HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Démosthène, Contre Leptine (discours complet)

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


θ  =  65 formes différentes pour 134 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Paragraphes
[160]   ἡμῖν θέμενοι τὴν ψῆφον, αὐτοί  θ'   προσήκει δόξετ' ἐγνωκέναι, καὶ
[140]   Λεωδάμαντος λόγων, ἐπειδὴ δὲ ταῦτά  θ'   ὑπάρχει καὶ τὰ τῶν ἄλλων
[10]   τιμᾶσθαι τῶν καλῶν ἐστι, τό  θ'   ὑπὸ τῶν ὁμοίων ἑκόντων θαυμάζεσθαι
[110]   ἡμῖν ἐπὶ τῶν προγόνων πόλλ'  ἀγάθ'   εἰργασμένοι τινὲς οὐδενὸς ἠξιοῦντο τοιούτου,
[60]   τὴν τιμήν. Καὶ γὰρ τἄλλ'  ἀγάθ'   εὐξαίμην ἂν ἔγωγε παρ' ἡμῖν
[130]   δ' ἐᾶν, εἴ τι μὴ  πεπόνθαθ'   ὑπ' αὐτῶν ὕστερον κακόν. Εἰ
[0]   τοίνυν τις ἐάσας ταῦτ' αὐτὸ  καθ'   αὕτ' ἐξετάσειεν, πότερόν ποτε λυσιτελέστερόν
[80]   ὑπὲρ αὑτοῦ δέ, ἐπειδὴ τὸ  καθ'   αὑτὸν ἐτάχθη κινδυνεύειν, παρεῖδε, καὶ
[40]   ὑμετέρων μηδὲν ἐνδεῶς ἕξει τὸ  καθ'   αὑτόν. (Τοῦτον μέντοι τὸν τῷ
[70]   παραθείη πῶς Θεμιστοκλῆς, τῶν  καθ'   ἑαυτὸν ἁπάντων ἀνδρῶν ἐνδοξότατος, ταὐτὸ
[90]   ἔλυσε γραψάμενος. Νῦν δὲ μαρτυρίαν  καθ'   ἑαυτοῦ καταλείπων ὅτι παρανομεῖ τουτονὶ
[100]   οὖν εἰσιν αὗται; Τὰς μὲν  καθ'   ἕκαστον ἐάσω, μίαν δ'
[160]   διεξιέναι περὶ τοῦ μηδαμῇ μηδὲ  καθ'   ἓν τοῦτον ἔχειν καλῶς τὸν
[80]   εἴ τι τῆς δωρειᾶς ἀφαιρεθείη,  καθ'   πολλάκις ὑμῶν στρατηγήσαντος Χαβρίου
[90]   δείξω, λαβέ μοι τὸν νόμον  καθ'   ὃν ἦσαν οἱ πρότερον νομοθέται.
[90]   σαφῶς παλαιὸς κελεύει νόμος,  καθ'   ὃν οἱ θεσμοθέται τοῦτον ὑμῖν
[110]   οἱ πρῶτοι τῶν προγόνων, ἀλλὰ  καθ'   οὓς ἔλαβον τὰς ἀτελείας οὓς
[90]   δικαστηρίῳ, τοὺς δὲ νόμους αὐτούς,  καθ'   οὓς καὶ τούτοις ἄρχειν καὶ
[20]   ὃν προσήκει τρόπον, εἰσὶ νόμοι  καθ'   οὓς προσήκει κολάζειν. Ὅτε δὲ
[90]   νόμοι, ἀλλὰ νεώτεροι οἱ νόμοι,  καθ'   οὓς τὰ ψηφίσματα δεῖ γράφεσθαι,
[60]   πόλεως ἤθους μνημεῖον ὦσι, καὶ  παραδείγμαθ'   ἑστῶσι τοῖς βουλομένοις τι ποιεῖν
