HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Démosthène, Contre Leptine (discours complet)

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


ι  =  605 formes différentes pour 2093 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Paragraphes
[130]   αὐτοὺς παρ' αὐτὰ τἀδικήματα φαίνεσθαι.     δὲ μηδενὸς ὄντος τοιούτου τὸν
[120]   ἅπαντα τἀναλώματα αἱ χορηγίαι καὶ  αἱ   γυμνασιαρχίαι· δεινὸν οὖν, εἰ τῶν
[10]   ἀπάγων ὑμᾶς ἀπὸ τούτων, ὡς  αἱ   λῃτουργίαι νῦν μὲν εἰς πένητας
[70]   αἰσχρόν, ἄνδρες Ἀθηναῖοι, εἰ  αἱ   μὲν παρὰ τοῖς ἄλλοις δωρειαὶ
[110]   ἐτίμα καὶ τότε τοὺς ἀγαθούς·  αἱ   μέντοι τιμαὶ καὶ τἄλλα πάντα
[10]   οὗτος, μόνῳ κρείττους εἰσὶν  αἱ   παρ' ὑμῶν δωρειαί, τοῦτ' ἀφαιρεῖται.
[10]   ὅτι μόνῳ μείζους εἰσὶν  αἱ   παρὰ τῶν δήμων δωρειαὶ τῶν
[10]   τε τῶν μετοίκων λῃτουργίαι καὶ  αἱ   πολιτικαί, ὧν ἑκατέρων ἐστὶ τοῖς
[30]   παρ' αὑτοῦ σῖτον ἐξάγοντας τριακοστήν.  Αἱ   τοίνυν παρ' ἐκείνου δεῦρ' ἀφικνούμεναι
[120]   ταῦθ' ἱερῶν ἐστιν ἅπαντα τἀναλώματα  αἱ   χορηγίαι καὶ αἱ γυμνασιαρχίαι· δεινὸν
[10]   Εἰσὶ γὰρ δήπου παρ' ἡμῖν  αἵ   τε τῶν μετοίκων λῃτουργίαι καὶ
[140]   τῷ προτέρῳ, μεθεστάναι καὶ  λελυμάνθαι.   (Πολλὰ δὲ θαυμάζων Λεπτίνου κατὰ
[150]   οἷς αὐτὸς εὖ πεποίηκεν ἀξιοῦν  τιμᾶσθαι   ἐφ' οἷς ἕτεροι ποιήσαντες
[110]   ἀναξίους εἶναί τις φήσει κἀκείνους  τιμᾶσθαι,   τίς ἄξιος, εἰπάτω, εἰ μήτε
[10]   ἰσηγορίᾳ δοκοῦντ' ἄξιόν τινος εἶναι  τιμᾶσθαι   τῶν καλῶν ἐστι, τό θ'
[130]   δεῖν ὑμᾶς, ἄνδρες Ἀθηναῖοι,  φυλάξασθαι,   τοῦτ' εἰπεῖν ἔτι βούλομαι. Εἰ
[100]   ἐκεῖνοί ποτε παύσαιντο, εἰ ἄρ'  εὔξασθαι   δεῖ, τοὺς μὲν ἑαυτοὺς ἀγαθόν
[60]   ἀναγκάσαι τοιαύτην, οἵαν ὑμῖν ἐδόκει,  ποιήσασθαι   τὴν εἰρήνην; Ὧν, ἄνδρες
[10]   διεξελθών. Λέγονται χρήμαθ' οἱ τριάκοντα  δανείσασθαι   παρὰ Λακεδαιμονίων ἐπὶ τοὺς ἐν
[150]   τι ποιούντων ὑμᾶς χάριν ἐξέσται  κομίσασθαι   ὅπως μηδεὶς φόνος ἐν
[10]   ἄμεινον ἂν περὶ τοῦ παρόντος  βουλεύσασθαι,   εἰ κἀκεῖνο μάθοιτε, ὅτι
[10]   ἠδικηκόσιν ὑμᾶς ὑπὲρ τοῦ μὴ  ψεύσασθαι   τὰ χρήματ' εἰσφέρειν ἠθελήσατε, νῦν
[80]   οὐδὲν ἔσθ' τι τοῦ  παρακρούσασθαι   καὶ φενακίσαι λέγεται παρ' ἡμῶν
[0]   ταῦτα, ὅτι διὰ τὸ ῥᾳδίως  ἐξαπατᾶσθαι   τὸν δῆμον, διὰ τοῦθ' οὕτως
[140]   οὐκ ἂν αὐτός γ' ἀδικεῖν  παρεσκευάσθαι   δόξαι, οὕτως, ἄν τις ἀναιρῇ
[140]   εὐεργεσιῶν, οὐδὲν αὐτὸς ποιεῖν ἀγαθὸν  παρεσκευάσθαι   δόξει. Εἰ μὲν τοίνυν ἠγνόησε
[100]   πράξῃ, τοιοῦτόν τι λέγειν αὐτοὺς  παρεσκευάσθαι,   ὡς ἄρ' οἱ Λακεδαιμόνιοι καλῶς
[110]   πόλλ' ἀσύμφορον εἶναι τῇ πόλει  λέγεσθαι,   πρὸς δὲ καὶ οὐδὲ δίκαιον.
[150]   ἄλλου γίγνεσθαι, καὶ γράφων χέρνιβος  εἴργεσθαι   τὸν ἀνδροφόνον, σπονδῶν, κρατήρων, ἱερῶν,
[10]   τοῖς εὐεργέταις, λύσασι τὸν νόμον,  ψεύδεσθαι   μᾶλλον αἱρήσεσθε; Ἐγὼ μὲν οὐκ
[10]   θ' ὑπὸ τῶν ὁμοίων ἑκόντων  θαυμάζεσθαι   τοῦ παρὰ τοῦ δεσπότου λαμβάνειν
[30]   ἀτέλειαν δεδωκέναι, καὶ κηρύττειν πρώτους  γεμίζεσθαι   τοὺς ὡς ὑμᾶς πλέοντας. Ἔχων
[10]   ἧς ἄν τινος πολιτείας τὸ  κομίζεσθαι   τοὺς εὔνους τοῖς καθεστῶσιν χάριν
[50]   ὑμεῖς, μηδ' οἴεσθε νόμον τοιοῦτον  θέσθαι   δεῖν, ὃς καλῶς τε πράττουσαν
[10]   ὑμᾶς τούτῳ περὶ τοῦ  θέσθαι,   καὶ λυσιτελέστερον εἶναι καὶ ὑμῖν
[0]   πῶς τοῦτο μὴ πεισόμεθα, καὶ  θέσθαι   νόμον οὐχ ὃς ἀφαιρήσεται τὸ
[0]   λῦσαι τὸν νόμον κάλλιον  θέσθαι.   (Οὐ τοίνυν ἔμοιγ' οὐδ' ἐκεῖν'
[90]   ποτ' ἐπείσθητε, ὡς ἐγὼ νομίζω,  θέσθαι   τὸν νόμον· ἡμεῖς δ'
[120]   εἰρήνῃ τις καὶ πολιτείᾳ δύναιτ'  ἐφικέσθαι,   εὐνοίας, δικαιοσύνης, ἐπιμελείας, τῶν τοιούτων,
[160]   καλῶν καὶ προσηκόντων ὑμῖν ἀγαθῶν  ἑλέσθαι.   Καὶ γὰρ ἕκαστος ὑμῶν ἰδίᾳ
[0]   τινὰς ἥττους ἀντὶ κρειττόνων ἐπείσθηθ'  ἑλέσθαι,   καὶ ὅλως ἐν οἶμαι πολλοῖς
[110]   μέρος τούτων ἀντὶ τῆς ἀτελείας  ἑλέσθαι;   Ὅτι τοίνυν ἀληθῆ λέγω, λαβέ
[10]   τὰ χρήματα, φασὶ τὸν δῆμον  ἑλέσθαι   συνεισενεγκεῖν αὐτὸν καὶ μετασχεῖν τῆς
[80]   λύων ἐκεῖνον, ὑμᾶς δ' ἀκούσαντες  ἑλέσθαι   τὸν κρείττω. ~Οὐ γὰρ ᾤετο
[130]   ἔλαβον δικαίως παρ' ὑμῶν δωρειὰς  ἀφελέσθαι   ζητούντων. (Πῶς γὰρ οὐχὶ καὶ
[140]   ἀγανα κτεῖν καὶ πείθειν ὑμᾶς  ἀφελέσθαι.   (Καὶ μὴν καὶ Γελάρχῳ πέντε
[150]   τὰς ἑτέροις πρότερον δοθείσας  ἀφελέσθαι   κελεύειν· πολὺ γὰρ βελτίονος ἀνδρός
[140]   παρὰ τοῦ δήμου κεκόμισται, ταῦτ'  ἀφελέσθαι   παρ αινῶν. ~Καὶ μὴν πρός
[140]   ἀναγράψας καὶ πάντες συνίσασιν, ταῦτ'  ἀφελέσθαι   παραίνει· μηδ' αὑτὸς φαίνου τά
[120]   πρὸς τὸ τὰς ἀτελείας ὑμᾶς  ἀφελέσθαι   πεῖσαι, βέλτιόν ἐστι προειπεῖν, ἵνα
[100]   πρὸς τὸ τὰς ἀτελείας ὑμᾶς  ἀφελέσθαι   πεῖσαι, οὐ μέντοι δίκαιοί γ'
[20]   τὰς τριηραρχίας, τοὺς εὐεργέτας  ἀφελέσθαι   τὰ δοθέντα; Ἐγὼ μὲν ἐκεῖν'
[60]   λέγονθ' ἡγοῖσθε, ἐπὶ τῷ δ'  ἀφελέσθαι   τὰς τῶν προτέρων εὐεργετῶν δωρειὰς
[120]   ἔχουσι τρόπον δεῖξαι δίκαιον ὑμᾶς  ἀφελέσθαι,   ταῦτ' ἐπὶ τῷ τῶν θεῶν
[70]   τετελεύτηκεν, μηδεμίαν ποιησαμένους τούτων μνείαν  ἀφελέσθαι   τι τῶν δοθέντων τότε. Πολλὰ
[70]   τῶν ῥητόρων τῶν διδαξόντων ὡς  ἀφελέσθαι   τι χρὴ τῶν ἐκείνῳ δοθέντων.
