HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, Traité du ciel, Livre II

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


η  =  101 formes différentes pour 464 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, chapitre
[2, 8]   ἡμῖν εἰρήσθω περὶ αὐτῶν. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ  Η'   (Ἐπεὶ δὲ φαίνεται καὶ τὰ
[2, 13]   πλωτὴν εἶναι μένουσαν ὥσπερ ξύλον     τι τοιοῦτον ἕτερον (καὶ γὰρ
[2, 12]   δύο, τὸ δ´ ἐχόμενον τρεῖς     τινα ἄλλην τοιαύτην τάξιν. Νῦν
[2, 11]   φθίνουσα τὰ μὲν πλεῖστα μηνοειδὴς     ἀμφίκυρτος, ἅπαξ δὲ διχότομος. Καὶ
[2, 6]   ὅθεν φέρεται οἷ     ἀνὰ μέσον, οἷον ἴσως τοῖς
[2, 13]   εἰ δὲ μηδὲν μᾶλλον κάτω     ἄνω, δ´ ἄνω ἀὴρ
[2, 13]   τόπου μέσον ἔοικε τελευτῇ μᾶλλον     ἀρχῇ· τὸ μὲν γὰρ ὁριζόμενον
[2, 5]   θάτερα; ἀνάγκη γὰρ καὶ τοῦτο     ἀρχὴν εἶναι εἶναι αὐτοῦ
[2, 13]   ἐνδέχεται· ὥσπερ γὰρ κίνησις ὑπάρχει     βίᾳ φύσει, οὕτω καὶ
[2, 12]   μικρά τις καὶ μία ἴσως·     γὰρ ἕν τί ἐστιν οὗ
[2, 2]   τὸ ἀριστερὸν πρὸς ἡμᾶς ἐπαναφέροντες·     γὰρ κατὰ τὰ ἡμέτερα δεξιά,
[2, 13]   πᾶν μηθὲν μᾶλλον δεῦρο     δεῦρο κινεῖσθαι προσήκει. Ἀλλὰ διά
[2, 6]   κινοῦν διὰ τὸ κινούμενον     δι´ ἄμφω· εἴτε γὰρ τὸ
[2, 6]   κινήσεως διὰ τὸ κινοῦν     διὰ τὸ κινούμενον δι´
[2, 6]   τὴν ἀνωμαλίαν γίγνεσθαι τῆς κινήσεως     διὰ τὸ κινοῦν διὰ
[2, 14]   ὅτι τοῦ παντός ἐστι μέσον,     διότι τῆς γῆς. Ἀνάγκη δὴ
[2, 12]   Χίους βαλεῖν ἀμήχανον, ἀλλ´ ἕνα     δύο ῥᾷον. Καὶ πάλιν ὅταν
[2, 8]   ἄστρου· τὸ μὲν γὰρ ἓν     δύο τοῦτον τὸν τρόπον ἔχειν
[2, 12]   τοῦτο ἑτέρου, ἐν μὲν ἑνὶ     δυσὶ ῥᾴδιον ἐπιτυχεῖν, ὅσῳ δ´
[2, 5]   καὶ τοῦτο ἀρχὴν εἶναι     εἶναι αὐτοῦ ἀρχήν. Ἴσως μὲν
[2, 14]   οὐ μενεῖ ἐπὶ τοῦ μέσου,     εἴπερ, ἠρεμήσει γε καὶ μὴ
[2, 13]   γὰρ οὐθὲν ἄνω κάτω     εἰς τὰ πλάγια φέρεσθαι προσήκει
[2, 9]   ὅσα δ´ ἐν φερομένῳ ἐνδέδεται     ἐνυπάρχει, καθάπερ ἐν τῷ πλοίῳ
[2, 14]   βώλου καὶ μορίου τοῦ τυχόντος     ἐπὶ ὅλης τῆς γῆς· οὐ
[2, 4]   στερεοῖς. Ἅπαν δὴ σχῆμα ἐπίπεδον     εὐθύγραμμόν ἐστιν περιφερόγραμμον. Καὶ
[2, 12]   εἶναι νομίζοντας τὴν προθυμίαν μᾶλλον     θράσους, εἴ τις διὰ τὸ
[2, 12]   ἀλλὰ πρὸς τὸ δραμεῖν μόνον     ἰσχνανθῆναι, καὶ τούτων θάτερον τέλος
[2, 2]   ἡμέτερα δεξιά, ὥσπερ οἱ μάντεις,     καθ´ ὁμοιότητα τοῖς ἡμετέροις, ὥσπερ
[2, 12]   τύχοι ἄν, ὥσπερ καὶ ἄνθρωπος,     καὶ τὰ πολλὰ πάντα πρὸ
[2, 5]   ἔχων τῷ πιστεύειν, πότερον ἀνθρωπίνως     καρτερώτερον. Τὰς μὲν οὖν ἀκριβεστέρας
[2, 13]   γὰρ ὄντος ἀδύνατον εἶναι ἄνω     κάτω, διώρισται δὲ τούτοις τὸ
[2, 13]   μᾶλλον μὲν γὰρ οὐθὲν ἄνω     κάτω εἰς τὰ πλάγια
[2, 13]   φοράν. Αὕτη οὖν πότερον ἄνω     κάτω, ποῦ ἐστιν; Εἶναι
[2, 4]   τὸ δὲ τῷ σφαιροειδεῖ συνεχὲς     κείμενον περὶ τὸ σφαιροειδὲς καὶ
[2, 8]   ἠρεμούντων ἀμφοτέρων γίγνεσθαι τὴν μεταβολήν,     κινουμένων, τοῦ μὲν ἠρεμοῦντος
[2, 2]   τὸν τρόπον ὡς ἐκεῖνοι λέγουσιν,     μᾶλλον ἑτέρως, εἴπερ δεῖ προσάπτειν
[2, 14]   γῆς· οὐ γὰρ διὰ μικρότητα     μέγεθος εἴρηται τὸ συμβαῖνον, ἀλλὰ
[2, 6]   τῷ αὐτῷ τε ἐπιτείνει τάχει     μείζονι, καὶ ἄπειρον χρόνον. Λείπεται
[2, 14]   λέγωμεν πρῶτον πότερον ἔχει κίνησιν     μένει· καθάπερ γὰρ εἴπομεν, οἱ
[2, 3]   ἀναγκαῖον καὶ ἄλλην εἶναι φοράν,     μίαν πλείους· κατὰ γὰρ
[2, 4]   ὡς οὐκ ἔχουσαν πλείους ἐπιφανείας     μίαν· γὰρ εἰς τὰ
[2, 6]   καὶ ἀκμήν. Ἀκμὴ δ´ ἐστὶν     ὅθεν φέρεται οἷ
[2, 6]   δ´ ἐστὶν ὅθεν φέρεται     οἷ ἀνὰ μέσον, οἷον
[2, 14]   καὶ τὸ τῆς γῆς· ὥστε     οὐ μενεῖ ἐπὶ τοῦ μέσου,
[2, 13]   τις τοῖς σώμασι φύσει κίνησις     οὐδεμία, καὶ πότερον φύσει μὲν
[2, 14]   πέφυκε πρὸς τὸ φύσει σφαιροειδές.     οὖν ἐστι σφαιροειδής, φύσει
[2, 6]   Ἀλλὰ μὴν οὐδ´ ἐπιτείνειν ἀεὶ     πάλιν ἀνιένται δυνατόν· ἄπειρος γὰρ
[2, 9]   ποιεῖ ψόφον πολὺν τηλικαύτης νεώς,     πάλιν αὐτὸ τὸ πλοῖον κινούμενον.
[2, 4]   σχῆμα ἐπίπεδον εὐθύγραμμόν ἐστιν     περιφερόγραμμον. Καὶ τὸ μὲν εὐθύγραμμον
[2, 3]   ἄλλην εἶναι φοράν, μίαν     πλείους· κατὰ γὰρ τὴν τοῦ
[2, 12]   ἓν χωρὶς ἕκαστον, δύο δ´     πλείω οὐ φαίνεται ἐν τῇ
[2, 5]   τάχ´ ἂν δόξειεν εἶναι σημεῖον     πολλῆς εὐηθείας πολλῆς προθυμίας.
