Alphabétiquement     [«   »]
τοῖς 71
τοῖσδ 1
τολμᾷ 1
τὸν 111
τόνδ 1
τόνδε 2
τόπον 2
Fréquences     [«    »]
107 ἂν
109 δ
110 δὲ
111 τὸν
141 μὲν
198 τῶν
398 καὶ
HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Démosthène, Contre Leptine (discours complet)

τὸν


Paragraphes
[140]   κέκτησθε καλήν· μηδ' ὑπολαμβάνετ' εἶναι  τὸν   ἀγῶνα τόνδ' ὑπὲρ ἄλλου τινὸς
[60]   εἰ ἄρ' ἄξιον, καταμεμψαμένους  τὸν   ἄνδρα τὰ πεπραγμένα, ἄκυρόν
[150]   γίγνεσθαι, καὶ γράφων χέρνιβος εἴργεσθαι  τὸν   ἀνδροφόνον, σπονδῶν, κρατήρων, ἱερῶν, ἀγορᾶς,
[50]   τὸν αὐτὸν τρόπον νομίζω πόλει  τὸν   ἄξιον ἐξεταστέον εἶναι καὶ ἰδιώτῃ·
[70]   εἰσήγγελλον οὗτοι, καὶ εἰ ἑάλω,  τὸν   ἅπαντ' ἂν ἀπωλώλει χρόνον. ~Ἐπειδὴ
[70]   οὗ ἑκάστην, καὶ τῶν πόλεων  τὸν   ἀριθμὸν καὶ τῶν χρημάτων τὸ
[20]   οἰκούντων Ἀθήνησιν, ἀφαιρεῖται καὶ Λεύκωνα  τὸν   ἄρχοντα Βοσπόρου καὶ τοὺς παῖδας
[140]   δ' οὐκ ἐῶσι δὶς πρὸς  τὸν   αὐτὸν περὶ τῶν αὐτῶν οὔτε
[50]   ὑμᾶς εἰπεῖν. Ἐγὼ γὰρ οὐ  τὸν   αὐτὸν τρόπον νομίζω πόλει τὸν
[60]   ἐστιν ὑπήκοα, ὑμῖν δ' ἐχθρά,  τὸν   αὐτὸν τρόπον ὅνπερ Θάσος
[0]   ἐκεῖνό γ' ἔνεστιν εἰπεῖν, ὡς  τὸν   αὐτὸν τρόπον, ὅνπερ τοὺς ἔχοντας
[50]   μὲν οὖν εὖ πάσχειν δέῃ,  τὸν   βουλόμενον εὖ ποιεῖν ἡμᾶς ἐάσομεν,
[10]   ἃν λάβῃ τις ἔχειν ὑπῆρχε  τὸν   γοῦν ἄλλον χρόνον. (Ὁ τοίνυν
[100]   εὐεργετῶν, τῷ δεῖνι μεμφόμενος καὶ  τὸν   δεῖν' ἀνάξιον εἶναι φάσκων, ὧν
[0]   δωρειὰν ἀναξίους ἐνόμιζεν, οὕτω καὶ  τὸν   δῆμον ἀνάξιον ἡγεῖτο κύριον εἶναι
[0]   ὅτι διὰ τὸ ῥᾳδίως ἐξαπατᾶσθαι  τὸν   δῆμον, διὰ τοῦθ' οὕτως ἔθηκε
[10]   κοινῇ διαλῦσαι τὰ χρήματα, φασὶ  τὸν   δῆμον ἑλέσθαι συνεισενεγκεῖν αὐτὸν καὶ
[130]   ἔχειν, ἄν τις ὑποσχόμενός τι  τὸν   δῆμον ἐξαπατήσῃ, κρίνειν, κἂν ἁλῷ,
[100]   ὑμῖν, ἐάν τις ὑποσχόμενός τι  τὸν   δῆμον τὴν βουλὴν
[30]   νόμος προάγει, ὃς ἀπιστότερον  τὸν   δῆμον καθίστησ' ἑνὸς ἀνδρός. (Μὴ
