Alphabétiquement     [«   »]
τ 7
τα 1
τά 3
τὰ 57
Τὰ 1
τἀγαθὰ 2
τάδ 1
Fréquences     [«    »]
55 γὰρ
55
53 τὸν
57 τὰ
60 τοῦ
61 ἔφη
63 δὴ
HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Platon, La République, livre II

τὰ


Pages
[364]   αἰσχρόν· λυσιτελέστερα δὲ τῶν δικαίων  τὰ   ἄδικα ὡς ἐπὶ τὸ πλῆθος
[379]   κακῶν ἄλλ’ ἄττα δεῖ ζητεῖν  τὰ   αἴτια, ἀλλ’ οὐ τὸν θεόν.
[380]   Ανάγκη. Οὐκοῦν ὑπὸ μὲν ἄλλου  τὰ   ἄριστα ἔχοντα ἥκιστα ἀλλοιοῦταί τε
[368]   βλέπουσιν, ἔπειτά τις ἐνενόησεν, ὅτι  τὰ   αὐτὰ γράμματα ἔστι που καὶ
[368]   οὕτως ἐπισκοπεῖν τὰ ἐλάττω, εἰ  τὰ   αὐτὰ ὄντα τυγχάνει. Πάνυ μὲν
[370]   ἔχειν, ἀλλ’ αὐτὸν δι’ αὑτὸν  τὰ   αὑτοῦ πράττειν; Καὶ Αδείμαντος
[357]   τὸ ὁρᾶν καὶ τὸ ὑγιαίνειν;  τὰ   γὰρ τοιαῦτά που δι’ ἀμφότερα
[358]   καὶ δι’ αὑτὸ καὶ διὰ  τὰ   γιγνόμενα ἀπ’ αὐτοῦ ἀγαπητέον τῷ
[358]   ψυχῇ, τοὺς δὲ μισθοὺς καὶ  τὰ   γιγνόμενα ἀπ’ αὐτῶν ἐᾶσαι χαίρειν.
[366]   ἀζήμιοι μόνον ὑπὸ θεῶν ἐσόμεθα,  τὰ   δ’ ἐξ ἀδικίας κέρδη ἀπωσόμεθα·
[365]   ἐξ ὧν τὰ μὲν πείσομεν,  τὰ   δὲ βιασόμεθα, ὡς πλεονεκτοῦντες δίκην
[374]   παριεὶς τοὺς καιροὺς καλῶς ἀπεργάσεσθαι·  τὰ   δὲ δὴ περὶ τὸν πόλεμον
[378]   αὖ Κρόνος (ὡς ἐτιμωρήσατο αὐτόν.  τὰ   δὲ δὴ τοῦ Κρόνου ἔργα
[361]   διαισθάνεται, (καὶ τοῖς μὲν ἐπιχειρεῖ,  τὰ   δὲ ἐᾷ· ἔτι δὲ ἐὰν
[372]   πυρῶν ἄλευρα, τὰ μὲν πέψαντες,  τὰ   δὲ μάξαντες, μάζας γενναίας καὶ
[370]   ἐν τετάρτῳ μέρει τοῦ χρόνου,  τὰ   δὲ τρία, τὸ μὲν ἐπὶ
[361]   ἀδύνατα ἐν τῇ τέχνῃ καὶ  τὰ   δυνατὰ διαισθάνεται, (καὶ τοῖς μὲν
[368]   ἐκεῖνα πρῶτον ἀναγνόντας οὕτως ἐπισκοπεῖν  τὰ   ἐλάττω, εἰ τὰ αὐτὰ ὄντα
[375]   ἐγὼ ἀπορήσας τε καὶ ἐπισκεψάμενος  τὰ   ἔμπροσθεν, Δικαίως γε, ἦν δ’
[378]   λεκτέον νέῳ ἀκούοντι ὡς ἀδικῶν  τὰ   ἔσχατα οὐδὲν ἂν θαυμαστὸν ποιοῖ,
[379]   δ’ ἂν μή, ἀλλ’ ἄκρατα  τὰ   ἕτερα, τὸν δὲ κακὴ βούβρωστις
[381]   ἀμφιέσματα κατὰ τὸν αὐτὸν λόγον  τὰ   εὖ εἰργασμένα καὶ εὖ ἔχοντα
[380]   τις ποιῇ ἐν οἷς ταῦτα  τὰ   ἰαμβεῖα ἔνεστιν, τὰ τῆς Νιόβης
[365]   μέλλομεν εὐδαιμονήσειν, ταύτῃ ἰτέον, ὡς  τὰ   ἴχνη τῶν λόγων φέρει. ἐπὶ
[362]   διὰ φρενὸς καρπούμενον, (ἐξ ἧς  τὰ   κεδνὰ βλαστάνει βουλεύματα, πρῶτον μὲν
[382]   που ἑαυτῶν ψεύδεσθαι καὶ περὶ  τὰ   κυριώτατα οὐδεὶς ἑκὼν ἐθέλει, ἀλλὰ
[365]   εὐφυεῖς καὶ ἱκανοὶ ἐπὶ πάντα  τὰ   λεγόμενα ὥσπερ ἐπιπτόμενοι συλλογίσασθαι ἐξ