[2, 5]   εἶναι σημεῖον πολλῆς εὐηθείας     πολλῆς προθυμίας. Οὐ μὴν δίκαιόν
[2, 13]   διώριστο καὶ πῶς ἐπεφύκει φέρεσθαι     ποῦ; ἀπείρου γὰρ ὄντος ἀδύνατον
[2, 13]   οὖν πότερον ἄνω κάτω,     ποῦ ἐστιν; Εἶναι μὲν γάρ
[2, 2]   τὰ ἔμπροσθεν πρὸς τὰ ὄπισθεν     τὰ δεξιὰ πρὸς τὰ ἀριστερὰ
[2, 2]   ἡμετέροις, ὥσπερ τὰ τοῦ ἀνδριάντος,     τὰ ἐναντίως ἔχοντα τῇ θέσει,
[2, 6]   θάττων ὁτὲ δὲ βραδυτέρα πάλιν,     τὰ μέρη αὐτῆς. Τὰ μὲν
[2, 13]   τὰς τῆς σελήνης ἐκλείψεις πλείους     τὰς τοῦ ἡλίου γίγνεσθαί φασιν·
[2, 13]   κύκλῳ περιθέουσαν καὶ θᾶττον φερομένην     τὴν τῆς γῆς φορὰν κωλύειν,
[2, 8]   ἠρεμεῖν. Λείπεται δὴ ἀμφότερα κινεῖσθαι,     τὸ μὲν κινεῖσθαι τὸ δ´
[2, 8]   γὰρ διαφέρει κινεῖν τὴν ὄψιν     τὸ ὁρώμενον. Ἀλλὰ μὴν ὅτι
[2, 13]   τὸ περιέχον καὶ τὸ πέρας     τὸ περαινόμενον· τὸ μὲν γὰρ
[2, 12]   Ἔστι δὲ τὸ κατορθοῦν χαλεπὸν     τὸ πολλὰ τὸ πολλάκις,
[2, 12]   κατορθοῦν χαλεπὸν τὸ πολλὰ     τὸ πολλάκις, οἷον μυρίους ἀστραγάλους
[2, 8]   γίγνεσθαι τὴν μεταβολήν, κινουμένων,     τοῦ μὲν ἠρεμοῦντος τοῦ δὲ
[2, 13]   καὶ πότερον τῶν ἠρεμούντων ἐστὶν     τῶν κινουμένων, καὶ περὶ τοῦ
[2, 12]   ἥλιος καὶ σελήνη κινοῦνται (κινήσεις     τῶν πλανωμένων ἄστρων ἔνια· καίτοι
[2, 14]   σφαιροειδές. οὖν ἐστι σφαιροειδής,     φύσει γε σφαιροειδής. Δεῖ δ´
[2, 13]   γὰρ κίνησις ὑπάρχει βίᾳ     φύσει, οὕτω καὶ ἠρεμία. Ἀλλὰ
[2, 4]   τοῦ μέσου γραμμάς, οἷον φακοειδὲς     ᾠοειδές· ἐν ἅπασι γὰρ συμβήσεται
[2, 2]   καὶ πρὸς τοῖς ἀριστεροῖς, ἐναντίως     ὡς οἱ Πυθαγόρειοι λέγουσιν· ἐκεῖνοι
[2, 3]   θάτερον εἶναι φύσει, ἐάν περ     ἐναντίον, καὶ εἶναί τινα αὐτοῦ
[2, 1]   τοιοῦτον ἐπίπονον, ὅσῳπερ ἂν ἀϊδιώτερον  ᾖ,   καὶ διαθέσεως τῆς ἀρίστης ἄμοιρον.
[2, 12]   δυσίν, ὅταν καὶ οὗ ἕνεκα     καὶ τὸ τούτου ἕνεκα) Τῶν
[2, 13]   μὲν ὑπάρξει, κἂν σφαιροειδὴς μὲν  ᾖ,   τηλικαύτη δὲ τὸ μέγεθος· μενεῖ
[2, 12]   ἄμεινόν ἐστιν ὅσῳ ἂν ἐγγύτερον     τοῦ ἀρίστου. Καὶ διὰ τοῦτο
[2, 4]   Ἤχθωσαν οὖν ἐκ τοῦ κέντρου     ΑΒ καὶ ΑΓ, καὶ
[2, 4]   τοῦ κέντρου ΑΒ καὶ     ΑΓ, καὶ ἐπεζεύχθω ἐφ´ ἧς
[2, 4]   δὲ ταῖς ἐκ τοῦ κέντρου     ΑΕ. Ὥστ´ ἀνάγκη πρὸς ταῖς
[2, 5]   πρότερον καὶ ὕστερον· αὕτη γὰρ     αἰτία λύει τὴν ἀπορίαν. Εἰ
[2, 13]   κινήσεως οὐ περὶ μορίων ἐστὶν     ἀμφισβήτησις, ἀλλὰ περὶ ὅλου τινὸς
[2, 6]   ἄνεσις τῆς φορᾶς· ἅπασα γὰρ     ἀνώμαλος φορὰ καὶ ἄνεσιν ἔχει
[2, 2]   Δεξιὸν γὰρ ἑκάστου λέγομεν, ὅθεν     ἀρχὴ τῆς κατὰ τόπον κινήσεως·
[2, 2]   τοῖς ἀριστεροῖς· ἀνάπαλιν γὰρ τούτοις     ἀρχὴ τῆς κινήσεώς ἐστι διὰ
[2, 2]   ἀψύχων ἐν οὐθενὶ ὁρῶμεν ὅθεν     ἀρχὴ τῆς κινήσεως. Τὰ μὲν
[2, 2]   δὲ ἀπὸ μὲν τοῦ ἄνω     αὔξησις, ἀπὸ δὲ τῶν δεξιῶν
[2, 13]   τις κατὰ φύσιν, οὐκ ἂν     βίαιος εἴη φορὰ μόνον οὐδ´
[2, 6]   οὐδὲ τὴν ὅλην ἐγχωρεῖ μεταβάλλειν·     γὰρ ἄνεσις ἑκάστου γίνεται δι´
[2, 6]   φορᾶς, οὐδ´ ἂν ἀνωμαλία εἴη·     γὰρ ἀνωμαλία γίγνεται διὰ τὴν
[2, 3]   καὶ εἶναί τινα αὐτοῦ φύσιν·     γὰρ αὐτὴ ὕλη τῶν ἐναντίων,
[2, 4]   ἔχουσαν πλείους ἐπιφανείας μίαν·     γὰρ εἰς τὰ ἐπίπεδα διαίρεσις
[2, 8]   τὴν ἀπόστασιν τῆς ἡμετέρας ὄψεως·     γὰρ ὄψις ἀποτεινομένη μακρὰν ἑλίσσεται
[2, 14]   τρόπον, ὥστε φανερὸν ὅτι σφαιροειδὴς     γένεσις αὐτῆς, εἴτ´ ἀγένητος ἀεὶ
[2, 2]   τὸ πῦρ ἄνω μόνον καὶ     γῆ ἐπὶ τὸ μέσον. (Ἀλλ´
[2, 13]   ζητεῖν, διὰ τί ποτε μένει     γῆ ἐπὶ τοῦ μέσου, τὸ
[2, 13]   γῆν. Ἐπεὶ γὰρ οὐκ ἔστιν     γῆ κέντρον, ἀλλ´ ἀπέχει τὸ
[2, 13]   ἠρέμησις· ὥστ´ εἰ βίᾳ νῦν     γῆ μένει, καὶ συνῆλθεν ἐπὶ
[2, 13]   εἰ ἐπὶ τοῦ μέσου ἦν     γῆ· οὐθὲν γὰρ οὐδὲ νῦν
[2, 13]   μείζω μανότερον γιγνόμενον· ὥστε κἂν     γῆ τοῦτον τὸν τρόπον ἐκινεῖτο
[2, 6]   ἄνεσις ἑκάστου γίνεται δι´ ἀδυναμίαν,     δ´ ἀδυναμία παρὰ φύσιν· καὶ
[2, 6]   ὂν ἄπειρον χρόνον παρὰ φύσιν  (ἡ   δ´ ἀδυναμία παρὰ φύσιν) οὐδὲ
[2, 3]   ἔχειν αἴσθησιν. Ὅμως δὲ λέγωμεν.     δ´ αἰτία περὶ αὐτῶν ἐνθένδε
[2, 14]   ἁπλοῦ, ἀλλ´ οὐχ αἱ ἐναντίαι·     δ´ ἀπὸ τοῦ μέσου τῇ
[2, 3]   οἷον τὸ θερμὸν τοῦ ψυχροῦ)     δ´ ἠρεμία καὶ τὸ βαρὺ
[2, 14]   γ´ οὖσαν καὶ παρὰ φύσιν·     δέ γε τοῦ κόσμου τάξις
[2, 7]   ἐστιν, ὁμοίως καὶ ἡμεῖς λέγομεν.     δὲ θερμότης ἀπ´ αὐτῶν καὶ
[2, 12]   γὰρ αὐτὸ τὸ οὗ ἕνεκα,     δὲ πρᾶξις ἀεί ἐστιν ἐν
[2, 11]   ὁμοίως μὲν ἅπαντα καὶ ἕν,     δὲ σελήνη δείκνυται διὰ τῶν
[2, 2]   τὸ δὲ δεξιὸν τοῦ πλάτους,     δὲ τοῦ προτέρου ἀρχὴ προτέρα,
[2, 4]   οὐκ ἔστιν, ἅπτεται δὲ τούτων)  (ἡ   δὲ τοῦ ὕδατος ἐπιφάνεια σφαιροειδής
[2, 4]   τὸ ὕδωρ· τότε γὰρ ἠρεμήσει.     δὲ τῶν ἐκ τοῦ κέντρου
[2, 11]   οὐ πεφύκασι κινεῖσθαι δι´ αὑτῶν,     δὲ φύσις οὐδὲν ἀλόγως οὐδὲ
[2, 14]   εἰς ταὐτό, κἂν εἰς ἄπειρον     δύναμις ἐκριπτῇ. Ὅτι μὲν οὖν
[2, 12]   δὲ πεπερασμένου σώματος πρὸς πεπερασμένον     δύναμίς ἐστιν. Ἀλλὰ περὶ μὲν
[2, 5]   κάτω) τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ     εἰς τὸ πρόσθεν τῆς εἰς
[2, 7]   καὶ ὑπὲρ ἡμῶν ὄντος γίγνεται     θερμότης. Ὅτι μὲν οὖν οὔτε
[2, 12]   ἔργον· αὐτῇ μὲν γὰρ ἑκάστῃ     ἴδιος φύσει φορά, αὕτη δὲ
[2, 2]   τόπον, ἀπὸ δὲ τῶν ἔμπροσθεν     κατὰ τὴν αἴσθησιν· ἔμπροσθεν γὰρ
[2, 2]   αὔξησις, ἀπὸ δὲ τῶν δεξιῶν     κατὰ τόπον, ἀπὸ δὲ τῶν
[2, 14]   τῶν μορίων καὶ ὅλης αὐτῆς     κατὰ φύσιν ἐπὶ τὸ μέσον
