Pages
[361]	κυβερνήτης ἄκρος ἢ ἰατρὸς ~τά	τε	ἀδύνατα ἐν τῇ τέχνῃ καὶ
[370]	βουκόλους τε καὶ ποιμένας τούς	τε	ἄλλους νομέας προσθεῖμεν, ἵνα οἵ
[373]	σκευῶν τε παντοδαπῶν δημιουργοί, τῶν	τε	ἄλλων (καὶ τῶν περὶ τὸν
[361]	ὅσα ἂν βίας δέηται, διά	τε	ἀνδρείαν καὶ ῥώμην καὶ διὰ
[367]	ἀγαθῶν εἶναι δικαιοσύνην, ἃ τῶν	τε	ἀποβαινόντων ἀπ’ αὐτῶν ἕνεκα ἄξια
[378]	φησι δρᾶσαι αὐτὸν Ησίοδος, ~ὅ	τε	αὖ Κρόνος (ὡς ἐτιμωρήσατο αὐτόν.
[373]	γάρ; (Ναί, ἔφη. Οὐκοῦν μείζονά	τε	αὖ τὴν πόλιν δεῖ ποιεῖν·
[357]	τοιοῦτον. (Τί δέ; ὃ αὐτό	τε	αὑτοῦ χάριν ἀγαπῶμεν καὶ τῶν
[370]	ἄλλους νομέας προσθεῖμεν, ἵνα οἵ	τε	(γεωργοὶ ἐπὶ τὸ ἀροῦν ἔχοιεν
[367]	μὲν δὴ τὴν φύσιν τοῦ	τε	Γλαύκωνος καὶ τοῦ Αδειμάντου ἠγάμην,
[359]	θαυμάσαντα καταβῆναι καὶ ἰδεῖν ἄλλα	τε	δὴ ἃ μυθολογοῦσιν θαυμαστὰ καὶ
[357]	προοίμιον. ὁ γὰρ Γλαύκων ἀεί	τε	δὴ ἀνδρειότατος ὢν τυγχάνει πρὸς
[377]	ἀρχὴ παντὸς ἔργου μέγιστον, ἄλλως	(τε	δὴ καὶ νέῳ καὶ ἁπαλῷ
[372]	ὅτι καὶ ὄψον ἕξουσιν, ἅλας	τε	δῆλον ὅτι καὶ ἐλάας καὶ
[371]	ποτε ἐν αὐτῇ εἴη ἥ	τε	δικαιοσύνη καὶ ἡ ἀδικία; καὶ
[372]	τοιαύτην τάχ’ ἂν κατίδοιμεν τήν	τε	δικαιοσύνην καὶ ἀδικίαν ὅπῃ ποτὲ
[360]	ὧν λέγομεν, ἐὰν διαστησώμεθα τόν	τε	δικαιότατον καὶ τὸν ἀδικώτατον, οἷοί
[359]	ποιεῖν ὅτι ἂν βούληται, τῷ	τε	δικαίῳ καὶ τῷ ἀδίκῳ, εἶτ’
[380]	αὑτοῦ τοιαῦτα δοκεῖν, ἢ ἁπλοῦν	τε	εἶναι καὶ πάντων ἥκιστα τῆς
[377]	μείζους τίνας λέγεις. Οὓς Ησίοδός	τε,	εἶπον, καὶ Ομηρος ἡμῖν ἐλεγέτην
[371]	τῶν ἄλλων διακόνων που τῶν	τε	εἰσαξόντων καὶ ἐξαξόντων ἕκαστα. οὗτοι
[370]	Ανάγκη. Εκ δὴ τούτων πλείω	τε	ἕκαστα γίγνεται καὶ κάλλιον καὶ
[382]	θεὸς ἁπλοῦν καὶ ἀληθὲς ἔν	τε	ἔργῳ καὶ λόγῳ, καὶ οὔτε
[360]	γ’ ἂν οἴηται ἕκαστος οἷός	τε	ἔσεσθαι ἀδικεῖν, ἀδικεῖν. λυσιτελεῖν γὰρ
