Alphabétiquement     [«   »]
τοσούτων 1
Τοσούτων 1
τότε 3
τοῦ 173
τοῦδ´ 1
τοῦθ´ 1
τοὐναντίον 3
Fréquences     [«    »]
147 μὲν
136 τὴν
151 τῶν
173 τοῦ
207 γὰρ
208 δὲ
374 τὸ
HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, Traité du ciel, Livre II

τοῦ


Livre, chapitre
[2, 5]   τοῦ κύκλου κινηθῆναι, οἷον ἀπὸ  τοῦ   Α τὴν μὲν ἐπὶ τὸ
[2, 13]   μήτε τοῦ πλάτους, ἀλλ´ ὑπείκοντος  τοῦ   ἀέρος, ποῖ ποτ´ οἰσθήσεται; Πρὸς
[2, 7]   καὶ τὸ φῶς γίνεται παρεκτριβομένου  τοῦ   ἀέρος ὑπὸ τῆς ἐκείνων φορᾶς.
[2, 2]   ὁμοιότητα τοῖς ἡμετέροις, ὥσπερ τὰ  τοῦ   ἀνδριάντος, τὰ ἐναντίως ἔχοντα
[2, 12]   φυτῶν. Καὶ γὰρ ἐνταῦθα αἱ  τοῦ   ἀνθρώπου πλεῖσται πράξεις· πολλῶν γὰρ
[2, 2]   ἔχουσιν. Ἔστι δὲ ἀπὸ μὲν  τοῦ   ἄνω αὔξησις, ἀπὸ δὲ
[2, 14]   φορὰ τοῦ ἑνὸς καὶ ἁπλῆ  τοῦ   ἁπλοῦ, ἀλλ´ οὐχ αἱ ἐναντίαι·
[2, 6]   τοῦ πρώτου καὶ τὸ ἁπλοῦν  τοῦ   ἁπλοῦ καὶ τὸ ἄφθαρτον καὶ
[2, 12]   ὑπελθοῦσαν δὲ τῶν ἀστέρων τὸν  τοῦ   Ἄρεος, καὶ ἀποκρυφέντα μὲν κατὰ
[2, 12]   ἐστιν ὅσῳ ἂν ἐγγύτερον  τοῦ   ἀρίστου. Καὶ διὰ τοῦτο
[2, 12]   μὲν οὖν ἔχει καὶ μετέχει  τοῦ   ἀρίστου, τὸ δ´ ἀφικνεῖται (ἐγγὺς)
[2, 8]   δὲ τρόμος αὐτῆς ποιεῖ  τοῦ   ἄστρου δοκεῖν εἶναι τὴν κίνησιν·
[2, 4]   ὥστ´ εἰ τὸ τέλειον πρότερον  τοῦ   ἀτελοῦς, καὶ διὰ ταῦτα πρότερον
[2, 6]   καὶ τὸ ἄφθαρτον καὶ ἀγένητον  τοῦ   ἀφθάρτου καὶ ἀγενήτου κινητικόν. Ἐπεὶ
[2, 14]   Δῆλον γὰρ ὡς οὐχὶ μέχρι  τοῦ   ἅψασθαι τοῦ κέντρου τὸ ἔσχατον,
[2, 2]   τοῦ πλάτους, τὸ δ´ ἔμπροσθεν  τοῦ   βάθους. Ἔτι δ´ ἄλλως κατὰ
[2, 14]   τὴν ῥοπὴν ἐχόντων ἀμφοῖν, καὶ  τοῦ   βαρυτέρου προωθοῦντος μέχρι τούτου τὸ
[2, 13]   τε τὸ κουφότερον κατωτέρω κεῖσθαι  τοῦ   βαρυτέρου τὴν φύσιν; Ἔτι δ´
[2, 7]   ὥστ´ αὐτὰ μὲν μὴ ἐκπυροῦσθαι,  τοῦ   δ´ ἀέρος ὑπὸ τὴν τοῦ
[2, 2]   ἀρχὴ τῆς κατὰ τόπον κινήσεως·  τοῦ   δ´ οὐρανοῦ ἀρχὴ τῆς περιφορᾶς,
[2, 6]   χρόνῳ, τοῦ μὲν θᾶττον κινουμένου  τοῦ   δὲ βραδύτερον. Οὐ φαίνεται δ´