[2, 3]   τοῦ μέσου. Καὶ γὰρ ἂν     κατὰ φύσιν κίνησις ἦν αὐτοῦ
[2, 3]   ἐναντίων, καὶ τῆς στερήσεως πρότερον     κατάφασις (λέγω δ´ οἷον τὸ
[2, 6]   γὰρ ἂν εἴη καὶ ἀόριστος     κίνησις, ἅπασαν δέ φαμεν ἔκ
[2, 6]   ἀδύνατον· ἀνάγκη δ´, εἰ ἀνίησιν     κίνησις, ἄπειρον ἀνιέναι χρόνον. Ἀλλὰ
[2, 7]   τῆς ἐκείνων φορᾶς. Πέφυκε γὰρ     κίνησις ἐκπυροῦν καὶ ξύλα καὶ
[2, 2]   φανερός, ἐπ´ ἀριστερὰ ἔσται     κίνησις, ὅπερ οὔ φαμεν. Δῆλον
[2, 3]   οὐ γὰρ ἂν ἦν ἀΐδιος     κίνησις· οὐθὲν γὰρ παρὰ φύσιν
[2, 2]   μὲν ἄνω ἐστὶ τὸ ὅθεν     κίνησις, τὸ δὲ δεξιὸν ἀφ´
[2, 4]   κατὰ δὲ τὴν ἐλαχίστην ταχίστη     κίνησις· ὥστ´ εἰ οὐρανὸς
[2, 3]   δ´ οὐκ ἔστιν ἐναντία κίνησις     κύκλῳ τῇ κύκλῳ, σκεπτέον διὰ
[2, 5]   δ´ οὐρανὸς ἀΐδιος καὶ     κύκλῳ φορά, διὰ τίνα ποτ´
[2, 12]   ἂν ἥδε συμβαίνουσα κατὰ λόγον·     μὲν γὰρ πρώτη μία οὖσα
[2, 12]   τοῦ ἀρίστου. Καὶ διὰ τοῦτο     μὲν γῆ ὅλως οὐ κινεῖται,
[2, 4]   καὶ ἐπεζεύχθω ἐφ´ ἧς ΒΓ.     οὖν ἀχθεῖσα ἐπὶ τὴν βάσιν,
[2, 8]   ἐγκρατὴς οὖσα πρὸς αὐτοὺς ἀφικνεῖται     ὄψις· πρὸς δὲ τοὺς μένοντας
[2, 1]   τῶν θνητῶν ζῴων ἐστὶν ἀνάπαυσις     περὶ τὸν ὕπνον γινομένη τοῦ
[2, 4]   φανερὸν ὅτι τέλειος ἂν εἴη     περιέχουσα τὸν κύκλον· ὥστ´ εἰ
[2, 5]   τῶν ἐπὶ τῆς εὐθείας φορῶν     πρὸς τὸν ἄνω τόπον τιμιωτέρα
[2, 9]   μὴ φερόμενος ἱστὸς καὶ     πρύμνα ποιεῖ ψόφον πολὺν τηλικαύτης
[2, 5]   ἐλέχθη πρότερον, (καὶ μαρτυρεῖ δ´     ῥηθεῖσα ἀπορία ὅτι ἔχει) τὸ
[2, 6]   καὶ φθίσις. Ὅλη γὰρ ἴσως     σύστασις τῶν ζῴων ἐκ τοιούτων
[2, 11]   ἐστι κινητικόν. Ἥκιστα δὲ κινητικὸν     σφαῖρα διὰ τὸ μηδὲν ἔχειν
[2, 4]   κύκλος ἐν τοῖς ἐπιπέδοις, οὕτως     σφαῖρα ἐν τοῖς στερεοῖς. Ἔτι
[2, 4]   κύκλος. Ὡσαύτως δὲ καὶ     σφαῖρα τῶν στερεῶν· μόνη γὰρ
[2, 4]   Ὅτι μὲν οὖν πρῶτόν ἐστιν     σφαῖρα τῶν στερεῶν σχημάτων, δῆλον.
[2, 8]   γὰρ τὴν ἐν ἑαυτῷ κίνησιν     σφαῖρα τῶν σχημάτων χρησιμώτατον (οὕτω
[2, 14]   σχημάτων οἷς ὥρισται τῶν ἄστρων     τάξις, ὡς ἐπὶ τοῦ μέσου
[2, 4]   τὸ ἐλάχιστον, ἐλαχίστη δὲ κίνησις     ταχίστη, δῆλον ὅτι ταχίστη ἂν
[2, 12]   ἐχούσης· ἐν πολλαῖς γὰρ σφαίραις     τελευταία σφαῖρα ἐνδεδεμένη φέρεται, ἑκάστη
[2, 14]   διὰ τὴν τῆς γῆς ἐπιπρόσθησιν,     τῆς γῆς ἂν εἴη περιφέρεια
[2, 4]   αὑτοῦ ἐφ´ αὑτὸ ἐλαχίστη ἐστὶν     τοῦ κύκλου γραμμή· κατὰ δὲ
[2, 4]   ἂν εἴη πασῶν τῶν κινήσεων     τοῦ οὐρανοῦ κίνησις. Ἀλλὰ μὴν
[2, 4]   τῶν μὲν κινήσεων τὸ μέτρον     τοῦ οὐρανοῦ φορὰ διὰ τὸ
[2, 4]   ὁμαλότητα δέξασθαι καὶ ἀκρίβειαν ὡς     τοῦ πέριξ σώματος φύσις· δῆλον
[2, 4]   κέντρου ἁπτομένη περιφερής· σφαιροειδὴς ἄρα     τοῦ ὕδατος ἐπιφάνεια, ἐφ´ ἧς
[2, 4]   οὐρανός. Ἀλλὰ μὴν ὅτι γε     τοῦ ὕδατος ἐπιφάνεια τοιαύτη φανερόν,
[2, 12]   πρᾶξιν εἶναι τοιαύτην οἵα περ     τῶν ζῴων καὶ φυτῶν. Καὶ
[2, 14]   δύεται τόπους αὐτῆς. Ἔτι δ´     φορὰ τῶν μορίων καὶ ὅλης
[2, 5]   τὸ φαινόμενον ῥητέον. Εἰ γὰρ     φύσις ἀεὶ ποιεῖ τῶν ἐνδεχομένων
[2, 12]   φοράς. Ταύτῃ τε οὖν ἀνισάζει     φύσις καὶ ποιεῖ τινὰ τάξιν,
[2, 8]   (οὐθὲν γὰρ ὡς ἔτυχε ποιεῖ     φύσις) οὐδὲ τῶν μὲν ζῴων
[2, 13]   φέρεται πρὸς αὐτήν; Οὐ γὰρ     γε δίνη πλησιάζει πρὸς ἡμᾶς.
[2, 1]   τὸ μηδεμιᾶς προσδεῖσθαι βιαίας ἀνάγκης,     κατέχει κωλύουσα φέρεσθαι πεφυκότα αὐτὸν
[2, 7]   ἐκείνης ἐκθερμαίνεσθαι, καὶ ταύτῃ μάλιστα     ἥλιος τετύχηκεν ἐνδεδεμένος· διὸ
[2, 14]   καὶ μὴ τὸ μέσον ἔχουσα,     πέφυκε κινεῖσθαι καὶ νῦν. (Τὸ
[2, 14]   γῆς μέσον, ἀλλὰ κατὰ συμβεβηκός,     τὸ μέσον ἔχει ἐν τῷ
[2, 14]   φέρεσθαι ἕως ἂν πανταχόθεν ὁμοίως  λάβῃ   τὸ μέσον, ἀνισαζομένων τῶν ἐλαττόνων
[2, 14]   κρατεῖν τὸ πλέον ἕως ἂν  λάβῃ   τῷ αὑτοῦ μέσῳ τὸ μέσον·
[2, 3]   μὴν εἴπερ ἔστι πῦρ καὶ  γῆ,   ἀνάγκη καὶ τὰ μεταξὺ αὐτῶν
[2, 2]   πῦρ ἄνω μόνον καὶ  γῆ   ἐπὶ τὸ μέσον. (Ἀλλ´ ἐν
[2, 13]   διὰ τί ποτε μένει  γῆ   ἐπὶ τοῦ μέσου, τὸ δὲ
[2, 13]   Ἐπεὶ γὰρ οὐκ ἔστιν  γῆ   κέντρον, ἀλλ´ ἀπέχει τὸ ἡμισφαίριον
[2, 13]   οὐδ´ ἂν ὑπὸ τῇ  γῇ   κωλύοι τὴν κάτω· τὰ γὰρ
[2, 13]   ὥστ´ εἰ βίᾳ νῦν  γῆ   μένει, καὶ συνῆλθεν ἐπὶ τὸ
[2, 12]   Καὶ διὰ τοῦτο μὲν  γῆ   ὅλως οὐ κινεῖται, τὰ δ´
[2, 13]   ἐπὶ τοῦ μέσου ἦν  γῆ·   οὐθὲν γὰρ οὐδὲ νῦν ποιεῖν
[2, 13]   ἑτέροις συνδόξειε μὴ δεῖν τῇ  γῇ   τὴν τοῦ μέσου χώραν ἀποδιδόναι,
[2, 13]   τοῦ νείκους, τίς αἰτία τῇ  γῇ   τῆς μονῆς ἦν; Οὐ γὰρ
[2, 13]   μανότερον γιγνόμενον· ὥστε κἂν  γῆ   τοῦτον τὸν τρόπον ἐκινεῖτο ἀπὸ
[2, 13]   ἀναγκαῖον εἶναί τινα καὶ τῇ  γῇ   φύσει τόπον· εἰ δὲ μὴ
[2, 12]   εἰ ὑγίεια τέλος, τὸ μὲν  δὴ   ἀεὶ ὑγιαίνει, τὸ δ´ ἰσχνανθέν,
[2, 8]   δὲ γῆν ὑποκείσθω ἠρεμεῖν. Λείπεται  δὴ   ἀμφότερα κινεῖσθαι, τὸ μὲν
[2, 13]   δαψιλὸς αἰθήρ, ὡς διὰ πολλῶν  δὴ   γλώσσης ῥηθέντα ματαίως ἐκκέχυται στομάτων,
[2, 12]   ἑκάστου τῶν ἄστρων. Τοῦτό τε  δὴ   δικαίως ἀπορήσειεν ἄν τις, καὶ
[2, 1]   αὐτὴν ἀΐδιον καὶ ἄτρυτον. Εἰ  δή,   καθάπερ εἴπομεν, (ἐνδέχεται τὸν εἰρημένον
[2, 9]   τοῖς ἀνθρώποις ταὐτὸ συμβαίνειν. Ταῦτα  δή,   καθάπερ εἴρηται πρότερον, ἐμμελῶς μὲν
[2, 7]   κινήσεις αὐτῶν. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ζ' Εὐλογώτατον  δὴ   καὶ τοῖς εἰρημένοις ἑπόμενον ἡμῖν
[2, 13]   τῆς μονῆς ἦν; Οὐ γὰρ  δὴ   καὶ τότε αἰτιάσεται τὴν δίνην.
