Alphabétiquement     [«   »]
εἴληφεν 2
εἶναί 11
Εἶναι 1
εἶναι 78
εἴπειεν 1
εἰπεῖν 3
εἴπερ 17
Fréquences     [«    »]
71 ἂν
77 διὰ
74 περὶ
78 εἶναι
78 τὸν
81
81 πρὸς
HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, Traité du ciel, Livre II

εἶναι


Livre, chapitre
[2, 3]   τὸ μηδὲν οἷόν τ´ αὐτῶν  εἶναι   ἀΐδιον· πάσχει γὰρ καὶ ποιεῖ
[2, 13]   γὰρ αὐτὰ τῶν αὐτῶν ἀναγκαῖον  εἶναι   αἴτια τοῖς αὐτοῖς. Ἔτι δὲ
[2, 13]   ποῦ; ἀπείρου γὰρ ὄντος ἀδύνατον  εἶναι   ἄνω κάτω, διώρισται δὲ
[2, 4]   ἀνάγκη καὶ διὰ ταῦτα σφαιροειδῆ  εἶναι   αὐτόν. Εἰ γὰρ ἔσται εὐθύγραμμος,
[2, 5]   τοῦτο ἀρχὴν εἶναι  εἶναι   αὐτοῦ ἀρχήν. Ἴσως μὲν οὖν
[2, 14]   Διόπερ οὐχ οἷόν τ´ ἀΐδιον  εἶναι,   βίαιόν γ´ οὖσαν καὶ παρὰ
[2, 3]   ἐστι σώματα, ὅτι ἀνάγκη γένεσιν  εἶναι,   γένεσιν δ´, εἴπερ καὶ πῦρ,
[2, 3]   κίνησις. Ὅτι μὲν τοίνυν ἀναγκαῖον  εἶναι   γένεσιν, ἐκ τούτων δῆλον. Εἰ
[2, 13]   προσήκειν τὴν τιμιωτάτην ὑπάρχειν χώραν,  εἶναι   δὲ πῦρ μὲν γῆς τιμιώτερον,
[2, 3]   ὑπαρχόντων φανερὸν ὅτι ἀνάγκη γένεσιν  εἶναι   διὰ τὸ μηδὲν οἷόν τ´
[2, 7]   ὥσπερ γὰρ οἱ πύρινα φάσκοντες  εἶναι   διὰ τοῦτο λέγουσιν, ὅτι τὸ
[2, 13]   τὸν μέλλοντα καλῶς ζητήσειν ἐνστατικὸν  εἶναι   διὰ τῶν οἰκείων ἐνστάσεων τῷ
[2, 12]   ἄστρων πλῆθος ὥστε τῶν ἀναριθμήτων  εἶναι   δοκεῖν τὴν πᾶσαν τάξιν, τῶν
[2, 13]   τούτου λύσεις μὴ μᾶλλον ἀτόπους  εἶναι   δοκεῖν τῆς ἀπορίας, θαυμάσειεν ἄν
[2, 4]   ἔσται εὐθύγραμμος, συμβήσεται καὶ τόπον  εἶναι   ἔξω καὶ σῶμα καὶ κενόν.
[2, 5]   γὰρ καὶ τοῦτο ἀρχὴν  εἶναι   εἶναι αὐτοῦ ἀρχήν. Ἴσως
[2, 10]   τοῖς ἀποστήμασι τῷ τὰς μὲν  εἶναι   θάττους τὰς δὲ βραδυτέρας· ἐπεὶ
[2, 6]   καὶ τὴν φορὰν ἀδύνατον ἀνώμαλον  εἶναι.   Καὶ γὰρ εἰ γίνεται ἀνώμαλος,
[2, 8]   τε (ὅλος οὐρανὸς σφαιροειδὴς  εἶναι   καὶ ἕκαστον τῶν ἄστρων. Πρὸς
[2, 1]   ἄλλως καὶ κινεῖ συνεχῶς, ἄσχολον  εἶναι   καὶ πάσης ἀπηλλαγμένην ῥαστώνης ἔμφρονος,
[2, 10]   τοῦ οὐρανοῦ περιφορὰν ἁπλῆν τ´  εἶναι   (καὶ ταχίστην, τὰς δὲ τῶν
[2, 8]   τὸ ταὐτὰ τάχη τῶν ἄστρων  εἶναι   καὶ τῶν κύκλων· ἕκαστον γὰρ
[2, 14]   τοιοῦτον εἶναι φύσει βούλεται  εἶναι   καὶ ὑπάρχειν, ἀλλὰ μὴ
[2, 6]   φαμεν ἔκ τινος εἴς τι  εἶναι   καὶ ὡρισμένην. Ἔτι δ´ εἴ
[2, 8]   τὰ ἔξω, καὶ τὰ τάχη  εἶναι   κατὰ τὰ μεγέθη τῶν κύκλων.
