HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Démosthène, Contre Leptine (discours complet)

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


α  =  231 formes différentes pour 676 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Paragraphes
[90]   νῦν ὅδ' ἀντεισφέρει νόμῳ, ἀλλ'     τ' ἐδώκατε, κύρια, καὶ πρόφασις
[140]   ὡς ἀποδοῦναι δεῖ γράφων, καὶ     τις παρὰ τοῦ δήμου κεκόμισται,
[90]   τοῦ τούτου νόμου γεγράμμεθα, εἶθ'     φαμεν δεῖν ἀντὶ τούτων τεθῆναι.
[120]   ὡς φαύλων ἐκείνους ἀφαιροῦ, δι'     δ' αὖ καταλείπειν ἐκείνοις φήσεις,
[70]   νῦν περὶ αὐτοῦ δόξης ὑπαρχούσης·     δ' οὐδαμῶς ἂν εἰπὼν οἴομαι
[90]   οὔτ' ἐὰν λέγῃ, δεῖξαι δυνήσεσθαι·     δὲ πρὸς τοῖς θεσμοθέταις ἔλεγεν,
[140]   ἐκ Κεραμέων καὶ Δεινίας Ἑρχιεύς.     δὴ πρὸς τούτους ὑπολαμβάνοιτ' ἂν
[70]   ἄνδρες Ἀθηναῖοι, τότ' ἐτιμήθη πράξας     διεξῆλθον ἐγώ, ἀλλὰ καὶ ὑπ'
[160]   νῦν· οὐ γὰρ ἄξιον. Ἀλλ'     δίκαι' ἐγνώκατε, ταῦτα φυλάξατε καὶ
[20]   δίδοτ' ἐν τιμῆς μέρει ταῦθ'     καὶ μὴ λαβοῦσιν ἔστιν ἔχειν
[30]   τοσοῦτον ὥστε πεντεκαίδεκ' ἀργυρίου τάλαντα,     Καλλισθένης διῴκησε, προσπεριγενέσθαι. (Τί οὖν
[120]   εἶναι δεινὸν νομίζω. (Εἰ γὰρ     κατὰ μηδέν' ἄλλον ἔχουσι τρόπον
[50]   τοῦτο τὸ ψήφισμ' αὐτοῖς. ΨΗΦΙΣΜΑ.  (Ἃ   μὲν ἐψηφίσασθε τοῖς φεύγουσιν δι'
[140]   καὶ καλῶς ἐποίει. Μὴ τοίνυν     μὲν ἦν ἀμάρτυρα, ταῦτ' ἐπὶ
[110]   (Οὐ γὰρ οἱ μὴ δόντες     μὴ δόκει δεινόν εἰσιν οὐδὲν
[140]   μεγαλοψυχίας ἐπιδείγματα. Μὴ τοίνυν δι'     πάλαι παρὰ πάντα τὸν χρόνον
[70]   ἐκείνου πραχθέντων ἄξι' ἐπαίνου, δι'     πάντα προσήκει μὴ λύειν τὰς
[50]   δὲ λέγειν πρὸς ὑμᾶς ταῦθ'     παρ' ὑμῶν τῶν πρεσβυτέρων αὐτὸς
[130]   καταλείπεται τὸ μὴ ταῦτα ποιεῖν     πονήρ' αὐτὸς ἔκρινεν εἶναι πρότερον.
[160]   θέμενοι τὴν ψῆφον, αὐτοί θ'     προσήκει δόξετ' ἐγνωκέναι, καὶ τῇ
[50]   Λακεδαιμονίους πολέμου παρέσχον, καὶ λέγοντες     συμφέρει τῇ πόλει τῇ ὑμετέρᾳ
[100]   πολλοῦ γε καὶ δεῖ, ἀλλ'     τῇ παρ' ἐκείνοις πολιτείᾳ συμφέρει,
[60]   παρόντος γένωμαι, λαβὲ τὰ ψηφίσμαθ'     τοῖς Θασίοις καὶ Βυζαντίοις ἐγράφη.
[90]   Λαβὲ καὶ λέγε πρῶτον μὲν     τοῦ τούτου νόμου γεγράμμεθα, εἶθ'
[90]   Λέγε. ΝΟΜΟΣ. Ταῦτα μέν ἐσθ'     τοῦ τούτου νόμου διώκομεν ὡς
[90]   ἐπιτήδεια. Τὰ δ' ἑξῆς λέγε,     τούτων εἶναι βελτίω φαμέν. Προσέχετ'
[130]   Ἀθηναῖοι, εἰ καλῶς ὑμῖν ἔχει,     τούτων ἕκαστος ὀκνεῖ τοὺς ἐχθροὺς
[80]   τρόπαι' ἑστήκῃ δῆλα πᾶσιν ἀνθρώποις,     ὑπὲρ ὑμῶν στρατηγῶν ἐκεῖνος ἔστησε,
[60]   τι τῶν ἄλλων χωρίων,     Φιλίππῳ μέν ἐστιν ὑπήκοα, ὑμῖν
[150]   ἐπὶ ταῖς εὐεργεσίαις δωρειὰς ζηλώσαντες     χρὴ πράττειν προέλοιντο, τί κωλύει
[140]   κοσμεῖτε τὰ τῶν ἀγαθῶν ἀνδρῶν  ἔργα.   Καίτοι τοῦτ' ἔστι τοὐπιτήδευμα ζηλούντων
[140]   μὲν τὰ Χαβρίου παρ' ὑμῖν  ἔργα   μεῖζον ἴσχυε τῶν Λεωδάμαντος λόγων,
[60]   ἀνδρῶν οὐκέτ' εἰσίν. Ἀλλὰ τὰ  ἔργα   τὰ πραχθέντ' ἔστιν, ἐπειδήπερ ἅπαξ
[70]   (Εἶεν. Ἀλλὰ νὴ Δία τὸν  παῖδα   τὸν Χαβρίου περιίδωμεν ἀφαιρεθέντα τὴν
[70]   πρώτου· ἡγοῦντο γὰρ οὐ μικρὰν  τυραννίδα   καὶ τοῦτον τὴν Λακεδαιμονίων ἀρχὴν
[10]   τὰ μὲν ἄλλ' ἔγωγ' οὐκ  οἶδα,   οὐδὲ λέγω φλαῦρον οὐδὲν οὐδὲ
[10]   οὐδὲ λέγω φλαῦρον οὐδὲν οὐδὲ  σύνοιδα,   ἐκ δὲ τοῦ νόμου σκοπῶν
[50]   παρασχόντες φίλην ὑμῖν τὴν αὑτῶν  πατρίδα   αἴτιοι τοῦ γενέσθαι σύμμαχον τὸν
[20]   μηδένα εἶναι τριηραρχίας πλὴν τῶν  ἐννέα   ἀρχόντων. (Ὁρᾶθ' ὡς σαφῶς,
[160]   οἷς μηδεὶς ἂν νεμεσήσαι, καὶ  τἀγαθὰ   μὲν προσδοκᾶν καὶ τοῖς θεοῖς
[50]   ἀνθρώπων οἱ πλεῖστοι κτῶνται μὲν  τἀγαθὰ   τῷ καλῶς βουλεύεσθαι καὶ μηδενὸς
[50]   κακοί, ὥστε τούς τ' ἔχοντας  ἀφῃρήμεθα   καὶ τὸ λοιπὸν μηδενὶ δοῦναι
[50]   δ' ἐπράξαμεν πάνθ' ὅσ' ἂν  εὐξαίμεθα,   οὕτως ἀχάριστοι καὶ κακοί, ὥστε
[150]   πρὸς Διός, τί μάλιστ' ἂν  ἀπευξαίμεθα   πάντες, καὶ τί μάλιστ' ἐν
[90]   μὲν τοῦ τούτου νόμου  γεγράμμεθα,   εἶθ' φαμεν δεῖν ἀντὶ
[0]   τι συμβαίνειν ἀνάγκη. (Ἆρ' οὖν  θησόμεθα   νόμον διὰ ταῦτα ηδὲ τὸ
[40]   λόγῳ ταῦτ' ἀκούοντες ὡς ἀναξίων  ἀφαιρησόμεθα,   πῶς οὐχ ὑπέρδεινον ποιήσομεν; (Ὁ
[0]   ἀλλὰ δι' οὗ τὸν ἐξαπατῶντα  τιμωρησόμεθα.   (Εἰ τοίνυν τις ἐάσας ταῦτ'
[0]   ἀλλὰ διδαχθῆναι πῶς τοῦτο μὴ  πεισόμεθα,   καὶ θέσθαι νόμον οὐχ ὃς
[50]   ποιήσαντος σκεψόμεθα; Οὐκ ἄρ' ὀρθῶς  βουλευσόμεθα.   (Ἀλλὰ νὴ Δί' οὗτοι μόνοι
[50]   τότε τὴν ἀξίαν τοῦ ποιήσαντος  σκεψόμεθα;   Οὐκ ἄρ' ὀρθῶς βουλευσόμεθα. (Ἀλλὰ
[80]   ὡς ἀληθῶς ἐπὶ πᾶσι δικαίοις  ποιούμεθα   τοὺς λόγους πάντας οὓς λέγομεν
[40]   ποιησάμενοι τούτων μηδενὸς μνείαν ἀφῃρημένοι  φανούμεθα   τὴν δωρειάν, μηδὲν ἔχοντες ἐγκαλέσαι;
[80]   Ἀθηναῖοι, κἀκεῖνο σκοπεῖν, ὅπως μὴ  φανούμεθα   φαυλότεροι Χίων περὶ τοὺς εὐεργέτας
[100]   ἐξαπατήσῃ, τὰ ἔσχατα πάσχειν. Ἐγγυώμεθα,  ὑπισχνούμεθα·   οἱ θεσμοθέται ταῦτα γραφόντων, ἐπὶ
[0]   ποιήσαντας, προστεθείκαμεν αὐτοῖς, τοῦτ'  ἀφελώμεθα;   Μηδαμῶς· οὔτε γὰρ ἄλλως καλὸν
[80]   ἀποθνῄσκειν νικᾶν, ταῦθ' ἡμεῖς  ἀφελώμεθα   τὸν υἱὸν αὐτοῦ; Καὶ τί
[30]   πάντων ἀνθρώπων ἡμεῖς ἐπεισάκτῳ σίτῳ  χρώμεθα.   Πρὸς τοίνυν ἅπαντα τὸν ἐκ
[100]   ἡμεῖς οὔτε νόμοις οὔτ' ἔθεσιν  χρώμεθα   τοῖς αὐτοῖς οὔτε πολιτείᾳ. (Αὐτὸ
[130]   ἡμεῖς, θέντων ἡμῶν, ὥσπερ  ἐγγυώμεθα   καὶ φαμὲν θήσειν, θέντας
[100]   δικαστήριον ἐξαπατήσῃ, τὰ ἔσχατα πάσχειν.  Ἐγγυώμεθα,   ὑπισχνούμεθα· οἱ θεσμοθέται ταῦτα γραφόντων,
[20]   μηδέν' ἐκ τριηραρχίας ὑπάρξειν ἀτελῆ.  Σκεψώμεθα   δὴ τί τοῦτο τῇ πόλει,
[10]   τοὺς ἀφ' Ἁρμοδίου καὶ Ἀριστογείτονος.  (Σκεψώμεθα   δὴ τίνας ἡμῖν εἰσποιεῖ χορηγοὺς
[160]   πολλάκις οὐκ ἐδιδάχθηθ' ὡς ἔστι  δίκαια,   ἀλλ' ἀφῃρέθηθ' ὑπὸ τῆς τῶν
[100]   ἐπὶ φιλανθρωπίᾳ καὶ τῷ τὰ  δίκαια   βούλεσθαι. Μήτ' οὖν ἐκεῖνοί ποτε
[90]   μαθεῖν ἁπλᾶ καὶ σαφῆ τὰ  δίκαια.   (Καὶ πρὸ τούτων γ' ἐπέταξεν
[90]   σχολὴν σκεψάμενος, ἃν καὶ  δίκαια   καὶ συμφέροντα, ταῦτα νομοθετῇ. Τούτων
[90]   τ' ἐδώκατε, κύρια, καὶ πρόφασις  δικαία   κατὰ τῶν παρακρουσαμένων
[100]   λόγῳ μετὰ τῶν νόμων τὰ  δίκαια   λαμβάνοντες. ~Ὅλως δ' οἶμαι τότε
[10]   ἐξὸν ὑμῖν ἄνευ δαπάνης τὰ  δίκαια   ποιῆσαι τοῖς εὐεργέταις, λύσασι τὸν
[160]   νόμον· δὲ πόλις πιστή,  δικαία,   πρὸς ἅπαντας ἀψευδὴς φανήσεται. Ἐὰν
[140]   ἀκούσατε, καὶ σκοπεῖτ' ἂν ὑμῖν  δίκαια   φαίνηται. Πρῶτον μὲν πρὸς Λεωδάμαντα.
