HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Démosthène, Contre Leptine (discours complet)

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


ν  =  980 formes différentes pour 3283 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Paragraphes
[50]   καὶ δόξῃ κρινόμενον ἴδοι τις  ἄν,   ἀλλ' ἔργῳ. Ὅταν μὲν οὖν
[60]   εἴη. (Μάθοιτε δὲ τοῦτο μάλιστ'  ἄν,   ἐκείνως εἰ λογίσαισθε πρὸς ὑμᾶς
[130]   ἀφέλοιτο πάλιν, ἀλλ' οὐδ' ἐπιχειρήσειεν  ἄν.   Μὴ τοίνυν μηδὲ δημοσίᾳ τοῦτο
[20]   ἕκαστος αὐτῶν ἀναλώσει· τότε δ'  ἄν,   μικρᾶς συντελείας ἀπὸ τῶν ὑπαρχόντων
[0]   τιμήσαντες εὐηθείας τινὰ δόξαν ἔχοιεν  ἄν,   οἱ δὲ τοὺς ἀγαθόν τι
[40]   περὶ τῆς δωρειᾶς σπουδὴ γένοιτ'  ἄν,   οὐ χρείας, ἀλλὰ καὶ εἴ
[160]   νῦν ὢν Διονύσιος ἤλπισεν  ἄν   ποτ' ἴσως πλοίῳ στρογγύλῳ καὶ
[150]   πάντα τἄλλα διελθὼν οἷς μάλιστ'  ἄν   τινας ᾤετ' ἐπισχεῖν τοῦ τοιοῦτόν
[60]   πάντα χρόνον, ἵν' ἕως μὲν  ἄν   τινες ζῶσι, μηδὲν ὑφ' ὑμῶν
[10]   ἀφαιρεῖται. Καίτοι τῶν ἁπασῶν ἧς  ἄν   τινος πολιτείας τὸ κομίζεσθαι τοὺς
[150]   ἐν γέγραπται καὶ ὀμώμοται,  ἄν   τις ἀμύνων τι πάθῃ τῇ
[140]   γ' ἀδικεῖν παρεσκευάσθαι δόξαι, οὕτως,  ἄν   τις ἀναιρῇ τὰς τιμὰς τῶν
[100]   ἐξεῖναι δοῦναι τὰ ἑαυτοῦ  ἄν   τις βούληται, ἐὰν μὴ παῖδες
[70]   τῶν τειχῶν ἀνάστασις. (Γνοίη δ'  ἄν   τις εἰ παραθείη πῶς Θεμιστοκλῆς,
[160]   τὸ μέλλον φαίνεσθαι. (Πολλὰ δ'  ἄν   τις ἔχοι λέγειν ἔτι καὶ
[30]   τῆς παρὰ τοῖς σιτοφύλαξιν ἀπογραφῆς  ἄν   τις ἴδοι. Οὐκοῦν παρὰ μὲν
[60]   πάντας τοὺς Ἕλληνας· ὅτου γὰρ  ἄν   τις παρ' ὑμῶν ἀγαθοῦ τοῖς
[80]   οὕτω κελεύει νομοθετεῖν, γράφεσθαι μέν,  ἄν   τίς τινα τῶν ὑπαρχόντων νόμων
[130]   ἀρχαῖος, τῶν καλῶς δοκούντων ἔχειν,  ἄν   τις ὑποσχόμενός τι τὸν δῆμον
[130]   ὅπως μηδὲν ὧν ἰδίᾳ φυλάξαισθ'  ἄν,   τοῦτο δημοσίᾳ ποιοῦντες φανήσεσθε. Ὑμῶν
[60]   ἀπίστους ἕξειν; (Πάνυ τοίνυν ἀχθοίμην  ἄν,   ἄνδρες δικασταί, εἰ τοῦτο
[40]   πιστεύειν ὑμῖν, οὗ τί γένοιτ'  ἂν   αἴσχιον; Τὸ τοίνυν ψήφισμ' ὑμῖν
[70]   φθόνῳ τὸ μέλλον ἀκούσῃ, ἀλλ'  ἂν   ἀληθὲς σκοπείτω, ὅσῳ τὸ
[70]   μὲν οὐκ οἴομαι. Καὶ γὰρ  ἂν   ἄλογον εἴη· μίαν μὲν πόλιν
[130]   ἕξουσιν οὗτοι δεικνύναι, λόγῳ δ'  ἂν   ἀναισχυντῶσιν, οὐχὶ καλῶς ποιήσουσιν. (Ὃ
[60]   δῆλον ὅτι φωνὴν οὐκ  ἂν   ἀνάσχοισθ' ὡς συκοφαντούντων; Οὔκουν αἰσχρὸν
[40]   καὶ θεῶν, ἄνδρες Ἀθηναῖοι, πῶς  ἂν   ἄνθρωπος μᾶλλον φανερὸς γένοιτ' εὔνους
[120]   ἀλλ' εἰ τὰς τιμάς, αἷς  ἂν   ἀντ' εὖ ποιήσωμέν τινας, ἀπίστους
[80]   ἀφαιρήσεται, καὶ ὅπως, οὓς οὐδεὶς  ἂν   ἀντείποι μὴ οὐ δεῖν ἔχειν,
[0]   τοῦ παντελῶς ἀκύρους γενέσθαι μηδ'  ἂν   ἄξιόν τιν' εἰδῆτ' ἐξεῖναι τιμῆσαι,
[0]   δὲ τοῦ μηδενὶ μηδέν, μηδ'  ἂν   ἄξιος ᾖ, διδόναι, πάντας ἀπείρξετε
[120]   τὰ τῶν δωρειῶν, ἵν' ἧς  ἂν   ἄξιος ὢν ἕκαστος φαίνηται, ταύτην
[100]   ἐκείνοις εἰσὶ τιμαί, ἃς ἀπεύξαιτ'  ἂν   ἅπας δῆμος ἐνταυθοῖ γενέσθαι.
[150]   γὰρ πρὸς Διός, τί μάλιστ'  ἂν   ἀπευξαίμεθα πάντες, καὶ τί μάλιστ'
[70]   καὶ εἰ ἑάλω, τὸν ἅπαντ'  ἂν   ἀπωλώλει χρόνον. ~Ἐπειδὴ δὲ τοὐναντίον
[60]   δ' ἀλλότρια, παραδώσειν ταῦτ' ἐπαγγείλαιντο,  ἂν   αὐτοῖς τὰς αὐτὰς δῶτε δωρειὰς
[70]   ναῦς δέκα μόνας, περὶ προδοσίας  ἂν   αὐτὸν εἰσήγγελλον οὗτοι, καὶ εἰ
[50]   πόλις καὶ δῆμος, ὅστις  ἂν   αὐτὸν εὖ ποιῇ καὶ σῴζῃ,
[140]   τιμωρίας τῶν ἀδικημάτων τάττοι, οὐκ  ἂν   αὐτός γ' ἀδικεῖν παρεσκευάσθαι δόξαι,
[0]   καὶ πάλαι κυρίων, οὓς οὐδ'  ἂν   αὐτὸς οὗτος ἀντείποι μὴ οὐχὶ
[110]   νῦν ἡμεῖς, διὰ τοῦτο δικαίως  ἂν   ἀφαιρε θεῖεν; (Οὐ γὰρ οἱ
[140]   διδόναι τὰ ὑμέτερ' αὐτῶν οἷς  ἂν   βούλησθε. Ἀλλ' ἐκεῖνό γ' οὐχὶ
[120]   διδόναι καὶ ἄλλ' τι  ἂν   βούλησθε, πλὴν τούτου. Ἐγὼ δ'
[40]   οὐκ ἀντιδώσει τῷ Λεύκωνί τις,  ἂν   βούληται, δύναμαι σκοπούμενος εὑρεῖν. Χρήματα
[30]   τ' ἀφαιρήσεται τὴν ἀτέλειαν, κύριος  ἂν   γένηται, καὶ ὑμῶν τοὺς παρ'
[60]   παραχρῆμα δίκην δώσειν τοῖς ἐχθροῖς,  ἂν   δὲ κατορθώσῃ, τὰς χάριτας παρ'
[80]   καταμέμφεται τῶν εὑρημένων τὰς δωρειάς,  ἂν   δίκαιον ᾖ, κρίνας παρ' ὑμῖν
[110]   τιμᾶν; Δίκαιον. Τί δέ; Ὃσ'  ἂν   δῷ τις ἅπαξ, δίκαιον ἔχειν
[130]   τι πεποιηκότας ὑμᾶς, οἷς οὐδεὶς  ἂν   ἐγκαλέσαι, νόμῳ τὰ δοθέντ' ἀπολωλεκέναι
[50]   δέω. Ἀλλὰ πάντας μὲν οὐδ'  ἂν   ἐγχειρήσαιμ' ἐξετάζειν ὅσοι πεποιηκότες ὑμᾶς
[110]   εἰπεῖν δίκαιον ἡγοῦμαι, ἐκεῖν'  ἂν   ἔγωγ' εἴποιμι. Οὐκ ἔστι δίκαιον,
[110]   τί τοῦτο λέγω; Ὅτι φήσαιμ'  ἂν   ἔγωγ' ἐκείνους οὐκ ἔσθ' ὅτου
[120]   τοῦτο λέγῃ, φανήσεται. (Ἡδέως δ'  ἂν   ἔγωγ' ἐροίμην Λεπτίνην· τίνος αὐτοῖς
[60]   Καὶ γὰρ τἄλλ' ἀγάθ' εὐξαίμην  ἂν   ἔγωγε παρ' ἡμῖν εἶναι πλεῖστα,
[110]   εἰ δὲ μηδένα φήσει, συναχθεσθείην  ἂν   ἔγωγε τῇ πόλει, εἰ μηδεὶς
[80]   πάντας ἀφαιρεῖσθαι κελεύουσιν ὁμοίως, οὐκ  ἂν   ἐδώκατε ταύτην αὐτῷ τὴν χάριν;
[130]   αὐτόν, ἕν γ' αἰσχρὸν οὐδ'  ἂν   εἴ τι γένοιτ' ἀναιρεθείη,
[140]   εἰ ἐκεῖν' ἠγνόηκεν, ὅτι ὥσπερ  ἂν   εἴ τις μεγάλας τὰς τιμωρίας
[110]   ἡμεῖς νῦν, ἕτερόν τι τοῦτ'  ἂν   εἴη. Εἰ τοίνυν μήτε Λυσίμαχον
[60]   μηδὲν ἔχοντες ἐγκαλέσαι; Ἀλλ' αἰσχρὸν  ἂν   εἴη. (Μάθοιτε δὲ τοῦτο μάλιστ'
[80]   μὴν καὶ κατ' ἐκεῖν' ἀνάξι'  ἂν   εἴη πεπονθὼς παῖς εἴ
[80]   νυνὶ γιγνομένου πράγματος αἴσθησιν, ὡς  ἂν   εἰκότως ἀγανακτήσειαν. Εἰ γὰρ ὧν
[140]   δὴ πρὸς τούτους ὑπολαμβάνοιτ'  ἂν   εἰκότως, ἀκούσατε, καὶ σκοπεῖτ' ἂν
[120]   μὲν ἁπλᾶ πάνυ καὶ δίκαι'  ἂν   εἴποιεν, πάνθ' ὅσα τῶν αὐτῶν
[150]   μὴν πρός γε Κηφισόδοτον τοσοῦτ'  ἂν   εἴποιμι. Οὗτός ἐστιν οὐδενὸς ἧττον,
[70]   δόξης ὑπαρχούσης· δ' οὐδαμῶς  ἂν   εἰπὼν οἴομαι μικρὰ ποιῆσαι, ταῦθ'
[110]   αἰσχρὸν ὁμοίως· εἰ δὲ μηδ'  ἂν   εἷς ἐν ἅπαντι τῷ χρόνῳ
[130]   ποιοῦντες φανήσεσθε. Ὑμῶν τοίνυν οὐδ'  ἂν   εἷς οὐδὲν ὧν ἰδίᾳ τινὶ
[130]   οὐδεὶς ἀντιδοῦναι. Οἷς οὐκ ἀκουστέον  ἂν   ἐναντία τολμᾷ λέγειν. (Ἔτι τοίνυν
[120]   ἐπιφημίζων, τοιαῦτα φαίνεσθαι οἷα μηδ'  ἂν   ἐπ' ἀνθρώπου πραχθέντα πονηρὰ φανείη.