[2, 8]   κινουμένων, τοῦ μὲν ἠρεμοῦντος  τοῦ   δὲ κινουμένου. Ἀμφότερα μὲν τοίνυν
[2, 8]   ἐκείνου γε τοῦ σώματος γεννῶσιν,  τοῦ   δὲ σφαιροειδοῦς δύο κινήσεις εἰσὶ
[2, 2]   πρότερον ἂν εἴη τὸ ἄνω  τοῦ   δεξιοῦ κατὰ γένεσιν, ἐπειδὴ πολλαχῶς
[2, 12]   δὲ καὶ ἄλλο τι πρᾶξαν  τοῦ   δραμεῖν ἕνεκα, ὥστε πλείους αἱ
[2, 5]   αὕτη ἂν εἴη αἰτία καὶ  τοῦ   εἰρημένου· βέλτιστον γὰρ κινεῖσθαι ἁπλῆν
[2, 8]   μείζω καὶ τὴν φορὰν θάττω  τοῦ   ἐν αὐτῷ ἄστρου· τὸ μὲν
[2, 14]   μὴ βιασθέν· μία γὰρ φορὰ  τοῦ   ἑνὸς καὶ ἁπλῆ τοῦ ἁπλοῦ,
[2, 3]   ἐστιν, ὧν ἐστιν ἔργον, ἕνεκα  τοῦ   ἔργου. Θεοῦ δ´ ἐνέργεια ἀθανασία·
[2, 13]   μὴ ζητεῖν διὰ τί ἐπὶ  τοῦ   ἐσχάτου. Εἰ μὲν γὰρ κἀκείνῳ
[2, 12]   ἀλλ´ ἱκανὸν εἰς τὸ ἐγγὺς  τοῦ   ἐσχάτου ἐλθεῖν· οἷον εἰ ὑγίεια
[2, 13]   ἀνάλογον μόριον πρὸς τὸ ἀνάλογον  τοῦ   ἐσχάτου, λέγω δ´ οἷον τὸ
[2, 13]   ἐν τοῖς ζῴοις οὐ ταὐτὸν  τοῦ   ζῴου καὶ τοῦ σώματος μέσον,
[2, 13]   σελήνης ἐκλείψεις πλείους τὰς  τοῦ   ἡλίου γίγνεσθαί φασιν· τῶν γὰρ
[2, 11]   ὅτι οὐκ ἂν ἦσαν αἱ  τοῦ   ἡλίου ἐκλείψεις μηνοειδεῖς. Ὥστ´ εἴπερ
[2, 13]   οὐ προσλογιζόμενοι τό τε ἀπόστημα  τοῦ   ἡλίου πρὸς τὴν γῆν καὶ
[2, 3]   τῇ γενέσει τὸ παρὰ φύσιν  τοῦ   κατὰ φύσιν. Ἀνάγκη τοίνυν γῆν
[2, 3]   Ὕστερον δὲ τὸ παρὰ φύσιν  τοῦ   κατὰ φύσιν, καὶ ἔκστασίς τίς
[2, 5]   (θειότερος γὰρ τόπος ἄνω  τοῦ   κάτω) τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ
[2, 4]   ἠρεμήσει. δὲ τῶν ἐκ  τοῦ   κέντρου ἁπτομένη περιφερής· σφαιροειδὴς ἄρα
[2, 14]   καὶ τυγχάνει κειμένη νῦν ἐπὶ  τοῦ   κέντρου· διαπορήσειε δ´ ἄν τις,
[2, 4]   κοιλότερον· κοιλότερον δέ ἐστι τὸ  τοῦ   κέντρου ἐγγύτερον. Ἤχθωσαν οὖν ἐκ
[2, 4]   Ὥστ´ ἀνάγκη πρὸς ταῖς ἐκ  τοῦ   κέντρου εἶναι τὸ ὕδωρ· τότε
[2, 4]   κέντρου ἐγγύτερον. Ἤχθωσαν οὖν ἐκ  τοῦ   κέντρου ΑΒ καὶ
[2, 4]   ἰσασθῇ. Ἴση δὲ ταῖς ἐκ  τοῦ   κέντρου ΑΕ. Ὥστ´ ἀνάγκη
[2, 4]   ΑΔ, ἐλάττων ἐστὶ τῶν ἐκ  τοῦ   κέντρου· κοιλότερος ἄρα τόπος.