[30]   ἐγὼ τοὺς χρηστοὺς ἀφειλόμην, ἀλλὰ  τὸν   δῆμον νομίζων χρηστὸν πάντας ἔχειν
[150]   ἀπεχθάνεσθαί τισι δεῖ, τοῖς ἀδικοῦσι  τὸν   δῆμον, οὐ τοῖς ἀγαθόν τι
[100]   συνιέναι; Ὃς ἔρημον ποιεῖς  τὸν   δῆμον τῶν φιλοτιμησομένων, προλέγων καὶ
[40]   πρὸ τῶν τριάκοντα μικρὸν σπανίζοντα  τὸν   δῆμον χρημάτων, τάλαντον ἔδωκεν αὐτὸς
[90]   τοίνυν Λεπτίνην μὴ πρότερον τιθέναι  τὸν   ἑαυτοῦ νόμον πρὶν τοῦτον ἔλυσε
[30]   σίτῳ χρώμεθα. Πρὸς τοίνυν ἅπαντα  τὸν   ἐκ τῶν ἄλλων ἐμπορίων ἀφικνούμενον
[130]   ἐξαρκέσει τοῖς τὰ τοιαῦτα πολιτευομένοις  τὸν   ἐκείνου δοῦλον Λυκίδαν πρόξενον ὑμέτερον
[0]   ἡμᾶς εἶναι, ἀλλὰ δι' οὗ  τὸν   ἐξαπατῶντα τιμωρησόμεθα. (Εἰ τοίνυν τις
[0]   ἐνιαυτὸν διαλιπὼν ἕκαστος λῃτουργεῖ, ὥστε  τὸν   ἥμισύν ἐστ' ἀτελὴς τοῦ χρόνου.
[80]   ἐκεῖνον, ὑμᾶς δ' ἀκούσαντες ἑλέσθαι  τὸν   κρείττω. ~Οὐ γὰρ ᾤετο δεῖν
[30]   ἀλλὰ διὰ τὸ κύριον ὄντα  τὸν   Λεύκων' αὐτοῦ τοῖς ἄγουσιν Ἀθήναζε
[110]   διώκοιτε; Εἰ γὰρ καὶ κατὰ  τὸν   λογισμὸν ἐκεῖνα φανείη βελτίω, τῆς
[50]   τουτὶ γὰρ παρὰ πάντ' ἔσται  τὸν   λόγον αὐτοῖς. Ἔπειτ' ἐκεῖν' ἀγνοεῖν
[20]   δὲ τοῦτο μὴ ποιοῦσιν, οὐδὲ  τὸν   λόγον αὐτοῖς τοῦτον λεκτέον. (Καὶ
[120]   προσῆκεν. ~Οἴομαι τοίνυν καὶ τοῦτον  τὸν   λόγον Λεπτίνην ἐρεῖν, ὡς τὰς
[0]   τὴν πολιτείαν ὑμᾶς κατὰ τοῦτον  τὸν   λόγον; Οὐ γὰρ ἔστ' ἐφ'
[60]   τῆς ἡγεμονίας ἐποίησε τῇ πόλει  τὸν   λόγον πρὸς Λακεδαιμονίους εἶναι. (Καὶ
[90]   δὲ τοῦ πῶς τεθήσεται ποιεῖται  τὸν   λόγον. ~Πρῶτον μὲν τοίνυν εἰσὶν
[110]   τοὐπίγραμμα. Ἐγὼ δ' ἡγοῦμαι τοῦτον  τὸν   λόγον, ἄνδρες Ἀθηναῖοι, κατὰ
[80]   εἴτ' ἐπιτήδειοι πάσχειν ἔστ' εὖ  τὸν   λοιπὸν χρόνον εἴτε μή; (Λαβὲ
[110]   τῆς γνώμης πρὸς ἅπαντ' ἀνενέγκατε  τὸν   νόμον. (Ἆρ' οὖν δίκαιον,
[150]   αὐτοὺς παραβαίνειν ἕτερον. Ἀνάγνωθι λαβὼν  τὸν   νόμον αὐτοῖς ὃν λέγω. ΝΟΜΟΣ.