[10]   (Τάχα τοίνυν ἴσως ἐκεῖνο λέγειν  ἂν   ἐπιχειρήσειε Λεπτίνης, ἀπάγων ὑμᾶς ἀπὸ
[0]   ὑμῶν ἴσως γιγνώσκεται· ἀλλ' ἐκεῖν'  ἂν   ἐροίμην ἡδέως αὐτόν, τίνος εἵνεκα,
[50]   ἐπειδὴ δ' ἐπράξαμεν πάνθ' ὅσ'  ἂν   εὐξαίμεθα, οὕτως ἀχάριστοι καὶ κακοί,
[100]   μηδὲ Θηβαίους μηδένα τιμᾶν, ἐκεῖν'  ἂν   ἔχειν εἰπεῖν ἀληθὲς οἴομαι. Μεῖζον,
[140]   γ' Ἀριστοφῶντα πολλὰ καὶ δίκαι'  ἂν   ἔχειν εἰπεῖν οἶμαι. Οὗτος εὕρετο
[60]   μετοίκων μὴ χορηγοῖεν, πῶς ποτ'  ἂν   ἔχοιτε πρὸς τοὺς ταῦτα λέγοντας;
[30]   τὰ μὲν ἄλλα σιωπῶ, πόλλ'  ἂν   ἔχων εἰπεῖν, ὅσ' εὐεργέτηκεν ὑμᾶς
[20]   πολλὰ κεκτημένος, οὗτος, ὅστις  ἂν   ᾖ, πόλλ' εἰς ταῦτα συντελεῖ;
[130]   τι τῶν αἰσχρῶν ἐστιν πάντας  ἂν   ἡγοῦμαι φῆσαι, ὅσῳ δ' ὑμῖν
[0]   βούληται. (Ἀλλὰ νὴ Δι' ἐκεῖν'  ἂν   ἴσως εἴποι πρὸς ταῦτα, ὅτι
[140]   τοίνυν ἠγνόησε ταῦτα γένοιτο γὰρ  ἂν   καὶ τοῦτο, αὐτίκα δηλώσει· συγχωρήσεται
[50]   τότε δωρειὰς δοθείσας ἀφαιρουμένου, ὅσην  ἂν   κακίαν τῶν θεμένων τὸν νόμον
[160]   δ' ἀνθρώπιν' ἡγεῖσθαι. Οὐδὲ γὰρ  ἂν   Λακεδαιμόνιοί ποτ' ἤλπισαν εἰς τοιαῦτα
[0]   τιν' εἰδῆτ' ἐξεῖναι τιμῆσαι, εὕροιτ'  ἂν   μᾶλλον ἐκεῖνο λυσιτελοῦν. Διὰ τί;
[60]   εὖ ποιεῖν ὑμᾶς βουλήσεται, μέλλων,  ἂν   μὲν ἀποτύχῃ, παραχρῆμα δίκην δώσειν
[160]   φανῇ, ἵν' ἕλησθε τὰ κρείττω.  (Ἂν   μὲν τοίνυν καταψηφίσησθε, ὥσπερ ἡμεῖς
[30]   ὑμᾶς ἀφῃρημένους αὐτὸν καὶ μηδ'  ἂν   μεταδόξῃ ποτὲ ψηφισαμένους ἐξεῖναι δοῦναι;
[40]   οἰκεῖν οἰομένας πόλεις. Οὐ γὰρ  ἂν   μετέπιπτε τὰ πράγματ' ἐπ' ἀμφότερα,
[110]   εὐορκῆτε, καὶ τοὺς προγόνους ὀργίζεσθ'  ἂν   μή τις φῇ ποιεῖν, καὶ
[160]   λέγειν καὶ νομοθετεῖν οἷς μηδεὶς  ἂν   νεμεσήσαι, καὶ τἀγαθὰ μὲν προσδοκᾶν
[120]   ΝΟΜΟΣ. Καλῶς· κατάθες. Γράψας Ὅπως  ἂν   οἱ πλουσιώτατοι λῃτουργῶσι, Μηδέν' εἶναι
[120]   νόμου Λεπτίνης εἶπεν φησίν, ὅπως  ἂν   οἱ πλουσιώτατοι λῃτουργῶσιν, ἀτελῆ μηδέν'
[110]   μὴ βλασφημεῖν. Καίτοι τίν' οὐκ  ἂν   οἴεσθε νῦν τὸ τρίτον μέρος
[0]   τοῦ Χαβρίου ὡμολόγησα τούτοις, ὡς  ἂν   οἷός τ' ὦ, συνερεῖν. Ἔστι
[20]   ὑπάρχειν πλείστην τῇ πόλει, πάντες  ἂν   ὁμολογήσειαν· παρὰ μὲν γὰρ τὰς
[100]   μηδενὶ δεῖν μηδὲν διδόναι, μηδ'  ἂν   ὁτιοῦν πράξῃ, τοιοῦτόν τι λέγειν
[80]   ὑπὲρ ἄλλου τινός, ὥστε δικαίως  ἂν   οὐ μόνον διὰ τὰ ζῶντι
[40]   πάντας γὰρ αὐτοὺς ἡγοῦμαι δεινότατ'  ἂν   παθεῖν, εἴ τι τῶν τότε
[140]   εἶναι. Χωρὶς δὲ τούτων ἀτοπώτατον  ἂν   πάντων συμβαίη, εἰ τότε μὲν
[150]   δοκεῖ νὴ τοὺς θεούς, μᾶλλον  ἂν   παραινέσαιμ' αὑτῷ τινὰ τιμὴν ὑμᾶς
[130]   οὐχὶ καὶ κατὰ τοῦτο δεινότατ'  ἂν   πεπονθὼς Χαβρίας φανείη, εἰ
[10]   ὑμᾶς, ἄνδρες δικασταί, ἄμεινον  ἂν   περὶ τοῦ παρόντος βουλεύσασθαι, εἰ
[30]   χρήσιμον αὑτὸν παρέσχεν, οὗτος δέ,  ἂν   σκοπῆτε, φανήσεται συνεχῶς ἡμᾶς εὖ
[150]   κρίσει πλέον ἕν, ὁπότερον  ἂν   τὸ δικαστήριον τιμήσῃ, παθεῖν
[160]   τὸ λοιπὸν ἐξεῖναι δοῦναι. Μηδ'  ἂν   τοιοῦτοί τινες γένωνται, Λεπτίνη; Εἰ
[10]   ἐφ' ὧν εἶπον ἴδοι τις  ἂν   τοιοῦτον, ἀψευδὲς καὶ χρηστόν, οὐ
[60]   μέλλοντες μὲν εὖ πάσχειν συκοφάντην  ἂν   τὸν ταῦτα λέγονθ' ἡγοῖσθε, ἐπὶ
[80]   ἡγοῦμαι. (Εἶθ' οἷς δι' ἐκεῖνον  ἂν   τότ' ἐδώκατε δωρειάν, διὰ τούτους
[120]   οὑτωσὶ τἀναντία τῇ στήλῃ γεγραφώς,  ἂν   τοῦτο λέγῃ, φανήσεται. (Ἡδέως δ'
[110]   ἄμεινον ἐκείνων πράττετε, τοῦ χάριν  ἂν   τῶν ὑμετέρων αὐτῶν ἐθῶν ὀλιγωροῦντες
[90]   ὁτιοῦν ἐποίησε Λεπτίνης· οὐδὲ γὰρ  ἂν   ὑμεῖς ποτ' ἐπείσθητε, ὡς ἐγὼ
[140]   ἂν εἰκότως, ἀκούσατε, καὶ σκοπεῖτ'  ἂν   ὑμῖν δίκαια φαίνηται. Πρῶτον μὲν