[80]   τάλαντ' ἀπέφηνεν, τοσαῦτα δ' ἔστησε  τρόπαια,   τηνικαῦτα δ' οὐκ ἔσται κύρι'
[50]   Πελοποννησίων ἀνέῳξαν τὰς πύλας ὑμῖν  βίᾳ   τῶν πολλῶν, καὶ μᾶλλον εἵλοντο
[10]   νόμον, καὶ τοῦτο πειράσομαι δεῖξαι  διὰ   βραχέων, ἕν τι τῶν πρότερον
[70]   μὴν κωλύει γ' οὐδὲν κἀμὲ  διὰ   βραχέων ἐπι μνησθῆναι τῶν πεπραγμένων
[140]   γεγενημένου σοι τοῦ ἀγῶνος ἀκινδύνου.  Διὰ   γὰρ τὸ τελευτῆσαι Βάθιππον τὸν
[110]   παρ' ἡμῖν τούτων τι κατασκευάσαντα,  διὰ   δ' ὧν παρ' ἡμῖν
[120]   Λεπτίνη; Οὐδεμίαν δήπου. Μὴ τοίνυν  διὰ   μὲν τοῦ τῶνδε κατηγορεῖν ὡς
[140]   ἀφέλησθε καὶ ὑμῶν αὐτῶν ἣν  διὰ   παντὸς ἀεὶ τοῦ χρόνου δόξαν
[160]   τὰ μέλλοντ' ᾔδεις; (Ὅτι νὴ  Δία   πόρρω τοῦ τι τοιοῦτον νῦν
[140]   ἐπὶ τῇ τοῦ δήμου προφάσει  διὰ   σοῦ δεδόσθω, ὧν δ' αὐτὸς
[80]   ὥστε δικαίως ἂν οὐ μόνον  διὰ   τὰ ζῶντι πεπραγμένα φαίνοισθ' εὐνοϊκῶς
[30]   τινὲς ἴσως φαῦλοι, καὶ οὐ  διὰ   ταῦτ' ἐγὼ τοὺς χρηστοὺς ἀφειλόμην,
[60]   ταῖς παρ' ἐκείνου δωρειαῖς, ἃς  διὰ   ταῦτ' ἔσεσθαι σφίσιν ἡγοῦντο; Πότερον
[80]   ἐκείνους ἐλθὼν ἐτελεύτησεν, ἀντὶ τοῦ  διὰ   ταῦτ' ἔτι μᾶλλον αὐτὸν τιμᾶν
[0]   ἀνάγκη. (Ἆρ' οὖν θησόμεθα νόμον  διὰ   ταῦτα ηδὲ τὸ λοιπὸν ἐξεῖναι
[40]   μετὰ ταῦτα, δοθείσης ἀτελείας αὐτῷ  διὰ   ταῦτα παρ' ὑμῶν, ὁρῶν ἐν
[140]   οὐδ' ἐλάττους ἐνείματε τὰς τιμὰς  διὰ   ταῦτα. Πρὸς δὲ τούτοις τοιούτοις
[80]   τὸν υἱὸν αὐτοῦ, ἀλλὰ καὶ  διὰ   ταύτην. (Ἄξιον τοίνυν, ἄνδρες
[50]   ὑμετέρᾳ καὶ πράττοντες· ὧν ἔνιοι  διὰ   τὴν πρὸς ὑμᾶς εὔνοιαν στέρονται
[80]   αὐτὸς δ' ἐν ὀρφανίᾳ τέθραπται  διὰ   τὴν πρὸς ὑμᾶς φιλοτιμίαν τοῦ
[0]   εὕροιτ' ἂν μᾶλλον ἐκεῖνο λυσιτελοῦν.  Διὰ   τί; Ὅτι ἐκ μὲν τοῦ
[140]   πάντων μάλιστ' ἄνδρες Ἀθηναῖοι.  Διὰ   τί; Ὅτι παντάπασι φύσεως κακίας
[100]   τἀκεῖ καὶ τὰ παρ' ἡμῖν.  Διὰ   τί; Ὅτι τὰς μὲν διὰ
[20]   (Ἔτι δ' ἄνδρες δικασταί,  διὰ   τὸ γεγράφθαι ἐν τῷ νόμῳ
[30]   ἔχειν πλεῖστον τοῦτο γίγνεται, ἀλλὰ  διὰ   τὸ κύριον ὄντα τὸν Λεύκων'
[0]   ἴσως εἴποι πρὸς ταῦτα, ὅτι  διὰ   τὸ ῥᾳδίως ἐξαπατᾶσθαι τὸν δῆμον,
[30]   ἐστίν. Εἰκότως· οὐ γὰρ μόνον  διὰ   τὸ τὸν τόπον τοῦτον σῖτον
[50]   ἐξετάζειν ὅσοι πεποιηκότες ὑμᾶς εὖ  διὰ   τὸν νόμον, εἰ μὴ λυθήσεται,
[10]   οὐκοῦν τούτων μὲν οὐδετέρων οὐδεὶς  διὰ   τὸν νόμον ἡμῖν προσέσται χορηγός.
[150]   ἀδικούντων ἓν ἑκάστῳ τίμημ' ὑπάρχει  διὰ   τὸν νόμον, ὃς διαρρήδην λέγει
[70]   ἐκείνῳ δοθέντων. (Εἶεν. Ἀλλὰ νὴ  Δία   τὸν παῖδα τὸν Χαβρίου περιίδωμεν
[150]   ἀπαιτεῖν οὔτε δικαίως οὔθ' ὁπωσοῦν  διὰ   τὸν τούτου νόμον; (Μηδαμῶς,
[130]   τι γένοιτ' ἀναιρεθείη, συμβήσεται  διὰ   τοῦ νόμου κυρίου γενομένου τῇ
[0]   καὶ φαύλῳ τινὶ δοῦναι,  διὰ   τοῦ παντελῶς ἀκύρους γενέσθαι μηδ'
[130]   τοιαῦτα γράφοντας ἑτοίμως πρόξενοι γεγόνασι,  διὰ   τοῦθ' ἑτέρους ἀξίους καὶ ἐλευθέρους
[0]   τὸ ῥᾳδίως ἐξαπατᾶσθαι τὸν δῆμον,  διὰ   τοῦθ' οὕτως ἔθηκε τὸν νόμον.
