| Pages |
| [357] |
καὶ
τοῦτο
τρίτον.
ἀλλὰ
τί
|
δή; |
Εν
ποίῳ,
ἔφη,
τούτων
τὴν |
| [371] |
ἐργασίας.
Συχνῶν
μέντοι.
Τί
δὲ
|
δή; |
ἐν
αὐτῇ
τῇ
πόλει
πῶς |
| [358] |
τις,
ὡς
ἔοικε,
δυσμαθής.
(Ιθι
|
δή, |
ἔφη,
ἄκουσον
καὶ
ἐμοῦ,
ἐάν |
| [377] |
λέγουσι
τοὺς
πολλοὺς
ἐκβλητέον.
Ποίους
|
δή; |
ἔφη.
Εν
τοῖς
μείζοσιν,
ἦν |
| [376] |
προσγενέσθαι
φιλόσοφος
τὴν
φύσιν;
~(Πῶς
|
δή; |
ἔφη·
οὐ
γὰρ
ἐννοῶ.
Καὶ |
| [377] |
ἔλεγόν
τε
καὶ
λέγουσι.
Ποίους
|
δή, |
ἦ
δ’
ὅς,
καὶ
τί |
| [371] |
κοινωνίαν
ποιησάμενοι
πόλιν
ᾠκίσαμεν.
Δῆλον
|
δή, |
ἦ
δ’
ὅς,
ὅτι
πωλοῦντες |
| [376] |
καὶ
ὡς
ἀληθῶς
φιλόσοφον.
Πῇ
|
δή; |
Ηι,
ἦν
δ’
ἐγώ,
ὄψιν |
| [369] |
τῶν
τοιούτων.
Εστι
ταῦτα.
Φέρε
|
δή, |
ἦν
δ’
ἐγώ,
πῶς
ἡ |
| [369] |
ἄμεινον
εἶναι;
Πάνυ
γε.
Ιθι
|
δή, |
ἦν
δ’
ἐγώ,
τῷ
λόγῳ |
| [375] |
ᾠήθημεν,
ἔχουσαι
τἀναντία
ταῦτα.
Ποῦ
|
δή; |
Ιδοι
μὲν
ἄν
τις
καὶ |
| [367] |
ὁρᾶν,
(ἀκούειν,
φρονεῖν,
καὶ
ὑγιαίνειν
|
δή, |
καὶ
ὅσ’
ἄλλα
ἀγαθὰ
γόνιμα |
| [368] |
δυνάμενοι
εἰπεῖν
ὑπὲρ
αὐτοῦ.
δοκεῖτε
|
δή |
μοι
ὡς
(ἀληθῶς
οὐ
πεπεῖσθαι— |
| [371] |
ἐμπόρους;
Πάνυ
μὲν
οὖν.
(Ετι
|
δή |
τινες,
ὡς
ἐγᾦμαι,
εἰσὶ
καὶ |
| [373] |
θεωρήσωμεν·
οὐδὲν
ἀποκωλύει.
~(ταῦτα
γὰρ
|
δή |
τισιν,
ὡς
δοκεῖ,
οὐκ
ἐξαρκέσει, |
| [366] |
μὴ
γελᾶν
ἐπαινουμένης
ἀκούοντα;
ὡς
|
δή |
τοι
εἴ
τις
ἔχει
ψευδῆ |
| [358] |
ὅθεν
γέγονε
δικαιοσύνη.
Πεφυκέναι
γὰρ
|
δή |
φασιν
τὸ
μὲν
ἀδικεῖν
ἀγαθόν, |
| [370] |
πράττῃ.
Παντάπασι
μὲν
οὖν.
Πλειόνων
|
δή, |
ὦ
Αδείμαντε,
δεῖ
πολιτῶν
ἢ |
| [373] |
γίγνηται.
Πάνυ
μὲν
οὖν.
Ετι
|
δή, |
ὦ
φίλε,
μείζονος
τῆς
πόλεως |