[100]   λέγειν κακῶς τὸν τεθνεῶτα, μηδ'  ἂν   ὑπὸ τῶν ἐκείνου τις ἀκούῃ
[80]   τὰ καλῶς πραχθένθ' ὑπ' ἐκείνων,  ἂν   ὑφ' ἡμῶν μὴ καλῶς ῥηθῇ
[20]   λελύσθαι παρὰ τοῖσδ' αὐτόν; Ἔγωγ'  ἂν   φαίην. (Ἔτι δ' ἄνδρες
[10]   τις αὔτ' ἀκριβῶς ἐξετάσειε, ψεῦδος  ἂν   φανείη. Εἰσὶ γὰρ δήπου παρ'
[70]   ἀνθρώπων εὖ φρονοῦντ' οἶμαι ταῦτ'  ἂν   φῆσαι καλῶς ἔχειν. Ἴστε μὲν
[160]   ταῦτα φυλάξατε καὶ μνημονεύετε, ἕως  ἂν   ψηφίσησθε, ἵν' εὔορκον θῆσθε τὴν
[90]   πολλάκις καὶ κατὰ σχολὴν σκεψάμενος,  ἃν   καὶ δίκαια καὶ συμφέροντα,
[10]   χάριτος, παρὰ δ' ὑμῖν ἀδεῶς  ἃν   λάβῃ τις ἔχειν ὑπῆρχε τὸν
[160]   εἶτα φυλάττετε καὶ μέ μνησθ'  ἃν   ὑμῖν ἐξ ἑκατέρου φανῇ, ἵν'
[120]   ξένος καί τις πολίτης,  ἐπειδὰν   ἀφαιρεθῇ ταύτην, τίν' ἔχει λοιπὴν
[50]   βουλόμενον εὖ ποιεῖν ἡμᾶς ἐάσομεν,  ἐπειδὰν   δὲ πάθωμεν, τότε τὴν ἀξίαν
[60]   ζῶσι, μηδὲν ὑφ' ὑμῶν ἀδικῶνται,  ἐπειδὰν   δὲ τελευτήσωσιν, ἐκεῖναι τοῦ τῆς
[80]   ἀλλὰ καὶ τοὺς ἐκείνων φίλους,  ἐπειδὰν   δὲ χρόνος διέλθῃ βραχύς, καὶ
[100]   συλλαβοῦσα τὰς ἄλλας ἔχει, δίειμι.  Ἐπειδάν   τις εἰς τὴν καλουμένην γερουσίαν
[110]   ἔχοντα, οὐδ' ὀλίγου δεῖ· ἀλλ'  ἐπειδάν   τις οἶμαι κακουργῶν ἐπὶ μὴ
[130]   τοιαῦτα πολιτευομένοις τὸν ἐκείνου δοῦλον  Λυκίδαν   πρόξενον ὑμέτερον πεποιηκέναι, ἀλλ' εἰ
[90]   καὶ τοὺς μὴ τοιούτους κριθέντας,  ἐὰν   ἀδίκως τι λάβωσιν, ἀφαιρεθῆναι, καὶ
[30]   τὸν τοιοῦτον περὶ ὑμᾶς γεγενημένον,  ἐὰν   ἀκούσῃ νόμῳ τὴν ἀτέλειαν ὑμᾶς
[20]   δὴ τί τοῦτο τῇ πόλει,  ἐὰν   ἅπαντες οὗτοι λῃτουργῶσιν· φανήσεται γὰρ
[120]   δὲ νῦν οὗτοι ποιήσουσιν,  ἐὰν   ἄρα ταῦτα λέγωσι, τοῦτ' εἶναι
[50]   μετ' Ἐκφάντου πῶς οὐκ ἀδικήσετε,  ἐὰν   ἀφαιρῆσθε τὴν ἀτέλειαν, οἳ παραδόντες
[20]   οὐδὲν ἔσεσθ' εὐπορώτεροι, τὰς ἀτελείας  ἐὰν   ἀφέλησθε· οὐ γὰρ κοινωνεῖ ταῖς
[150]   δὲ καὶ ἐνδείξεις καὶ ἀπαγωγάς·  ἐὰν   δ' ἁλῷ, ἔνοχος ἔστω τῷ
[160]   δικαία, πρὸς ἅπαντας ἀψευδὴς φανήσεται.  Ἐὰν   δ' ἀποψηφίσησθε, μὴ ποιήσαιτε,
[90]   εἵνεκα παραγεγράφθαι τοῦτον τὸν νόμον,  ἐὰν   δ' ὃν αὐτὸς ἔθηκεν λυθῇ,
[30]   ὡς ἀληθῆ λέγουσιν ἑστήξουσιν. (Φέρ'  ἐὰν   δὲ δὴ πέμψας ὡς ἡμᾶς
[20]   μετοίκων λῃτουργίας εἰσποιεῖ πολλούς. Ἀλλ'  ἐὰν   δείξῃ πέντε, ἐγὼ ληρεῖν ὁμολογῶ.
[110]   δῷ τις ἅπαξ, δίκαιον ἔχειν  ἐᾶν;   Δίκαιον. Ταῦτα τοίνυν αὐτοί τε
[130]   οὐδεὶς ἀντεῖπεν, μετὰ ταῦτα δ'  ἐᾶν,   εἴ τι μὴ πεπόνθαθ' ὑπ'
[90]   τοῦτ' ἔνοχον εἶναι τῇ γραφῇ,  ἐὰν   ἐναντίος τοῖς πρότερον κειμένοις
[20]   οὐδεὶς ἐθελήσει, τοὺς πρότερον ποιήσαντας  ἐὰν   ἠδικημένους ἴδῃ. (Εἶεν. Εἰ δὲ
[90]   οὔτ' ἐρεῖν οἴομαι Λεπτίνην οὔτ'  ἐὰν   λέγῃ, δεῖξαι δυνήσεσθαι· δὲ
[100]   ἑαυτοῦ ἄν τις βούληται,  ἐὰν   μὴ παῖδες ὦσι γνήσιοι, οὐχ
[10]   ἐκείνας τὰς λῃτουργίας, καὶ πόσους,  ἐὰν   μὴ τούτῳ προσέχωμεν, ἀφήσει. Οἱ
[20]   τῶν μετοίκων πλείονας τοσούτους,  ἐὰν   νόμος τεθῇ, τοὺς λῃτουργοῦντας
[30]   ἦσάν τινες τῶν εὑρημένων ἀνάξιοι.  Ἐὰν   οὖν εἴπῃ πρὸς ταῦτ' ἐκεῖνος
[150]   νόμος καὶ καλῶς ἔχων, ὃν  ἐὰν   σωφρονῶσι φυλάξονται παραβαίνειν οὗτοι. (Ἐγὼ
[50]   σκοποῦσιν εἰ χρὴ τοὺς εὐεργέτας  ἐᾶν   τὰ δοθέντ' ἔχειν· πάλαι γὰρ
[100]   πρῶτον, νῦν οὗτοι ποιήσουσιν,  ἐὰν   ταῦτα λέγωσιν, οὐκ ἔξεστι ποιεῖν
[50]   πόλιν ἡμῶν πονηρᾶς δόξης ἀναπλήσει,  ἐάν   τέ τι συμβῇ ποτέ, ἔρημον
[150]   ἐχρήσατο τούτῳ τῷ μέτρῳ, ἀλλ'  ἐάν   τις ἀπαιτήσῃ χάριν ὑμᾶς, Ἄτιμος
[40]   κατὰ δὲ τὸν νόμον τοῦτον,  ἐάν   τις ἐπ' αὔτ' ἔλθῃ,
[150]   ἔστω τῷ νόμῳ ὃς κεῖται,  ἐάν   τις ὀφείλων ἄρχῃ τῷ δημοσίῳ.
