Pages
[260]	τί ποτ᾽ ὦ θαυμάσιοι, ληρεῖτε;	ἐγὼ	γὰρ οὐδέν᾽ ~ἀγνοοῦντα τἀληθὲς ἀναγκάζω
[263]	λέγεις· ἀλλ᾽ εἰπὲ καὶ τόδε	ἐγὼ	γάρ τοι διὰ τὸ ἐνθουσιαστικὸν
[229]	ἐκεῖθεν ~ἀλλ᾽ οὐκ ἐνθένδε ἡρπάσθη.	ἐγὼ	δέ, ὦ Φαῖδρε, ἄλλως μὲν
[234]	ὥστε με ἐκπλαγῆναι. καὶ τοῦτο	ἐγὼ	ἔπαθον διὰ σέ, ~ὦ Φαῖδρε,
[268]	πατρὶ αὐτοῦ ~Ἀκουμενῷ εἴποι ὅτι	ἐγὼ	ἐπίσταμαι τοιαῦτ᾽ ἄττα σώμασι προσφέρειν,
[236]	μόνω ἐν ἐρημίᾳ, (ἰσχυρότερος δ᾽	ἐγὼ	καὶ νεώτερος, ἐκ δὲ ~ἁπάντων
[230]	ἐν τῷ παρόντι δεῦρ᾽ ἀφικόμενος	ἐγὼ	μέν μοι δοκῶ ~κατακείσεσθαι, σὺ
[234]	παραινῶ τοῖς μὴ ἐρῶσι χαρίζεσθαι.	ἐγὼ	μὲν ~οἶμαι οὐδ᾽ ἂν τὸν
[234]	μηδεμίαν, ὠφελίαν δὲ ἀμφοῖν γίγνεσθαι.	ἐγὼ	μὲν οὖν ἱκανά μοι νομίζω
[279]	ἀνδρὸς διανοίᾳ. ταῦτα δὴ οὖν	ἐγὼ	μὲν παρὰ τῶνδε τῶν θεῶν
[228]	εἰς ~περίπατον ᾔει, ὡς μὲν	ἐγὼ	οἶμαι, νὴ τὸν κύνα, ἐξεπιστάμενος
[237]	γὰρ ἑαυτοῖς οὔτε ἀλλήλοις ~ὁμολογοῦσιν.	ἐγὼ	οὖν καὶ σὺ μὴ πάθωμεν
[243]	τὴν καλουμένην Παλινῳδίαν παραχρῆμα ἀνέβλεψεν.	ἐγὼ	~οὖν σοφώτερος ἐκείνων γενήσομαι κατ᾽
[236]	δοκεῖς εἰρηκέναι. ποιήσω οὖν καὶ	ἐγὼ	οὕτως· ~τὸ μὲν τὸν ἐρῶντα
[260]	πῶς; ~(Σωκράτης) ~εἴ σε πείθοιμι	ἐγὼ	πολεμίους ἀμύνειν κτησάμενον ἵππον, ἄμφω
[273]	καταχρήσασθαι (τῷ πῶς δ᾽ ἂν	ἐγὼ	τοιόσδε τοιῷδε ~ἐπεχείρησα; ὁ δ᾽
[242]	καὶ ἀτεχνῶς θαυμάσιος. οἶμαι γὰρ	ἐγὼ	~τῶν ἐπὶ τοῦ σοῦ βίου
[228]	γενέσθαι. ~(Σωκράτης) ~ὦ Φαῖδρε, εἰ	ἐγὼ	Φαῖδρον ἀγνοῶ, καὶ ἐμαυτοῦ ἐπιλέλησμαι.

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 8/10/2007