[375]	ὦ Γλαύκων, οὐκ ἄγριοι ἀλλήλοις	τε	ἔσονται καὶ τοῖς ἄλλοις πολίταις,
[373]	ἱμάτια καὶ ὑποδήματα, ἀλλὰ τήν	τε	ζωγραφίαν κινητέον καὶ τὴν ποικιλίαν,
[363]	κοσκίνῳ ὕδωρ ἀναγκάζουσι φέρειν, ἔτι	τε	ζῶντας (εἰς κακὰς δόξας ἄγοντες,
[377]	οὐ καλῶς ἐψεύσατο ὡς Οὐρανός	τε	ἠργάσατο ἅ φησι δρᾶσαι αὐτὸν
[363]	φησιν ἢ βασιλῆος ἀμύμονος ὅς	τε	θεουδὴς εὐδικίας ἀνέχῃσι, φέρῃσι δὲ
[373]	ἐν ταῖς πόλεσιν, οἷον οἵ	τε	θηρευταὶ πάντες οἵ τε μιμηταί,
[361]	τι, ἐπανορθοῦσθαι δυνατῷ εἶναι, λέγειν	τε	ἱκανῷ ὄντι πρὸς τὸ πείθειν,
[380]	ὡς ὁ μὲν θεὸς δίκαιά	τε	καὶ ἀγαθὰ ἠργάζετο, οἱ δὲ
[376]	οὐκ ἂν φιλομαθὲς εἴη συνέσει	τε	καὶ ἀγνοίᾳ ὁριζόμενον τό τε
[376]	οὗπερ ἕνεκα (πάντα σκοποῦμεν, δικαιοσύνην	τε	καὶ ἀδικίαν τίνα τρόπον ἐν
[364]	αὖ εἶδος λόγων περὶ δικαιοσύνης	τε	καὶ ἀδικίας ἰδίᾳ τε λεγόμενον
[367]	ἄλλος πού τις ὑπὲρ δικαιοσύνης	τε	καὶ ἀδικίας λέγοιεν ἄν, μεταστρέφοντες
[358]	ἀδικεῖν, ὥστ’ ἐπειδὰν ἀλλήλους ἀδικῶσί	τε	καὶ ἀδικῶνται καὶ ἀμφοτέρων γεύωνται,
[366]	τελευτήσαντες, ὡς ὁ τῶν πολλῶν	τε	καὶ ἄκρων λεγόμενος λόγος; ἐκ
[381]	ἄν τι ἔξωθεν πάθος ταράξειέν	τε	καὶ ἀλλοιώσειεν; Ναί. Καὶ μήν
[367]	καὶ ἔτι τούτων πλείω Θρασύμαχός	τε	καὶ ἄλλος πού τις ὑπὲρ
[378]	ἐν ταῖς δόξαις (δυσέκ( νιπτά	τε	καὶ ἀμετάστατα φιλεῖ γίγνεσθαι· ὧν
[362]	ἀναθήματα ἱκανῶς καὶ μεγαλοπρεπῶς θύειν	τε	καὶ ἀνατιθέναι, καὶ θεραπεύειν τοῦ
[380]	καὶ πᾶν φυτὸν ὑπὸ εἱλήσεών	τε	καὶ ἀνέμων καὶ τῶν τοιούτων
[382]	τε τοῦτο εἰπεῖν, πάντες θεοί	τε	καὶ ἄνθρωποι μισοῦσιν; Πῶς, ἔφη,
[367]	ἐάντε λανθάνῃ ἐάντε μὴ θεούς	τε	καὶ ἀνθρώπους, ἡ μὲν ἀγαθόν,
[366]	ψυχῇ ἐνόν, καὶ λανθάνον θεούς	τε	καὶ ἀνθρώπους, οὐδεὶς πώποτε οὔτ’
[375]	ἢ οὐκ ἐννενόηκας ὡς (ἄμαχόν	τε	καὶ ἀνίκητον θυμός, οὗ παρόντος