[100]   φιλανθρωπίᾳ καὶ τῷ τὰ δίκαια  βούλεσθαι.   Μήτ' οὖν ἐκεῖνοί ποτε παύσαιντο,
[110]   καὶ δεσποτείας εἰσί, κἂν ἀποκτεῖναι  βούλεσθαι   τὸν παρ' ἡμῖν τούτων τι
[150]   τινὸς αἰτίους ἀδικεῖν. Εἰ γὰρ  ἀπεχθάνεσθαί   τισι δεῖ, τοῖς ἀδικοῦσι τὸν
[150]   τό τιν' αὐτόχειρ' ἄλλον ἄλλου  γίγνεσθαι,   καὶ γράφων χέρνιβος εἴργεσθαι τὸν
[50]   κηδεστὴς τῶν τοιούτων τι  γίγνεσθαι,   ταῦτα δὲ καὶ νόμοις τισὶ
[10]   πόλιν πεπεικέναι Λεπτίνην ὅμοιον αὐτῇ  γενέσθαι   δοκεῖν αὐτὴν ὑπὸ τούτου
[20]   μὲν ἡμῖν καὶ χρήματα πολλὰ  γενέσθαι,   εἰ δὲ μή, τό γε
[100]   ἀρετῆς ἆθλον τῆς πολιτείας κυρίῳ  γενέσθαι   μετὰ τῶν ὁμοίων, παρὰ δ'
[120]   καιρόν, οὔτ' ἴσως ῥᾴδιον αἰτίῳ  γενέσθαι·   (μετρίων δὲ καὶ ὧν ἂν
[0]   διὰ τοῦ παντελῶς ἀκύρους  γενέσθαι   μηδ' ἂν ἄξιόν τιν' εἰδῆτ'
[50]   τὴν αὑτῶν πατρίδα αἴτιοι τοῦ  γενέσθαι   σύμμαχον τὸν περὶ Θρᾴκην τόπον
[100]   ἂν ἅπας δῆμος ἐνταυθοῖ  γενέσθαι.   (Τίνες οὖν εἰσιν αὗται; Τὰς
[30]   ἀργυρίου τάλαντα, Καλλισθένης διῴκησε,  προσπεριγενέσθαι.   (Τί οὖν οἴεσθ' ἄνδρες
[110]   λέγειν ἐπὶ τῷ τοὺς ἐνθάδε  λυμαίνεσθαι,   οὐδὲ δι' ὧν μὲν ἐκεῖνοι
[150]   τοῖς ὑπάρχουσι νόμοις δεῖ πειθομένους  φαίνεσθαι·   εἰ δὲ μή, γελοῖον νόμῳ
[130]   κεκολασμένους αὐτοὺς παρ' αὐτὰ τἀδικήματα  φαίνεσθαι.   δὲ μηδενὸς ὄντος τοιούτου
[130]   ταῦθ' ὑμᾶς τοὺς εὐεργέτας ἀφῃρημένους  φαίνεσθαι,   καὶ τοὺς εὖ τι πεποιηκότας
[120]   πράττει τοὺς θεοὺς ἐπιφημίζων, τοιαῦτα  φαίνεσθαι   οἷα μηδ' ἂν ἐπ' ἀνθρώπου
[160]   εὐπραξίαις καὶ προορωμένους τὸ μέλλον  φαίνεσθαι.   (Πολλὰ δ' ἄν τις ἔχοι
[150]   τὰ τοιαῦτα μιμεῖσθαι, οὐδ' ἀνάξια  φαίνεσθαι   φρονοῦντας ὑμῶν αὐτῶν. Φέρε γὰρ
[110]   λόγους μετα φέρῃ, δυσχερεῖς ἀνάγκη  φαίνεσθαι.   (Ὡς δὲ τἀληθές τ' ἔχει
[160]   ποτ' ἤλπισαν εἰς τοιαῦτα πράγματ'  ἀφίξεσθαι,   οὐδέ γ' ἴσως Συρακόσιοι, τὸ
[120]   δ' εἰ μηδὲν ἔμελλε τοῦτ'  ἔσεσθαι   δυσχερές, οὐδ' ἐκεῖνο καλῶς ἔχειν
[40]   τούτων χάριν, ἥτις ποτ' ἔμελλεν  ἔσεσθαι,   τοὺς ἐν ἐκείνῳ τῷ
[20]   νόμος τεθῇ, τοὺς λῃτουργοῦντας  ἔσεσθαι,   καὶ τῶν πολιτῶν μηδέν' ἐκ
[60]   ἐκείνου δωρειαῖς, ἃς διὰ ταῦτ'  ἔσεσθαι   σφίσιν ἡγοῦντο; Πότερον οὖν μᾶλλον
[0]   λόγον εἰσίν, τί χρὴ προσδοκᾶν  ἔσεσθαι   τότε, ὅταν παντελῶς μηδὲ πλέον
[90]   αὐτὸς ἔθηκεν λυθῇ, τοῦτον οὐ  τεθήσεσθαι.   (Ἐγὼ δ' ὅτι μὲν τῇ
[160]   ὃς ὑπηρέτης ἦν, ὥς φασι,  τυραννήσεσθαι.   (Οὐδέ γ' νῦν ὢν
[90]   Λεπτίνην οὔτ' ἐὰν λέγῃ, δεῖξαι  δυνήσεσθαι·   δὲ πρὸς τοῖς θεσμοθέταις
[50]   τοὺς στρατιώτας, ἀλλὰ πρὸς Λακεδαιμονίους  ἐπικηρυκεύεσθαι,   (ὁρῶντες ἠτυχηκυῖαν τὴν πόλιν καὶ
[50]   κτῶνται μὲν τἀγαθὰ τῷ καλῶς  βουλεύεσθαι   καὶ μηδενὸς καταφρονεῖν, φυλάττειν δ'
[90]   ἄρχειν καὶ πᾶσι τοῖς ἄλλοις  πολιτεύεσθαι   προσήκει, ἐπὶ καιροῦ τεθέντας, ὅπως
[20]   πλούτου καὶ τοῦ πρὸς ἅπαντας  πιστεύεσθαι,   ἐστὶ τὸ τῆς πίστεως ὑπάρχον.
[130]   ἄλλ' ὁτιοῦν ἐγκαλοῦσίν τινι,  γράφεσθαι   κατὰ τὸν νόμον ὃν παρεισφέρομεν
[80]   παρέβη, νόμος οὕτω κελεύει νομοθετεῖν,  γράφεσθαι   μέν, ἄν τίς τινα τῶν
[90]   καθ' οὓς τὰ ψηφίσματα δεῖ  γράφεσθαι,   τῶν ψηφισμάτων αὐτῶν ὑμῖν εἰσίν.
[50]   βουλευσαμένων μετὰ τὴν μάχην μὴ  δέχεσθαι   τῷ τείχει τοὺς στρατιώτας, ἀλλὰ
[70]   τις ἐκ Λακεδαίμονος, κατέχειν κελεύσας,  οἴχεσθαι   πρεσβεύων αὐτὸς ὡς τοὺς Λακεδαιμονίους,
[160]   μὲν προσδοκᾶν καὶ τοῖς θεοῖς  εὔχεσθαι   διδόναι, πάντα δ' ἀνθρώπιν' ἡγεῖσθαι.
[150]   Ἀθηναῖοι· μὴ βούλεσθε δοκεῖν πλείω  πεποιῆσθαι   σπουδὴν ὅπως μηδενὶ τῶν εὖ
[40]   εὑρεῖν ἐθέλοντά τινα ὧν εὐεργέτητο  μεμνῆσθαι.   (Οὗτος γὰρ ἁνήρ, ὡς τὸ
[20]   τῶν ξένων εἶναι ἀτελῆ, μὴ  διῃρῆσθαι   δ' ὅτου ἀτελῆ, χορηγίας
[130]   δόξετε φθονήσαντες, οὐχὶ πονηροὺς λαβόντες  ἀφῃρῆσθαι.   ~Ἔστι δὲ πάντα μὲν ὡς
[0]   νόμον. Τί οὖν κωλύει πάντ'  ἀφῃρῆσθαι   καὶ ὅλως τὴν πολιτείαν ὑμᾶς
[40]   ὅτι τὴν δωρειὰν ὑμᾶς αὐτὸν  ἀφῃρῆσθαι   νομιεῖ. (Οὐ τοίνυν, ἄνδρες
[130]   πρόξενόν ἐστ' εἶναι καὶ ἀτέλειαν  εὑρῆσθαι.   Μὴ δὴ παραγόντων ὑμᾶς, μηδ'
[110]   Λυσίμαχον μήτ' ἄλλον μηδένα μηδὲν  εὑρῆσθαι   παρὰ τῶν προγόνων ἡμῶν συγχωρήσαιμεν,
[40]   ψῆφον μὴ λυθέντι δεήσει  χρῆσθαι,   δεύτερον δ' ὅτι βλάπτουσιν οἱ
[150]   τοίνυν κάλλιον τῇ δεινότητι ταύτῃ  χρῆσθαι   ἐπὶ τὸ τοὺς ἀδικοῦντας ὑμᾶς
[0]   ἐν δὲ τῷ κοινῷ μὴ  χρῆσθαι   τῷ νόμῳ τούτῳ τὴν πόλιν
[150]   δέ τισιν προσέοιχ' γράφων  χρῆσθαι.   Ὑμῖν δ' οὐχὶ πρέπει τὰ
[130]   πρότερον. (Ἔτι τοίνυν ὑμᾶς κἀκεῖν'  εὐλαβεῖσθαι   δεῖ, ὅπως μηδὲν ὧν ἰδίᾳ
[130]   φανήσεσθε; Καὶ μὴν πάντα μὲν  εὐλαβεῖσθαι   δεῖ ποιεῖν τὰ δοκοῦντα καὶ
[140]   ταῦτ' ἔμελλεν ὑπάρχειν λαβόντι, μηδὲν  ἡγεῖσθαι   δεινόν, ἐπειδὴ δ' ἑτέροις δέδοται,
[160]   εὔχεσθαι διδόναι, πάντα δ' ἀνθρώπιν'  ἡγεῖσθαι.   Οὐδὲ γὰρ ἂν Λακεδαιμόνιοί ποτ'
[150]   δ' οὐχὶ πρέπει τὰ τοιαῦτα  μιμεῖσθαι,   οὐδ' ἀνάξια φαίνεσθαι φρονοῦντας ὑμῶν
[150]   εὐεργεσιῶν ἀχρεῖον τὴν ἐπιείκειαν τοῖς  φιλοτιμεῖσθαι   βουλομένοις καθίστησιν, ἀλλ' ὅτι καὶ
[0]   ᾖ, διδόναι, πάντας ἀπείρξετε τοῦ  φιλοτιμεῖσθαι.   (Πρὸς δὲ τούτῳ καὶ δι'
[0]   οὖσιν; (Ἔτι τοίνυν ὑμᾶς κἀκεῖν'  ἐνθυμεῖσθαι   δεῖ, ὅτι ἐκ τῶν νῦν
[110]   τοίνυν, ἄνδρες Ἀθηναῖοι, κἀκεῖν'  ἐνθυμεῖσθαι   καὶ ὁρᾶν, ὅτι νῦν ὀμωμοκότες
[70]   τινων ἀπαγγελλόντων ὡς Ἀθηναῖοι τειχίζουσιν,  ἀρνεῖσθαι   καὶ πρέσβεις πέμπειν σκεψομένους κελεύειν,
[110]   τὰ μάλιστα ταῦθ' οὕτως εἶχεν,  ἀρνεῖσθαι   μᾶλλον λέγειν αὐτοῖς προσῆκεν.
