Pages
[375]	ποῖον λέγεις; Οἷον ὀξύν τέ	που	δεῖ αὐτοῖν ἑκάτερον εἶναι πρὸς
[357]	τὸ ὑγιαίνειν; τὰ γὰρ τοιαῦτά	που	δι’ ἀμφότερα ἀσπαζόμεθα. Ναί, εἶπον.
[376]	προσέσχον τὸν νοῦν· ὅτι δέ	που	δρᾷ ταῦτα, δῆλον. Αλλὰ μὴν
[382]	δ’ ἐγώ, ὅτι τῷ κυριωτάτῳ	που	ἑαυτῶν ψεύδεσθαι καὶ περὶ τὰ
[374]	ἐπλάττομεν τὴν πόλιν· ὡμολογοῦμεν δέ	που,	εἰ μέμνησαι, ἀδύνατον ἕνα πολλὰς
[372]	ἐννοῶ, ὦ Σώκρατες, εἰ μή	που	ἐν αὐτῶν τούτων χρείᾳ τινὶ
[381]	χεῖρον, εἴπερ ἀλλοιοῦται· οὐ γάρ	που	ἐνδεᾶ γε φήσομεν τὸν θεὸν
[376]	πολλοῦ χρόνου ηὑρημένης; ἔστιν δέ	που	ἡ μὲν ἐπὶ σώμασι γυμναστική,
[373]	γε. Καὶ ἡ χώρα γέ	που,	ἡ τότε ἱκανὴ τρέφειν τοὺς
[375]	μεγαλόθυμον ἦθος εὑρήσομεν; ἐναντία γάρ	που	θυμοειδεῖ πρᾳεῖα φύσις. Φαίνεται. Αλλὰ
[368]	ὅτι τὰ αὐτὰ γράμματα ἔστι	που	καὶ ἄλλοθι μείζω τε καὶ
[368]	μὲν ἀνδρὸς ἑνός, ἔστι δέ	που	καὶ ὅλης πόλεως; Πάνυ γε,
[362]	δοκεῖ βούλεσθαι Γλαύκων. λέγουσι δέ	που	καὶ παρακελεύονται πατέρες τε ὑέσιν,
[381]	καὶ ἀλλοιώσειεν; Ναί. Καὶ μήν	που	καὶ τά γε σύνθετα πάντα
[377]	οἱ ἄλλοι ποιηταί. οὗτοι γάρ	που	μύθους τοῖς ἀνθρώποις ψευδεῖς συντιθέντες
[362]	ἀδελφὸς αὐτοῦ Αδείμαντος, Οὔ τί	που	οἴει, ἔφη, ὦ Σώκρατες, ἱκανῶς
[372]	ἀγροῖς ἑψήματα, ἑψήσονται. καὶ τραγήματά	που	παραθήσομεν αὐτοῖς τῶν τε σύκων
[366]	ἔγνωκεν ὅτι ἄριστον δικαιοσύνη, πολλήν	που	συγγνώμην ἔχει καὶ οὐκ ὀργίζεται
[375]	παρεβάλλομεν τῷ φύλακι. οἶσθα γάρ	που	τῶν γενναίων κυνῶν, ὅτι τοῦτο
[371]	δὴ καὶ τῶν ἄλλων διακόνων	που	τῶν τε εἰσαξόντων καὶ ἐξαξόντων
[377]	παιδίοις μύθους λέγομεν; τοῦτο δέ	που	ὡς τὸ ὅλον εἰπεῖν ψεῦδος,

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 18/01/2006