[372]	θέρους μὲν τὰ πολλὰ γυμνοί	τε	καὶ ἀνυπόδητοι ἐργάσονται, τοῦ δὲ
[373]	εἰ μέλλομεν ἱκανὴν ἕξειν νέμειν	τε	καὶ ἀροῦν, καὶ ἐκείνοις αὖ
[364]	θεοὶ πολλοῖς μὲν ἀγαθοῖς δυστυχίας	τε	καὶ βίον κακὸν ἔνειμαν, τοῖς
[369]	εἰς μίαν οἴκησιν ἀγείραντες κοινωνούς	τε	καὶ βοηθούς, ταύτῃ τῇ συνοικίᾳ
[363]	γίγνηται ἀπὸ τῆς δόξης ἀρχαί	τε	καὶ γάμοι καὶ ὅσαπερ Γλαύκων
[375]	ἦθος, πρὸς μὲν τοὺς συνήθεις	τε	καὶ γνωρίμους ὡς οἷόν τε
[359]	ὑπὸ τοῦ νόμου ἐπίταγμα νόμιμόν	τε	καὶ δίκαιον· καὶ εἶναι δὴ
[364]	ὡς καλὸν μὲν ἡ σωφροσύνη	τε	καὶ δικαιοσύνη, χαλεπὸν μέντοι καὶ
[365]	τε πειθοῦς διδάσκαλοι σοφίαν δημηγορικήν	τε	καὶ δικανικὴν διδόντες, ἐξ ὧν
[379]	ἐάν τις φῇ δι’ Αθηνᾶς	τε	καὶ Διὸς γεγονέναι, οὐκ ἐπαινεσόμεθα,
[380]	τε καὶ κρίσιν (διὰ Θέμιτός	τε	καὶ Διός, οὐδ’ αὖ, ὡς
[377]	πρῶτον καὶ μάλιστα μέμφεσθαι, ἄλλως	τε	καὶ ἐάν τις μὴ καλῶς
[368]	ἔστι που καὶ ἄλλοθι μείζω	τε	καὶ ἐν μείζονι, ἕρμαιον ἂν
[364]	ἢ προγόνων, ἀκεῖσθαι μεθ’ ἡδονῶν	τε	καὶ ἑορτῶν, ἐάν τέ τινα
[378]	παράπαν ὡς θεοὶ θεοῖς πολεμοῦσί	(τε	καὶ ἐπιβουλεύουσι καὶ μάχονται— οὐδὲ
[374]	ἂν εἴη καὶ αὖ τέχνης	τε	καὶ ἐπιμελείας μεγίστης δεόμενον. Οἶμαι
[365]	τοῦ λανθάνειν; εἰ δὲ εἰσί	τε	καὶ ἐπιμελοῦνται, οὐκ ἄλλοθέν τοι
[375]	Κινδυνεύει, ἔφη. Καὶ ἐγὼ ἀπορήσας	τε	καὶ ἐπισκεψάμενος τὰ ἔμπροσθεν, Δικαίως
[364]	δύναμις ἐκ θεῶν ποριζομένη θυσίαις	τε	καὶ ἐπῳδαῖς, εἴτε τι (ἀδίκημά
[370]	ὑφάνται δὲ καὶ σκυτοτόμοι δέρμασίν	τε	καὶ ἐρίοις. Οὐδέ γε, ἦ
[365]	ἐπὶ γὰρ τὸ λανθάνειν συνωμοσίας	τε	καὶ ἑταιρίας συνάξομεν, εἰσίν τε
[365]	λέγουσιν ὡς εἰσὶν οἷοι θυσίαις	τε	καὶ εὐχωλαῖς ἀγανῇσιν καὶ ἀναθήμασιν
[382]	ψυχῇ περὶ τὰ ὄντα ψεύδεσθαί	τε	καὶ ἐψεῦσθαι καὶ ἀμαθῆ εἶναι
[369]	τῆς τροφῆς παρασκευὴ τοῦ εἶναί	τε	καὶ ζῆν ἕνεκα. Παντάπασί γε.
