HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Démosthène, Contre Leptine (discours complet)

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


τ  =  82 formes différentes pour 239 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Paragraphes
[70]   κατὰ τὴν ἀξίαν εἰπεῖν, πολλή  τ'   αἰσχύνη λέγοντος ἐμοῦ ταῦτ' ἐλάττω
[30]   αὐτὸς νόμος οὗτος ἐκεῖνόν  τ'   ἀφαιρήσεται τὴν ἀτέλειαν, κύριος ἂν
[90]   ὅδ' ἀντεισφέρει νόμῳ, ἀλλ'  τ'   ἐδώκατε, κύρια, καὶ πρόφασις δικαία
[110]   ἀνάγκη φαίνεσθαι. (Ὡς δὲ τἀληθές  τ'   ἔχει καὶ δίκαιόν ἐστι λέγειν,
[50]   ἀχάριστοι καὶ κακοί, ὥστε τούς  τ'   ἔχοντας ἀφῃρήμεθα καὶ τὸ λοιπὸν
[140]   παραίνει· μηδ' αὑτὸς φαίνου τά  τ'   ὀφειλόμεν' ὡς ἀποδοῦναι δεῖ γράφων,
[0]   ὡμολόγησα τούτοις, ὡς ἂν οἷός  τ'   ὦ, συνερεῖν. Ἔστι δ' οὐκ
[130]   διὰ τούτων ταὐτὸ τοῦτο παθεῖν  κατ'   ἄνδρα κριθέντας. Ἐγὼ μὲν γὰρ
[90]   ταῦθ' ἑτέρου κελεύοντος νόμου καὶ  κατ'   αὐτὸ τοῦτ' ἔνοχον εἶναι τῇ
[80]   αἰσχύνην ἕξετε; (Καὶ μὴν καὶ  κατ'   ἐκεῖν' ἀνάξι' ἂν εἴη πεπονθὼς
[20]   Πόσοι δή ποτ' εἰσὶν οἱ  κατ'   ἐνιαυτὸν τὰς ἐγκυκλίους λῃτουργίας λῃτουργοῦντες,
[30]   δὲ παρ' ὑμῶν ποιήσει πολίτης·  κατ'   οὐδέτερον δ' αὐτῷ τὴν ἀτέλειαν
[160]   Λακεδαιμόνιοί ποτ' ἤλπισαν εἰς τοιαῦτα  πράγματ'   ἀφίξεσθαι, οὐδέ γ' ἴσως Συρακόσιοι,
[10]   εἰς ἓν ἦλθεν καὶ τὰ  πράγματ'   ἐκεῖνα κατέστη, πρέσβεις πέμψαντες οἱ
[40]   Οὐ γὰρ ἂν μετέπιπτε τὰ  πράγματ'   ἐπ' ἀμφότερα, εἰ μὴ τοὺς
[10]   μέλλουσαν; ~Οὐ γὰρ εἰ μὴ  χρήματ'   ἀπόλλυτε μόνον σκεπτέον, ἀλλ' εἰ
[10]   ὑπὲρ τοῦ μὴ ψεύσασθαι τὰ  χρήματ'   εἰσφέρειν ἠθελήσατε, νῦν δ' ἐξὸν
[20]   δέ τις οἴεται δεῖν, ὅτι  χρήματ'   οὐκ ἔχομεν, μηδὲ δόξαν ἔχειν
[40]   θεωρεῖτ' ἄνδρες Ἀθηναῖοι, ὅσα  ψηφίσματ'   ἄκυρα ποιεῖ νόμος, καὶ
[50]   δ' δύο δείξας ἔτι  ψηφίσματ'   ἀπαλλάττομαι τοῦ περὶ τούτων λέγειν.
[130]   ἀληθῆ λέγουσι πρὸς ὑμᾶς, τὰ  ψηφίσματ'   ἐν οἷς ἀτελεῖς εἰσιν οὗτοι
[20]   δημοσίαις προσόδοις καὶ περιουσίαις ταῦτα  τἀναλώματ'   οὐδέν. Χωρὶς δὲ τούτων νυνὶ
[70]   ὑμᾶς ἔχων πρὸς ἅπαντας Πελοποννησίους  παρετάξατ'   ἐν Θήβαις, καὶ ὡς Γοργώπαν
[70]   οὕτω τιμᾶν ὥστε τοσούτων ὅσων  ἀκηκόατ'   ἀξιοῦν, ἐπειδὴ δὲ τετελεύτηκεν, μηδεμίαν
[40]   εὕρετο τὴν ἀτέλειαν Ἐπικέρδης  ἀκηκόατ'   ἐκ τῶν ψηφισμάτων, ἄνδρες
[30]   ἀτελείας παρ' ὑμῶν Λεύκων,  ἀκηκόατ'   ἐκ τῶν ψηφισμάτων, ἄνδρες
[50]   ἐξέπεσον. Ὑποδεξάμενοι δ' ὑμεῖς αὐτοὺς  ἐποιήσατ'   ἔργον ἀνθρώπων καλῶν κἀγαθῶν· ἐψηφίσασθε
[40]   παρασχόντων· πάντας γὰρ αὐτοὺς ἡγοῦμαι  δεινότατ'   ἂν παθεῖν, εἴ τι τῶν
[130]   γὰρ οὐχὶ καὶ κατὰ τοῦτο  δεινότατ'   ἂν πεπονθὼς Χαβρίας φανείη,
[150]   εὖ ποιήσαντ' ἀπαιτεῖν τὰ  δεινότατ'   ἐργαζόμενον ληφθῆναι; (Αἰσχρός, ἄνδρες