[10]   δοκεῖν αὐτὴν ὑπὸ τούτου  πεπεῖσθαι   ὁμοίαν εἶναι τούτῳ· οὐδὲ γὰρ
[30]   μένως ἀξίους χάριτος τὰ δοθέντ'  ἀφαιρεῖσθαι.   ~Καὶ μὴν οὐδ' ὅπως οὐκ
[80]   οὓς νῦν οὗτοι μεμφόμενοι πάντας  ἀφαιρεῖσθαι   κελεύουσιν ὁμοίως, οὐκ ἂν ἐδώκατε
[0]   ὅτι μὲν τινῶν κατηγοροῦντα πάντας  ἀφαιρεῖσθαι   τὴν δωρειὰν τῶν ἀδίκων ἐστίν,
[60]   τούτων μενόντων τὰς δωρειὰς  ἀφαιρεῖσθαι.   Φέρε γὰρ πρὸς Διός, τίς
[50]   ἐστί· τὸ δὲ τοὺς ἔχοντας  ἀφαιρεῖσθαι   φθονούντων, τοῦτο δ' οὐ δεῖ
[80]   καὶ ὅσ' αὐτοῖς δεδώκατε, ταῦτ'  ἀφαιρεῖσθαι.   ΨΗΦΙΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΧΑΒP ΙΟΥ ΤΙΜΩΝ.
[120]   διδόναι τὰς τιμάς. Δεῖ τοίνυν  μεμερίσθαι   καὶ τὰ τῶν δωρειῶν, ἵν'
[60]   τοῦ Ἑλλησπόντου, ὥστε τὴν δεκάτην  ἀποδόσθαι   καὶ χρημάτων εὐπορήσαντας Λακεδαιμο νίους
[20]   τῶν ὠφελειῶν ὧν ἔχει, προσήκει  λελύσθαι   παρὰ τοῖσδ' αὐτόν; Ἔγωγ' ἂν
[0]   τοῦ νομίζειν συμφέρειν τῇ πόλει  λελύσθαι   τὸν νόμον, εἶτα καὶ τοῦ
[50]   πάλαι γὰρ ἐσκέφθαι ταῦτα καὶ  ἐγνῶσθαι   προσῆκεν. Ἀνάγνωθι καὶ τοῦτο τὸ
[50]   πάσχειν χωρὶς ὑμῶν ἀκινδύνως  σεσῶσθαι,   καὶ εἰσέφρουν τὸ στρά τευμα,
[20]   ἄνδρες δικασταί, διὰ τὸ  γεγράφθαι   ἐν τῷ νόμῳ διαρρήδην αὐτοῦ
[0]   μὲν τὴν ἀγορὰν ἀψευδεῖν νόμον  γεγράφθαι,   ἐφ' οἷς οὐδέν ἐστι δημοσίᾳ
[90]   ζητήσει. Ἔφη γὰρ ἐξαπάτης εἵνεκα  παραγεγράφθαι   τοῦτον τὸν νόμον, ἐὰν δ'
[50]   τὰ δοθέντ' ἔχειν· πάλαι γὰρ  ἐσκέφθαι   ταῦτα καὶ ἐγνῶσθαι προσῆκεν. Ἀνάγνωθι
[120]   ἱερῶν ἐστιν ἅπαντα τἀναλώματα αἱ  χορηγίαι   καὶ αἱ γυμνασιαρχίαι· δεινὸν οὖν,
[130]   καί τινες ἄλλοι δοῦλοι καὶ  μαστιγίαι,   Λυκίδας καὶ Διονύσιος, καὶ τοιούτους
[10]   ἡμῖν αἵ τε τῶν μετοίκων  λῃτουργίαι   καὶ αἱ πολιτικαί, ὧν ἑκατέρων
[10]   ὑμᾶς ἀπὸ τούτων, ὡς αἱ  λῃτουργίαι   νῦν μὲν εἰς πένητας ἀνθρώπους
[100]   κύριος γενήσεται, στέφανοι δὲ καὶ  ἀτέλειαι   καὶ σιτήσεις καὶ τοιαῦτ' ἐστίν,
[70]   αἱ μὲν παρὰ τοῖς ἄλλοις  δωρειαὶ   βέβαιοι μένουσιν αὐτῷ, τῆς δὲ
[10]   κρείττους εἰσὶν αἱ παρ' ὑμῶν  δωρειαί,   τοῦτ' ἀφαιρεῖται. Καίτοι τῶν ἁπασῶν
[10]   εἰσὶν αἱ παρὰ τῶν δήμων  δωρειαὶ   τῶν παρὰ τῶν ἄλλων πολιτειῶν
[120]   τἀναλώματα αἱ χορηγίαι καὶ αἱ  γυμνασιαρχίαι·   δεινὸν οὖν, εἰ τῶν ἱερῶν
[140]   ὀφειλόμεν' ὡς ἀποδοῦναι δεῖ γράφων,  καὶ   τις παρὰ τοῦ δήμου
[120]   ἐστιν ἅπαντα τἀναλώματα αἱ χορηγίαι  καὶ   αἱ γυμνασιαρχίαι· δεινὸν οὖν, εἰ
[10]   αἵ τε τῶν μετοίκων λῃτουργίαι  καὶ   αἱ πολιτικαί, ὧν ἑκατέρων ἐστὶ
[60]   αἰσχίστων ἐστὶν πάντας ἀνθρώπους ἰδεῖν  καὶ   ἀκοῦσαι τὰς μὲν συμφοράς, αἷς
[120]   χαλκοῦς ἱστάναι καὶ σίτησιν διδόναι  καὶ   ἄλλ' τι ἂν βούλησθε,
[30]   ἐστιν ἔθος διὰ τοὺς εὐεργέτας  καὶ   ἄλλους τινὰς εὖ ποιεῖν τῶν
[160]   τῶν λεγόντων κραυγῆς καὶ βίας  καὶ   ἀναισχυντίας. (Ὃ μὴ πάθητε νῦν·
[0]   Εἰ γὰρ ὑπαρχουσῶν τούτων φαῦλοι  καὶ   ἀνάξιοί τινες κατὰ τὸν τούτων
[60]   ἔγωγε παρ' ἡμῖν εἶναι πλεῖστα,  καὶ   ἄνδρας ἀρίστους καὶ πλείστους εὐεργέτας
[40]   καὶ πράξεις χρησταὶ καὶ νόμοι  καὶ   ἄνδρες χρηστοὶ καὶ πάντ' ἐξητασμέν'
[70]   ἔχειν. Ἴστε μὲν οὖν ἴσως,  καὶ   ἄνευ τοῦ παρ' ἐμοῦ λόγου,
[150]   ταῦτα. Εἶναι δὲ καὶ ἐνδείξεις  καὶ   ἀπαγωγάς· ἐὰν δ' ἁλῷ, ἔνοχος
[110]   παθόντες οὐδέν' ἐτίμησαν, καὶ πονηροὺς  καὶ   ἀπαιδεύτους ἡγεῖσθ' εἶναι, πονηροὺς μὲν
[160]   δ' ὅλην τὴν πόλιν κίβδηλον  καὶ   ἄπιστον ποιοῦσι λόγον δώσετε. Οὐ
[100]   ταύτης μὲν δῆμος κύριος,  καὶ   ἀραὶ καὶ νόμοι καὶ φυλακαὶ
[150]   αὐτὰς δώσειν δωρειὰς ἅσπερ Ἁρμοδίῳ  καὶ   Ἀριστογείτονι, καταψηφίσασθε τοῦ νόμου. Οὐ
[70]   καὶ χαλκῆν εἰκόνα, ὥσπερ Ἁρμοδίου  καὶ   Ἀριστογείτονος, ἔστησαν πρώτου· ἡγοῦντο γὰρ
[20]   μηδένα πλὴν τῶν ἀφ' Ἁρμοδίου  καὶ   Ἀριστογείτονος, καὶ ἐν μὲν τῷ
[120]   εἶναι πλὴν τῶν ἀφ' Ἁρμοδίου  καὶ   Ἀριστογείτονος. Καίτοι εἰ ἦν ἱερῶν
[160]   ἀτελῆ πλὴν τῶν ἀφ' Ἁρμοδίου  καὶ   Ἀριστογείτονος. Καλῶς. Μηδὲ τὸ λοιπὸν
[10]   οὗτος ἔγραψε, τοὺς ἀφ' Ἁρμοδίου  καὶ   Ἀριστογείτονος. (Σκεψώμεθα δὴ τίνας ἡμῖν
[120]   Ἀτελῆ πλὴν τῶν ἀφ' Ἁρμοδίου  καὶ   Ἀριστογείτονος. Τίνος ἕνεκα, εἴ γε
[140]   δεινοὶ λέγειν ἄνδρες, Λεωδάμας Ἀχαρνεὺς  καὶ   Ἀριστοφῶν Ἁζηνιεὺς καὶ Κηφισόδοτος ἐκ
