13]   δέον, εἴπερ ἦν σφαιροειδής, περιφερῆ  γίνεσθαι   τὴν ἀποτομήν, οὐ προσλογιζόμενοι τό
[2, 9]   τούτων ὅτι καὶ τὸ φάναι  γίνεσθαι   φερομένων ἁρμονίαν, ὡς συμφώνων γινομένων
[2, 13]   ὅμως οὐ φέρεται κάτω, πεφυκὸς  φέρεσθαι,   διὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν. Καίτοι
[2, 14]   κατὰ μέρος, ἀναγκαῖον μέχρι τούτου  φέρεσθαι   ἕως ἂν πανταχόθεν ὁμοίως λάβῃ
[2, 13]   τίνι διώριστο καὶ πῶς ἐπεφύκει  φέρεσθαι   ποῦ; ἀπείρου γὰρ ὄντος
[2, 13]   φέρεται μόριον αὐτῆς, ἀναγκαῖον ἐνταῦθα  φέρεσθαι   καὶ τὴν ὅλην· οὗ δὲ
[2, 14]   γὰρ τὸ μόριον πέφυκε  φέρεσθαι,   καὶ τὸ ὅλον ἐνταῦθα πέφυκεν·
[2, 8]   ἠρεμεῖν καὶ ἐνδεδεμένα τοῖς κύκλοις  φέρεσθαι·   μόνως γὰρ οὕτως οὐθὲν ἄλογον
[2, 7]   ἐκθερμαίνεται διὰ τὸ ἐν ἀέρι  φέρεσθαι,   ὃς διὰ τὴν πληγὴν τῇ
[2, 14]   μονῆς. Εἰ γὰρ φύσει πέφυκε  φέρεσθαι   πάντοθεν πρὸς τὸ μέσον, ὥσπερ
[2, 13]   καὶ πλείω σώματα τοιαῦτα ἐνδέχεσθαι  φέρεσθαι   περὶ τὸ μέσον, ἡμῖν ἄδηλα
[2, 7]   ἔφαμέν τι εἶναι κύκλῳ  φέρεσθαι   πέφυκεν· ὥσπερ γὰρ οἱ πύρινα
[2, 1]   βιαίας ἀνάγκης, κατέχει κωλύουσα  φέρεσθαι   πεφυκότα αὐτὸν ἄλλως· πᾶν γὰρ
[2, 1]   μετὰ βίας οὖσαν, εἴπερ κινεῖ  φέρεσθαι   πεφυκότος τοῦ πρώτου σώματος ἄλλως
[2, 13]   τὴν δίνην. Εἰ δὲ τοῦτο  φέρεσθαί   που πέφυκεν, δῆλον ὅτι καὶ
[2, 14]   διελόντας πῶς ἀξιοῦμεν ὁποσονοῦν μέγεθος  φέρεσθαι   πρὸς τὸ μέσον, βάρος ἔχον.
[2, 13]   γὰρ πᾶσι κοινόν, τὸ δὲ  φέρεσθαι   πρὸς τὸ μέσον ἴδιον τῆς
[2, 13]   κάτω εἰς τὰ πλάγια  φέρεσθαι   προσήκει τὸ ἐπὶ τοῦ μέσου
[2, 14]   συμβαίνειν διὰ τὸ φύσιν ἔχειν  φέρεσθαι   τὸ βάρος ἔχον πρὸς τὸ
[2, 4]   ἐπεὶ φαίνεται καὶ ὑπόκειται κύκλῳ  περιφέρεσθαι   τὸ πᾶν, δέδεικται δ´ ὅτι
[2, 9]   οὐθὲν αὐτῶν, ὥσπερ τὸ μέλλον  ἔσεσθαι   προνοούσης τῆς φύσεως, ὅτι μὴ
[2, 13]   καὶ διὰ τὸ μάλιστα προσήκειν  φυλάττεσθαι   τὸ κυριώτατον τοῦ παντός, τὸ
[2, 8]   φανερόν· τὸ μὲν γὰρ κυλιόμενον  στρέφεσθαι   ἀνάγκη, τῆς δὲ σελήνης ἀεὶ
[2, 13]   δοκεῖ καὶ πλείω σώματα τοιαῦτα  ἐνδέχεσθαι   φέρεσθαι περὶ τὸ μέσον, ἡμῖν
[2, 13]   τὴν αἰτίαν οὐθὲν αὐτοὺς δεῖ  θορυβεῖσθαι   περὶ τὸ πᾶν, οὐδ´ εἰσάγειν
[2, 1]   τούτοις ἄπονος διὰ τὸ μηδεμιᾶς  προσδεῖσθαι   βιαίας ἀνάγκης, κατέχει κωλύουσα
[2, 1]   οἵ φασιν Ἄτλαντός τινος αὐτῷ  προσδεῖσθαι   τὴν σωτηρίαν· ἐοίκασι γὰρ καὶ
[2, 13]   σύνηθες, μὴ πρὸς τὸ πρᾶγμα  ποιεῖσθαι   τὴν ζήτησιν ἀλλὰ πρὸς τὸν
[2, 3]   εἰσὶ φοραί, καίπερ πόρρωθεν πειρωμένοις  ποιεῖσθαι   τὴν ζήτησιν, πόρρω δ´ οὐχ
[2, 13]   δ´ ἀδύνατον εἰς τὸ ἐναντίον  ποιεῖσθαι   τὴν κίνησιν· ὥστ´ ἐξ ἀνάγκης
[2, 13]   ἐπὶ τοῦ μέσου τῆς σφαίρας  κεῖσθαι   αὐτήν, ἀλλὰ μᾶλλον τὸ πῦρ.
[2, 13]   τῶν πλείστων ἐπὶ τοῦ μέσου  κεῖσθαι   λεγόντων, ὅσοι τὸν ὅλον οὐρανὸν
[2, 13]   οἷόν τε τὸ κουφότερον κατωτέρω  κεῖσθαι   τοῦ βαρυτέρου τὴν φύσιν; Ἔτι
[2, 13]   ἰδόντων. Οἱ δ´ ἐφ´ ὕδατος  κεῖσθαι.   Τοῦτον γὰρ ἀρχαιότατον παρειλήφαμεν τὸν
[2, 13]   μὲν μηδ´ ἐπὶ τοῦ μέσου  κεῖσθαί   φασιν αὐτήν, κινεῖσθαι κύκλῳ περὶ
[2, 5]   καὶ τοῦ εἰρημένου· βέλτιστον γὰρ  κινεῖσθαι   ἁπλῆν τε κίνησιν καὶ ἄπαυστον,
[2, 11]   γὰρ δέδεικται ὅτι οὐ πεφύκασι  κινεῖσθαι   δι´ αὑτῶν, δὲ φύσις
[2, 8]   κύκλων. Ἐπεὶ τοίνυν οὔτ´ ἀμφότερα  κινεῖσθαι   εὔλογον οὔτε τὸ ἕτερον μόνον,
[2, 8]   ὑποκείσθω ἠρεμεῖν. Λείπεται δὴ ἀμφότερα  κινεῖσθαι,   τὸ μὲν κινεῖσθαι τὸ
[2, 2]   καὶ περὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ  κινεῖσθαι·   καὶ γὰρ εἰ μηδέποτ´ ἤρξατο,
[2, 14]   τὸ μέσον ἔχουσα, πέφυκε  κινεῖσθαι   καὶ νῦν. (Τὸ μὲν οὖν
[2, 8]   μὲν δι´ αὑτῶν τὰς οἰκείας  κινεῖσθαι   κινήσεις εὔλογον, ταύτας δ´ οὐ
[2, 12]   κινουμένου φορὰν τὸ πλησιαίτατον ἐλαχίστας  κινεῖσθαι   κινήσεις, οἷον δύο, τὸ δ´
[2, 13]   τοῦ μέσου κεῖσθαί φασιν αὐτήν,  κινεῖσθαι   κύκλῳ περὶ τὸ μέσον, οὐ
[2, 8]   μὲν εὔλογον τὴν αὐτὴν κίνησιν  κινεῖσθαι,   μόνος δὲ δοκεῖ τῶν ἄστρων
[2, 13]   κέντρου φασὶν αὐτὴν ἴλλεσθαι καὶ  κινεῖσθαι   περὶ τὸν διὰ παντὸς τεταμένον
[2, 13]   μηθὲν μᾶλλον δεῦρο δεῦρο  κινεῖσθαι   προσήκει. Ἀλλὰ διά γε τοῦτον
[2, 8]   μόνον, λείπεται τοὺς μὲν κύκλους  κινεῖσθαι,   τὰ δὲ ἄστρα ἠρεμεῖν καὶ
[2, 8]   ἔσται ἄλογα· συμβήσεται γὰρ θᾶττον  κινεῖσθαι   τὰ ἔξω, καὶ τὰ τάχη
[2, 14]   τοῦ μέσου, ἀναγκαῖον αὐτὴν βίᾳ  κινεῖσθαι   ταύτην τὴν κίνησιν· οὐ γὰρ
[2, 8]   οὖν δεῖ τὸν μὲν οὐρανὸν  κινεῖσθαι   τὴν ἐν ἑαυτῷ κίνησιν, τὰ
[2, 3]   μένειν τι ἀεί, εἴπερ καὶ  κινεῖσθαί   τι ἀεί. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Δ' Σχῆμα
[2, 8]   ἀμφότερα κινεῖσθαι, τὸ μὲν  κινεῖσθαι   τὸ δ´ ἠρεμεῖν. Εἰ μὲν
[2, 6]   ἄμφω μεταβάλλοι, οὐθὲν κωλύει ἀνωμάλως  κινεῖσθαι   τὸ κινούμενον. Οὐθὲν δὲ τούτων
[2, 2]   ὁρῶμεν τῶν ἡμισφαιρίων, τῷ μὴ  κινεῖσθαι   τοὺς πόλους. Ἅμα δὲ καὶ
[2, 14]   τοῦ μέσου θέντες ἴλλεσθαι καὶ  κινεῖσθαί   φασι περὶ τὸν πόλον μέσον.
