HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Démosthène, Contre Leptine (discours complet)

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


η  =  138 formes différentes pour 478 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Paragraphes
[150]   ποιήσαντες ἐτιμήθησαν φθονεῖν. (Ὃ δὲ  δὴ   μέγιστον ἁπάντων καὶ κοινὸν ὑπάρχει
[30]   λέγουσιν ἑστήξουσιν. (Φέρ' ἐὰν δὲ  δὴ   πέμψας ὡς ἡμᾶς Λεύκων
[20]   ἠδικημένους ἴδῃ. (Εἶεν. Εἰ δὲ  δὴ   τὰ μάλιστ' ἐπέλειπον οἱ χορηγεῖν
[60]   τῶν ἐχόντων Πύδναν Ποτείδαιαν     τι τῶν ἄλλων χωρίων,
[20]   βασκαίνειν· εἰ δ' ὑφῃρημένον φήσουσιν     τιν' ἄλλον οὐχ ὃν προσήκει
[20]   διῃρῆσθαι δ' ὅτου ἀτελῆ, χορηγίας     τινος ἄλλου τέλους, ἀλλ' ἁπλῶς
[50]   τοὺς καιροὺς εἰδὼς παρὼν     τινος εἰδότος διεξιόντος ἀκούσας, ἀκούσαι
[130]   πεποιηκότ' ἐφ' οἷς εὕρετ' ἔχειν,     ἄλλ' ὁτιοῦν ἐγκαλοῦσίν τινι, γράφεσθαι
[150]   ὑπὸ τοῦ δήμου χειροτονηθέντα πλεῖν     ἅπαξ συνδικῆσαι. (Τοὺς δὴ συνεροῦντας
[150]   ἂν τὸ δικαστήριον τιμήσῃ, παθεῖν     ἀποτεῖσαι· ἀμφότερα δὲ μὴ ἐξέστω.
[10]   Λεπτίνην ὅμοιον αὐτῇ γενέσθαι δοκεῖν     αὐτὴν ὑπὸ τούτου πεπεῖσθαι ὁμοίαν
[30]   τούτων πάντων ὧν ἔχετ'     δεδώκατε συνθήκας, αἷς μὲν
[70]   σώματα δεῦρ' ἤγαγεν, καὶ πλεῖν     δέκα καὶ ἑκατὸν τάλαντ' ἀπέφην'
[60]   ἔχοιτε πρὸς τοὺς ταῦτα λέγοντας;     δῆλον ὅτι φωνὴν οὐκ ἂν
[0]   τι καὶ φαύλῳ τινὶ δοῦναι,     διὰ τοῦ παντελῶς ἀκύρους γενέσθαι
[30]   εὖ ποιεῖν τῶν μὴ χρηστῶν     διὰ τοὺς φαύλους τοὺς ὁμολογου
[100]   τὸν δῆμον τὴν βουλὴν     δικαστήριον ἐξαπατήσῃ, τὰ ἔσχατα πάσχειν.
[130]   τις ἄρ' ἐστὶν ἀνάξιος, εἷς     δύ' πλείους, γραφῇ διὰ
[50]   τὰ δοθέντ' ἀφαιρεθήσονται· ἓν δ'     δύο δείξας ἔτι ψηφίσματ' ἀπαλλάττομαι
[20]   Λεπτίνη, ποιεῖ νόμος, εἰ μιᾶς     δυοῖν φυλαῖν ἕνα χορηγὸν καθίστησιν,
[70]   δὲ τούτοις ἄλλας τριήρεις πλεῖν     εἴκοσιν εἷλε, κατὰ μίαν καὶ
[120]   σὺ νῦν καταλείπειν φήσεις     ἐκείνους τότε δοῦναι, τὰς λῃτουργίας
[120]   πάντων ἀδικήσομέν τιν' μείζον'     ἐλάττονα, δεινόν ἐστιν, ἀλλ' εἰ
[150]   τίμημ' ὑπάρχειν ἐπὶ κρίσει πλέον     ἕν, ὁπότερον ἂν τὸ δικαστήριον
[20]   οὐκ εἰσὶ πλείους πέντ'     ἕξ. Οὐκοῦν ἀμφοτέρων ἑκκαίδεκα. Ποιήσωμεν
[150]   αὐτὸς εὖ πεποίηκεν ἀξιοῦν τιμᾶσθαι     ἐφ' οἷς ἕτεροι ποιήσαντες ἐτιμήθησαν
[40]   τῆς τιμῆς, οὐ τῷ μεγάλ'     θαυμάσι' ἡλίκα δοῦναι, ἀλλὰ τῷ
[60]   γιγνομένους ἐκείνων εὐεργέτας μὴ τιμᾶν,     θεῖναι νόμον ἡμῖν ὃς τῶν
[130]   ὥσπερ ἐγγυώμεθα καὶ φαμὲν θήσειν,     θέντας αὐτούς, ὅταν πρῶτον γένωνται
[130]   νόμον ὃν παρεισφέρομεν νῦν ἡμεῖς,     θέντων ἡμῶν, ὥσπερ ἐγγυώμεθα καὶ
[0]   τοσούτῳ λῦσαι τὸν νόμον κάλλιον     θέσθαι. (Οὐ τοίνυν ἔμοιγ' οὐδ'
[140]   πεισθεὶς ὑπὸ σοῦ διεγράψατο,     καὶ ὅλως ὑπὸ σοῦ παρεσκευάσθη;
[120]   τὴν τιμὴν μόνην, ξένος     καί τις πολίτης, ἐπειδὰν ἀφαιρεθῇ
[80]   καὶ μᾶλλον εἵλετο μὴ ζῆν     καταισχῦναι τὰς παρ' ὑμῶν ὑπαρχούσας
[110]   ταῦθ' οὕτως εἶχεν, ἀρνεῖσθαι μᾶλλον     λέγειν αὐτοῖς προσῆκεν. ~Οἴομαι τοίνυν
[40]   αὔτ' ἔλθῃ, στερήσεται τούτων     λῃτουργεῖν ἀναγκασθήσεται. Ἔστι δ' οὐ
[150]   τούτους δι' ὧν μικρὰν     μεγάλην ἔστ' εἶναι τὴν πόλιν.
[140]   εἶναι καὶ ὅμοιον τῷ προτέρῳ,     μεθεστάναι καὶ λελυμάνθαι. (Πολλὰ δὲ
[120]   εἰ τῶν πάντων ἀδικήσομέν τιν'     μείζον' ἐλάττονα, δεινόν ἐστιν,
[90]   δικαία κατὰ τῶν παρακρουσαμένων     μετὰ ταῦτ' ἀδικούντων ὅλως
[130]   τὴν δωρειὰν ἀνάξιον εἶναί φασιν     μὴ πεποιηκότ' ἐφ' οἷς εὕρετ'
[120]   ἀξιώσει τοῖς τὰ μέγιστ' εὐεργετοῦσιν,     μὴ τοῦτο ποιοῦσα χάριν τισὶν
[150]   μάλιστα δὲ τούτους δι' ὧν     μικρὰν μεγάλην ἔστ' εἶναι
[20]   γυμνασίαρχοι καὶ ἑστιάτορες; Ἑξήκοντ' ἴσως     μικρῷ πλείους σύμπαντες οὗτοι. (Ἵν'
[70]   μίαν μὲν πόλιν εἰ ἀπώλεσεν     ναῦς δέκα μόνας, περὶ προδοσίας
[80]   ὧν ἐκεῖνος ᾤετο δεῖν ἀποθνῄσκειν     νικᾶν, ταῦθ' ἡμεῖς ἀφελώμεθα τὸν
[130]   παρ' ὑμῖν ὅτῳ μὴ ψήφισμ'     νόμος δέδωκε τὴν ἀτέλειαν. (Πρόξενοι
[120]   ὑμῶν λαβὼν τὴν τιμὴν μόνην,     ξένος καί τις πολίτης,
[90]   παρακρουσαμένων μετὰ ταῦτ' ἀδικούντων     ὅλως ἀναξίων, δι' ἣν ὃν
[100]   κριθέντα καλῶς ἔχειν νόμον εἰσφέρειν     ὃν νῦν ἀφ' αὑτοῦ τίθησιν.
[150]   ποιούντων ὑμᾶς χάριν ἐξέσται κομίσασθαι     ὅπως μηδεὶς φόνος ἐν τῇ
[100]   οὐκ ἀνεγνωκέναι τοὺς Σόλωνος νόμους     οὐ συνιέναι. Εἰ γὰρ
[80]   νόμος κρίνεται πότερον ἔστ' ἐπιτήδειος     οὔ, ἀλλ' ὑμεῖς δοκιμάζεσθ' εἴτ'
[100]   οὐδὲν γὰρ φλαῦρον ἐρῶ σε     οὐκ ἀνεγνωκέναι τοὺς Σόλωνος νόμους
[90]   καὶ πρόφασις δικαία κατὰ τῶν     παρακρουσαμένων μετὰ ταῦτ' ἀδικούντων
[50]   τις ἐκείνους τοὺς καιροὺς εἰδὼς     παρὼν τινος εἰδότος διεξιόντος
[60]   τῷ ποτ' ἐπαρθέντες ἡμᾶς ἠδίκουν;     πᾶσι πρόδηλον τοῦτο, ὅτι ταῖς
[140]   τετελεύτηκε τῶν γραψαμένων πρὶν εἰσελθεῖν,     πεισθεὶς ὑπὸ σοῦ διεγράψατο,
[20]   γε πολιτῶν οὐκ εἰσὶ πλείους     πέντ' ἕξ. Οὐκοῦν ἀμφοτέρων
[10]   χρηστήν, περὶ ἧς μᾶλλον σπουδάζετ'     περὶ χρημάτων, καὶ οὐ μόνον
[130]   ἐστὶν ἀνάξιος, εἷς δύ'     πλείους, γραφῇ διὰ τούτων ταὐτὸ
[0]   Ὅσῳ δὴ κρεῖττον εὐήθη δοκεῖν     πονηρὸν εἶναι, τοσούτῳ λῦσαι τὸν
[60]   τινες νυνὶ τῶν ἐχόντων Πύδναν     Ποτείδαιαν τι τῶν ἄλλων
[0]   Ὅτι ἐκ μὲν τοῦ πλείονας     προσήκει τιμᾶν πολλοὺς εὖ ποιεῖν
[40]   πῶς ἧττον ἄξιος ἀδικηθῆναι,     πρῶτον μὲν εἰ παρὼν τῷ
[40]   φανερὸς γένοιτ' εὔνους ὢν ὑμῖν,     πῶς ἧττον ἄξιος ἀδικηθῆναι,
[40]   ἐάν τις ἐπ' αὔτ' ἔλθῃ,     στερήσεται τούτων λῃτουργεῖν ἀναγκασθήσεται.