[100]   δι' ὧν, ἂν βούληται, θεῖναι  τὸν   νόμον αὐτὸν ἀναγκάσει. Ἔπειτ' ἐγγυώμεθ'
[90]   λόγον λέγω μόνον, ἀλλὰ καὶ  τὸν   νόμον αὐτὸν ὅν φημι δείξω,
[90]   γὰρ ἐξαπάτης εἵνεκα παραγεγράφθαι τοῦτον  τὸν   νόμον, ἐὰν δ' ὃν αὐτὸς
[140]   σπουδάζων καὶ διατεινόμενος κύριον ποιεῖν  τὸν   νόμον, ἐγὼ μὲν οὐκ ἔχω
[100]   ἀλλ' ἰδίᾳ κατὰ τόνδε κριθήτω  τὸν   νόμον. Εἰ δὲ ταῦτα λόγους
[50]   ὅσοι πεποιηκότες ὑμᾶς εὖ διὰ  τὸν   νόμον, εἰ μὴ λυθήσεται, τὰ
[120]   ἀλλ' ὑπὲρ τοῦ πονηρὸν ἔθος  τὸν   νόμον εἰσάγειν καὶ τοιοῦτον δι'
[0]   νομίζειν συμφέρειν τῇ πόλει λελύσθαι  τὸν   νόμον, εἶτα καὶ τοῦ παιδὸς
[140]   (Πολλὰ δὲ θαυμάζων Λεπτίνου κατὰ  τὸν   νόμον, ἓν μάλιστα τεθαύμακα πάντων,
[100]   ἄλλον εἴ τινα βούλεται, θήσειν  τὸν   νόμον. Ἔστι δὲ δήπου νόμος
[10]   ὑμῖν ἀκολουθῆσαι περὶ τοῦ λῦσαι  τὸν   νόμον ὑμᾶς τούτῳ περὶ
[90]   ἐπείσθητε, ὡς ἐγὼ νομίζω, θέσθαι  τὸν   νόμον· ἡμεῖς δ' ἄνδρες
[10]   τούτων μὲν οὐδετέρων οὐδεὶς διὰ  τὸν   νόμον ἡμῖν προσέσται χορηγός. ~Ἀλλὰ
[90]   ὅν φημι δείξω, λαβέ μοι  τὸν   νόμον καθ' ὃν ἦσαν οἱ
[0]   πονηρὸν εἶναι, τοσούτῳ λῦσαι  τὸν   νόμον κάλλιον θέσθαι. (Οὐ
[50]   ὅσην ἂν κακίαν τῶν θεμένων  τὸν   νόμον καταγνοίη, οἳ παρὰ μὲν
[160]   καθ' ἓν τοῦτον ἔχειν καλῶς  τὸν   νόμον μηδὲ συμφέρειν ὑμῖν· ἀλλ'
[90]   κωλύσετ' ἔχειν τὴν δωρειάν. Λέγε  τὸν   νόμον. ΝΟΜΟΣ. (Ἀκούετ' ἄνδρες
[90]   κειμένοις νόμοις. Λαβὲ δ' αὐτὸν  τὸν   νόμον. ΝΟΜΟΣ. (Οὔκουν ἐναντίον,
[90]   ἑαυτοῦ καταλείπων ὅτι παρανομεῖ τουτονὶ  τὸν   νόμον, ὅμως ἐνομοθέτει, καὶ ταῦθ'
[130]   ὁτιοῦν ἐγκαλοῦσίν τινι, γράφεσθαι κατὰ  τὸν   νόμον ὃν παρεισφέρομεν νῦν ἡμεῖς,
[150]   ἓν ἑκάστῳ τίμημ' ὑπάρχει διὰ  τὸν   νόμον, ὃς διαρρήδην λέγει Μηδὲ
[160]   Οὐκ ἔνι τοῦτον ἔχειν καλῶς  τὸν   νόμον, ὃς περὶ τῶν παρεληλυθότων
[90]   εἶναι βελτίω καὶ δικαιότερον τόνδε  τὸν   νόμον οὗ τέθεικεν αὐτός, ὑπὲρ