[2, 14]   τοῦ μέσου κειμένη φέρεται, δύο  κινεῖσθαι   φοράς. Τούτου δὲ συμβαίνοντος ἀναγκαῖον
[2, 9]   τούτου δὲ γινομένου καὶ δεῦρ´  ἀφικνεῖσθαι   καὶ διακναίειν. Ὥστ´ ἐπείπερ οὐ
[2, 9]   φερόμενον μέγεθος, πολλαπλάσιον μέγεθος ἀναγκαῖον  ἀφικνεῖσθαί   τε δεῦρο καὶ τὴν ἰσχὺν
[2, 7]   φέρεται, ὥστ´ αὐτὰ μὲν μὴ  ἐκπυροῦσθαι,   τοῦ δ´ ἀέρος ὑπὸ τὴν
[2, 13]   εἶναί φασιν, ἐπ´ ἄπειρον αὐτὴν  ἐρριζῶσθαι   λέγοντες, ὥσπερ Ξενοφάνης Κολοφώνιος,
[2, 8]   τὸν κύκλον καὶ τὸν κύκλον  ἐνηνέχθαι   τὴν αὑτοῦ φοράν, διεληλυθότα τὴν
[2, 6]   γὰρ αἱ ἐν τοῖς ζῴοις  ἀδυναμίαι   πᾶσαι παρὰ φύσιν εἰσίν, οἷον
[2, 5]   ὅτι μὲν οὖν οὐκ εἰσὶν  ἐναντίαι   αὗται, πρότερον εἴρηται. Ἀλλ´ εἰ
[2, 14]   τοῦ ἁπλοῦ, ἀλλ´ οὐχ αἱ  ἐναντίαι·   δ´ ἀπὸ τοῦ μέσου
[2, 6]   δέδεικται ὅτι πρῶτον καὶ ἁπλοῦν  καὶ   (ἀγένητον καὶ ἄφθαρτον καὶ ὅλως
[2, 6]   τοῦ ἁπλοῦ καὶ τὸ ἄφθαρτον  καὶ   ἀγένητον τοῦ ἀφθάρτου καὶ ἀγενήτου
[2, 1]   νῦν μαρτυρεῖ λόγος ὡς ἄφθαρτος  καὶ   ἀγένητος, ἔτι δ´ ἀπαθὴς πάσης
[2, 6]   ἄφθαρτον καὶ ἀγένητον τοῦ ἀφθάρτου  καὶ   ἀγενήτου κινητικόν. Ἐπεὶ οὖν τὸ
[2, 6]   κατὰ φύσιν, οὐδ´ ὅλως δυνατὸν  καὶ   ἀδύνατον· ἀνάγκη δ´, εἰ ἀνίησιν
[2, 1]   φασιν αὐτόν, ἀλλ´ ἔστιν εἷς  καὶ   ἀΐδιος, ἀρχὴν μὲν καὶ τελευτὴν
[2, 4]   εἶναι μόνη συνεχὴς καὶ ὁμαλὴς  καὶ   ἀΐδιος, ἐν ἑκάστῳ δὲ μέτρον
[2, 6]   οὐρανός, καὶ οὗτος ἀγένητος  καὶ   ἀΐδιος, ἔτι δὲ κινούμενος ὁμαλῶς,
[2, 14]   τοῦ μέσου εἶναι τὴν γῆν  καὶ   ἀκίνητον, διά τε τὰς εἰρημένας
[2, 6]   ἀΐδιος καὶ τῷ μήκει συνηγμένη  καὶ   ἄκλαστος· ὥστ´ εἰ μή ἐστιν
[2, 6]   κινήσεται, δῆλον ὅτι ἐπίτασις ἔσται  καὶ   ἀκμὴ καὶ ἄνεσις τῆς φορᾶς·
[2, 6]   καὶ ἄνεσιν ἔχει καὶ ἐπίτασιν  καὶ   ἀκμήν. Ἀκμὴ δ´ ἐστὶν
[2, 4]   οὐδὲν οὕτω δυνατὸν ὁμαλότητα δέξασθαι  καὶ   ἀκρίβειαν ὡς τοῦ πέριξ
[2, 3]   δῆλον. Εἰ δὲ γένεσιν, ἀναγκαῖον  καὶ   ἄλλην εἶναι φοράν, μίαν
[2, 12]   δραμὸν καὶ ἰσχνανθέν, τὸ δὲ  καὶ   ἄλλο τι πρᾶξαν τοῦ δραμεῖν
[2, 12]   δύναται τυχεῖν, ὥστε πολλὰ πράττειν,  καὶ   ἄλλων ἕνεκα. (Τῷ δ´ ὡς
[2, 6]   ἐπίτασις, καὶ ἄνεσις. Ἔτι δὲ  καὶ   ἄλογον ἄπειρον χρόνον ἀδύνατον εἶναι
[2, 6]   τὸ παρὰ φύσιν (ἁπλᾶ γὰρ  καὶ   ἄμικτα καὶ ἐν τῇ οἰκείᾳ
[2, 14]   διαιρέσεις (καὶ γὰρ εὐθεῖα γίνεται  καὶ   ἀμφίκυρτος καὶ κοίλη) περὶ δὲ
[2, 13]   τεθεωρηκέναι τὰς διαφοράς. Ἀναξιμένης δὲ  καὶ   Ἀναξαγόρας καὶ Δημόκριτος τὸ πλάτος
[2, 13]   (ποιοῦνται δὲ τεκμήριον ὅτι δύνων  καὶ   ἀνατέλλων ἥλιος εὐθεῖαν ἀλλ´
[2, 6]   ἅπασα γὰρ ἀνώμαλος φορὰ  καὶ   ἄνεσιν ἔχει καὶ ἐπίτασιν καὶ
[2, 6]   οὐδ´ ἐπίτασις· εἰ γὰρ ἐπίτασις,  καὶ   ἄνεσις. Ἔτι δὲ καὶ ἄλογον
[2, 6]   ὅτι ἐπίτασις ἔσται καὶ ἀκμὴ  καὶ   ἄνεσις τῆς φορᾶς· ἅπασα γὰρ
[2, 12]   ἐστιν οὗ τύχοι ἄν, ὥσπερ  καὶ   ἄνθρωπος, καὶ τὰ πολλὰ
[2, 7]   διὸ δὴ πλησιάζοντός τε αὐτοῦ  καὶ   ἀνίσχοντος καὶ ὑπὲρ ἡμῶν ὄντος
[2, 2]   ἐναντία ἐροῦμεν δεξιὰ καὶ ἀριστερὰ  καὶ   ἄνω καὶ κάτω καὶ ἔμπροσθεν
[2, 6]   δυνατόν· ἄπειρος γὰρ ἂν εἴη  καὶ   ἀόριστος κίνησις, ἅπασαν δέ
[2, 5]   γὰρ κινεῖσθαι ἁπλῆν τε κίνησιν  καὶ   ἄπαυστον, καὶ ταύτην ἐπὶ τὸ
[2, 6]   τε ἐπιτείνει τάχει μείζονι,  καὶ   ἄπειρον χρόνον. Λείπεται δὴ λέγειν
[2, 14]   μία γὰρ φορὰ τοῦ ἑνὸς  καὶ   ἁπλῆ τοῦ ἁπλοῦ, ἀλλ´ οὐχ
[2, 6]   γὰρ κινούμενον δέδεικται ὅτι πρῶτον  καὶ   ἁπλοῦν καὶ (ἀγένητον καὶ ἄφθαρτον
[2, 12]   τῶν ἀστέρων τὸν τοῦ Ἄρεος,  καὶ   ἀποκρυφέντα μὲν κατὰ τὸ μέλαν
[2, 4]   γὰρ ὑπὸ τοῦ σφαιροειδοῦς περιεχόμενα  καὶ   ἁπτόμενα ὅλα σφαιροειδῆ ἀνάγκη εἶναι·
[2, 2]   στραφῇ, τὰ ἐναντία ἐροῦμεν δεξιὰ  καὶ   ἀριστερὰ καὶ ἄνω καὶ κάτω
[2, 2]   καὶ κάτω καὶ τὸ δεξιὸν  καὶ   ἀριστερὸν καὶ τὸ ἔμπροσθεν καὶ
[2, 2]   οἵ φασιν εἶναί τι δεξιὸν  καὶ   ἀριστερὸν τοῦ οὐρανοῦ, καθάπερ οἱ
[2, 14]   γιγνομένης μεταστάσεως ἡμῖν πρὸς μεσημβρίαν  καὶ   ἄρκτον ἐπιδήλως ἕτερος γίγνεται
[2, 1]   τινος μοῖραν κατέχειν αὐτὴν ἀΐδιον  καὶ   ἄτρυτον. Εἰ δή, καθάπερ εἴπομεν,
[2, 1]   γὰρ πέρας τῶν περιεχόντων ἐστί,  καὶ   αὕτη τέλειος οὖσα περιέχει τὰς
[2, 4]   κείμενον περὶ τὸ σφαιροειδὲς  καὶ   αὐτὸ τοιοῦτον ἀναγκαῖον εἶναι· ὥστε
