HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Basile de Césarée, Sur le mépris du monde

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


ς  =  587 formes différentes pour 1110 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Chapitre
[1]   καὶ τὰς ἀπὸ τῆς γλώττης  πληγὰς   ὑπέκκαυμα πόθου πεποίησθε πλείονος. Καὶ
[14]   μαστίξας ἀῤῥήτοις πληγαῖς, σκωλήκων ἀναδίδοσθαι  πηγὰς   ἐξ αὐτοῦ παρεσκεύασε· καὶ τῶν
[9]   καὶ ῥίψασιν· ἀλλ´, ὥσπερ εἰς  ὁλκάδας   ἄλλας ἀσφαλεστέρας τινὰς, τὰς (τῶν
[1]   ἀπροόπτως τὰς τῆς ἀπωλείας ὑποσπείρει  παγίδας   ἡμῖν. ~Δεῖ τοίνυν ἡμᾶς, εἴπερ
[2]   ἅπασιν, ἀδελφοὶ, καθάπερ ὁδοιπόρους  δρομέας   στειλαμένους ἡμᾶς, καὶ πανταχόθεν τὸ
[15]   πολέμιος, ἐπὶ τὴν τῆς  ἀρχαίας   ἐπιβουλῆς ἔρχεται μνήμην, καὶ τὴν
[10]   ὥσπερ δεδοικότες μὴ καὶ τῆς  δυσπραγίας   αὐτῆς ἐκ τοῦ σχολαίτερον βαδίσαι
[12]   δοῦναι δὲ ἀφορμὴν τῶν τῆς  ὑμνῳδίας   σκιρτημάτων ὑμῖν. Πάλιν μὲν γὰρ,
[15]   ὁρωμένοις συγκρούουσα, καὶ τοὺς τῆς  εὐσεβείας   αὐτῷ καρποὺς ὀνειδίζουσα, καὶ καταλέγουσα
[14]   σώματος, ἄσυλον ἐφύλαττε τὸν τῆς  εὐσεβείας   θησαυρὸν ἐν τῷ κρυπτῷ τῆς
[9]   τούτου μερίμναις κατέδησεν, μύσος  ἀσελγείας   προσῆψε τῇ φύσει δυσέκνιπτον,
[1]   ἐφ´ ἡμέραν ἡμῖν τῆς  ἀληθείας   ἐχθρὸς προσάγει τὸν πόλεμον. Προσάγει
[2]   τοῖς ὁρωμένοις δελεασθέντες, τῆς μὲν  εὐθείας   ἐκτραπῶμεν ὁδοῦ, πρὸς δὲ τὸν
[8]   τῆς ψυχῆς ὑπηρεσίᾳ διὰ μετρίας  ἐπιμελείας   ἐῤῥωμένον τηρεῖν, μὴ μέντοιγε ἐπιτρέπειν
[7]   εὕροι τις ἂν, ὅταν ἐξ  ἐπιμελείας   συνυφανθῶσι τῇ φύσει· καὶ οὔτε
[14]   αὐτοῦ παρεσκεύασε· καὶ τῶν τῆς  βασιλείας   θρόνων τὸν ἄνδρα καταγαγὼν, ἐπὶ
[1]   λαθεῖν, ἐντεῦθεν ἀπροόπτως τὰς τῆς  ἀπωλείας   ὑποσπείρει παγίδας ἡμῖν. ~Δεῖ τοίνυν
[8]   ἀχθεὶς, καὶ τῆς ἐπὶ γῆς  πορείας   τῆς ἐνδοθείσης αὐτῷ τὸν καρπὸν
[8]   γῆς, μικρὰ πρὸς τὰς τούτου  χρείας   ἐπιστραφήσεται, καὶ ὥστε συνέχειν μόνον
[5]   καὶ πάντα, ὅσα πέρα τῆς  χρείας   πλοῦτος ὑβρίζων ἐμηχανήσατο πρὸς
[15]   καὶ τὸν ἐμὸν βίον. Ἐξ  ἡμισείας   ἠσεβηκέναι νενόμικα νῦν, ἐπειδήπερ ἓν
[12]   ὑμεῖς. Εἰσί τινες ἐκ τῆς  ἐπικρατείας   τοῦ πυρὸς ἀναρπασθέντες ὑπὸ τοῦ
[3]   τὸν ἑαυτοῦ Δεσπότην βοῶν· Ὁδὸν  ἀδικίας   ἀπόστησον ἀπ´ ἐμοῦ, καὶ τῷ
[9]   δελεασθεὶς, πλούτου κόνιν ἐξ  ἀδικίας   ἐφ´ ἑαυτὸν συνεφόρησε, καὶ τὸν
[4]   τὰ πρόσω φερόμενοι, καὶ τὰς  ἡλικίας   ἀμείβοντες, ὥς τι προσλαμβάνοντες, χαίρομεν·
[5]   κτήσαιτό τις μυρία, καὶ μεγαλοπρεπεῖς  οἰκίας,   καὶ ζώων ἀγέλας παντοδαπῶν, καὶ
[1]   τὰς τῶν κοσμικῶν τέρψεων ὑποτρέχων  σκιὰς,   αἳ περὶ τὴν ὁδὸν τοῦ
[7]   καὶ κρατεῖ· Γυμνὸς ἐξῆλθον ἐκ  κοιλίας   μητρός μου, γυμνὸς καὶ ἀπελεύσομαι.