[130]   δὲ μηδενὸς ὄντος τοιούτου  τὸν   νόμον ποιήσετε κύριον, δόξετε φθονήσαντες,
[80]   τοίνυν ἀδικήσετε, εἰ μὴ λύσετε  τὸν   νόμον, πρὸς πολλοῖς ἄλλοις, οὓς
[10]   πρᾶξαι. Τὸ δὲ τοῦ θέντος  τὸν   νόμον, τὰ μὲν ἄλλ' ἔγωγ'
[0]   δῆμον, διὰ τοῦθ' οὕτως ἔθηκε  τὸν   νόμον. Τί οὖν κωλύει πάντ'
[40]   παρ' ὑμῖν αὐτοῦ, κατὰ δὲ  τὸν   νόμον τοῦτον, ἐάν τις ἐπ'
[20]   εἰδέναι πάντας, ὅμως δὲ καὶ  τὸν   νόμον ὑμῖν αὐτὸν ἀναγνώσεται. Λαβὲ
[80]   λέγεται παρ' ἡμῶν ἕνεκα, ἀναγνώσεται  τὸν   νόμον ὑμῖν ὃν παρεισφέρομεν γράψαντες
[10]   δίκαια ποιῆσαι τοῖς εὐεργέταις, λύσασι  τὸν   νόμον, ψεύδεσθαι μᾶλλον αἱρήσεσθε; Ἐγὼ
[90]   Προσέχετ' ἄνδρες δικασταί, τούτοις ἀναγιγνωσκομένοις  τὸν   νοῦν. Λέγε. ΝΟΜΟΣ. (Ἐπίσχες. Τοῦτο
[160]   δεῖν ὑμᾶς σπουδάζειν καὶ προσέχειν  τὸν   νοῦν, ὅπως μὴ βιασθῆθ' ἁμαρτάνειν.
[70]   δοθέντων. (Εἶεν. Ἀλλὰ νὴ Δία  τὸν   παῖδα τὸν Χαβρίου περιίδωμεν ἀφαιρεθέντα
[60]   τὰς στήλας ταύτας κυρίας ἐᾶν  τὸν   πάντα χρόνον, ἵν' ἕως μὲν
[110]   δεσποτείας εἰσί, κἂν ἀποκτεῖναι βούλεσθαι  τὸν   παρ' ἡμῖν τούτων τι κατασκευάσαντα,
[90]   ψήφῳ τοῦ τούτου νόμου λυθέντος  τὸν   παρεισενεχθέντα κύριον εἶναι σαφῶς
[160]   ἂν ὑμῖν δοκῇ δώσει κατὰ  τὸν   παρεισενηνεγμένον νόμον· δὲ πόλις
[50]   πατρίδα αἴτιοι τοῦ γενέσθαι σύμμαχον  τὸν   περὶ Θρᾴκην τόπον ὑμῖν ἐγένοντο;
[20]   νόμον ὑμῖν αὐτὸν ἀναγνώσεται. Λαβὲ  τὸν   περὶ τῶν τριηραρχιῶν νόμον καὶ
[10]   οὗτος ἀφαιρεῖται. Τῶν γὰρ εἰς  τὸν   πόλεμον καὶ τὴν σωτηρίαν τῆς
[20]   ἐν ταῖς εἰσφοραῖς συντελοῦσιν εἰς  τὸν   πόλεμον, οἱ δ' ἐφικνούμενοι τοῦ
[20]   οὐδὲ τῶν εἰσφορῶν τῶν εἰς  τὸν   πόλεμον. Οὔκουν πολλὰ κεκτημένος,
[20]   παρὰ δὲ τὰς τῶν εἰς  τὸν   πόλεμον παρασκευῶν ἀφθονίας πάντα τὸν
[120]   ἱερῶν; Τῶν μὲν γὰρ εἰς  τὸν   πόλεμον πασῶν εἰσφορῶν καὶ τριηραρχιῶν