[120]   Λεπτίνην· τίνος αὐτοῖς τὴν ἀτέλειαν     σὺ νῦν καταλείπειν φήσεις
[100]   φήσει τοὺς Σόλωνος ἀνεγνωκέναι νόμους     συνιέναι; Ὃς ἔρημον ποιεῖς τὸν
[150]   δόξει χάριν εὖ ποιήσαντ' ἀπαιτεῖν     τὰ δεινότατ' ἐργαζόμενον ληφθῆναι; (Αἰσχρός,
[60]   ἄξιον, καταμεμψαμένους τὸν ἄνδρα     τὰ πεπραγμένα, ἄκυρόν τι ποιῆσαι
[150]   τινὰ τιμὴν ὑμᾶς ἀξιοῦν δοῦναι     τὰς ἑτέροις πρότερον δοθείσας ἀφελέσθαι
[140]   ἔσθ' νόμος, εἴ τις     τετελεύτηκε τῶν γραψαμένων πρὶν εἰσελθεῖν,
[100]   τις ὑποσχόμενός τι τὸν δῆμον     τὴν βουλὴν δικαστήριον ἐξαπατήσῃ,
[120]   ἔσται πιστότερον τὸ τῆς εἰκόνος     τῆς σιτήσεως τὸ τῆς
[30]   ἀφῄρησθε, τί πρὸς θεῶν ἐροῦμεν     τί γράψει ποθ' τὸ
[120]   τῆς εἰκόνος τῆς σιτήσεως     τὸ τῆς ἀτελείας, ἣν πρότερόν
[60]   σκοπεῖτε, εἰ ἄρ' ἄξιον, καταμεμψαμένους     τὸν ἄνδρα τὰ πεπραγμένα,
[20]   ἀλλὰ καὶ τῶν μετοίκων πλείονας     τοσούτους, ἐὰν νόμος τεθῇ,
[130]   γ' ἀτελεῖς αὐτοὺς εἶναι. Τίνος;     τοῦ μετοικίου; Τοῦτο γὰρ λοιπόν.
[140]   ἀγῶνα τόνδ' ὑπὲρ ἄλλου τινὸς     τοῦ τῆς πόλεως ἀξιώματος, πότερον
[140]   πορρώτερόν ἐσθ' ἡμῶν πόλις     τοῦ φθονερὰ δοκεῖν εἶναι, ἁπάν
[150]   τὸ τοὺς ἀδικοῦντας ὑμᾶς κολάζειν     τοὺς ἀγαθοῦ τινὸς αἰτίους ἀδικεῖν.
[40]   χάριν, ἥτις ποτ' ἔμελλεν ἔσεσθαι,     τοὺς ἐν ἐκείνῳ τῷ χρόνῳ
[20]   τὰς χορηγίας ὥσπερ τὰς τριηραρχίας,     τοὺς εὐεργέτας ἀφελέσθαι τὰ δοθέντα;
[60]   δοθέντ' ἐῶντας τῶν ἀτυχημάτων ἀφαιρεῖν     τούτων μενόντων τὰς δωρειὰς ἀφαιρεῖσθαι.
[30]   τι τὰς στήλας ἑστάναι ταύτας     τούτων πάντων ὧν ἔχετ'
[50]   τίς ἄξιός ἐστιν ἑκάστου κηδεστὴς     τῶν τοιούτων τι γίγνεσθαι, ταῦτα
[10]   περὶ τοῦ λῦσαι τὸν νόμον     ὑμᾶς τούτῳ περὶ τοῦ θέσθαι,
[100]   φρονοῦσιν ἐπ' ὠμότητι καὶ πονηρίᾳ     ὑμεῖς ἐπὶ φιλανθρωπίᾳ καὶ τῷ
[50]   στρατευσαμένων, εἴ τι δέοι, πάσχειν     χωρὶς ὑμῶν ἀκινδύνως σεσῶσθαι, καὶ
[110]   ἔθη τοῖς ὑμετέροις ἐπιτιμῶντας, ὅταν     δεῖξαι βέλτιον ἐκείνους πράττοντας ὑμῶν.
[0]   μηδενὶ μηδέν, μηδ' ἂν ἄξιος  ᾖ,   διδόναι, πάντας ἀπείρξετε τοῦ φιλοτιμεῖσθαι.
[90]   καὶ κατὰ σχολὴν σκεψάμενος, ἃν     καὶ δίκαια καὶ συμφέροντα, ταῦτα
[150]   τὸ πρᾶγμ' ὥσπερ ἐργασία τισὶν     καὶ συκοφαντία, μὴ ἐξεῖναι ὑπὸ
[80]   εὑρημένων τὰς δωρειάς, ἂν δίκαιον  ᾖ,   κρίνας παρ' ὑμῖν ἀφαιρήσεται, καὶ
[90]   λύοντα τοὺς ἐναντίους, ἵν' εἷς     περὶ τῶν ὄντων ἑκάστου νόμος,
[20]   πολλὰ κεκτημένος, οὗτος, ὅστις ἂν  ᾖ,   πόλλ' εἰς ταῦτα συντελεῖ; Πᾶσ'
[20]   λῃτουργήσουσιν μέν, ἄνπερ πόλις  ᾖ,   πολλοὶ καὶ οὐκ ἐπιλείψουσιν, εὖ
[70]   μέλλον ἀκούσῃ, ἀλλ' ἂν ἀληθὲς     σκοπείτω, ὅσῳ τὸ φανερῶς τοῦ
[90]   νόμους ἔλαττον ἔχειν, ἀλλὰ πᾶσιν     ταὔτ' ἀναγνῶναι καὶ μαθεῖν ἁπλᾶ
[90]   εἶναι τῇ γραφῇ, ἐὰν ἐναντίος     τοῖς πρότερον κειμένοις νόμοις. Λαβὲ
[10]   ὧν ἑκατέρων ἐστὶ τοῖς εὑρημένοις     ἀτέλεια ἣν οὗτος ἀφαιρεῖται. Τῶν
[150]   ἀλλήλους φόνοι, περὶ ὧν ἐξαίρετος     βουλὴ φύλαξ ἐν Ἀρείῳ
[160]   δώσει κατὰ τὸν παρεισενηνεγμένον νόμον·     δὲ πόλις πιστή, δικαία, πρὸς
[160]   δ' οὐδ' ἡντινοῦν αὐτοὶ δώσουσιν,     δὲ πόλις τἀναντί' ὧν εἶπον
[150]   ὧν ἐξαίρετος βουλὴ φύλαξ     ἐν Ἀρείῳ πάγῳ τέτακται. (Ἐν
[50]   μεγάλη μάχη πρὸς Λακεδαιμονίους ἐγένεθ'     ἐν Κορίνθῳ, τῶν ἐν τῇ
[50]   Λακεδαιμονίους εἰρήνη μετὰ ταῦτ' ἐγένετο,     ἐπ' Ἀνταλκίδου, ἀντὶ τῶν ἔργων
[160]   διαφθείρουσιν θάνατος παρ' ὑμῖν ἐστιν     ζημία, τοῖς δ' ὅλην τὴν
[60]   ἐχθρά, τὸν αὐτὸν τρόπον ὅνπερ     Θάσος ἦν τότε καὶ τὸ
[50]   ἐκεῖνοι παρέσχον, ἐάσω· ἀλλ' ὅθ'     μεγάλη μάχη πρὸς Λακεδαιμονίους ἐγένεθ'
[150]   ὑμᾶς, Ἄτιμος ἔστω φησὶ καὶ     οὐσία δημοσία ἔστω. Δύο τιμήματα
[40]   δεῖ σκοπεῖν, φιλοτιμίας ἕνεχ'     περὶ τῆς δωρειᾶς σπουδὴ γένοιτ'
[60]   ὑμᾶς ἀγαθόν, ὅσους εὖ ποιήσαντας     πόλις ἀντ' εὖ πεποίηκεν. (Καὶ
[30]   καὶ ταῦθ' ὧν μάλισθ' ἡμῶν     πόλις δεῖται. (Ἴστε γὰρ δήπου
[10]   τοὺς ἐν Πειραιεῖ. Ἐπειδὴ δ'     πόλις εἰς ἓν ἦλθεν καὶ
[140]   πάλαι παρὰ πάντα τὸν χρόνον     πόλις εὐδοξεῖ, ταῦτ' ἀνέλητε νῦν·
[140]   ὄνειδος ὅτου πορρώτερόν ἐσθ' ἡμῶν     πόλις τοῦ φθονερὰ δοκεῖν
[20]   δήπου, ὅτι λῃτουργήσουσιν μέν, ἄνπερ     πόλις ᾖ, πολλοὶ καὶ οὐκ
[110]   πολλοὶ τῶν πρότερον σπουδαῖοι, καὶ     πόλις ἡμῶν ἐτίμα καὶ τότε
[110]   ταῦτα γέγραπται. Τότε μὲν γὰρ     πόλις ἡμῶν καὶ γῆς ηὐπόρει
[50]   καὶ δόξαις διώρισται· κοινῇ δ'     πόλις καὶ δῆμος, ὅστις
[50]   καὶ τοὺς συμμάχους. (Ἐπειδὴ δ'     πρὸς Λακεδαιμονίους εἰρήνη μετὰ ταῦτ'
[50]   οὐδὲ γὰρ περὶ τῶν αὐτῶν     σκέψις. Ἰδίᾳ μὲν γὰρ ἕκαστος
[20]   παρασκευῶν ἀφθονίας πάντα τὸν χρόνον     σωτηρία πάσῃ τῇ πόλει. (Ὥσθ'
[100]   τὴν δὲ τῶν δήμων ἐλευθερίαν     τῶν ἀγαθῶν ἀνδρῶν ἅμιλλα, ἣν
[70]   δοθείσας δωρειάς, κάλλιστον δὲ πάντων     τῶν τειχῶν ἀνάστασις. (Γνοίη δ'
[20]   χορηγιῶν δαπάνας ἡμέρας μέρος μικρὸν     χάρις τοῖς θεωμένοις ἡμῶν, παρὰ
[130]   ἀλλὰ τῶν ἐγκυκλίων λῃτουργιῶν, ὡς     τε στήλη δηλοῖ καὶ σὺ
[100]   καθ' ἕκαστον ἐάσω, μίαν δ'     συλλαβοῦσα τὰς ἄλλας ἔχει, δίειμι.