[2, 6]   πρῶτον καὶ ἁπλοῦν καὶ (ἀγένητον  καὶ   ἄφθαρτον καὶ ὅλως ἀμετάβλητον, τὸ
[2, 12]   τετηρηκότες ἐκ πλείστων ἐτῶν Αἰγύπτιοι  καὶ   Βαβυλώνιοι, παρ´ ὧν πολλὰς πίστεις
[2, 13]   γὰρ ἀεὶ φέρεται τὰ μείζω  καὶ   βαρύτερα πρὸς τὸ μέσον τῆς
[2, 6]   δ´ ἀδυναμία παρὰ φύσιν·  καὶ   γὰρ αἱ ἐν τοῖς ζῴοις
[2, 3]   ὅλως οὔτ´ ἐπὶ τοῦ μέσου.  Καὶ   γὰρ ἂν κατὰ φύσιν
[2, 14]   αὐτῆς γε τῆς γῆς ἐστιν·  καὶ   γὰρ ἂν τῶν μορίων ἕκαστον
[2, 13]   ἀλλὰ πρὸς τὸν τἀναντία λέγοντα·  καὶ   γὰρ αὐτὸς ἐν αὑτῷ ζητεῖ
[2, 13]   τὸ σχῆμα τοῦτ´ ἔχειν αὐτήν.  Καὶ   γὰρ δὴ οἱ περὶ τῆς
[2, 6]   τὴν φορὰν ἀδύνατον ἀνώμαλον εἶναι.  Καὶ   γὰρ εἰ γίνεται ἀνώμαλος, ἤτοι
[2, 2]   περὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ κινεῖσθαι·  καὶ   γὰρ εἰ μηδέποτ´ ἤρξατο, ὅμως
[2, 12]   τῶν ζῴων καὶ φυτῶν.  Καὶ   γὰρ ἐνταῦθα αἱ τοῦ ἀνθρώπου
[2, 14]   σχηματισμοῖς πάσας λαμβάνει τὰς διαιρέσεις  (καὶ   γὰρ εὐθεῖα γίνεται καὶ ἀμφίκυρτος
[2, 14]   δὴ πρὸς τὸ τοῦ παντός·  καὶ   γὰρ τὰ κοῦφα καὶ τὸ
[2, 13]   τὸ ἐν τοῖς κυάθοις ὕδωρ·  καὶ   γὰρ τοῦτο κύκλῳ τοῦ κυάθου
[2, 13]   ἐδωδίμων καὶ ποτῶν ἴσον ἀπέχοντος·  καὶ   γὰρ τοῦτον ἠρεμεῖν ἀναγκαῖον) ζητητέον
[2, 13]   ξύλον τι τοιοῦτον ἕτερον  (καὶ   γὰρ τούτων ἐπ´ ἀέρος μὲν
[2, 1]   ὡς γὰρ περὶ βάρος ἐχόντων  καὶ   γεηρῶν ἁπάντων τῶν ἄνω σωμάτων
[2, 1]   τῆς παρὰ τῶν ἄλλως λεγόντων  καὶ   γεννώντων αὐτόν· εἰ γὰρ οὕτως
[2, 3]   Ἀλλὰ μὴν εἴπερ ἔστι πῦρ  καὶ   γῆ, ἀνάγκη καὶ τὰ μεταξὺ
[2, 3]   τοῦτο δὲ καὶ τἆλλα, εἴπερ  καὶ   γῆν· ταύτην δ´ ὅτι ἀνάγκη
[2, 13]   δ´ ὥσπερ ἀὴρ ὕδατος κουφότερον,  καὶ   γῆς ὕδωρ· ὥστε πῶς οἷόν
[2, 13]   περ ἀπείρονα γῆς τε βάθη  καὶ   δαψιλὸς αἰθήρ, ὡς διὰ πολλῶν
[2, 10]   λόγον ἤδη τῆς ἀποστάσεως, ὥσπερ  καὶ   δεικνύουσιν οἱ μαθηματικοί. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙA
[2, 9]   τὸν ψόφον, τούτου δὲ γινομένου  καὶ   δεῦρ´ ἀφικνεῖσθαι καὶ διακναίειν. Ὥστ´
[2, 13]   διαφοράς. Ἀναξιμένης δὲ καὶ Ἀναξαγόρας  καὶ   Δημόκριτος τὸ πλάτος αἴτιον εἶναί
[2, 4]   τὸ τέλειον πρότερον τοῦ ἀτελοῦς,  καὶ   διὰ ταῦτα πρότερον ἂν εἴη
[2, 4]   ἐστιν ἔξωθεν οὔτε τόπος, ἀνάγκη  καὶ   διὰ ταῦτα σφαιροειδῆ εἶναι αὐτόν.
[2, 1]   εἰρημένων ἔξεστι λαμβάνειν τὴν πίστιν,  καὶ   διὰ τῆς δόξης τῆς παρὰ
[2, 12]   δὴ δικαίως ἀπορήσειεν ἄν τις,  καὶ   διὰ τίνα ποτ´ αἰτίαν ἐν
[2, 13]   (Ἔτι δ´ οἵ γε Πυθαγόρειοι  καὶ   διὰ τὸ μάλιστα προσήκειν φυλάττεσθαι
[2, 12]   ἂν ἐγγύτερον τοῦ ἀρίστου.  Καὶ   διὰ τοῦτο μὲν γῆ
[2, 14]   καὶ παρὰ φύσιν. Ἔτι δὲ  καὶ   διὰ τῶν φαινομένων κατὰ τὴν
[2, 1]   ἐπίπονον, ὅσῳπερ ἂν ἀϊδιώτερον ᾖ,  καὶ   διαθέσεως τῆς ἀρίστης ἄμοιρον. Διόπερ
[2, 9]   δὲ γινομένου καὶ δεῦρ´ ἀφικνεῖσθαι  καὶ   διακναίειν. Ὥστ´ ἐπείπερ οὐ φαίνεται
[2, 14]   δ´ οὐ χαλεπὸν μικρὸν ἐπιτείναντας,  καὶ   διελόντας πῶς ἀξιοῦμεν ὁποσονοῦν μέγεθος
[2, 8]   κινήσεις εἰσὶ καθ´ αὑτό, κύλισις  καὶ   δίνησις, εἴπερ οὖν κινεῖται τὰ
[2, 14]   διά τε τὰς εἰρημένας αἰτίας,  καὶ   διότι τὰ βίᾳ ῥιπτούμενα ἄνω
[2, 2]   κυριωτέρας ἀρχὰς δίκαιον αὐτοῖς ἐπιτιμᾶν,  καὶ   διότι ταύτας ἐν ἅπασιν ὁμοίως
[2, 13]   οὐ διαρραγήσεται, καὶ τοῦ πεινῶντος  καὶ   διψῶντος σφόδρα μέν, ὁμοίως δέ,
[2, 13]   ζητοῦντες, ἀλλὰ πρός τινας λόγους  καὶ   δόξας αὑτῶν τὰ φαινόμενα προσέλκοντες
[2, 12]   δὲ μικρὰ περιπατῆσαν, τῷ δὲ  καὶ   δρόμου δεῖ καὶ πάλης καὶ
[2, 14]   ταὐτὰ κατὰ τοὺς αὐτοὺς ἀνατέλλει  καὶ   δύεται τόπους αὐτῆς. Ἔτι δ´
[2, 8]   ἥλιος τοῦτο δρᾶν ἀνατέλλων  καὶ   δύνων, καὶ οὗτος οὐ δι´
[2, 3]   φύσει, ἐάν περ ἐναντίον,  καὶ   εἶναί τινα αὐτοῦ φύσιν·
[2, 2]   κινεῖσθαι τοὺς πόλους. Ἅμα δὲ  καὶ   εἰώθαμεν λέγειν τὰ πλάγια ἐν
[2, 4]   εἶναι. Λάβοι δ´ ἄν τις  καὶ   ἐκ τῶν περὶ τὸ μέσον
[2, 8]   τε (ὅλος οὐρανὸς σφαιροειδὴς εἶναι  καὶ   ἕκαστον τῶν ἄστρων. Πρὸς μὲν
[2, 3]   παρὰ φύσιν τοῦ κατὰ φύσιν,  καὶ   ἔκστασίς τίς ἐστιν ἐν τῇ
[2, 13]   ἔχωσι ζητοῦντες τὴν αἰτίαν· διὸ  καὶ   Ἐμπεδοκλῆς οὕτως ἐπέπληξεν, εἰπὼν ὡς
[2, 2]   ἀριστερὰ καὶ ἄνω καὶ κάτω  καὶ   ἔμπροσθεν καὶ ὄπισθεν. Διὸ καὶ
[2, 4]   σχημάτων, τὸ ποῖόν ἐστι πρῶτον,  καὶ   ἐν ἐπιπέδοις καὶ ἐν στερεοῖς.