[30]   γὰρ ἀνθρώποις μᾶλλόν ἐστιν ἔθος  διὰ   τοὺς εὐεργέτας καὶ ἄλλους τινὰς
[130]   Διονύσιος καί τις ἴσως ἄλλος  διὰ   τοὺς μισθοῦ τὰ τοιαῦτα γράφοντας
[160]   μὴ ποιήσαιτε, οἱ μὲν χρηστοὶ  διὰ   τοὺς φαύλους ἀδικήσονται, οἱ δ'
[30]   ποιεῖν τῶν μὴ χρηστῶν  διὰ   τοὺς φαύλους τοὺς ὁμολογου μένως
[110]   μᾶλλον, οἷς ἔδομεν νῦν ἡμεῖς,  διὰ   τοῦτο δικαίως ἂν ἀφαιρε θεῖεν;
[130]   πρόξενον ὑμέτερον πεποιηκέναι, ἀλλ' εἰ  διὰ   τοῦτον πάλιν καὶ τῶν ἐκείνῳ
[80]   ἐκεῖνον ἂν τότ' ἐδώκατε δωρειάν,  διὰ   τούτους νῦν αὐτὸν ἐκεῖνον ἀφαιρήσεσθε
[130]   δύ' πλείους, γραφῇ  διὰ   τούτων ταὐτὸ τοῦτο παθεῖν κατ'
[100]   Διὰ τί; Ὅτι τὰς μὲν  διὰ   τῶν ὀλίγων πολιτείας τὸ πάντας
[130]   τὴν ἀτέλειαν. (Πρόξενοι μέντοι πολλοὶ  διὰ   τῶν πολιτευομένων γεγόνασι παρ' ὑμῖν
[50]   μόνον, ἄνδρες Ἀθηναῖοι, τοὺς  ἰδίᾳ   γνόντας εὖ ποιεῖν ὑμᾶς καὶ
[20]   μηδ' ὁτιοῦν ὑπάρχει τῇ πόλει,  ἰδίᾳ   δέ τινες πλουτήσους ἀτελείας ἐπειλημμένοι.
[100]   εὑρημένων τὴν δωρειάν, ἐχέτω, ἀλλ'  ἰδίᾳ   κατὰ τόνδε κριθήτω τὸν νόμον.
[160]   ἑλέσθαι. Καὶ γὰρ ἕκαστος ὑμῶν  ἰδίᾳ   μεθέξει τῆς δόξης τῶν κοινῇ
[50]   περὶ τῶν αὐτῶν σκέψις.  Ἰδίᾳ   μὲν γὰρ ἕκαστος ἡμῶν σκοπεῖ
[50]   Λακεδαιμονίους, οὐχὶ προὔδωκαν οὐδ' ἐβουλεύσαντ'  ἰδίᾳ   περὶ τῆς αὑτῶν σωτηρίας, ἀλλὰ
[40]   φαίνοιτο διδοὺς καὶ μὴ πῶς  ἰδίᾳ   τὰ ὄντα σώσει προνοούμενος, ἀλλ'
[130]   οὐδ' ἂν εἷς οὐδὲν ὧν  ἰδίᾳ   τινὶ δοίη, τοῦτ' ἀφέλοιτο πάλιν,
[140]   ἀνέλητε νῦν· μηδ' ἵνα Λεπτίνης  ἰδίᾳ   τισίν, οἷς ἀηδῶς ἔχει, ἐπηρεάσῃ,
[130]   εὐλαβεῖσθαι δεῖ, ὅπως μηδὲν ὧν  ἰδίᾳ   φυλάξαισθ' ἄν, τοῦτο δημοσίᾳ ποιοῦντες
[90]   τούτου νόμου διώκομεν ὡς οὐκ  ἐπιτήδεια.   Τὰ δ' ἑξῆς λέγε,
[60]   καὶ τὸ Βυζάντιον Λακεδαιμονίοις μὲν  οἰκεῖα,   ὑμῖν δ' ἀλλότρια, παραδώσειν ταῦτ'
[10]   ἑκατέρων ἐστὶ τοῖς εὑρημένοις  ἀτέλεια   ἣν οὗτος ἀφαιρεῖται. Τῶν γὰρ
[120]   μαθὼν προσέγραψεν; Οὐδὲ γὰρ τούτοις  ἀτέλεια   τῶν γ' ἱερῶν ἐστιν δεδομένη.
[10]   τῷ νόμῳ. Τῇ μὲν γὰρ  χρείᾳ   τῇ τῶν εὑρισκομένων τὰς δωρειὰς
[100]   ἔθεσιν χρώμεθα τοῖς αὐτοῖς οὔτε  πολιτείᾳ.   (Αὐτὸ γὰρ τοῦτο πρῶτον,
[120]   ἂν ἐν εἰρήνῃ τις καὶ  πολιτείᾳ   δύναιτ' ἐφικέσθαι, εὐνοίας, δικαιοσύνης, ἐπιμελείας,
[100]   ἀλλ' τῇ παρ' ἐκείνοις  πολιτείᾳ   συμφέρει, ταῦτ' ἐπαινεῖν ἀνάγκη καὶ
[150]   καὶ ὅμοιος φθόνῳ τινὶ καὶ  φιλονικίᾳ   καὶ τὸ λοιπὸν ἐῶ· τοιούτοις
[40]   γραφέν, τοῖς ἁλοῦσι τότ' ἐν  Σικελίᾳ   τῶν πολιτῶν, ἐν τοιαύτῃ συμφορᾷ
[70]   φιλίας ἐποίησεν ἐχθρῶς ἐχούσας πρότερον,  τρισχίλια   δ' αἰχμάλωτα σώματα δεῦρ' ἤγαγεν,
[160]   θάνατος παρ' ὑμῖν ἐστιν  ζημία,   τοῖς δ' ὅλην τὴν πόλιν
[60]   ἄνδρες δικασταί, ἐκείνῳ μὲν  φιλοτιμία   πρὸς ὑμᾶς αὐτούς, ὑμῖν δὲ
[80]   ἐκεῖνον ἐγένετο, αὐτὸς δ' ἐν  ὀρφανίᾳ   τέθραπται διὰ τὴν πρὸς ὑμᾶς
[40]   δ' ἐν ἁπάσῃ καθεστάναι δοκοῦντας  εὐδαιμονίᾳ   πάντα ταῦτ' ἀμε λούμεν' ὑπέρρει
[20]   ἔστιν ἔχειν τοῖς τοῦ τριηραρχεῖν  ἄξια   κεκτημένοις. Ἀλλὰ μὴν ὅτι τῶν
[120]   λέγοντά τι αὐτοῖς. γὰρ  ἄξια   τῆς ἀτελείας εὖ πεποιηκέναι δόξας
[40]   οἱ μὲν εἰδότες καὶ παθόντες  ἄξια   τούτων ἐνόμιζον εὖ πάσχειν, ἡμεῖς
[150]   πρέπει τὰ τοιαῦτα μιμεῖσθαι, οὐδ'  ἀνάξια   φαίνεσθαι φρονοῦντας ὑμῶν αὐτῶν. Φέρε
[120]   τοὺς θεοὺς ἐπιφημίζων, τοιαῦτα φαίνεσθαι  οἷα   μηδ' ἂν ἐπ' ἀνθρώπου πραχθέντα
[110]   τότε χρησίμων, ἑκατὸν μὲν ἐν  Εὐβοίᾳ   πλέθρα γῆς πεφυτευμένης ἔδοσαν, ἑκατὸν
[100]   καὶ πονηρίᾳ ὑμεῖς ἐπὶ  φιλανθρωπίᾳ   καὶ τῷ τὰ δίκαια βούλεσθαι.
[160]   καθημένων ὑμῶν ἑνὸς ἑκάστου γνώμῃ  φιλανθρωπία   πρὸς φθόνον καὶ δικαιοσύνη πρὸς
[10]   τῶν προγόνων οὔθ' ὑμῶν ἀξίαν.  ρία   γὰρ τὰ μέγιστ' ὀνείδη κτᾶται,
[80]   (Λαβὲ δὴ καὶ τὸ τῷ  Χαβρίᾳ   ψήφισμα ψηφισθέν. Ὅρα δὴ καὶ
[140]   ἁπάν των ἀπέχουσα τῶν αἰσχρῶν.  (Τεκμήρια   δ' ἡλίκα τούτου θεωρήσατε. Πρῶτον
[100]   Θηβαῖοι φρονοῦσιν ἐπ' ὠμότητι καὶ  πονηρίᾳ   ὑμεῖς ἐπὶ φιλανθρωπίᾳ καὶ
[20]   ἀφθονίας πάντα τὸν χρόνον  σωτηρία   πάσῃ τῇ πόλει. (Ὥσθ' ὅσον
[10]   ὡς κολακεύοντα λαμβάνειν, ἀλλ' ἐν  ἰσηγορίᾳ   δοκοῦντ' ἄξιόν τινος εἶναι τιμᾶσθαι
[150]   ἐστ' ἐπ' ἐκείνῳ τοὐπιτίμιον. Οὐκοῦν  τρία   τιμήματα ταῦτα. Πῶς οὖν οὐ
[60]   Λακεδαιμονίοις μὲν οἰκεῖα, ὑμῖν δ'  ἀλλότρια,   παραδώσειν ταῦτ' ἐπαγγείλαιντο, ἂν αὐτοῖς
[90]   νόμῳ, ἀλλ' τ' ἐδώκατε,  κύρια,   καὶ πρόφασις δικαία κατὰ τῶν
[60]   προδόντες τὴν Πύδναν καὶ τἄλλα  χωρία   τῷ Φιλίππῳ τῷ ποτ' ἐπαρθέντες
[150]   ἵνα μὴ τὸ πρᾶγμ' ὥσπερ  ἐργασία   τισὶν καὶ συκοφαντία, μὴ
[0]   γεγράφθαι, ἐφ' οἷς οὐδέν ἐστι  δημοσίᾳ   βλάβος εἴ τις ψεύδεται, ἐν
[150]   ἔστω φησὶ καὶ οὐσία  δημοσία   ἔστω. Δύο τιμήματα ταῦτα. Εἶναι
[140]   πάντων ἀνθρώπων ἐπὶ τοῖς τελευτήσασι  δημοσίᾳ   καὶ ταῖς ταφαῖς ταῖς δημοσίαις
[130]   ὧν ἰδίᾳ φυλάξαισθ' ἄν, τοῦτο  δημοσίᾳ   ποιοῦντες φανήσεσθε. Ὑμῶν τοίνυν οὐδ'
[130]   ἐπιχειρήσειεν ἄν. Μὴ τοίνυν μηδὲ  δημοσίᾳ   τοῦτο ποιήσητε, ἀλλὰ κελεύετε τούτους
[150]   Ἄτιμος ἔστω φησὶ καὶ  οὐσία   δημοσία ἔστω. Δύο τιμήματα ταῦτα.