[377]	(οὐσίαν) τῷ λόγῳ, περὶ θεῶν	τε	καὶ ἡρώων οἷοί εἰσιν, ὥσπερ
[378]	ἔχθρας πολλὰς καὶ παντοδαπὰς θεῶν	τε	καὶ ἡρώων πρὸς συγγενεῖς τε
[383]	μέλλουσιν ἡμῖν οἱ φύλακες θεοσεβεῖς	τε	καὶ θεῖοι γίγνεσθαι, καθ’ ὅσον
[364]	καὶ ἐκεῖνος εἶπεν— λιστοὶ δέ	τε	καὶ θεοὶ αὐτοί, καὶ τοὺς
[364]	καὶ τιμᾶν εὐχερῶς ἐθέλουσιν δημοσίᾳ	τε	καὶ ἰδίᾳ, τοὺς δὲ ἀτιμάζειν
[373]	ἐλέγομεν οὐκέτι τἀναγκαῖα θετέον, οἰκίας	τε	καὶ ἱμάτια καὶ ὑποδήματα, ἀλλὰ
[364]	καὶ πόλεις, ὡς ἄρα λύσεις	τε	καὶ καθαρμοὶ ἀδικημάτων ~διὰ θυσιῶν
[381]	Πότερον οὖν ἐπὶ τὸ βέλτιόν	τε	καὶ κάλλιον μεταβάλλει ἑαυτὸν ἢ
[382]	ἀμαθῆ εἶναι καὶ ἐνταῦθα ἔχειν	τε	καὶ κεκτῆσθαι τὸ ψεῦδος πάντες
[380]	τὰ ἄριστα ἔχοντα ἥκιστα ἀλλοιοῦταί	τε	καὶ κινεῖται; οἷον σῶμα ὑπὸ
[380]	οὐκ ἐπαινεσόμεθα, ~οὐδὲ θεῶν ἔριν	τε	καὶ κρίσιν (διὰ Θέμιτός τε
[377]	τοῖς ἀνθρώποις ψευδεῖς συντιθέντες ἔλεγόν	τε	καὶ λέγουσι. Ποίους δή, ἦ
[379]	ὅ γε θεὸς τῷ ὄντι	τε	καὶ λεκτέον οὕτω; Τί μήν;
[366]	κέρδη ἀπωσόμεθα· ἄδικοι δὲ κερδανοῦμέν	τε	καὶ λισσόμενοι ὑπερβαίνοντες καὶ ἁμαρτάνοντες,
[373]	κομμωτριῶν, κουρέων, καὶ αὖ ὀψοποιῶν	τε	καὶ μαγείρων; ἔτι δὲ καὶ
[378]	ἂν ὅπερ θεῶν οἱ πρῶτοί	τε	καὶ μέγιστοι. Οὐ μὰ τὸν
[377]	δ’ ἐγκριθέντας πείσομεν τὰς τροφούς	τε	καὶ μητέρας λέγειν τοῖς παισίν,
[364]	παρέχονται Μουσαίου καὶ Ορφέως, Σελήνης	τε	καὶ Μουσῶν ἐκγόνων, ὥς φασι,
[372]	κατακλινέντες ἐπὶ στιβάδων ἐστρωμένων μίλακί	τε	καὶ μυρρίναις, εὐωχήσονται αὐτοί τε
[378]	ῥᾳδίως οὕτως λέγεσθαι πρὸς ἄφρονάς	τε	καὶ νέους, ἀλλὰ μάλιστα μὲν
[357]	τὸ κάμνοντα ἰατρεύεσθαι καὶ ἰάτρευσίς	τε	καὶ ὁ ἄλλος χρηματισμός; ταῦτα
[370]	δεῖ. ὡσαύτως δ’ ὁ ὑφάντης	τε	καὶ ὁ σκυτοτόμος· ἢ οὔ;
[358]	περὶ τούτου ἄκουε, τί ὄν	τε	καὶ ὅθεν γέγονε δικαιοσύνη. Πεφυκέναι
[378]	τε καὶ ἡρώων πρὸς συγγενεῖς	τε	καὶ οἰκείους αὐτῶν— ἀλλ’ εἴ
[381]	τά γε σύνθετα πάντα σκεύη	τε	καὶ οἰκοδομήματα καὶ ἀμφιέσματα κατὰ
[363]	διδόναι· ὥσπερ ὁ γενναῖος Ησίοδός	τε	καὶ Ομηρός φασιν, ὁ μὲν
[374]	τι ἄλλο τῶν πολεμικῶν ὅπλων	τε	καὶ ὀργάνων αὐθημερὸν ὁπλιτικῆς ἤ
[359]	καὶ εἶναι δὴ ταύτην γένεσίν	τε	καὶ οὐσίαν δικαιοσύνης, μεταξὺ οὖσαν
[360]	περὶ οἰχομένου. καὶ τὸν θαυμάζειν	τε	καὶ πάλιν ἐπιψηλαφῶντα τὸν δακτύλιον