[2, 6]   λέγειν, ἐκ τίνων τε συνεστᾶσι  καὶ   ἐν ποίοις σχήμασι καὶ τίνες
[2, 4]   ἐστι πρῶτον, καὶ ἐν ἐπιπέδοις  καὶ   ἐν στερεοῖς. Ἅπαν δὴ σχῆμα
[2, 6]   φύσιν (ἁπλᾶ γὰρ καὶ ἄμικτα  καὶ   ἐν τῇ οἰκείᾳ χώρᾳ, καὶ
[2, 2]   ἐκεῖνοι δὲ ἐν τοῖς κάτω  καὶ   ἐν τοῖς ἀριστεροῖς· ἀνάπαλιν γὰρ
[2, 2]   ἡμεῖς μὲν ἐν τοῖς ἄνω  καὶ   ἐν τοῖς δεξιοῖς ἐσμεν, ἐκεῖνοι
[2, 8]   φέρεται τὴν οἰκείαν φοράν, οὕτως  καὶ   ἐν τοῖς ἐγκυκλίοις· μεῖζον γὰρ
[2, 2]   μέρει, τοὺς δ´ ἐκεῖ κάτω  καὶ   ἐν τῷ ἀριστερῷ. Συμβαίνει δὲ
[2, 2]   ἐκεῖνοι γὰρ ἡμᾶς ἄνω ποιοῦσι  καὶ   ἐν τῷ δεξιῷ μέρει, τοὺς
[2, 11]   Ἔτι δ´ ὁμοίως μὲν ἅπαντα  καὶ   ἕν, δὲ σελήνη δείκνυται
[2, 8]   κινεῖσθαι, τὰ δὲ ἄστρα ἠρεμεῖν  καὶ   ἐνδεδεμένα τοῖς κύκλοις φέρεσθαι· μόνως
[2, 4]   καὶ οἱ διαιροῦντες εἰς ἐπίπεδα  καὶ   ἐξ ἐπιπέδων τὰ σώματα γεννῶντες
[2, 4]   ΑΒ καὶ ΑΓ,  καὶ   ἐπεζεύχθω ἐφ´ ἧς ΒΓ.
[2, 7]   οὕτως ὥστε τήκεσθαι τὰς μολυβδίδας,  καὶ   ἐπείπερ αὐτὰ ἐκπυροῦται, ἀνάγκη καὶ
[2, 2]   οὖν ἄρχεται ἀπὸ τῶν δεξιῶν  καὶ   ἐπὶ τὰ δεξιὰ περιφέρεται, ἀνάγκη
[2, 14]   καὶ τοῦ παντός· φέρεται γὰρ  καὶ   ἐπὶ τὸ τῆς γῆς μέσον,
[2, 13]   γὰρ αὐτὸς ἁρμόσει λόγος  καὶ   ἐπὶ τοῦ πυρός· ἀνάγκη γὰρ
[2, 7]   ἐγγύτερον δὲ ἀήρ· οἷον  καὶ   ἐπὶ τῶν φερομένων βελῶν· ταῦτα
[2, 6]   ἀνωμαλία γίγνεται διὰ τὴν ἄνεσιν  καὶ   ἐπίτασιν. Ἔτι δ´ ἐπεὶ πᾶν
[2, 6]   ἀνώμαλος φορὰ καὶ ἄνεσιν ἔχει  καὶ   ἐπίτασιν καὶ ἀκμήν. Ἀκμὴ δ´
[2, 13]   πειρώμενοι συγκοσμεῖν. Πολλοῖς δ´ ἂν  καὶ   ἑτέροις συνδόξειε μὴ δεῖν τῇ
[2, 12]   δ´ ἑνὶ σώματι πολλὰς φοράς.  Καὶ   ἔτι διὰ τόδε ἓν ἔχουσι
[2, 8]   ἐχόντων ὄργανα πρὸς κίνησιν. Διὸ  καὶ   εὐλόγως ἂν δόξειεν τε
[2, 2]   ἐνυπάρχουσιν, δ´ οὐρανὸς ἔμψυχος  καὶ   ἔχει κινήσεως ἀρχήν, δῆλον ὅτι
[2, 12]   δ´ ὡς μετεχόντων ὑπολαμβάνειν πράξεως  καὶ   ζωῆς· οὕτω γὰρ οὐθὲν δόξει
[2, 4]   ἐκ τοῦ κέντρου ΑΒ  καὶ   ΑΓ, καὶ ἐπεζεύχθω ἐφ´
[2, 2]   οἷον τὸ πῦρ ἄνω μόνον  καὶ   γῆ ἐπὶ τὸ μέσον.
[2, 5]   τοῦ κάτω) τὸν αὐτὸν τρόπον  καὶ   εἰς τὸ πρόσθεν τῆς
[2, 5]   εἶναι, δ´ οὐρανὸς ἀΐδιος  καὶ   κύκλῳ φορά, διὰ τίνα
[2, 9]   εἰ μὴ φερόμενος ἱστὸς  καὶ   πρύμνα ποιεῖ ψόφον πολὺν
[2, 4]   σχημάτων κύκλος. Ὡσαύτως δὲ  καὶ   σφαῖρα τῶν στερεῶν· μόνη
[2, 7]   ἐν οἷς ἕκαστόν ἐστιν, ὁμοίως  καὶ   ἡμεῖς λέγομεν. δὲ θερμότης
[2, 13]   περὶ τὸ μέσον νύκτα τε  καὶ   ἡμέραν ποιεῖν. Ἔτι δ´ ἐναντίαν
[2, 8]   καθάπερ οἵ τ´ ἄλλοι φασὶ  καὶ   ἡμῖν ὁμολογούμενον εἰπεῖν, ἐξ ἐκείνου
[2, 13]   βίᾳ φύσει, οὕτω  καὶ   ἠρεμία. Ἀλλὰ μὴν εἴ γέ
[2, 3]   ἐναντίων εἰ θάτερον φύσει, ἀνάγκη  καὶ   θάτερον εἶναι φύσει, ἐάν περ
[2, 6]   οὐδ´ ἄνεσις· ὁμοίως γὰρ ἄμφω  καὶ   θάτερον) εἴπερ τῷ αὐτῷ τε
[2, 13]   τυχὸν μόριον φέρεται εἰς βυθόν,  καὶ   θᾶττον τὸ μεῖζον. Ἀλλ´ ἐοίκασι
[2, 13]   τοῦ οὐρανοῦ φορὰν κύκλῳ περιθέουσαν  καὶ   θᾶττον φερομένην τὴν τῆς
[2, 1]   λόγους, ὡς ἔστιν ἀθάνατόν τι  καὶ   θεῖον τῶν ἐχόντων μὲν κίνησιν,
[2, 12]   δ´ ἰσχνανθέν, τὸ δὲ δραμὸν  καὶ   ἰσχνανθέν, τὸ δὲ καὶ ἄλλο
[2, 12]   κατά τε τὴν οὐσίαν ἐστὶ  καὶ   κατὰ τὸ σχῆμα, περί τε
[2, 4]   στερεῶν σχημάτων, δῆλον. Ἔστι δὲ  καὶ   κατὰ τὸν ἀριθμὸν τὴν τάξιν
[2, 6]   τὸν ἴσον χρόνον παρὰ φύσιν  καὶ   κατὰ φύσιν, οὐδ´ ὅλως δυνατὸν
[2, 2]   δεξιὰ καὶ ἀριστερὰ καὶ ἄνω  καὶ   κάτω καὶ ἔμπροσθεν καὶ ὄπισθεν.