[160]   πάντα τὰ χρηστὰ πρὸς τὰ  πονηρότατ'   ἀντιτάττεται. (Ὧν τοῖς βελτίοσι πειθόμενοι
[160]   ~Παρὰ πάντα δὲ ταῦτ' ἐκεῖν'  ἔτ'   ἀκούσατέ μου. Οὐκ ἔνι τοῦτον
[140]   τουτουὶ πατέρ' Ἀψεφίωνος, ὃς αὐτὸν  ἔτ'   ὄνθ' ὑπεύθυνον ἐγράψατο, ἐξῆλθον οἱ
[10]   δόξαν χρηστήν, περὶ ἧς μᾶλλον  σπουδάζετ'   περὶ χρημάτων, καὶ οὐ
[60]   δ' ἴσως ἔνιοι τῶν ἀνδρῶν  οὐκέτ'   εἰσίν. Ἀλλὰ τὰ ἔργα τὰ
[10]   βελτίους. (Τό τε γὰρ μὴ  μετ'   αἰσχύνης ὡς κολακεύοντα λαμβάνειν, ἀλλ'
[50]   (Τοῦτο μὲν τοίνυν Θασίους τοὺς  μετ'   Ἐκφάντου πῶς οὐκ ἀδικήσετε, ἐὰν
[140]   χρόνου δόξαν κέκτησθε καλήν· μηδ'  ὑπολαμβάνετ'   εἶναι τὸν ἀγῶνα τόνδ' ὑπὲρ
[160]   ψῆφον, αὐτοί θ' προσήκει  δόξετ'   ἐγνωκέναι, καὶ τῇ πόλει τὰ
[130]   μὴ πεποιηκότ' ἐφ' οἷς  εὕρετ'   ἔχειν, ἄλλ' ὁτιοῦν ἐγκαλοῦσίν
[10]   τὰς παρὰ τῶν δήμων δωρειὰς  εὑρήσετ'   οὔσας βελτίους. (Τό τε γὰρ
[90]   ἣν ὃν ἂν ὑμῖν δοκῇ  κωλύσετ'   ἔχειν τὴν δωρειάν. Λέγε τὸν
[130]   ὡδὶ ποιήσαθ' ὅταν ταῦτα λέγωσι·  κελεύετ'   εἴπερ ἀληθῆ λέγουσι πρὸς ὑμᾶς,
[90]   δωρειάν. Λέγε τὸν νόμον. ΝΟΜΟΣ.  (Ἀκούετ'   ἄνδρες Ἀθηναῖοι, καὶ καταμανθάνετε,
[30]   ταύτας τούτων πάντων ὧν  ἔχετ'   δεδώκατε συνθήκας, αἷς
[90]   τούτων εἶναι βελτίω φαμέν.  Προσέχετ'   ἄνδρες δικασταί, τούτοις ἀναγιγνωσκομένοις τὸν
[150]   διελθὼν οἷς μάλιστ' ἄν τινας  ᾤετ'   ἐπισχεῖν τοῦ τοιοῦτόν τι ποιεῖν,
[0]   γενέσθαι μηδ' ἂν ἄξιόν τιν'  εἰδῆτ'   ἐξεῖναι τιμῆσαι, εὕροιτ' ἂν μᾶλλον
[80]   οὐ δεινὰ πάσχουσιν; (Ἵνα τοίνυν  εἰδῆτ'   ἄνδρες Ἀθηναῖοι, ὅτι ὡς
[120]   βέλτιόν ἐστι προειπεῖν, ἵνα μὴ  λάθητ'   ἐξαπατηθέντες. Ἐροῦσ' ὅτι ταῦθ' ἱερῶν
[110]   εἴη. Εἰ τοίνυν μήτε Λυσίμαχον  μήτ'   ἄλλον μηδένα μηδὲν εὑρῆσθαι παρὰ
[140]   μηδὲ βιάζου τοιοῦτον δι' οὗ  μήτ'   αὐτὸς δόξεις βελτίων εἶναι μήθ'
[100]   καὶ τῷ τὰ δίκαια βούλεσθαι.  Μήτ'   οὖν ἐκεῖνοί ποτε παύσαιντο, εἰ
[120]   ἐν εἰρήνῃ τις καὶ πολιτείᾳ  δύναιτ'   ἐφικέσθαι, εὐνοίας, δικαιοσύνης, ἐπιμελείας, τῶν
[100]   παρ' ἐκείνοις εἰσὶ τιμαί, ἃς  ἀπεύξαιτ'   ἂν ἅπας δῆμος ἐνταυθοῖ
[80]   οὔ, ἀλλ' ὑμεῖς δοκιμάζεσθ'  εἴτ'   ἐπιτήδειοι πάσχειν ἔστ' εὖ τὸν
[150]   τις δράσῃ, καθαρὸν διώρισεν εἶναι.  Εἶτ'   ἀποκτεῖναι μὲν δικαίως ἔν γε
[130]   κρίνειν, κἂν ἁλῷ, θανάτῳ ζημιοῦν.  Εἶτ'   οὐκ αἰσχύνεσθ' ἄνδρες Ἀθηναῖοι,
[40]   εἷς οὗτος ἁνὴρ ὢν φαίνεται.  Εἶτ'   οὐκ αἰσχυνόμεθ' ἄνδρες Ἀθηναῖοι,
[130]   καὶ Μεσσήνιοί τινες εἶναι φάσκοντες,  ἔπειτ'   ἀτελεῖς εἰσιν, ἁθρόοι παμπληθεῖς ἄνθρωποι,
[100]   θεῖναι τὸν νόμον αὐτὸν ἀναγκάσει.  Ἔπειτ'   ἐγγυώμεθ' ἡμεῖς, ἐγώ, Φορμίων, ἄλλον
[50]   πάντ' ἔσται τὸν λόγον αὐτοῖς.  Ἔπειτ'   ἐκεῖν' ἀγνοεῖν φήσομεν, ὅτι τὴν
[140]   ὑπολαμβάνοιτ' ἂν εἰκότως, ἀκούσατε, καὶ  σκοπεῖτ'   ἂν ὑμῖν δίκαια φαίνηται. Πρῶτον