[60]   δωρειὰς ὥσπερ Ἐκφάντῳ τῷ Θασίῳ  καὶ   Ἀρχεβίῳ τῷ Βυζαντίῳ, καί τινες
[100]   ἄλλος κύριος γενήσεται, στέφανοι δὲ  καὶ   ἀτέλειαι καὶ σιτήσεις καὶ τοιαῦτ'
[130]   Ἀλλ' ἕτερον πρόξενόν ἐστ' εἶναι  καὶ   ἀτέλειαν εὑρῆσθαι. Μὴ δὴ παραγόντων
[30]   ὅσ' εὐεργέτηκεν ὑμᾶς οὗτος ἁνὴρ  καὶ   αὐτὸς καὶ οἱ πρόγονοι· ἀλλὰ
[20]   μή, τό γε πιστοῖς εἶναι  καὶ   βεβαίοις δοκεῖν διαμεῖναι. (Φέρε δὴ
[160]   ὑπὸ τῆς τῶν λεγόντων κραυγῆς  καὶ   βίας καὶ ἀναισχυντίας. (Ὃ μὴ
[60]   τὰ ψηφίσμαθ' τοῖς Θασίοις  καὶ   Βυζαντίοις ἐγράφη. Λέγε. ΨΗΦΙΣΜΑΤΑ. (Ἠκούσατε
[30]   οὖν εἴπῃ πρὸς ταῦτ' ἐκεῖνος  Καὶ   γὰρ Ἀθηναίων τινὲς ἴσως φαῦλοι,
[70]   κατέλιπεν; Ἐγὼ μὲν οὐκ οἴομαι.  Καὶ   γὰρ ἂν ἄλογον εἴη· μίαν
[0]   δωρειὰν τῶν ἀδίκων ἐστίν, ἐάσω·  καὶ   γὰρ εἴρηται τρόπον τινὰ καὶ
[160]   καὶ προσηκόντων ὑμῖν ἀγαθῶν ἑλέσθαι.  Καὶ   γὰρ ἕκαστος ὑμῶν ἰδίᾳ μεθέξει
[60]   τῶν εὑρημένων ταύτην τὴν τιμήν.  Καὶ   γὰρ τἄλλ' ἀγάθ' εὐξαίμην ἂν
[60]   τὸν λόγον πρὸς Λακεδαιμονίους εἶναι.  (Καὶ   γάρ τοι μόνῳ τῶν πάντων
[90]   ἔτυχον, μὴ δοκιμασθέντας κυρίους εἶναι.  (Καὶ   γάρ τοι τότε μέν, τέως
[140]   οἱ πεισθέντες σοι, ἄλλως τε  καὶ   γεγενημένου σοι τοῦ ἀγῶνος ἀκινδύνου.
[140]   πείθειν ὑμᾶς ἀφελέσθαι. (Καὶ μὴν  καὶ   Γελάρχῳ πέντε τάλαντ' ἀποδοῦναι γέγραφ'
[110]   μὲν γὰρ πόλις ἡμῶν  καὶ   γῆς ηὐπόρει καὶ χρημάτων, νῦν
[150]   τιν' αὐτόχειρ' ἄλλον ἄλλου γίγνεσθαι,  καὶ   γράφων χέρνιβος εἴργεσθαι τὸν ἀνδροφόνον,
[20]   τὰς ἐγκυκλίους λῃτουργίας λῃτουργοῦντες, χορηγοὶ  καὶ   γυμνασίαρχοι καὶ ἑστιάτορες; Ἑξήκοντ' ἴσως
[100]   τὰ τῶν δείνων, πολλοῦ γε  καὶ   δεῖ, ἀλλ' τῇ παρ'
[100]   τὸν δῆμον τῶν φιλοτιμησομένων, προλέγων  καὶ   δεικνὺς ὅτι τοῖς ἀγαθόν τι
[140]   Ἁζηνιεὺς καὶ Κηφισόδοτος ἐκ Κεραμέων  καὶ   Δεινίας Ἑρχιεύς. δὴ πρὸς
[150]   νόμοις Δράκων φοβερὸν κατασκευάζων  καὶ   δεινὸν τό τιν' αὐτόχειρ' ἄλλον
[150]   ταῦτα. Πῶς οὖν οὐ σχέτλιον  καὶ   δεινόν, ἄνδρες Ἀθηναῖοι, εἰ
[120]   ζητήσουσιν, πῶς οὐκ ἀσεβέστατον ἔργον  καὶ   δεινότατον πράξουσιν; Χρὴ γάρ, ὡς
[110]   μὲν ἐκεῖνοι μεγάλοι τῆς ὀλιγαρχίας  καὶ   δεσποτείας εἰσί, κἂν ἀποκτεῖναι βούλεσθαι
[50]   ποιοῦμαι λόγον τοσοῦτον. Πολλοῦ γε  καὶ   δέω. Ἀλλὰ πάντας μὲν οὐδ'
[60]   ἀντὶ τούτων ἔλαβον παρ' ὑμῶν,  καὶ   δὴ λελυμένας. (Πολὺ γὰρ μᾶλλον
[80]   Τιμόθεον εὖ τινὰς πεποιήκατε, οὕτω  καὶ   δι' αὑτὸν εὖ ποιῆσαι τούτων
[0]   τοῦ φιλοτιμεῖσθαι. (Πρὸς δὲ τούτῳ  καὶ   δι' ἐκεῖνο, ὅτι οἱ μὲν
[80]   οὐ μόνον αὐτὸν ἐτιμήσατε, ἀλλὰ  καὶ   δι' ἐκεῖνον Στράβακα καὶ Πολύστρατον·
[80]   πρὸς τὸν υἱὸν αὐτοῦ, ἀλλὰ  καὶ   διὰ ταύτην. (Ἄξιον τοίνυν,
[140]   ἥμαρτεν. Εἰ δὲ φανήσεται σπουδάζων  καὶ   διατεινόμενος κύριον ποιεῖν τὸν νόμον,
[150]   συνδικῆσαι. (Τοὺς δὴ συνεροῦντας νόμῳ  καὶ   διδάξοντας ὑμᾶς ὡς ἐπιτήδειός ἐστιν,
[20]   ὅσον ἐνθάδ' ἀφίετε, ἐκεῖ κομίζεσθε,  καὶ   δίδοτ' ἐν τιμῆς μέρει ταῦθ'
[160]   ἄν τις ἔχοι λέγειν ἔτι  καὶ   διεξιέναι περὶ τοῦ μηδαμῇ μηδὲ
[50]   καὶ εἰσέφρουν τὸ στρά τευμα,  καὶ   διέσωσαν καὶ ὑμᾶς καὶ τοὺς
[120]   φήσει, οἱ μὲν ἁπλᾶ πάνυ  καὶ   δίκαι' ἂν εἴποιεν, πάνθ' ὅσα
[140]   μὴν πρός γ' Ἀριστοφῶντα πολλὰ  καὶ   δίκαι' ἂν ἔχειν εἰπεῖν οἶμαι.
[90]   κατὰ σχολὴν σκεψάμενος, ἃν  καὶ   δίκαια καὶ συμφέροντα, ταῦτα νομοθετῇ.
[110]   (Ὡς δὲ τἀληθές τ' ἔχει  καὶ   δίκαιόν ἐστι λέγειν, ἐγὼ πρὸς
[160]   ἑκάστου γνώμῃ φιλανθρωπία πρὸς φθόνον  καὶ   δικαιοσύνη πρὸς κακίαν καὶ πάντα
[90]   δήπου, ὁμολογεῖ μὲν εἶναι βελτίω  καὶ   δικαιότερον τόνδε τὸν νόμον οὗ
[90]   καὶ παρεισφέρομεν πολλῷ καὶ κρείττω  καὶ   δικαιότερον τοῦ τούτου νόμον. (Γνώσεσθε
[90]   τοίνυν οὐχὶ καλῶς οὗτος ἔχει  καὶ   δικαίως νόμος, οὔτ' ἐρεῖν
[10]   πόλεως εἰσφορῶν καὶ τριηραρχιῶν ὀρθῶς  καὶ   δικαίως οὐδείς ἐστ' ἀτελὴς ἐκ
[30]   Λεύκωνος. ΨΗΦΙΣΜΑΤΑ. (Ὡς μὲν εἰκότως  καὶ   δικαίως τετύχηκεν τῆς ἀτελείας παρ'
[60]   Εἶτα τοὺς δι' ὑμᾶς φεύγοντας  καὶ   δικαίως τι παρ' ὑμῶν εὑρομένους
[130]   ὅτι δοῦλος ὢν Λυκίδας  καὶ   Διονύσιος καί τις ἴσως ἄλλος
[130]   ἄλλοι δοῦλοι καὶ μαστιγίαι, Λυκίδας  καὶ   Διονύσιος, καὶ τοιούτους τινὰς ἐξειλεγμένοι.