[12]   τῶν ἀδελφῶν, ὑπὸ τῆς ἡμετέρας  φιλοτιμίας   φανείη νικώμενος. Ὑμεῖς δὲ οἱ
[13]   καθ´ ἡμᾶς, μηδὲ κατηγορείτω τῆς  οἰκονομίας   τοῦ Δεσπότου καὶ κρίσεως· ἀλλ´
[1]   δὲ, ὡς ἴστε, τὰς ἡμετέρας  ἐπιθυμίας   καθ´ ἡμῶν βέλη ποιούμενος, καὶ
[9]   ἀπώλεσαν, καὶ περιίσταται λοιπὸν βία  πενίας   αὐτοῖς· ἡμεῖς δὲ ἐφ´ ὅσον
[5]   συλλογῇ μόχθον καὶ τὸ τῆς  πλεονεξίας   ἔγκλημα προστριψάμενος. Οὔτε εἰ ἐπὶ
[7]   καθ´ ἡμέραν ἐκ τῆς ἡμετέρας  ἀνοίας   αὐξανόμενος, οὔτε συμπροῆλθε πρὸς τὸν
[1]   νίκην λοιπὸν ἐκ τῆς ἡμετέρας  ἀνοίας   βάσκανος. Καὶ καθάπερ οἱ
[11]   καί τι παραλελοίπαμεν δι´ ἀσθένειαν  ἐννοίας   ἅμα καὶ γλώττης, ἑαυτοῖς ἀναπλάττοντες,
[13]   ~Ἀναμνήσατε τῆς τοῦ Ἰὼβ ἑαυτοὺς  καρτερίας.   Εἴπατε πρὸς ἑαυτοὺς ἅπερ ἐκεῖνος·
[16]   ἔχῃ, τὸ δὲ ὑπάρξῃ τῆς  καρτερίας   τῷ δικαίῳ μισθός. Διὰ τί
[10]   χείροσι, καὶ τὸ φιλότιμον ἀκόνην  πονηρίας   ποιούμενοι τοῖς ταύτην ἐπιτηδεύουσι. Πόσαι
[8]   μεμφόμενος, ὑφ´ ἧς τὸν τῆς  σωτηρίας   ἐσυλήθη καιρόν· οὐδὲν δὲ ἐκ
[3]   σταθμοῖς, ἀρχὴν μὲν ἑκάστῳ τῆς  ὁδοιπορίας   παρέχουσα τὰς τῶν μητρῶν ὠδῖνας,
[10]   τι φιλάνθρωπον, καὶ τὸ τῆς  εὐπορίας   ἄχθος, εἴπερ ὅλως ἐθέλοιμεν ποιήσασθαι
[5]   τούτων· ὀνομασθεὶς, ἄλλοις πάλιν τῆς  εὐπορίας   ἐκστήσεται, βραχεῖαν γῆν αὐτὸς ὑποδὺς,
[14]   θρόνων τὸν ἄνδρα καταγαγὼν, ἐπὶ  κοπρίας   ἐκάθισεν. δὲ, καὶ τοιούτοις
[8]   τῇ τῆς ψυχῆς ὑπηρεσίᾳ διὰ  μετρίας   ἐπιμελείας ἐῤῥωμένον τηρεῖν, μὴ μέντοιγε
[6]   στεφανωθῆναι τὴν κεφαλὴν, ὡς τῆς  ἀκρασίας   γέλωτα ἀγούσης ἐν τῷ παλαίειν,
[10]   τε καὶ σχήμασι τὸ τῆς  ἀκρασίας   ἐκκαίοντες πῦρ· οἱ δὲ τοῖς
[6]   σχολὴν, σφοδρός τις εἰσέρχεται τῆς  ἀκρασίας   μετάμελος. Ἀδρανεστέρου τε γὰρ αἰσθάνεται
[0]   τοῦ γενομένου ἐμπρησμοῦ ἔξωθεν τῆς  Ἐκκλησίας.   ~Ἐγὼ μὲν ᾤμην, ἀγαπητοὶ, σφοδρότερον
[12]   ἐγχειρήσεως; Γείτονα μὲν γὰρ τῆς  Ἐκκλησίας   δυσμενὴς ἀνῆψε πυρὰν, ἵνα
[12]   πυρὸς ὁπλίσας ἑαυτὸν, τοῖς τῆς  Ἐκκλησίας   σηκοῖς ἐπεστράτευσε. Πάλιν δὲ
[1]   δὲ οὐ πάρεστιν ὥστε μετὰ  παῤῥησίας   βιάζεσθαι, ταῖς ὁδοῖς ἐφεδρεύειν εἰώθασι·
[10]   ἐργάτην αὐτόν· εἰ δὲ μετὰ  παῤῥησίας   προσβλέψοι διὰ τὸ βαρὺ τοῦ
[16]   γεώργια, καὶ πᾶσαν τὴν τῆς  περιουσίας   τρυφὴν ἐκ τοῦ διπλασίονος ὑπεδέξατο,
[15]   μόνον τὰ παρὰ τῆς αὐτοῦ  σοφίας   οἰκονομούμενα. Ὅπερ ἂν δῷ σοι,
[15]   ἀεὶ τῆς μὲν τῶν γυναικῶν  ὀλιγοψυχίας   (ἄξια ῥήματα, ταράξαι δὲ πάντα
[5]   καὶ μεγαλοπρεπεῖς οἰκίας, καὶ ζώων  ἀγέλας   παντοδαπῶν, καὶ τὴν ἐν ἀνθρώποις
[9]   ῥίψασιν· ἀλλ´, ὥσπερ εἰς ὁλκάδας  ἄλλας   ἀσφαλεστέρας τινὰς, τὰς (τῶν πενήτων
[3]   βίου σταθμοῖς; Τὰς μὲν οὖν  ἄλλας   ὁδοὺς, ὅσαι πρὸς πόλιν ἐκ
[13]   εἱστήκει, τὰς τοῦ χειμῶνος ὑποδεχόμενος  προσβολὰς,   καὶ ἀλλοιῶν εἰς ἀφρὸν τῶν
[4]   δρομέων ἀνοίξει τῆς εἰσόδου τὰς  πύλας,   καὶ ὅτι δεῖ παρεσκευασμένους ἐφ´
[1]   παρ´ ἡμῶν εἰς τὸ βλάπτειν  ἡμᾶς   ἀεὶ λαμβάνων ἰσχύν. Ἐπειδὴ γὰρ
[10]   τὸ βαρὺ τοῦ λιμοῦ κέντρον  ἡμᾶς,   ἀναιδῆ πάλιν καλοῦμεν καὶ βίαιον.
[7]   καὶ οὔτε ἐπὶ γῆς μοχθοῦντας  ἡμᾶς   ἀπολιμπάνειν ἐθέλουσιν, ἢν μὴ πρὸς
[9]   δὲ ἐκείνων δήπου μᾶλλον ταῦτα  ἡμᾶς   βουλεύεσθαί τε προσήκει καὶ πράττειν.