[30]   ὑπαρχόντων ἤδη. Εἶθ' ὑμεῖς ἔτι  σκοπεῖτ'   εἰ χρὴ τοῦτον ἐξαλεῖψαι, καὶ
[130]   φεύξονται καὶ μὴ θελήσουσι ποιεῖν,  σκοπεῖτ'   ἄνδρες Ἀθηναῖοι, εἰ καλῶς
[40]   τότε ψηφισθὲν τῷ ἀνδρί. Καὶ  θεωρεῖτ'   ἄνδρες Ἀθηναῖοι, ὅσα ψηφίσματ'
[140]   Ἑρχιεύς. δὴ πρὸς τούτους  ὑπολαμβάνοιτ'   ἂν εἰκότως, ἀκούσατε, καὶ σκοπεῖτ'
[40]   περὶ τῆς δωρειᾶς σπουδὴ  γένοιτ'   ἄν, οὐ χρείας, ἀλλὰ καὶ
[40]   τὸ πιστεύειν ὑμῖν, οὗ τί  γένοιτ'   ἂν αἴσχιον; Τὸ τοίνυν ψήφισμ'
[130]   αἰσχρὸν οὐδ' ἂν εἴ τι  γένοιτ'   ἀναιρεθείη, συμβήσεται διὰ τοῦ
[40]   πῶς ἂν ἄνθρωπος μᾶλλον φανερὸς  γένοιτ'   εὔνους ὢν ὑμῖν, πῶς
[0]   ἄξιόν τιν' εἰδῆτ' ἐξεῖναι τιμῆσαι,  εὕροιτ'   ἂν μᾶλλον ἐκεῖνο λυσιτελοῦν. Διὰ
[60]   ὅσους εὖ ποιήσαντας πόλις  ἀντ'   εὖ πεποίηκεν. (Καὶ μὴν μηδ'
[140]   τοσαύτας ὑπερβολὰς τῶν δωρειῶν αἷς  ἀντ'   εὖ ποιεῖ, παρέσχηται. (Ἔστι τοίνυν
[120]   εἰ τὰς τιμάς, αἷς ἂν  ἀντ'   εὖ ποιήσωμέν τινας, ἀπίστους καταστήσομεν·
[70]   πλεῖν δέκα καὶ ἑκατὸν  τάλαντ'   ἀπέφην' ἀπὸ τῶν πολεμίων. Καὶ
[80]   αἰχμαλώτους, δέκα δὲ καὶ ἑκατὸν  τάλαντ'   ἀπέφηνεν, τοσαῦτα δ' ἔστησε τρόπαια,
[140]   (Καὶ μὴν καὶ Γελάρχῳ πέντε  τάλαντ'   ἀποδοῦναι γέγραφ' οὗτος ὡς παρασχόντι
[110]   τὴν ὁμόνοιαν καὶ κατὰ τἄλλα  πάντ'   ἄμεινον ἐκείνων πράττετε, τοῦ χάριν
[120]   εἰσάγειν καὶ τοιοῦτον δι' οὗ  πάντ'   ἄπισθ' ὅσ' δῆμος δίδωσιν
[0]   τὸν νόμον. Τί οὖν κωλύει  πάντ'   ἀφῃρῆσθαι καὶ ὅλως τὴν πολιτείαν
[40]   νόμοι καὶ ἄνδρες χρηστοὶ καὶ  πάντ'   ἐξητασμέν' ἐπὶ τὸ βέλτιον προῆγε,
[50]   ταῦτ' ἦσαν· τουτὶ γὰρ παρὰ  πάντ'   ἔσται τὸν λόγον αὐτοῖς. Ἔπειτ'
[70]   οὗτοι, καὶ εἰ ἑάλω, τὸν  ἅπαντ'   ἂν ἀπωλώλει χρόνον. ~Ἐπειδὴ δὲ
[110]   Τὸ τοίνυν τῆς γνώμης πρὸς  ἅπαντ'   ἀνενέγκατε τὸν νόμον. (Ἆρ' οὖν
[150]   παρ' ὑμῖν δόξει χάριν εὖ  ποιήσαντ'   ἀπαιτεῖν τὰ δεινότατ' ἐργαζόμενον
[50]   κρατοῦντας Λακεδαιμονίους, οὐχὶ προὔδωκαν οὐδ'  ἐβουλεύσαντ'   ἰδίᾳ περὶ τῆς αὑτῶν σωτηρίας,
[130]   οὐδεὶς ἂν ἐγκαλέσαι, νόμῳ τὰ  δοθέντ'   ἀπολωλεκέναι δι' ὑμῶν ἁθρόους, παρόν,
[50]   νόμον, εἰ μὴ λυθήσεται, τὰ  δοθέντ'   ἀφαιρεθήσονται· ἓν δ' δύο
[30]   ὁμολογου μένως ἀξίους χάριτος τὰ  δοθέντ'   ἀφαιρεῖσθαι. ~Καὶ μὴν οὐδ' ὅπως
[80]   οὐκ ἔσται κύρι' αὐτῷ τὰ  δοθέντ'   ἐπὶ τούτοις; Καὶ μήν,
[50]   χρὴ τοὺς εὐεργέτας ἐᾶν τὰ  δοθέντ'   ἔχειν· πάλαι γὰρ ἐσκέφθαι ταῦτα
[60]   (Πολὺ γὰρ μᾶλλον ἥρμοττεν τὰ  δοθέντ'   ἐῶντας τῶν ἀτυχημάτων ἀφαιρεῖν
[60]   εἰσίν. Ἀλλὰ τὰ ἔργα τὰ  πραχθέντ'   ἔστιν, ἐπειδήπερ ἅπαξ ἐπράχθη. Προσήκει
[20]   ὅπερ εἶπον ἀρτίως, οὐκ οἶμαι  πέντ'   εἶναι. Καὶ μὴν τῶν γε
[20]   πολιτῶν οὐκ εἰσὶ πλείους  πέντ'   ἕξ. Οὐκοῦν ἀμφοτέρων ἑκκαίδεκα.