[100]   Ἔστι δὲ δήπου νόμος ὑμῖν,  ἐάν   τις ὑποσχόμενός τι τὸν δῆμον
[60]   τοίνυν τὰς στήλας ταύτας κυρίας  ἐᾶν   τὸν πάντα χρόνον, ἵν' ἕως
[0]   ἡγεῖτο κύριον εἶναι τοῦ δοῦναι,  ἐάν   τῳ βούληται. (Ἀλλὰ νὴ Δι'
[60]   νυνὶ τῶν ἐχόντων Πύδναν  Ποτείδαιαν   τι τῶν ἄλλων χωρίων,
[10]   ἐλάττω τῶν ἱκανῶν κεκτημένοι, τὴν  ἀναγκαίαν   ἀτέλειαν ἔχοντες, ἔξω τοῦ τέλους
[150]   ἀναιρῶν τῶν εὐεργεσιῶν ἀχρεῖον τὴν  ἐπιείκειαν   τοῖς φιλοτιμεῖσθαι βουλομένοις καθίστησιν, ἀλλ'
[80]   νῦν αὐτὸν ἐκεῖνον ἀφαιρήσεσθε τὴν  ἀτέλειαν;   Ἀλλ' ἄλογον. Οὐδὲ γὰρ ὑμῖν
[60]   δι' ὑμᾶς προσῆκε, προξενίαν, εὐεργεσίαν,  ἀτέλειαν   ἁπάντων. Εἶτα τοὺς δι' ὑμᾶς
[30]   ἑαυτῷ καὶ τοῖς παισὶ τὴν  ἀτέλειαν   ἅπασι δέδωκεν ὑμῖν. (Τοῦτο δ'
[30]   ἐγκαλέσαι καὶ τί μεμφόμενοι τὴν  ἀτέλειαν   αὐτὸν ἀφῄρησθε, τί πρὸς θεῶν
[40]   τὴν ἀτέλειαν ἔχοντα, οὐχὶ τὴν  ἀτέλειαν   ἀφαιρήσεσθε οὐδὲ γὰρ οὔσῃ χρώμενος
[30]   Λεύκων' αὐτοῦ τοῖς ἄγουσιν Ἀθήναζε  ἀτέλειαν   δεδωκέναι, καὶ κηρύττειν πρώτους γεμίζεσθαι
[70]   ~Διόπερ οὐ μόνον αὐτῷ τὴν  ἀτέλειαν   ἔδωκαν οἱ τότε, ἀλλὰ καὶ
[130]   ὢν ἀτελής, ὅτῳ μὴ διαρρήδην  ἀτέλειαν   ἔδωκεν δῆμος. Τούτοις δ'
[0]   δ' ἀναξίους τινὰς ἀνθρώπους εὑρομένους  ἀτέλειαν   ἐκδεδυκέναι τὰς λῃτουργίας, καὶ τούτῳ
[0]   ἀτελῆ, τοὺς ἔχοντας ἀφείλετο τὴν  ἀτέλειαν,   ἐν δὲ τῷ προσγράψαι Μηδὲ
[30]   κατ' οὐδέτερον δ' αὐτῷ τὴν  ἀτέλειαν   ἔστιν ἔχειν ἐκ τούτου τοῦ
[40]   ὑπ' αὐτοῦ καὶ δόντες τὴν  ἀτέλειαν,   ἕτεροι δ' ὑμεῖς οἱ νῦν
[130]   ἕτερον πρόξενόν ἐστ' εἶναι καὶ  ἀτέλειαν   εὑρῆσθαι. Μὴ δὴ παραγόντων ὑμᾶς,
[120]   δ' οὐκ ἔστι ταὐτὸν ἱερῶν  ἀτέλειαν   ἔχειν καὶ λῃτουργιῶν, ἀλλ' οὗτοι
[120]   Ἀριστογείτονος. Καίτοι εἰ ἦν ἱερῶν  ἀτέλειαν   ἔχειν ταὐτὸ καὶ λῃτουργιῶν, τί
[40]   ῥήματι καὶ τῇ τιμῇ τὴν  ἀτέλειαν   ἔχοντα, οὐχὶ τὴν ἀτέλειαν ἀφαιρήσεσθε
[10]   τῶν ἱκανῶν κεκτημένοι, τὴν ἀναγκαίαν  ἀτέλειαν   ἔχοντες, ἔξω τοῦ τέλους εἰσὶ
[120]   ἐροίμην Λεπτίνην· τίνος αὐτοῖς τὴν  ἀτέλειαν   σὺ νῦν καταλείπειν φήσεις
[30]   τοῦ Βοσπόρου, κἀνταῦθ' ἔδωκε τὴν  ἀτέλειαν   ἡμῖν. Καὶ τὰ μὲν ἄλλα
[70]   πόλει, ἄξιος εἶναι ἀποστερηθῆναι τὴν  ἀτέλειαν   ἣν εὕρετο παρ' ὑμῶν καὶ
[70]   τὸν Χαβρίου περιίδωμεν ἀφαιρεθέντα τὴν  ἀτέλειαν,   ἣν πατὴρ αὐτῷ δικαίως
[30]   οὗτος ἐκεῖνόν τ' ἀφαιρήσεται τὴν  ἀτέλειαν,   κύριος ἂν γένηται, καὶ ὑμῶν
[40]   εὐεργεσίας ἀνθ' ὧν εὕρετο τὴν  ἀτέλειαν   Ἐπικέρδης ἀκηκόατ' ἐκ τῶν
[50]   οὐκ ἀδικήσετε, ἐὰν ἀφαιρῆσθε τὴν  ἀτέλειαν,   οἳ παραδόντες ὑμῖν Θάσον καὶ
[80]   τούτων τινὰς τῶν εὑρημένων τὴν  ἀτέλειαν,   οὓς νῦν οὗτοι μεμφόμενοι πάντας
[130]   ψήφισμ' νόμος δέδωκε τὴν  ἀτέλειαν.   (Πρόξενοι μέντοι πολλοὶ διὰ τῶν
[40]   τὸ λαβεῖν παρ' ὑμῶν τὴν  ἀτέλειαν.   Τίς οὖν οὗτός ἐστιν; Ἐπικέρδης
[60]   πολλοὺς ξένους εὐεργέτας ἀφαιρεῖται τὴν  ἀτέλειαν,   τῶν δὲ πολιτῶν μηδέν' ἄξιον
[30]   γεγενημένον, ἐὰν ἀκούσῃ νόμῳ τὴν  ἀτέλειαν   ὑμᾶς ἀφῃρημένους αὐτὸν καὶ μηδ'
[20]   Διὸς πότερον κρεῖττον ἦν εἰς  συντέλειαν   ἀγαγεῖν τὰς χορηγίας ὥσπερ τὰς
[100]   εἰς τὸ μέσον καταθεὶς τὴν  ὠφέλειαν   ἐφάμιλλον ποιήσῃ τὸ ποιεῖν ἀλλή
[70]   δὲ τετελεύτηκεν, μηδεμίαν ποιησαμένους τούτων  μνείαν   ἀφελέσθαι τι τῶν δοθέντων τότε.
[40]   εἰ μηδεμίαν ποιησάμενοι τούτων μηδενὸς  μνείαν   ἀφῃρημένοι φανούμεθα τὴν δωρειάν, μηδὲν
[40]   οἷς ἦν, δεύτερον δέ, ἑτέραν  χρείαν   ἰδών, εἰ φαίνοιτο διδοὺς καὶ
[120]   παρὰ τοῦ δήμου λαμβάνῃ τὴν  δωρειάν.   (Ἀλλὰ μὴν ὑπὲρ ὧν γε
[130]   (εἴ τινα τῶν εὑρημένων τὴν  δωρειὰν   ἀνάξιον εἶναί φασιν μὴ
[0]   ὅνπερ τοὺς ἔχοντας ἀφείλετο τὴν  δωρειὰν   ἀναξίους ἐνόμιζεν, οὕτω καὶ τὸν
[160]   ὡς ἔστω, πρὸς τῷ τὴν  δωρειὰν   ἀφαιρεθῆναι δίκην ἣν ἂν ὑμῖν
[80]   καὶ πάλιν, Τιμοθέῳ διδόντες τὴν  δωρειάν,   δι' ἐκεῖνον ἐδώκατε καὶ Κλεάρχῳ
[80]   δι' ἐκεῖνον ἂν τότ' ἐδώκατε  δωρειάν,   διὰ τούτους νῦν αὐτὸν ἐκεῖνον
[140]   Λεωδάμαντα. Οὗτος ἐγράψατο τὴν Χαβρίου  δωρειάν,   ἐν τοῦτ' ἔνεστιν τὸ
[110]   (Τίνι χρώμενος τεκμηρίῳ; Ὅτι Λυσιμάχῳ  δωρειάν,   ἑνὶ τῶν τότε χρησίμων, ἑκατὸν
[100]   φαῦλός ἐστι τῶν εὑρημένων τὴν  δωρειάν,   ἐχέτω, ἀλλ' ἰδίᾳ κατὰ τόνδε
[20]   καὶ τοὺς παῖδας αὐτοῦ τὴν  δωρειὰν   ἣν ὑμεῖς ἔδοτ' αὐτοῖς. ~Ἔστι
[80]   δὴ τόθ' ὅθ' εὑρίσκετο τὴν  δωρειάν,   ἠξίωσεν ὑμᾶς, ὥσπερ δι' Ἰφικράτην
[90]   ὑμῖν δοκῇ κωλύσετ' ἔχειν τὴν  δωρειάν.   Λέγε τὸν νόμον. ΝΟΜΟΣ. (Ἀκούετ'
[120]   ἀφαιρεθῇ ταύτην, τίν' ἔχει λοιπὴν  δωρειάν,   Λεπτίνη; Οὐδεμίαν δήπου. Μὴ τοίνυν
[40]   μηδενὸς μνείαν ἀφῃρημένοι φανούμεθα τὴν  δωρειάν,   μηδὲν ἔχοντες ἐγκαλέσαι; (Οὐ γὰρ
[140]   εἰπεῖν οἶμαι. Οὗτος εὕρετο τὴν  δωρειὰν   παρ' ὑμῖν, ἐν τοῦτ'
[30]   τοίνυν δεῖ ταύτην ἀποστερῆσαι τὴν  δωρειὰν   τὴν πόλιν, ὥστε προσκατασκευάσας ἐμπόριον
[0]   τινῶν κατηγοροῦντα πάντας ἀφαιρεῖσθαι τὴν  δωρειὰν   τῶν ἀδίκων ἐστίν, ἐάσω· καὶ
[40]   μέγιστον ἐκείνῳ, ἀλλ' ὅτι τὴν  δωρειὰν   ὑμᾶς αὐτὸν ἀφῃρῆσθαι νομιεῖ. (Οὐ
[20]   πλείστην τῇ πόλει, πάντες ἂν  ὁμολογήσειαν·   παρὰ μὲν γὰρ τὰς ἐπὶ
[80]   πράγματος αἴσθησιν, ὡς ἂν εἰκότως  ἀγανακτήσειαν.   Εἰ γὰρ ὧν ἔργῳ πεποίηκεν
[0]   πάντ' ἀφῃρῆσθαι καὶ ὅλως τὴν  πολιτείαν   ὑμᾶς κατὰ τοῦτον τὸν λόγον;
[80]   καὶ Κλεάρχῳ καί τισιν ἄλλοις  πολιτείαν·   Χαβρίας δ' αὐτὸς ἐτιμήθη παρ'
[160]   πρὸς φθόνον καὶ δικαιοσύνη πρὸς  κακίαν   καὶ πάντα τὰ χρηστὰ πρὸς
[50]   δωρειὰς δοθείσας ἀφαιρουμένου, ὅσην ἂν  κακίαν   τῶν θεμένων τὸν νόμον καταγνοίη,
[60]   ἀκοῦσαι τῶν κατὰ τὴν αὐτὴν  ἡλικίαν   ὄντων, μετὰ τὴν τοῦ δήμου