[2, 6]   μείζονι, καὶ ἄπειρον χρόνον. Λείπεται  δὴ   λέγειν ἐναλλὰξ εἶναι τῇ κινήσει
[2, 13]   τοῦτ´ ἔχειν αὐτήν. Καὶ γὰρ  δὴ   οἱ περὶ τῆς κινήσεως καὶ
[2, 8]   καὶ τῶν κύκλων· ἕκαστον γὰρ  δὴ   ὁμοταχὲς ἔσται τῷ κύκλῳ καθ´
[2, 7]   ἥλιος τετύχηκεν ἐνδεδεμένος· διὸ  δὴ   πλησιάζοντός τε αὐτοῦ καὶ ἀνίσχοντος
[2, 14]   διότι τῆς γῆς. Ἀνάγκη  δὴ   πρὸς τὸ τοῦ παντός· καὶ
[2, 4]   ἐπιπέδοις καὶ ἐν στερεοῖς. Ἅπαν  δὴ   σχῆμα ἐπίπεδον εὐθύγραμμόν ἐστιν
[2, 13]   τὸ μέσον τῆς δίνης. Διὸ  δὴ   τὴν γῆν πάντες ὅσοι τὸν
[2, 2]   τὰς ἄλλας ἰδέας. Διά τε  δὴ   τὸ παραλείπειν τὰς κυριωτέρας ἀρχὰς
[2, 14]   πρῶτον ἐγένετο. Κατὰ τοῦτόν τε  δὴ   τὸν λόγον ἀναγκαῖον εἶναι τὸ
[2, 13]   δυσκινήτως διὰ τὴν ἀντέρεισιν. Ταὐτὸ  δὴ   τοῦτο ποιεῖν τῷ πλάτει φασὶ
[2, 1]   αὐτῷ μυθικῶς ἀνάγκην ἔμψυχον. Οὔτε  δὴ   τοῦτον τὸν τρόπον ὑποληπτέον, οὔτε
[2, 12]   τῇ αὐτῇ ἐνδεδεμένα φορᾷ. Περὶ  δὴ   τούτων ζητεῖν μὲν καλῶς ἔχει
[2, 5]   ἐν γὰρ τοῖς ὑποκάτω πλείους  ἤδη   αἱ φοραὶ συνεληλύθασιν εἰς ἕν.
[2, 6]   ὅτι οὐκ ἔστιν ἀνώμαλα, φανερόν·  ἤδη   γὰρ ἂν ἐγεγόνει διάστασις τῶν
[2, 10]   τὰ δὲ μεταξὺ κατὰ λόγον  ἤδη   τῆς ἀποστάσεως, ὥσπερ καὶ δεικνύουσιν
[2, 10]   κατὰ τὸν αὑτοῦ κύκλον) εὔλογον  ἤδη   τὸ μὲν ἐγγυτάτω τῆς ἁπλῆς
[2, 11]   τὴν κίνησιν. Ὥστε δῆλον ὅτι  σφαιροειδῆ   ἂν εἴη τὸν ὄγκον. Ἔτι
[2, 4]   σφαιροειδοῦς περιεχόμενα καὶ ἁπτόμενα ὅλα  σφαιροειδῆ   ἀνάγκη εἶναι· τὰ δὲ κάτω
[2, 4]   τε φέρεται καὶ τάχιστα κινεῖται,  σφαιροειδῆ   αὐτὸν ἀνάγκη εἶναι. Λάβοι δ´
[2, 4]   τόπος, ἀνάγκη καὶ διὰ ταῦτα  σφαιροειδῆ   εἶναι αὐτόν. Εἰ γὰρ ἔσται
[2, 11]   ὅτι καὶ τἆλλα ἂν εἴη  σφαιροειδῆ.   ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΒ' Δυοῖν δ´ ἀπορίαιν
[2, 8]   τὸ ὅλον. Ἔτι δ´ ἐπεὶ  σφαιροειδῆ   τὰ ἄστρα, καθάπερ οἵ τ´
[2, 9]   ὁμοίως ἔχον. Ὅτι μὲν οὖν  σφαιροειδῆ   τὰ ἄστρα καὶ ὅτι οὐ
[2, 14]   Ἐξ ὧν τεκμαιρομένοις οὐ μόνον  σφαιροειδῆ   τὸν ὄγκον ἀναγκαῖον εἶναι τῆς
[2, 2]   ἔστω τὸ νῦν. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β'  Ἐπειδὴ   δέ τινές εἰσιν οἵ φασιν
[2, 7]   τυγχάνει τὴν φορὰν ἔχον,  ἐπειδὴ   ἔφαμέν τι εἶναι κύκλῳ
[2, 4]   δὲ τρίγωνον (κατὰ τὴν δυάδα,  ἐπειδὴ   ὀρθαὶ δύο. Ἐὰν δὲ τὸ
[2, 2]   ἄνω τοῦ δεξιοῦ κατὰ γένεσιν,  ἐπειδὴ   πολλαχῶς λέγεται τὸ πρότερον. Πρὸς
[2, 12]   Καὶ πάλιν ὅταν τοδὶ μὲν  δέῃ   τοῦδ´ ἕνεκα ποιῆσαι, τοῦτο δ´
[2, 13]   εἴ περ ἀπείρονα γῆς τε  βάθη   καὶ δαψιλὸς αἰθήρ, ὡς διὰ
[2, 8]   τὰ τάχη εἶναι κατὰ τὰ  μεγέθη   τῶν κύκλων. Ἐπεὶ τοίνυν οὔτ´
[2, 8]   τάχη τῶν ἄστρων καὶ τὰ  μεγέθη   τῶν κύκλων. Τοὺς μὲν γὰρ
[2, 13]   ἀναγκαῖον ἅπαν τι ἂν  τεθῇ   ἐπὶ τοῦ μέσου, μένειν, ὥστε
[2, 8]   θᾶττον ἔσται, δῆλον ὅτι κἂν  μετατεθῇ   τὰ ἄστρα εἰς τοὺς ἀλλήλων
[2, 13]   μόριον τῆς γῆς, ἂν μετεωρισθὲν  ἀφεθῇ,   φέρεται καὶ μένειν οὐκ ἐθέλει,
[2, 14]   συγχωρεῖν ἕτερον ἑτέρῳ, ἕως ἂν  ἔλθῃ   ἐπὶ τὸ μέσον. Δεῖ δὲ
[2, 4]   περιρρεύσεται τὸ ὕδωρ, ἕως ἂν  ἰσασθῇ.   Ἴση δὲ ταῖς ἐκ τοῦ
[2, 5]   δεξιὸν καὶ τὸ ἀριστερόν, καθάπερ  ἐλέχθη   πρότερον, (καὶ μαρτυρεῖ δ´
[2, 14]   τῶν ἐσχάτων διῃρημένα τὰ μόρια  συνήχθη   πρὸς τὸ μέσον, εἴτ´ ἄλλως
[2, 2]   εἰ ἤρχετο κινούμενον, κἂν εἰ  σταίη,   κινηθείη ἂν πάλιν. Λέγω δὲ
[2, 6]   οὖν τοῦτ´ ἀληθές, οὐκ ἂν  εἴη   ἀεὶ ἐπίτασις τῆς φορᾶς (εἰ
[2, 5]   ὡς ἐνδέχεται βέλτιστα, αὕτη ἂν  εἴη   αἰτία καὶ τοῦ εἰρημένου· βέλτιστον
[2, 12]   τῆς πρώτης πρὸς τὰς ἄλλας,  εἴη   δ´ ἂν ἥδε συμβαίνουσα κατὰ
[2, 2]   τῶν ἄστρων, ὥστε τοῦτ´ ἂν  εἴη   δεξιόν, οὗ δ´ αἱ δύσεις,
[2, 6]   τῆς φορᾶς, οὐδ´ ἂν ἀνωμαλία  εἴη·   γὰρ ἀνωμαλία γίγνεται διὰ
[2, 4]   οὐδέποτε, φανερὸν ὅτι τέλειος ἂν  εἴη   περιέχουσα τὸν κύκλον· ὥστ´
[2, 6]   ἀνιένται δυνατόν· ἄπειρος γὰρ ἂν  εἴη   καὶ ἀόριστος κίνησις, ἅπασαν
[2, 6]   τῶν καλουμένων ἄστρων ἑπόμενον ἂν  εἴη   λέγειν, ἐκ τίνων τε συνεστᾶσι
[2, 14]   ὑπὸ κρείττονος ἰσχύος, ἀναγκαῖον ἂν  εἴη   μένειν αὐτὴν ἐπὶ τοῦ μέσου.