[130]   δεῖ ποιεῖν τὰ δοκοῦντα καὶ  ὄντ'   αἰσχρά, μάλιστα δὲ ταῦτ' ἐφ'
[160]   στρογγύλῳ καὶ στρατιώταις ὀλίγοις Δίων'  ἐλθόντ'   ἐφ' αὑτὸν ἐκβαλεῖν τὸν τριήρεις
[20]   πλείους σύμπαντες οὗτοι. (Ἵν' οὖν  τριάκοντ'   ἄνθρωποι πλείους παρὰ πάντα τὸν
[30]   δεῦρ' ἀφικνούμεναι σίτου μυριάδες περὶ  τετταράκοντ'   εἰσί· καὶ τοῦτ' ἐκ τῆς
[20]   χορηγοὶ καὶ γυμνασίαρχοι καὶ ἑστιάτορες;  Ἑξήκοντ'   ἴσως μικρῷ πλείους σύμπαντες
[160]   κατεμέμφου, τί; Μὴ καὶ τὰ  μέλλοντ'   ᾔδεις; (Ὅτι νὴ Δία πόρρω
[10]   κολακεύοντα λαμβάνειν, ἀλλ' ἐν ἰσηγορίᾳ  δοκοῦντ'   ἄξιόν τινος εἶναι τιμᾶσθαι τῶν
[70]   κατέλιπεν. Ἀλλ' οὐδέν' ἀνθρώπων εὖ  φρονοῦντ'   οἶμαι ταῦτ' ἂν φῆσαι καλῶς
[130]   λόγου, ὅτι τῆς μὲν ἀξίας,  ὅτ'   ἐδώκαμεν, ἦν δίκαιον τὴν ἐξέτασιν
[40]   τετρακοσίους καταλυσάντων, καὶ περὶ τῶν  ὅτ'   ἔφευγεν δῆμος χρησίμους αὑτοὺς
[20]   αὐτοῦ τὴν δωρειὰν ἣν ὑμεῖς  ἔδοτ'   αὐτοῖς. ~Ἔστι γὰρ γένει μὲν
[120]   ὅσα τῶν αὐτῶν ἕνεκ' αὐτοῖς  ἔδοτ'   εὐεργεσιῶν ἀξιοῦντες ἔχειν, οἱ δὲ
[140]   ταύτῃ τιμωμένοις φθονούντων. Εἶτα μεγίστας  δίδοτ'   ἐκ παντὸς τοῦ χρόνου δωρειὰς
[20]   ἐνθάδ' ἀφίετε, ἐκεῖ κομίζεσθε, καὶ  δίδοτ'   ἐν τιμῆς μέρει ταῦθ'
[130]   ἀνάξιον εἶναί φασιν μὴ  πεποιηκότ'   ἐφ' οἷς εὕρετ' ἔχειν,
[60]   ἄλλων μετοίκων μὴ χορηγοῖεν, πῶς  ποτ'   ἂν ἔχοιτε πρὸς τοὺς ταῦτα
[20]   δὲ βούλεσθε, τριάκοντα. Πόσοι δή  ποτ'   εἰσὶν οἱ κατ' ἐνιαυτὸν τὰς
[40]   τὴν παρὰ τούτων χάριν, ἥτις  ποτ'   ἔμελλεν ἔσεσθαι, τοὺς ἐν
[60]   τἄλλα χωρία τῷ Φιλίππῳ τῷ  ποτ'   ἐπαρθέντες ἡμᾶς ἠδίκουν; πᾶσι
[90]   Λεπτίνης· οὐδὲ γὰρ ἂν ὑμεῖς  ποτ'   ἐπείσθητε, ὡς ἐγὼ νομίζω, θέσθαι
[110]   Λακεδαιμονίων οὐδὲ Θηβαίων, οὐδ' οἷς  ποτ'   ἐχρήσανθ' οἱ πρῶτοι τῶν προγόνων,
[160]   ἡγεῖσθαι. Οὐδὲ γὰρ ἂν Λακεδαιμόνιοί  ποτ'   ἤλπισαν εἰς τοιαῦτα πράγματ' ἀφίξεσθαι,
[160]   νῦν ὢν Διονύσιος ἤλπισεν ἄν  ποτ'   ἴσως πλοίῳ στρογγύλῳ καὶ στρατιώταις
[80]   Ὑμεῖς, ἄνδρες Ἀθηναῖοι, τιμῶντές  ποτ'   Ἰφικράτην, οὐ μόνον αὐτὸν ἐτιμήσατε,
[130]   τὸ πλῆθος ὄντι οὔτε φυλὴ  πώποτ'   ἐνεγκεῖν ἐτόλμησεν οὐδεμί' οὐδένα τῶν
[40]   τὸ ψήφισμα τοῦτο δηλοῖ τὸ  τότ'   αὐτῷ γραφέν, τοῖς ἁλοῦσι τότ'
[80]   (Εἶθ' οἷς δι' ἐκεῖνον ἂν  τότ'   ἐδώκατε δωρειάν, διὰ τούτους νῦν