[361]   καὶ οὐκ ἀφαιρετέον ἀλλ’ ἐατέον  τὰ   μέγιστα ἀδικοῦντα τὴν μεγίστην δόξαν
[371]   μένοντας (αὐτοὺς περὶ τὴν ἀγορὰν  τὰ   μὲν ἀντ’ ἀργυρίου ἀλλάξασθαι τοῖς
[365]   καὶ ἐμαυτὸν οὕτω περιφράξας διαβιῶ;  τὰ   μὲν γὰρ λεγόμενα δικαίῳ μὲν
[365]   καὶ δικανικὴν διδόντες, ἐξ ὧν  τὰ   μὲν πείσομεν, τὰ δὲ βιασόμεθα,
[372]   ἐκ δὲ τῶν πυρῶν ἄλευρα,  τὰ   μὲν πέψαντες, τὰ δὲ μάξαντες,
[371]   καὶ ἄλλοι διάκονοι, οἳ ἂν  τὰ   μὲν τῆς διανοίας μὴ πάνυ
[371]   γάρ; Δοκεῖ μοι. Δεῖ δὴ  τὰ   οἴκοι μὴ μόνον ἑαυτοῖς ποιεῖν
[382]   λέγω ὅτι τῇ ψυχῇ περὶ  τὰ   ὄντα ψεύδεσθαί τε καὶ ἐψεῦσθαι
[374]   γὰρ ἄν, δ’ ὅς,  τὰ   ὄργανα ἦν ἄξια. Οὐκοῦν, ἦν
[381]   ὑπὸ τούτων ἀναπειθόμεναι αἱ μητέρες  τὰ   παιδία ἐκδειματούντων, λέγουσαι τοὺς μύθους
[372]   μυρρίναις, εὐωχήσονται αὐτοί τε καὶ  τὰ   παιδία, ἐπιπίνοντες τοῦ οἴνου, ἐστεφανωμένοι
[378]   ὅσιον, τοιαῦτα λεκτέα μᾶλλον πρὸς  (τὰ   παιδία εὐθὺς καὶ γέρουσι καὶ
[377]   ἀληθῆ. πρότερον δὲ μύθοις πρὸς  τὰ   παιδία γυμνασίοις χρώμεθα. Εστι
[382]   πότερον διὰ τὸ μὴ εἰδέναι  τὰ   παλαιὰ ἀφομοιῶν ἂν ψεύδοιτο; Γελοῖον
[371]   αὐτὸν χρόνον ἥκῃ τοῖς δεομένοις  τὰ   παρ’ αὐτοῦ ἀλλάξασθαι, ἀργήσει τῆς
[380]   τὰ τῆς Νιόβης πάθη,  τὰ   Πελοπιδῶν τὰ Τρωικὰ
[359]   ἐξαγγέλλοιεν κατὰ μῆνα τῷ βασιλεῖ  τὰ   περὶ τὰ ποίμνια, ἀφικέσθαι καὶ
[359]   μῆνα τῷ βασιλεῖ τὰ περὶ  τὰ   ποίμνια, ἀφικέσθαι καὶ ἐκεῖνον ἔχοντα
[372]   καὶ οἰκοδομησάμενοι οἰκίας, θέρους μὲν  τὰ   πολλὰ γυμνοί τε καὶ ἀνυπόδητοι
[373]   μιμηταί, πολλοὶ μὲν οἱ περὶ  τὰ   σχήματά τε καὶ χρώματα, πολλοὶ
[371]   πόλεσι σχεδόν τι οἱ ἀσθενέστατοι  τὰ   σώματα καὶ ἀχρεῖοί τι ἄλλο
[377]   τοῖς μύθοις πολὺ μᾶλλον  τὰ   σώματα ταῖς χερσίν· ὧν δὲ
[380]   οἷς ταῦτα τὰ ἰαμβεῖα ἔνεστιν,  τὰ   τῆς Νιόβης πάθη, τὰ
[375]   δῆλα. Ναί. Καὶ μὴν καὶ  τὰ   τῆς ψυχῆς, ὅτι γε θυμοειδῆ.
[373]   χρυσὸν καὶ ἐλέφαντα καὶ πάντα  τὰ   τοιαῦτα κτητέον. γάρ; (Ναί,
[381]   μὴν θεός γε καὶ  τὰ   τοῦ θεοῦ πάντῃ ἄριστα ἔχει.
[380]   πάθη, τὰ Πελοπιδῶν  τὰ   Τρωικὰ τι ἄλλο τῶν
[363]   δικαίῳ. ἐπὶ πλέον δὲ οὗτοι  τὰ   τῶν δοξῶν λέγουσιν. τὰς γὰρ
[362]   καίτοι ἐμέ γε ἱκανὰ καὶ  τὰ   ὑπὸ τούτου ῥηθέντα καταπαλαῖσαι καὶ
[358]   δοκεῖ οὕτως· ἀπορῶ μέντοι διατεθρυλημένος  τὰ   ὦτα ἀκούων Θρασυμάχου καὶ μυρίων




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 18/01/2006