[150]   τις ἀμύνων τι πάθῃ τῇ  δημοκρατίᾳ,   τὰς αὐτὰς δώσειν δωρειὰς ἅσπερ
[150]   τιμὰς διδόντες καὶ οἱ τοῖς  τἀναντία   πράττουσι τὰς τιμωρίας. Εἰ γὰρ
[120]   ἐστὶ λῃτουργεῖν; Αὐτὸς γὰρ οὑτωσὶ  τἀναντία   τῇ στήλῃ γεγραφώς, ἂν τοῦτο
[100]   διέθηκαν οὕτω μεταχειριζόμενοι, μήθ' ὑμεῖς  τἀναντία   τούτοις τοὺς μὲν εὐεργέτας τιμῶντες,
[130]   ἀντιδοῦναι. Οἷς οὐκ ἀκουστέον ἂν  ἐναντία   τολμᾷ λέγειν. (Ἔτι τοίνυν ἴσως
[150]   ὥσπερ ἐργασία τισὶν καὶ  συκοφαντία,   μὴ ἐξεῖναι ὑπὸ τοῦ δήμου
[70]   πειράσομαι. (Ἐνίκησεν μὲν τοίνυν Λακεδαιμονίους  ναυμαχίᾳ   καὶ πεντήκοντα μιᾶς δεούσας ἔλαβ'
[160]   τῶν περὶ αὑτοὺς ἄρχοντες καὶ  ναυμαχίᾳ   νενικηκότες ἡμᾶς, ὑφ' ἑνὸς γραμματέως,
[70]   λαβὼν καὶ τριήρεις τῶν πολεμίων  ναυμαχίᾳ   νικήσας, καὶ τοσούτων καλῶν αἴτιος
[80]   ἐτιμήσατε, ἀλλὰ καὶ δι' ἐκεῖνον  Στράβακα   καὶ Πολύστρατον· καὶ πάλιν, Τιμοθέῳ
[140]   κατὰ τὸν νόμον, ἓν μάλιστα  τεθαύμακα   πάντων, εἰ ἐκεῖν' ἠγνόηκεν, ὅτι
[80]   ναῦς ἔλαβεν, τρισχιλίους δ' αἰχμαλώτους,  δέκα   δὲ καὶ ἑκατὸν τάλαντ' ἀπέφηνεν,
[20]   οὑτωσί. Εἰσὶ τῶν ξένων ἀτελεῖς  δέκα   θήσω· καὶ μὰ τοὺς θεούς,
[70]   δεῦρ' ἤγαγεν, καὶ πλεῖν  δέκα   καὶ ἑκατὸν τάλαντ' ἀπέφην' ἀπὸ
[70]   πόλιν εἰ ἀπώλεσεν ναῦς  δέκα   μόνας, περὶ προδοσίας ἂν αὐτὸν
[30]   μεδίμνους ἡμῖν, παρὰ δὲ τὰς  δέκα   ὡσπερανεὶ τρισχιλίους. (Τοσούτου τοίνυν δεῖ
[80]   ἀπωλώλει χρόνον. ~Ἐπειδὴ δὲ τοὐναντίον  ἑπτακαίδεκα   μὲν πόλεις εἷλεν, ἑβδομήκοντα δὲ
[20]   πέντ' ἕξ. Οὐκοῦν ἀμφοτέρων  ἑκκαίδεκα.   Ποιήσωμεν αὐτοὺς εἴκοσιν, εἰ δὲ
[80]   καὶ φενακίσαι λέγεται παρ' ἡμῶν  ἕνεκα,   ἀναγνώσεται τὸν νόμον ὑμῖν ὃν
[120]   ἀφ' Ἁρμοδίου καὶ Ἀριστογείτονος. Τίνος  ἕνεκα,   εἴ γε τὸ τῶν ἱερῶν
[0]   ἂν ἐροίμην ἡδέως αὐτόν, τίνος  εἵνεκα,   εἰ τὰ μάλιστα μὴ τινὲς
[90]   ὑμᾶς ζητήσει. Ἔφη γὰρ ἐξαπάτης  εἵνεκα   παραγεγράφθαι τοῦτον τὸν νόμον, ἐὰν
[0]   ΛΕΠΤΙΝΗΝ. (Ἄνδρες δικασταί, μάλιστα μὲν  εἵνεκα   τοῦ νομίζειν συμφέρειν τῇ πόλει
[0]   νόμον, εἶτα καὶ τοῦ παιδὸς  εἵνεκα   τοῦ Χαβρίου ὡμολόγησα τούτοις, ὡς
[140]   λίαν εὔηθες ποιεῖς. Τί γὰρ  εἵνεκα   τούτου βελτίων ἔσθ' νόμος,
[50]   πρότερον Φορμίων διεξελήλυθε κἀγὼ νῦν  εἴρηκα,   ἄξιόν ἐστιν εὐλαβηθῆναι ἀδικῆσαι, ἀλλὰ
[40]   οὐ τῷ μεγάλ' θαυμάσι'  ἡλίκα   δοῦναι, ἀλλὰ τῷ παρὰ τοιοῦτον
[140]   ἀπέχουσα τῶν αἰσχρῶν. (Τεκμήρια δ'  ἡλίκα   τούτου θεωρήσατε. Πρῶτον μὲν μόνοι
[140]   γένοιτο γὰρ ἂν καὶ τοῦτο,  αὐτίκα   δηλώσει· συγχωρήσεται γὰρ ὑμῖν λῦσαι
[80]   ὅταν τὰ μὲν τρόπαι' ἑστήκῃ  δῆλα   πᾶσιν ἀνθρώποις, ὑπὲρ ὑμῶν
[160]   λέγων, τάδε ποιήσατε· σκέψασθε παρ'  ἄλληλα   καὶ λογίσασθε πρὸς ὑμᾶς αὐτοὺς
[0]   ἀφαιρήσεται τὸ κυρίους ἡμᾶς εἶναι,  ἀλλὰ   δι' οὗ τὸν ἐξαπατῶντα τιμωρησόμεθα.
[30]   σῖτον ἔχειν πλεῖστον τοῦτο γίγνεται,  ἀλλὰ   διὰ τὸ κύριον ὄντα τὸν
[0]   δίκαιοι περὶ ὧν ἂν ἐξαπατηθῶμεν,  ἀλλὰ   διδαχθῆναι πῶς τοῦτο μὴ πεισόμεθα,
[110]   ἐχρήσανθ' οἱ πρῶτοι τῶν προγόνων,  ἀλλὰ   καθ' οὓς ἔλαβον τὰς ἀτελείας
[80]   Ἰφικράτην, οὐ μόνον αὐτὸν ἐτιμήσατε,  ἀλλὰ   καὶ δι' ἐκεῖνον Στράβακα καὶ
[80]   διακείμενοι πρὸς τὸν υἱὸν αὐτοῦ,  ἀλλὰ   καὶ διὰ ταύτην. (Ἄξιον τοίνυν,
[40]   σπουδὴ γένοιτ' ἄν, οὐ χρείας,  ἀλλὰ   καὶ εἴ τις ἄλλος εὖ
[10]   χρημάτων, καὶ οὐ μόνον ὑμεῖς,  ἀλλὰ   καὶ οἱ πρόγονοι. Τεκμήριον δέ·
[50]   εἴρηκα, ἄξιόν ἐστιν εὐλαβηθῆναι ἀδικῆσαι,  ἀλλὰ   καὶ πολλοὺς ἄλλους, οἳ πόλεις
[10]   δόξης οὐδένα πώποτε κίνδυνον ἐξέστησαν,  ἀλλὰ   καὶ τὰς ἰδίας οὐσίας προσαναλίσκοντες
[90]   οὖν μὴ λόγον λέγω μόνον,  ἀλλὰ   καὶ τὸν νόμον αὐτὸν ὅν
[80]   μόνους αὐτοὺς τοὺς εὐεργέτας τιμᾶν,  ἀλλὰ   καὶ τοὺς ἐκείνων φίλους, ἐπειδὰν
[20]   ἐγὼ μὴ τοιοῦτον εἶναι τοῦτο,  ἀλλὰ   καὶ τῶν μετοίκων πλείονας
[70]   ἐτιμήθη πράξας διεξῆλθον ἐγώ,  ἀλλὰ   καὶ ὑπ' ἄλλων πολλῶν, οἳ
[70]   τὴν ἀτέλειαν ἔδωκαν οἱ τότε,  ἀλλὰ   καὶ χαλκῆν εἰκόνα, ὥσπερ Ἁρμοδίου
[0]   τοῦτ' οὐ πεπόνθατε τῶν πάντων,  ἀλλὰ   καὶ ψηφίσματα πολλὰ πολλάκις ἐξαπατηθέντες
[130]   τοίνυν μηδὲ δημοσίᾳ τοῦτο ποιήσητε,  ἀλλὰ   κελεύετε τούτους τοὺς ἐροῦντας ὑπὲρ
[130]   εἴπερ εἴσ' ἱερῶν, οὐδ' ἔχουσιν.  ~Ἀλλὰ   μὴν γέγραπταί γ' ἀτελεῖς αὐτοὺς
[20]   τοῖς τοῦ τριηραρχεῖν ἄξια κεκτημένοις.  Ἀλλὰ   μὴν ὅτι τῶν τριηραρχιῶν οὐδείς
[120]   τοῦ δήμου λαμβάνῃ τὴν δωρειάν.  (Ἀλλὰ   μὴν ὑπὲρ ὧν γε τοῖς
[90]   οὐδ' ὁτιοῦν διαφέρουσιν οἱ νόμοι,  ἀλλὰ   νεώτεροι οἱ νόμοι, καθ' οὓς
[20]   τὸν νόμον ἡμῖν προσέσται χορηγός.  ~Ἀλλὰ   νὴ Δί' εἰς τὰς τῶν
[0]   τοῦ δοῦναι, ἐάν τῳ βούληται.  (Ἀλλὰ   νὴ Δι' ἐκεῖν' ἂν ἴσως
[50]   σκεψόμεθα; Οὐκ ἄρ' ὀρθῶς βουλευσόμεθα.  (Ἀλλὰ   νὴ Δί' οὗτοι μόνοι τοῦτο
[70]   χρὴ τῶν ἐκείνῳ δοθέντων. (Εἶεν.  Ἀλλὰ   νὴ Δία τὸν παῖδα τὸν
[50]   τοσοῦτον. Πολλοῦ γε καὶ δέω.  Ἀλλὰ   πάντας μὲν οὐδ' ἂν ἐγχειρήσαιμ'
[0]   εἰ τὰ μάλιστα μὴ τινὲς  ἀλλὰ   πάντες ἦσαν ἀνάξιοι, τῶν αὐτῶν
[90]   εἰδότων τοὺς νόμους ἔλαττον ἔχειν,  ἀλλὰ   πᾶσιν ταὔτ' ἀναγνῶναι καὶ
[50]   ἰδίᾳ περὶ τῆς αὑτῶν σωτηρίας,  ἀλλὰ   πλησίον ὄντων μεθ' ὅπλων ἁπάντων
[50]   δέχεσθαι τῷ τείχει τοὺς στρατιώτας,  ἀλλὰ   πρὸς Λακεδαιμονίους ἐπικηρυκεύεσθαι, (ὁρῶντες ἠτυχηκυῖαν
[30]   καὶ αὐτὸς καὶ οἱ πρόγονοι·  ἀλλὰ   πρωπέρυσιν σιτοδείας παρὰ πᾶσιν ἀνθρώποις
[60]   ἔνιοι τῶν ἀνδρῶν οὐκέτ' εἰσίν.  Ἀλλὰ   τὰ ἔργα τὰ πραχθέντ' ἔστιν,
[80]   ὧν ἔδοσαν πρότερον νῦν ἀφῄρηνται,  ἀλλὰ   τὰς πάλαι χάριτας μείζους τῶν
[140]   καὶ ὅλως ὑπὸ σοῦ παρεσκευάσθη;  Ἀλλὰ   ταῦτα μὲν οὐδὲ λέγειν καλόν.