[40]   οἱ τότε σωθέντες ὑπ' αὐτοῦ  καὶ   δόντες τὴν ἀτέλειαν, ἕτεροι δ'
[50]   ταῦτα δὲ καὶ νόμοις τισὶ  καὶ   δόξαις διώρισται· κοινῇ δ'
[10]   ἀπόλλυτε μόνον σκεπτέον, ἀλλ' εἰ  καὶ   δόξαν χρηστήν, περὶ ἧς μᾶλλον
[50]   σῴζῃ, τοῦτο δ' οὐ γένει  καὶ   δόξῃ κρινόμενον ἴδοι τις ἄν,
[90]   εἶναι πάνθ' ὥσπερ ἐστὶ δίκαιον,  καὶ   δοῦναι καὶ μή. Ὡς μὲν
[70]   εἴκοσιν εἷλε, κατὰ μίαν  καὶ   δύο λαμβάνων, ἃς ἁπάσας εἰς
[50]   ἔχειν· πάλαι γὰρ ἐσκέφθαι ταῦτα  καὶ   ἐγνῶσθαι προσῆκεν. Ἀνάγνωθι καὶ τοῦτο
[110]   δεῖν τοὺς ἑτέρων ἐπαινεῖν τρόπους  καὶ   ἔθη τοῖς ὑμετέροις ἐπιτιμῶντας, ὅταν
[70]   προδοσίας ἂν αὐτὸν εἰσήγγελλον οὗτοι,  καὶ   εἰ ἑάλω, τὸν ἅπαντ' ἂν
[40]   γένοιτ' ἄν, οὐ χρείας, ἀλλὰ  καὶ   εἴ τις ἄλλος εὖ μὲν
[160]   τι τοιοῦτον νῦν ἐλπίζειν ἐσμέν.  Καὶ   εἴημέν γ' ἄνδρες Ἀθηναῖοι·
[50]   χωρὶς ὑμῶν ἀκινδύνως σεσῶσθαι,  καὶ   εἰσέφρουν τὸ στρά τευμα, καὶ
[20]   ὑμῖν ὑπάρξουσι χρήσιμοι, καὶ τριηραρχεῖν  καὶ   εἰσφέρειν. Τίν' οὖν ῥᾳστώνην τοῖς
[70]   ἤγαγεν, καὶ πλεῖν δέκα  καὶ   ἑκατὸν τάλαντ' ἀπέφην' ἀπὸ τῶν
[80]   τρισχιλίους δ' αἰχμαλώτους, δέκα δὲ  καὶ   ἑκατὸν τάλαντ' ἀπέφηνεν, τοσαῦτα δ'
[130]   γεγόνασι, διὰ τοῦθ' ἑτέρους ἀξίους  καὶ   ἐλευθέρους καὶ πολλῶν ἀγαθῶν αἰτίους,
[20]   τῶν ἀφ' Ἁρμοδίου καὶ Ἀριστογείτονος,  καὶ   ἐν μὲν τῷ Μηδένα πάντας
[40]   νόμος, καὶ οἵους ἀνθρώπους ἀδικεῖ,  καὶ   ἐν ὁποίοις καιροῖς χρησίμους ὑμῖν
[150]   Δύο τιμήματα ταῦτα. Εἶναι δὲ  καὶ   ἐνδείξεις καὶ ἀπαγωγάς· ἐὰν δ'
[10]   πόλεως ἦθος, ἄνδρες Ἀθηναῖοι,  καὶ   ἐπ' ἄλλων πολλῶν καὶ ἐφ'
[20]   λῃτουργίας λῃτουργοῦντες, χορηγοὶ καὶ γυμνασίαρχοι  καὶ   ἑστιάτορες; Ἑξήκοντ' ἴσως μικρῷ
[10]   Ἀθηναῖοι, καὶ ἐπ' ἄλλων πολλῶν  καὶ   ἐφ' ὧν εἶπον ἴδοι τις
[80]   Καὶ μήν, ἄνδρες Ἀθηναῖοι,  καὶ   ζῶν πάνθ' ὑπὲρ ὑμῶν φανήσεται
[150]   χάριν ὑμᾶς, Ἄτιμος ἔστω φησὶ  καὶ   οὐσία δημοσία ἔστω. Δύο
[110]   Ἀθηναῖοι, πολλοὶ τῶν πρότερον σπουδαῖοι,  καὶ   πόλις ἡμῶν ἐτίμα καὶ
[100]   τοῦθ' ὅτι Θηβαῖοι καὶ Λακεδαιμόνιοι  καὶ   ἡμεῖς οὔτε νόμοις οὔτ' ἔθεσιν
[60]   ὑμῖν ἐγένοντο; ~Τοῦτο δ' Ἀρχέβιον  καὶ   Ἡρακλείδην, οἳ Βυζάντιον παραδόντες Θρασυβούλῳ
[160]   δή πού γ' Ζεῦ  καὶ   θεοί. Οὐκ οἶδ' τι
[90]   κυρίας εἶναι· δίκαιον, γῆ  καὶ   θεοί. Χρῆν τοίνυν Λεπτίνην μὴ
[0]   διδαχθῆναι πῶς τοῦτο μὴ πεισόμεθα,  καὶ   θέσθαι νόμον οὐχ ὃς ἀφαιρήσεται
[40]   ἐπαγγειλάμενος. (Σκέψασθε δὴ πρὸς Διὸς  καὶ   θεῶν, ἄνδρες Ἀθηναῖοι, πῶς ἂν
[40]   τὸ τότε ψηφισθὲν τῷ ἀνδρί.  Καὶ   θεωρεῖτ' ἄνδρες Ἀθηναῖοι, ὅσα
[100]   ἄρ' οἱ Λακεδαιμόνιοι καλῶς πολιτευόμενοι  καὶ   Θηβαῖοι οὐδενὶ τῶν παρ' ἑαυτοῖς
[50]   Λακεδαιμονίων φρουρὰν μεθ' ὅπλων ἐκβαλόντες  καὶ   Θρασύβουλον εἰσαγαγόντες καὶ παρασχόντες φίλην
[50]   πόλει τὸν ἄξιον ἐξεταστέον εἶναι  καὶ   ἰδιώτῃ· οὐδὲ γὰρ περὶ τῶν
[110]   ἐπιγράμματος ἐν τοῖς Ἑρμαῖς ἔτυχον·  καὶ   ἴσως τοῦθ' ὑμῖν ἀναγνώσεται τοὐπίγραμμα.
[50]   ὅσ' ἂν εὐξαίμεθα, οὕτως ἀχάριστοι  καὶ   κακοί, ὥστε τούς τ' ἔχοντας
[150]   ληφθῆναι; (Αἰσχρός, ἄνδρες Ἀθηναῖοι,  καὶ   κακῶς ἔχων νόμος, καὶ
[10]   πρὸς ἀργύριον σκοποῦν, ἀλλὰ τί  καὶ   καλὸν πρᾶξαι. Τὸ δὲ τοῦ
[140]   τοῖς ἐν Πειραιεῖ τοῦ δήμου,  καὶ   καλῶς ἐποίει. Μὴ τοίνυν
[150]   καὶ παλαιός ἐσθ' νόμος  καὶ   καλῶς ἔχων, ὃν ἐὰν σωφρονῶσι
[90]   καὶ ταῦθ' ἑτέρου κελεύοντος νόμου  καὶ   κατ' αὐτὸ τοῦτ' ἔνοχον εἶναι
[80]   εἰκότως αἰσχύνην ἕξετε; (Καὶ μὴν  καὶ   κατ' ἐκεῖν' ἀνάξι' ἂν εἴη
[90]   ἵν' ἕκαστος ὑμῶν ἀκούσας πολλάκις  καὶ   κατὰ σχολὴν σκεψάμενος, ἃν
[110]   πράξεις καὶ κατὰ τὴν ὁμόνοιαν  καὶ   κατὰ τἄλλα πάντ' ἄμεινον ἐκείνων
[110]   Ὅτε δ' ὑμεῖς, καλῶς ποιοῦντες,  καὶ   κατὰ τὰς κοινὰς πράξεις καὶ
[160]   ἀντιτάττεται. (Ὧν τοῖς βελτίοσι πειθόμενοι  καὶ   κατὰ ταὔθ' ἡμῖν θέμενοι τὴν
[110]   καὶ κατὰ τὰς κοινὰς πράξεις  καὶ   κατὰ τὴν ὁμόνοιαν καὶ κατὰ
[110]   ὀλιγωροῦντες ἐκεῖνα διώκοιτε; Εἰ γὰρ  καὶ   κατὰ τὸν λογισμὸν ἐκεῖνα φανείη
[130]   ἀφελέσθαι ζητούντων. (Πῶς γὰρ οὐχὶ  καὶ   κατὰ τοῦτο δεινότατ' ἂν πεπονθὼς
[90]   ΝΟΜΟΣ. (Ἀκούετ' ἄνδρες Ἀθηναῖοι,  καὶ   καταμανθάνετε, ὅτι ἐνταῦθ' ἔνι καὶ
[30]   τοῖς ἄγουσιν Ἀθήναζε ἀτέλειαν δεδωκέναι,  καὶ   κηρύττειν πρώτους γεμίζεσθαι τοὺς ὡς
[140]   Λεωδάμας Ἀχαρνεὺς καὶ Ἀριστοφῶν Ἁζηνιεὺς  καὶ   Κηφισόδοτος ἐκ Κεραμέων καὶ Δεινίας
[80]   τὴν δωρειάν, δι' ἐκεῖνον ἐδώκατε  καὶ   Κλεάρχῳ καί τισιν ἄλλοις πολιτείαν·
[150]   (Ὃ δὲ δὴ μέγιστον ἁπάντων  καὶ   κοινὸν ὑπάρχει κατὰ πάντων τῶν
[90]   Ἀθηναῖοι, πάντα, καὶ παρεισφέρομεν πολλῷ  καὶ   κρείττω καὶ δικαιότερον τοῦ τούτου
[100]   γὰρ ἀγνοῶ τοῦθ' ὅτι Θηβαῖοι  καὶ   Λακεδαιμόνιοι καὶ ἡμεῖς οὔτε νόμοις
[100]   ἐπαινεῖν ἀνάγκη καὶ ποιεῖν. Εἶτα  καὶ   Λακεδαιμόνιοι τῶν μὲν τοιούτων ἀφεστᾶσιν,