[2, 14]   ὡς οὐχὶ μέχρι τοῦ ἅψασθαι  τοῦ   κέντρου τὸ ἔσχατον, ἀλλὰ δεῖ
[2, 8]   τῶν ἀφαιρουμένων ὑπὸ τῶν ἐκ  τοῦ   κέντρου τὸ τοῦ μείζονος κύκλου
[2, 13]   Ἔνιοι δὲ καὶ κειμένην ἐπὶ  τοῦ   κέντρου φασὶν αὐτὴν ἴλλεσθαι καὶ
[2, 13]   ὁμοίως μὴ κατοικοῦσιν ἡμῖν ἐπὶ  τοῦ   κέντρου, ὥσπερ κἂν εἰ ἐπὶ
[2, 2]   τρόπον καὶ περὶ τῆς ἀρχῆς  τοῦ   κινεῖσθαι· καὶ γὰρ εἰ μηδέποτ´
[2, 14]   παρὰ φύσιν· δέ γε  τοῦ   κόσμου τάξις ἀΐδιος. Ἔτι πάντα
[2, 13]   ὕδωρ· καὶ γὰρ τοῦτο κύκλῳ  τοῦ   κυάθου φερομένου πολλάκις κάτω τοῦ
[2, 7]   τοῦ δ´ ἀέρος ὑπὸ τὴν  τοῦ   κυκλικοῦ σώματος σφαῖραν ὄντος ἀνάγκη
[2, 4]   ἐφ´ αὑτὸ ἐλαχίστη ἐστὶν  τοῦ   κύκλου γραμμή· κατὰ δὲ τὴν
[2, 5]   Ἐπεὶ δ´ ἔστι διχῶς ἐπὶ  τοῦ   κύκλου κινηθῆναι, οἷον ἀπὸ τοῦ
[2, 4]   πρόσθεσίς ἐστιν ἀεί, τῇ δὲ  τοῦ   κύκλου οὐδέποτε, φανερὸν ὅτι τέλειος
[2, 5]   ἀλλ´ ὁρᾶν δεῖ τὴν αἰτίαν  τοῦ   λέγειν τίς ἐστιν, ἔτι δὲ
[2, 13]   γὰρ ἀναγκαῖον μόνον συμβαίνειν ἐκ  τοῦ   λόγου τοῦ περὶ τῆς ὁμοιότητος)
[2, 13]   μέσον ἁπλῶς λεγόμενον, καὶ τὸ  τοῦ   μεγέθους μέσον καὶ τοῦ πράγματος
[2, 8]   τῶν ἐκ τοῦ κέντρου τὸ  τοῦ   μείζονος κύκλου τμῆμα, ὥστ´ εὐλόγως
[2, 8]   τό τε γὰρ θᾶττον εἶναι  τοῦ   μείζονος κύκλου τὸ τάχος εὔλογον
[2, 14]   μέσον, καὶ τὸ ἔλαττον ὑπὸ  τοῦ   μείζονος ὠθούμενον οὐχ οἷόν τε
[2, 8]   τὴν μεταβολήν, κινουμένων,  τοῦ   μὲν ἠρεμοῦντος τοῦ δὲ κινουμένου.
[2, 6]   ἄστρων ἐν τῷ ἀπείρῳ χρόνῳ,  τοῦ   μὲν θᾶττον κινουμένου τοῦ δὲ
[2, 13]   τὸ πλάτος αἴτιον εἶναί φασι  τοῦ   μένειν αὐτήν. Οὐ γὰρ τέμνειν
[2, 13]   γὰρ μόνον φαίνεται μένουσα ἐπὶ  τοῦ   μέσου, ἀλλὰ καὶ φερομένη πρὸς
[2, 14]   οὖσα τοῦ μέσου εἴτ´ ἐπὶ  τοῦ   μέσου, ἀναγκαῖον αὐτὴν βίᾳ κινεῖσθαι
[2, 4]   μὴ ἴσας ἔχον τὰς ἐκ  τοῦ   μέσου γραμμάς, οἷον φακοειδὲς
[2, 13]   τοῦτον τὸν τρόπον ἐκινεῖτο ἀπὸ  τοῦ   μέσου διά γε τὸν τῆς
[2, 14]   Φανερὸν τοίνυν ὅτι ἀνάγκη ἐπὶ  τοῦ   μέσου εἶναι τὴν γῆν καὶ