[2]   ὑποσπείρει παγίδας ἡμῖν. ~Δεῖ τοίνυν  ἡμᾶς,   εἴπερ ἐθέλοιμεν ἀσφαλῶς τὴν ὑποκειμένην
[4]   πρὸς τὴν ὁδοιπορίαν ταύτην ἐκπέμψας  ἡμᾶς   ἐνδοῦναι τῷ δρόμῳ χρόνον βουλήσεται,
[10]   τὸ μὴ τοιούτοις πάθεσι περιπεσεῖν  ἡμᾶς   ἐξορκῶν συνεχῶς, δύναται τὴν ἀνελεῆ
[12]   ἀνακτόρων ἀναγκαζομένη, καὶ πρὸς κοινωνίαν  ἡμᾶς   καθέλκουσα τῆς συμφορᾶς. Σωτὴρ
[2]   καθάπερ ὁδοιπόρους δρομέας στειλαμένους  ἡμᾶς,   καὶ πανταχόθεν τὸ κοῦφον ταῖς
[4]   εἶναι πρὸς τὴν ἐντεῦθεν ἀποδημίαν  ἡμᾶς,   καὶ τὸ τοῦ Δεσπότου νεῦμα
[13]   οὐδεμία πρόνοια τάττει τὰ καθ´  ἡμᾶς,   μηδὲ κατηγορείτω τῆς οἰκονομίας τοῦ
[15]   ἐπειδήπερ ἓν μὲν σῶμα ἀμφοτέρους  ἡμᾶς   γάμος ἐποίησε, σὺ δὲ
[15]   Ὅπως βούλεται τάττει τὰ καθ´  ἡμᾶς.   Σοφὸς δέ ἐστι, καὶ τὸ
[10]   δὲ ἐγὼ, μὴ καὶ πικροτέροις  ἡμᾶς   τούτων βάλωσι ῥήμασιν, ἐπειδὴ καὶ
[1]   ὦ, τῶν τοῦ διαβόλου δικτύων  ὑμᾶς   ἀπάγειν βουλόμενος. Πολὺν γὰρ, ἀγαπητοὶ,
[11]   νῦν δὲ ὥρα διαφεῖναι πεπονηκότας  ὑμᾶς.   Αὐτοὶ δὲ εἰ καί τι
[11]   Θεὸς πᾶσαν χάριν περισσεῦσαι εἰς  ὑμᾶς,   ἵνα, ἐν παντὶ πάντοτε πᾶσαν
[9]   γαστέρας, διασώζεται καὶ φθάνει πρὸς  λιμένας   ἐλθόντα, καὶ φυλάττεται τοῖς ἐκβάλλουσι,
[12]   ἀγαθόν. ~Ἀλλὰ γὰρ ἤδη πρὸς  λιμένας   ἡμῖν, ὡς ὁρᾶτε, καταχθέντα τὸν
[3]   πρόσω τὰς τῶν ποδῶν βάσεις  ἁμιλλωμένας   ἀλλήλαις εἰς δρόμον ἀμείβοντες, καὶ
[10]   κερδαίνουσιν, ἀλλὰ καὶ τὰς χεῖρας  πεπληρωμένας   πολυτελῶν δώρων κατάγουσι, καὶ μανθάνουσι
[2]   πᾶσαν τρυφὴν, καὶ πολυτελεῖς δεικνύουσα  σκηνὰς   (Ἡμῶν γὰρ τὸ πολίτευμα ἐν
[3]   τοῦ δρόμου τὰς τῶν τάφων  σκηνὰς,   καὶ πρὸς ἐκείνας ἅπαντας ἄγουσα,
[3]   ὁδοιπορίας παρέχουσα τὰς τῶν μητρῶν  ὠδῖνας,   τέρμα δὲ ὑποδεικνῦσα τοῦ δρόμου
[3]   τῶν τάφων σκηνὰς, καὶ πρὸς  ἐκείνας   ἅπαντας ἄγουσα, τοὺς μὲν θᾶττον,
[9]   ὥσπερ εἰς ὁλκάδας ἄλλας ἀσφαλεστέρας  τινὰς,   τὰς (τῶν πενήτων μετατεθέντα γαστέρας,
[13]   ποιείσθω τοῦ κρείττονος. Ἀναλογιζέσθω τοὺς  ἀγῶνας   ἅπαντας ἐφεξῆς, ἐφ´ οἷς ἐκεῖνος
[16]   πρέπει δόξα εἰς τοὺς  αἰῶνας   τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
[10]   τούτων ὧν ἐν τῷ βίῳ  συνέλεξας.   Δάκρυε νῦν, ἐπειδὴ τότε δακρύοντα
[14]   προσῆγε μηχάνημα, καὶ τὸ σῶμα  μαστίξας   ἀῤῥήτοις πληγαῖς, σκωλήκων ἀναδίδοσθαι πηγὰς
[2]   εἰ θρόνος ὑψηλὸς καὶ λαμπρὸς,  ὑποζεύξας   ἔθνη καὶ πόλεις εἰς δουλείαν
[10]   φυλάττοντες, ἀποκλείομεν τοῖς δεομένοις τὰς  ἀκοάς·   ἀλλὰ τὴν δαπάνην μετατιθέντες ἐπὶ
[16]   τὰ μὲν ἄλογα κτήνη, καὶ  πᾶς   πλοῦτος διαφθειρόμενος, εἰς τελείαν
[7]   καὶ περιφάνεια, καὶ τρυφὴ, καὶ  πᾶς   τοιοῦτος ὄχλος, καθ´
[6]   τὸ βδελυρὸν δὲ ὧν ἐνεχείρησε  πέρας   ἐλθὼν νοῦς, ὥσπερ ἐκ
[3]   τὸ τεταγμένον ὑπὸ τοῦ Δεσπότου  πέρας   ἕλκει τοὺς ἐπ´ αὐτῆς· καὶ
[2]   ἀμεταστρέπτως ἐπὶ τὸ τῆς ὁδοῦ  πέρας   ἐπείγεσθαι. ~Καί με μηδεὶς ὑπολάβοι
[3]   ἀεὶ καταλιμπάνοντες ὕστερον, ἐπὶ τὸ  πέρας   φθάνουσι τῆς ζωῆς. οὐχὶ
[7]   καθ´ ἡμέραν ἐκ τῆς  ἡμετέρας   ἀνοίας αὐξανόμενος, οὔτε συμπροῆλθε πρὸς
[1]   ἡμῶν νίκην λοιπὸν ἐκ τῆς  ἡμετέρας   ἀνοίας βάσκανος. Καὶ καθάπερ
[1]   Προσάγει δὲ, ὡς ἴστε, τὰς  ἡμετέρας   ἐπιθυμίας καθ´ ἡμῶν βέλη ποιούμενος,