[2, 3]   κινητὸν ἀΐδιον, οὗ μὴ ἐνδέχεται  εἶναι   κατὰ φύσιν τὴν κίνησιν ἀΐδιον·
[2, 4]   τάχιστα κινεῖται, σφαιροειδῆ αὐτὸν ἀνάγκη  εἶναι.   Λάβοι δ´ ἄν τις καὶ
[2, 1]   καὶ μάλιστα πατρίους ἡμῶν ἀληθεῖς  εἶναι   λόγους, ὡς ἔστιν ἀθάνατόν τι
[2, 8]   ἅπασιν ἅμα τόν τε κύκλον  εἶναι   μείζω καὶ τὴν φορὰν θάττω
[2, 13]   Μιλήσιον, ὡς διὰ τὸ πλωτὴν  εἶναι   μένουσαν ὥσπερ ξύλον τι
[2, 4]   τοῦ οὐρανοῦ φορὰ διὰ τὸ  εἶναι   μόνη συνεχὴς καὶ ὁμαλὴς καὶ
[2, 14]   τῆς περιφερείας, εἰς τετταράκοντα λέγουσιν  εἶναι   μυριάδας. Ἐξ ὧν τεκμαιρομένοις οὐ
[2, 12]   λέγειν τὸ φαινόμενον, αἰδοῦς ἀξίαν  εἶναι   νομίζοντας τὴν προθυμίαν μᾶλλον
[2, 5]   ταὐτομάτου ἐνδέχεται ἐν τοῖς ἀϊδίοις  εἶναι,   δ´ οὐρανὸς ἀΐδιος καὶ
[2, 7]   φορὰν ἔχον, ἐπειδὴ ἔφαμέν τι  εἶναι   κύκλῳ φέρεσθαι πέφυκεν· ὥσπερ
[2, 14]   Δεῖ δ´ ἕκαστον λέγειν τοιοῦτον  εἶναι   φύσει βούλεται εἶναι καὶ
[2, 1]   ἐχόντων δὲ τοιαύτην ὥστε μηθὲν  εἶναι   πέρας αὐτῆς, ἀλλὰ μᾶλλον ταύτην
[2, 14]   μὲν αὐτὴν ἓν τῶν ἄστρων  εἶναι   ποιοῦσιν, οἱ δ´ ἐπὶ τοῦ
[2, 2]   φοράς, ὥστε συμβαίνειν ἡμᾶς μὲν  εἶναι   πρὸς τῇ ἀρχῇ, ἐκείνους δὲ
[2, 9]   τὸν ψόφον, ὥστε μὴ διάδηλον  εἶναι   πρὸς τὴν ἐναντίαν σιγήν· πρὸς
[2, 10]   ἕκαστα κινεῖται τῷ τὰ μὲν  εἶναι   πρότερα τὰ δ´ ὕστερα, καὶ
[2, 5]   παριέναι μηθὲν τάχ´ ἂν δόξειεν  εἶναι   σημεῖον πολλῆς εὐηθείας
[2, 13]   ἀμφισβητεῖται· τοῖς μὲν γὰρ δοκεῖ  εἶναι   σφαιροειδής, τοῖς δὲ πλατεῖα καὶ
[2, 3]   ἀνάγκη καὶ τὰ μεταξὺ αὐτῶν  εἶναι   σώματα· ἐναντίωσιν γὰρ ἔχει ἕκαστον
[2, 4]   καὶ ἁπτόμενα ὅλα σφαιροειδῆ ἀνάγκη  εἶναι·   τὰ δὲ κάτω τῆς τῶν
[2, 2]   κινήσεώς ἐστι διὰ τὸ ἐναντίας  εἶναι   τὰς φοράς, ὥστε συμβαίνειν ἡμᾶς
[2, 6]   χρόνον. Λείπεται δὴ λέγειν ἐναλλὰξ  εἶναι   τῇ κινήσει τὸ θᾶττον καὶ
[2, 9]   τἀληθές. Δοκεῖ γάρ τισιν ἀναγκαῖον  εἶναι   τηλικούτων φερομένων σωμάτων γίγνεσθαι ψόφον,
[2, 14]   ὅτι ἀνάγκη ἐπὶ τοῦ μέσου  εἶναι   τὴν γῆν καὶ ἀκίνητον, διά
[2, 9]   ἄλληλα γὰρ φωνῆς καὶ σιγῆς  εἶναι   τὴν διάγνωσιν· ὥστε καθάπερ τοῖς
[2, 14]   Ἰνδικήν, καὶ τοῦτον τὸν τρόπον  εἶναι   τὴν θάλατταν μίαν, μὴ λίαν
[2, 8]   αὐτῆς ποιεῖ τοῦ ἄστρου δοκεῖν  εἶναι   τὴν κίνησιν· οὐθὲν γὰρ διαφέρει