[2, 14]   εἴπερ φέρεται εἴτ´ ἐκτὸς οὖσα  τοῦ   μέσου εἴτ´ ἐπὶ τοῦ μέσου,
[2, 14]   ὥστε οὐ μενεῖ ἐπὶ  τοῦ   μέσου, εἴπερ, ἠρεμήσει γε
[2, 13]   κέντρου, ὥσπερ κἂν εἰ ἐπὶ  τοῦ   μέσου ἦν γῆ· οὐθὲν
[2, 14]   εἶναι ποιοῦσιν, οἱ δ´ ἐπὶ  τοῦ   μέσου θέντες ἴλλεσθαι καὶ κινεῖσθαί
[2, 13]   πλάγια φέρεσθαι προσήκει τὸ ἐπὶ  τοῦ   μέσου ἱδρυμένον καὶ ὁμοίως πρὸς
[2, 3]   μόριον, οὔθ´ ὅλως οὔτ´ ἐπὶ  τοῦ   μέσου. Καὶ γὰρ ἂν
[2, 12]   πλανωμένων ἄστρων ἔνια· καίτοι πορρώτερον  τοῦ   μέσου καὶ πλησιαίτερον τοῦ πρώτου
[2, 14]   λύσιν· εἰ γὰρ οὔσης ἐπὶ  τοῦ   μέσου καὶ σφαιροειδοῦς τῆς γῆς
[2, 14]   περὶ τὸ μέσον εἴτ´ ἐπὶ  τοῦ   μέσου κειμένη φέρεται, δύο κινεῖσθαι
[2, 14]   ἄστρων τάξις, ὡς ἐπὶ  τοῦ   μέσου κειμένης τῆς γῆς. Περὶ
[2, 13]   δόξαν, ἀλλὰ τῶν πλείστων ἐπὶ  τοῦ   μέσου κεῖσθαι λεγόντων, ὅσοι τὸν
[2, 13]   ἀλλ´ ὅσοι μὲν μηδ´ ἐπὶ  τοῦ   μέσου κεῖσθαί φασιν αὐτήν, κινεῖσθαι
[2, 14]   ἂν εἴη μένειν αὐτὴν ἐπὶ  τοῦ   μέσου. Μαρτυρεῖ δὲ τούτοις καὶ
[2, 13]   τι ἂν τεθῇ ἐπὶ  τοῦ   μέσου, μένειν, ὥστε καὶ τὸ
[2, 14]   ἐνεχθῆναι ὁτιοῦν μόριον αὐτῆς ἀπὸ  τοῦ   μέσου μὴ βιασθέν· μία γὰρ
[2, 3]   εἶναι· τοῦτο γὰρ ἠρεμεῖ ἐπὶ  τοῦ   μέσου. Νῦν μὲν οὖν ὑποκείσθω
[2, 14]   φαίνεται, καὶ τὸ πῦρ ἀπὸ  τοῦ   μέσου πάλιν πρὸς τὸ ἔσχατον,
[2, 13]   ἀληθές, ὡς ἀναγκαῖον μένειν ἐπὶ  τοῦ   μέσου πᾶν μηθὲν μᾶλλον
[2, 13]   Πυθαγόρειοι λέγουσιν· ἐπὶ μὲν γὰρ  τοῦ   μέσου πῦρ εἶναί φασι, τὴν
[2, 14]   αἱ ἐναντίαι· δ´ ἀπὸ  τοῦ   μέσου τῇ ἐπὶ τὸ μέσον
[2, 14]   αὑτοῦ ἔλαττον προωθεῖν ἀναγκαῖον μέχρι  τοῦ   μέσου τὴν ῥοπὴν ἐχόντων ἀμφοῖν,
[2, 13]   τούτων ἀναλογιζόμενοι οὐκ οἴονται ἐπὶ  τοῦ   μέσου τῆς σφαίρας κεῖσθαι αὐτήν,
[2, 13]   ποτε μένει γῆ ἐπὶ  τοῦ   μέσου, τὸ δὲ πῦρ μὴ
[2, 14]   πάντῃ προστιθεμένου ἴσον ἀνάγκη ἀπέχειν  τοῦ   μέσου τὸ ἔσχατον· τοῦτο δὲ
[2, 3]   τοῦ φερομένου κύκλῳ, τὸ ἐπὶ  τοῦ   μέσου, τούτου δ´ οὐθὲν οἷόν
[2, 14]   οὔτε κινεῖται οὔτ´ ἐκτὸς κεῖται  τοῦ   μέσου, φανερὸν ἐκ τούτων· πρὸς