[10]   Λαζάρους, μηδὲ τῶν ψιχίων τῆς  ἡμετέρας   τραπέζης ἀρκούντων αὐτοῖς εἰς κόρον
[12]   εὐπορίαν τῶν ἀδελφῶν, ὑπὸ τῆς  ἡμετέρας   φιλοτιμίας φανείη νικώμενος. Ὑμεῖς δὲ
[9]   τινὰς, τὰς (τῶν πενήτων μετατεθέντα  γαστέρας,   διασώζεται καὶ φθάνει πρὸς λιμένας
[9]   ἀλλ´, ὥσπερ εἰς ὁλκάδας ἄλλας  ἀσφαλεστέρας   τινὰς, τὰς (τῶν πενήτων μετατεθέντα
[12]   ὅσοι τῆς τῶν δυσχερῶν ἄγευστοι  πείρας   ἐμείναμεν, κοινὴν ἐκείνοις προθῶμεν τὴν
[14]   αὐτῇ τῇ σαρκὶ τὸ τῆς  πείρας   προσῆγε μηχάνημα, καὶ τὸ σῶμα
[2]   ἕτοιμος εἰς τὰς τῶν βουλομένων  χεῖρας   ἐλθεῖν (Πλοῦτος γὰρ, φησὶν, ἐὰν
[15]   παρίστατο, κάτω νενευκυῖα, καὶ τὰς  χεῖρας   ἐπὶ τοῖς ὁρωμένοις συγκρούουσα, καὶ
[15]   πρὸς τὰς τῶν ἐμῶν οἰκετῶν  χεῖρας   ἠνάγκασμαι βλέπειν, καὶ τρέφουσα πάλαι
[5]   πλοῦτος δὲ εἰς ἑτέρων  χεῖρας   ὁρᾷ, μόνον ἐκείνοις τὸν ἐπὶ
[10]   μόνον κερδαίνουσιν, ἀλλὰ καὶ τὰς  χεῖρας   πεπληρωμένας πολυτελῶν δώρων κατάγουσι, καὶ
[16]   ἀρκεῖσθαι τοῖς ἴσοις αὐτὸν ἐδικαίωσεν.  Ὁρᾷς   ὁπόσα δίκαιος Ἰὼβ ἐκ
[12]   πρὸς κοινωνίαν ἡμᾶς καθέλκουσα τῆς  συμφορᾶς.   Σωτὴρ δὲ ἐπὶ τὸν
[15]   καὶ τὴν τοῦ γυναίου διάνοιαν  ὑποσύρας   εἰς ἀσεβῆ γνώμην καὶ βλάσφημον,
[15]   σαυτὴν παραμύθησαι. Νῦν δακρύεις, ἀλλ´  ἐγέλασας   πρότερον· νῦν πτωχεύεις, ἀλλ´ ἐπλούτησας
[12]   μεθ´ ἡμῶν καὶ πάλαι  σβέσας   ἐν Βαβυλῶνι τὴν κάμινον. Πῶς
[10]   δακρύοντα τὸν ἀδελφὸν ὁρῶν οὐκ  ἠλέησας.   Ταῦτα ἐροῦσι, καὶ δικαίως, ἡμῖν.
[14]   ἐφ´ ὅσον τοῦτό με  ποιήσας   ἐβούλετο χρόνον. Περιελεῖν μου τὸν
[15]   ηὐχόμην, ἀναστροφὴν, διέβαλες ἐν οἷς  ἐλάλησας   καὶ τὸν ἐμὸν βίον. Ἐξ
[12]   μηδὲν μέγα βλάψαι δοκῇ, καὶ  πολεμήσας,   μηδένα δεῖξαι νενικημένον, καὶ περιελὼν
[10]   φιλανθρωπίαν, ἢν αὐτὸς ἐφ´ ἑτέρων  ἠγνόησας·   μηδὲ βούλου λαβεῖν οὕτω μεγάλα
[16]   οἶμαι, διπλοῦν τὸν ἄλλον πλοῦτον  ἐπιμετρήσας   αὐτῷ, τοῖς παισὶν ἀρκεῖσθαι τοῖς
[15]   ἐγέλασας πρότερον· νῦν πτωχεύεις, ἀλλ´  ἐπλούτησας   πρότερον. Ἔπιες τὸ διειδὲς νᾶμα
[12]   ἐπεδείξατο λύτταν, καὶ φλογὶ πυρὸς  ὁπλίσας   ἑαυτὸν, τοῖς τῆς Ἐκκλησίας σηκοῖς
[12]   στένει σήμερον διάβολος, οὐκ  ἀπολαύσας   ἐφ´ ᾧπερ ἠβουλήθη τῆς ἐγχειρήσεως;
[15]   κακῶν, καὶ θυμοῦ τὸ βλέμμα  πληρώσας,   καὶ πρὸς τὴν γυναῖκα καθάπερ
[10]   εὐπορίαν φυλάττοντες, ἀποκλείομεν τοῖς δεομένοις  τὰς   ἀκοάς· ἀλλὰ τὴν δαπάνην μετατιθέντες
[1]   ἐλέγχων εἰς εὔνοιαν ἠρεθίσθητε, καὶ  τὰς   ἀπὸ τῆς γλώττης πληγὰς ὑπέκκαυμα
[1]   ποιῆσαι λαθεῖν, ἐντεῦθεν ἀπροόπτως τὰς  τῆς   ἀπωλείας ὑποσπείρει παγίδας ἡμῖν. ~Δεῖ
[7]   τῶν ἐνταῦθα πεπολιτευμένων ἀντίδοσιν. Καὶ  τὰς   ἀρετὰς δὲ ἡμέτερα κτήματα γινόμενα
[4]   ἐπὶ τὰ πρόσω φερόμενοι, καὶ  τὰς   ἡλικίας ἀμείβοντες, ὥς τι προσλαμβάνοντες,
[1]   πόλεμον. Προσάγει δὲ, ὡς ἴστε,  τὰς   ἡμετέρας ἐπιθυμίας καθ´ ἡμῶν βέλη
[3]   πρώτοις ἐναυλισθέντας τοῦ βίου σταθμοῖς;  Τὰς   μὲν οὖν ἄλλας ὁδοὺς, ὅσαι
[4]   τῶν δρομέων ἀνοίξει τῆς εἰσόδου  τὰς   πύλας, καὶ ὅτι δεῖ παρεσκευασμένους
[1]   τὸνἐπιβουλεύοντα ποιῆσαι λαθεῖν, ἐντεῦθεν ἀπροόπτως  τὰς   τῆς ἀπωλείας ὑποσπείρει παγίδας ἡμῖν.