[140]   ποιεῖ τοῦ τὰ δίκαι' εἰρηκέναι,  λίαν   εὔηθες ποιεῖς. Τί γὰρ εἵνεκα
[100]   Τὰς μὲν καθ' ἕκαστον ἐάσω,  μίαν   δ' συλλαβοῦσα τὰς ἄλλας
[70]   πλεῖν εἴκοσιν εἷλε, κατὰ  μίαν   καὶ δύο λαμβάνων, ἃς ἁπάσας
[70]   Καὶ γὰρ ἂν ἄλογον εἴη·  μίαν   μὲν πόλιν εἰ ἀπώλεσεν
[40]   τοὺς τοῦ τοιούτου παῖδας εἰ  μηδεμίαν   ποιησάμενοι τούτων μηδενὸς μνείαν ἀφῃρημένοι
[70]   ἀκηκόατ' ἀξιοῦν, ἐπειδὴ δὲ τετελεύτηκεν,  μηδεμίαν   ποιησαμένους τούτων μνείαν ἀφελέσθαι τι
[120]   τίν' ἔχει λοιπὴν δωρειάν, Λεπτίνη;  Οὐδεμίαν   δήπου. Μὴ τοίνυν διὰ μὲν
[60]   τῆς πόλεως οὔσης καὶ ναῦν  οὐδεμίαν   κεκτημένης, στρατηγῶν βασιλεῖ, παρ' ὑμῶν
[100]   τῶν παρ' ἑαυτοῖς διδόασι τοιαύτην  οὐδεμίαν   τιμήν· καίτοι καὶ παρ' ἐκείνοις
[130]   ἐφ' τοῖς ἄλλοις θάνατον  ζημίαν   ἐτάξατε, τοῦτ' αὐτοὶ ποιοῦντες φανήσεσθε;
[0]   ἐξαπατῆσαι, καὶ ταῦτ' οὐ μικρὰν  ζημίαν   ὀφλήσειν μέλλουσαν; ~Οὐ γὰρ εἰ
[160]   ἄξιον, ἄνδρες Ἀθηναῖοι, τοσαύτην  βλασφημίαν   ἀντὶ καλῶν καὶ προσηκόντων ὑμῖν
[80]   τέθραπται διὰ τὴν πρὸς ὑμᾶς  φιλοτιμίαν   τοῦ πατρός. Οὕτω γὰρ ὡς
[40]   τῶν χρημάτων θαυμάσαι, ἀλλὰ τὴν  προθυμίαν   καὶ τὸ αὐτὸν ἐπαγγειλάμενον ποιεῖν
[60]   φεύγουσιν εὐεργέταις δι' ὑμᾶς προσῆκε,  προξενίαν,   εὐεργεσίαν, ἀτέλειαν ἁπάντων. Εἶτα τοὺς
[150]   ἔγωγε νομίζω δεῖν. (Πρὸς τοίνυν  Δεινίαν·   οὗτος ἴσως ἐρεῖ τριηραρχίας αὑτοῦ
[70]   οὔτε πάνυ ῥᾴδιον κατὰ τὴν  ἀξίαν   εἰπεῖν, πολλή τ' αἰσχύνη λέγοντος
[50]   ἐκεῖν' ἀγνοεῖν φήσομεν, ὅτι τὴν  ἀξίαν,   ὅταν διδῶμεν, δεῖ σκοπεῖν, οὐ
[10]   οὔτε τῶν προγόνων οὔθ' ὑμῶν  ἀξίαν.   ρία γὰρ τὰ μέγιστ' ὀνείδη
[50]   ἐπειδὰν δὲ πάθωμεν, τότε τὴν  ἀξίαν   τοῦ ποιήσαντος σκεψόμεθα; Οὐκ ἄρ'
[60]   εὐπορήσαντας Λακεδαιμο νίους ἀναγκάσαι τοιαύτην,  οἵαν   ὑμῖν ἐδόκει, ποιήσασθαι τὴν εἰρήνην;
[10]   αὐτὴν ὑπὸ τούτου πεπεῖσθαι  ὁμοίαν   εἶναι τούτῳ· οὐδὲ γὰρ εἰ
[110]   κοινὰς πράξεις καὶ κατὰ τὴν  ὁμόνοιαν   καὶ κατὰ τἄλλα πάντ' ἄμεινον
[80]   φαμεν. Γνώσεσθε γὰρ ἐκ τούτου  πρόνοιάν   τιν' ἔχοντας ἡμᾶς καὶ ὅπως
[50]   ἔνιοι διὰ τὴν πρὸς ὑμᾶς  εὔνοιαν   στέρονται τῆς πατρίδος. (Ὧν ἐπέρχεταί
[100]   ποιεῖ, τὴν δὲ τῶν δήμων  ἐλευθερίαν   τῶν ἀγαθῶν ἀνδρῶν ἅμιλλα,
[10]   εἰς τὸν πόλεμον καὶ τὴν  σωτηρίαν   τῆς πόλεως εἰσφορῶν καὶ τριηραρχιῶν
[20]   Καὶ μὴν ὅτι δεῖ τὴν  εὐπορίαν   εἰς ταῦθ' ὑπάρχειν πλείστην τῇ
[90]   τοῦτον ἔλυσε γραψάμενος. Νῦν δὲ  μαρτυρίαν   καθ' ἑαυτοῦ καταλείπων ὅτι παρανομεῖ
[140]   οὔτε δίκας οὔτ' εὐθύνας οὔτε  διαδικασίαν   οὔτ' ἄλλο τοιοῦτ' οὐδὲν εἶναι.
[60]   εὐεργέταις δι' ὑμᾶς προσῆκε, προξενίαν,  εὐεργεσίαν,   ἀτέλειαν ἁπάντων. Εἶτα τοὺς δι'
[30]   τὴν πόλιν, ὥστε προσκατασκευάσας ἐμπόριον  Θευδοσίαν,   φασιν οἱ πλέοντες οὐδ'
[100]   Ἐπειδάν τις εἰς τὴν καλουμένην  γερουσίαν   ἐγκριθῇ παρασχὼν αὑτὸν οἷον χρή,
[130]   τι δοθέντων ἀφέλοιντο, καὶ ταῦτ'  αἰτίαν   λέγοντες ψευδῆ; Οὐ γάρ ἐστιν
[50]   ἀλλὰ πρὸς Λακεδαιμονίους ἐπικηρυκεύεσθαι, (ὁρῶντες  ἠτυχηκυῖαν   τὴν πόλιν καὶ τῆς παρόδου
[0]   ἄνδρες Ἀθηναῖοι, τοῦθ' ὅτι Λεπτίνης,  κἄν   τις ἄλλος ὑπὲρ τοῦ νόμου
[160]   πόλει τὰ κράτιστ' ἔσεσθ' ἐψηφισμένοι,  κἄν   τις ἄρ' ἔλθῃ ποτὲ καιρός,
[130]   τι τὸν δῆμον ἐξαπατήσῃ, κρίνειν,  κἂν   ἁλῷ, θανάτῳ ζημιοῦν. Εἶτ' οὐκ
[110]   τῆς ὀλιγαρχίας καὶ δεσποτείας εἰσί,  κἂν   ἀποκτεῖναι βούλεσθαι τὸν παρ' ἡμῖν
[70]   ἐκεῖνος, τειχίζειν εἰπὼν τοῖς πολίταις,  κἂν   ἀφικνῆταί τις ἐκ Λακεδαίμονος, κατέχειν
[150]   ἔθηκεν ἐφ' οἷς ἐξεῖναι ἀποκτιννύναι,  κἂν   οὕτω τις δράσῃ, καθαρὸν διώρισεν
[100]   ἴστε γὰρ ὃν τρόπον Ὀρχομενὸν  διέθηκαν   οὕτω μεταχειριζόμενοι, μήθ' ὑμεῖς τἀναντία
[80]   ἐκεῖνος ᾤετο δεῖν ἀποθνῄσκειν  νικᾶν,   ταῦθ' ἡμεῖς ἀφελώμεθα τὸν υἱὸν
[0]   τούτων λόγον εἰσίν, τί χρὴ  προσδοκᾶν   ἔσεσθαι τότε, ὅταν παντελῶς μηδὲ
[160]   ἂν νεμεσήσαι, καὶ τἀγαθὰ μὲν  προσδοκᾶν   καὶ τοῖς θεοῖς εὔχεσθαι διδόναι,
[70]   οὐ μόνον αὐτῷ τὴν ἀτέλειαν  ἔδωκαν   οἱ τότε, ἀλλὰ καὶ χαλκῆν
[50]   τῆς παρόδου κρατοῦντας Λακεδαιμονίους, οὐχὶ  προὔδωκαν   οὐδ' ἐβουλεύσαντ' ἰδίᾳ περὶ τῆς
[80]   μὴ μόνους αὐτοὺς τοὺς εὐεργέτας  τιμᾶν,   ἀλλὰ καὶ τοὺς ἐκείνων φίλους,
[110]   ὑμῶν ἔθος ἦν τοὺς χρηστοὺς  τιμᾶν,   δηλοῖ τὸ ψήφισμα τουτί· εἰ
[110]   ἄνδρες Ἀθηναῖοι, τοὺς εὐεργέτας  τιμᾶν;   Δίκαιον. Τί δέ; Ὃσ' ἂν
[100]   τοῦ γε μηδὲ Θηβαίους μηδένα  τιμᾶν,   ἐκεῖν' ἂν ἔχειν εἰπεῖν ἀληθὲς
[60]   ἀδικήμασι γιγνομένους ἐκείνων εὐεργέτας μὴ  τιμᾶν,   θεῖναι νόμον ἡμῖν ὃς
[80]   διὰ ταῦτ' ἔτι μᾶλλον αὐτὸν  τιμᾶν   καὶ τῶν ἐπὶ ταῖς πρότερον
[10]   τὰς ὀλιγαρχίας ἔχοντες μάλιστα δύνανται  τιμᾶν·   πλούσιον γὰρ ὃν ἂν βούλωνται
[0]   μὲν τοῦ πλείονας προσήκει  τιμᾶν   πολλοὺς εὖ ποιεῖν προκαλεῖσθ' ὑμᾶς,
[120]   νόμος, οὐδὲ τῆς πόλεως τὸ  τιμᾶν   τοὺς ὄντας ἀξίους, ἀλλ' ἔσται
[70]   καλόν, ζῶντα μὲν αὐτὸν οὕτω  τιμᾶν   ὥστε τοσούτων ὅσων ἀκηκόατ' ἀξιοῦν,
[60]   εἴ τινες νυνὶ τῶν ἐχόντων  Πύδναν   Ποτείδαιαν τι τῶν
[60]   κἀκεῖν' ἐξετάσωμεν. Οἱ προδόντες τὴν  Πύδναν   καὶ τἄλλα χωρία τῷ Φιλίππῳ
[90]   χειροτονεῖθ' ὑμεῖς τοὺς διαλέξοντας τοὺς  ἐναν   τίους ἐπὶ πάμπολυν ἤδη χρόνον,
[150]   καθίστησιν, ἀλλ' ὅτι καὶ παρανομίας  δόξαν   αἰσχίστην τῇ πόλει καταλείπει. Ἴστε
[20]   ὅτι χρήματ' οὐκ ἔχομεν, μηδὲ  δόξαν   ἔχειν ἡμᾶς χρηστήν, οὐ καλῶς
[0]   ἀνάξιόν τινα τιμήσαντες εὐηθείας τινὰ  δόξαν   ἔχοιεν ἄν, οἱ δὲ τοὺς
[140]   διὰ παντὸς ἀεὶ τοῦ χρόνου  δόξαν   κέκτησθε καλήν· μηδ' ὑπολαμβάνετ' εἶναι
[60]   ἄλλοις αἴτιος γένηται, τούτου τὴν  δόξαν   τὸ τῆς πόλεως ὄνομα καρποῦται.