[10]   πεπραγμένων τῇ πόλει διεξελθών. Λέγονται  χρήμαθ'   οἱ τριάκοντα δανείσασθαι παρὰ Λακεδαιμονίων
[60]   τοῦ παρόντος γένωμαι, λαβὲ τὰ  ψηφίσμαθ'   τοῖς Θασίοις καὶ Βυζαντίοις
[70]   μᾶλλον οἷς λέγω προσέχητε, τὰ  ψηφίσμαθ'   ὑμῖν αὔτ' ἀναγνώσεται τὰ τότε
[70]   ἑτέρους παραινεῖν. Καὶ πάντες ἴσως  ἀκηκόαθ'   ὃν τρόπον ἐξαπατῆσαι λέγεται. (Φημὶ
[20]   τριηραρχίας πλὴν τῶν ἐννέα ἀρχόντων.  (Ὁρᾶθ'   ὡς σαφῶς, ἄνδρες Ἀθηναῖοι,
[130]   ἐξειλεγμένοι. Ὑπὲρ δὴ τούτων ὡδὶ  ποιήσαθ'   ὅταν ταῦτα λέγωσι· κελεύετ' εἴπερ
[30]   Τούτων δ' ἁπάντων στήλας ἀντιγράφους  ἐστήσαθ'   ὑμεῖς κἀκεῖνος, τὴν μὲν ἐν
[150]   δήπου τοῦθ' ὅτι τῶν τὰ  δεινόταθ'   ἡμᾶς ἀδικούντων ἓν ἑκάστῳ τίμημ'
[90]   οἱ πρότερον νομοθέται. Λέγε. ΝΟΜΟΣ.  (Συνίεθ'   ὃν τρόπον, ἄνδρες Ἀθηναῖοι,
[50]   αὑτῶν σωτηρίας, ἀλλὰ πλησίον ὄντων  μεθ'   ὅπλων ἁπάντων Πελοποννησίων ἀνέῳξαν τὰς
[50]   Θάσον καὶ τὴν Λακεδαιμονίων φρουρὰν  μεθ'   ὅπλων ἐκβαλόντες καὶ Θρασύβουλον εἰσαγαγόντες
[80]   γὰρ ἐκεῖνοι μέν, ἐφ' οὓς  μεθ'   ὅπλων ἦλθεν ἐν ἐχθροῦ τάξει,
[50]   τῶν πολλῶν, καὶ μᾶλλον εἵλοντο  μεθ'   ὑμῶν τῶν τότε στρατευσαμένων, εἴ
[40]   ἁνὴρ ὢν φαίνεται. Εἶτ' οὐκ  αἰσχυνόμεθ'   ἄνδρες Ἀθηναῖοι, τοὺς τοῦ
[100]   τὸν νόμον αὐτὸν ἀναγκάσει. Ἔπειτ'  ἐγγυώμεθ'   ἡμεῖς, ἐγώ, Φορμίων, ἄλλον εἴ
[50]   μεγάλη μάχη πρὸς Λακεδαιμονίους  ἐγένεθ'   ἐν Κορίνθῳ, τῶν ἐν
[120]   ἱερῶν ἐστιν δεδομένη. Ἵνα δ'  εἰδῆθ'   ὅτι ταῦτα τοῦτον ἔχει τὸν
[160]   ἐδιδάχθηθ' ὡς ἔστι δίκαια, ἀλλ'  ἀφῃρέθηθ'   ὑπὸ τῆς τῶν λεγόντων κραυγῆς
[160]   προσέχειν τὸν νοῦν, ὅπως μὴ  βιασθῆθ'   ἁμαρτάνειν. Πολλὰ γὰρ ὑμεῖς,
[0]   ἤδη τινὰς ἥττους ἀντὶ κρειττόνων  ἐπείσθηθ'   ἑλέσθαι, καὶ ὅλως ἐν οἶμαι
[160]   ἄνδρες Ἀθηναῖοι, πολλάκις οὐκ  ἐδιδάχθηθ'   ὡς ἔστι δίκαια, ἀλλ' ἀφῃρέθηθ'
[140]   μήτ' αὐτὸς δόξεις βελτίων εἶναι  μήθ'   οἱ πεισθέντες σοι, ἄλλως τε
[100]   ἐπὶ τούτοις τὸ πρᾶγμα γιγνέσθω.  (Μήθ'   ὑμεῖς ποιήσητε μηδὲν ἀνάξιον ὑμῶν