[90]   νόμον. (Γνώσεσθε δ' ἀκούοντες. Λαβὲ  καὶ   λέγε πρῶτον μὲν τοῦ
[20]   τὸν περὶ τῶν τριηραρχιῶν νόμον  καὶ   λέγε τοῦτ' αὐτό. ΝΟΜΟΣ. Ἀτελῆ
[160]   χρή γ' ἀνθρώπους ὄντας τοιαῦτα  καὶ   λέγειν καὶ νομοθετεῖν οἷς μηδεὶς
[50]   τοῦ πρὸς Λακεδαιμονίους πολέμου παρέσχον,  καὶ   λέγοντες συμφέρει τῇ πόλει
[140]   ὅμοιον τῷ προτέρῳ, μεθεστάναι  καὶ   λελυμάνθαι. (Πολλὰ δὲ θαυμάζων Λεπτίνου
[20]   διορίζειν τῶν οἰκούντων Ἀθήνησιν, ἀφαιρεῖται  καὶ   Λεύκωνα τὸν ἄρχοντα Βοσπόρου καὶ
[150]   οὗτος ἴσως ἐρεῖ τριηραρχίας αὑτοῦ  καὶ   λῃτουργίας. Ἐγὼ δ' εἰ πολλοῦ
[120]   ἔστι ταὐτὸν ἱερῶν ἀτέλειαν ἔχειν  καὶ   λῃτουργιῶν, ἀλλ' οὗτοι τὸ τῶν
[120]   ἦν ἱερῶν ἀτέλειαν ἔχειν ταὐτὸ  καὶ   λῃτουργιῶν, τί τοῦτο μαθὼν προσέγραψεν;
[80]   Οὐ σκέψεσθ' ἄνδρες Ἀθηναῖοι,  καὶ   λογιεῖσθε, ὅτι νῦν οὐχ
[80]   ἄνδρες δικασταί. Σκοπεῖτε δὴ  καὶ   λογίσασθ' ἐν ὑμῖν αὐτοῖς, εἴ
[160]   τάδε ποιήσατε· σκέψασθε παρ' ἄλληλα  καὶ   λογίσασθε πρὸς ὑμᾶς αὐτοὺς τί
[10]   ὑμᾶς τούτῳ περὶ τοῦ θέσθαι,  καὶ   λυσιτελέστερον εἶναι καὶ ὑμῖν καὶ
[20]   τῶν ξένων ἀτελεῖς δέκα θήσω·  καὶ   μὰ τοὺς θεούς, ὅπερ εἶπον
[90]   ἀλλὰ πᾶσιν ταὔτ' ἀναγνῶναι  καὶ   μαθεῖν ἁπλᾶ καὶ σαφῆ τὰ
[150]   πράγμασι σύνδικος γέγονεν. Ἐστι δὲ  καὶ   μάλ' ἔχων νόμος ὑμῖν καλῶς,
[140]   (ρηνται δὲ τῷ νόμῳ σύνδικοι  καὶ   μάλισθ' οἱ δεινοὶ λέγειν ἄνδρες,
[80]   καθ' αὑτὸν ἐτάχθη κινδυνεύειν, παρεῖδε,  καὶ   μᾶλλον εἵλετο μὴ ζῆν
[50]   πύλας ὑμῖν βίᾳ τῶν πολλῶν,  καὶ   μᾶλλον εἵλοντο μεθ' ὑμῶν τῶν
[130]   σὺ προσδιώρισας ἐν τῷ νόμῳ  καὶ   μαρτυρεῖ πᾶς πρὸ τοῦ
[130]   ἄνθρωποι, καί τινες ἄλλοι δοῦλοι  καὶ   μαστιγίαι, Λυκίδας καὶ Διονύσιος, καὶ
[160]   καὶ τί μή· εἶτα φυλάττετε  καὶ   μέ μνησθ' ἃν ὑμῖν ἐξ
[130]   ἴσως ἐπισύροντες ἐροῦσιν ὡς Μεγαρεῖς  καὶ   Μεσσήνιοί τινες εἶναι φάσκοντες, ἔπειτ'
[70]   ὅσ' ἐν Κύπρῳ τρόπαι' ἔστησεν  καὶ   μετὰ ταῦτ' ἐν Αἰγύπτῳ, καὶ
[60]   ἁρμοστὰς ἐξήλασεν ἐκ τῶν νήσων,  καὶ   μετὰ ταῦτα δεῦρ' ἐλθὼν ἀνέστησε
[40]   πάντας αὐτοὺς ἀποθανεῖν αἰτιώτατος ἐγένετο.  Καὶ   μετὰ ταῦτα, δοθείσης ἀτελείας αὐτῷ
[10]   τὸν δῆμον ἑλέσθαι συνεισενεγκεῖν αὐτὸν  καὶ   μετασχεῖν τῆς δαπάνης, ὥστε μὴ
[110]   εὐπορήσει· δεῖ γὰρ οὕτω λέγειν  καὶ   μὴ βλασφημεῖν. Καίτοι τίν' οὐκ
[130]   τις. (Εἰ δὲ τοῦτο φεύξονται  καὶ   μὴ θελήσουσι ποιεῖν, σκοπεῖτ'
[20]   ἐν τιμῆς μέρει ταῦθ'  καὶ   μὴ λαβοῦσιν ἔστιν ἔχειν τοῖς
[100]   γ' οὐ λόγος· αὐτὸς θέτω,  καὶ   μὴ λεγέτω τοῦθ' ὡς οὐ
[40]   χρείαν ἰδών, εἰ φαίνοιτο διδοὺς  καὶ   μὴ πῶς ἰδίᾳ τὰ ὄντα
[90]   περὶ τῶν ὄντων ἑκάστου νόμος,  καὶ   μὴ τοὺς ἰδιώτας αὐτὸ τοῦτο
[90]   ὥσπερ ἐστὶ δίκαιον, καὶ δοῦναι  καὶ   μή. Ὡς μὲν τοίνυν οὐχὶ
[30]   τὴν ἀτέλειαν ὑμᾶς ἀφῃρημένους αὐτὸν  καὶ   μηδ' ἂν μεταδόξῃ ποτὲ ψηφισαμένους
[150]   τὴν πόλιν καὶ πάντας χρηστοὺς  καὶ   μηδέν' εἶναι πονηρόν; (Ὁ τοίνυν
[50]   μὲν τἀγαθὰ τῷ καλῶς βουλεύεσθαι  καὶ   μηδενὸς καταφρονεῖν, φυλάττειν δ' οὐκ
[110]   χρόνῳ γέγον' ἄξιος εὖ παθεῖν.  Καὶ   μὴν εἴ γ' ὁμολογῶν ἐκείνους
[140]   κτεῖν καὶ πείθειν ὑμᾶς ἀφελέσθαι.  (Καὶ   μὴν καὶ Γελάρχῳ πέντε τάλαντ'
[80]   πῶς οὐκ εἰκότως αἰσχύνην ἕξετε;  (Καὶ   μὴν καὶ κατ' ἐκεῖν' ἀνάξι'
[100]   ποιοῦσιν οὐδ' ὁτιοῦν ἔσται πλέον.  (Καὶ   μὴν κἀκεῖνος τῶν καλῶς δοκούντων
[60]   πόλις ἀντ' εὖ πεποίηκεν.  (Καὶ   μὴν μηδ' ἐκεῖν' ὑμᾶς,
[20]   εἰς ταῦτα συντελεῖ; Πᾶσ' ἀνάγκη.  Καὶ   μὴν ὅτι δεῖ τὴν εὐπορίαν
[50]   οὐ δεῖ δοκεῖν ὑμᾶς πεπονθέναι.  (Καὶ   μὴν οὐδ' ἐκεῖν' ὀκνήσω περὶ
[70]   παρ' ὑμῶν μόνης τοῦτ' ἀφαιρήσεται;  (Καὶ   μὴν οὐδ' ἐκεῖνο καλόν, ζῶντα
[130]   ὑμῶν. (Σκοπῶ δὲ καὶ τοῦτο.  Καὶ   μὴν οὐδ' ἐκείνου γ' ἀποστατέον
[40]   ἀξίους χάριτος τὰ δοθέντ' ἀφαιρεῖσθαι.  ~Καὶ   μὴν οὐδ' ὅπως οὐκ ἀντιδώσει
[130]   ἐτάξατε, τοῦτ' αὐτοὶ ποιοῦντες φανήσεσθε;  Καὶ   μὴν πάντα μὲν εὐλαβεῖσθαι δεῖ
[20]   τὸν λόγον αὐτοῖς τοῦτον λεκτέον.  (Καὶ   μὴν περὶ τοῦ γε μὴ
[100]   δωρειαῖς πρὸς αὑτοὺς ποιοῦνται, φυλάττει.  (Καὶ   μὴν περὶ τοῦ γε μηδὲ
[140]   ἀσθενέστερα τῶν τούτου λόγων γένοιτο.  (Καὶ   μὴν πρός γ' Ἀριστοφῶντα πολλὰ
[150]   κεκόμισται, ταῦτ' ἀφελέσθαι παρ αινῶν.  ~Καὶ   μὴν πρός γε Κηφισόδοτον τοσοῦτ'
[20]   ἀρτίως, οὐκ οἶμαι πέντ' εἶναι.  Καὶ   μὴν τῶν γε πολιτῶν οὐκ
[80]   αὐτῷ τὰ δοθέντ' ἐπὶ τούτοις;  Καὶ   μήν, ἄνδρες Ἀθηναῖοι, καὶ
[160]   τὸ μέλλον ἄδηλον πᾶσιν ἀνθρώποις,  καὶ   μικροὶ καιροὶ μεγάλων πραγμάτων αἴτιοι
[160]   δίκαι' ἐγνώκατε, ταῦτα φυλάξατε  καὶ   μνημονεύετε, ἕως ἂν ψηφίσησθε, ἵν'
[100]   ἄνδρες Ἀθηναῖοι, δοκεῖ Λεπτίνης  καί   μοι μηδὲν ὀργισθῇς· οὐδὲν γὰρ
[160]   πάντων τῶν περὶ αὑτοὺς ἄρχοντες  καὶ   ναυμαχίᾳ νενικηκότες ἡμᾶς, ὑφ' ἑνὸς