[10]   μόνον σκεπτέον, ἀλλ' εἰ καὶ  δόξαν   χρηστήν, περὶ ἧς μᾶλλον σπουδάζετ'
[50]   ὄντων μεθ' ὅπλων ἁπάντων Πελοποννησίων  ἀνέῳξαν   τὰς πύλας ὑμῖν βίᾳ τῶν
[140]   τοῦ φθονερὰ δοκεῖν εἶναι,  ἁπάν   των ἀπέχουσα τῶν αἰσχρῶν. (Τεκμήρια
[70]   παρετάξατ' ἐν Θήβαις, καὶ ὡς  Γοργώπαν   ἀπέκτεινεν ἐν Αἰγίνῃ, καὶ ὅσ'
[40]   παρ' οἷς ἦν, δεύτερον δέ,  ἑτέραν   χρείαν ἰδών, εἰ φαίνοιτο διδοὺς
[0]   πεποιηκότας ἐξαπατῆσαι, καὶ ταῦτ' οὐ  μικρὰν   ζημίαν ὀφλήσειν μέλλουσαν; ~Οὐ γὰρ
[150]   δὲ τούτους δι' ὧν  μικρὰν   μεγάλην ἔστ' εἶναι τὴν
[70]   ἔστησαν πρώτου· ἡγοῦντο γὰρ οὐ  μικρὰν   τυραννίδα καὶ τοῦτον τὴν Λακεδαιμονίων
[10]   τοῖς καθεστῶσιν χάριν ἐξέλῃς, οὐ  μικρὰν   φυλακὴν αὐτῶν ταύτην ἀφῃρηκὼς ἔσει.
[110]   ἄνδρες Ἀθηναῖοι, κἀκεῖν' ἐνθυμεῖσθαι καὶ  ὁρᾶν,   ὅτι νῦν ὀμωμοκότες κατὰ τοὺς
[0]   ἄνδρες Ἀθηναῖοι, κατὰ μὲν τὴν  ἀγορὰν   ἀψευδεῖν νόμον γεγράφθαι, ἐφ' οἷς
[50]   ὑμῖν Θάσον καὶ τὴν Λακεδαιμονίων  φρουρὰν   μεθ' ὅπλων ἐκβαλόντες καὶ Θρασύβουλον
[10]   νόμος ταύτην ἀντὶ καλῆς  αἰσχρὰν   τῇ πόλει περιάπτει, καὶ οὔτε
[70]   πᾶσαν ἐπελθὼν ὀλίγου δέω λέγειν  χώραν   οὐδαμοῦ τὸ τῆς πόλεως ὄνομ'
[0]   τούτῳ τὴν πόλιν τὴν αὐτὴν  ἐπιτάξασαν   τοῖς ἰδιώταις, ἀλλὰ τοὺς ἀγαθόν
[70]   ταῦτ' ἐν Αἰγύπτῳ, καὶ ὅτι  πᾶσαν   ἐπελθὼν ὀλίγου δέω λέγειν χώραν
[90]   τινὲς δυνηθέντες, ὡς ἐγὼ πυνθάνομαι,  κατεσκεύασαν   αὑτοῖς ἐξεῖναι νομοθετεῖν, ὅταν τις
[90]   νόμοις ἐχρῶντο, καινοὺς δ' οὐκ  ἐτίθεσαν·   ἐπειδὴ δὲ τῶν πολιτευομένων τινὲς
[0]   μάλιστα μὴ τινὲς ἀλλὰ πάντες  ἦσαν   ἀνάξιοι, τῶν αὐτῶν ἠξίωσεν ὑμᾶς
[90]   μοι τὸν νόμον καθ' ὃν  ἦσαν   οἱ πρότερον νομοθέται. Λέγε. ΝΟΜΟΣ.
[40]   (Οὐ γὰρ εἰ ἕτεροι μὲν  ἦσαν   οἱ τότε σωθέντες ὑπ' αὐτοῦ
[30]   ἡμῶν γράφων; (Ὅτι νὴ Δί'  ἦσάν   τινες τῶν εὑρημένων ἀνάξιοι. Ἐὰν
[50]   γάρ τινες τῶν εὑρημένων ταῦτ'  ἦσαν·   τουτὶ γὰρ παρὰ πάντ' ἔσται
[110]   λέγειν, ἐγὼ πρὸς ὑμᾶς ἐρῶ.  Ἦσαν,   ἄνδρες Ἀθηναῖοι, πολλοὶ τῶν
[110]   τῆς πόλεως οὐ τυχεῖν ὧν  ἐβουλήθησαν.   (Τίνι χρώμενος τεκμηρίῳ; Ὅτι Λυσιμάχῳ
[150]   ἐφ' οἷς ἕτεροι ποιήσαντες  ἐτιμήθησαν   φθονεῖν. (Ὃ δὲ δὴ μέγιστον
[10]   γὰρ ὃν ἂν βούλωνται παραχρῆμ'  ἐποίησαν·   τῇ δὲ τιμῇ καὶ τῇ
[60]   Βυζάντιον παραδόντες Θρασυβούλῳ κυρίους ὑμᾶς  ἐποίησαν   τοῦ Ἑλλησπόντου, ὥστε τὴν δεκάτην
[110]   ἐκεῖνοι μεγάλ' εὖ παθόντες οὐδέν'  ἐτίμησαν,   καὶ πονηροὺς καὶ ἀπαιδεύτους ἡγεῖσθ'
[70]   εἰκόνα, ὥσπερ Ἁρμοδίου καὶ Ἀριστογείτονος,  ἔστησαν   πρώτου· ἡγοῦντο γὰρ οὐ μικρὰν
[10]   δὲ δόξης οὐδένα πώποτε κίνδυνον  ἐξέστησαν,   ἀλλὰ καὶ τὰς ἰδίας οὐσίας
[140]   αὐτοῖς λέγεις ὅτι σ' οὐ  κατέστησαν   εἰς κίνδυνον, φιλοκινδυνότατος πάντων ἀνθρώπων
[160]   Οὐδὲ γὰρ ἂν Λακεδαιμόνιοί ποτ'  ἤλπισαν   εἰς τοιαῦτα πράγματ' ἀφίξεσθαι, οὐδέ
[110]   ἐν Εὐβοίᾳ πλέθρα γῆς πεφυτευμένης  ἔδοσαν,   ἑκατὸν δὲ ψιλῆς, ἔτι δ'
[80]   ἐν ἐχθροῦ τάξει, μηδὲν ὧν  ἔδοσαν   πρότερον νῦν ἀφῄρηνται, ἀλλὰ τὰς
[110]   τις ἔχει δεῖξαι κἀκείνους ὧν  ἔδοσάν   τῴ τι, τοῦτ' ἀφῃρημένους, συγχωρῶ
[0]   ταῦτ' οὐ μικρὰν ζημίαν ὀφλήσειν  μέλλουσαν;   ~Οὐ γὰρ εἰ μὴ χρήματ'
[50]   θέσθαι δεῖν, ὃς καλῶς τε  πράττουσαν   τὴν πόλιν ἡμῶν πονηρᾶς δόξης
[10]   ποτε κτησάμενοι πάνθ' ὑπὲρ φιλοτιμίας  ἀνήλωσαν,   ὑπὲρ δὲ δόξης οὐδένα πώποτε
[50]   εἰσέφρουν τὸ στρά τευμα, καὶ  διέσωσαν   καὶ ὑμᾶς καὶ τοὺς συμμάχους.