[2, 14]   ὁτιοῦν μόριον ἀδύνατον ἐνεχθῆναι ἀπὸ  τοῦ   μέσου, φανερὸν ὅτι καὶ τὴν
[2, 13]   μὴ δεῖν τῇ γῇ τὴν  τοῦ   μέσου χώραν ἀποδιδόναι, τὸ πιστὸν
[2, 13]   ὁτιοῦν· ἀλλ´ ὅμως οἰσθήσεται ἀπὸ  τοῦ   μέσου, ὥσπερ καὶ φαίνεται φερόμενον,
[2, 13]   γῆς τιμιώτερον, τὸ δὲ πέρας  τοῦ   μεταξύ, τὸ δ´ ἔσχατον καὶ
[2, 2]   Ἔστι δὲ τὸ μὲν ἄνω  τοῦ   μήκους ἀρχή, τὸ δὲ δεξιὸν
[2, 2]   πρότερον, εἰ τὸ μὲν ἄνω  τοῦ   μήκους ἀρχή, τὸ δὲ δεξιὸν
[2, 14]   μέσον. Ἐν δυνάμει οὖν ὄντος  τοῦ   μίγματος τὰ διακρινόμενα ἐφέρετο ὁμοίως
[2, 13]   τὰ στοιχεῖα διειστήκει χωρὶς ὑπὸ  τοῦ   νείκους, τίς αἰτία τῇ γῇ
[2, 14]   οὐκ ἔσται τὸ αὐτὸ μέσον  τοῦ   ὅλου καὶ τὸ τῆς γῆς·
[2, 3]   πλείους· κατὰ γὰρ τὴν  τοῦ   ὅλου ὡσαύτως ἀναγκαῖον ἔχειν τὰ
[2, 2]   εἶναί τι δεξιὸν καὶ ἀριστερὸν  τοῦ   οὐρανοῦ, καθάπερ οἱ καλούμενοι Πυθαγόρειοι
[2, 4]   εἴη πασῶν τῶν κινήσεων  τοῦ   οὐρανοῦ κίνησις. Ἀλλὰ μὴν τῶν
[2, 10]   γὰρ ὑπόκειται τὴν μὲν ἐσχάτην  τοῦ   οὐρανοῦ περιφορὰν ἁπλῆν τ´ εἶναι
[2, 3]   οὖν οὐχ ὅλον τὸ σῶμα  τοῦ   οὐρανοῦ τοιοῦτον; ὅτι ἀνάγκη μένειν
[2, 4]   μὲν κινήσεων τὸ μέτρον  τοῦ   οὐρανοῦ φορὰ διὰ τὸ εἶναι
[2, 13]   οἱ δ´ ὥσπερ Ἐμπεδοκλῆς, τὴν  τοῦ   οὐρανοῦ φορὰν κύκλῳ περιθέουσαν καὶ
[2, 13]   τῆς γῆς καὶ τοῦ ὕδατος  τοῦ   ὀχοῦντος τὴν γῆν· οὐδὲ γὰρ
[2, 1]   μὲν καὶ τελευτὴν οὐκ ἔχων  τοῦ   παντὸς αἰῶνος, ἔχων δὲ καὶ
[2, 14]   γῆς κατὰ φύσιν· πότερον ὅτι  τοῦ   παντός ἐστι μέσον, διότι
[2, 14]   κατὰ φύσιν ἐπὶ τὸ μέσον  τοῦ   παντός ἐστιν· διὰ τοῦτο γὰρ
[2, 13]   ῥηθέντα ματαίως ἐκκέχυται στομάτων, ὀλίγον  τοῦ   παντὸς ἰδόντων. Οἱ δ´ ἐφ´
[2, 14]   γῆς. Ἀνάγκη δὴ πρὸς τὸ  τοῦ   παντός· καὶ γὰρ τὰ κοῦφα
[2, 14]   τὸ μέσον ἔχει ἐν τῷ  τοῦ   παντὸς μέσῳ. Ὅτι δὲ φέρεται
[2, 2]   τὸ σφαιροειδὲς εἶναι τὸ σχῆμα  τοῦ   παντός, ὅπως ἔσται τούτου τὸ
[2, 2]   ἑτέρως, εἴπερ δεῖ προσάπτειν τῷ  τοῦ   παντὸς σώματι ταύτας τὰς ἀρχάς.