[100]   τρόπον Ὀρχομενὸν διέθηκαν οὕτω μεταχειριζόμενοι,  μήθ'   ὑμεῖς τἀναντία τούτοις τοὺς μὲν
[90]   τοῦ τούτου νόμου γεγράμμεθα,  εἶθ'   φαμεν δεῖν ἀντὶ τούτων
[0]   ἥμισύν ἐστ' ἀτελὴς τοῦ χρόνου.  Εἶθ'   ἧς πᾶσι μέτεστι τὸ ἥμισυ
[80]   αὐτῷ τὴν χάριν; Ἔγωγ' ἡγοῦμαι.  (Εἶθ'   οἷς δι' ἐκεῖνον ἂν τότ'
[30]   προσαφαιρεῖταί τι τῶν ὑπαρχόντων ἤδη.  Εἶθ'   ὑμεῖς ἔτι σκοπεῖτ' εἰ χρὴ
[80]   παρ' ὑμῶν ὑπαρχούσας αὐτῷ τιμάς.  (Εἶθ'   ὑπὲρ ὧν ἐκεῖνος ᾤετο δεῖν
[90]   σφίσιν αὑτοῖς εἰσὶ νόμοι, ὥστε  χειροτονεῖθ'   ὑμεῖς τοὺς διαλέξοντας τοὺς ἐναν
[30]   ποτὲ ψηφισαμένους ἐξεῖναι δοῦναι; Ἆρ'  ἀγνοεῖθ'   ὅτι αὐτὸς νόμος οὗτος
[20]   φυλαῖν ἕνα χορηγὸν καθίστησιν, ὃς  ἀνθ'   ἑνὸς ἄλλου τοῦθ' ἅπαξ ποιήσας
[40]   Λέγε. ΨΗΦΙΣΜΑ. (Τὰς μὲν εὐεργεσίας  ἀνθ'   ὧν εὕρετο τὴν ἀτέλειαν
[50]   πάντα ποιοῦντες, ἐπειδὴ δ' ἐπράξαμεν  πάνθ'   ὅσ' ἂν εὐξαίμεθα, οὕτως ἀχάριστοι
[130]   ἔτι βούλομαι. Εἰ γάρ τις  πάνθ'   ὅσα Λεπτίνης ἐρεῖ περὶ τοῦ
[120]   πάνυ καὶ δίκαι' ἂν εἴποιεν,  πάνθ'   ὅσα τῶν αὐτῶν ἕνεκ' αὐτοῖς
[80]   ἄνδρες Ἀθηναῖοι, καὶ ζῶν  πάνθ'   ὑπὲρ ὑμῶν φανήσεται πράξας Χαβρίας,
[10]   μὲν γὰρ πλεῖστά ποτε κτησάμενοι  πάνθ'   ὑπὲρ φιλοτιμίας ἀνήλωσαν, ὑπὲρ δὲ
[90]   τὸ λοιπὸν ἐφ' ὑμῖν εἶναι  πάνθ'   ὥσπερ ἐστὶ δίκαιον, καὶ δοῦναι
[50]   καλῶν κἀγαθῶν· ἐψηφίσασθε γὰρ αὐτοῖς  ἅπανθ'   ὧν ἐδέοντο. Εἶτα ταῦτα νῦν
[60]   μὲν συμφοράς, αἷς δι' ὑμᾶς  ἐχρήσανθ'   οἱ ἄνδρες οὗτοι, πάντα τὸν
[110]   οὐδὲ Θηβαίων, οὐδ' οἷς ποτ'  ἐχρήσανθ'   οἱ πρῶτοι τῶν προγόνων, ἀλλὰ
[80]   κρίσις γίγνεται, καὶ τὰ καλῶς  πραχθένθ'   ὑπ' ἐκείνων, ἂν ὑφ' ἡμῶν
[140]   πατέρ' Ἀψεφίωνος, ὃς αὐτὸν ἔτ'  ὄνθ'   ὑπεύθυνον ἐγράψατο, ἐξῆλθον οἱ χρόνοι,
[60]   πάσχειν συκοφάντην ἂν τὸν ταῦτα  λέγονθ'   ἡγοῖσθε, ἐπὶ τῷ δ' ἀφελέσθαι
[80]   ὑμῖν μόνος. (Εἰ δὴ τόθ'  ὅθ'   εὑρίσκετο τὴν δωρειάν, ἠξίωσεν ὑμᾶς,
[50]   ἑαυτοὺς ἐκεῖνοι παρέσχον, ἐάσω· ἀλλ'  ὅθ'   μεγάλη μάχη πρὸς Λακεδαιμονίους