[120]   ἐπὶ τὸ τῶν ἱερῶν μεταφέροντες  ἐξαπατᾶν   ζητοῦσι, Λεπτίνην ὑμῖν αὐτὸν ἐγὼ
[50]   ἀγνοεῖν φήσομεν, ὅτι τὴν ἀξίαν,  ὅταν   διδῶμεν, δεῖ σκοπεῖν, οὐ μετὰ
[120]   ἐκείνους τότε δοῦναι, τὰς λῃτουργίας  ὅταν   εἶναι φῇς ἱερῶν; Τῶν μὲν
[110]   καὶ ἔθη τοῖς ὑμετέροις ἐπιτιμῶντας,  ὅταν   δεῖξαι βέλτιον ἐκείνους πράττοντας
[50]   ἴδοι τις ἄν, ἀλλ' ἔργῳ.  Ὅταν   μὲν οὖν εὖ πάσχειν δέῃ,
[0]   τί χρὴ προσδοκᾶν ἔσεσθαι τότε,  ὅταν   παντελῶς μηδὲ πλέον μέλλῃ μηδὲν
[130]   φαμὲν θήσειν, θέντας αὐτούς,  ὅταν   πρῶτον γένωνται νομοθέται. Ἔστι δ'
[80]   τί φήσομεν, ἄνδρες Ἀθηναῖοι,  ὅταν   τὰ μὲν τρόπαι' ἑστήκῃ δῆλα
[90]   μοι, ἀλλ' ἐπ' ἐκεῖν' εἶμι.  Ὅταν   ταῦτα λέγῃ δήπου, ὁμολογεῖ μὲν
[130]   Ὑπὲρ δὴ τούτων ὡδὶ ποιήσαθ'  ὅταν   ταῦτα λέγωσι· κελεύετ' εἴπερ ἀληθῆ
[90]   πυνθάνομαι, κατεσκεύασαν αὑτοῖς ἐξεῖναι νομοθετεῖν,  ὅταν   τις βούληται καὶ ὃν ἂν
[120]   πόλει καταλείπειν φήσει, τοσοῦτο λέγω·  ὅταν   ὧν ἐδώκατέ τῳ πρότερόν τι,
[90]   ὃν οἱ θεσμοθέται τοῦτον ὑμῖν  παρέγραψαν,   ἐάσω, ἵνα μὴ περὶ τούτου
[70]   Θήβαις, καὶ ὡς Γοργώπαν ἀπέκτεινεν  ἐν   Αἰγίνῃ, καὶ ὅσ' ἐν Κύπρῳ
[70]   τρόπαι' ἔστησεν καὶ μετὰ ταῦτ'  ἐν   Αἰγύπτῳ, καὶ ὅτι πᾶσαν ἐπελθὼν
[110]   ἔγωγε τῇ πόλει, εἰ μηδεὶς  ἐν   ἅπαντι τῷ χρόνῳ γέγον' ἄξιος
[110]   εἰ δὲ μηδ' ἂν εἷς  ἐν   ἅπαντι τῷ χρόνῳ τοῦτ' ἔχοι
[40]   τὸ βέλτιον προῆγε, τοὺς δ'  ἐν   ἁπάσῃ καθεστάναι δοκοῦντας εὐδαιμονίᾳ πάντα
[150]   ἀπευξαίμεθα πάντες, καὶ τί μάλιστ'  ἐν   ἅπασι διεσπούδασται τοῖς νόμοις; Ὅπως
[150]   ἐξαίρετος βουλὴ φύλαξ  ἐν   Ἀρείῳ πάγῳ τέτακται. (Ἐν τοίνυν
[30]   ἐστήσαθ' ὑμεῖς κἀκεῖνος, τὴν μὲν  ἐν   Βοσπόρῳ, τὴν δ' ἐν Πειραιεῖ,
[160]   δικαστηρίῳ Λεπτίνης πρὸς ἡμᾶς ἀγωνίζεται,  ἐν   δὲ τῇ τῶν καθημένων ὑμῶν
[0]   δημοσίᾳ βλάβος εἴ τις ψεύδεται,  ἐν   δὲ τῷ κοινῷ μὴ χρῆσθαι
[0]   τοὺς ἔχοντας ἀφείλετο τὴν ἀτέλειαν,  ἐν   δὲ τῷ προσγράψαι Μηδὲ τὸ
[20]   Μηδένα πάντας περιλαμβάνειν τοὺς ἄλλους,  ἐν   δὲ τῷ Τῶν ξένων μὴ
[70]   ἐμοῦ ταῦτ' ἐλάττω φανῆναι τῆς  ἐν   ἑκάστῳ νῦν περὶ αὐτοῦ δόξης
[40]   ποτ' ἔμελλεν ἔσεσθαι, τοὺς  ἐν   ἐκείνῳ τῷ χρόνῳ κεκρατηκότας καὶ
[110]   τῶν τότε χρησίμων, ἑκατὸν μὲν  ἐν   Εὐβοίᾳ πλέθρα γῆς πεφυτευμένης ἔδοσαν,
[80]   ἐφ' οὓς μεθ' ὅπλων ἦλθεν  ἐν   ἐχθροῦ τάξει, μηδὲν ὧν ἔδοσαν
[150]   στήλης περὶ ἧς εἶπε Φορμίων,  ἐν   γέγραπται καὶ ὀμώμοται, ἄν
[140]   Οὗτος ἐγράψατο τὴν Χαβρίου δωρειάν,  ἐν   τοῦτ' ἔνεστιν τὸ τῆς
[140]   εὕρετο τὴν δωρειὰν παρ' ὑμῖν,  ἐν   τοῦτ' ἐνῆν. Καὶ οὐ
[70]   ἔχων πρὸς ἅπαντας Πελοποννησίους παρετάξατ'  ἐν   Θήβαις, καὶ ὡς Γοργώπαν ἀπέκτεινεν
[10]   αἰσχύνης ὡς κολακεύοντα λαμβάνειν, ἀλλ'  ἐν   ἰσηγορίᾳ δοκοῦντ' ἄξιόν τινος εἶναι
[40]   ἀμφότερα, εἰ μὴ τοὺς μὲν  ἐν   κινδύνῳ καθεστηκότας καὶ πράξεις χρησταὶ
[20]   τοιαδί, ὡς ἄρα δεινόν, εἰ  ἐν   κοινῷ μὲν μηδ' ὁτιοῦν ὑπάρχει
[50]   μάχη πρὸς Λακεδαιμονίους ἐγένεθ'  ἐν   Κορίνθῳ, τῶν ἐν τῇ πόλει
[70]   ἀπέκτεινεν ἐν Αἰγίνῃ, καὶ ὅσ'  ἐν   Κύπρῳ τρόπαι' ἔστησεν καὶ μετὰ
[0]   ἠξίωσεν ὑμᾶς τε καὶ τούτους.  Ἐν   μὲν γὰρ τῷ γράψαι Μηδέν'
[160]   περιεστηκότων οὔτε τῶν ἄλλων, ὅτι  ἐν   μὲν τῷ δικαστηρίῳ Λεπτίνης πρὸς
[20]   ἀφ' Ἁρμοδίου καὶ Ἀριστογείτονος, καὶ  ἐν   μὲν τῷ Μηδένα πάντας περιλαμβάνειν
[0]   κρειττόνων ἐπείσθηθ' ἑλέσθαι, καὶ ὅλως  ἐν   οἶμαι πολλοῖς οἷς πράττετε καὶ
[130]   λέγουσι πρὸς ὑμᾶς, τὰ ψηφίσματ'  ἐν   οἷς ἀτελεῖς εἰσιν οὗτοι δεῖξαι.
[140]   ταῖς δημοσίαις ποιεῖτε λόγους ἐπιταφίους,  ἐν   οἷς κοσμεῖτε τὰ τῶν ἀγαθῶν
[40]   ἐπαγγειλάμενον ποιεῖν καὶ τοὺς καιροὺς  ἐν   οἷς. (Πάντες μὲν γάρ εἰσιν
[40]   καὶ οἵους ἀνθρώπους ἀδικεῖ, καὶ  ἐν   ὁποίοις καιροῖς χρησίμους ὑμῖν παρασχόντας
[80]   δι' ἐκεῖνον ἐγένετο, αὐτὸς δ'  ἐν   ὀρφανίᾳ τέθραπται διὰ τὴν πρὸς
[10]   δανείσασθαι παρὰ Λακεδαιμονίων ἐπὶ τοὺς  ἐν   Πειραιεῖ. Ἐπειδὴ δ' πόλις
[30]   μὲν ἐν Βοσπόρῳ, τὴν δ'  ἐν   Πειραιεῖ, τὴν δ' ἐφ' Ἱερῷ.
[140]   γέγραφ' οὗτος ὡς παρασχόντι τοῖς  ἐν   Πειραιεῖ τοῦ δήμου, καὶ καλῶς
[40]   αὐτῷ γραφέν, τοῖς ἁλοῦσι τότ'  ἐν   Σικελίᾳ τῶν πολιτῶν, ἐν τοιαύτῃ
[20]   κεκτημένοι τοῦ τριηραρχίας ἄξι' ἔχειν  ἐν   ταῖς εἰσφοραῖς συντελοῦσιν εἰς τὸν
[90]   τῷ γραμματεῖ παραδοῦναι, τοῦτον δ'  ἐν   ταῖς ἐκκλησίαις ἀναγιγνώσκειν, ἵν' ἕκαστος
[160]   αἴτιοι γίγνονται. Διὸ δεῖ μετριάζειν  ἐν   ταῖς εὐπραξίαις καὶ προορωμένους τὸ
[50]   ἐγένεθ' ἐν Κορίνθῳ, τῶν  ἐν   τῇ πόλει βουλευσαμένων μετὰ τὴν
[150]   κομίσασθαι ὅπως μηδεὶς φόνος  ἐν   τῇ πόλει γενήσεται· ἀλλ' ἀναμνησθέντες
[60]   μόνῳ τῶν πάντων αὐτῷ τοῦτ'  ἐν   τῇ στήλῃ γέγραπται· Ἐπειδὴ Κόνων
[20]   ἀφίετε, ἐκεῖ κομίζεσθε, καὶ δίδοτ'  ἐν   τιμῆς μέρει ταῦθ' καὶ
[40]   τότ' ἐν Σικελίᾳ τῶν πολιτῶν,  ἐν   τοιαύτῃ συμφορᾷ καθεστηκόσιν, ἔδωκε μνᾶς
[150]   ἐν Ἀρείῳ πάγῳ τέτακται.  (Ἐν   τοίνυν τοῖς περὶ τούτων νόμοις
[110]   ἠξιοῦντο τοιούτου, ἀλλ' ἀγαπητῶς ἐπιγράμματος  ἐν   τοῖς Ἑρμαῖς ἔτυχον· καὶ ἴσως
[140]   αὐτὸς δῆμος μαρτυρίας ἔστησεν  ἐν   τοῖς ἱεροῖς ἀναγράψας καὶ πάντες