[110]   μὲν τότ' ἦν ἐπὶ τοῖς  τότ'   ἔθεσιν, τὰ δὲ νῦν ἐπὶ
[40]   τότ' αὐτῷ γραφέν, τοῖς ἁλοῦσι  τότ'   ἐν Σικελίᾳ τῶν πολιτῶν, ἐν
[70]   Κόνων, ἄνδρες Ἀθηναῖοι,  τότ'   ἐτιμήθη πράξας διεξῆλθον ἐγώ,
[110]   καὶ τἄλλα πάντα τὰ μὲν  τότ'   ἦν ἐπὶ τοῖς τότ' ἔθεσιν,
[10]   τριηραρχιῶν ὀρθῶς καὶ δικαίως οὐδείς  ἐστ'   ἀτελὴς ἐκ τῶν παλαιῶν νόμων,
[20]   μὴν ὅτι τῶν τριηραρχιῶν οὐδείς  ἐστ'   ἀτελής, οἶμαι μὲν ὑμᾶς εἰδέναι
[20]   τοῦθ' ὅτι τῶν τριηραρχιῶν οὐδείς  ἐστ'   ἀτελὴς οὐδὲ τῶν εἰσφορῶν τῶν
[0]   ἕκαστος λῃτουργεῖ, ὥστε τὸν ἥμισύν  ἐστ'   ἀτελὴς τοῦ χρόνου. Εἶθ' ἧς
[130]   Λυκίδας. Ἀλλ' ἕτερον πρόξενόν  ἐστ'   εἶναι καὶ ἀτέλειαν εὑρῆσθαι. Μὴ
[150]   δημοσίῳ. Θάνατον λέγει· τοῦτο γάρ  ἐστ'   ἐπ' ἐκείνῳ τοὐπιτίμιον. Οὐκοῦν τρία
[130]   εἰσιν οὗτοι δεῖξαι. Οὐ γάρ  ἐστ'   οὐδεὶς ἀτελὴς παρ' ὑμῖν ὅτῳ
[160]   δίκαι' ἕξουσιν, εἰ δέ τις  ἔστ'   ἀνάξιος, ὡς ἔστω, πρὸς τῷ
[150]   ὧν μικρὰν μεγάλην  ἔστ'   εἶναι τὴν πόλιν. Εἰσὶ δ'
[80]   οὐχ νόμος κρίνεται πότερον  ἔστ'   ἐπιτήδειος οὔ, ἀλλ' ὑμεῖς
[80]   ὑμεῖς δοκιμάζεσθ' εἴτ' ἐπιτήδειοι πάσχειν  ἔστ'   εὖ τὸν λοιπὸν χρόνον εἴτε
[0]   τοῦτον τὸν λόγον; Οὐ γὰρ  ἔστ'   ἐφ' ὅτου τοῦτ' οὐ πεπόνθατε
[150]   καταψηφίσασθε τοῦ νόμου. Οὐ γὰρ  ἔνεστ'   εὐορκεῖν, εἰ μὴ τοῦτο ποιήσετε.
[120]   τῶν αὐτῶν ἀξιώσει τοῖς τὰ  μέγιστ'   εὐεργετοῦσιν, μὴ τοῦτο ποιοῦσα
[10]   ὑμῶν ἀξίαν. ρία γὰρ τὰ  μέγιστ'   ὀνείδη κτᾶται, φθονεροὺς ἀπίστους ἀχαρίστους
[60]   ἂν εἴη. (Μάθοιτε δὲ τοῦτο  μάλιστ'   ἄν, ἐκείνως εἰ λογίσαισθε πρὸς
[150]   ἀγορᾶς, πάντα τἄλλα διελθὼν οἷς  μάλιστ'   ἄν τινας ᾤετ' ἐπισχεῖν τοῦ
[150]   Φέρε γὰρ πρὸς Διός, τί  μάλιστ'   ἂν ἀπευξαίμεθα πάντες, καὶ τί
[150]   ἂν ἀπευξαίμεθα πάντες, καὶ τί  μάλιστ'   ἐν ἅπασι διεσπούδασται τοῖς νόμοις;
[20]   (Εἶεν. Εἰ δὲ δὴ τὰ  μάλιστ'   ἐπέλειπον οἱ χορηγεῖν οἷοί τε,
[140]   ὀνείδη φευκτέον, τοῦτο δὲ πάντων  μάλιστ'   ἄνδρες Ἀθηναῖοι. Διὰ τί;
[150]   ὡς ἐγὼ νομίζω, σπουδαστέον ὡς  κάλλιστ'   ἔχειν, μάλιστα δὲ τούτους δι'
[160]   ἐγνωκέναι, καὶ τῇ πόλει τὰ  κράτιστ'   ἔσεσθ' ἐψηφισμένοι, κἄν τις ἄρ'
[20]   ἄνδρες Ἀθηναῖοι, σφόδρ' ἔχουσ' ἀλογίστως  ὥστ'   ἐπιχειροῦσι λέγειν πρὸς μὲν ταῦτ'
[10]   τιν' ἔχον· εἰ δέ τις  αὔτ'   ἀκριβῶς ἐξετάσειε, ψεῦδος ἂν φανείη.