[150]   περὶ ἧς εἶπε Φορμίων, ἐν     γέγραπται καὶ ὀμώμοται, ἄν τις
[110]   βελτίω, τῆς γε τύχης ἕνεχ'     παρὰ ταῦτ' ἀγαθῇ κέχρησθε, ἐπὶ
[140]   ἐγράψατο τὴν Χαβρίου δωρειάν, ἐν     τοῦτ' ἔνεστιν τὸ τῆς ἀτελείας
[140]   τὴν δωρειὰν παρ' ὑμῖν, ἐν     τοῦτ' ἐνῆν. Καὶ οὐ τοῦτ'
[10]   παρὰ δ' ὑμῖν ἀδεῶς ἃν  λάβῃ   τις ἔχειν ὑπῆρχε τὸν γοῦν
[80]   ἀλλ' παλαιός, ὃν οὗτος  παρέβη,   νόμος οὕτω κελεύει νομοθετεῖν, γράφεσθαι
[50]   δόξης ἀναπλήσει, ἐάν τέ τι  συμβῇ   ποτέ, ἔρημον τῶν ἐθελησόντων ἀγαθόν
[90]   ἔδωκε κυρίας εἶναι· δίκαιον,  γῆ   καὶ θεοί. Χρῆν τοίνυν Λεπτίνην
[90]   ἐρεῖν οἴομαι Λεπτίνην οὔτ' ἐὰν  λέγῃ,   δεῖξαι δυνήσεσθαι· δὲ πρὸς
[90]   ἐπ' ἐκεῖν' εἶμι. Ὅταν ταῦτα  λέγῃ   δήπου, ὁμολογεῖ μὲν εἶναι βελτίω
[0]   τις ἄλλος ὑπὲρ τοῦ νόμου  λέγῃ,   δίκαιον μὲν οὐδὲν ἐρεῖ περὶ
[120]   τῇ στήλῃ γεγραφώς, ἂν τοῦτο  λέγῃ,   φανήσεται. (Ἡδέως δ' ἂν ἔγωγ'
[90]   ἵνα μὴ περὶ τούτου τις  ἀντιλέγῃ   μοι, ἀλλ' ἐπ' ἐκεῖν' εἶμι.
[20]   χρόνον, ὃν ἂν τούτων ἕκαστος  λῃτουργῇ,   δίδωσι τὴν ἀνάπαυσιν αὐτοῖς μόνον,
[80]   εἰσίν, ἄνδρες δικασταί. Σκοπεῖτε  δὴ   καὶ λογίσασθ' ἐν ὑμῖν αὐτοῖς,
[80]   τῷ Χαβρίᾳ ψήφισμα ψηφισθέν. Ὅρα  δὴ   καὶ σκόπει· δεῖ γὰρ αὔτ'
[20]   καὶ βεβαίοις δοκεῖν διαμεῖναι. (Φέρε  δὴ   καὶ τὰς εὐπορίας, ἃς ἀναπαυομένους
[80]   λοιπὸν χρόνον εἴτε μή; (Λαβὲ  δὴ   καὶ τὸ τῷ Χαβρίᾳ ψήφισμα
[60]   δωρειὰς ταῦτα λεγόντων ἀκούσεσθε; (Φέρε  δὴ   κἀκεῖν' ἐξετάσωμεν. Οἱ προδόντες τὴν
[0]   τοῖς ὁμοίοις ἀμειβόμενοι, κακίας. Ὅσῳ  δὴ   κρεῖττον εὐήθη δοκεῖν πονηρὸν
[60]   τούτων ἔλαβον παρ' ὑμῶν, καὶ  δὴ   λελυμένας. (Πολὺ γὰρ μᾶλλον ἥρμοττεν
[130]   εἶναι καὶ ἀτέλειαν εὑρῆσθαι. Μὴ  δὴ   παραγόντων ὑμᾶς, μηδ' ὅτι δοῦλος
[20]   εἰ δὲ βούλεσθε, τριάκοντα. Πόσοι  δή   ποτ' εἰσὶν οἱ κατ' ἐνιαυτὸν
[160]   ἄπιστον ποιοῦσι λόγον δώσετε. Οὐ  δή   πού γ' Ζεῦ καὶ
[40]   τάλαντον ἔδωκεν αὐτὸς ἐπαγγειλάμενος. (Σκέψασθε  δὴ   πρὸς Διὸς καὶ θεῶν, ἄνδρες
[30]   τὴν δ' ἐφ' Ἱερῷ. Σκοπεῖτε  δὴ   πρὸς ὅσης κακίας ὑπερβολὴν ὑμᾶς
[140]   Κεραμέων καὶ Δεινίας Ἑρχιεύς.  δὴ   πρὸς τούτους ὑπολαμβάνοιτ' ἂν εἰκότως,
[150]   πλεῖν ἅπαξ συνδικῆσαι. (Τοὺς  δὴ   συνεροῦντας νόμῳ καὶ διδάξοντας ὑμᾶς
[120]   εἶναι κελευόντων πλὴν ἱερῶν. Λέγε  δὴ   τὴν ἀρχὴν τοῦ νόμου τοῦ
[20]   ἐκ τριηραρχίας ὑπάρξειν ἀτελῆ. Σκεψώμεθα  δὴ   τί τοῦτο τῇ πόλει, ἐὰν
[10]   ἀφ' Ἁρμοδίου καὶ Ἀριστογείτονος. (Σκεψώμεθα  δὴ   τίνας ἡμῖν εἰσποιεῖ χορηγοὺς εἰς
[80]   ἐτιμήθη παρ' ὑμῖν μόνος. (Εἰ  δὴ   τόθ' ὅθ' εὑρίσκετο τὴν δωρειάν,
[40]   τοῦτο τὴν αἰσχύνην, ἀλλ' αὐτὸ  δὴ   τοῦτο καὶ τὸ δεινόν ἐστιν.
