Pages
[375]	τε πρᾳοτάτους εἶναι, πρὸς δὲ	τοὺς	ἀγνῶτας τοὐναντίον. Οἶδα μέντοι. Τοῦτο
[376]	καὶ σχολὴν ἄγοντες λόγῳ παιδεύωμεν	τοὺς	ἄνδρας. (Αλλὰ χρή. Τίς οὖν
[372]	ὄψου, ἔφη, ὡς ἔοικας, ποιεῖς	τοὺς	ἄνδρας ἑστιωμένους. Αληθῆ, ἦν δ’
[377]	ὃν δ’ ἂν μή, ἀποκριτέον.	τοὺς	δ’ ἐγκριθέντας πείσομεν τὰς τροφούς
[363]	καὶ ἄλλα τοιαῦτα ἐγκωμιάζουσιν δικαιοσύνην·	τοὺς	δὲ ἀνοσίους αὖ καὶ ἀδίκους
[364]	ἐθέλουσιν δημοσίᾳ τε καὶ ἰδίᾳ,	τοὺς	δὲ ἀτιμάζειν καὶ ὑπερορᾶν, οἳ
[358]	αὑτὸ ἐνὸν ἐν τῇ ψυχῇ,	τοὺς	δὲ μισθοὺς καὶ τὰ γιγνόμενα
[371]	πρᾶσιν διακονοῦντας ἱδρυμένους ἐν ἀγορᾷ,	τοὺς	δὲ πλανήτας ἐπὶ τὰς πόλεις
[383]	καὶ χορὸν οὐ δώσομεν, οὐδὲ	τοὺς	διδασκάλους ἐάσομεν ἐπὶ παιδείᾳ χρῆσθαι
[377]	δ’ ἐγώ, μύθοις ὀψόμεθα καὶ	τοὺς	ἐλάττους. δεῖ γὰρ δὴ τὸν
[377]	(δύνασθαι τούς τε μείζους καὶ	τοὺς	ἐλάττους. ἢ οὐκ οἴει; Εγωγ’
[362]	δεῖ γὰρ διελθεῖν ἡμᾶς καὶ	τοὺς	ἐναντίους λόγους ὧν ὅδε εἶπεν,
[361]	οἴου λέγειν, ὦ Σώκρατες, ἀλλὰ	τοὺς	ἐπαινοῦντας πρὸ δικαιοσύνης ἀδικίαν. ἐροῦσι
[377]	Αρ’ οὖν ῥᾳδίως οὕτω παρήσομεν	τοὺς	ἐπιτυχόντας ὑπὸ τῶν ἐπιτυχόντων μύθους
[362]	τε φίλους εὖ ποιεῖν καὶ	τοὺς	ἐχθροὺς βλάπτειν, καὶ θεοῖς θυσίας
[382]	Οὔ μοι δοκεῖ. Αλλὰ δεδιὼς	τοὺς	ἐχθροὺς ψεύδοιτο; (Πολλοῦ γε δεῖ.