[2, 2]   ἐν ἅπαντι σώματι τὸ ἄνω  καὶ   κάτω καὶ τὸ δεξιὸν καὶ
[2, 13]   ἀπεχόντων τῆς διαμέτρου. Ἔνιοι δὲ  καὶ   κειμένην ἐπὶ τοῦ κέντρου φασὶν
[2, 4]   γὰρ συμβήσεται καὶ τόπον ἔξω  καὶ   κενὸν εἶναι τῆς φορᾶς, διὰ
[2, 4]   τόπον εἶναι ἔξω καὶ σῶμα  καὶ   κενόν. Κύκλῳ γὰρ στρεφόμενον τὸ
[2, 1]   πεφυκότος τοῦ πρώτου σώματος ἄλλως  καὶ   κινεῖ συνεχῶς, ἄσχολον εἶναι καὶ
[2, 13]   τοῦ κέντρου φασὶν αὐτὴν ἴλλεσθαι  καὶ   κινεῖσθαι περὶ τὸν διὰ παντὸς
[2, 3]   ἀνάγκη μένειν τι ἀεί, εἴπερ  καὶ   κινεῖσθαί τι ἀεί. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Δ'
[2, 14]   ἐπὶ τοῦ μέσου θέντες ἴλλεσθαι  καὶ   κινεῖσθαί φασι περὶ τὸν πόλον
[2, 3]   βαρὺ λέγεται κατὰ στέρησιν κουφότητος  καὶ   κινήσεως. Ἀλλὰ μὴν εἴπερ ἔστι
[2, 14]   οὖν τοῦ τόπου καὶ μονῆς  καὶ   κινήσεως, ὃν τρόπον ἔχει, τοσαῦτα
[2, 13]   ὁμοίως δὲ καὶ περὶ μονῆς  καὶ   κινήσεως· οὐ γὰρ τὸν αὐτὸν
[2, 13]   καὶ περὶ τόπου καὶ μονῆς  καὶ   κινήσεως, σχεδὸν ταῦτ´ ἐστίν. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ
[2, 14]   φορὰν τὴν ἐγκύκλιον ὑπολειπόμενα φαίνεται  καὶ   κινούμενα πλείους μιᾶς (φορὰς ἔξω
[2, 2]   γ´ ὄντων τῶν μορίων (ἁπάντων  καὶ   κινουμένων τὸν ἅπαντα χρόνον, ἀλλὰ
[2, 14]   γὰρ εὐθεῖα γίνεται καὶ ἀμφίκυρτος  καὶ   κοίλη) περὶ δὲ τὰς ἐκλείψεις
[2, 12]   καὶ δρόμου δεῖ καὶ πάλης  καὶ   κονίσεως, πάλιν δ´ ἑτέρῳ οὐδ´
[2, 13]   διώρισται δὲ τούτοις τὸ βαρὺ  καὶ   κοῦφον. Οἱ μὲν οὖν πλεῖστοι
[2, 13]   τῇ δίνῃ γε τὸ βαρὺ  καὶ   κοῦφον ὥρισται, ἀλλὰ τῶν πρότερον
[2, 13]   ἀλλὰ τῶν πρότερον ὑπαρχόντων βαρέων  καὶ   κούφων τὰ μὲν εἰς τὸ
[2, 12]   ἐξελθόντα δὲ κατὰ τὸ φανὸν  καὶ   λαμπρόν. Ὁμοίως δὲ καὶ περὶ
[2, 13]   δὲ μένει, ζητοῦσι τὴν αἰτίαν,  καὶ   λέγουσιν οἱ μὲν τοῦτον τὸν
[2, 7]   κίνησις ἐκπυροῦν καὶ ξύλα  καὶ   λίθους καὶ σίδηρον· εὐλογώτερον οὖν
[2, 1]   εἶναι τὴν τοιαύτην ζωὴν ἄλυπον  καὶ   μακαρίαν· ἀνάγκη γὰρ καὶ τὴν
[2, 8]   γὰρ ἂν καὶ τάχιστα κινοῖτο  καὶ   μάλιστα κατέχοι τὸν αὐτὸν τόπον)
[2, 1]   ἔχει συμπείθειν ἑαυτὸν τοὺς ἀρχαίους  καὶ   μάλιστα πατρίους ἡμῶν ἀληθεῖς εἶναι
[2, 5]   τὸ ἀριστερόν, καθάπερ ἐλέχθη πρότερον,  (καὶ   μαρτυρεῖ δ´ ῥηθεῖσα ἀπορία
[2, 9]   τό τ´ αἴτιον τούτων δῆλον,  καὶ   μαρτύριον τῶν εἰρημένων ἡμῖν λόγων,
[2, 13]   μὲν γὰρ τὸ μέσον βίᾳ,  καὶ   μένει βίᾳ· κατὰ φύσιν δέ
[2, 13]   οὗ δὲ φέρεται κατὰ φύσιν,  καὶ   μένει ἐνταυθοῖ κατὰ φύσιν. Οὐκ
[2, 13]   γῆς, ἂν μετεωρισθὲν ἀφεθῇ, φέρεται  καὶ   μένειν οὐκ ἐθέλει, καὶ τὸ
[2, 13]   δύναται πολὺ βάρος φέρειν ἀπολαμβανόμενος  καὶ   μένων ἀήρ, τεκμήρια πολλὰ
[2, 14]   ταὐτὰ φαίνεσθαι πρὸς ἄρκτον τε  καὶ   μεσημβρίαν μεταβαίνουσιν· ἔνιοι γὰρ ἐν
[2, 12]   ἄριστον. Τὸ μὲν οὖν ἔχει  καὶ   μετέχει τοῦ ἀρίστου, τὸ δ´
[2, 6]   κινοῖ, εἴτε τὸ κινούμενον ἀλλοιοῖτο  καὶ   μὴ διαμένοι τὸ αὐτό, εἴτε
[2, 14]   ἀναγκαῖον εἶναι τῆς γῆς, ἀλλὰ  καὶ   μὴ μέγαν πρὸς τὸ τῶν
[2, 9]   ψόφον· ἐν φερομένῳ δὲ συνεχὲς  καὶ   μὴ ποιοῦν πληγὴν ἀδύνατον ψοφεῖν.