[150]   γὰρ ἅπαντες ὡς ἀληθῶς τὰς  ἐν   τοῖς νόμοις ζημίας φοβούμενοι τοῦ
[90]   τιθέναι, πρῶτον μὲν παρ' ὑμῖν,  ἐν   τοῖς ὀμωμοκόσιν, παρ' οἷσπερ καὶ
[90]   ΝΟΜΟΣ. (Ἐπίσχες. Τοῦτο μέν ἐστιν  ἐν   τοῖς οὖσι νόμοις κυρίοις ὑπάρχον
[90]   τῇ βουλῇ καὶ παρ' ὑμῖν  ἐν   τῷ δικαστηρίῳ, τοὺς δὲ νόμους
[20]   ἄνδρες δικασταί, διὰ τὸ γεγράφθαι  ἐν   τῷ νόμῳ διαρρήδην αὐτοῦ Μηδένα
[130]   στήλη δηλοῖ καὶ σὺ προσδιώρισας  ἐν   τῷ νόμῳ καὶ μαρτυρεῖ πᾶς
[40]   διὰ ταῦτα παρ' ὑμῶν, ὁρῶν  ἐν   τῷ πολέμῳ πρὸ τῶν τριάκοντα
[80]   δικασταί. Σκοπεῖτε δὴ καὶ λογίσασθ'  ἐν   ὑμῖν αὐτοῖς, εἴ τινες τούτων
[40]   ἀλλὰ τῷ παρὰ τοιοῦτον καιρὸν  ἐν   καὶ τῶν εὖ πεπονθότων
[90]   Σαφῶς γ' οὑτωσί. Ἀλλ' οὐκ  ἐν   νῦν ὅδ' ἀντεισφέρει νόμῳ,
[110]   Καὶ τούτων ψήφισμ' ἔστιν Ἀλκιβιάδου,  ἐν   ταῦτα γέγραπται. Τότε μὲν
[130]   πρὸ τοῦ χρόνος γεγονώς,  ἐν   τοσούτῳ τὸ πλῆθος ὄντι
[150]   εἶναι. Εἶτ' ἀποκτεῖναι μὲν δικαίως  ἔν   γε τοῖς παρ' ὑμῖν νόμοις
[90]   νόμους κληρουμένους δὶς δοκιμασθέντας ἄρχειν,  ἔν   τε τῇ βουλῇ καὶ παρ'
[130]   κεῖται, συγχωρήσειεν ἀληθῆ λέγειν αὐτόν,  ἕν   γ' αἰσχρὸν οὐδ' ἂν εἴ
[150]   ὑπάρχειν ἐπὶ κρίσει πλέον  ἕν,   ὁπότερον ἂν τὸ δικαστήριον τιμήσῃ,
[130]   ποιήσαντας. Ὅτι μὲν τοίνυν τοῦθ'  ἕν   τι τῶν αἰσχρῶν ἐστιν πάντας
[10]   τοῦτο πειράσομαι δεῖξαι διὰ βραχέων,  ἕν   τι τῶν πρότερον πεπραγμένων τῇ
[50]   μὴ λυθήσεται, τὰ δοθέντ' ἀφαιρεθήσονται·  ἓν   δ' δύο δείξας ἔτι
[150]   τῶν τὰ δεινόταθ' ἡμᾶς ἀδικούντων  ἓν   ἑκάστῳ τίμημ' ὑπάρχει διὰ τὸν
[10]   Ἐπειδὴ δ' πόλις εἰς  ἓν   ἦλθεν καὶ τὰ πράγματ' ἐκεῖνα
[140]   θαυμάζων Λεπτίνου κατὰ τὸν νόμον,  ἓν   μάλιστα τεθαύμακα πάντων, εἰ ἐκεῖν'
[160]   περὶ τοῦ μηδαμῇ μηδὲ καθ'  ἓν   τοῦτον ἔχειν καλῶς τὸν νόμον
[70]   ὑμῖν τάς τε ναῦς ὅσας  ἔλαβεν   καὶ οὗ ἑκάστην, καὶ τῶν
[80]   πόλεις εἷλεν, ἑβδομήκοντα δὲ ναῦς  ἔλαβεν,   τρισχιλίους δ' αἰχμαλώτους, δέκα δὲ
[70]   τρισχίλια δ' αἰχμάλωτα σώματα δεῦρ'  ἤγαγεν,   καὶ πλεῖν δέκα καὶ
[70]   ἁπάσας εἰς τοὺς ὑμετέρους λιμένας  κατήγαγεν.   (Ἑνὶ δὲ κεφαλαίῳ μόνος τῶν
[90]   δὲ πρὸς τοῖς θεσμοθέταις  ἔλεγεν,   ταῦτ' ἴσως λέγων παράγειν ὑμᾶς
[40]   καταλυσάντων, καὶ περὶ τῶν ὅτ'  ἔφευγεν   δῆμος χρησίμους αὑτοὺς παρασχόντων·
[80]   ἔχοντας ἡμᾶς καὶ ὅπως ὑμεῖς  μηδὲν   αἰσχρὸν ποιῆσαι δόξετε, καὶ ὅπως,
[120]   νομίζω. (Εἰ γὰρ κατὰ  μηδέν'   ἄλλον ἔχουσι τρόπον δεῖξαι δίκαιον
[100]   πρᾶγμα γιγνέσθω. (Μήθ' ὑμεῖς ποιήσητε  μηδὲν   ἀνάξιον ὑμῶν αὐτῶν, μήτε, εἴ
[60]   τὴν ἀτέλειαν, τῶν δὲ πολιτῶν  μηδέν'   ἄξιον δοκοίην ἔχειν δεῖξαι τῶν
[100]   μοι περὶ τοῦ μηδενὶ δεῖν  μηδὲν   διδόναι, μηδ' ἂν ὁτιοῦν πράξῃ,
[110]   δόντες μέν, πάλιν δ' ὕστερον  μηδὲν   ἐγκαλοῦντες ἀφαιρούμενοι. Εἰ μὲν γάρ
[0]   δήμῳ μήτε προβουλεύειν μήτε χειροτονεῖν  μηδέν;   Ἐγὼ μὲν οὐκ οἶμαι· οὐ
[0]   Ἐν μὲν γὰρ τῷ γράψαι  Μηδέν'   εἶναι ἀτελῆ, τοὺς ἔχοντας ἀφείλετο
[90]   ὅσας δῆμος ἔδωκε, τὸ  Μηδέν'   εἶναι ἀτελῆ τούτων οἷς
[120]   ἂν οἱ πλουσιώτατοι λῃτουργῶσιν, ἀτελῆ  μηδέν'   εἶναι πλὴν τῶν ἀφ' Ἁρμοδίου
[150]   πόλιν καὶ πάντας χρηστοὺς καὶ  μηδέν'   εἶναι πονηρόν; (Ὁ τοίνυν νόμος
[120]   Ὅπως ἂν οἱ πλουσιώτατοι λῃτουργῶσι,  Μηδέν'   εἶναι προσέγραψεν Ἀτελῆ πλὴν τῶν
[0]   ὅταν παντελῶς μηδὲ πλέον μέλλῃ  μηδὲν   εἶναι τοῖς χρηστοῖς οὖσιν; (Ἔτι
[20]   ὡς σαφῶς, ἄνδρες Ἀθηναῖοι,  μηδέν'   εἶναι τριηραρχίας ἀτελῆ διείρηκεν
[160]   καὶ τῶν μελλόντων ταὐτὰ λέγει.  Μηδέν'   εἶναί φησιν ἀτελῆ πλὴν τῶν
[20]   λῃτουργοῦντας ἔσεσθαι, καὶ τῶν πολιτῶν  μηδέν'   ἐκ τριηραρχίας ὑπάρξειν ἀτελῆ. Σκεψώμεθα
[120]   ἀφῃρημένοι φανεῖσθε; (Ἔτι δ' εἰ  μηδὲν   ἔμελλε τοῦτ' ἔσεσθαι δυσχερές, οὐδ'
[40]   προνοούμενος, ἀλλ' ὅπως τῶν ὑμετέρων  μηδὲν   ἐνδεῶς ἕξει τὸ καθ' αὑτόν.
[110]   μήτε Λυσίμαχον μήτ' ἄλλον μηδένα  μηδὲν   εὑρῆσθαι παρὰ τῶν προγόνων ἡμῶν
[60]   ὑμῶν εὑρομένους ἐάσωμεν ἀφαιρεθῆναι ταῦτα,  μηδὲν   ἔχοντες ἐγκαλέσαι; Ἀλλ' αἰσχρὸν ἂν
[40]   μνείαν ἀφῃρημένοι φανούμεθα τὴν δωρειάν,  μηδὲν   ἔχοντες ἐγκαλέσαι; (Οὐ γὰρ εἰ
[140]   τούτῳ ταῦτ' ἔμελλεν ὑπάρχειν λαβόντι,  μηδὲν   ἡγεῖσθαι δεινόν, ἐπειδὴ δ' ἑτέροις
[0]   ὑμᾶς, ἐκ δὲ τοῦ μηδενὶ  μηδέν,   μηδ' ἂν ἄξιος ᾖ, διδόναι,
[100]   Ἀθηναῖοι, δοκεῖ Λεπτίνης καί μοι  μηδὲν   ὀργισθῇς· οὐδὲν γὰρ φλαῦρον ἐρῶ
[140]   ἐπαινέσω, ψέγειν δ' οὐ βούλομαι.  (Μηδὲν   οὖν φιλονίκει, Λεπτίνη, μηδὲ βιάζου
[10]   ὥστε μὴ λῦσαι τῶν ὡμολογημένων  μηδέν.   Πῶς οὖν οὐ δεινόν,
[100]   δήμῳ τῶν αὑτοῦ δοῦναι μηδενὶ  μηδέν,   πῶς σέ τις φήσει τοὺς
[20]   μὲν γάρ τις ἔχει πολλὰ  μηδὲν   ὑμᾶς ἀδικῶν, οὐχὶ δεῖ δήπου
[60]   ἕως μὲν ἄν τινες ζῶσι,  μηδὲν   ὑφ' ὑμῶν ἀδικῶνται, ἐπειδὰν δὲ
[80]   ὅπλων ἦλθεν ἐν ἐχθροῦ τάξει,  μηδὲν   ὧν ἔδοσαν πρότερον νῦν ἀφῄρηνται,
[130]   ὑμᾶς κἀκεῖν' εὐλαβεῖσθαι δεῖ, ὅπως  μηδὲν   ὧν ἰδίᾳ φυλάξαισθ' ἄν, τοῦτο
[160]   πλείω λέγειν· οἶμαι γὰρ ὑμᾶς  οὐδὲν   ἀγνοεῖν τῶν εἰρημένων.
[20]   ἐπιχειροῦσι λέγειν πρὸς μὲν ταῦτ'  οὐδέν,   ἄλλα δὲ τοιαδί,