[13]   δὲ ὥσπερ τις πρόβολος εἱστήκει,  τὰς   τοῦ χειμῶνος ὑποδεχόμενος προσβολὰς, καὶ
[8]   ζῇν ἐπὶ γῆς, μικρὰ πρὸς  τὰς   τούτου χρείας ἐπιστραφήσεται, καὶ ὥστε
[2]   φαίνοιτο χύδην προκείμενος, ἕτοιμος εἰς  τὰς   τῶν βουλομένων χεῖρας ἐλθεῖν (Πλοῦτος
[15]   βασιλὶς δουλεύω, καὶ πρὸς  τὰς   τῶν ἐμῶν οἰκετῶν χεῖρας ἠνάγκασμαι
[1]   δυσμενὴς ἄνωθεν ἡμῖν καὶ πολέμιος  τὰς   τῶν κοσμικῶν τέρψεων ὑποτρέχων σκιὰς,
[3]   μὲν ἑκάστῳ τῆς ὁδοιπορίας παρέχουσα  τὰς   τῶν μητρῶν ὠδῖνας, τέρμα δὲ
[9]   εἰς ὁλκάδας ἄλλας ἀσφαλεστέρας τινὰς,  τὰς   (τῶν πενήτων μετατεθέντα γαστέρας, διασώζεται
[3]   πορείαν ἀνύοντες, ἐπὶ τὰ πρόσω  τὰς   τῶν ποδῶν βάσεις ἁμιλλωμένας ἀλλήλαις
[3]   τέρμα δὲ ὑποδεικνῦσα τοῦ δρόμου  τὰς   τῶν τάφων σκηνὰς, καὶ πρὸς
[15]   δικαίῳ παρίστατο, κάτω νενευκυῖα, καὶ  τὰς   χεῖρας ἐπὶ τοῖς ὁρωμένοις συγκρούουσα,
[10]   λαμπρῶς μόνον κερδαίνουσιν, ἀλλὰ καὶ  τὰς   χεῖρας πεπληρωμένας πολυτελῶν δώρων κατάγουσι,
[12]   τὴν τῆς λύπης ἀχλὺν, καὶ  τὰς   ψυχὰς ἀναῤῥώσατε λογισμοῖς ἀνδρειοτέροις χρησάμενοι,
[5]   ὑπὸ τοῦ πρὸς βίαν χωρίζοντος  τὰς   ψυχὰς τῆς ταλαιπώρου ταύτης σαρκὸς
[9]   καὶ μιμησάσθω τοὺς τῆς θαλάττης  ἐργάτας.   Ἐκεῖνοι γὰρ, εἰ καί τι
[7]   ἐνταῦθα πεπολιτευμένων ἀντίδοσιν. Καὶ τὰς  ἀρετὰς   δὲ ἡμέτερα κτήματα γινόμενα εὕροι
[3]   τάφων σκηνὰς, καὶ πρὸς ἐκείνας  ἅπαντας   ἄγουσα, τοὺς μὲν θᾶττον, τοὺς
[13]   τοῦ κρείττονος. Ἀναλογιζέσθω τοὺς ἀγῶνας  ἅπαντας   ἐφεξῆς, ἐφ´ οἷς ἐκεῖνος ἠρίστευσε·
[2]   ψυχαῖς πρὸς τὸν δρόμον τοῦτον  ἐπινοήσαντας,   ἀμεταστρέπτως ἐπὶ τὸ τῆς ὁδοῦ
[3]   πάντων τῶν τοῦ χρόνου διαστημάτων  ὁδεύσαντας,   τοὺς δὲ οὐδὲ τοῖς πρώτοις
[7]   δυνάμενα, παρατρέχειν καλὸν, τοὺς ὀφθαλμοὺς  ἐπιμύσαντας·   τῶν δὲ ὄντως ἡμετέρων πρόνοιαν
[3]   τοὺς δὲ οὐδὲ τοῖς πρώτοις  ἐναυλισθέντας   τοῦ βίου σταθμοῖς; Τὰς μὲν
[12]   εὐπορίαν τὴν ἑαυτῶν. Ἐναγκαλισώμεθα τοὺς  περισωθέντας   μόλις τῶν ἀδελφῶν, εἴπωμεν πρὸς
[5]   ζῶντας ἔτι πανταχόθεν αὐτὸν  περισφίγγοντας   ἀποδιδράσκει, πρὸς τοὺς δυνατωτέρους μεταῤῥυεὶς,
[8]   τοὺς ὑπὲρ τοῦ ζῇν κινδύνους  προϊόντας   ὁρῶν, φανήσεται δεδιὼς, ἀλλ´ ἑαυτῷ
[7]   φύσει· καὶ οὔτε ἐπὶ γῆς  μοχθοῦντας   ἡμᾶς ἀπολιμπάνειν ἐθέλουσιν, ἢν μὴ
[5]   αὐτῶν μένει διηνεκῶς· ἀλλ´  ζῶντας   ἔτι πανταχόθεν αὐτὸν περισφίγγοντας ἀποδιδράσκει,
[11]   λόγων· νῦν δὲ ὥρα διαφεῖναι  πεπονηκότας   ὑμᾶς. Αὐτοὶ δὲ εἰ καί
[2]   ἐπὶ τῇ νίκῃ στεφάνους λαβεῖν,  ἐγρηγορότας   περιάγειν ἀεὶ πανταχόσε τοὺς τῆς
[7]   ἐθέλουσιν, ἢν μὴ πρὸς βίαν  αὐτὰς   ἑκόντες ἀποδιώξωμεν ταῖς τῶν χειρόνων
[1]   εἰ ἴδωσί τι χωρίον περὶ  αὐτὰς,   φάραγξι βαθείαις διεῤῥωγὸς,
[5]   τοὺς ἐκ νεότητος ἐπ´ αὐτοῖς  ἱδρῶτας   ἀποδακρύουσιν· πλοῦτος δὲ εἰς
[8]   ἐξενεγκεῖν τι δυνάμεθα. Ἔχοντες δὲ  διατροφὰς   καὶ σκεπάσματα, τούτοις ἀρκεσθησόμεθα. Ταῦτα
[12]   τῆς λύπης ἀχλὺν, καὶ τὰς  ψυχὰς   ἀναῤῥώσατε λογισμοῖς ἀνδρειοτέροις χρησάμενοι, καὶ
[5]   τοῦ πρὸς βίαν χωρίζοντος τὰς  ψυχὰς   τῆς ταλαιπώρου ταύτης σαρκὸς ἑλκόμενοι
[4]   πρὸς τὴν ὁδοιπορίαν ταύτην  ἐκπέμψας   ἡμᾶς ἐνδοῦναι τῷ δρόμῳ χρόνον
[16]   εἰς τελείαν ἦλθεν ἀπώλειαν· οἱ  παῖδες   δὲ, καὶ τεθνεῶτες, ἔζων τῷ
[15]   ἀλλ´ ἐπλούτησας πρότερον. Ἔπιες τὸ  διειδὲς   νᾶμα τοῦ βίου, καὶ τὸ
[2]   Σοφός) μηδὲ εἰ δυναστεῖαι καὶ  τυραννίδες,   καὶ δορυφόρων κολάκων ἐσμοί·
[14]   διέῤῥηξε, τὸ τῆς φύσεως ἐπιδεικνύμενος  συμπαθὲς,   καὶ ὅτι πατὴρ εἴη φιλόστοργος
[16]   σοι προσεπέλασε δυσχερὲς ἀπὸ τοῦ  χθὲς   ἀναφθέντος πυρὸς ἐκ τῆς τῶν
[3]   ἡμέραν ἐῶν, καὶ πρὸς τὴν  χθὲς   ἐπανελθεῖν οὐδέποτε, κἂν θελήσοι, δυνάμενος.