[2, 14]   ἄστρα μεγάλην ἔχειν τὴν μεταβολήν,  καὶ   μὴ ταὐτὰ φαίνεσθαι πρὸς ἄρκτον
[2, 14]   μέσου, εἴπερ, ἠρεμήσει γε  καὶ   μὴ τὸ μέσον ἔχουσα,
[2, 12]   τῶν δὲ φυτῶν μικρά τις  καὶ   μία ἴσως· γὰρ ἕν
[2, 12]   τῷ δ´ ἐγγύτατα διὰ ὀλίγης  καὶ   μιᾶς, τοῖς δὲ πορρωτέρω διὰ
[2, 12]   τις διὰ τὸ φιλοσοφίας διψῆν  καὶ   μικρὰς εὐπορίας ἀγαπᾷ περὶ ὧν
[2, 12]   ὡς περὶ σωμάτων αὐτῶν μόνον,  καὶ   μονάδων τάξιν μὲν ἐχόντων, ἀψύχων
[2, 14]   Περὶ μὲν οὖν τοῦ τόπου  καὶ   μονῆς καὶ κινήσεως, ὃν τρόπον
[2, 13]   αὐτῆς ὑπολαμβανόμενα καὶ περὶ τόπου  καὶ   μονῆς καὶ κινήσεως, σχεδὸν ταῦτ´
[2, 14]   τοῦτο διαφέρει λέγειν ἐπὶ βώλου  καὶ   μορίου τοῦ τυχόντος ἐπὶ
[2, 9]   εἴρηται πρότερον, ἐμμελῶς μὲν λέγεται  καὶ   μουσικῶς, ἀδύνατον δὲ τοῦτον ἔχειν
[2, 14]   μέσον ἔχουσα, πέφυκε κινεῖσθαι  καὶ   νῦν. (Τὸ μὲν οὖν ἀπορούμενον
[2, 7]   Πέφυκε γὰρ κίνησις ἐκπυροῦν  καὶ   ξύλα καὶ λίθους καὶ σίδηρον·
[2, 4]   ἐν τοῖς στερεοῖς. Ἔτι δὲ  καὶ   οἱ διαιροῦντες εἰς ἐπίπεδα καὶ
[2, 2]   ἀφανὴς πόλος ἐστὶ τὸ ἄνω.  Καὶ   οἱ μὲν ἐκεῖ οἰκοῦντες ἐν
[2, 14]   δ´ φορὰ τῶν μορίων  καὶ   ὅλης αὐτῆς κατὰ φύσιν
[2, 8]   φαίνεται καὶ τὰ ἄστρα μεθιστάμενα  καὶ   ὅλος οὐρανός, ἀναγκαῖον ἤτοι
[2, 6]   ἁπλοῦν καὶ (ἀγένητον καὶ ἄφθαρτον  καὶ   ὅλως ἀμετάβλητον, τὸ δὲ κινοῦν
[2, 4]   διὰ τὸ εἶναι μόνη συνεχὴς  καὶ   ὁμαλὴς καὶ ἀΐδιος, ἐν ἑκάστῳ
[2, 8]   τὰ ἄστρα κινεῖται, τὰ αὐτὰ  καὶ   ὁμοίως ἔσται ἄλογα· συμβήσεται γὰρ
[2, 13]   τὸ ἐπὶ τοῦ μέσου ἱδρυμένον  καὶ   ὁμοίως πρὸς τὰ ἔσχατα ἔχον·
[2, 2]   ἄνω καὶ κάτω καὶ ἔμπροσθεν  καὶ   ὄπισθεν. Διὸ καὶ τῶν Πυθαγορείων
[2, 2]   καὶ ἀριστερὸν καὶ τὸ ἔμπροσθεν  καὶ   ὄπισθεν ζητητέον, ἀλλ´ ὅσα ἔχει
[2, 2]   τὸ κατὰ τὸ ἡμέτερον δεξιόν,  (καὶ   ὄπισθεν τὸ κατὰ τὸ ἡμέτερον
[2, 6]   γίνεται ἀνώμαλος, ἤτοι ὅλη μεταβάλλει  καὶ   ὁτὲ μὲν γίνεται θάττων ὁτὲ
[2, 8]   οὐρανὸν διά τε τοῦτο συμβήσεται  καὶ   ὅτι δέδεικται συνεχὲς ὂν τὸ
[2, 4]   κόσμος, δῆλον ἐκ τούτων,  καὶ   ὅτι κατ´ ἀκρίβειαν ἔντορνος οὕτως
[2, 9]   μὲν οὖν σφαιροειδῆ τὰ ἄστρα  καὶ   ὅτι οὐ κινεῖται δι´ αὑτῶν,
[2, 14]   εἶναι τὸ σχῆμα σφαιροειδὲς αὐτῆς,  καὶ   ὅτι πάντα φέρεται τὰ βαρέα
[2, 8]   ὧν ἐνεδέχετο προϊέναι καθ´ αὑτά,  καὶ   ὅτι πλεῖστον ἀποστῆσαι τῶν ἐχόντων
[2, 8]   γὰρ ἂν ἔμενεν ἐν ταὐτῷ  καὶ   οὐ μετέβαλλε τὸν τόπον, ὅπερ
[2, 12]   ἀεί ἐστιν ἐν δυσίν, ὅταν  καὶ   οὗ ἕνεκα καὶ τὸ
[2, 4]   ἦν σῶμα, νῦν οὐκ ἔσται,  καὶ   οὗ νῦν οὐκ ἔστι, πάλιν
[2, 6]   καὶ ἐν τῇ οἰκείᾳ χώρᾳ,  καὶ   οὐθὲν αὐτοῖς ἐναντίον) οὐδ´ ἂν
[2, 5]   κινήσεως αὐτοῦ, ὅτι ὁμαλής ἐστι  καὶ   οὐκ ἀνώμαλος, ἐφεξῆς ἂν εἴη
[2, 2]   ἐφ´ αἱ αἰσθήσεις. Διὸ  καὶ   οὐκ ἐν ἅπαντι σώματι τὸ
[2, 8]   ὁμοίως πλάσματι ἔοικεν. Ἅμα δὲ  καὶ   οὐκ ἔστιν ἐν τοῖς φύσει
[2, 6]   τε μόνος ἐστὶν οὐρανός,  καὶ   οὗτος ἀγένητος καὶ ἀΐδιος, ἔτι
[2, 8]   τοῦτο δρᾶν ἀνατέλλων καὶ δύνων,  καὶ   οὗτος οὐ δι´ αὑτὸν ἀλλὰ
[2, 12]   τῷ δὲ καὶ δρόμου δεῖ  καὶ   πάλης καὶ κονίσεως, πάλιν δ´
[2, 6]   χρόνον ἀδύνατον εἶναι τὸ κινοῦν,  καὶ   πάλιν ἄλλον ἄπειρον δυνατόν· οὐθὲν
[2, 11]   ἀμφίκυρτος, ἅπαξ δὲ διχότομος.  Καὶ   πάλιν διὰ τῶν ἀστρολογικῶν, ὅτι
[2, 12]   ἀλλ´ ἕνα δύο ῥᾷον.  Καὶ   πάλιν ὅταν τοδὶ μὲν δέῃ
[2, 8]   τὸν τόπον, ὅπερ φαίνεταί τε  καὶ   πάντες φασίν. Ἔτι δὲ πάντα
[2, 13]   ἀμφισβήτησις, ἀλλὰ περὶ ὅλου τινὸς  καὶ   παντός. Ἐξ ἀρχῆς γὰρ διοριστέον
[2, 14]   ὑπάρχειν, ἀλλὰ μὴ βίᾳ  καὶ   παρὰ φύσιν. Ἔτι δὲ καὶ
[2, 14]   ἀΐδιον εἶναι, βίαιόν γ´ οὖσαν  καὶ   παρὰ φύσιν· δέ γε
[2, 1]   καὶ κινεῖ συνεχῶς, ἄσχολον εἶναι  καὶ   πάσης ἀπηλλαγμένην ῥαστώνης ἔμφρονος, εἴ
[2, 8]   ὡς ἔτυχεν, οὐδὲ τὸ πανταχοῦ  καὶ   πᾶσιν ὑπάρχον τὸ ἀπὸ τύχης.
[2, 1]   ἀτελεῖς καὶ τὰς ἐχούσας πέρας  καὶ   παῦλαν, αὐτὴ μὲν οὐδεμίαν οὔτ´
[2, 13]   δόξας αὑτῶν τὰ φαινόμενα προσέλκοντες  καὶ   πειρώμενοι συγκοσμεῖν. Πολλοῖς δ´ ἂν
[2, 14]   ἐν Αἰγύπτῳ μὲν ἀστέρες ὁρῶνται  καὶ   περὶ Κύπρον, ἐν τοῖς πρὸς
[2, 13]   τινες τὴν δόξαν, ὁμοίως δὲ  καὶ   περὶ μονῆς καὶ κινήσεως· οὐ
[2, 2]   σχήματος. Τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον  καὶ   περὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ κινεῖσθαι·
[2, 5]   τοῦτο περὶ τοῦ πρώτου οὐρανοῦ  καὶ   περὶ τῆς πρώτης φορᾶς· ἐν
[2, 13]   ἐκ τῶν ἐν τοῖς ὑγροῖς  καὶ   περὶ τὸν ἀέρα συμβαινόντων· ἐν
[2, 13]   σώματος μέσον, οὕτως ὑποληπτέον μᾶλλον  καὶ   περὶ τὸν ὅλον οὐρανόν. Διὰ
[2, 13]   τε τοῦ σχήματος αὐτῆς ὑπολαμβανόμενα  καὶ   περὶ τόπου καὶ μονῆς καὶ
[2, 13]   τῷ Τιμαίῳ γέγραπται. Παραπλησίως δὲ  καὶ   περὶ τοῦ σχήματος ἀμφισβητεῖται· τοῖς
[2, 13]   ἠρεμούντων ἐστὶν τῶν κινουμένων,  καὶ   περὶ τοῦ σχήματος αὐτῆς. Περὶ
[2, 12]   φανὸν καὶ λαμπρόν. Ὁμοίως δὲ  καὶ   περὶ τοὺς ἄλλους ἀστέρας λέγουσιν
[2, 3]   σωμάτων πρὸς ἄλληλα. Λεχθήσεται δὲ  καὶ   περὶ τούτου ἐν τοῖς ἑπομένοις
[2, 1]   τοῦ παντὸς αἰῶνος, ἔχων δὲ  καὶ   περιέχων ἐν αὑτῷ τὸν ἄπειρον
[2, 9]   τῶν ψόφων, κομψῶς μὲν εἴρηται  καὶ   περιττῶς ὑπὸ τῶν εἰπόντων, οὐ
[2, 6]   βραδύτερον· τοῦτο δὲ παντελῶς ἄλογον  καὶ   πλάσματι ὅμοιον. Ἔτι δὲ καὶ
[2, 10]   δὲ τῶν ἄλλων βραδυτέρας τε  καὶ   πλείους (ἕκαστον γὰρ ἀντιφέρεται τῷ