[40]   τὸ πλῆθος τῶν χρημάτων θαυμάσαι,  ἀλλὰ   τὴν προθυμίαν καὶ τὸ αὐτὸν
[10]   τὸ λυσιτελέστατον πρὸς ἀργύριον σκοποῦν,  ἀλλὰ   τί καὶ καλὸν πρᾶξαι. Τὸ
[40]   οὐδὲ γὰρ οὔσῃ χρώμενος φαίνεται,  ἀλλὰ   τὸ πιστεύειν ὑμῖν, οὗ τί
[30]   ταῦτ' ἐγὼ τοὺς χρηστοὺς ἀφειλόμην,  ἀλλὰ   τὸν δῆμον νομίζων χρηστὸν πάντας
[30]   μόνον ὑμῖν ἱκανὸν σῖτον ἀπέστειλεν,  ἀλλὰ   τοσοῦτον ὥστε πεντεκαίδεκ' ἀργυρίου τάλαντα,
[0]   τὴν αὐτὴν ἐπιτάξασαν τοῖς ἰδιώταις,  ἀλλὰ   τοὺς ἀγαθόν τι πεποιηκότας ἐξαπατῆσαι,
[40]   μεγάλ' θαυμάσι' ἡλίκα δοῦναι,  ἀλλὰ   τῷ παρὰ τοιοῦτον καιρὸν ἐν
[130]   Τοῦτο γὰρ λοιπόν. Οὐ δήπου,  ἀλλὰ   τῶν ἐγκυκλίων λῃτουργιῶν, ὡς
[160]   εἴημέν γ' ἄνδρες Ἀθηναῖοι·  ἀλλὰ   χρή γ' ἀνθρώπους ὄντας τοιαῦτα
[20]   λέγειν πρὸς μὲν ταῦτ' οὐδέν,  ἄλλα   δὲ τοιαδί, ὡς ἄρα δεινόν,
[30]   ἀτέλειαν ἡμῖν. Καὶ τὰ μὲν  ἄλλα   σιωπῶ, πόλλ' ἂν ἔχων εἰπεῖν,
[150]   σπονδῶν, κρατήρων, ἱερῶν, ἀγορᾶς, πάντα  τἄλλα   διελθὼν οἷς μάλιστ' ἄν τινας
[90]   τοῖς ὀμωμοκόσιν, παρ' οἷσπερ καὶ  τἄλλα   κυροῦται, ἔπειτα λύοντα τοὺς ἐναντίους,
[110]   κατὰ τὴν ὁμόνοιαν καὶ κατὰ  τἄλλα   πάντ' ἄμεινον ἐκείνων πράττετε, τοῦ
[110]   ἀγαθούς· αἱ μέντοι τιμαὶ καὶ  τἄλλα   πάντα τὰ μὲν τότ' ἦν
[60]   Οἱ προδόντες τὴν Πύδναν καὶ  τἄλλα   χωρία τῷ Φιλίππῳ τῷ ποτ'
[100]   ἐλευθερίαν τῶν ἀγαθῶν ἀνδρῶν  ἅμιλλα,   ἣν ἐπὶ ταῖς παρὰ τοῦ
[160]   νοῦν, ὅπως μὴ βιασθῆθ' ἁμαρτάνειν.  Πολλὰ   γὰρ ὑμεῖς, ἄνδρες Ἀθηναῖοι,
[20]   μάλιστα μὲν ἡμῖν καὶ χρήματα  πολλὰ   γενέσθαι, εἰ δὲ μή, τό
[160]   καὶ προορωμένους τὸ μέλλον φαίνεσθαι.  (Πολλὰ   δ' ἄν τις ἔχοι λέγειν
[140]   προτέρῳ, μεθεστάναι καὶ λελυμάνθαι.  (Πολλὰ   δὲ θαυμάζων Λεπτίνου κατὰ τὸν
[140]   (Καὶ μὴν πρός γ' Ἀριστοφῶντα  πολλὰ   καὶ δίκαι' ἂν ἔχειν εἰπεῖν
[20]   εἰς τὸν πόλεμον. Οὔκουν  πολλὰ   κεκτημένος, οὗτος, ὅστις ἂν ᾖ,
[70]   ἀφελέσθαι τι τῶν δοθέντων τότε.  Πολλὰ   μὲν γάρ ἐστιν, ἄνδρες
[20]   Εἰ μὲν γάρ τις ἔχει  πολλὰ   μηδὲν ὑμᾶς ἀδικῶν, οὐχὶ δεῖ
[0]   τῶν πάντων, ἀλλὰ καὶ ψηφίσματα  πολλὰ   πολλάκις ἐξαπατηθέντες κεχειροτονήκατε, καὶ συμμάχους
[90]   ταὔτ' ἀναγνῶναι καὶ μαθεῖν  ἁπλᾶ   καὶ σαφῆ τὰ δίκαια. (Καὶ
[120]   τιμὰς καταλείπειν φήσει, οἱ μὲν  ἁπλᾶ   πάνυ καὶ δίκαι' ἂν εἴποιεν,
[20]   ξένων ἀτελεῖς δέκα θήσω· καὶ  μὰ   τοὺς θεούς, ὅπερ εἶπον ἀρτίως,
[100]   ταῦτα γραφόντων, ἐπὶ τούτοις τὸ  πρᾶγμα   γιγνέσθω. (Μήθ' ὑμεῖς ποιήσητε μηδὲν
[80]   οὐδὲν ἔσθ' ἡμέτερον οὐδὲ καινὸν  εὕρημα,   ἀλλ' παλαιός, ὃν οὗτος
[60]   βουλήσεται, μέλλων, ἂν μὲν ἀποτύχῃ,  παραχρῆμα   δίκην δώσειν τοῖς ἐχθροῖς, ἂν
[100]   Λακεδαιμονίοις, τὰ τῶν Ἀθηναίων ἐπαινεῖν  νόμιμα   οὐδὲ τὰ τῶν δείνων, πολλοῦ
[110]   σπουδαῖοι, καὶ πόλις ἡμῶν  ἐτίμα   καὶ τότε τοὺς ἀγαθούς· αἱ
[130]   Οἷς οὐκ ἀκουστέον ἂν ἐναντία  τολμᾷ   λέγειν. (Ἔτι τοίνυν ἴσως ἐπισύροντες
[110]   καὶ ἴσως τοῦθ' ὑμῖν ἀναγνώσεται  τοὐπίγραμμα.   Ἐγὼ δ' ἡγοῦμαι τοῦτον τὸν
[60]   τὴν δόξαν τὸ τῆς πόλεως  ὄνομα   καρποῦται. ~Διόπερ οὐ μόνον αὐτῷ
[160]   ἔγωγε, εἰ τοῖς μὲν τὸ  νόμισμα   διαφθείρουσιν θάνατος παρ' ὑμῖν ἐστιν
[50]   καὶ τοῦτο τὸ ψήφισμ' αὐτοῖς.  ΨΗΦΙΣΜΑ.   (Ἃ μὲν ἐψηφίσασθε τοῖς φεύγουσιν
[110]   λαβέ μοι τὸ ψήφισμα τουτί.  ΨΗΦΙΣΜΑ.   (Ὅτι μὲν τοίνυν, ἄνδρες
[40]   οὓς ἥκιστα προσῆκεν, ἀδικοῦντα. Λέγε.  ΨΗΦΙΣΜΑ.   (Τὰς μὲν εὐεργεσίας ἀνθ' ὧν
[110]   τοὺς χρηστοὺς τιμᾶν, δηλοῖ τὸ  ψήφισμα   τουτί· εἰ δὲ μὴ τοῖς
[110]   ἀληθῆ λέγω, λαβέ μοι τὸ  ψήφισμα   τουτί. ΨΗΦΙΣΜΑ. (Ὅτι μὲν τοίνυν,
[40]   (Οὗτος γὰρ ἁνήρ, ὡς τὸ  ψήφισμα   τοῦτο δηλοῖ τὸ τότ' αὐτῷ
[80]   δὴ καὶ τὸ τῷ Χαβρίᾳ  ψήφισμα   ψηφισθέν. Ὅρα δὴ καὶ σκόπει·
[140]   ἀνδρῶν ἔργα. Καίτοι τοῦτ' ἔστι  τοὐπιτήδευμα   ζηλούντων ἀρετήν, οὐ τοῖς ἐπὶ
[50]   σεσῶσθαι, καὶ εἰσέφρουν τὸ στρά  τευμα,   καὶ διέσωσαν καὶ ὑμᾶς καὶ
[140]   ἐπειδὴ δ' ἑτέροις δέδοται, τηνικαῦτ'  ἀγανα   κτεῖν καὶ πείθειν ὑμᾶς ἀφελέσθαι.