[130]   καὶ τοιούτους τινὰς ἐξειλεγμένοι. Ὑπὲρ  δὴ   τούτων ὡδὶ ποιήσαθ' ὅταν ταῦτα
[30]   καὶ προσαφαιρεῖταί τι τῶν ὑπαρχόντων  ἤδη.   Εἶθ' ὑμεῖς ἔτι σκοπεῖτ' εἰ
[0]   πολλάκις ἐξαπατηθέντες κεχειροτονήκατε, καὶ συμμάχους  ἤδη   τινὰς ἥττους ἀντὶ κρειττόνων ἐπείσθηθ'
[90]   τοὺς ἐναν τίους ἐπὶ πάμπολυν  ἤδη   χρόνον, (καὶ τὸ πρᾶγμ' οὐδὲν
[20]   τοὺς πρότερον ποιήσαντας ἐὰν ἠδικημένους  ἴδῃ.   (Εἶεν. Εἰ δὲ δὴ τὰ
[10]   ἀξίαν. ρία γὰρ τὰ μέγιστ'  ὀνείδη   κτᾶται, φθονεροὺς ἀπίστους ἀχαρίστους εἶναι
[140]   πάντα μὲν ὡς ἔπος εἰπεῖν  ὀνείδη   φευκτέον, τοῦτο δὲ πάντων μάλιστ'
[50]   οὕτω φιλάνθρωποι καὶ πάντα ποιοῦντες,  ἐπειδὴ   δ' ἐπράξαμεν πάνθ' ὅσ' ἂν
[140]   ὑπάρχειν λαβόντι, μηδὲν ἡγεῖσθαι δεινόν,  ἐπειδὴ   δ' ἑτέροις δέδοται, τηνικαῦτ' ἀγανα
[10]   Λακεδαιμονίων ἐπὶ τοὺς ἐν Πειραιεῖ.  Ἐπειδὴ   δ' πόλις εἰς ἓν
[50]   καὶ ὑμᾶς καὶ τοὺς συμμάχους.  (Ἐπειδὴ   δ' πρὸς Λακεδαιμονίους εἰρήνη
[70]   καὶ πρέσβεις πέμπειν σκεψομένους κελεύειν,  ἐπειδὴ   δ' οὐχ ἧκον οὗτοι, πέμπειν
[140]   μεῖζον ἴσχυε τῶν Λεωδάμαντος λόγων,  ἐπειδὴ   δὲ ταῦτά θ' ὑπάρχει καὶ
[70]   ὥστε τοσούτων ὅσων ἀκηκόατ' ἀξιοῦν,  ἐπειδὴ   δὲ τετελεύτηκεν, μηδεμίαν ποιησαμένους τούτων
[80]   τὸν ἅπαντ' ἂν ἀπωλώλει χρόνον.  ~Ἐπειδὴ   δὲ τοὐναντίον ἑπτακαίδεκα μὲν πόλεις
[90]   ἐχρῶντο, καινοὺς δ' οὐκ ἐτίθεσαν·  ἐπειδὴ   δὲ τῶν πολιτευομένων τινὲς δυνηθέντες,
[60]   τοῦτ' ἐν τῇ στήλῃ γέγραπται·  Ἐπειδὴ   Κόνων φησὶν ἠλευθέρωσε τοὺς Ἀθηναίων
[80]   ἐχρῆτο τούτῳ, ὑπὲρ αὑτοῦ δέ,  ἐπειδὴ   τὸ καθ' αὑτὸν ἐτάχθη κινδυνεύειν,
[130]   ἀφέλοιντο, καὶ ταῦτ' αἰτίαν λέγοντες  ψευδῆ;   Οὐ γάρ ἐστιν οὔθ' οὗτος
[40]   ἕνεχ' περὶ τῆς δωρειᾶς  σπουδὴ   γένοιτ' ἄν, οὐ χρείας, ἀλλὰ
[100]   ἀποστατεῖς τῇ γνώμῃ; (Πάνυ τοίνυν  σπουδῇ   τις ἀπήγγελλέ μοι περὶ τοῦ
[50]   Ὅταν μὲν οὖν εὖ πάσχειν  δέῃ,   τὸν βουλόμενον εὖ ποιεῖν ἡμᾶς
[50]   ἂν αὐτὸν εὖ ποιῇ καὶ  σῴζῃ,   τοῦτο δ' οὐ γένει καὶ
[110]   τύχης ἕνεχ' παρὰ ταῦτ'  ἀγαθῇ   κέχρησθε, ἐπὶ τούτων ἄξιον μεῖναι.
[150]   ὀμώμοται, ἄν τις ἀμύνων τι  πάθῃ   τῇ δημοκρατίᾳ, τὰς αὐτὰς δώσειν
[110]   τοὺς ἑτέρων ἐπαινεῖν τρόπους καὶ  ἔθη   τοῖς ὑμετέροις ἐπιτιμῶντας, ὅταν
[120]   καί τις πολίτης, ἐπειδὰν  ἀφαιρεθῇ   ταύτην, τίν' ἔχει λοιπὴν δωρειάν,
[20]   τοσούτους, ἐὰν νόμος  τεθῇ,   τοὺς λῃτουργοῦντας ἔσεσθαι, καὶ τῶν
[40]   ἄνδρες Ἀθηναῖοι, μὴ Λεύκων  ἀδικηθῇ   μόνον δεῖ σκοπεῖν, φιλοτιμίας
[130]   ὑμᾶς ὡς καλῶς κεῖται, συγχωρήσειεν  ἀληθῆ   λέγειν αὐτόν, ἕν γ' αἰσχρὸν
[130]   ὅταν ταῦτα λέγωσι· κελεύετ' εἴπερ  ἀληθῆ   λέγουσι πρὸς ὑμᾶς, τὰ ψηφίσματ'
[30]   τῆς πόλεως βλασφημεῖν τεκμήριον ὡς  ἀληθῆ   λέγουσιν ἑστήξουσιν. (Φέρ' ἐὰν δὲ
[110]   τῆς ἀτελείας ἑλέσθαι; Ὅτι τοίνυν  ἀληθῆ   λέγω, λαβέ μοι τὸ ψήφισμα
[80]   ἄλλοις πολιτείαν· Χαβρίας δ' αὐτὸς  ἐτιμήθη   παρ' ὑμῖν μόνος. (Εἰ δὴ
[70]   Κόνων, ἄνδρες Ἀθηναῖοι, τότ'  ἐτιμήθη   πράξας διεξῆλθον ἐγώ, ἀλλὰ
[80]   ἂν ὑφ' ἡμῶν μὴ καλῶς  ῥηθῇ   τῷ λόγῳ, μάτην τοῖς πονήσασιν
[140]   δοθέντων, καὶ πρὸς ὑμᾶς εἰσελθὼν  ἡττήθη·   (οἱ νόμοι δ' οὐκ ἐῶσι
[0]   ἀμειβόμενοι, κακίας. Ὅσῳ δὴ κρεῖττον  εὐήθη   δοκεῖν πονηρὸν εἶναι, τοσούτῳ
[100]   τις εἰς τὴν καλουμένην γερουσίαν  ἐγκριθῇ   παρασχὼν αὑτὸν οἷον χρή, δεσπότης
[80]   δ' αὐτὸν ἄλλον, ὃν ἂν  τιθῇ   λύων ἐκεῖνον, ὑμᾶς δ' ἀκούσαντες
[40]   τοῦτον, ἐάν τις ἐπ' αὔτ'  ἔλθῃ,   στερήσεται τούτων λῃτουργεῖν
[160]   ἔσεσθ' ἐψηφισμένοι, κἄν τις ἄρ'  ἔλθῃ   ποτὲ καιρός, οὐκ ἀπορήσετε τῶν
[80]   ἐκείνων φίλους, ἐπειδὰν δὲ χρόνος  διέλθῃ   βραχύς, καὶ ὅσ' αὐτοῖς δεδώκατε,
[140]   καὶ ὅλως ὑπὸ σοῦ  παρεσκευάσθη;   Ἀλλὰ ταῦτα μὲν οὐδὲ λέγειν
[90]   ἐὰν δ' ὃν αὐτὸς ἔθηκεν  λυθῇ,   τοῦτον οὐ τεθήσεσθαι. (Ἐγὼ δ'
[60]   τὰ πραχθέντ' ἔστιν, ἐπειδήπερ ἅπαξ  ἐπράχθη.   Προσήκει τοίνυν τὰς στήλας ταύτας
[80]   δέ, ἐπειδὴ τὸ καθ' αὑτὸν  ἐτάχθη   κινδυνεύειν, παρεῖδε, καὶ μᾶλλον εἵλετο
[110]   τίνος εἵνεκ' ἐφ' ἡμῶν πρώτων  καταδειχθῇ   τοιοῦτον ἔργον; (Χρὴ τοίνυν,
[40]   τις ἄλλος τῶν εἰληφότων, δικαίως  ἠξιώθη   ταύτης τῆς τιμῆς, οὐ τῷ
[140]   δὲ τούτων ἀτοπώτατον ἂν πάντων  συμβαίη,   εἰ τότε μὲν τὰ Χαβρίου
[110]   νῦν, ἕτερόν τι τοῦτ' ἂν  εἴη.   Εἰ τοίνυν μήτε Λυσίμαχον μήτ'
[60]   ἔχοντες ἐγκαλέσαι; Ἀλλ' αἰσχρὸν ἂν  εἴη.   (Μάθοιτε δὲ τοῦτο μάλιστ' ἄν,
[70]   οἴομαι. Καὶ γὰρ ἂν ἄλογον  εἴη·   μίαν μὲν πόλιν εἰ ἀπώλεσεν