[2, 13]   εἴπομεν πρότερον. Ἐνίοις δὲ δοκεῖ  καὶ   πλείω σώματα τοιαῦτα ἐνδέχεσθαι φέρεσθαι
[2, 9]   γὰρ αὐτὰ φέρεται, ποιεῖ ψόφον  καὶ   πληγήν· ὅσα δ´ ἐν φερομένῳ
[2, 12]   ἔνια· καίτοι πορρώτερον τοῦ μέσου  καὶ   πλησιαίτερον τοῦ πρώτου σώματός εἰσιν
[2, 3]   αὐτῶν εἶναι ἀΐδιον· πάσχει γὰρ  καὶ   ποιεῖ τἀναντία ὑπ´ ἀλλήλων, καὶ
[2, 12]   τε οὖν ἀνισάζει φύσις  καὶ   ποιεῖ τινὰ τάξιν, τῇ μὲν
[2, 9]   εἰσιν ἀληθεῖς· τὸ γὰρ ἀπορηθὲν  καὶ   ποιῆσαν τοὺς Πυθαγορείους φάναι γίγνεσθαι
[2, 13]   εἰπεῖν, οὗ τε τυγχάνει κειμένη,  καὶ   πότερον τῶν ἠρεμούντων ἐστὶν
[2, 13]   σώμασι φύσει κίνησις οὐδεμία,  καὶ   πότερον φύσει μὲν οὐκ ἔστι,
[2, 13]   ὁμοίως δέ, καὶ τῶν ἐδωδίμων  καὶ   ποτῶν ἴσον ἀπέχοντος· καὶ γὰρ
[2, 13]   ζητεῖν τὸ μέσον, ποῖόν τι  καὶ   ποῦ πέφυκεν. Ἐκεῖνο μὲν γὰρ
[2, 13]   διὰ τὴν κίνησιν. Ἦν ἄρα  καὶ   πρὶν γενέσθαι τὴν δίνην τὸ
[2, 14]   παντὸς μέσῳ. Ὅτι δὲ φέρεται  καὶ   πρὸς τὸ τῆς γῆς μέσον,
[2, 2]   ἡμεῖς δ´ ἐν τῷ κάτω  καὶ   πρὸς τοῖς ἀριστεροῖς, ἐναντίως
[2, 2]   ἐν τῷ ἄνω εἰσὶν ἡμισφαιρίῳ  καὶ   πρὸς τοῖς δεξιοῖς, ἡμεῖς δ´
[2, 13]   τῶν σωμάτων ποιεῖν· ταῦτα γὰρ  καὶ   πρὸς τοὺς ἀνέμους ἔχει δυσκινήτως
[2, 13]   ὅτι ἀναγκαῖον συμβαίνειν, διώρισται πρότερον,  καὶ   πρὸς τούτοις ὅτι οὐδ´ ἠρεμεῖν
[2, 10]   τὸ μὲν ἐγγυτάτω τῆς ἁπλῆς  καὶ   πρώτης περιφορᾶς ἐν πλείστῳ χρόνῳ
[2, 3]   Ἀλλὰ μὴν εἰ γῆν, ἀνάγκη  καὶ   πῦρ εἶναι· τῶν γὰρ ἐναντίων
[2, 3]   γένεσιν εἶναι, γένεσιν δ´, εἴπερ  καὶ   πῦρ, τοῦτο δὲ καὶ τἆλλα,
[2, 13]   δὲ κοῦφον, τίνι διώριστο  καὶ   πῶς ἐπεφύκει φέρεσθαι ποῦ;
[2, 10]   εἶναι πρότερα τὰ δ´ ὕστερα,  καὶ   πῶς ἔχει πρὸς ἄλληλα τοῖς
[2, 12]   συμβαίνει τοὐναντίον· ἐλάττους γὰρ ἥλιος  καὶ   σελήνη κινοῦνται (κινήσεις τῶν
[2, 9]   τοιούτῳ τάχει φερομένων· ἡλίου δὲ  καὶ   σελήνης, ἔτι τε τοσούτων τὸ
[2, 9]   σιγήν· πρὸς ἄλληλα γὰρ φωνῆς  καὶ   σιγῆς εἶναι τὴν διάγνωσιν· ὥστε
[2, 7]   ἐκπυροῦν καὶ ξύλα καὶ λίθους  καὶ   σίδηρον· εὐλογώτερον οὖν τὸ ἐγγύτερον
[2, 14]   τε κυμαίνειν, ἀλλὰ συμπιέζεσθαι μᾶλλον  καὶ   συγχωρεῖν ἕτερον ἑτέρῳ, ἕως ἂν
[2, 4]   εἴη πᾶσα· πάντα γὰρ ἅπτεται  καὶ   συνεχῆ ἐστι ταῖς σφαίραις. Ἔτι
[2, 13]   βίᾳ νῦν γῆ μένει,  καὶ   συνῆλθεν ἐπὶ τὸ μέσον φερομένη
[2, 14]   τὸ σχῆμα τῆς γῆς, ἀλλὰ  καὶ   σφαίρας οὐ μεγάλης· οὐ γὰρ
[2, 14]   γὰρ οὔσης ἐπὶ τοῦ μέσου  καὶ   σφαιροειδοῦς τῆς γῆς πολλαπλάσιον βάρος
[2, 11]   οὐδὲ μάτην ποιεῖ, δῆλον ὅτι  καὶ   σχῆμα τοιοῦτον ἀπέδωκε τοῖς ἀκινήτοις
[2, 4]   συμβήσεται καὶ τόπον εἶναι ἔξω  καὶ   σῶμα καὶ κενόν. Κύκλῳ γὰρ
[2, 4]   δὲ πῦρ περὶ τὸν ἀέρα,  καὶ   τὰ ἄνω σώματα κατὰ τὸν
[2, 8]   ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Η' (Ἐπεὶ δὲ φαίνεται  καὶ   τὰ ἄστρα μεθιστάμενα καὶ ὅλος
[2, 14]   ἄρκτον δὲ χωρίοις οὐχ ὁρῶνται,  καὶ   τὰ διὰ παντὸς ἐν τοῖς
[2, 2]   τὰ ἄνω πρὸς τὰ κάτω  καὶ   τὰ ἔμπροσθεν πρὸς τὰ ὄπισθεν
[2, 9]   τῆς βροντῆς διίστησι λίθους  καὶ   (τὰ καρτερώτατα τῶν σωμάτων. Τοσούτων
[2, 8]   ἔχειν τὰ τάχη τῶν ἄστρων  καὶ   τὰ μεγέθη τῶν κύκλων. Τοὺς
[2, 3]   ἔστι πῦρ καὶ γῆ, ἀνάγκη  καὶ   τὰ μεταξὺ αὐτῶν εἶναι σώματα·
[2, 14]   πότερον φέρεται τὰ βάρος ἔχοντα  καὶ   τὰ μόρια τῆς γῆς κατὰ
[2, 14]   τοῦ μέσου. Μαρτυρεῖ δὲ τούτοις  καὶ   τὰ παρὰ τῶν μαθηματικῶν λεγόμενα
[2, 4]   ἔχει, καθάπερ ὕδωρ πρὸς γῆν,  καὶ   τὰ πλεῖον ἀεὶ ἀπέχοντα τῶν
[2, 12]   ἄν, ὥσπερ καὶ ἄνθρωπος,  καὶ   τὰ πολλὰ πάντα πρὸ ὁδοῦ
[2, 4]   σφαιροειδεῖ συνεχὲς σφαιροειδές. Ὡσαύτως δὲ  καὶ   τὰ πρὸς τὸ μέσον τούτων·
[2, 8]   γὰρ θᾶττον κινεῖσθαι τὰ ἔξω,  καὶ   τὰ τάχη εἶναι κατὰ τὰ
[2, 11]   εἴπερ ἓν τοιοῦτον, δῆλον ὅτι  καὶ   τἆλλα ἂν εἴη σφαιροειδῆ. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ
[2, 3]   εἴπερ καὶ πῦρ, τοῦτο δὲ  καὶ   τἆλλα, εἴπερ καὶ γῆν· ταύτην
[2, 13]   πρὸς τὰ φαινόμενα τοὺς λόγους  καὶ   τὰς αἰτίας ζητοῦντες, ἀλλὰ πρός
[2, 1]   τέλειος οὖσα περιέχει τὰς ἀτελεῖς  καὶ   τὰς ἐχούσας πέρας καὶ παῦλαν,
[2, 9]   τὸ μέγεθος. Ὑποθέμενοι δὲ ταῦτα  καὶ   τὰς ταχυτῆτας ἐκ τῶν ἀποστάσεων
[2, 13]   τὴν ἐπιπρόσθησιν τῆς γῆς. Διὸ  καὶ   τὰς τῆς σελήνης ἐκλείψεις πλείους
[2, 7]   ὄντος ἀνάγκη φερομένης ἐκείνης ἐκθερμαίνεσθαι,  καὶ   ταύτῃ μάλιστα ἥλιος
[2, 5]   ἁπλῆν τε κίνησιν καὶ ἄπαυστον,  καὶ   ταύτην ἐπὶ τὸ τιμιώτερον. Περὶ
[2, 4]   οὐρανὸς κύκλῳ τε φέρεται  καὶ   τάχιστα κινεῖται, σφαιροειδῆ αὐτὸν ἀνάγκη
[2, 8]   σχημάτων χρησιμώτατον (οὕτω γὰρ ἂν  καὶ   τάχιστα κινοῖτο καὶ μάλιστα κατέχοι
[2, 10]   οὐρανοῦ περιφορὰν ἁπλῆν τ´ εἶναι  (καὶ   ταχίστην, τὰς δὲ τῶν ἄλλων
[2, 1]   εἷς καὶ ἀΐδιος, ἀρχὴν μὲν  καὶ   τελευτὴν οὐκ ἔχων τοῦ παντὸς
[2, 13]   δῆλον ὅτι ἀναγκαῖον εἶναί τινα  καὶ   τῇ γῇ φύσει τόπον· εἰ
[2, 1]   ἀϊδιότητος οὕτως ὑπολαβεῖν ἐμμελέστερον, ἀλλὰ  καὶ   τῇ μαντείᾳ τῇ περὶ τὸν
[2, 4]   λαβεῖν δυνατόν, ὥσπερ ὥρισται πρότερον,  καὶ   τῇ μὲν εὐθείᾳ πρόσθεσίς ἐστιν
[2, 12]   Δῆλον δὲ τοῦτο περὶ ἐνίων  καὶ   τῇ ὄψει γέγονεν· τὴν γὰρ
[2, 4]   γὰρ οἰκειότατόν τε τῇ οὐσίᾳ  καὶ   τῇ φύσει πρῶτον. Εἴπωμεν δὲ
[2, 13]   οὐ μόνον δὲ ταύτην, ἀλλὰ  καὶ   τὴν ἀντίχθονα, καθάπερ εἴπομεν πρότερον.