[2, 4]   ὥστε κἂν διὰ τοῦτο φανερὸν  εἴη   ὅτι σφαιροειδής ἐστιν οὐρανός.
[2, 4]   ἐπάνω σφαίρας. Ὥστε σφαιροειδὴς ἂν  εἴη   πᾶσα· πάντα γὰρ ἅπτεται καὶ
[2, 4]   ταχίστη, δῆλον ὅτι ταχίστη ἂν  εἴη   πασῶν τῶν κινήσεων τοῦ
[2, 14]   ἐπιπρόσθησιν, τῆς γῆς ἂν  εἴη   περιφέρεια τοῦ σχήματος αἰτία σφαιροειδὴς
[2, 8]   δι´ αὑτῶν, εὐλόγως ἂν ἑκάτερον  εἴη   σφαιροειδές· οὕτω γὰρ μάλιστα τὸ
[2, 11]   δῆλον ὅτι καὶ τἆλλα ἂν  εἴη   σφαιροειδῆ. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΒ' Δυοῖν δ´
[2, 2]   προτέρου ἀρχὴ προτέρα, πρότερον ἂν  εἴη   τὸ ἄνω τοῦ δεξιοῦ κατὰ
[2, 12]   ὄν. Ἐκείνης ἂν οὖν κοινὸν  εἴη   τὸ ἔργον· αὐτῇ μὲν γὰρ
[2, 4]   τῇ ἐσχάτῃ περιφορᾷ, σφαιροειδὲς ἂν  εἴη   τὸ τὴν κύκλῳ περιφερόμενον φοράν.
[2, 11]   Ὥστε δῆλον ὅτι σφαιροειδῆ ἂν  εἴη   τὸν ὄγκον. Ἔτι δ´ ὁμοίως
[2, 5]   καὶ οὐκ ἀνώμαλος, ἐφεξῆς ἂν  εἴη   τῶν εἰρημένων διελθεῖν. Λέγω δὲ
[2, 4]   ἁπλοῦν τῶν συνθέτων, πρῶτον ἂν  εἴη   τῶν ἐπιπέδων σχημάτων κύκλος.
[2, 4]   καὶ διὰ ταῦτα πρότερον ἂν  εἴη   τῶν σχημάτων κύκλος. Ὡσαύτως
[2, 13]   φύσιν, οὐκ ἂν βίαιος  εἴη   φορὰ μόνον οὐδ´ ἠρέμησις· ὥστ´
[2, 6]   αὐτοῖς ἐναντίον) οὐδ´ ἂν ἀδυναμία  εἴη,   ὥστ´ οὐδ´ ἄνεσις οὐδ´ ἐπίτασις·
[2, 12]   μὲν ἄν τις πρῶτον εὐλόγως  οἰηθείη   τοῦθ´ ὑπάρχειν· νοῆσαι γὰρ δεῖ
[2, 2]   ἤρχετο κινούμενον, κἂν εἰ σταίη,  κινηθείη   ἂν πάλιν. Λέγω δὲ μῆκος
[2, 2]   διαφορὰν καὶ τοῖς σχήμασιν, εἶτα  περιθείη   σφαῖραν· ἕξει μὲν γὰρ τὴν
[2, 9]   Καίτοι τοὺς αὐτοὺς λόγους ἂν  ἐξείη   λέγειν, ὡς ἄτοπον εἰ μὴ
[2, 13]   δὲ τὴν γῆν εἴ τις  ἀφείη   μετεωρίσας, οὐκ ἂν φέροιτο. Νῦν
[2, 13]   φερομένων μορίων αὐτῆς, πρὶν πεσεῖν,  ὑφαιροίη   τὴν γῆν, οἰσθήσεται κάτω μηθενὸς
[2, 14]   ἴσου γὰρ πάντῃ προστιθεμένου ἴσον  ἀνάγκη   ἀπέχειν τοῦ μέσου τὸ ἔσχατον·
[2, 1]   τοιαύτην ζωὴν ἄλυπον καὶ μακαρίαν·  ἀνάγκη   γὰρ καὶ τὴν κίνησιν μετὰ
[2, 5]   φέρεται, ἀλλ´ οὐκ ἐπὶ θάτερα;  ἀνάγκη   γὰρ καὶ τοῦτο ἀρχὴν
[2, 13]   λόγος καὶ ἐπὶ τοῦ πυρός·  ἀνάγκη   γὰρ τεθὲν μένειν ὁμοίως ὥσπερ
[2, 3]   τὰ ἐγκύκλιά ἐστι σώματα, ὅτι  ἀνάγκη   γένεσιν εἶναι, γένεσιν δ´, εἴπερ
[2, 3]   Τούτων δ´ ὑπαρχόντων φανερὸν ὅτι  ἀνάγκη   γένεσιν εἶναι διὰ τὸ μηδὲν
[2, 6]   οὐδ´ ὅλως δυνατὸν καὶ ἀδύνατον·  ἀνάγκη   δ´, εἰ ἀνίησιν κίνησις,
[2, 14]   μέσον, διότι τῆς γῆς.  Ἀνάγκη   δὴ πρὸς τὸ τοῦ παντός·
[2, 4]   καὶ τάχιστα κινεῖται, σφαιροειδῆ αὐτὸν  ἀνάγκη   εἶναι. Λάβοι δ´ ἄν τις
[2, 4]   περιεχόμενα καὶ ἁπτόμενα ὅλα σφαιροειδῆ  ἀνάγκη   εἶναι· τὰ δὲ κάτω τῆς
[2, 14]   τῆς γῆς. Φανερὸν τοίνυν ὅτι  ἀνάγκη   ἐπὶ τοῦ μέσου εἶναι τὴν
[2, 4]   κενόν ἐστιν ἔξωθεν οὔτε τόπος,  ἀνάγκη   καὶ διὰ ταῦτα σφαιροειδῆ εἶναι
[2, 3]   γὰρ ἐναντίων εἰ θάτερον φύσει,  ἀνάγκη   καὶ θάτερον εἶναι φύσει, ἐάν
[2, 3]   αὐτοῦ. Ἀλλὰ μὴν εἰ γῆν,  ἀνάγκη   καὶ πῦρ εἶναι· τῶν γὰρ
[2, 3]   εἴπερ ἔστι πῦρ καὶ γῆ,  ἀνάγκη   καὶ τὰ μεταξὺ αὐτῶν εἶναι
[2, 7]   μολυβδίδας, καὶ ἐπείπερ αὐτὰ ἐκπυροῦται,  ἀνάγκη   καὶ τὸν κύκλῳ αὐτῶν ἀέρα
[2, 3]   καὶ γῆν· ταύτην δ´ ὅτι  ἀνάγκη   μένειν τι ἀεί, εἴπερ καὶ
[2, 3]   σῶμα τοῦ οὐρανοῦ τοιοῦτον; ὅτι  ἀνάγκη   μένειν τι τοῦ σώματος τοῦ
[2, 4]   τοῦ κέντρου ΑΕ. Ὥστ´  ἀνάγκη   πρὸς ταῖς ἐκ τοῦ κέντρου
[2, 4]   ἀεί. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Δ' Σχῆμα δ´  ἀνάγκη   σφαιροειδὲς ἔχειν τὸν οὐρανόν· τοῦτο
[2, 6]   τὸ κινούμενον ὑπό τινος κινεῖται,  ἀνάγκη   τὴν ἀνωμαλίαν γίγνεσθαι τῆς κινήσεως
[2, 8]   τὸ μὲν γὰρ κυλιόμενον στρέφεσθαι  ἀνάγκη,   τῆς δὲ σελήνης ἀεὶ δῆλόν
[2, 2]   καὶ ἐπὶ τὰ δεξιὰ περιφέρεται,  ἀνάγκη   τὸ ἄνω εἶναι τὸν ἀφανῆ
[2, 3]   παρὰ φύσιν τοῦ κατὰ φύσιν.  Ἀνάγκη   τοίνυν γῆν εἶναι· τοῦτο γὰρ
[2, 3]   δ´ ἐστὶ ζωὴ ἀΐδιος. ὥστ´  ἀνάγκη   τῷ θεῷ κίνησιν ἀΐδιον ὑπάρχειν.