[80]   καὶ κατ' ἐκεῖν' ἀνάξι' ἂν  εἴη   πεπονθὼς παῖς εἴ τι
[70]   (Γνοίη δ' ἄν τις εἰ  παραθείη   πῶς Θεμιστοκλῆς, τῶν καθ'
[130]   οὐδ' ἂν εἴ τι γένοιτ'  ἀναιρεθείη,   συμβήσεται διὰ τοῦ νόμου
[80]   παῖς εἴ τι τῆς δωρειᾶς  ἀφαιρεθείη,   καθ' πολλάκις ὑμῶν στρατηγήσαντος
[40]   τι τῶν τότε ψηφισθέντων αὐτοῖς  λυθείη.   (Εἰ τοίνυν τις ὑμῶν ἐκεῖνο
[110]   καὶ κατὰ τὸν λογισμὸν ἐκεῖνα  φανείη   βελτίω, τῆς γε τύχης ἕνεχ'
[130]   δεινότατ' ἂν πεπονθὼς Χαβρίας  φανείη,   εἰ μὴ μόνον ἐξαρκέσει τοῖς
[10]   αὔτ' ἀκριβῶς ἐξετάσειε, ψεῦδος ἂν  φανείη.   Εἰσὶ γὰρ δήπου παρ' ἡμῖν
[120]   ἂν ἐπ' ἀνθρώπου πραχθέντα πονηρὰ  φανείη.   Ὅτι δ' οὐκ ἔστι ταὐτὸν
[130]   εἷς οὐδὲν ὧν ἰδίᾳ τινὶ  δοίη,   τοῦτ' ἀφέλοιτο πάλιν, ἀλλ' οὐδ'
[70]   πάντων τῶν τειχῶν ἀνάστασις.  (Γνοίη   δ' ἄν τις εἰ παραθείη
[50]   κακίαν τῶν θεμένων τὸν νόμον  καταγνοίη,   οἳ παρὰ μὲν τὰς χρείας
[50]   δῆμος, ὅστις ἂν αὐτὸν εὖ  ποιῇ   καὶ σῴζῃ, τοῦτο δ' οὐ
[90]   ἰδιώτας αὐτὸ τοῦτο ταράττῃ καὶ  ποιῇ   τῶν ἅπαντας εἰδότων τοὺς νόμους
[0]   πράττετε καὶ τοιοῦτόν τι συμβαίνειν  ἀνάγκη.   (Ἆρ' οὖν θησόμεθα νόμον διὰ
[20]   πόλλ' εἰς ταῦτα συντελεῖ; Πᾶσ'  ἀνάγκη.   Καὶ μὴν ὅτι δεῖ τὴν
[100]   ἐκείνοις πολιτείᾳ συμφέρει, ταῦτ' ἐπαινεῖν  ἀνάγκη   καὶ ποιεῖν. Εἶτα καὶ Λακεδαιμόνιοι
[110]   τοὺς λόγους μετα φέρῃ, δυσχερεῖς  ἀνάγκη   φαίνεσθαι. (Ὡς δὲ τἀληθές τ'
[80]   Ἀθηναῖοι, ὅταν τὰ μὲν τρόπαι'  ἑστήκῃ   δῆλα πᾶσιν ἀνθρώποις, ὑπὲρ
[160]   ἀφαιρεθῆναι δίκην ἣν ἂν ὑμῖν  δοκῇ   δώσει κατὰ τὸν παρεισενηνεγμένον νόμον·
[90]   δι' ἣν ὃν ἂν ὑμῖν  δοκῇ   κωλύσετ' ἔχειν τὴν δωρειάν. Λέγε
[50]   παρέσχον, ἐάσω· ἀλλ' ὅθ'  μεγάλη   μάχη πρὸς Λακεδαιμονίους ἐγένεθ'
[20]   καὶ λέγε τοῦτ' αὐτό. ΝΟΜΟΣ.  Ἀτελῆ   δὲ μηδένα εἶναι τριηραρχίας πλὴν
[20]   ἄνδρες Ἀθηναῖοι, μηδέν' εἶναι τριηραρχίας  ἀτελῆ   διείρηκεν νόμος πλὴν τῶν
[20]   ἰσοτελῶν μήτε τῶν ξένων εἶναι  ἀτελῆ,   μὴ διῃρῆσθαι δ' ὅτου ἀτελῆ,
[120]   ὅπως ἂν οἱ πλουσιώτατοι λῃτουργῶσιν,  ἀτελῆ   μηδέν' εἶναι πλὴν τῶν ἀφ'
[20]   τινος ἄλλου τέλους, ἀλλ' ἁπλῶς  Ἀτελῆ   μηδένα πλὴν τῶν ἀφ' Ἁρμοδίου
[120]   πλουσιώτατοι λῃτουργῶσι, Μηδέν' εἶναι προσέγραψεν  Ἀτελῆ   πλὴν τῶν ἀφ' Ἁρμοδίου καὶ
[160]   ταὐτὰ λέγει. Μηδέν' εἶναί φησιν  ἀτελῆ   πλὴν τῶν ἀφ' Ἁρμοδίου καὶ
[20]   πολιτῶν μηδέν' ἐκ τριηραρχίας ὑπάρξειν  ἀτελῆ.   Σκεψώμεθα δὴ τί τοῦτο τῇ
[0]   γὰρ τῷ γράψαι Μηδέν' εἶναι  ἀτελῆ,   τοὺς ἔχοντας ἀφείλετο τὴν ἀτέλειαν,
[90]   δῆμος ἔδωκε, τὸ Μηδέν' εἶναι  ἀτελῆ   τούτων οἷς δῆμος ἔδωκεν;
[20]   ἀτελῆ, μὴ διῃρῆσθαι δ' ὅτου  ἀτελῆ,   χορηγίας τινος ἄλλου τέλους,
[120]   μόνον λαβόντες ἔχουσι, τοῦτ'  ἀφέλῃ.   (Ὡς δ' ἁπλῶς εἰπεῖν, οὐκ,
[60]   πάντων αὐτῷ τοῦτ' ἐν τῇ  στήλῃ   γέγραπται· Ἐπειδὴ Κόνων φησὶν ἠλευθέρωσε
[120]   Αὐτὸς γὰρ οὑτωσὶ τἀναντία τῇ  στήλῃ   γεγραφώς, ἂν τοῦτο λέγῃ, φανήσεται.
[130]   ἐγκυκλίων λῃτουργιῶν, ὡς τε  στήλη   δηλοῖ καὶ σὺ προσδιώρισας ἐν
[100]   ὠφέλειαν ἐφάμιλλον ποιήσῃ τὸ ποιεῖν  ἀλλή   λους εὖ, (σὺ δὲ τοὐναντίον
[0]   τότε, ὅταν παντελῶς μηδὲ πλέον  μέλλῃ   μηδὲν εἶναι τοῖς χρηστοῖς οὖσιν;
[70]   ῥᾴδιον κατὰ τὴν ἀξίαν εἰπεῖν,  πολλή   τ' αἰσχύνη λέγοντος ἐμοῦ ταῦτ'
[160]   εἶπον ἀρτίως, δόξει ἄπιστος, φθονερά,  φαύλη   παρὰ πᾶσιν εἶναι. (Οὔκουν ἄξιον,
[90]   δοκιμασθέντας ἄρχειν, ἔν τε τῇ  βουλῇ   καὶ παρ' ὑμῖν ἐν τῷ
[0]   ηδὲ τὸ λοιπὸν ἐξεῖναι τῇ  βουλῇ   μηδὲ τῷ δήμῳ μήτε προβουλεύειν
[150]   φόνοι, περὶ ὧν ἐξαίρετος  βουλὴ   φύλαξ ἐν Ἀρείῳ πάγῳ
[130]   τοσούτῳ τὸ πλῆθος ὄντι οὔτε  φυλὴ   πώποτ' ἐνεγκεῖν ἐτόλμησεν οὐδεμί' οὐδένα
[160]   καὶ προσέχειν τὸν νοῦν, ὅπως  μὴ   βιασθῆθ' ἁμαρτάνειν. Πολλὰ γὰρ ὑμεῖς,
[110]   δεῖ γὰρ οὕτω λέγειν καὶ  μὴ   βλασφημεῖν. Καίτοι τίν' οὐκ ἂν
[150]   νόμον; (Μηδαμῶς, ἄνδρες Ἀθηναῖοι·  μὴ   βούλεσθε δοκεῖν πλείω πεποιῆσθαι σπουδὴν
[30]   τὸν δῆμον καθίστησ' ἑνὸς ἀνδρός.  (Μὴ   γὰρ οἴεσθ' ὑμῖν ἄλλο τι
[150]   δεῖ πειθομένους φαίνεσθαι· εἰ δὲ  μή,   γελοῖον νόμῳ μὲν συνδικεῖν, νόμον
[150]   ἅπασι διεσπούδασται τοῖς νόμοις; Ὅπως  μὴ   γενήσονται οἱ περὶ ἀλλήλους φόνοι,
[50]   πόλει βουλευσαμένων μετὰ τὴν μάχην  μὴ   δέχεσθαι τῷ τείχει τοὺς στρατιώτας,
[130]   ἐστ' εἶναι καὶ ἀτέλειαν εὑρῆσθαι.  Μὴ   δὴ παραγόντων ὑμᾶς, μηδ' ὅτι
[130]   οὐδεὶς πρόξενος ὢν ἀτελής, ὅτῳ  μὴ   διαρρήδην ἀτέλειαν ἔδωκεν δῆμος.