[20]   εἰ μιᾶς δυοῖν φυλαῖν  ἕνα   χορηγὸν καθίστησιν, ὃς ἀνθ' ἑνὸς
[20]   τοῦτ' αὐτό. ΝΟΜΟΣ. Ἀτελῆ δὲ  μηδένα   εἶναι τριηραρχίας πλὴν τῶν ἐννέα
[110]   τοίνυν μήτε Λυσίμαχον μήτ' ἄλλον  μηδένα   μηδὲν εὑρῆσθαι παρὰ τῶν προγόνων
[20]   ἐν τῷ νόμῳ διαρρήδην αὐτοῦ  Μηδένα   μήτε τῶν πολιτῶν μήτε τῶν
[20]   Ἀριστογείτονος, καὶ ἐν μὲν τῷ  Μηδένα   πάντας περιλαμβάνειν τοὺς ἄλλους, ἐν
[20]   ἄλλου τέλους, ἀλλ' ἁπλῶς Ἀτελῆ  μηδένα   πλὴν τῶν ἀφ' Ἁρμοδίου καὶ
[100]   περὶ τοῦ γε μηδὲ Θηβαίους  μηδένα   τιμᾶν, ἐκεῖν' ἂν ἔχειν εἰπεῖν
[110]   μήτε τῶν ὑστέρων· εἰ δὲ  μηδένα   φήσει, συναχθεσθείην ἂν ἔγωγε τῇ
[10]   φιλοτιμίας ἀνήλωσαν, ὑπὲρ δὲ δόξης  οὐδένα   πώποτε κίνδυνον ἐξέστησαν, ἀλλὰ καὶ
[130]   φυλὴ πώποτ' ἐνεγκεῖν ἐτόλμησεν οὐδεμί'  οὐδένα   τῶν ἀπ' ἐκείνων χορηγόν, οὔτ'
[60]   τὸν ἄνδρα τὰ  πεπραγμένα,   ἄκυρόν τι ποιῆσαι τῶν ἐκείνῳ
[80]   οὐ μόνον διὰ τὰ ζῶντι  πεπραγμένα   φαίνοισθ' εὐνοϊκῶς διακείμενοι πρὸς τὸν
[120]   τῶν γ' ἱερῶν ἐστιν δεδομένη.  Ἵνα   δ' εἰδῆθ' ὅτι ταῦτα τοῦτον
[70]   ἀπὸ πολλῶν πόλλ' ἐκείνου στρατηγοῦντος.  Ἵνα   δὲ μὴ λέγων παραλίπω τι
[140]   εὐδοξεῖ, ταῦτ' ἀνέλητε νῦν· μηδ'  ἵνα   Λεπτίνης ἰδίᾳ τισίν, οἷς ἀηδῶς
[120]   ἀφελέσθαι πεῖσαι, βέλτιόν ἐστι προειπεῖν,  ἵνα   μὴ λάθητ' ἐξαπατηθέντες. Ἐροῦσ' ὅτι
[90]   θεσμοθέται τοῦτον ὑμῖν παρέγραψαν, ἐάσω,  ἵνα   μὴ περὶ τούτου τις ἀντιλέγῃ
[60]   Ἐγὼ μὲν ἐκεῖν' οἶμαι. Ἀλλ'  ἵνα   μὴ πόρρω τοῦ παρόντος γένωμαι,
[150]   οὐκ ἐπὶ τούτοις τεθείς, ἀλλ'  ἵνα   μὴ τὸ πρᾶγμ' ὥσπερ ἐργασία
[80]   εἴργασται, πῶς οὐ δεινὰ πάσχουσιν;  (Ἵνα   τοίνυν εἰδῆτ' ἄνδρες Ἀθηναῖοι,
[80]   τοῖς πονήσασιν εἴργασται, πῶς οὐ  δεινὰ   πάσχουσιν; (Ἵνα τοίνυν εἰδῆτ'
[110]   τῶν ὑμετέρων αὐτῶν ἐθῶν ὀλιγωροῦντες  ἐκεῖνα   διώκοιτε; Εἰ γὰρ καὶ κατὰ
[10]   ἓν ἦλθεν καὶ τὰ πράγματ'  ἐκεῖνα   κατέστη, πρέσβεις πέμψαντες οἱ Λακεδαιμόνιοι
[110]   γὰρ καὶ κατὰ τὸν λογισμὸν  ἐκεῖνα   φανείη βελτίω, τῆς γε τύχης
[40]   παρὰ τοὺς μεγίστους καιροὺς οὑτωσὶ  κοινὰ   τὰ ὄντα τῷ δήμῳ κεκτημένον,
[20]   τοῦ γε μὴ εἶναι χρήματα  κοινὰ   τῇ πόλει, ἐκεῖν' ὑμᾶς δεῖ
[100]   ἡμεῖς, ἐγώ, Φορμίων, ἄλλον εἴ  τινα   βούλεται, θήσειν τὸν νόμον. Ἔστι
[0]   μὲν ἀνάξιόν τινα τιμήσαντες εὐηθείας  τινὰ   δόξαν ἔχοιεν ἄν, οἱ δὲ
[0]   ἐάσω· καὶ γὰρ εἴρηται τρόπον  τινὰ   καὶ ὑφ' ὑμῶν ἴσως γιγνώσκεται·
[150]   θεούς, μᾶλλον ἂν παραινέσαιμ' αὑτῷ  τινὰ   τιμὴν ὑμᾶς ἀξιοῦν δοῦναι
[0]   ἐκεῖνο, ὅτι οἱ μὲν ἀνάξιόν  τινα   τιμήσαντες εὐηθείας τινὰ δόξαν ἔχοιεν
[80]   ποιῆσαι δόξετε, καὶ ὅπως, εἴ  τινά   τις καταμέμφεται τῶν εὑρημένων τὰς
[130]   ἐροῦντας ὑπὲρ τοῦ νόμου, (εἴ  τινα   τῶν εὑρημένων τὴν δωρειὰν ἀνάξιον
[80]   νομοθετεῖν, γράφεσθαι μέν, ἄν τίς  τινα   τῶν ὑπαρχόντων νόμων μὴ καλῶς
[40]   πεπονθότων ἔργον ἦν εὑρεῖν ἐθέλοντά  τινα   ὧν εὐεργέτητο μεμνῆσθαι. (Οὗτος γὰρ
[20]   τῆς ἀπιστίας. Οὔκουν ὅτε πολλῷ  μείζονα   βλάψει τῶν ὠφελειῶν ὧν ἔχει,
[70]   οἱ τότε, ἀλλὰ καὶ χαλκῆν  εἰκόνα,   ὥσπερ Ἁρμοδίου καὶ Ἀριστογείτονος, ἔστησαν
[120]   ἀδικήσομέν τιν' μείζον'  ἐλάττονα,   δεινόν ἐστιν, ἀλλ' εἰ τὰς
[140]   καλήν· μηδ' ὑπολαμβάνετ' εἶναι τὸν  ἀγῶνα   τόνδ' ὑπὲρ ἄλλου τινὸς
[20]   τῶν οἰκούντων Ἀθήνησιν, ἀφαιρεῖται καὶ  Λεύκωνα   τὸν ἄρχοντα Βοσπόρου καὶ τοὺς
[60]   πολίτας εἶναι. (Πρῶτον μὲν τοίνυν  Κόνωνα   σκοπεῖτε, εἰ ἄρ' ἄξιον, καταμεμψαμένους
[70]   πράττειν ὁτιοῦν ἐντιμότερον, τοσούτῳ κάλλιον  Κόνωνα   τὰ τείχη στῆσαι Θεμιστοκλέους·
[50]   παρ' ὑμῶν τῶν πρεσβυτέρων αὐτὸς  ἀκήκοα.   Τὰ μὲν οὖν ἄλλ' ὅσα
[60]   χωρίων, Φιλίππῳ μέν ἐστιν  ὑπήκοα,   ὑμῖν δ' ἐχθρά, τὸν αὐτὸν
[20]   οὐδέν, ἄλλα δὲ τοιαδί, ὡς  ἄρα   δεινόν, εἰ ἐν κοινῷ μὲν
[110]   τοίνυν τις πρόχειρος λόγος, ὡς  ἄρα   καὶ παρ' ἡμῖν ἐπὶ τῶν
[120]   δὲ νῦν οὗτοι ποιήσουσιν, ἐὰν  ἄρα   ταῦτα λέγωσι, τοῦτ' εἶναι δεινὸν
[140]   τοῦτ' ἀκούω σε λέγειν, ὡς  ἄρα   τρεῖς σέ τινες γραψάμενοι πρότεροι
[100]   κυρίῳ γενέσθαι μετὰ τῶν ὁμοίων,  παρὰ   δ' ἡμῖν ταύτης μὲν
[10]   μέλλοντος φόβος τῆς παρούσης χάριτος,  παρὰ   δ' ὑμῖν ἀδεῶς ἃν λάβῃ
[30]   μυριάδας μυρίους δίδωσι μεδίμνους ἡμῖν,  παρὰ   δὲ τὰς δέκα ὡσπερανεὶ τρισχιλίους.
[20]   χάρις τοῖς θεωμένοις ἡμῶν,  παρὰ   δὲ τὰς τῶν εἰς τὸν
[100]   τούτοις τοὺς μὲν εὐεργέτας τιμῶντες,  παρὰ   δὲ τῶν πολιτῶν λόγῳ μετὰ
[10]   Λέγονται χρήμαθ' οἱ τριάκοντα δανείσασθαι  παρὰ   Λακεδαιμονίων ἐπὶ τοὺς ἐν Πειραιεῖ.