[2, 7]   τοῦ κυκλικοῦ σώματος σφαῖραν ὄντος  ἀνάγκη   φερομένης ἐκείνης ἐκθερμαίνεσθαι, καὶ ταύτῃ
[2, 14]   καὶ τὸ μέγεθος οὐκ οὖσα  μεγάλη·   μικρᾶς γὰρ γιγνομένης μεταστάσεως ἡμῖν
[2, 14]   εὐθεῖα γίνεται καὶ ἀμφίκυρτος καὶ  κοίλη)   περὶ δὲ τὰς ἐκλείψεις ἀεὶ
[2, 6]   εἰσίν, οἷον γῆρας καὶ φθίσις.  Ὅλη   γὰρ ἴσως σύστασις τῶν
[2, 6]   γὰρ εἰ γίνεται ἀνώμαλος, ἤτοι  ὅλη   μεταβάλλει καὶ ὁτὲ μὲν γίνεται
[2, 13]   τὴν φύσιν; Ἔτι δ´ εἴπερ  ὅλη   πέφυκε μένειν ἐφ´ ὕδατος, δῆλον
[2, 14]   ἐπὶ τὸ μέσον. Ὥστε εἴτε  ὅλη   ποθὲν ἐφέρετο εἴτε κατὰ μέρος,
[2, 14]   γὰρ φορὰ τοῦ ἑνὸς καὶ  ἁπλῆ   τοῦ ἁπλοῦ, ἀλλ´ οὐχ αἱ
[2, 13]   τὸ περαινόμενον· τὸ μὲν γὰρ  ὕλη,   τὸ δ´ οὐσία τῆς συστάσεώς
[2, 3]   αὐτοῦ φύσιν· γὰρ αὐτὴ  ὕλη   τῶν ἐναντίων, καὶ τῆς στερήσεως
[2, 12]   πᾶσι τοῦ τέλους· εἰ δὲ  μή,   ἀεὶ ἄμεινόν ἐστιν ὅσῳ ἂν
[2, 14]   μόριον αὐτῆς ἀπὸ τοῦ μέσου  μὴ   βιασθέν· μία γὰρ φορὰ τοῦ
[2, 9]   τῷ τάχει τοιαύτην φορὰν ἀδύνατον  μὴ   γίγνεσθαι ψόφον ἀμήχανόν τινα τὸ
[2, 13]   δ´ ἂν καὶ ἑτέροις συνδόξειε  μὴ   δεῖν τῇ γῇ τὴν τοῦ
[2, 9]   εὐθὺς ὑπάρχειν τὸν ψόφον, ὥστε  μὴ   διάδηλον εἶναι πρὸς τὴν ἐναντίαν
[2, 6]   εἴτε τὸ κινούμενον ἀλλοιοῖτο καὶ  μὴ   διαμένοι τὸ αὐτό, εἴτε ἄμφω
[2, 8]   μείζων περιοισθήσεται κύκλος) τό τε  μὴ   διασπᾶσθαι τὸν οὐρανὸν διά τε
[2, 7]   σφαίρᾳ φέρεται, ὥστ´ αὐτὰ μὲν  μὴ   ἐκπυροῦσθαι, τοῦ δ´ ἀέρος ὑπὸ
[2, 3]   εἶναί τι κινητὸν ἀΐδιον, οὗ  μὴ   ἐνδέχεται εἶναι κατὰ φύσιν τὴν
[2, 6]   ἐπίτασις τῆς φορᾶς (εἰ δὲ  μὴ   ἐπίτασις, οὐδ´ ἄνεσις· ὁμοίως γὰρ
[2, 13]   οὐδὲ βίαιος ἔσται· εἰ δὲ  μή   ἐστι μήτε φύσει μήτε βίᾳ,
[2, 6]   Εἰ οὖν ἐν τοῖς πρώτοις  μή   ἐστι τὸ παρὰ φύσιν (ἁπλᾶ
[2, 6]   συνηγμένη καὶ ἄκλαστος· ὥστ´ εἰ  μή   ἐστιν ἀκμὴ αὐτοῦ τῆς φορᾶς,
[2, 13]   τοῦ μέσου, τὸ δὲ πῦρ  μὴ   ζητεῖν διὰ τί ἐπὶ τοῦ
[2, 13]   περὶ δὲ τῆς φορᾶς αὐτῶν  μὴ   ζητεῖν, διὰ τίν´ αἰτίαν τὸ
[2, 13]   τάχα γὰρ ἀλυποτέρας διανοίας τὸ  μὴ   θαυμάζειν πῶς ποτε μικρὸν μὲν
[2, 4]   εἴ τι ἄλλο σχῆμα γένοιτο  μὴ   ἴσας ἔχον τὰς ἐκ τοῦ
[2, 13]   οἴονται τὰ φαινόμενα συμβαίνειν ὁμοίως  μὴ   κατοικοῦσιν ἡμῖν ἐπὶ τοῦ κέντρου,
[2, 2]   μόνοις ὁρῶμεν τῶν ἡμισφαιρίων, τῷ  μὴ   κινεῖσθαι τοὺς πόλους. Ἅμα δὲ
[2, 13]   φαντασίαν οὐδὲν αὐτοὺς ἀπιστεῖν δεῖ  μὴ   κυκλοτερῆ τὸν ὄγκον εἶναι τῆς
[2, 13]   ἄνω, δ´ ἄνω ἀὴρ  μὴ   κωλύει τὴν ἄνω φοράν, οὐδ´
[2, 6]   ὅμοιον. Ἔτι δὲ καὶ τὸ  μὴ   λανθάνειν ἐπὶ τούτων εὐλογώτερον· εὐαισθητότερα
[2, 14]   τρόπον εἶναι τὴν θάλατταν μίαν,  μὴ   λίαν ὑπολαμβάνειν ἄπιστα δοκεῖν· λέγουσι
[2, 13]   δὲ τὰς περὶ τούτου λύσεις  μὴ   μᾶλλον ἀτόπους εἶναι δοκεῖν τῆς
[2, 14]   εἶναι τῆς γῆς, ἀλλὰ καὶ  μὴ   μέγαν πρὸς τὸ τῶν ἄλλων
[2, 14]   βούλεται εἶναι καὶ ὑπάρχειν, ἀλλὰ  μὴ   βίᾳ καὶ παρὰ φύσιν.
[2, 14]   πρὸς τὸν λόγον, οὐδ´ εἰ  μὴ   πανταχόθεν ὁμοίως συνέθει πρὸς τὸ
[2, 13]   λέγουσιν. Πρῶτον μὲν οὖν εἰ  μὴ   πλατὺ τὸ σχῆμα τῆς γῆς
[2, 9]   ἐν φερομένῳ δὲ συνεχὲς καὶ  μὴ   ποιοῦν πληγὴν ἀδύνατον ψοφεῖν. Ὥστ´
[2, 13]   ὥσπερ Ξενοφάνης Κολοφώνιος, ἵνα  μὴ   πράγματ´ ἔχωσι ζητοῦντες τὴν αἰτίαν·
[2, 8]   κίνησιν, τὰ δ´ ἄλλα (ἄστρα)  μὴ   προϊέναι δι´ αὑτῶν, εὐλόγως ἂν
[2, 13]   Πᾶσι γὰρ ἡμῖν τοῦτο σύνηθες,  μὴ   πρὸς τὸ πρᾶγμα ποιεῖσθαι τὴν
[2, 8]   τοὺς ἐνδεδεμένους, τοὺς δὲ πλάνητας  μὴ   στίλβειν· οἱ μὲν γὰρ πλάνητες
[2, 9]   Ἐπεὶ δ´ ἄλογον δοκεῖ τὸ  μὴ   συνακούειν ἡμᾶς τῆς φωνῆς ταύτης,
[2, 13]   δίνην. Ἄτοπον δὲ καὶ τὸ  μὴ   συννοεῖν ὅτι πρότερον μὲν διὰ
[2, 14]   μεγάλην ἔχειν τὴν μεταβολήν, καὶ  μὴ   ταὐτὰ φαίνεσθαι πρὸς ἄρκτον τε
[2, 13]   γῇ φύσει τόπον· εἰ δὲ  μὴ   ταύτῃ οὗτος τόπος, ἀλλὰ
[2, 6]   ἄμφω· εἴτε γὰρ τὸ κινοῦν  μὴ   τῇ αὐτῇ δυνάμει κινοῖ, εἴτε
[2, 4]   εἶναι τῆς φορᾶς, διὰ τὸ  μὴ   τὴν αὐτὴν χώραν κατέχειν τὸ
[2, 13]   ὥσπερ καὶ φαίνεται φερόμενον, ἂν  μή   τι κωλύῃ, πρὸς τὸ ἔσχατον·
[2, 14]   εἴπερ, ἠρεμήσει γε καὶ  μὴ   τὸ μέσον ἔχουσα, πέφυκε
[2, 9]   ἔσεσθαι προνοούσης τῆς φύσεως, ὅτι  μὴ   τοῦτον τὸν τρόπον ἐχούσης τῆς
[2, 6]   ἐλάχιστος χρόνος κατὰ τὸ  μὴ   ὑπερβάλλειν, οὕτως οὐδὲ κινηθῆναι τὸν
[2, 14]   πέφυκεν· ὥστ´ εἴπερ (ἀδύνατον κινηθῆναι  μὴ   ὑπὸ κρείττονος ἰσχύος, ἀναγκαῖον ἂν
[2, 9]   ἐξείη λέγειν, ὡς ἄτοπον εἰ  μὴ   φερόμενος ἱστὸς καὶ
[2, 9]   πλοῖον κινούμενον. Τὸ δ´ ἐν  μὴ   φερομένῳ φερόμενον ποιεῖ ψόφον· ἐν
[2, 13]   τὸν τῆς ὁμοιότητος λόγον, εἰ  μὴ   φύσει τῆς γῆς οὗτος
[2, 9]   βίαιον οὐδὲν πάθος, διὰ τὸ  μὴ   ψοφεῖν. Ἅμα δ´ ἐστὶ τό
[2, 13]   μέρος τοῦ περιέχοντος· οὐθὲν γὰρ  στιγμὴ   τῶν σωμάτων ἐστίν. Ὥσπερ δὲ
[2, 6]   ἄκλαστος· ὥστ´ εἰ μή ἐστιν  ἀκμὴ   αὐτοῦ τῆς φορᾶς, οὐδ´ ἂν
[2, 6]   ἔχει καὶ ἐπίτασιν καὶ ἀκμήν.  Ἀκμὴ   δ´ ἐστὶν ὅθεν φέρεται
[2, 6]   δῆλον ὅτι ἐπίτασις ἔσται καὶ  ἀκμὴ   καὶ ἄνεσις τῆς φορᾶς· ἅπασα
[2, 4]   ἐλαχίστη ἐστὶν τοῦ κύκλου  γραμμή·   κατὰ δὲ τὴν ἐλαχίστην ταχίστη
[2, 2]   ἀνάγκη τὸ ἄνω εἶναι τὸν  ἀφανῆ   πόλον· εἰ γὰρ ἔσται
[2, 6]   χρόνῳ ἀΐδιος καὶ τῷ μήκει  συνηγμένη   καὶ ἄκλαστος· ὥστ´ εἰ μή
[2, 12]   γὰρ σφαίραις τελευταία σφαῖρα  ἐνδεδεμένη   φέρεται, ἑκάστη δὲ σφαῖρα σῶμά
[2, 13]   γῆς εἰπεῖν, οὗ τε τυγχάνει  κειμένη,   καὶ πότερον τῶν ἠρεμούντων ἐστὶν
[2, 14]   διὰ τοῦτο γὰρ καὶ τυγχάνει  κειμένη   νῦν ἐπὶ τοῦ κέντρου· διαπορήσειε
[2, 14]   μέσον εἴτ´ ἐπὶ τοῦ μέσου  κειμένη   φέρεται, δύο κινεῖσθαι φοράς. Τούτου
[2, 11]   σφαιροειδής· οὐ γὰρ ἂν ἐγίνετο  αὐξανομένη   καὶ φθίνουσα τὰ μὲν πλεῖστα
[2, 14]   τρόπον ἔχειν ὅνπερ κἂν εἰ  γιγνομένη   τὸ πρῶτον ἐγένετο. Κατὰ τοῦτόν
[2, 1]   ἀνάπαυσις περὶ τὸν ὕπνον  γινομένη   τοῦ σώματος ἄνεσις, ἀλλ´ ἀναγκαῖον
[2, 8]   ἡμετέρας ὄψεως· γὰρ ὄψις  ἀποτεινομένη   μακρὰν ἑλίσσεται διὰ τὴν ἀσθένειαν.