[12]   τινες ἐπανάγουσι, μὴ παραδραμεῖν τὰ  χθὲς   ὑπὸ τοῦ Δεσπότου θαυματουργηθέντα κελεύοντες,
[15]   νῦν πτωχεύεις, ἀλλ´ ἐπλούτησας πρότερον.  Ἔπιες   τὸ διειδὲς νᾶμα τοῦ βίου,
[8]   θρηνήσει μακρὰ, καὶ σκότος οἰκήσει  διηνεκὲς,   πολλὰ τῇ τρυφῇ καὶ τῇ
[15]   ἐμὴν, ὡς οὐκ ηὐχόμην, ἀναστροφὴν,  διέβαλες   ἐν οἷς ἐλάλησας καὶ τὸν
[2]   τῶν ἡδονῶν. (Ὥστε ἀναγκαῖον καὶ  λυσιτελὲς   ἅπασιν, ἀδελφοὶ, καθάπερ ὁδοιπόρους
[15]   τῆς εὐφροσύνης ἀξία τῆς πρόσθεν  ἐτύγχανες.   Ταῦτα Ἰὼβ λέγων, ἀπεκρούσατο
[12]   ἀπολωλὼς, καὶ εὑρέθη· καὶ τὸ  συγγενὲς   σῶμα σκεπάσωμεν. Ἀντιστήσωμεν ταῖς τοῦ
[8]   τοῦτο διὰ πάντων πειράσεται σώζειν  εἰλικρινές   τε καὶ γνήσιον· τῆς σαρκὸς
[12]   ἐγὼ, πράξατε δὲ ὑμεῖς. Εἰσί  τινες   ἐκ τῆς ἐπικρατείας τοῦ πυρὸς
[5]   αὐτοῖς. Οὐδὲ γὰρ εἰ χρυσόν  τινες   ἐν τῷ βίῳ συναγάγοιεν ἄπλετον,
[12]   τῆς συμβουλῆς δρόμον αὖθις ἀδελφοί  τινες   ἐπανάγουσι, μὴ παραδραμεῖν τὰ χθὲς
[16]   τοίνυν, εἴ τί σοι προσεπέλασε  δυσχερὲς   ἀπὸ τοῦ χθὲς ἀναφθέντος πυρὸς
[15]   ἐποίησε, σὺ δὲ εἰς βλασφημίαν  κατέπεσες.   Εἰ τὰ ἀγαθὰ ἐδεξάμεθα ἐκ
[16]   προοδεύσαντες ἀνέμενον τὸν φυτεύσαντα· τότε  πάντες   περιστησόμενοι τὸν Ἰὼβ, ὅταν
[15]   μέλλει· καὶ πρὸς τὴν κοινὴν  ἅπαντες   τοῦ θανάτου σπεύδομεν θάλατταν. Εἰ
[16]   γεννήσασιν εὐφροσύνην παρέχοντες, οἱ δὲ  προοδεύσαντες   ἀνέμενον τὸν φυτεύσαντα· τότε πάντες
[10]   βασκήνωμεν· μηδὲ, τὸν ἀνήμερον ἐκεῖνον  ζηλώσαντες   πλούσιον, πρὸς τὴν αὐτὴν ἐκείνῳ
[12]   χρυσὸς εὐγενὴς ἐκ τοῦ πυρὸς  ἀναλάμψαντες,   καὶ τῷ δυσμενεῖ τὴν αἰσχύνην
[10]   τὰς ἀκοάς· ἀλλὰ τὴν δαπάνην  μετατιθέντες   ἐπὶ τοῖς χείροσι, καὶ τὸ
[2]   ἀναμένων εἴ ποτε, τοῖς ὁρωμένοις  δελεασθέντες,   τῆς μὲν εὐθείας ἐκτραπῶμεν ὁδοῦ,
[12]   ἐκ τῆς ἐπικρατείας τοῦ πυρὸς  ἀναρπασθέντες   ὑπὸ τοῦ κτίσαντος, καὶ μηδεμίαν
[2]   λῃστοῦ καταγώγιον τὸν θάνατον λάθωμεν  ἑλκυσθέντες   ὑπὸ τῶν ἡδονῶν. (Ὥστε ἀναγκαῖον
[3]   οὕτως οἱ πρὸς τὸ ζῇν  παραχθέντες   ὑπὸ τοῦ κτίσαντος, εὐθὺς ἐν
[3]   βάσεις ἁμιλλωμένας ἀλλήλαις εἰς δρόμον  ἀμείβοντες,   καὶ τὴν ἀεὶ προτέραν ἐπὶ
[4]   πρόσω φερόμενοι, καὶ τὰς ἡλικίας  ἀμείβοντες,   ὥς τι προσλαμβάνοντες, χαίρομεν· καὶ
[9]   τῶν ἀναγκαίων ἐπὶ τῆς νηὸς  ἄγοντες   τύχοιεν, κλύδων δὲ ἐπαναστῇ ζέων
[10]   μὲν αἰσχροῖς ῥήμασι τὸν ἑστιάτορα  θέλγοντες,   οἱ δὲ ἀτόποις βλέμμασί τε
[12]   φανείη νικώμενος. Ὑμεῖς δὲ οἱ  διαφυγόντες   τὸν κίνδυνον, ἀδελφοὶ, μὴ σφόδρα
[12]   τῇ ψυχῇ καὶ τῷ σώματι  διαφυγόντες   τὸν κίνδυνον. Ἡμεῖς τοίνυν ὅσοι
[10]   καὶ σχήμασι τὸ τῆς ἀκρασίας  ἐκκαίοντες   πῦρ· οἱ δὲ τοῖς εἰς
[2]   τὰ μὲν ἑκόντες, τὰ δὲ  ἄκοντες,   προσδεθῶμεν αὐτοῖς, καὶ πρὸς τὸ
[7]   ἢν μὴ πρὸς βίαν αὐτὰς  ἑκόντες   ἀποδιώξωμεν ταῖς τῶν χειρόνων ἐπαγωγαῖς·
[9]   ὅπως ἔνι τάχους, μὴ ἑαυτοὺς  ἑκόντες   συμπνίξωμεν. Εἰ δ´ ἄρα τις
[2]   εἶτα ὑπὸ τούτου τὰ μὲν  ἑκόντες,   τὰ δὲ ἄκοντες, προσδεθῶμεν αὐτοῖς,