[10]   λαμβάνειν ὁτιοῦν κρεῖττον εἶναι δοκεῖ.  Παρὰ   μὲν γὰρ ἐκείνοις μείζων ἐστὶν
[20]   τῇ πόλει, πάντες ἂν ὁμολογήσειαν·  παρὰ   μὲν γὰρ τὰς ἐπὶ τῶν
[80]   Οὐδὲ γὰρ ὑμῖν ἁρμόττει δοκεῖν  παρὰ   μὲν τὰς εὐεργεσίας οὕτω προχείρως
[30]   ἀπογραφῆς ἄν τις ἴδοι. Οὐκοῦν  παρὰ   μὲν τὰς τριάκοντα μυριάδας μυρίους
[50]   θεμένων τὸν νόμον καταγνοίη, οἳ  παρὰ   μὲν τὰς χρείας οὕτω φιλάνθρωποι
[50]   εὑρημένων ταῦτ' ἦσαν· τουτὶ γὰρ  παρὰ   πάντ' ἔσται τὸν λόγον αὐτοῖς.
[160]   εὐορκεῖν, εἰ μὴ τοῦτο ποιήσετε.  ~Παρὰ   πάντα δὲ ταῦτ' ἐκεῖν' ἔτ'
[110]   ἄξιον μεῖναι. (Εἰ δὲ δεῖ  παρὰ   πάντα ταῦτ' εἰπεῖν δίκαιον
[140]   Μὴ τοίνυν δι' πάλαι  παρὰ   πάντα τὸν χρόνον πόλις
[20]   (Ἵν' οὖν τριάκοντ' ἄνθρωποι πλείους  παρὰ   πάντα τὸν χρόνον λῃτουργήσωσιν ἡμῖν,
[30]   ἡμῶν ἐρεῖ; Ἐμοὶ γοῦν δοκεῖ.  Παρὰ   πᾶσι γὰρ ἀνθρώποις μᾶλλόν ἐστιν
[30]   οἱ πρόγονοι· ἀλλὰ πρωπέρυσιν σιτοδείας  παρὰ   πᾶσιν ἀνθρώποις γενομένης οὐ μόνον
[160]   ἀρτίως, δόξει ἄπιστος, φθονερά, φαύλη  παρὰ   πᾶσιν εἶναι. (Οὔκουν ἄξιον,
[120]   ζητοῦσι, Λεπτίνην ὑμῖν αὐτὸν ἐγὼ  παρα   σχήσομαι μάρτυρα. (Γράφων γὰρ ἀρχὴν
[40]   ποιεῖν εὖ, μάλιστα δ' οἱ  παρὰ   τὰς χρείας, ὧν εἷς οὗτος
[110]   τῆς γε τύχης ἕνεχ'  παρὰ   ταῦτ' ἀγαθῇ κέχρησθε, ἐπὶ τούτων
[110]   ἔγωγ' ἐκείνους οὐκ ἔσθ' ὅτου  παρὰ   τῆς πόλεως οὐ τυχεῖν ὧν
[40]   θαυμάσι' ἡλίκα δοῦναι, ἀλλὰ τῷ  παρὰ   τοιοῦτον καιρὸν ἐν καὶ
[70]   ἄνδρες Ἀθηναῖοι, εἰ αἱ μὲν  παρὰ   τοῖς ἄλλοις δωρειαὶ βέβαιοι μένουσιν
[100]   ταῦτα λέγωσιν, οὐκ ἔξεστι ποιεῖν  παρὰ   τοῖς Λακεδαιμονίοις, τὰ τῶν Ἀθηναίων
[30]   εἰσί· καὶ τοῦτ' ἐκ τῆς  παρὰ   τοῖς σιτοφύλαξιν ἀπογραφῆς ἄν τις
[20]   ὠφελειῶν ὧν ἔχει, προσήκει λελύσθαι  παρὰ   τοῖσδ' αὐτόν; Ἔγωγ' ἂν φαίην.
[10]   τῶν ὁμοίων ἑκόντων θαυμάζεσθαι τοῦ  παρὰ   τοῦ δεσπότου λαμβάνειν ὁτιοῦν κρεῖττον
[100]   ἀνδρῶν ἅμιλλα, ἣν ἐπὶ ταῖς  παρὰ   τοῦ δήμου δωρειαῖς πρὸς αὑτοὺς
[140]   δεῖ γράφων, καὶ τις  παρὰ   τοῦ δήμου κεκόμισται, ταῦτ' ἀφελέσθαι
[120]   ἄξιος ὢν ἕκαστος φαίνηται, ταύτην  παρὰ   τοῦ δήμου λαμβάνῃ τὴν δωρειάν.
[40]   μέντοι τὸν τῷ μὲν ἔργῳ  παρὰ   τοὺς μεγίστους καιροὺς οὑτωσὶ κοινὰ
[40]   ἕλοιτο τοὺς ἀτυχοῦντας καὶ τὴν  παρὰ   τούτων χάριν, ἥτις ποτ' ἔμελλεν
[10]   παρὰ τῶν δήμων δωρειαὶ τῶν  παρὰ   τῶν ἄλλων πολιτειῶν διδομένων, καὶ
[10]   μόνῳ μείζους εἰσὶν αἱ  παρὰ   τῶν δήμων δωρειαὶ τῶν παρὰ
[10]   τιμῇ καὶ τῇ βεβαιότητι τὰς  παρὰ   τῶν δήμων δωρειὰς εὑρήσετ' οὔσας
[110]   μήτ' ἄλλον μηδένα μηδὲν εὑρῆσθαι  παρὰ   τῶν προγόνων ἡμῶν συγχωρήσαιμεν, τί
[60]   ἄρ' ἄξιον, καταμεμψαμένους τὸν  ἄνδρα   τὰ πεπραγμένα, ἄκυρόν τι
[130]   τούτων ταὐτὸ τοῦτο παθεῖν κατ'  ἄνδρα   κριθέντας. Ἐγὼ μὲν γὰρ οὐχ
[140]   ἡμῶν πόλις τοῦ  φθονερὰ   δοκεῖν εἶναι, ἁπάν των ἀπέχουσα
[160]   ὧν εἶπον ἀρτίως, δόξει ἄπιστος,  φθονερά,   φαύλη παρὰ πᾶσιν εἶναι. (Οὔκουν
[50]   συμφέρει τῇ πόλει τῇ  ὑμετέρᾳ   καὶ πράττοντες· ὧν ἔνιοι διὰ
[90]   (Ἐγὼ δ' ὅτι μὲν τῇ  ὑμετέρᾳ   ψήφῳ τοῦ τούτου νόμου λυθέντος
[150]   δικαστήριον τιμήσῃ, παθεῖν ἀποτεῖσαι·  ἀμφότερα   δὲ μὴ ἐξέστω. (Ἀλλ' οὐχ
[40]   ἂν μετέπιπτε τὰ πράγματ' ἐπ'  ἀμφότερα,   εἰ μὴ τοὺς μὲν ἐν
[140]   εὐεργετῶν προσγέγονεν, τηνικαῦτα σύμπαντα ταῦτ'  ἀσθενέστερα   τῶν τούτου λόγων γένοιτο. (Καὶ
[160]   τὴν ψῆφον κατὰ τῶν τὰ  πονηρὰ   συμβουλευόντων. Θαυμάζω δ' ἔγωγε, εἰ
[120]   μηδ' ἂν ἐπ' ἀνθρώπου πραχθέντα  πονηρὰ   φανείη. Ὅτι δ' οὐκ ἔστι
[70]   σκοπείτω, ὅσῳ τὸ φανερῶς τοῦ  λάθρᾳ   κρεῖττον, καὶ τὸ νικῶντας τοῦ
[110]   χρησίμων, ἑκατὸν μὲν ἐν Εὐβοίᾳ  πλέθρα   γῆς πεφυτευμένης ἔδοσαν, ἑκατὸν δὲ
[60]   μέν ἐστιν ὑπήκοα, ὑμῖν δ'  ἐχθρά,   τὸν αὐτὸν τρόπον ὅνπερ
[20]   δεινὸν οὐδείς, οὐδ' εἰ πάνυ  μικρὰ   κεκτημένος ἦν. (Οὕτω τοίνυν τινές,
[70]   δ' οὐδαμῶς ἂν εἰπὼν οἴομαι  μικρὰ   ποιῆσαι, ταῦθ' ὑπομνῆσαι πειράσομαι. (Ἐνίκησεν
[150]   παραβαίνειν οὗτοι. (Ἐγὼ δ' ἔτι  μικρὰ   πρὸς ὑμᾶς εἰπὼν καταβήσομαι. Ἔστι
[20]   δεῖ τῆς γενησομένης ἄξιον αἰσχύνης.  (Ὅρα   δ' οὑτωσί. Εἰσὶ τῶν ξένων
[50]   ταῦτ' ἐστίν, ἄνδρες δικασταί.  Ὅρα   δέ, εἴ τις ἐκείνους τοὺς
[80]   τὸ τῷ Χαβρίᾳ ψήφισμα ψηφισθέν.  Ὅρα   δὴ καὶ σκόπει· δεῖ γὰρ
[40]   Σικελίᾳ τῶν πολιτῶν, ἐν τοιαύτῃ  συμφορᾷ   καθεστηκόσιν, ἔδωκε μνᾶς ἑκατὸν καὶ
[50]   ἀκινδύνως σεσῶσθαι, καὶ εἰσέφρουν τὸ  στρά   τευμα, καὶ διέσωσαν καὶ ὑμᾶς
[40]   ἄνδρες Ἀθηναῖοι, ὅσα ψηφίσματ'  ἄκυρα   ποιεῖ νόμος, καὶ οἵους
[120]   ὑμῖν αὐτὸν ἐγὼ παρα σχήσομαι  μάρτυρα.   (Γράφων γὰρ ἀρχὴν τοῦ νόμου
[140]   Μὴ τοίνυν μὲν ἦν  ἀμάρτυρα,   ταῦτ' ἐπὶ τῇ τοῦ δήμου
[130]   ποιεῖν τὰ δοκοῦντα καὶ ὄντ'  αἰσχρά,   μάλιστα δὲ ταῦτ' ἐφ' οἷς
[0]   τοῦ παιδὸς εἵνεκα τοῦ Χαβρίου  ὡμολόγησα   τούτοις, ὡς ἂν οἷός τ'
[130]   βούλομαι. Εἰ γάρ τις πάνθ'  ὅσα   Λεπτίνης ἐρεῖ περὶ τοῦ νόμου
[120]   γάρ, ὡς γοῦν ἐμοὶ δοκεῖ,  ὅσα   τις πράττει τοὺς θεοὺς ἐπιφημίζων,
[120]   καὶ δίκαι' ἂν εἴποιεν, πάνθ'  ὅσα   τῶν αὐτῶν ἕνεκ' αὐτοῖς ἔδοτ'
[50]   ἀκήκοα. Τὰ μὲν οὖν ἄλλ'  ὅσα   χρησίμους ὑμῖν ἑαυτοὺς ἐκεῖνοι παρέσχον,
[40]   Καὶ θεωρεῖτ' ἄνδρες Ἀθηναῖοι,  ὅσα   ψηφίσματ' ἄκυρα ποιεῖ νόμος,
[100]   ἕκαστον ἐάσω, μίαν δ'  συλλαβοῦσα   τὰς ἄλλας ἔχει, δίειμι. Ἐπειδάν
[120]   μέγιστ' εὐεργετοῦσιν, μὴ τοῦτο  ποιοῦσα   χάριν τισὶν οὐκ ἀποδώσει. Μεγάλων
[140]   φθονερὰ δοκεῖν εἶναι, ἁπάν των  ἀπέχουσα   τῶν αἰσχρῶν. (Τεκμήρια δ' ἡλίκα
[90]   νόμου διώκομεν ὡς οὐκ ἐπιτήδεια.  Τὰ   δ' ἑξῆς λέγε, τούτων
[110]   ἦν ἐπὶ τοῖς τότ' ἔθεσιν,  τὰ   δὲ νῦν ἐπὶ τοῖς νῦν.
