Pages
[376]	διττὸν εἶδος, τὸ μὲν ἀληθές,	ψεῦδος	δ’ ἕτερον; Ναί. ~(Παιδευτέον δ’
[382]	ὅτι τό γε ὡς ἀληθῶς	ψεῦδος,	εἰ οἷόν τε τοῦτο εἰπεῖν,
[377]	που ὡς τὸ ὅλον εἰπεῖν	ψεῦδος,	ἔνι δὲ καὶ ἀληθῆ. πρότερον
[382]	γεγονὸς εἴδωλον, οὐ πάνυ (ἄκρατον	ψεῦδος.	ἢ οὐχ οὕτω; Πάνυ μὲν
[382]	νυνδὴ ἔλεγον, τοῦτο ὡς ἀληθῶς	ψεῦδος	καλοῖτο, ἡ ἐν τῇ ψυχῇ
[377]	μέγιστον καὶ περὶ τῶν μεγίστων	ψεῦδος	ὁ εἰπὼν οὐ καλῶς ἐψεύσατο
[382]	παλαιῶν, ἀφομοιοῦντες τῷ ἀληθεῖ τὸ	ψεῦδος	ὅτι μάλιστα, οὕτω χρήσιμον ποιοῦμεν;
[382]	Τὸ μὲν δὴ τῷ ὄντι	ψεῦδος	οὐ μόνον ὑπὸ θεῶν ἀλλὰ
[382]	ἔχειν τε καὶ κεκτῆσθαι τὸ	ψεῦδος	πάντες ἥκιστα ἂν δέξαιντο, καὶ
[382]	δὴ τὸ ἐν τοῖς λόγοις	(ψεῦδος)	πότε καὶ τῷ χρήσιμον, ὥστε
[382]	οὖν τούτων τῷ θεῷ τὸ	ψεῦδος	χρήσιμον; πότερον διὰ τὸ μὴ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 18/01/2006