[10]   σκώμμασι γέλωτα τῷ κεκληκότι κατασκευάζειν  ἐθέλοντες·   ἄλλοι δὲ ἐψευσμένοις ἐπαίνοις ἀπατῶντες
[2]   Καὶ δέος πολὺ μή ποτε,  προσδραμόντες   ἀφυλάκτως αὐτοῖς, καὶ τὴν ἐκ
[4]   τὰς ἡλικίας ἀμείβοντες, ὥς τι  προσλαμβάνοντες,   χαίρομεν· καὶ μακάριον κρίνομεν, ὅταν
[3]   ἐπεμβαίνοντες, καὶ τὸ πρότερον ἀεὶ  καταλιμπάνοντες   ὕστερον, ἐπὶ τὸ πέρας φθάνουσι
[3]   ἀρχῇ τοῖς τοῦ χρόνου τμήμασιν  ἐπεμβαίνοντες,   καὶ τὸ πρότερον ἀεὶ καταλιμπάνοντες
[6]   τὰ μέγιστα περὶ τοῦ ζῇν  κινδυνεύσοντες.   Πολλοῖς γοῦν κόρος ἤγαγε
[11]   ἐννοίας ἅμα καὶ γλώττης, ἑαυτοῖς  ἀναπλάττοντες,   ὥσπερ τινὰ φάρμακα τοῖς τῶν
[10]   τοῖς ἄλλοις οἰκείοις τὴν εὐπορίαν  φυλάττοντες,   ἀποκλείομεν τοῖς δεομένοις τὰς ἀκοάς·
[12]   χθὲς ὑπὸ τοῦ Δεσπότου θαυματουργηθέντα  κελεύοντες,   μηδὲ σιγῆσαι τὸ τρόπαιον,
[5]   καὶ ὡς οἱ μὲν πάλαι  δουλεύοντες   ἐπὶ τὸν τῆς ἀρχῆς θρόνον
[3]   γὰρ οἵ τινα συντεταμένην πορείαν  ἀνύοντες,   ἐπὶ τὰ πρόσω τὰς τῶν
[8]   ὅτι οὐδὲ ἐξενεγκεῖν τι δυνάμεθα.  Ἔχοντες   δὲ διατροφὰς καὶ σκεπάσματα, τούτοις
[12]   ὑπὸ τοῦ κτίσαντος, καὶ μηδεμίαν  ἔχοντες   περιλελειμμένην αὐτοῖς βίου λοιπὸν ἀφορμὴν,
[11]   ἐν παντὶ πάντοτε πᾶσαν αὐτάρκειαν  ἔχοντες,   περισσεύητε εἰς πᾶν ἔργον ἀγαθόν.
[16]   τῷ βίῳ τοῖς γεννήσασιν εὐφροσύνην  παρέχοντες,   οἱ δὲ προοδεύσαντες ἀνέμενον τὸν
[4]   πρεσβύτης· ἀγνοοῦμεν δὲ ἄρα, τοσοῦτον  ἀπολλύντες   ἑκάστοτε τῆς ζωῆς, ὅσον ἐζήσαμεν,
[3]   ἐπὶ τῆς γῆς ἐρεισθεῖσαν δευτέραν  ἀποδεικνύντες   τῇ ταχείᾳ μεταθέσει τῆς ἄλλης,
[4]   τὴν αἰσχύνην, ταῦτα ἀθροίζειν ἐπιχειροῦμεν,  μοχθοῦντες   διακενῆς, καὶ πονοῦντες πόνον, οἱονεί
[16]   Τότε καὶ οἱ νῦν εἶναι  δοκοῦντες   νεκροὶ θᾶττον τῶν ζώντων παραστήσονται
[4]   ἀθροίζειν ἐπιχειροῦμεν, μοχθοῦντες διακενῆς, καὶ  πονοῦντες   πόνον, οἱονεί τις ἑαυτὸν ἀπατῶν,
[4]   δαπανωμένου τοῦ βίου, καίτοιγε ἀεὶ  μετροῦντες   αὐτὸν ἀπὸ τοῦ παραδραμόντος καὶ
[10]   ἐθέλοντες· ἄλλοι δὲ ἐψευσμένοις ἐπαίνοις  ἀπατῶντες   αὐτόν. Καὶ οὐ τὸ μὲν
[10]   βδελυττόμεθα, μετὰ σπουδῆς ἀποτρέχομεν, ὥσπερ  δεδοικότες   μὴ καὶ τῆς δυσπραγίας αὐτῆς
[16]   ἀπώλειαν· οἱ παῖδες δὲ, καὶ  τεθνεῶτες,   ἔζων τῷ καλλίστῳ μέρει τῆς
[4]   ὀφθαλμοῖς. Ἔστωσαν γὰρ, φησὶν, αἱ  ὀσφύες   ὑμῶν περιεζωσμέναι, καὶ οἱ λύχνοι
[12]   χειμὼν τινάξαι τὴν πέτραν ἐφ´  ἧς   Χριστὸς τὴν τῆς ἑαυτοῦ
[8]   τῇ ταύτης πλάνῃ μεμφόμενος, ὑφ´  ἧς   τὸν τῆς σωτηρίας ἐσυλήθη καιρόν·
[15]   ἀσεβέσι χρησάμενον ῥήμασιν ἑαυτὸν τῆς  γῆς   ἐκτεμεῖν, τὸ τῆς τοῦ κτίσαντος
[3]   τὴν ἀεὶ προτέραν ἐπὶ τῆς  γῆς   ἐρεισθεῖσαν δευτέραν ἀποδεικνύντες τῇ ταχείᾳ
[1]   ὁρμήσαντα τὸ γένος ἐκτρῖψαι τῆς  γῆς,   κλέπτει τὴν καθ´ ἡμῶν νίκην
[8]   αὐτῇ πρὸς τὸ ζῇν ἐπὶ  γῆς,   μικρὰ πρὸς τὰς τούτου χρείας
[7]   τῇ φύσει· καὶ οὔτε ἐπὶ  γῆς   μοχθοῦντας ἡμᾶς ἀπολιμπάνειν ἐθέλουσιν, ἢν