[20]   μήτε τῶν ξένων εἶναι ἀτελῆ,  μὴ   διῃρῆσθαι δ' ὅτου ἀτελῆ, χορηγίας
[20]   ἐν δὲ τῷ Τῶν ξένων  μὴ   διορίζειν τῶν οἰκούντων Ἀθήνησιν, ἀφαιρεῖται
[110]   γὰρ οἱ μὴ δόντες  μὴ   δόκει δεινόν εἰσιν οὐδὲν εἰργασμένοι,
[90]   ἐπὶ καιροῦ τεθέντας, ὅπως ἔτυχον,  μὴ   δοκιμασθέντας κυρίους εἶναι. (Καὶ γάρ
[110]   ἀφαιρε θεῖεν; (Οὐ γὰρ οἱ  μὴ   δόντες μὴ δόκει δεινόν
[50]   μὲν γὰρ ἐξ ἀρχῆς τι  μὴ   δοῦναι γνώμῃ χρησαμένων ἔργον ἀνθρώπων
[20]   (Καὶ μὴν περὶ τοῦ γε  μὴ   εἶναι χρήματα κοινὰ τῇ πόλει,
[160]   ὑμῖν τοῦ νόμου καὶ τί  μή·   εἶτα φυλάττετε καὶ μέ μνησθ'
[100]   εὖ, (σὺ δὲ τοὐναντίον εἰσενήνοχας  μὴ   ἐξεῖναι τῷ δήμῳ τῶν αὑτοῦ
[150]   ἐργασία τισὶν καὶ συκοφαντία,  μὴ   ἐξεῖναι ὑπὸ τοῦ δήμου χειροτονηθέντα
[150]   παθεῖν ἀποτεῖσαι· ἀμφότερα δὲ  μὴ   ἐξέστω. (Ἀλλ' οὐχ οὗτος ἐχρήσατο
[80]   κινδυνεύειν, παρεῖδε, καὶ μᾶλλον εἵλετο  μὴ   ζῆν καταισχῦναι τὰς παρ'
[130]   (Εἰ δὲ τοῦτο φεύξονται καὶ  μὴ   θελήσουσι ποιεῖν, σκοπεῖτ' ἄνδρες
[160]   τὰ πρὸ τοῦ κατεμέμφου, τί;  Μὴ   καὶ τὰ μέλλοντ' ᾔδεις; (Ὅτι
[80]   τίς τινα τῶν ὑπαρχόντων νόμων  μὴ   καλῶς ἔχειν ἡγῆται, παρεισφέρειν δ'
[80]   ὑπ' ἐκείνων, ἂν ὑφ' ἡμῶν  μὴ   καλῶς ῥηθῇ τῷ λόγῳ, μάτην
[80]   εὖ τὸν λοιπὸν χρόνον εἴτε  μή;   (Λαβὲ δὴ καὶ τὸ τῷ
[20]   τιμῆς μέρει ταῦθ' καὶ  μὴ   λαβοῦσιν ἔστιν ἔχειν τοῖς τοῦ
[120]   πεῖσαι, βέλτιόν ἐστι προειπεῖν, ἵνα  μὴ   λάθητ' ἐξαπατηθέντες. Ἐροῦσ' ὅτι ταῦθ'
[100]   δοκούντων ἔχειν νόμων Σόλωνός ἐστι,  μὴ   λέγειν κακῶς τὸν τεθνεῶτα, μηδ'
[100]   οὐ λόγος· αὐτὸς θέτω, καὶ  μὴ   λεγέτω τοῦθ' ὡς οὐ θήσομεν
[70]   πόλλ' ἐκείνου στρατηγοῦντος. Ἵνα δὲ  μὴ   λέγων παραλίπω τι τῶν πεπραγμένων
[40]   (Οὐ τοίνυν, ἄνδρες Ἀθηναῖοι,  μὴ   Λεύκων ἀδικηθῇ μόνον δεῖ σκοπεῖν,
[90]   αὐτῶν ὑμῖν εἰσίν. Ἵν' οὖν  μὴ   λόγον λέγω μόνον, ἀλλὰ καὶ
[70]   ἐπαίνου, δι' πάντα προσήκει  μὴ   λύειν τὰς ἐπὶ τούτοις δοθείσας
[40]   μέλλει φέρειν τὴν ψῆφον  μὴ   λυθέντι δεήσει χρῆσθαι, δεύτερον δ'
[50]   εὖ διὰ τὸν νόμον, εἰ  μὴ   λυθήσεται, τὰ δοθέντ' ἀφαιρεθήσονται· ἓν
[10]   καὶ μετασχεῖν τῆς δαπάνης, ὥστε  μὴ   λῦσαι τῶν ὡμολογημένων μηδέν. Πῶς
[80]   (Οὓς μὲν τοίνυν ἀδικήσετε, εἰ  μὴ   λύσετε τὸν νόμον, πρὸς πολλοῖς
[10]   οὔσας βελτίους. (Τό τε γὰρ  μὴ   μετ' αἰσχύνης ὡς κολακεύοντα λαμβάνειν,
[130]   πεπονθὼς Χαβρίας φανείη, εἰ  μὴ   μόνον ἐξαρκέσει τοῖς τὰ τοιαῦτα
[80]   εὐεργεσίας οὕτω προχείρως ἔχειν ὥστε  μὴ   μόνους αὐτοὺς τοὺς εὐεργέτας τιμᾶν,
[80]   ὅπως, οὓς οὐδεὶς ἂν ἀντείποι  μὴ   οὐ δεῖν ἔχειν, ἕξουσιν τὰ
[0]   οὐδ' ἂν αὐτὸς οὗτος ἀντείποι  μὴ   οὐχὶ καλῶς ἔχειν, ἐνιαυτὸν διαλιπὼν
[160]   καὶ βίας καὶ ἀναισχυντίας. (Ὃ  μὴ   πάθητε νῦν· οὐ γὰρ ἄξιον.
[50]   ἐθέλουσι τοῖς αὐτοῖς τούτοις.  μὴ   πάθητε νῦν ὑμεῖς, μηδ' οἴεσθε
[100]   ἄν τις βούληται, ἐὰν  μὴ   παῖδες ὦσι γνήσιοι, οὐχ ἵν'
[0]   ἐξαπατηθῶμεν, ἀλλὰ διδαχθῆναι πῶς τοῦτο  μὴ   πεισόμεθα, καὶ θέσθαι νόμον οὐχ
[130]   δωρειὰν ἀνάξιον εἶναί φασιν  μὴ   πεποιηκότ' ἐφ' οἷς εὕρετ' ἔχειν,
[130]   ταῦτα δ' ἐᾶν, εἴ τι  μὴ   πεπόνθαθ' ὑπ' αὐτῶν ὕστερον κακόν.
[90]   τοῦτον ὑμῖν παρέγραψαν, ἐάσω, ἵνα  μὴ   περὶ τούτου τις ἀντιλέγῃ μοι,
[160]   φανήσεται. Ἐὰν δ' ἀποψηφίσησθε,  μὴ   ποιήσαιτε, οἱ μὲν χρηστοὶ διὰ
[20]   προσήκει κολάζειν. Ὅτε δὲ τοῦτο  μὴ   ποιοῦσιν, οὐδὲ τὸν λόγον αὐτοῖς
[60]   μὲν ἐκεῖν' οἶμαι. Ἀλλ' ἵνα  μὴ   πόρρω τοῦ παρόντος γένωμαι, λαβὲ
[110]   ἐπειδάν τις οἶμαι κακουργῶν ἐπὶ  μὴ   προσήκοντα πράγματα τοὺς λόγους μετα
[90]   καὶ θεοί. Χρῆν τοίνυν Λεπτίνην  μὴ   πρότερον τιθέναι τὸν ἑαυτοῦ νόμον
[40]   ἰδών, εἰ φαίνοιτο διδοὺς καὶ  μὴ   πῶς ἰδίᾳ τὰ ὄντα σώσει
[130]   οὐδὲ γὰρ ἀμφισβήτησις καταλείπεται τὸ  μὴ   ταῦτα ποιεῖν πονήρ' αὐτὸς
[110]   γ' ὁμολογῶν ἐκείνους εἶναι σπουδαίους  μὴ   τετυχηκότας δείξει μηδενός, τῆς πόλεως
[60]   ἡμᾶς ἀδικήμασι γιγνομένους ἐκείνων εὐεργέτας  μὴ   τιμᾶν, θεῖναι νόμον ἡμῖν
[0]   τίνος εἵνεκα, εἰ τὰ μάλιστα  μὴ   τινὲς ἀλλὰ πάντες ἦσαν ἀνάξιοι,
[110]   καὶ τοὺς προγόνους ὀργίζεσθ' ἂν  μή   τις φῇ ποιεῖν, καὶ τοὺς
[20]   χρήματα πολλὰ γενέσθαι, εἰ δὲ  μή,   τό γε πιστοῖς εἶναι καὶ
[150]   ἐπὶ τούτοις τεθείς, ἀλλ' ἵνα  μὴ   τὸ πρᾶγμ' ὥσπερ ἐργασία τισὶν
[140]   τοῦ δήμου, καὶ καλῶς ἐποίει.  Μὴ   τοίνυν μὲν ἦν ἀμάρτυρα,
[140]   Ἀθηναῖοι, δικαιοσύνης, ἀρετῆς, μεγαλοψυχίας ἐπιδείγματα.  Μὴ   τοίνυν δι' πάλαι παρὰ
[120]   λοιπὴν δωρειάν, Λεπτίνη; Οὐδεμίαν δήπου.  Μὴ   τοίνυν διὰ μὲν τοῦ τῶνδε
[130]   πάλιν, ἀλλ' οὐδ' ἐπιχειρήσειεν ἄν.  Μὴ   τοίνυν μηδὲ δημοσίᾳ τοῦτο ποιήσητε,
[20]   ληρεῖν ὁμολογῶ. Θήσω τοίνυν ἐγὼ  μὴ   τοιοῦτον εἶναι τοῦτο, ἀλλὰ καὶ
[90]   ἔχειν τὰ δοθέντα καὶ τοὺς  μὴ   τοιούτους κριθέντας, ἐὰν ἀδίκως τι
[110]   τὸ ψήφισμα τουτί· εἰ δὲ  μὴ   τοῖς αὐτοῖς οἷσπερ ἡμεῖς νῦν,
[0]   τοὺς ἀγαθόν τι ποιοῦντας ἑαυτοὺς  μὴ   τοῖς ὁμοίοις ἀμειβόμενοι, κακίας. Ὅσῳ
[90]   τῶν ὄντων ἑκάστου νόμος, καὶ  μὴ   τοὺς ἰδιώτας αὐτὸ τοῦτο ταράττῃ
[40]   τὰ πράγματ' ἐπ' ἀμφότερα, εἰ  μὴ   τοὺς μὲν ἐν κινδύνῳ καθεστηκότας
[40]   ἄνδρες δικασταί. Σκοπεῖτε δὲ  μὴ   τοῦτο, εἰ μνᾶς ἑκατὸν καὶ
[150]   Οὐ γὰρ ἔνεστ' εὐορκεῖν, εἰ  μὴ   τοῦτο ποιήσετε. ~Παρὰ πάντα δὲ
[120]   τοῖς τὰ μέγιστ' εὐεργετοῦσιν,  μὴ   τοῦτο ποιοῦσα χάριν τισὶν οὐκ
[10]   τὰς λῃτουργίας, καὶ πόσους, ἐὰν  μὴ   τούτῳ προσέχωμεν, ἀφήσει. Οἱ μὲν
[40]   ἔδωκε μνᾶς ἑκατὸν καὶ τοῦ  μὴ   τῷ λιμῷ πάντας αὐτοὺς ἀποθανεῖν
[80]   ἄνδρες Ἀθηναῖοι, κἀκεῖνο σκοπεῖν, ὅπως  μὴ   φανούμεθα φαυλότεροι Χίων περὶ τοὺς
[60]   τινες μόνοι τῶν ἄλλων μετοίκων  μὴ   χορηγοῖεν, πῶς ποτ' ἂν ἔχοιτε
[10]   ὀφλήσειν μέλλουσαν; ~Οὐ γὰρ εἰ  μὴ   χρήματ' ἀπόλλυτε μόνον σκεπτέον, ἀλλ'
[0]   ψεύδεται, ἐν δὲ τῷ κοινῷ  μὴ   χρῆσθαι τῷ νόμῳ τούτῳ τὴν
[30]   ἄλλους τινὰς εὖ ποιεῖν τῶν  μὴ   χρηστῶν διὰ τοὺς φαύλους
[10]   τοῖς ἠδικηκόσιν ὑμᾶς ὑπὲρ τοῦ  μὴ   ψεύσασθαι τὰ χρήματ' εἰσφέρειν ἠθελήσατε,
[130]   οὐδεὶς ἀτελὴς παρ' ὑμῖν ὅτῳ  μὴ   ψήφισμ' νόμος δέδωκε τὴν
[90]   ἐστὶ δίκαιον, καὶ δοῦναι καὶ  μή.   Ὡς μὲν τοίνυν οὐχὶ καλῶς
[110]   καὶ περὶ ὧν ἂν νόμοι  μὴ   ὦσι, γνώμῃ τῇ δικαιοτάτῃ κρινεῖν.