[150]   γὰρ δήπου τοῦθ' ὅτι τῶν  τὰ   δεινόταθ' ἡμᾶς ἀδικούντων ἓν ἑκάστῳ
[150]   χάριν εὖ ποιήσαντ' ἀπαιτεῖν  τὰ   δεινότατ' ἐργαζόμενον ληφθῆναι; (Αἰσχρός,
[140]   εἰ δὲ τεκμήριον ποιεῖ τοῦ  τὰ   δίκαι' εἰρηκέναι, λίαν εὔηθες ποιεῖς.
[160]   οἱ μὲν ἄξιοι παρ' ὑμῶν  τὰ   δίκαι' ἕξουσιν, εἰ δέ τις
[90]   καὶ μαθεῖν ἁπλᾶ καὶ σαφῆ  τὰ   δίκαια. (Καὶ πρὸ τούτων γ'
[100]   πολιτῶν λόγῳ μετὰ τῶν νόμων  τὰ   δίκαια λαμβάνοντες. ~Ὅλως δ' οἶμαι
[10]   δ' ἐξὸν ὑμῖν ἄνευ δαπάνης  τὰ   δίκαια ποιῆσαι τοῖς εὐεργέταις, λύσασι
[130]   οἷς οὐδεὶς ἂν ἐγκαλέσαι, νόμῳ  τὰ   δοθέντ' ἀπολωλεκέναι δι' ὑμῶν ἁθρόους,
[50]   τὸν νόμον, εἰ μὴ λυθήσεται,  τὰ   δοθέντ' ἀφαιρεθήσονται· ἓν δ'
[30]   τοὺς ὁμολογου μένως ἀξίους χάριτος  τὰ   δοθέντ' ἀφαιρεῖσθαι. ~Καὶ μὴν οὐδ'
[80]   δ' οὐκ ἔσται κύρι' αὐτῷ  τὰ   δοθέντ' ἐπὶ τούτοις; Καὶ μήν,
[50]   εἰ χρὴ τοὺς εὐεργέτας ἐᾶν  τὰ   δοθέντ' ἔχειν· πάλαι γὰρ ἐσκέφθαι
[60]   λελυμένας. (Πολὺ γὰρ μᾶλλον ἥρμοττεν  τὰ   δοθέντ' ἐῶντας τῶν ἀτυχημάτων ἀφαιρεῖν
[20]   τριηραρχίας, τοὺς εὐεργέτας ἀφελέσθαι  τὰ   δοθέντα; Ἐγὼ μὲν ἐκεῖν' οἶμαι.
[90]   ἔνι καὶ τοὺς ἀξίους ἔχειν  τὰ   δοθέντα καὶ τοὺς μὴ τοιούτους
[80]   μὴ οὐ δεῖν ἔχειν, ἕξουσιν  τὰ   δοθέντα. (Καὶ τούτων πάντων οὐδὲν
[130]   πάντα μὲν εὐλαβεῖσθαι δεῖ ποιεῖν  τὰ   δοκοῦντα καὶ ὄντ' αἰσχρά, μάλιστα
[100]   Σόλων ἔθηκεν νόμον ἐξεῖναι δοῦναι  τὰ   ἑαυτοῦ ἄν τις βούληται,
[60]   τῶν ἀνδρῶν οὐκέτ' εἰσίν. Ἀλλὰ  τὰ   ἔργα τὰ πραχθέντ' ἔστιν, ἐπειδήπερ
[100]   τὴν βουλὴν δικαστήριον ἐξαπατήσῃ,  τὰ   ἔσχατα πάσχειν. Ἐγγυώμεθα, ὑπισχνούμεθα· οἱ
[80]   δικαίως ἂν οὐ μόνον διὰ  τὰ   ζῶντι πεπραγμένα φαίνοισθ' εὐνοϊκῶς διακείμενοι
[80]   ἐκ λόγου κρίσις γίγνεται, καὶ  τὰ   καλῶς πραχθένθ' ὑπ' ἐκείνων, ἂν
[160]   δόξετ' ἐγνωκέναι, καὶ τῇ πόλει  τὰ   κράτιστ' ἔσεσθ' ἐψηφισμένοι, κἄν τις
[160]   ἐξ ἑκατέρου φανῇ, ἵν' ἕλησθε  τὰ   κρείττω. (Ἂν μὲν τοίνυν καταψηφίσησθε,
[20]   ἴδῃ. (Εἶεν. Εἰ δὲ δὴ  τὰ   μάλιστ' ἐπέλειπον οἱ χορηγεῖν οἷοί
[0]   ἡδέως αὐτόν, τίνος εἵνεκα, εἰ  τὰ   μάλιστα μὴ τινὲς ἀλλὰ πάντες
[110]   διότι ἐκεῖν' ἀγνοοῦσιν, ὅτι εἰ  τὰ   μάλιστα ταῦθ' οὕτως εἶχεν, ἀρνεῖσθαι
[120]   ἴσου τῶν αὐτῶν ἀξιώσει τοῖς  τὰ   μέγιστ' εὐεργετοῦσιν, μὴ τοῦτο
[10]   οὔθ' ὑμῶν ἀξίαν. ρία γὰρ  τὰ   μέγιστ' ὀνείδη κτᾶται, φθονεροὺς ἀπίστους
[160]   τοῦ κατεμέμφου, τί; Μὴ καὶ  τὰ   μέλλοντ' ᾔδεις; (Ὅτι νὴ Δία
[10]   δὲ τοῦ θέντος τὸν νόμον,  τὰ   μὲν ἄλλ' ἔγωγ' οὐκ οἶδα,
[30]   ἔδωκε τὴν ἀτέλειαν ἡμῖν. Καὶ  τὰ   μὲν ἄλλα σιωπῶ, πόλλ' ἂν
[50]   ὑμῶν τῶν πρεσβυτέρων αὐτὸς ἀκήκοα.  Τὰ   μὲν οὖν ἄλλ' ὅσα χρησίμους
[110]   μέντοι τιμαὶ καὶ τἄλλα πάντα  τὰ   μὲν τότ' ἦν ἐπὶ τοῖς
[80]   φήσομεν, ἄνδρες Ἀθηναῖοι, ὅταν  τὰ   μὲν τρόπαι' ἑστήκῃ δῆλα πᾶσιν
[40]   διδοὺς καὶ μὴ πῶς ἰδίᾳ  τὰ   ὄντα σώσει προνοούμενος, ἀλλ' ὅπως
[40]   τοὺς μεγίστους καιροὺς οὑτωσὶ κοινὰ  τὰ   ὄντα τῷ δήμῳ κεκτημένον, τῷ
[100]   ὀρθῶς ἔχει, καὶ τἀκεῖ καὶ  τὰ   παρ' ἡμῖν. Διὰ τί; Ὅτι
[60]   καταμεμψαμένους τὸν ἄνδρα  τὰ   πεπραγμένα, ἄκυρόν τι ποιῆσαι τῶν
[30]   Ἀνάγνωθι λαβὼν αὐτοῖς τὰ ψηφίσματα  τὰ   περὶ τοῦ Λεύκωνος. ΨΗΦΙΣΜΑΤΑ. (Ὡς
[160]   θῆσθε τὴν ψῆφον κατὰ τῶν  τὰ   πονηρὰ συμβουλευόντων. Θαυμάζω δ' ἔγωγε,
[160]   καὶ πάντα τὰ χρηστὰ πρὸς  τὰ   πονηρότατ' ἀντιτάττεται. (Ὧν τοῖς βελτίοσι
[10]   πόλις εἰς ἓν ἦλθεν καὶ  τὰ   πράγματ' ἐκεῖνα κατέστη, πρέσβεις πέμψαντες
[40]   πόλεις. Οὐ γὰρ ἂν μετέπιπτε  τὰ   πράγματ' ἐπ' ἀμφότερα, εἰ μὴ
[60]   οὐκέτ' εἰσίν. Ἀλλὰ τὰ ἔργα  τὰ   πραχθέντ' ἔστιν, ἐπειδήπερ ἅπαξ ἐπράχθη.
[160]   τοιοῦτοί τινες γένωνται, Λεπτίνη; Εἰ  τὰ   πρὸ τοῦ κατεμέμφου,