[70]   λέγω προσέχητε, τὰ ψηφίσμαθ' ὑμῖν  αὔτ'   ἀναγνώσεται τὰ τότε ψηφισθέντα τῷ
[40]   αἴσχιον; Τὸ τοίνυν ψήφισμ' ὑμῖν  αὔτ'   ἀναγνώσεται τὸ τότε ψηφισθὲν τῷ
[40]   νόμον τοῦτον, ἐάν τις ἐπ'  αὔτ'   ἔλθῃ, στερήσεται τούτων
[80]   δὴ καὶ σκόπει· δεῖ γὰρ  αὔτ'   ἐνταῦθ' εἶναί που. Ἐγὼ δ'
[70]   δὲ νικήσας τοὺς κωλύσοντας  αὔτ'   ἐποίησεν. Οὐ τοίνυν ἄξιον τὸν
[0]   τις ἐάσας ταῦτ' αὐτὸ καθ'  αὕτ'   ἐξετάσειεν, πότερόν ποτε λυσιτελέστερόν ἐστι
[100]   καὶ ἀτέλειαι καὶ σιτήσεις καὶ  τοιαῦτ'   ἐστίν, ὧν ἄν τις ἀνὴρ
[140]   δεινόν, ἐπειδὴ δ' ἑτέροις δέδοται,  τηνικαῦτ'   ἀγανα κτεῖν καὶ πείθειν ὑμᾶς
[110]   γε τύχης ἕνεχ' παρὰ  ταῦτ'   ἀγαθῇ κέχρησθε, ἐπὶ τούτων ἄξιον
[90]   τῶν παρακρουσαμένων μετὰ  ταῦτ'   ἀδικούντων ὅλως ἀναξίων, δι'
[130]   ἐκείνῳ τι δοθέντων ἀφέλοιντο, καὶ  ταῦτ'   αἰτίαν λέγοντες ψευδῆ; Οὐ γάρ
[40]   πάσχειν, ἡμεῖς δ' οἱ λόγῳ  ταῦτ'   ἀκούοντες ὡς ἀναξίων ἀφαιρησόμεθα, πῶς
[40]   ἁπάσῃ καθεστάναι δοκοῦντας εὐδαιμονίᾳ πάντα  ταῦτ'   ἀμε λούμεν' ὑπέρρει κατὰ μικρόν.
[100]   ἀνὴρ ἀγαθὸς ὢν τύχοι. (Καὶ  ταῦτ'   ἀμφότερ' ὀρθῶς ἔχει, καὶ τἀκεῖ
[20]   πλουτήσους ἀτελείας ἐπειλημμένοι. Ἔστι δὲ  ταῦτ'   ἀμφότερ' οὐχὶ δίκαιον λέγειν. Εἰ
[70]   οὐδέν' ἀνθρώπων εὖ φρονοῦντ' οἶμαι  ταῦτ'   ἂν φῆσαι καλῶς ἔχειν. Ἴστε
[140]   τὸν χρόνον πόλις εὐδοξεῖ,  ταῦτ'   ἀνέλητε νῦν· μηδ' ἵνα Λεπτίνης
[10]   πέμψαντες οἱ Λακεδαιμόνιοι τὰ χρήματα  ταῦτ'   ἀπῄτουν. (Λόγων δὲ γιγνομένων καὶ
[140]   ἄλλων εὐεργετῶν προσγέγονεν, τηνικαῦτα σύμπαντα  ταῦτ'   ἀσθενέστερα τῶν τούτου λόγων γένοιτο.
[0]   τιμωρησόμεθα. (Εἰ τοίνυν τις ἐάσας  ταῦτ'   αὐτὸ καθ' αὕτ' ἐξετάσειεν, πότερόν
[80]   βραχύς, καὶ ὅσ' αὐτοῖς δεδώκατε,  ταῦτ'   ἀφαιρεῖσθαι. ΨΗΦΙΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΧΑΒP ΙΟΥ
[140]   τις παρὰ τοῦ δήμου κεκόμισται,  ταῦτ'   ἀφελέσθαι παρ αινῶν. ~Καὶ μὴν
[140]   ἱεροῖς ἀναγράψας καὶ πάντες συνίσασιν,  ταῦτ'   ἀφελέσθαι παραίνει· μηδ' αὑτὸς φαίνου
[50]   πρὸς Λακεδαιμονίους εἰρήνη μετὰ  ταῦτ'   ἐγένετο, ἐπ' Ἀνταλκίδου, ἀντὶ
[30]   ἴσως φαῦλοι, καὶ οὐ διὰ  ταῦτ'   ἐγὼ τοὺς χρηστοὺς ἀφειλόμην, ἀλλὰ
[110]   (Εἰ δὲ δεῖ παρὰ πάντα  ταῦτ'   εἰπεῖν δίκαιον ἡγοῦμαι, ἐκεῖν'