[60]   μὲν εὖ πάσχειν συκοφάντην ἂν  τὸν   ταῦτα λέγονθ' ἡγοῖσθε, ἐπὶ τῷ
[100]   Σόλωνός ἐστι, μὴ λέγειν κακῶς  τὸν   τεθνεῶτα, μηδ' ἂν ὑπὸ τῶν
[30]   οἴεσθ' ἄνδρες Ἀθηναῖοι, τοῦτον  τὸν   τοιοῦτον περὶ ὑμᾶς γεγενημένον, ἐὰν
[70]   αὔτ' ἐποίησεν. Οὐ τοίνυν ἄξιον  τὸν   τοιοῦτον ὑφ' ὑμῶν ἀδικηθῆναι, οὐδ'
[30]   οὐ γὰρ μόνον διὰ τὸ  τὸν   τόπον τοῦτον σῖτον ἔχειν πλεῖστον
[150]   οὔτε δικαίως οὔθ' ὁπωσοῦν διὰ  τὸν   τούτου νόμον; (Μηδαμῶς, ἄνδρες
[140]   Διὰ γὰρ τὸ τελευτῆσαι Βάθιππον  τὸν   τουτουὶ πατέρ' Ἀψεφίωνος, ὃς αὐτὸν
[0]   φαῦλοι καὶ ἀνάξιοί τινες κατὰ  τὸν   τούτων λόγον εἰσίν, τί χρὴ
[160]   Δίων' ἐλθόντ' ἐφ' αὑτὸν ἐκβαλεῖν  τὸν   τριήρεις πολλὰς καὶ ξένους καὶ
[120]   εἰδῆθ' ὅτι ταῦτα τοῦτον ἔχει  τὸν   τρόπον, λαβέ μοι πρῶτον μὲν
[90]   δεῖν Σόλων, τοῦτον  τὸν   τρόπον προστάξας νομοθετεῖν, τοὺς μὲν
[90]   γάρ τοι τότε μέν, τέως  τὸν   τρόπον τοῦτον ἐνομοθέτουν, τοῖς μὲν
[40]   τὸ καθ' αὑτόν. (Τοῦτον μέντοι  τὸν   τῷ μὲν ἔργῳ παρὰ τοὺς
[80]   πεπραγμένα φαίνοισθ' εὐνοϊκῶς διακείμενοι πρὸς  τὸν   υἱὸν αὐτοῦ, ἀλλὰ καὶ διὰ
[80]   νικᾶν, ταῦθ' ἡμεῖς ἀφελώμεθα  τὸν   υἱὸν αὐτοῦ; Καὶ τί φήσομεν,
[100]   θήσομεν ἡμεῖς. Κάλλιον δὲ δήπου  τὸν   ὑφ' ὑμῶν κριθέντα καλῶς ἔχειν
[70]   Ἀλλὰ νὴ Δία τὸν παῖδα  τὸν   Χαβρίου περιίδωμεν ἀφαιρεθέντα τὴν ἀτέλειαν,
[140]   δι' πάλαι παρὰ πάντα  τὸν   χρόνον πόλις εὐδοξεῖ, ταῦτ'
[20]   τὸν πόλεμον παρασκευῶν ἀφθονίας πάντα  τὸν   χρόνον σωτηρία πάσῃ τῇ
[60]   ἐχρήσανθ' οἱ ἄνδρες οὗτοι, πάντα  τὸν   χρόνον κυρίας αὐτοῖς γεγενημένας, τὰς
[20]   τριάκοντ' ἄνθρωποι πλείους παρὰ πάντα  τὸν   χρόνον λῃτουργήσωσιν ἡμῖν, τοὺς ἅπαντας
[20]   ἐκεῖν' οἶμαι. Νῦν μέν γε  τὸν   χρόνον, ὃν ἂν τούτων ἕκαστος
[120]   ἀξιοῦντες ἔχειν, οἱ δὲ φενακίζειν  τὸν   ὡς καταλείπεται λέγοντά τι αὐτοῖς.




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 18/05/2007