[2, 13]   μάλιστα προσήκειν φυλάττεσθαι τὸ κυριώτατον  τοῦ   παντός, τὸ δὲ μέσον εἶναι
[2, 14]   μέσον εἶναι τῆς γῆς καὶ  τοῦ   παντός· φέρεται γὰρ καὶ ἐπὶ
[2, 13]   γένει, τοῦτο δ´ ἐστὶν ἐκ  τοῦ   πάσας τεθεωρηκέναι τὰς διαφοράς. Ἀναξιμένης
[2, 13]   τεινομένης, ὅτι οὐ διαρραγήσεται, καὶ  τοῦ   πεινῶντος καὶ διψῶντος σφόδρα μέν,
[2, 13]   μόνον συμβαίνειν ἐκ τοῦ λόγου  τοῦ   περὶ τῆς ὁμοιότητος) ἀλλὰ τὸ
[2, 13]   μέρος πρὸς τὸ τέταρτον μέρος  τοῦ   περιέχοντος· οὐθὲν γὰρ στιγμὴ τῶν
[2, 14]   βάρεσι πρὸς τὸ ἔσχατον φέρεται  τοῦ   περιέχοντος τόπου τὸ μέσον. Συμβέβηκε
[2, 4]   δέξασθαι καὶ ἀκρίβειαν ὡς  τοῦ   πέριξ σώματος φύσις· δῆλον γὰρ
[2, 13]   μήτε τῆς δίνης κωλυούσης μήτε  τοῦ   πλάτους, ἀλλ´ ὑπείκοντος τοῦ ἀέρος,
[2, 2]   μήκους ἀρχή, τὸ δὲ δεξιὸν  τοῦ   πλάτους, δὲ τοῦ προτέρου
[2, 2]   Ἔτι δ´ ὡς τὸ μῆκος  τοῦ   πλάτους πρότερον, εἰ τὸ μὲν
[2, 2]   μήκους ἀρχή, τὸ δὲ δεξιὸν  τοῦ   πλάτους, τὸ δ´ ἔμπροσθεν τοῦ
[2, 13]   τὸ τοῦ μεγέθους μέσον καὶ  τοῦ   πράγματος ὂν μέσον καὶ τῆς
[2, 2]   δεξιὸν τοῦ πλάτους, δὲ  τοῦ   προτέρου ἀρχὴ προτέρα, πρότερον ἂν
[2, 6]   εἶναι τοιοῦτον· τὸ γὰρ πρῶτον  τοῦ   πρώτου καὶ τὸ ἁπλοῦν τοῦ
[2, 12]   κινήσεως. Τὰ δ´ ἐν μέσῳ  τοῦ   πρώτου καὶ τῶν ἐσχάτων ἀφικνεῖται
[2, 5]   διελθεῖν. Λέγω δὲ τοῦτο περὶ  τοῦ   πρώτου οὐρανοῦ καὶ περὶ τῆς
[2, 1]   οὖσαν, εἴπερ κινεῖ φέρεσθαι πεφυκότος  τοῦ   πρώτου σώματος ἄλλως καὶ κινεῖ
[2, 12]   πορρώτερον τοῦ μέσου καὶ πλησιαίτερον  τοῦ   πρώτου σώματός εἰσιν αὐτῶν. Δῆλον
[2, 12]   Εὔλογον γὰρ ἂν δόξειεν εἶναι  τοῦ   πρώτου σώματος μίαν κινουμένου φορὰν
[2, 4]   δὲ τὸ μὲν πρῶτον σχῆμα  τοῦ   πρώτου σώματος, πρῶτον δὲ σῶμα
[2, 13]   αὐτὸς ἁρμόσει λόγος καὶ ἐπὶ  τοῦ   πυρός· ἀνάγκη γὰρ τεθὲν μένειν
[2, 7]   σίδηρον· εὐλογώτερον οὖν τὸ ἐγγύτερον  τοῦ   πυρός, ἐγγύτερον δὲ ἀήρ·
[2, 13]   ἀναγκαῖον) ζητητέον αὐτοῖς περὶ τῆς  τοῦ   πυρὸς μονῆς ἐπὶ τῶν ἐσχάτων.
[2, 14]   τὸ συμβαῖνον, ἀλλὰ κατὰ παντὸς  τοῦ   ῥοπὴν ἔχοντος ἐπὶ τὸ μέσον.