[364]	ὑπερορᾶν, οἳ ἄν πῃ ἀσθενεῖς	τε	(καὶ πένητες ὦσιν, ὁμολογοῦντες αὐτοὺς
[374]	οἷοί τ’ ἐσμέν, ἐκλέξασθαι τίνες	τε	καὶ ποῖαι φύσεις ἐπιτήδειαι εἰς
[370]	τι εἴη, εἰ αὐτοῖς βουκόλους	τε	καὶ ποιμένας τούς τε ἄλλους
[369]	σιτία τέτταρσιν καὶ τετραπλάσιον χρόνον	τε	καὶ πόνον ἀναλίσκειν ἐπὶ σίτου
[380]	κινεῖται; οἷον σῶμα ὑπὸ σιτίων	τε	καὶ ποτῶν καὶ πόνων, καὶ
[371]	καπήλους καλοῦμεν τοὺς πρὸς ὠνήν	τε	καὶ πρᾶσιν διακονοῦντας ἱδρυμένους ἐν
[379]	Αδείμαντε, οὐκ ἐσμὲν ποιηταὶ ἐγώ	τε	(καὶ σὺ ἐν τῷ παρόντι,
[376]	οὖν, ὥσπερ ἐν μύθῳ μυθολογοῦντές	τε	καὶ σχολὴν ἄγοντες λόγῳ παιδεύωμεν
[372]	τε καὶ μυρρίναις, εὐωχήσονται αὐτοί	τε	καὶ τὰ παιδία, ἐπιπίνοντες τοῦ
[366]	ἀνθρώποις πράξομεν κατὰ νοῦν ζῶντές	τε	καὶ τελευτήσαντες, ὡς ὁ τῶν
[366]	ἐπῄνεσεν δικαιοσύνην ἄλλως ἢ δόξας	τε	καὶ τιμὰς καὶ δωρεὰς τὰς
[361]	τοῦ δικαίου εἴτε τῶν δωρεῶν	τε	καὶ τιμῶν ἕνεκα τοιοῦτος εἴη.
[382]	Πάντῃ ἄρα ἀψευδὲς τὸ δαιμόνιόν	τε	καὶ τὸ θεῖον. Παντάπασι μὲν
[359]	φύσις δικαιοσύνης, ὦ Σώκρατες, αὕτη	τε	καὶ τοιαύτη, καὶ ἐξ ὧν
[373]	δὲ οἱ περὶ μουσικήν, ποιηταί	τε	καὶ τούτων ὑπηρέται, ῥαψῳδοί, ὑποκριταί,
[364]	ἔθηκαν καί τινα ὁδὸν μακράν	τε	καὶ τραχεῖαν καὶ ἀνάντη· οἱ
[380]	εἴη τῶν περὶ θεοὺς νόμων	τε	καὶ τύπων, ἐν ᾧ δεήσει
[371]	Δεῖ γάρ. Πλειόνων δὴ γεωργῶν	τε	καὶ τῶν ἄλλων δημιουργῶν δεῖ
[381]	καὶ εὖ ἔχοντα ὑπὸ χρόνου	τε	καὶ τῶν ἄλλων παθημάτων ἥκιστα
[372]	ἐργάσονται, τοῦ δὲ (χειμῶνος ἠμφιεσμένοι	τε	καὶ ὑποδεδεμένοι ἱκανῶς· θρέψονται δὲ
[383]	τοιαῦτα λέγῃ περὶ θεῶν, χαλεπανοῦμέν	τε	καὶ χορὸν οὐ δώσομεν, οὐδὲ
[373]	μὲν οἱ περὶ τὰ σχήματά	τε	καὶ χρώματα, πολλοὶ δὲ οἱ
[379]	Ζεὺς δῷ ἀμφοτέρων, ἄλλοτε μέν	τε	κακῷ ὅ γε κύρεται, ἄλλοτε
[379]	ὡς ταμίας ἡμῖν Ζεὺς— ἀγαθῶν	τε	κακῶν τε τέτυκται. τὴν δὲ
[372]	Γλαύκων; Απερ νομίζεται, ἔφη· ἐπί	τε	κλινῶν κατακεῖσθαι οἶμαι τοὺς μέλλοντας
[364]	θυσίαισι καὶ εὐχωλαῖς ἀγαναῖσιν (λοιβῇ	τε	κνίσῃ τε παρατρωπῶσ’ ἄνθρωποι λισσόμενοι,
[378]	ὁ γὰρ νέος οὐχ οἷός	τε	κρίνειν ὅτι τε ὑπόνοια καὶ
[364]	δικαιοσύνης τε καὶ ἀδικίας ἰδίᾳ	τε	λεγόμενον (καὶ ὑπὸ ποιητῶν. πάντες
[380]	τύπων, ἐν ᾧ δεήσει τούς	τε	λέγοντας λέγειν καὶ τοὺς ποιοῦντας