[160]   ἔτι καὶ διεξιέναι περὶ τοῦ  μηδαμῇ   μηδὲ καθ' ἓν τοῦτον ἔχειν
[100]   πεῖσαι, οὐ μέντοι δίκαιοί γ'  οὐδαμῇ.   Οὐ γὰρ ἀγνοῶ τοῦθ' ὅτι
[10]   βούλωνται παραχρῆμ' ἐποίησαν· τῇ δὲ  τιμῇ   καὶ τῇ βεβαιότητι τὰς παρὰ
[40]   τῷ δὲ ῥήματι καὶ τῇ  τιμῇ   τὴν ἀτέλειαν ἔχοντα, οὐχὶ τὴν
[100]   πολὺ τοῦ Σόλωνος ἀποστατεῖς τῇ  γνώμῃ;   (Πάνυ τοίνυν σπουδῇ τις ἀπήγγελλέ
[110]   ὧν ἂν νόμοι μὴ ὦσι,  γνώμῃ   τῇ δικαιοτάτῃ κρινεῖν. Καλῶς. Τὸ
[160]   τῶν καθημένων ὑμῶν ἑνὸς ἑκάστου  γνώμῃ   φιλανθρωπία πρὸς φθόνον καὶ δικαιοσύνη
[50]   ἐξ ἀρχῆς τι μὴ δοῦναι  γνώμῃ   χρησαμένων ἔργον ἀνθρώπων ἐστί· τὸ
[50]   δοῦναι ταῦτ' ἐξεῖναι νόμον τεθήκαμεν.  (Νὴ   Δί' ἀνάξιοι γάρ τινες τῶν
[20]   νόμον ἡμῖν προσέσται χορηγός. ~Ἀλλὰ  νὴ   Δί' εἰς τὰς τῶν μετοίκων
[0]   δοῦναι, ἐάν τῳ βούληται. (Ἀλλὰ  νὴ   Δι' ἐκεῖν' ἂν ἴσως εἴποι
[30]   ψήφισμ' ὑπὲρ ἡμῶν γράφων; (Ὅτι  νὴ   Δί' ἦσάν τινες τῶν εὑρημένων
[50]   Οὐκ ἄρ' ὀρθῶς βουλευσόμεθα. (Ἀλλὰ  νὴ   Δί' οὗτοι μόνοι τοῦτο πείσονται,
[160]   καὶ τὰ μέλλοντ' ᾔδεις; (Ὅτι  νὴ   Δία πόρρω τοῦ τι τοιοῦτον
[70]   τῶν ἐκείνῳ δοθέντων. (Εἶεν. Ἀλλὰ  νὴ   Δία τὸν παῖδα τὸν Χαβρίου
[150]   αὑτὸν παρέσχηκεν, ὡς ἔμοιγε δοκεῖ  νὴ   τοὺς θεούς, μᾶλλον ἂν παραινέσαιμ'
[120]   φαίνηται, ταύτην παρὰ τοῦ δήμου  λαμβάνῃ   τὴν δωρειάν. (Ἀλλὰ μὴν ὑπὲρ
[160]   μνησθ' ἃν ὑμῖν ἐξ ἑκατέρου  φανῇ,   ἵν' ἕλησθε τὰ κρείττω. (Ἂν
[120]   ἀτέλεια τῶν γ' ἱερῶν ἐστιν  δεδομένη.   Ἵνα δ' εἰδῆθ' ὅτι ταῦτα
[50]   (Ἐπειδὴ δ' πρὸς Λακεδαιμονίους  εἰρήνη   μετὰ ταῦτ' ἐγένετο, ἐπ'
[120]   δὲ καὶ ὧν ἂν ἐν  εἰρήνῃ   τις καὶ πολιτείᾳ δύναιτ' ἐφικέσθαι,
[70]   καὶ ὡς Γοργώπαν ἀπέκτεινεν ἐν  Αἰγίνῃ,   καὶ ὅσ' ἐν Κύπρῳ τρόπαι'
[160]   ἰδίᾳ μεθέξει τῆς δόξης τῶν  κοινῇ   γνωσθέντων. Οὐ γὰρ ἀγνοεῖ τοῦτ'
[50]   νόμοις τισὶ καὶ δόξαις διώρισται·  κοινῇ   δ' πόλις καὶ
[10]   ὑπάρξαι τῆς ὁμονοίας σημεῖον ἀξιούντων,  κοινῇ   διαλῦσαι τὰ χρήματα, φασὶ τὸν
[160]   Μηδ' ἂν τοιοῦτοί τινες γένωνται,  Λεπτίνη;   Εἰ τὰ πρὸ τοῦ κατεμέμφου,
[140]   οὐ βούλομαι. (Μηδὲν οὖν φιλονίκει,  Λεπτίνη,   μηδὲ βιάζου τοιοῦτον δι' οὗ
[120]   ταύτην, τίν' ἔχει λοιπὴν δωρειάν,  Λεπτίνη;   Οὐδεμίαν δήπου. Μὴ τοίνυν διὰ
[20]   τοῖς πολλοῖς σός,  Λεπτίνη,   ποιεῖ νόμος, εἰ μιᾶς
[60]   Πότερον οὖν μᾶλλον ἔδεισ'  Λεπτίνη,   τοὺς ἐχθρούς, εἰ δύνασαι, πεῖσαι
[160]   γνώμῃ φιλανθρωπία πρὸς φθόνον καὶ  δικαιοσύνη   πρὸς κακίαν καὶ πάντα τὰ
[70]   τὴν ἀξίαν εἰπεῖν, πολλή τ'  αἰσχύνη   λέγοντος ἐμοῦ ταῦτ' ἐλάττω φανῆναι
[100]   μηδὲν διδόναι, μηδ' ἂν ὁτιοῦν  πράξῃ,   τοιοῦτόν τι λέγειν αὐτοὺς παρεσκευάσθαι,
[20]   λῃτουργίας εἰσποιεῖ πολλούς. Ἀλλ' ἐὰν  δείξῃ   πέντε, ἐγὼ ληρεῖν ὁμολογῶ. Θήσω
[50]   τοῦτο δ' οὐ γένει καὶ  δόξῃ   κρινόμενον ἴδοι τις ἄν, ἀλλ'
[30]   ἀφῃρημένους αὐτὸν καὶ μηδ' ἂν  μεταδόξῃ   ποτὲ ψηφισαμένους ἐξεῖναι δοῦναι; Ἆρ'
[30]   τῶν εὑρημένων ἀνάξιοι. Ἐὰν οὖν  εἴπῃ   πρὸς ταῦτ' ἐκεῖνος Καὶ γὰρ
[110]   προσήκοντα πράγματα τοὺς λόγους μετα  φέρῃ,   δυσχερεῖς ἀνάγκη φαίνεσθαι. (Ὡς δὲ
[140]   παρεσκευάσθαι δόξαι, οὕτως, ἄν τις  ἀναιρῇ   τὰς τιμὰς τῶν εὐεργεσιῶν, οὐδὲν
[160]   γ' ἄνδρες Ἀθηναῖοι· ἀλλὰ  χρή   γ' ἀνθρώπους ὄντας τοιαῦτα καὶ
[120]   ἀσεβέστατον ἔργον καὶ δεινότατον πράξουσιν;  Χρὴ   γάρ, ὡς γοῦν ἐμοὶ δοκεῖ,
[100]   γερουσίαν ἐγκριθῇ παρασχὼν αὑτὸν οἷον  χρή,   δεσπότης ἐστὶ τῶν πολλῶν. Ἐκεῖ
[50]   ἐδέοντο. Εἶτα ταῦτα νῦν εἰ  χρὴ   κύρι' εἶναι σκοποῦμεν; Ἀλλ'
[150]   ταῖς εὐεργεσίαις δωρειὰς ζηλώσαντες  χρὴ   πράττειν προέλοιντο, τί κωλύει μεγίστην
[0]   τὸν τούτων λόγον εἰσίν, τί  χρὴ   προσδοκᾶν ἔσεσθαι τότε, ὅταν παντελῶς
[150]   ὃς διαρρήδην λέγει Μηδὲ ὡς  χρὴ   τίμημ' ὑπάρχειν ἐπὶ κρίσει πλέον
[110]   ἡμῶν πρώτων καταδειχθῇ τοιοῦτον ἔργον;  (Χρὴ   τοίνυν, ἄνδρες Ἀθηναῖοι, κἀκεῖν'
[50]   ἀκούσειεν ὡς Ἀθηναῖοι σκοποῦσιν εἰ  χρὴ   τοὺς εὐεργέτας ἐᾶν τὰ δοθέντ'
[30]   Εἶθ' ὑμεῖς ἔτι σκοπεῖτ' εἰ  χρὴ   τοῦτον ἐξαλεῖψαι, καὶ οὐ πάλαι
[70]   τῶν διδαξόντων ὡς ἀφελέσθαι τι  χρὴ   τῶν ἐκείνῳ δοθέντων. (Εἶεν. Ἀλλὰ
[140]   ἰδίᾳ τισίν, οἷς ἀηδῶς ἔχει,  ἐπηρεάσῃ,   τῆς πόλεως ἀφέλησθε καὶ ὑμῶν
[20]   πάντα τὸν χρόνον σωτηρία  πάσῃ   τῇ πόλει. (Ὥσθ' ὅσον ἐνθάδ'
[40]   βέλτιον προῆγε, τοὺς δ' ἐν  ἁπάσῃ   καθεστάναι δοκοῦντας εὐδαιμονίᾳ πάντα ταῦτ'
[150]   ἐξεῖναι ἀποκτιννύναι, κἂν οὕτω τις  δράσῃ,   καθαρὸν διώρισεν εἶναι. Εἶτ' ἀποκτεῖναι
[100]   μέσον καταθεὶς τὴν ὠφέλειαν ἐφάμιλλον  ποιήσῃ   τὸ ποιεῖν ἀλλή λους εὖ,
[150]   ἕν, ὁπότερον ἂν τὸ δικαστήριον  τιμήσῃ,   παθεῖν ἀποτεῖσαι· ἀμφότερα δὲ
[100]   παῖδες ὦσι γνήσιοι, οὐχ ἵν'  ἀποστερήσῃ   τοὺς ἐγγυτάτω γένει τῆς ἀγχιστείας,
[130]   τις ὑποσχόμενός τι τὸν δῆμον  ἐξαπατήσῃ,   κρίνειν, κἂν ἁλῷ, θανάτῳ ζημιοῦν.