[2, 1]   γὰρ τῆς ψυχῆς οἷόν τ´  εἶναι   τὴν τοιαύτην ζωὴν ἄλυπον καὶ
[2, 9]   δεῦρο καὶ τὴν ἰσχὺν ἀμήχανον  εἶναι   τῆς βίας. Ἀλλ´ εὐλόγως οὔτ´
[2, 13]   δεῖ μὴ κυκλοτερῆ τὸν ὄγκον  εἶναι   τῆς γῆς· ἀλλ´ ἔτι προστιθέασι,
[2, 14]   μόνον σφαιροειδῆ τὸν ὄγκον ἀναγκαῖον  εἶναι   τῆς γῆς, ἀλλὰ καὶ μὴ
[2, 14]   μέσον. Συμβέβηκε δὲ ταὐτὸ μέσον  εἶναι   τῆς γῆς καὶ τοῦ παντός·
[2, 12]   τῆς ἀρχῆς ἑκάστης πολλὴν ὑπεροχὴν  εἶναι   τῆς πρώτης πρὸς τὰς ἄλλας,
[2, 4]   καὶ τόπον ἔξω καὶ κενὸν  εἶναι   τῆς φορᾶς, διὰ τὸ μὴ
[2, 9]   φωνῆς ταύτης, αἴτιον τούτου φασὶν  εἶναι   τὸ γιγνομένων εὐθὺς ὑπάρχειν τὸν
[2, 6]   καὶ ἄλογον ἄπειρον χρόνον ἀδύνατον  εἶναι   τὸ κινοῦν, καὶ πάλιν ἄλλον
[2, 12]   θεωροῦσιν οὐδὲν ἄλογον ἂν δόξειεν  εἶναι   τὸ νῦν ἀπορούμενον. Ἀλλ´ ἡμεῖς
[2, 12]   οὕτω γὰρ οὐθὲν δόξει παράλογον  εἶναι   τὸ συμβαῖνον. Ἔοικε γὰρ τῷ
[2, 14]   τε δὴ τὸν λόγον ἀναγκαῖον  εἶναι   τὸ σχῆμα σφαιροειδὲς αὐτῆς, καὶ
[2, 2]   γὰρ ἀπορεῖν διὰ τὸ σφαιροειδὲς  εἶναι   τὸ σχῆμα τοῦ παντός, ὅπως
[2, 4]   πρὸς ταῖς ἐκ τοῦ κέντρου  εἶναι   τὸ ὕδωρ· τότε γὰρ ἠρεμήσει.
[2, 12]   καὶ τὴν τῶν ἄστρων πρᾶξιν  εἶναι   τοιαύτην οἵα περ τῶν
[2, 13]   τοῦ παντός, τὸ δὲ μέσον  εἶναι   τοιοῦτον, (ὃ) Διὸς φυλακὴν ὀνομάζουσι
[2, 6]   δὲ κινοῦν πολὺ μᾶλλον εὔλογον  εἶναι   τοιοῦτον· τὸ γὰρ πρῶτον τοῦ
[2, 2]   δεξιὰ περιφέρεται, ἀνάγκη τὸ ἄνω  εἶναι   τὸν ἀφανῆ πόλον· εἰ γὰρ
[2, 8]   συμβαίνει· τό τε γὰρ θᾶττον  εἶναι   τοῦ μείζονος κύκλου τὸ τάχος
[2, 12]   πλείστας. Εὔλογον γὰρ ἂν δόξειεν  εἶναι   τοῦ πρώτου σώματος μίαν κινουμένου
[2, 3]   κατὰ φύσιν. Ἀνάγκη τοίνυν γῆν  εἶναι·   τοῦτο γὰρ ἠρεμεῖ ἐπὶ τοῦ
[2, 3]   εἰ γῆν, ἀνάγκη καὶ πῦρ  εἶναι·   τῶν γὰρ ἐναντίων εἰ θάτερον
[2, 2]   τῆς φύσεως οἰκεῖα τῆς ἐκείνων  εἶναι·   φανερῶς γὰρ ἔν γε τοῖς
[2, 3]   δὲ γένεσιν, ἀναγκαῖον καὶ ἄλλην  εἶναι   φοράν, μίαν πλείους·
[2, 3]   θάτερον φύσει, ἀνάγκη καὶ θάτερον  εἶναι   φύσει, ἐάν περ ἐναντίον,
[2, 4]   σφαιροειδὲς καὶ αὐτὸ τοιοῦτον ἀναγκαῖον  εἶναι·   ὥστε κἂν διὰ τοῦτο φανερὸν




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 19/11/2009