[30]   θεῶν ἐροῦμεν τί γράψει  ποθ'   τὸ ψήφισμ' ὑπὲρ ἡμῶν
[80]   στρατηγὸς ἁπάντων, ὑπὲρ μὲν ὑμῶν,  ὁπόθ'   ἡγοῖτο, ἐχρῆτο τούτῳ, ὑπὲρ αὑτοῦ
[80]   πολλάκις ὑμῶν στρατηγήσαντος Χαβρίου οὐδενὸς  πώποθ'   υἱὸς ὀρφανὸς δι' ἐκεῖνον ἐγένετο,
[80]   παρ' ὑμῖν μόνος. (Εἰ δὴ  τόθ'   ὅθ' εὑρίσκετο τὴν δωρειάν, ἠξίωσεν
[80]   ἄνδρες δικασταί. Σκοπεῖτε δὴ καὶ  λογίσασθ'   ἐν ὑμῖν αὐτοῖς, εἴ τινες
[60]   ἄνδρες Ἀθηναῖοι, μετὰ ταῦτ' ἐκπεσόντων  ἐψηφίσασθ'   ἅπερ, οἶμαι, φεύγουσιν εὐεργέταις δι'
[90]   τεθῆναι. Λέγε. ΝΟΜΟΣ. Ταῦτα μέν  ἐσθ'   τοῦ τούτου νόμου διώκομεν
[140]   οὐδ' ἔστιν ὄνειδος ὅτου πορρώτερόν  ἐσθ'   ἡμῶν πόλις τοῦ
[140]   περὶ αὐτοῦ τοῦ νόμου πᾶς  ἐσθ'   λόγος, τούτῳ δ' οὐδείς
[150]   ἄνδρες Ἀθηναῖοι, καὶ παλαιός  ἐσθ'   νόμος καὶ καλῶς ἔχων,
[10]   οὐδὲ γὰρ εἰ πάνυ χρηστός  ἐσθ'   ὡς ἐμοῦ γ' ἕνεκ' ἔστω,
[80]   δοθέντα. (Καὶ τούτων πάντων οὐδὲν  ἔσθ'   ἡμέτερον οὐδὲ καινὸν εὕρημα, ἀλλ'
[140]   Τί γὰρ εἵνεκα τούτου βελτίων  ἔσθ'   νόμος, εἴ τις
[80]   λέγομεν πρὸς ὑμᾶς, καὶ οὐδὲν  ἔσθ'   τι τοῦ παρακρούσασθαι καὶ
[110]   φήσαιμ' ἂν ἔγωγ' ἐκείνους οὐκ  ἔσθ'   ὅτου παρὰ τῆς πόλεως οὐ
[80]   ἐπιτήδειος οὔ, ἀλλ' ὑμεῖς  δοκιμάζεσθ'   εἴτ' ἐπιτήδειοι πάσχειν ἔστ' εὖ
[110]   ἵν' εὐορκῆτε, καὶ τοὺς προγόνους  ὀργίζεσθ'   ἂν μή τις φῇ ποιεῖν,
[30]   καθίστησ' ἑνὸς ἀνδρός. (Μὴ γὰρ  οἴεσθ'   ὑμῖν ἄλλο τι τὰς στήλας
[30]   Καλλισθένης διῴκησε, προσπεριγενέσθαι. (Τί οὖν  οἴεσθ'   ἄνδρες Ἀθηναῖοι, τοῦτον τὸν
[130]   ἁλῷ, θανάτῳ ζημιοῦν. Εἶτ' οὐκ  αἰσχύνεσθ'   ἄνδρες Ἀθηναῖοι, εἰ ἐφ'
[20]   ὑμᾶς δεῖ σκοπεῖν, ὅτι οὐδὲν  ἔσεσθ'   εὐπορώτεροι, τὰς ἀτελείας ἐὰν ἀφέλησθε·
[160]   καὶ τῇ πόλει τὰ κράτιστ'  ἔσεσθ'   ἐψηφισμένοι, κἄν τις ἄρ' ἔλθῃ
[80]   δωρειῶν ἀφῃρημένον τι φαίνηται; Οὐ  σκέψεσθ'   ἄνδρες Ἀθηναῖοι, καὶ λογιεῖσθε,
[160]   μή· εἶτα φυλάττετε καὶ μέ  μνησθ'   ἃν ὑμῖν ἐξ ἑκατέρου φανῇ,
[130]   δεῖ, ὅπως μηδὲν ὧν ἰδίᾳ  φυλάξαισθ'   ἄν, τοῦτο δημοσίᾳ ποιοῦντες φανήσεσθε.