[364]	δὲ πάντων οἱ περὶ θεῶν	τε	λόγοι καὶ ἀρετῆς θαυμασιώτατοι λέγονται,
[377]	εἶναι καὶ ταὐτὸν (δύνασθαι τούς	τε	μείζους καὶ τοὺς ἐλάττους. ἢ
[373]	οἵ τε θηρευταὶ πάντες οἵ	τε	μιμηταί, πολλοὶ μὲν οἱ περὶ
[378]	ἀλλήλοις ἀπεχθάνεσθαι— πολλοῦ δεῖ γιγαντομαχίας	τε	μυθολογητέον αὐτοῖς καὶ ποικιλτέον, καὶ
[376]	τε καὶ ἀγνοίᾳ ὁριζόμενον τό	τε	οἰκεῖον καὶ τὸ ἀλλότριον; Οὐδαμῶς,
[370]	τὸ ἀροῦν ἔχοιεν βοῦς, οἵ	τε	οἰκοδόμοι πρὸς τὰς ἀγωγὰς μετὰ
[368]	ὅπως δύναμαι ἐπικουρεῖν αὐτῇ. Ο	τε	οὖν Γλαύκων καὶ οἱ ἄλλοι
[383]	ὅσον ἀνθρώπῳ ἐπὶ πλεῖστον οἷόν	τε.	Παντάπασιν, ἔφη, ἔγωγε τοὺς τύπους
[373]	ῥαψῳδοί, ὑποκριταί, χορευταί, ἐργολάβοι, σκευῶν	τε	παντοδαπῶν δημιουργοί, τῶν τε ἄλλων
[364]	εὐχωλαῖς ἀγαναῖσιν (λοιβῇ τε κνίσῃ	τε	παρατρωπῶσ’ ἄνθρωποι λισσόμενοι, ὅτε κέν
[365]	τε καὶ ἑταιρίας συνάξομεν, εἰσίν	τε	πειθοῦς διδάσκαλοι σοφίαν δημηγορικήν τε
[367]	δικαιοσύνην καὶ ψεγόντων ἀδικίαν, δόξας	τε	περὶ αὐτῶν καὶ μισθοὺς ἐγκωμιαζόντων
[379]	ἁμαρτάνοντος καὶ λέγοντος— ὡς δοιοί	τε	πίθοι κατακείαται ἐν Διὸς οὔδει
[372]	παρεσκευασμένοι. ἄλλο τι ἢ σῖτόν	τε	ποιοῦντες καὶ οἶνον καὶ ἱμάτια
[375]	τε καὶ γνωρίμους ὡς οἷόν	τε	πρᾳοτάτους εἶναι, πρὸς δὲ τοὺς
[373]	αὕτη ἡ δίαιτα, ἀλλὰ κλῖναί	τε	προσέσονται καὶ τράπεζαι καὶ τἆλλα
[372]	τραγήματά που παραθήσομεν αὐτοῖς τῶν	τε	σύκων καὶ ἐρεβίνθων καὶ κυάμων,
[379]	ἡμῖν Ζεὺς— ἀγαθῶν τε κακῶν	τε	τέτυκται. τὴν δὲ τῶν ὅρκων
[382]	εἶναι μίσους; ἆρ’ οὐ πρός	τε	τοὺς πολεμίους καὶ τῶν καλουμένων
[382]	ὡς ἀληθῶς ψεῦδος, εἰ οἷόν	τε	τοῦτο εἰπεῖν, πάντες θεοί τε
[374]	τῶν φυλάκων ἔργον, (τοσούτῳ σχολῆς	τε	τῶν ἄλλων πλείστης ἂν εἴη
[365]	ἴσμεν ἢ ἀκηκόαμεν ἢ ἔκ	τε	τῶν νόμων καὶ τῶν γενεαλογησάντων
[362]	δέ που καὶ παρακελεύονται πατέρες	τε	ὑέσιν, ~καὶ πάντες οἱ (τινῶν
[378]	οὐχ οἷός τε κρίνειν ὅτι	τε	ὑπόνοια καὶ ὃ μή, ἀλλ’
[363]	τοὺς θεοὺς ποιεῖν ἄκρας μέν	τε	φέρειν βαλάνους, μέσσας δὲ μελίσσας·
[362]	πλεονεκτοῦντα δὲ πλουτεῖν καὶ (τούς	τε	φίλους εὖ ποιεῖν καὶ τοὺς
[357]	δεξαίμεθα ἔχειν, (τῶν δὲ μισθῶν	τε	χάριν καὶ τῶν ἄλλων ὅσα

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 18/01/2006