[2, 14]   (φορὰς ἔξω τῆς πρώτης, ὥστε  καὶ   τὴν γῆν ἀναγκαῖον, εἴτε περὶ
[2, 13]   φέρεσθαί που πέφυκεν, δῆλον ὅτι  καὶ   τὴν γῆν οἰητέον. Ἀλλὰ μὴν
[2, 12]   τούτων ζητεῖν μὲν καλῶς ἔχει  καὶ   τὴν ἐπὶ πλεῖον σύνεσιν, καίπερ
[2, 9]   μέγεθος ἀναγκαῖον ἀφικνεῖσθαί τε δεῦρο  καὶ   τὴν ἰσχὺν ἀμήχανον εἶναι τῆς
[2, 1]   ἄλυπον καὶ μακαρίαν· ἀνάγκη γὰρ  καὶ   τὴν κίνησιν μετὰ βίας οὖσαν,
[2, 14]   ἀπὸ τοῦ μέσου, φανερὸν ὅτι  καὶ   τὴν ὅλην ἔτι ἀδυνατώτερον· εἰς
[2, 13]   μόριον αὐτῆς, ἀναγκαῖον ἐνταῦθα φέρεσθαι  καὶ   τὴν ὅλην· οὗ δὲ φέρεται
[2, 12]   πλειόνων, χαλεπώτερον. (Διὸ δεῖ νομίζειν  καὶ   τὴν τῶν ἄστρων πρᾶξιν εἶναι
[2, 6]   κινοῦν μεταβάλλοι ἀσώματον ὄν. Ὥστε  καὶ   τὴν φορὰν ἀδύνατον ἀνώμαλον εἶναι.
[2, 8]   τόν τε κύκλον εἶναι μείζω  καὶ   τὴν φορὰν θάττω τοῦ ἐν
[2, 1]   πίστιν περὶ τῆς ἀθανασίας αὐτοῦ  καὶ   τῆς ἀϊδιότητος. Διόπερ καλῶς ἔχει
[2, 12]   νοῆσαι γὰρ δεῖ τῆς ζωῆς  καὶ   τῆς ἀρχῆς ἑκάστης πολλὴν ὑπεροχὴν
[2, 12]   κινοῦσιν αἱ πρὸ τῆς τελευταίας  καὶ   τῆς ἓν ἄστρον ἐχούσης· ἐν
[2, 13]   δὴ οἱ περὶ τῆς κινήσεως  καὶ   τῆς μονῆς εἰρημένοι τρόποι πολλοὶ
[2, 3]   γὰρ αὐτὴ ὕλη τῶν ἐναντίων,  καὶ   τῆς στερήσεως πρότερον κατάφασις
[2, 12]   σχῆμα, περί τε τῆς φορᾶς  καὶ   τῆς τάξεως αὐτῶν. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΓ'
[2, 13]   καὶ τοῦ πράγματος ὂν μέσον  καὶ   τῆς φύσεως. Καίτοι καθάπερ ἐν
[2, 13]   μὲν γὰρ ἀρχὴ τὸ μέσον  καὶ   τίμιον, τὸ δὲ τοῦ τόπου
[2, 6]   συνεστᾶσι καὶ ἐν ποίοις σχήμασι  καὶ   τίνες αἱ κινήσεις αὐτῶν. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ
[2, 2]   τὸ κάτω, καὶ τὸ πρόσθιον  καὶ   τὸ ἀντικείμενον, καὶ τὸ δεξιὸν
[2, 2]   κινήσεως ἀρχήν, δῆλον ὅτι ἔχει  καὶ   τὸ ἄνω καὶ τὸ κάτω
[2, 6]   τὸ γὰρ πρῶτον τοῦ πρώτου  καὶ   τὸ ἁπλοῦν τοῦ ἁπλοῦ καὶ
[2, 4]   γένει τὸ ἓν τῶν πολλῶν  καὶ   τὸ ἁπλοῦν τῶν συνθέτων, πρῶτον
[2, 2]   πρῶτον, εἰ τὸ δεξιὸν ὑπάρχει  καὶ   τὸ ἀριστερόν, ἔτι πρότερον τὰς
[2, 5]   ἔχει, εἴπερ καὶ τὸ δεξιὸν  καὶ   τὸ ἀριστερόν, καθάπερ ἐλέχθη πρότερον,
[2, 2]   τὸ κάτω καὶ τὸ δεξιὸν  καὶ   τὸ ἀριστερόν. Οὐ δεῖ γὰρ
[2, 2]   καὶ φυτοῖς, τὸ δὲ δεξιὸν  καὶ   τὸ ἀριστερὸν οὐκ ἐνυπάρχει τοῖς
[2, 2]   τὸ κάτω καὶ τὸ δεξιὸν  καὶ   τὸ ἀριστερὸν πρὸς ἡμᾶς ἐπαναφέροντες·
[2, 2]   ταύτας ἀρχὰς ἔλεγον, τὸ δεξιὸν  καὶ   τὸ ἀριστερόν, τὰς δὲ τέτταρας
[2, 2]   τὸ ἀντικείμενον, καὶ τὸ δεξιὸν  καὶ   τὸ ἀριστερόν· ταύτας γὰρ τὰς
[2, 2]   δ´ οἷον τό τε δεξιὸν  καὶ   τὸ ἀριστερόν, τοῖς δ´ ἔνια,
[2, 6]   καὶ τὸ ἁπλοῦν τοῦ ἁπλοῦ  καὶ   τὸ ἄφθαρτον καὶ ἀγένητον τοῦ
[2, 3]   τοῦ ψυχροῦ) δ´ ἠρεμία  καὶ   τὸ βαρὺ λέγεται κατὰ στέρησιν
[2, 6]   εἶναι τῇ κινήσει τὸ θᾶττον  καὶ   τὸ βραδύτερον· τοῦτο δὲ παντελῶς
[2, 2]   σώματι τὸ ἄνω καὶ κάτω  καὶ   τὸ δεξιὸν καὶ ἀριστερὸν καὶ
[2, 2]   τὸ ἄνω καὶ τὸ κάτω  καὶ   τὸ δεξιὸν καὶ τὸ ἀριστερόν.
[2, 2]   τὸ πρόσθιον καὶ τὸ ἀντικείμενον,  καὶ   τὸ δεξιὸν καὶ τὸ ἀριστερόν·
[2, 2]   τὸ ἄνω καὶ τὸ κάτω  καὶ   τὸ δεξιὸν καὶ τὸ ἀριστερὸν
[2, 5] &nb