[60]   ἀσθενοῦς ἡμῶν τῆς πόλεως οὔσης  καὶ   ναῦν οὐδεμίαν κεκτημένης, στρατηγῶν βασιλεῖ,
[160]   ἀνθρώπους ὄντας τοιαῦτα καὶ λέγειν  καὶ   νομοθετεῖν οἷς μηδεὶς ἂν νεμεσήσαι,
[40]   κινδύνῳ καθεστηκότας καὶ πράξεις χρησταὶ  καὶ   νόμοι καὶ ἄνδρες χρηστοὶ καὶ
[100]   δῆμος κύριος, καὶ ἀραὶ  καὶ   νόμοι καὶ φυλακαὶ ὅπως μηδεὶς
[50]   τοιούτων τι γίγνεσθαι, ταῦτα δὲ  καὶ   νόμοις τισὶ καὶ δόξαις διώρισται·
[140]   ὑπεύθυνον ἐγράψατο, ἐξῆλθον οἱ χρόνοι,  καὶ   νυνὶ περὶ αὐτοῦ τοῦ νόμου
[160]   αὑτὸν ἐκβαλεῖν τὸν τριήρεις πολλὰς  καὶ   ξένους καὶ πόλεις κεκτημένον. Ἀλλ'
[50]   διώρισται· κοινῇ δ' πόλις  καὶ   δῆμος, ὅστις ἂν αὐτὸν
[30]   ὑμᾶς οὗτος ἁνὴρ καὶ αὐτὸς  καὶ   οἱ πρόγονοι· ἀλλὰ πρωπέρυσιν σιτοδείας
[10]   καὶ οὐ μόνον ὑμεῖς, ἀλλὰ  καὶ   οἱ πρόγονοι. Τεκμήριον δέ· χρήματα
[10]   εὑρισκομένων τὰς δωρειὰς οἱ τύραννοι  καὶ   οἱ τὰς ὀλιγαρχίας ἔχοντες μάλιστα
[150]   τι ποιοῦσι τὰς τιμὰς διδόντες  καὶ   οἱ τοῖς τἀναντία πράττουσι τὰς
[40]   ψηφίσματ' ἄκυρα ποιεῖ νόμος,  καὶ   οἵους ἀνθρώπους ἀδικεῖ, καὶ ἐν
[0]   ἥττους ἀντὶ κρειττόνων ἐπείσθηθ' ἑλέσθαι,  καὶ   ὅλως ἐν οἶμαι πολλοῖς οἷς
[0]   Τί οὖν κωλύει πάντ' ἀφῃρῆσθαι  καὶ   ὅλως τὴν πολιτείαν ὑμᾶς κατὰ
[140]   πεισθεὶς ὑπὸ σοῦ διεγράψατο,  καὶ   ὅλως ὑπὸ σοῦ παρεσκευάσθη; Ἀλλὰ
[140]   πότερον αὐτὸ δεῖ σῶν εἶναι  καὶ   ὅμοιον τῷ προτέρῳ, μεθεστάναι
[150]   καὶ κακῶς ἔχων νόμος,  καὶ   ὅμοιος φθόνῳ τινὶ καὶ φιλονικίᾳ
[150]   εἶπε Φορμίων, ἐν γέγραπται  καὶ   ὀμώμοται, ἄν τις ἀμύνων τι
[90]   ἐξεῖναι νομοθετεῖν, ὅταν τις βούληται  καὶ   ὃν ἂν τύχῃ τρόπον, τοσοῦτοι
[130]   εὐλαβεῖσθαι δεῖ ποιεῖν τὰ δοκοῦντα  καὶ   ὄντ' αἰσχρά, μάλιστα δὲ ταῦτ'
[80]   ὑμεῖς μηδὲν αἰσχρὸν ποιῆσαι δόξετε,  καὶ   ὅπως, εἴ τινά τις καταμέμφεται
[80]   ᾖ, κρίνας παρ' ὑμῖν ἀφαιρήσεται,  καὶ   ὅπως, οὓς οὐδεὶς ἂν ἀντείποι
[80]   τούτου πρόνοιάν τιν' ἔχοντας ἡμᾶς  καὶ   ὅπως ὑμεῖς μηδὲν αἰσχρὸν ποιῆσαι
[110]   ἄνδρες Ἀθηναῖοι, κἀκεῖν' ἐνθυμεῖσθαι  καὶ   ὁρᾶν, ὅτι νῦν ὀμωμοκότες κατὰ
[80]   ἐπειδὰν δὲ χρόνος διέλθῃ βραχύς,  καὶ   ὅσ' αὐτοῖς δεδώκατε, ταῦτ' ἀφαιρεῖσθαι.
[70]   ὡς Γοργώπαν ἀπέκτεινεν ἐν Αἰγίνῃ,  καὶ   ὅσ' ἐν Κύπρῳ τρόπαι' ἔστησεν
[70]   καὶ μετὰ ταῦτ' ἐν Αἰγύπτῳ,  καὶ   ὅτι πᾶσαν ἐπελθὼν ὀλίγου δέω
[30]   γὰρ Ἀθηναίων τινὲς ἴσως φαῦλοι,  καὶ   οὐ διὰ ταῦτ' ἐγὼ τοὺς
[10]   μᾶλλον σπουδάζετ' περὶ χρημάτων,  καὶ   οὐ μόνον ὑμεῖς, ἀλλὰ καὶ
[30]   σκοπεῖτ' εἰ χρὴ τοῦτον ἐξαλεῖψαι,  καὶ   οὐ πάλαι βεβούλευσθε; Ἀνάγνωθι λαβὼν
[140]   ὑμῖν, ἐν τοῦτ' ἐνῆν.  Καὶ   οὐ τοῦτ' ἐπιτιμῶ· δεῖ γὰρ
[70]   τάς τε ναῦς ὅσας ἔλαβεν  καὶ   οὗ ἑκάστην, καὶ τῶν πόλεων
[140]   συγγνώμης τοῦτο πεπονθώς. Εἶτα  καὶ   οὐδ' ἔστιν ὄνειδος ὅτου πορρώτερόν
[110]   τῇ πόλει λέγεσθαι, πρὸς δὲ  καὶ   οὐδὲ δίκαιον. (Εἰ μὲν γὰρ
[80]   πάντας οὓς λέγομεν πρὸς ὑμᾶς,  καὶ   οὐδὲν ἔσθ' τι τοῦ
[20]   ἄνπερ πόλις ᾖ, πολλοὶ  καὶ   οὐκ ἐπιλείψουσιν, εὖ δὲ ποιεῖν
[140]   κακίας σημεῖόν ἐστιν φθόνος,  καὶ   οὐκ ἔχει πρόφασιν δι' ἣν
[10]   καλῆς αἰσχρὰν τῇ πόλει περιάπτει,  καὶ   οὔτε τῶν προγόνων οὔθ' ὑμῶν
[140]   γυμνικοὺς νικῶσιν ἀγῶνας τοὺς στεφανίτας,  καὶ   οὐχ, ὅτι τῇ φύσει τούτων
[40]   Εἰ γὰρ οἱ μὲν εἰδότες  καὶ   παθόντες ἄξια τούτων ἐνόμιζον εὖ
[0]   ἐκ τῶν νῦν ὑπαρχόντων νόμων  καὶ   πάλαι κυρίων, οὓς οὐδ' ἂν
[150]   ΝΟΜΟΣ. Οὗτος, ἄνδρες Ἀθηναῖοι,  καὶ   παλαιός ἐσθ' νόμος καὶ
[40]   μὴ τοῦτο, εἰ μνᾶς ἑκατὸν  καὶ   πάλιν τάλαντον ἔδωκεν οὐδὲ γὰρ
[80]   δι' ἐκεῖνον Στράβακα καὶ Πολύστρατον·  καὶ   πάλιν, Τιμοθέῳ διδόντες τὴν δωρειάν,
[40]   καὶ νόμοι καὶ ἄνδρες χρηστοὶ  καὶ   πάντ' ἐξητασμέν' ἐπὶ τὸ βέλτιον
[50]   μὲν τὰς χρείας οὕτω φιλάνθρωποι  καὶ   πάντα ποιοῦντες, ἐπειδὴ δ' ἐπράξαμεν
[160]   φθόνον καὶ δικαιοσύνη πρὸς κακίαν  καὶ   πάντα τὰ χρηστὰ πρὸς τὰ
[150]   κωλύει μεγίστην εἶναι τὴν πόλιν  καὶ   πάντας χρηστοὺς καὶ μηδέν' εἶναι
[70]   ἧκον οὗτοι, πέμπειν ἑτέρους παραινεῖν.  Καὶ   πάντες ἴσως ἀκηκόαθ' ὃν τρόπον
[140]   ἔστησεν ἐν τοῖς ἱεροῖς ἀναγράψας  καὶ   πάντες συνίσασιν, ταῦτ' ἀφελέσθαι παραίνει·
[150]   τοῦ κακόν τι ποιεῖν ἀποσταῖεν,  καὶ   πάντες τὰς ἐπὶ ταῖς εὐεργεσίαις
[160]   δημοκρατούμενοι καὶ φόρους Καρχηδονίους πραττόμενοι  καὶ   πάντων τῶν περὶ αὑτοὺς ἄρχοντες
[100]   διδόασι τοιαύτην οὐδεμίαν τιμήν· καίτοι  καὶ   παρ' ἐκείνοις τινές εἰσιν ἴσως
[110]   τις πρόχειρος λόγος, ὡς ἄρα  καὶ   παρ' ἡμῖν ἐπὶ τῶν προγόνων
[40]   ἐν ἐκείνῳ τῷ χρόνῳ κεκρατηκότας  καὶ   παρ' οἷς ἦν, δεύτερον δέ,
[90]   ἄρχειν, ἔν τε τῇ βουλῇ  καὶ   παρ' ὑμῖν ἐν τῷ δικαστηρίῳ,
[60]   τῆς πόλεως ἤθους μνημεῖον ὦσι,  καὶ   παραδείγμαθ' ἑστῶσι τοῖς βουλομένοις τι