[2, 8]   μένοντας κραδαίνεται διὰ τὸ μῆκος,  ἀποτεινομένη   πόρρω λίαν. δὲ τρόμος
[2, 13]   καὶ συνῆλθεν ἐπὶ τὸ μέσον  φερομένη   διὰ τὴν δίνησιν· ταύτην γὰρ
[2, 13]   ἐπὶ τοῦ μέσου, ἀλλὰ καὶ  φερομένη   πρὸς τὸ μέσον. Ὅπου γὰρ
[2, 4]   δὲ τῶν ἐκ τοῦ κέντρου  ἁπτομένη   περιφερής· σφαιροειδὴς ἄρα τοῦ
[2, 1]   αἰτία τῆς ἀρχῆς, τῶν δὲ  δεχομένη   τὴν παῦλαν. Τὸν δ´ οὐρανὸν
[2, 11]   ἅπαντα καὶ ἕν, δὲ  σελήνη   δείκνυται διὰ τῶν περὶ τὴν
[2, 12]   τοὐναντίον· ἐλάττους γὰρ ἥλιος καὶ  σελήνη   κινοῦνται (κινήσεις τῶν πλανωμένων
[2, 13]   οἰητέον. Ἀλλὰ μὴν οὐδὲ τῇ  δίνῃ   γε τὸ βαρὺ καὶ κοῦφον
[2, 13]   αὐτήν; Οὐ γὰρ γε  δίνη   πλησιάζει πρὸς ἡμᾶς. (Ἔτι δὲ
[2, 4]   καὶ σφαῖρα τῶν στερεῶν·  μόνη   γὰρ περιέχεται μιᾷ ἐπιφανείᾳ, τὰ
[2, 4]   οὐρανοῦ φορὰ διὰ τὸ εἶναι  μόνη   συνεχὴς καὶ ὁμαλὴς καὶ ἀΐδιος,
[2, 14]   μέσον, σημεῖον ὅτι τὰ φερόμενα  βάρη   ἐπὶ ταύτην οὐ παρ´ ἄλληλα
[2, 14]   διότι τὰ βίᾳ ῥιπτούμενα ἄνω  βάρη   κατὰ στάθμην πάλιν φέρεται εἰς
[2, 6]   δὲ βραδυτέρα πάλιν, τὰ  μέρη   αὐτῆς. Τὰ μὲν οὖν μέρη
[2, 4]   ἂν τέμνων τις εἰς τὰ  μέρη   διέλοι τὸ ὅλον, τοῦτον διαιρεῖται
[2, 6]   μέρη αὐτῆς. Τὰ μὲν οὖν  μέρη   ὅτι οὐκ ἔστιν ἀνώμαλα, φανερόν·
[2, 13]   οὐδὲν αὐτοὺς ἀπιστεῖν δεῖ μὴ  κυκλοτερῆ   τὸν ὄγκον εἶναι τῆς γῆς·
[2, 13]   ὡς δέον, εἴπερ ἦν σφαιροειδής,  περιφερῆ   γίνεσθαι τὴν ἀποτομήν, οὐ προσλογιζόμενοι
[2, 13]   ἥλιος εὐθεῖαν ἀλλ´ οὐ  περιφερῆ   τὴν ἀπόκρυψιν φαίνεται ποιούμενος ὑπὸ
[2, 4]   τὸ ὕδωρ, ἕως ἂν ἰσασθῇ.  Ἴση   δὲ ταῖς ἐκ τοῦ κέντρου
[2, 2]   συμβαίνειν ἡμᾶς μὲν εἶναι πρὸς  τῇ   ἀρχῇ, ἐκείνους δὲ πρὸς τῷ
[2, 6]   εἴτε γὰρ τὸ κινοῦν μὴ  τῇ   αὐτῇ δυνάμει κινοῖ, εἴτε τὸ
[2, 12]   πλείω οὐ φαίνεται ἐν  τῇ   αὐτῇ ἐνδεδεμένα φορᾷ. Περὶ δὴ
[2, 3]   καὶ ἔκστασίς τίς ἐστιν ἐν  τῇ   γενέσει τὸ παρὰ φύσιν τοῦ
[2, 13]   φοράν, οὐδ´ ἂν ὑπὸ  τῇ   γῇ κωλύοι τὴν κάτω· τὰ
[2, 13]   καὶ ἑτέροις συνδόξειε μὴ δεῖν  τῇ   γῇ τὴν τοῦ μέσου χώραν
[2, 13]   ὑπὸ τοῦ νείκους, τίς αἰτία  τῇ   γῇ τῆς μονῆς ἦν; Οὐ
[2, 13]   ὅτι ἀναγκαῖον εἶναί τινα καὶ  τῇ   γῇ φύσει τόπον· εἰ δὲ
[2, 4]   μὲν εὐθείᾳ πρόσθεσίς ἐστιν ἀεί,  τῇ   δὲ τοῦ κύκλου οὐδέποτε, φανερὸν
[2, 13]   γῆν οἰητέον. Ἀλλὰ μὴν οὐδὲ  τῇ   δίνῃ γε τὸ βαρὺ καὶ
[2, 2]   τοῖς ζῴοις. Τὰ μὲν γὰρ  τῇ   δυνάμει διαφέρει μόνον, τὰ δὲ
[2, 14]   δ´ ἀπὸ τοῦ μέσου  τῇ   ἐπὶ τὸ μέσον ἐναντία. Εἰ
[2, 4]   πρῶτον δὲ σῶμα τὸ ἐν  τῇ   ἐσχάτῃ περιφορᾷ, σφαιροειδὲς ἂν εἴη
[2, 2]   ἀνδριάντος, τὰ ἐναντίως ἔχοντα  τῇ   θέσει, δεξιὸν μὲν τὸ κατὰ
[2, 7]   φέρεσθαι, ὃς διὰ τὴν πληγὴν  τῇ   κινήσει γίγνεται πῦρ. Τῶν δὲ
[2, 6]   Λείπεται δὴ λέγειν ἐναλλὰξ εἶναι  τῇ   κινήσει τὸ θᾶττον καὶ τὸ
[2, 3]   ἔστιν ἐναντία κίνησις κύκλῳ  τῇ   κύκλῳ, σκεπτέον διὰ τί πλείους
[2, 1]   οὕτως ὑπολαβεῖν ἐμμελέστερον, ἀλλὰ καὶ  τῇ   μαντείᾳ τῇ περὶ τὸν θεὸν
[2, 4]   δυνατόν, ὥσπερ ὥρισται πρότερον, καὶ  τῇ   μὲν εὐθείᾳ πρόσθεσίς ἐστιν ἀεί,
[2, 12]   φύσις καὶ ποιεῖ τινὰ τάξιν,  τῇ   μὲν μιᾷ φορᾷ πολλὰ ἀποδοῦσα
[2, 6]   γὰρ καὶ ἄμικτα καὶ ἐν  τῇ   οἰκείᾳ χώρᾳ, καὶ οὐθὲν αὐτοῖς
[2, 4]   οὐρανόν· τοῦτο γὰρ οἰκειότατόν τε  τῇ   οὐσίᾳ καὶ τῇ φύσει πρῶτον.