[110]   ἐτίμησαν, καὶ πονηροὺς καὶ ἀπαιδεύτους  ἡγεῖσθ'   εἶναι, πονηροὺς μὲν διότι καταψεύδονται
[0]   προσήκει τιμᾶν πολλοὺς εὖ ποιεῖν  προκαλεῖσθ'   ὑμᾶς, ἐκ δὲ τοῦ μηδενὶ
[30]   εὖ ποιῶν, καὶ ταῦθ' ὧν  μάλισθ'   ἡμῶν πόλις δεῖται. (Ἴστε
[140]   δὲ τῷ νόμῳ σύνδικοι καὶ  μάλισθ'   οἱ δεινοὶ λέγειν ἄνδρες, Λεωδάμας
[80]   μόνον διὰ τὰ ζῶντι πεπραγμένα  φαίνοισθ'   εὐνοϊκῶς διακείμενοι πρὸς τὸν υἱὸν
[60]   δῆλον ὅτι φωνὴν οὐκ ἂν  ἀνάσχοισθ'   ὡς συκοφαντούντων; Οὔκουν αἰσχρὸν εἰ
[120]   καὶ τοιοῦτον δι' οὗ πάντ'  ἄπισθ'   ὅσ' δῆμος δίδωσιν ἔσται.
[20]   σωτηρία πάσῃ τῇ πόλει.  (Ὥσθ'   ὅσον ἐνθάδ' ἀφίετε, ἐκεῖ κομίζεσθε,
[20]   καὶ δίδοτ' ἐν τιμῆς μέρει  ταῦθ'   καὶ μὴ λαβοῦσιν ἔστιν
[50]   Ἀναγκάζομαι δὲ λέγειν πρὸς ὑμᾶς  ταῦθ'   παρ' ὑμῶν τῶν πρεσβυτέρων
[90]   τὸν νόμον, ὅμως ἐνομοθέτει, καὶ  ταῦθ'   ἑτέρου κελεύοντος νόμου καὶ κατ'
[80]   ᾤετο δεῖν ἀποθνῄσκειν νικᾶν,  ταῦθ'   ἡμεῖς ἀφελώμεθα τὸν υἱὸν αὐτοῦ;
[120]   μὴ λάθητ' ἐξαπατηθέντες. Ἐροῦσ' ὅτι  ταῦθ'   ἱερῶν ἐστιν ἅπαντα τἀναλώματα αἱ
[110]   ἀγνοοῦσιν, ὅτι εἰ τὰ μάλιστα  ταῦθ'   οὕτως εἶχεν, ἀρνεῖσθαι μᾶλλον
[130]   ὀκνεῖ τοὺς ἐχθροὺς ἀφαιρούμενος ὀφθῆναι,  ταῦθ'   ὑμᾶς τοὺς εὐεργέτας ἀφῃρημένους φαίνεσθαι,
[20]   ὅτι δεῖ τὴν εὐπορίαν εἰς  ταῦθ'   ὑπάρχειν πλείστην τῇ πόλει, πάντες
[70]   ἂν εἰπὼν οἴομαι μικρὰ ποιῆσαι,  ταῦθ'   ὑπομνῆσαι πειράσομαι. (Ἐνίκησεν μὲν τοίνυν
[50]   διδῶμεν, δεῖ σκοπεῖν, οὐ μετὰ  ταῦθ'   ὕστερον χρόνῳ παμπληθεῖ; Τὸ μὲν
[30]   συνεχῶς ἡμᾶς εὖ ποιῶν, καὶ  ταῦθ'   ὧν μάλισθ' ἡμῶν πόλις
[110]   παρ' ἡμῖν δῆμος εὐδαίμων,  ταῦθ'   ὡς ἀνελεῖν δεῖ λεγόντων τινῶν
[160]   τοῖς βελτίοσι πειθόμενοι καὶ κατὰ  ταὔθ'   ἡμῖν θέμενοι τὴν ψῆφον, αὐτοί