[379]	(ποιητοῦ ταύτην τὴν ἁμαρτίαν περὶ	τοὺς	θεοὺς ἀνοήτως ἁμαρτάνοντος καὶ λέγοντος—
[372]	τοῦ οἴνου, ἐστεφανωμένοι καὶ ὑμνοῦντες	τοὺς	θεούς, ἡδέως συνόντες ἀλλήλοις, οὐχ
[362]	θεραπεύειν τοῦ δικαίου πολὺ ἄμεινον	τοὺς	θεοὺς καὶ τῶν ἀνθρώπων οὓς
[363]	μὲν τὰς δρῦς (τοῖς δικαίοις	τοὺς	θεοὺς ποιεῖν ἄκρας μέν τε
[364]	βλάψει ἐπαγωγαῖς τισιν καὶ καταδέσμοις,	τοὺς	θεούς, ὥς φασιν, πείθοντές σφισιν
[374]	βίου αὐτὸ ἐργαζόμενος οὐ παριεὶς	τοὺς	καιροὺς καλῶς ἀπεργάσεσθαι· τὰ δὲ
[368]	τρόπου, ἐπεὶ κατά γε αὐτοὺς	τοὺς	λόγους ἠπίστουν ἂν ὑμῖν— ὅσῳ
[377]	ἔφη· ἀλλ’ οὐκ ἐννοῶ οὐδὲ	τοὺς	μείζους τίνας λέγεις. Οὓς Ησίοδός
[372]	ἐπί τε κλινῶν κατακεῖσθαι οἶμαι	τοὺς	μέλλοντας μὴ ταλαιπωρεῖσθαι, καὶ ἀπὸ
[378]	ἀληθῆ— εἴ γε δεῖ ἡμῖν	τοὺς	μέλλοντας τὴν πόλιν φυλάξειν αἴσχιστον
[364]	τε καὶ θεοὶ αὐτοί, καὶ	τοὺς	μὲν θυσίαισι καὶ εὐχωλαῖς ἀγαναῖσιν
[379]	ἀλλ’ οἰκισταὶ πόλεως· οἰκισταῖς δὲ	τοὺς	μὲν τύπους προσήκει εἰδέναι ἐν
[381]	μητέρες τὰ παιδία ἐκδειματούντων, λέγουσαι	τοὺς	μύθους κακῶς, ὡς ἄρα θεοί
[380]	ὡς Αἰσχύλος λέγει, ἐατέον ἀκούειν	τοὺς	νέους, ὅτι— θεὸς μὲν αἰτίαν
[376]	ἐν ἀνθρώπῳ, εἰ μέλλει (πρὸς	τοὺς	οἰκείους καὶ γνωρίμους πρᾷός τις
[375]	μέντοι δεῖ γε πρὸς μὲν	τοὺς	οἰκείους πρᾴους αὐτοὺς εἶναι, πρὸς
[381]	εἰς θεοὺς βλασφημῶσιν, ἅμα δὲ	τοὺς	παῖδας ἀπεργάζωνται δειλοτέρους. Μὴ γάρ,
[372]	ὑπὲρ τὴν οὐσίαν (ποιού( μενοι	τοὺς	παῖδας, εὐλαβούμενοι πενίαν ἢ πόλεμον.
[377]	τῶν ἐπιτυχόντων μύθους πλασθέντας ἀκούειν	τοὺς	παῖδας καὶ λαμβάνειν ἐν ταῖς
[378]	γραυσί, καὶ πρεσβυτέροις γιγνομένοις καὶ	τοὺς	ποιητὰς ἐγγὺς τούτων ἀναγκαστέον λογοποιεῖν.
[379]	εἰδέναι ἐν οἷς δεῖ μυθολογεῖν	τοὺς	ποιητάς, παρ’ οὓς ἐὰν ποιῶσιν
[380]	τούς τε λέγοντας λέγειν καὶ	τοὺς	ποιοῦντας ποιεῖν, μὴ πάντων αἴτιον
[382]	μίσους; ἆρ’ οὐ πρός τε	τοὺς	πολεμίους καὶ τῶν καλουμένων φίλων,
[375]	πρᾴους αὐτοὺς εἶναι, πρὸς δὲ	τοὺς	πολεμίους χαλεπούς· εἰ δὲ μή,
[377]	χερσίν· ὧν δὲ νῦν λέγουσι	τοὺς	πολλοὺς ἐκβλητέον. Ποίους δή; ἔφη.
[371]	τοῦ σώματος ἰσχὺν ἱκανὴν ἐπὶ	τοὺς	πόνους ἔχωσιν· οἳ δὴ πωλοῦντες
[371]	πόλει. ἢ οὐ καπήλους καλοῦμεν	τοὺς	πρὸς ὠνήν τε καὶ πρᾶσιν
[375]	αὐτῶν τὸ ἦθος, πρὸς μὲν	τοὺς	συνήθεις τε καὶ γνωρίμους ὡς
[373]	που, ἡ τότε ἱκανὴ τρέφειν	τοὺς	τότε, σμικρὰ δὴ ἐξ ἱκανῆς
[383]	οἷόν τε. Παντάπασιν, ἔφη, ἔγωγε	τοὺς	τύπους τούτους συγχωρῶ, καὶ ὡς

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 18/01/2006