[160]   τοῦτο ποιήσετε. ~Παρὰ πάντα δὲ  ταῦτ'   ἐκεῖν' ἔτ' ἀκούσατέ μου. Οὐκ
[30]   ἀνάξιοι. Ἐὰν οὖν εἴπῃ πρὸς  ταῦτ'   ἐκεῖνος Καὶ γὰρ Ἀθηναίων τινὲς
[60]   Ὧν, ἄνδρες Ἀθηναῖοι, μετὰ  ταῦτ'   ἐκπεσόντων ἐψηφίσασθ' ἅπερ, οἶμαι, φεύγουσιν
[70]   πολλή τ' αἰσχύνη λέγοντος ἐμοῦ  ταῦτ'   ἐλάττω φανῆναι τῆς ἐν ἑκάστῳ
[140]   φημι, τὸ ὅτε μὲν τούτῳ  ταῦτ'   ἔμελλεν ὑπάρχειν λαβόντι, μηδὲν ἡγεῖσθαι
[70]   Κύπρῳ τρόπαι' ἔστησεν καὶ μετὰ  ταῦτ'   ἐν Αἰγύπτῳ, καὶ ὅτι πᾶσαν
[50]   καὶ τὸ λοιπὸν μηδενὶ δοῦναι  ταῦτ'   ἐξεῖναι νόμον τεθήκαμεν. (Νὴ Δί'
[60]   οἰκεῖα, ὑμῖν δ' ἀλλότρια, παραδώσειν  ταῦτ'   ἐπαγγείλαιντο, ἂν αὐτοῖς τὰς αὐτὰς
[100]   τῇ παρ' ἐκείνοις πολιτείᾳ συμφέρει,  ταῦτ'   ἐπαινεῖν ἀνάγκη καὶ ποιεῖν. Εἶτα
[140]   τοίνυν μὲν ἦν ἀμάρτυρα,  ταῦτ'   ἐπὶ τῇ τοῦ δήμου προφάσει
[120]   τρόπον δεῖξαι δίκαιον ὑμᾶς ἀφελέσθαι,  ταῦτ'   ἐπὶ τῷ τῶν θεῶν ὀνόματι
[60]   παρ' ἐκείνου δωρειαῖς, ἃς διὰ  ταῦτ'   ἔσεσθαι σφίσιν ἡγοῦντο; Πότερον οὖν
[50]   τοῖς φεύγουσιν δι' ὑμᾶς Κορινθίων  ταῦτ'   ἐστίν, ἄνδρες δικασταί. Ὅρα
[80]   ἐλθὼν ἐτελεύτησεν, ἀντὶ τοῦ διὰ  ταῦτ'   ἔτι μᾶλλον αὐτὸν τιμᾶν καὶ
[130]   καὶ ὄντ' αἰσχρά, μάλιστα δὲ  ταῦτ'   ἐφ' οἷς τοῖς ἄλλοις χαλεπῶς
[110]   κατηγορεῖ. Ἔστι δ' οὐχ οὕτω  ταῦτ'   ἔχοντα, οὐδ' ὀλίγου δεῖ· ἀλλ'
[50]   ἀνάξιοι γάρ τινες τῶν εὑρημένων  ταῦτ'   ἦσαν· τουτὶ γὰρ παρὰ πάντ'
[90]   δὲ πρὸς τοῖς θεσμοθέταις ἔλεγεν,  ταῦτ'   ἴσως λέγων παράγειν ὑμᾶς ζητήσει.
[0]   ἀγαθόν τι πεποιηκότας ἐξαπατῆσαι, καὶ  ταῦτ'   οὐ μικρὰν ζημίαν ὀφλήσειν μέλλουσαν;
[20]   ὥστ' ἐπιχειροῦσι λέγειν πρὸς μὲν  ταῦτ'   οὐδέν, ἄλλα δὲ τοιαδί, ὡς
[140]   ποιεῖ, παρέσχηται. (Ἔστι τοίνυν πάντα  ταῦτ'   ἄνδρες Ἀθηναῖοι, δικαιοσύνης, ἀρετῆς,
[90]   ἔλαττον ἔχειν, ἀλλὰ πᾶσιν  ταὔτ'   ἀναγνῶναι καὶ μαθεῖν ἁπλᾶ καὶ
[140]   δίκας οὔτ' εὐθύνας οὔτε διαδικασίαν  οὔτ'   ἄλλο τοιοῦτ' οὐδὲν εἶναι. Χωρὶς
[130]   Οὐ γάρ ἐστιν οὔθ' οὗτος  οὔτ'   ἄλλος οὐδεὶς πρόξενος ὢν ἀτελής,
[90]   νόμος, οὔτ' ἐρεῖν οἴομαι Λεπτίνην  οὔτ'   ἐὰν λέγῃ, δεῖξαι δυνήσεσθαι·
[100]   Λακεδαιμόνιοι καὶ ἡμεῖς οὔτε νόμοις  οὔτ'   ἔθεσιν χρώμεθα τοῖς αὐτοῖς οὔτε
[130]   οὐδένα τῶν ἀπ' ἐκείνων χορηγόν,  οὔτ'   ἐνεχθεὶς αὐτοῖς ἄλλος οὐδεὶς ἀντιδοῦναι.