[30]   ὁτιοῦν χεῖρον εἶναι τοῦ Βοσπόρου,  κἀνταῦθ'   ἔδωκε τὴν ἀτέλειαν ἡμῖν. Καὶ
[80]   καὶ σκόπει· δεῖ γὰρ αὔτ'  ἐνταῦθ'   εἶναί που. Ἐγὼ δ' ἔτι
[90]   ἄνδρες Ἀθηναῖοι, καὶ καταμανθάνετε, ὅτι  ἐνταῦθ'   ἔνι καὶ τοὺς ἀξίους ἔχειν
[150]   χάριν δ' ἀπαιτεῖν οὔτε δικαίως  οὔθ'   ὁπωσοῦν διὰ τὸν τούτου νόμον;
[130]   λέγοντες ψευδῆ; Οὐ γάρ ἐστιν  οὔθ'   οὗτος οὔτ' ἄλλος οὐδεὶς πρόξενος
[0]   Μηδαμῶς· οὔτε γὰρ ἄλλως καλὸν  οὔθ'   ὑμῖν πρέπον. (Πῶς γὰρ οὐκ
[120]   ἀποδώσει. Μεγάλων μὲν οὖν εὐεργεσιῶν  οὔθ'   ὑμῖν συμφέρει συμβαίνειν πολλάκις καιρόν,
[10]   περιάπτει, καὶ οὔτε τῶν προγόνων  οὔθ'   ὑμῶν ἀξίαν. ρία γὰρ τὰ
[20]   καθίστησιν, ὃς ἀνθ' ἑνὸς ἄλλου  τοῦθ'   ἅπαξ ποιήσας ἀπηλλάξεται; Ἐγὼ μὲν
[130]   τι ποιήσαντας. Ὅτι μὲν τοίνυν  τοῦθ'   ἕν τι τῶν αἰσχρῶν ἐστιν
[130]   γράφοντας ἑτοίμως πρόξενοι γεγόνασι, διὰ  τοῦθ'   ἑτέρους ἀξίους καὶ ἐλευθέρους καὶ
[100]   γ' οὐδαμῇ. Οὐ γὰρ ἀγνοῶ  τοῦθ'   ὅτι Θηβαῖοι καὶ Λακεδαιμόνιοι καὶ
[0]   οὐκ ἄδηλον, ἄνδρες Ἀθηναῖοι,  τοῦθ'   ὅτι Λεπτίνης, κἄν τις ἄλλος
[30]   πόλις δεῖται. (Ἴστε γὰρ δήπου  τοῦθ'   ὅτι πλείστῳ τῶν πάντων ἀνθρώπων
[150]   πόλει καταλείπει. Ἴστε γὰρ δήπου  τοῦθ'   ὅτι τῶν τὰ δεινόταθ' ἡμᾶς
[20]   γιγνομένας δείξω. Ἴστε γὰρ δήπου  τοῦθ'   ὅτι τῶν τριηραρχιῶν οὐδείς ἐστ'
[0]   ῥᾳδίως ἐξαπατᾶσθαι τὸν δῆμον, διὰ  τοῦθ'   οὕτως ἔθηκε τὸν νόμον. Τί
[10]   λῃτουργήσουσιν οἱ πλουσιώτατοι. Ἔστι δὲ  τοῦθ'   οὑτωσὶ μὲν ἀκοῦσαι λόγον τιν'
[110]   τοῖς Ἑρμαῖς ἔτυχον· καὶ ἴσως  τοῦθ'   ὑμῖν ἀναγνώσεται τοὐπίγραμμα. Ἐγὼ δ'
[100]   αὐτὸς θέτω, καὶ μὴ λεγέτω  τοῦθ'   ὡς οὐ θήσομεν ἡμεῖς. Κάλλιον




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 18/05/2007