[2, 12]   δὲ τοῦτο περὶ ἐνίων καὶ  τῇ   ὄψει γέγονεν· τὴν γὰρ σελήνην
[2, 1]   ἐμμελέστερον, ἀλλὰ καὶ τῇ μαντείᾳ  τῇ   περὶ τὸν θεὸν μόνως ἂν
[2, 14]   τῶν ἐλαττόνων ὑπὸ τῶν μειζόνων  τῇ   προώσει τῆς ῥοπῆς. Εἴτ´ οὖν
[2, 12]   τίνα ποτ´ αἰτίαν ἐν μὲν  τῇ   πρώτῃ φορᾷ τοσοῦτόν ἐστιν ἄστρων
[2, 7]   Τῶν δὲ ἄνω ἕκαστον ἐν  τῇ   σφαίρᾳ φέρεται, ὥστ´ αὐτὰ μὲν
[2, 1]   γε μηδ´ ὥσπερ τῇ ψυχῇ  τῇ   τῶν θνητῶν ζῴων ἐστὶν ἀνάπαυσις
[2, 4]   ὑπὸ μιᾶς. Ἐπεὶ δὲ πρότερον  (τῇ   φύσει) ἐν ἑκάστῳ γένει τὸ
[2, 4]   οἰκειότατόν τε τῇ οὐσίᾳ καὶ  τῇ   φύσει πρῶτον. Εἴπωμεν δὲ καθόλου
[2, 1]   ἔμφρονος, εἴ γε μηδ´ ὥσπερ  τῇ   ψυχῇ τῇ τῶν θνητῶν ζῴων
[2, 4]   δὲ σῶμα τὸ ἐν τῇ  ἐσχάτῃ   περιφορᾷ, σφαιροειδὲς ἂν εἴη τὸ
[2, 14]   τὸν ὄγκον, φανερόν· ἴσου γὰρ  πάντῃ   προστιθεμένου ἴσον ἀνάγκη ἀπέχειν τοῦ
[2, 13]   τῆς ἰσχυρῶς μὲν ὁμοίως δὲ  πάντῃ   τεινομένης, ὅτι οὐ διαρραγήσεται, καὶ
[2, 14]   ἓν μέσον ἀναγκαῖον ὅμοιον γίγνεσθαι  πάντῃ   τὸν ὄγκον, φανερόν· ἴσου γὰρ
[2, 14]   κἂν εἰς ἄπειρον δύναμις  ἐκριπτῇ.   Ὅτι μὲν οὖν οὔτε κινεῖται
[2, 12]   τελευταία σφαῖρα ἐνδεδεμένη φέρεται,  ἑκάστη   δὲ σφαῖρα σῶμά τι τυγχάνει
[2, 12]   τὸ ἔργον· αὐτῇ μὲν γὰρ  ἑκάστῃ   ἴδιος φύσει φορά, αὕτη
[2, 12]   δὲ πολλαὶ οὖσαι ἓν μόνον  (ἑκάστη·   τῶν γὰρ πλανωμένων ἓν ὁτιοῦν
[2, 4]   ἑκάστῳ δὲ μέτρον τὸ ἐλάχιστον,  ἐλαχίστη   δὲ κίνησις ταχίστη, δῆλον
[2, 4]   τῶν ἀφ´ αὑτοῦ ἐφ´ αὑτὸ  ἐλαχίστη   ἐστὶν τοῦ κύκλου γραμμή·
[2, 4]   κίνησις ταχίστη, δῆλον ὅτι  ταχίστη   ἂν εἴη πασῶν τῶν κινήσεων
[2, 4]   ἐλάχιστον, ἐλαχίστη δὲ κίνησις  ταχίστη,   δῆλον ὅτι ταχίστη ἂν εἴη
[2, 4]   γραμμή· κατὰ δὲ τὴν ἐλαχίστην  ταχίστη   κίνησις· ὥστ´ εἰ
[2, 6]   γὰρ τὸ κινοῦν μὴ τῇ  αὐτῇ   δυνάμει κινοῖ, εἴτε τὸ κινούμενον
[2, 12]   πλείω οὐ φαίνεται ἐν τῇ  αὐτῇ   ἐνδεδεμένα φορᾷ. Περὶ δὴ τούτων
[2, 12]   οὖν κοινὸν εἴη τὸ ἔργον·  αὐτῇ   μὲν γὰρ ἑκάστῃ ἴδιος
[2, 1]   τὰς ἐχούσας πέρας καὶ παῦλαν,  αὐτὴ   μὲν οὐδεμίαν οὔτ´ ἀρχὴν ἔχουσα
[2, 3]   τινα αὐτοῦ φύσιν· γὰρ  αὐτὴ   ὕλη τῶν ἐναντίων, καὶ τῆς
[2, 5]   γὰρ ἔχει ὡς ἐνδέχεται βέλτιστα,  αὕτη   ἂν εἴη αἰτία καὶ τοῦ
[2, 5]   ἔχει) τὸ πρότερον καὶ ὕστερον·  αὕτη   γὰρ αἰτία λύει τὴν
[2, 12]   ἑκάστῃ ἴδιος φύσει φορά,  αὕτη   δὲ οἷον πρόσκειται, παντὸς δὲ
[2, 13]   ἀναγκαῖον εἶναί τινα αὐτῆς φοράν.  Αὕτη   οὖν πότερον ἄνω κάτω,
[2, 1]   πέρας τῶν περιεχόντων ἐστί, καὶ  αὕτη   τέλειος οὖσα περιέχει τὰς ἀτελεῖς
[2, 4]   γε τοῦ ὕδατος ἐπιφάνεια  τοιαύτη   φανερόν, ὑπόθεσιν λαμβάνουσιν ὅτι πέφυκεν
[2, 13]   ὑπάρξει, κἂν σφαιροειδὴς μὲν ᾖ,  τηλικαύτη   δὲ τὸ μέγεθος· μενεῖ γὰρ
[2, 13]   ποιεῖν. Ἔτι δ´ ἐναντίαν ἄλλην  ταύτῃ   κατασκευάζουσι γῆν, ἣν ἀντίχθονα ὄνομα
[2, 7]   ἀνάγκη φερομένης ἐκείνης ἐκθερμαίνεσθαι, καὶ  ταύτῃ   μάλιστα ἥλιος τετύχηκεν
[2, 13]   φύσει τόπον· εἰ δὲ μὴ  ταύτῃ   οὗτος τόπος, ἀλλὰ διὰ
[2, 12]   ἓν ὁτιοῦν πλείους φέρεται φοράς.  Ταύτῃ   τε οὖν ἀνισάζει φύσις
[2, 13]   δὲ τοῦ τόπου μέσον ἔοικε  τελευτῇ   μᾶλλον ἀρχῇ· τὸ μὲν
[2, 12]   κατὰ λόγον· μὲν γὰρ  πρώτη   μία οὖσα πολλὰ κινεῖ τῶν
[2, 12]   ποτ´ αἰτίαν ἐν μὲν τῇ  πρώτῃ   φορᾷ τοσοῦτόν ἐστιν ἄστρων πλῆθος
[2, 13]   φαίνεται φερόμενον, ἂν μή τι  κωλύῃ,   πρὸς τὸ ἔσχατον· πλὴν οὐχ
[2, 2]   ὁρῶμεν διαφοράν· ἐὰν γὰρ ἀνάπαλιν  στραφῇ,   τὰ ἐναντία ἐροῦμεν δεξιὰ καὶ
[2, 8]   κινεῖσθαι τὰ ἔξω, καὶ τὰ  τάχη   εἶναι κατὰ τὰ μεγέθη τῶν
[2, 8]   ἀλλ´ ἀναγκαῖον ἀνάλογον ἔχειν τὰ  τάχη   τοῖς μεγέθεσι, τῶν δ´ ἄστρων
[2, 8]   ἀμφότερα κινήσεται, ἄλογον τὸ ταὐτὰ  τάχη   τῶν ἄστρων εἶναι καὶ τῶν
[2, 8]   τὸν αὐτὸν λόγον ἔχειν τὰ  τάχη   τῶν ἄστρων καὶ τὰ μεγέθη
[2, 13]   μέχρι περ ἂν οὗ μηκέτι  ἔχῃ   ἀντιλέγειν αὐτὸς αὑτῷ. Διὸ δεῖ
[2, 4]   πᾶσα· πάντα γὰρ ἅπτεται καὶ  συνεχῆ   ἐστι ταῖς σφαίραις. Ἔτι δὲ
[2, 4]   σώματα κατὰ τὸν αὐτὸν λόγον  (συνεχῆ   μὲν γὰρ οὐκ ἔστιν, ἅπτεται
[2, 2]   ἡμᾶς μὲν εἶναι πρὸς τῇ  ἀρχῇ,   ἐκείνους δὲ πρὸς τῷ τέλει.
[2, 6]   οἷ οὔτε μέσον· οὔτε γὰρ  ἀρχὴ   οὔτε πέρας οὔτε μέσον ἐστὶν
[2, 2]   πλάτους, δὲ τοῦ προτέρου  ἀρχὴ   προτέρα, πρότερον ἂν εἴη τὸ
[2, 2]   γὰρ ἑκάστου λέγομεν, ὅθεν  ἀρχὴ   τῆς κατὰ τόπον κινήσεως· τοῦ
[2, 2]   ἀριστεροῖς· ἀνάπαλιν γὰρ τούτοις  ἀρχὴ   τῆς κινήσεώς ἐστι διὰ τὸ
[2, 2]   ἐν οὐθενὶ ὁρῶμεν ὅθεν  ἀρχὴ   τῆς κινήσεως. Τὰ μὲν γὰρ
[2, 2]   τόπον κινήσεως· τοῦ δ´ οὐρανοῦ  ἀρχὴ   τῆς περιφορᾶς, ὅθεν αἱ ἀνατολαὶ
[2, 2]   τριῶν γὰρ ὄντων ἕκαστον οἷον  ἀρχή   τις ἐστίν. Λέγω δὲ τὰ
[2, 2]   τὸ μὲν ἄνω τοῦ μήκους  ἀρχή,   τὸ δὲ δεξιὸν τοῦ πλάτους,
[2, 2]   τὸ μὲν