[90]   ἔχει καὶ δικαίως νόμος,  οὔτ'   ἐρεῖν οἴομαι Λεπτίνην οὔτ' ἐὰν
[140]   περὶ τῶν αὐτῶν οὔτε δίκας  οὔτ'   εὐθύνας οὔτε διαδικασίαν οὔτ' ἄλλο
[120]   ὑμῖν συμφέρει συμβαίνειν πολλάκις καιρόν,  οὔτ'   ἴσως ῥᾴδιον αἰτίῳ γενέσθαι· (μετρίων
[140]   εὐθύνας οὔτε διαδικασίαν οὔτ' ἄλλο  τοιοῦτ'   οὐδὲν εἶναι. Χωρὶς δὲ τούτων
[150]   ~Καὶ μὴν πρός γε Κηφισόδοτον  τοσοῦτ'   ἂν εἴποιμι. Οὗτός ἐστιν οὐδενὸς
[150]   οὐ μόνον, ἄνδρες Ἀθηναῖοι,  τοῦτ'   ἀδικεῖ, ὅτι τὰς τιμὰς ἀναιρῶν
[140]   οὐδείς ἐστι κίνδυνος. (Καίτοι καὶ  τοῦτ'   ἀκούω σε λέγειν, ὡς ἄρα
[110]   οἷσπερ ἡμεῖς νῦν, ἕτερόν τι  τοῦτ'   ἂν εἴη. Εἰ τοίνυν μήτε
[20]   τῶν τριηραρχιῶν νόμον καὶ λέγε  τοῦτ'   αὐτό. ΝΟΜΟΣ. Ἀτελῆ δὲ μηδένα
[130]   τοῖς ἄλλοις θάνατον ζημίαν ἐτάξατε,  τοῦτ'   αὐτοὶ ποιοῦντες φανήσεσθε; Καὶ μὴν
[10]   εἰσὶν αἱ παρ' ὑμῶν δωρειαί,  τοῦτ'   ἀφαιρεῖται. Καίτοι τῶν ἁπασῶν ἧς
[10]   τῶν ἄλλων πολιτειῶν διδομένων, καὶ  τοῦτ'   ἀφαιρεῖται νῦν τῷ νόμῳ. Τῇ
[70]   τῆς δὲ παρ' ὑμῶν μόνης  τοῦτ'   ἀφαιρήσεται; (Καὶ μὴν οὐδ' ἐκεῖνο
[120]   τούσδ' μόνον λαβόντες ἔχουσι,  τοῦτ'   ἀφέλῃ. (Ὡς δ' ἁπλῶς εἰπεῖν,
[120]   ὧν ἐδώκατέ τῳ πρότερόν τι,  τοῦτ'   ἀφέλησθε, καὶ τὰς ὑπολοίπους ἀπίστους
[130]   οὐδὲν ὧν ἰδίᾳ τινὶ δοίη,  τοῦτ'   ἀφέλοιτο πάλιν, ἀλλ' οὐδ' ἐπιχειρήσειεν
[0]   εὖ ποιήσαντας, προστεθείκαμεν αὐτοῖς,  τοῦτ'   ἀφελώμεθα; Μηδαμῶς· οὔτε γὰρ ἄλλως
[110]   κἀκείνους ὧν ἔδοσάν τῴ τι,  τοῦτ'   ἀφῃρημένους, συγχωρῶ καὶ ὑμᾶς ταὐτὸ
[120]   ποιήσουσιν, ἐὰν ἄρα ταῦτα λέγωσι,  τοῦτ'   εἶναι δεινὸν νομίζω. (Εἰ γὰρ
[130]   ὑμᾶς, ἄνδρες Ἀθηναῖοι, φυλάξασθαι,  τοῦτ'   εἰπεῖν ἔτι βούλομαι. Εἰ γάρ
[80]   εἶναί που. Ἐγὼ δ' ἔτι  τοῦτ'   εἰπεῖν ὑπὲρ Χαβρίου βούλομαι. Ὑμεῖς,
[30]   μυριάδες περὶ τετταράκοντ' εἰσί· καὶ  τοῦτ'   ἐκ τῆς παρὰ τοῖς σιτοφύλαξιν
[60]   τοι μόνῳ τῶν πάντων αὐτῷ  τοῦτ'   ἐν τῇ στήλῃ γέγραπται· Ἐπειδὴ
[140]   τὴν Χαβρίου δωρειάν, ἐν  τοῦτ'   ἔνεστιν τὸ τῆς ἀτελείας τῶν
[140]   δωρειὰν παρ' ὑμῖν, ἐν  τοῦτ'   ἐνῆν. Καὶ οὐ τοῦτ' ἐπιτιμῶ·
[90]   κελεύοντος νόμου καὶ κατ' αὐτὸ  τοῦτ'   ἔνοχον εἶναι τῇ γραφῇ, ἐὰν
[140]   τοῦτ' ἐνῆν. Καὶ οὐ  τοῦτ'   ἐπιτιμῶ· δεῖ γὰρ ἐφ' ὑμῖν
[70]   ἑαυτὸν ἁπάντων ἀνδρῶν ἐνδοξότατος, ταὐτὸ  τοῦτ'   ἐποίησεν. Λέγεται τοίνυν ἐκεῖνος, τειχίζειν
[120]   (Ἔτι δ' εἰ μηδὲν ἔμελλε  τοῦτ'   ἔσεσθαι δυσχερές, οὐδ' ἐκεῖνο καλῶς
[140]   τῶν ἀγαθῶν ἀνδρῶν ἔργα. Καίτοι  τοῦτ'   ἔστι τοὐπιτήδευμα ζηλούντων ἀρετήν, οὐ
[130]   γενομένου τῇ πόλει. Τί οὖν  τοῦτ'   ἔστιν; (Τὸ δοκεῖν ἐξηπατηκέναι τοὺς
[110]   εἷς ἐν ἅπαντι τῷ χρόνῳ  τοῦτ'   ἔχοι δεῖξαι γεγονός, τίνος εἵνεκ'
[0]   Οὐ γὰρ ἔστ' ἐφ' ὅτου  τοῦτ'   οὐ πεπόνθατε τῶν πάντων, ἀλλὰ
[160]   κοινῇ γνωσθέντων. Οὐ γὰρ ἀγνοεῖ  τοῦτ'   οὐδεὶς οὔτε τῶν περιεστηκότων οὔτε




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 18/05/2007