[150]   φιλοτιμεῖσθαι βουλομένοις καθίστησιν, ἀλλ' ὅτι  καὶ   παρανομίας δόξαν αἰσχίστην τῇ πόλει
[50]   ἰδίᾳ γνόντας εὖ ποιεῖν ὑμᾶς  καὶ   παρασχόντας χρησίμους αὑτοὺς ἐπὶ τηλικούτων
[50]   ὅπλων ἐκβαλόντες καὶ Θρασύβουλον εἰσαγαγόντες  καὶ   παρασχόντες φίλην ὑμῖν τὴν αὑτῶν
[70]   τῶν νήσων τούτων τὰς πολλὰς  καὶ   παρέδωκεν ὑμῖν καὶ φιλίας ἐποίησεν
[90]   δ' ἄνδρες Ἀθηναῖοι, πάντα,  καὶ   παρεισφέρομεν πολλῷ καὶ κρείττω καὶ
[90]   καθ' οὓς καὶ τούτοις ἄρχειν  καὶ   πᾶσι τοῖς ἄλλοις πολιτεύεσθαι προσήκει,
[140]   ἑτέροις δέδοται, τηνικαῦτ' ἀγανα κτεῖν  καὶ   πείθειν ὑμᾶς ἀφελέσθαι. (Καὶ μὴν
[70]   (Ἐνίκησεν μὲν τοίνυν Λακεδαιμονίους ναυμαχίᾳ  καὶ   πεντήκοντα μιᾶς δεούσας ἔλαβ' αἰχμαλώτους
[50]   Δί' οὗτοι μόνοι τοῦτο πείσονται,  καὶ   περὶ τούτων μόνων ποιοῦμαι λόγον
[40]   περὶ τῶν τοὺς τετρακοσίους καταλυσάντων,  καὶ   περὶ τῶν ὅτ' ἔφευγεν
[40]   τοίνυν ἐστί μοι λόγος οὗτος  καὶ   περὶ τῶν τοὺς τετρακοσίους καταλυσάντων,
[110]   ἀφαιρεῖται νῦν οὗτος τῷ νόμῳ,  καὶ   περὶ ὧν ἂν νόμοι μὴ
[20]   γὰρ κοινωνεῖ ταῖς δημοσίαις προσόδοις  καὶ   περιουσίαις ταῦτα τἀναλώματ' οὐδέν. Χωρὶς
[70]   δ' αἰχμάλωτα σώματα δεῦρ' ἤγαγεν,  καὶ   πλεῖν δέκα καὶ ἑκατὸν
[60]   εἶναι πλεῖστα, καὶ ἄνδρας ἀρίστους  καὶ   πλείστους εὐεργέτας τῆς πόλεως πολίτας
[30]   μὲν Λεύκων ἐμμένων φανεῖται  καὶ   ποιεῖν ἀεί τι προθυμούμενος ὑμᾶς
[100]   πολιτείᾳ συμφέρει, ταῦτ' ἐπαινεῖν ἀνάγκη  καὶ   ποιεῖν. Εἶτα καὶ Λακεδαιμόνιοι τῶν
[90]   τοὺς ἰδιώτας αὐτὸ τοῦτο ταράττῃ  καὶ   ποιῇ τῶν ἅπαντας εἰδότων τοὺς
[160]   τὸν τριήρεις πολλὰς καὶ ξένους  καὶ   πόλεις κεκτημένον. Ἀλλ' οἶμαι, τὸ
[120]   ὧν ἂν ἐν εἰρήνῃ τις  καὶ   πολιτείᾳ δύναιτ' ἐφικέσθαι, εὐνοίας, δικαιοσύνης,
[50]   ἄξιόν ἐστιν εὐλαβηθῆναι ἀδικῆσαι, ἀλλὰ  καὶ   πολλοὺς ἄλλους, οἳ πόλεις ὅλας,
[130]   τοῦθ' ἑτέρους ἀξίους καὶ ἐλευθέρους  καὶ   πολλῶν ἀγαθῶν αἰτίους, ἃς ἔλαβον
[80]   ἀλλὰ καὶ δι' ἐκεῖνον Στράβακα  καὶ   Πολύστρατον· καὶ πάλιν, Τιμοθέῳ διδόντες
[100]   Ἀθηναῖοι, Θηβαῖοι φρονοῦσιν ἐπ' ὠμότητι  καὶ   πονηρίᾳ ὑμεῖς ἐπὶ φιλανθρωπίᾳ
[110]   μεγάλ' εὖ παθόντες οὐδέν' ἐτίμησαν,  καὶ   πονηροὺς καὶ ἀπαιδεύτους ἡγεῖσθ' εἶναι,
[10]   χορηγοὺς εἰς ἐκείνας τὰς λῃτουργίας,  καὶ   πόσους, ἐὰν μὴ τούτῳ προσέχωμεν,
[40]   τοὺς μὲν ἐν κινδύνῳ καθεστηκότας  καὶ   πράξεις χρησταὶ καὶ νόμοι καὶ
[50]   συμφέρει τῇ πόλει τῇ ὑμετέρᾳ  καὶ   πράττοντες· ὧν ἔνιοι διὰ τὴν
[70]   ἀπαγγελλόντων ὡς Ἀθηναῖοι τειχίζουσιν, ἀρνεῖσθαι  καὶ   πρέσβεις πέμπειν σκεψομένους κελεύειν, ἐπειδὴ
[90]   ἁπλᾶ καὶ σαφῆ τὰ δίκαια.  (Καὶ   πρὸ τούτων γ' ἐπέταξεν ἐκθεῖναι
[160]   δεῖ μετριάζειν ἐν ταῖς εὐπραξίαις  καὶ   προορωμένους τὸ μέλλον φαίνεσθαι. (Πολλὰ
[70]   ἐξαπατῆσαι λέγεται. (Φημὶ τοίνυν ἐγώ  καὶ   πρὸς Διός, ἄνδρες Ἀθηναῖοι, μηδεὶς
[140]   ἀτελείας τῶν ἐκείνῳ τι δοθέντων,  καὶ   πρὸς ὑμᾶς εἰσελθὼν ἡττήθη· (οἱ
[30]   βλάψειν ὑμᾶς νόμος φαίνεται,  καὶ   προσαφαιρεῖταί τι τῶν ὑπαρχόντων ἤδη.
[160]   ἁπάντων οἶμαι δεῖν ὑμᾶς σπουδάζειν  καὶ   προσέχειν τὸν νοῦν, ὅπως μὴ
[160]   Ἀθηναῖοι, τοσαύτην βλασφημίαν ἀντὶ καλῶν  καὶ   προσηκόντων ὑμῖν ἀγαθῶν ἑλέσθαι. Καὶ
[60]   ἡντινοῦν ἀφορμὴν λαβών, κατεναυμάχησεν Λακεδαιμονίους,  καὶ   πρότερον τοῖς ἄλλοις ἐπιτάττοντας εἴθισ'
[90]   ἀλλ' τ' ἐδώκατε, κύρια,  καὶ   πρόφασις δικαία κατὰ τῶν
[60]   δεῦρ' ἐλθὼν ἀνέστησε τὰ τείχη,  καὶ   πρῶτος πάλιν περὶ τῆς ἡγεμονίας
[90]   ὑπάρχον καλόν, ἄνδρες Ἀθηναῖοι,  καὶ   σαφές, Τὰς δωρειὰς ὅσας
[90]   ταὔτ' ἀναγνῶναι καὶ μαθεῖν ἁπλᾶ  καὶ   σαφῆ τὰ δίκαια. (Καὶ πρὸ
[100]   γενήσεται, στέφανοι δὲ καὶ ἀτέλειαι  καὶ   σιτήσεις καὶ τοιαῦτ' ἐστίν, ὧν
[120]   ἀξίους, ἀλλ' ἔσται χαλκοῦς ἱστάναι  καὶ   σίτησιν διδόναι καὶ ἄλλ'
[80]   Χαβρίᾳ ψήφισμα ψηφισθέν. Ὅρα δὴ  καὶ   σκόπει· δεῖ γὰρ αὔτ' ἐνταῦθ'
[140]   τούτους ὑπολαμβάνοιτ' ἂν εἰκότως, ἀκούσατε,  καὶ   σκοπεῖτ' ἂν ὑμῖν δίκαια φαίνηται.
[160]   ἄν ποτ' ἴσως πλοίῳ στρογγύλῳ  καὶ   στρατιώταις ὀλίγοις Δίων' ἐλθόντ' ἐφ'
[130]   ὡς τε στήλη δηλοῖ  καὶ   σὺ προσδιώρισας ἐν τῷ νόμῳ
[150]   πρᾶγμ' ὥσπερ ἐργασία τισὶν  καὶ   συκοφαντία, μὴ ἐξεῖναι ὑπὸ τοῦ
[0]   ψηφίσματα πολλὰ πολλάκις ἐξαπατηθέντες κεχειροτονήκατε,  καὶ   συμμάχους ἤδη τινὰς ἥττους ἀντὶ
[120]   εὐνοίας, δικαιοσύνης, ἐπιμελείας, τῶν τοιούτων,  καὶ   συμφέρειν ἔμοιγε δοκεῖ καὶ χρῆναι
[90]   σκεψάμενος, ἃν καὶ δίκαια  καὶ   συμφέροντα, ταῦτα νομοθετῇ. Τούτων τοίνυν
[50]   ὅστις ἂν αὐτὸν εὖ ποιῇ  καὶ   σῴζῃ, τοῦτο δ' οὐ γένει
[80]   τούτων ἐκ λόγου κρίσις γίγνεται,  καὶ   τὰ καλῶς πραχθένθ' ὑπ' ἐκείνων,
[160]   πρὸ τοῦ κατεμέμφου, τί; Μὴ  καὶ   τὰ μέλλοντ' ᾔδεις; (Ὅτι νὴ
[30]   κἀνταῦθ' ἔδωκε τὴν ἀτέλειαν ἡμῖν.  Καὶ   τὰ μὲν ἄλλα