[100]   τὴν βουλὴν δικαστήριον  ἐξαπατήσῃ,   τὰ ἔσχατα πάσχειν. Ἐγγυώμεθα, ὑπισχνούμεθα·
[150]   τῷ μέτρῳ, ἀλλ' ἐάν τις  ἀπαιτήσῃ   χάριν ὑμᾶς, Ἄτιμος ἔστω φησὶ
[40]   τὴν ἀτέλειαν ἀφαιρήσεσθε οὐδὲ γὰρ  οὔσῃ   χρώμενος φαίνεται, ἀλλὰ τὸ πιστεύειν
[70]   Ἀθηναῖοι, μηδεὶς φθόνῳ τὸ μέλλον  ἀκούσῃ,   ἀλλ' ἂν ἀληθὲς σκοπείτω,
[30]   τοιοῦτον περὶ ὑμᾶς γεγενημένον, ἐὰν  ἀκούσῃ   νόμῳ τὴν ἀτέλειαν ὑμᾶς ἀφῃρημένους
[60]   δώσειν τοῖς ἐχθροῖς, ἂν δὲ  κατορθώσῃ,   τὰς χάριτας παρ' ὑμῶν ἀπίστους
[10]   ἐποίησαν· τῇ δὲ τιμῇ καὶ  τῇ   βεβαιότητι τὰς παρὰ τῶν δήμων
[90]   δὶς δοκιμασθέντας ἄρχειν, ἔν τε  τῇ   βουλῇ καὶ παρ' ὑμῖν ἐν
[0]   ταῦτα ηδὲ τὸ λοιπὸν ἐξεῖναι  τῇ   βουλῇ μηδὲ τῷ δήμῳ μήτε
[100]   οὐ πολὺ τοῦ Σόλωνος ἀποστατεῖς  τῇ   γνώμῃ; (Πάνυ τοίνυν σπουδῇ τις
[90]   κατ' αὐτὸ τοῦτ' ἔνοχον εἶναι  τῇ   γραφῇ, ἐὰν ἐναντίος τοῖς
[30]   μὲν δήπου Λεύκων ξένος,  τῇ   δὲ παρ' ὑμῶν ποιήσει πολίτης·
[10]   ὃν ἂν βούλωνται παραχρῆμ' ἐποίησαν·  τῇ   δὲ τιμῇ καὶ τῇ βεβαιότητι
[150]   δεινὸς εἰπεῖν. Πολὺ τοίνυν κάλλιον  τῇ   δεινότητι ταύτῃ χρῆσθαι ἐπὶ τὸ
[150]   ἄν τις ἀμύνων τι πάθῃ  τῇ   δημοκρατίᾳ, τὰς αὐτὰς δώσειν δωρειὰς
[110]   ἂν νόμοι μὴ ὦσι, γνώμῃ  τῇ   δικαιοτάτῃ κρινεῖν. Καλῶς. Τὸ τοίνυν
[10]   τοῦτ' ἀφαιρεῖται νῦν τῷ νόμῳ.  Τῇ   μὲν γὰρ χρείᾳ τῇ τῶν
[100]   γε καὶ δεῖ, ἀλλ'  τῇ   παρ' ἐκείνοις πολιτείᾳ συμφέρει, ταῦτ'
[70]   αἴτιος ὤν, αἰσχροῦ δ' οὐδενὸς  τῇ   πόλει, ἄξιος εἶναι ἀποστερηθῆναι τὴν
[50]   ἐν Κορίνθῳ, τῶν ἐν  τῇ   πόλει βουλευσαμένων μετὰ τὴν μάχην
[150]   ὅπως μηδεὶς φόνος ἐν  τῇ   πόλει γενήσεται· ἀλλ' ἀναμνησθέντες τῶν
[150]   λῃτουργίας. Ἐγὼ δ' εἰ πολλοῦ  τῇ   πόλει Δεινίας ἄξιον αὑτὸν παρέσχηκεν,
[10]   ἕν τι τῶν πρότερον πεπραγμένων  τῇ   πόλει διεξελθών. Λέγονται χρήμαθ' οἱ
[20]   οὐδέν. Χωρὶς δὲ τούτων νυνὶ  τῇ   πόλει, δυοῖν ἀγαθοῖν ὄντοιν, πλούτου
[20]   ἀτελῆ. Σκεψώμεθα δὴ τί τοῦτο  τῇ   πόλει, ἐὰν ἅπαντες οὗτοι λῃτουργῶσιν·
[110]   μηδένα φήσει, συναχθεσθείην ἂν ἔγωγε  τῇ   πόλει, εἰ μηδεὶς ἐν ἅπαντι
[20]   γε μὴ εἶναι χρήματα κοινὰ  τῇ   πόλει, ἐκεῖν' ὑμᾶς δεῖ σκοπεῖν,
[20]   κοινῷ μὲν μηδ' ὁτιοῦν ὑπάρχει  τῇ   πόλει, ἰδίᾳ δέ τινες πλουτήσους
[150]   ὅτι καὶ παρανομίας δόξαν αἰσχίστην  τῇ   πόλει καταλείπει. Ἴστε γὰρ δήπου
[120]   Ἐγὼ δ' ὑπὲρ ὧν μὲν  τῇ   πόλει καταλείπειν φήσει, τοσοῦτο λέγω·
[110]   Ἀθηναῖοι, κατὰ πόλλ' ἀσύμφορον εἶναι  τῇ   πόλει λέγεσθαι, πρὸς δὲ καὶ
[0]   μὲν εἵνεκα τοῦ νομίζειν συμφέρειν  τῇ   πόλει λελύσθαι τὸν νόμον, εἶτα
[20]   εὐπορίαν εἰς ταῦθ' ὑπάρχειν πλείστην  τῇ   πόλει, πάντες ἂν ὁμολογήσειαν· παρὰ
[10]   νόμος ταύτην ἀντὶ καλῆς αἰσχρὰν  τῇ   πόλει περιάπτει, καὶ οὔτε τῶν
[160]   προσήκει δόξετ' ἐγνωκέναι, καὶ  τῇ   πόλει τὰ κράτιστ' ἔσεσθ' ἐψηφισμένοι,
[50]   παρέσχον, καὶ λέγοντες συμφέρει  τῇ   πόλει τῇ ὑμετέρᾳ καὶ πράττοντες·
[130]   διὰ τοῦ νόμου κυρίου γενομένου  τῇ   πόλει. Τί οὖν τοῦτ' ἔστιν;
[60]   πάλιν περὶ τῆς ἡγεμονίας ἐποίησε  τῇ   πόλει τὸν λόγον πρὸς Λακεδαιμονίους
[20]   τὸν χρόνον σωτηρία πάσῃ  τῇ   πόλει. (Ὥσθ' ὅσον ἐνθάδ' ἀφίετε,
[60]   τῶν πάντων αὐτῷ τοῦτ' ἐν  τῇ   στήλῃ γέγραπται· Ἐπειδὴ Κόνων φησὶν
[120]   λῃτουργεῖν; Αὐτὸς γὰρ οὑτωσὶ τἀναντία  τῇ   στήλῃ γεγραφώς, ἂν τοῦτο λέγῃ,
[40]   κεκτημένον, τῷ δὲ ῥήματι καὶ  τῇ   τιμῇ τὴν ἀτέλειαν ἔχοντα, οὐχὶ
[140]   μὲν ἦν ἀμάρτυρα, ταῦτ' ἐπὶ  τῇ   τοῦ δήμου προφάσει διὰ σοῦ
[10]   νόμῳ. Τῇ μὲν γὰρ χρείᾳ  τῇ   τῶν εὑρισκομένων τὰς δωρειὰς οἱ
[160]   πρὸς ἡμᾶς ἀγωνίζεται, ἐν δὲ  τῇ