[2, 8]   ἀσθένειαν. Ὅπερ αἴτιον ἴσως καὶ  τοῦ   στίλβειν φαίνεσθαι τοὺς ἀστέρας τοὺς
[2, 4]   μέσον τούτων· τὰ γὰρ ὑπὸ  τοῦ   σφαιροειδοῦς περιεχόμενα καὶ ἁπτόμενα ὅλα
[2, 14]   τῆς γῆς ἂν εἴη περιφέρεια  τοῦ   σχήματος αἰτία σφαιροειδὴς οὖσα. Ἔτι
[2, 13]   γέγραπται. Παραπλησίως δὲ καὶ περὶ  τοῦ   σχήματος ἀμφισβητεῖται· τοῖς μὲν γὰρ
[2, 13]   τῶν κινουμένων, καὶ περὶ  τοῦ   σχήματος αὐτῆς. Περὶ μὲν οὖν
[2, 13]   μὲν οὖν τυγχάνει περί τε  τοῦ   σχήματος αὐτῆς ὑπολαμβανόμενα καὶ περὶ
[2, 2]   δ´ οὔ, διὰ τὴν ὁμοιότητα  τοῦ   σχήματος. Τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον
[2, 1]   περὶ τὸν ὕπνον γινομένη  τοῦ   σώματος ἄνεσις, ἀλλ´ ἀναγκαῖον Ἰξίονός
[2, 8]   ὁμολογούμενον εἰπεῖν, ἐξ ἐκείνου γε  τοῦ   σώματος γεννῶσιν, τοῦ δὲ σφαιροειδοῦς
[2, 7]   τῶν ἄστρων ποιεῖν ἐκ τούτου  τοῦ   σώματος ἐν τυγχάνει τὴν
[2, 13]   οὐ ταὐτὸν τοῦ ζῴου καὶ  τοῦ   σώματος μέσον, οὕτως ὑποληπτέον μᾶλλον
[2, 3]   τοιοῦτον; ὅτι ἀνάγκη μένειν τι  τοῦ   σώματος τοῦ φερομένου κύκλῳ, τὸ
[2, 12]   γὰρ ἐκείνου τυχεῖν ἄριστον πᾶσι  τοῦ   τέλους· εἰ δὲ μή, ἀεὶ
[2, 13]   τὸ ὑπὸ μεγέθους πολλοῦ ἐναπολαμβάνεσθαι  τοῦ   τῆς γῆς. Ὥστε τοῦτο μὲν
[2, 14]   τῆς γῆς. Περὶ μὲν οὖν  τοῦ   τόπου καὶ μονῆς καὶ κινήσεως,
[2, 13]   μέσον καὶ τίμιον, τὸ δὲ  τοῦ   τόπου μέσον ἔοικε τελευτῇ μᾶλλον
[2, 13]   συστάσεώς ἐστιν. Περὶ μὲν οὖν  τοῦ   τόπου τῆς γῆς ταύτην ἔχουσί
[2, 14]   λέγειν ἐπὶ βώλου καὶ μορίου  τοῦ   τυχόντος ἐπὶ ὅλης τῆς
[2, 4]   ἁπτομένη περιφερής· σφαιροειδὴς ἄρα  τοῦ   ὕδατος ἐπιφάνεια, ἐφ´ ἧς ΒΕΓ.
[2, 4]   ἅπτεται δὲ τούτων) (ἡ δὲ  τοῦ   ὕδατος ἐπιφάνεια σφαιροειδής ἐστιν, τὸ
[2, 4]   Ἀλλὰ μὴν ὅτι γε  τοῦ   ὕδατος ἐπιφάνεια τοιαύτη φανερόν, ὑπόθεσιν
[2, 13]   ὄντα περὶ τῆς γῆς καὶ  τοῦ   ὕδατος τοῦ ὀχοῦντος τὴν γῆν·
[2, 3]   ἀνάγκη μένειν τι τοῦ σώματος  τοῦ   φερομένου κύκλῳ, τὸ ἐπὶ τοῦ
[2, 13]   τοῦ κυάθου φερομένου πολλάκις κάτω  τοῦ   χαλκοῦ γινόμενον ὅμως οὐ φέρεται
[2, 9]   σωμάτων. Τοσούτων δὲ φερομένων, καὶ  τοῦ   ψόφου διιόντος πρὸς τὸ φερόμενον
[2, 3]   (λέγω δ´ οἷον τὸ θερμὸν  τοῦ   ψυχροῦ) δ´ ἠρεμία καὶ




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 19/11/2009