[5]   ἔγκλημα προστριψάμενος. Οὔτε εἰ ἐπὶ  γῆς   πλέθρα κτήσαιτό τις μυρία, καὶ
[8]   Δεσπότην ἀχθεὶς, καὶ τῆς ἐπὶ  γῆς   πορείας τῆς ἐνδοθείσης αὐτῷ τὸν
[7]   ἐν οὐρανοῖς εὐταξίαν σκιαγραφεῖν ἐπὶ  γῆς.   Τοῦτο, ἐντεῦθεν καλούμενον, ἀπανίσταται. Τοῦτο
[7]   Τοῦτο ἄρχειν ἐτάχθη τῶν ἐπὶ  γῆς.   Τούτῳ γυμνάσιον ἀρετῆς κτίσις
[3]   ὁδόν μου· πανταχοῦ τὴν ἐπὶ  γῆς   τῶν ἀνθρώπων διατριβὴν, θαυμαζομένην
[15]   ἐκτεμεῖν, τὸ τῆς τοῦ κτίσαντος  ὀργῆς   ἀκονήσαντα ξίφος, διακαρτεροῦντα πρὸς
[10]   ἀποστρεφόμεθα τὸν ὁμοφυῆ, βδελυττόμεθα, μετὰ  σπουδῆς   ἀποτρέχομεν, ὥσπερ δεδοικότες μὴ καὶ
[6]   καὶ περιττὰ δυσχεραίνομεν, καὶ μετὰ  σπουδῆς   ἔξω ποι βάλλομεν, ὡς εἰ
[10]   μηδὲ τῶν ψιχίων τῆς ἡμετέρας  τραπέζης   ἀρκούντων αὐτοῖς εἰς κόρον βασκήνωμεν·
[12]   πολεμίου ῥοπαῖς· ἔμεινεν νεὼς  ἀπαθής.   Οὐκ ἴσχυσεν προσαχθεὶς ὑπὸ
[6]   ἐλθὼν νοῦς, ὥσπερ ἐκ  μέθης   χειμῶνός τινος, τοῦ λογίσασθαι,
[3]   ἀποδεικνύντες τῇ ταχείᾳ μεταθέσει τῆς  ἄλλης,   ῥᾳδίως ἐπὶ τὸ τῆς ὁδοῦ
[15]   πολέμιος, ἐπὶ τὴν τῆς ἀρχαίας  ἐπιβουλῆς   ἔρχεται μνήμην, καὶ τὴν τοῦ
[12]   προσέταξε. Καὶ τὸ μὲν τῆς  ἐπιβουλῆς   τόξον ηὐτρέπισεν πολέμιος· ἀφεῖναι
[16]   πυρὸς ἐκ τῆς τῶν δαιμόνων  ἐπιβουλῆς,   τοῦτο καρτέρησον, καὶ τὴν ἐκ
[12]   τὸν λόγον, εἰς τὸν τῆς  συμβουλῆς   δρόμον αὖθις ἀδελφοί τινες ἐπανάγουσι,
[4]   συγχωρούμενα διὰ τῆς στενῆς ἐκείνης  πύλης   ἀκολουθῆσαι τοῖς ἔχουσιν. Ἀλλ´ ὅσα
[6]   ζημία τῇ φύσει, καὶ βλάβη  περιφανὴς,   καὶ τῶν ἰδίων ὄντως ἑκάστου
[12]   πίστει φανήσεσθε δοκιμώτεροι, καθάπερ χρυσὸς  εὐγενὴς   ἐκ τοῦ πυρὸς ἀναλάμψαντες, καὶ
[4]   αἰσχύνην, ταῦτα ἀθροίζειν ἐπιχειροῦμεν, μοχθοῦντες  διακενῆς,   καὶ πονοῦντες πόνον, οἱονεί τις
[8]   τῆς σαρκὸς δὲ λιμῷ  τηκομένης,   κρυμῷ καὶ θάλπει προσπαλαιούσης,
[8]   καὶ θάλπει προσπαλαιούσης, νόσοις  ἀλγυνομένης,   πασχούσης τι παρά τινων
[2]   οὕτω τερπνοῖς κοινὸς ὑποκάθηται  δυσμενὴς,   ἀναμένων εἴ ποτε, τοῖς ὁρωμένοις
[12]   μὲν γὰρ τῆς Ἐκκλησίας  δυσμενὴς   ἀνῆψε πυρὰν, ἵνα ταῖς ἡμετέραις
[1]   εἰς τούτους πεσεῖν· οὕτως  δυσμενὴς   ἄνωθεν ἡμῖν καὶ πολέμιος τὰς
[14]   αὐτὸν νικῶντα εἶδε πάλιν  δυσμενὴς,   καὶ οὐδενὶ τούτων τιναχθῆναι δυνάμενον,
[10]   πράττειν αὐτοῖς. Εἰ δὲ παρασταίη  πένης   ἡμῖν, (μόλις ὑπὸ τοῦ λιμοῦ
[4]   καθάπαξ, οὐδὲ συγχωρούμενα διὰ τῆς  στενῆς   ἐκείνης πύλης ἀκολουθῆσαι τοῖς ἔχουσιν.
[4]   οὐδὲ συγχωρούμενα διὰ τῆς στενῆς  ἐκείνης   πύλης ἀκολουθῆσαι τοῖς ἔχουσιν. Ἀλλ´
[15]   ἀσεβῆ γνώμην καὶ βλάσφημον, δι´  ἐκείνης   σαλεύειν ἐπειρᾶτο τὸν ἀθλητήν. Καὶ
[16]   Ἰὼβ, ὅταν κριτὴς τῆς  ἀνθρωπίνης   ζωῆς συναγάγῃ τὴν Ἐκκλησίαν τὴν
[12]   Χριστὸς τὴν τῆς ἑαυτοῦ  ποίμνης   ᾠκοδόμησε μάνδραν. Ἐτάχθη καὶ νῦν
[10]   Διὰ ταῦτα ὑφορῶμαι βαρύτερον τῆς  γεέννης   τὸ πῦρ ἤπερ ἐκεῖνος
[10]   πρὸς τὴν αὐτὴν ἐκείνῳ τῆς  γεέννης   φλόγα μετέλθωμεν. Ἐπεὶ πολλὰ μὲν
[14]   Περιελεῖν μου τὸν ἐκ τῆς  γονῆς   στέφανον ἐβουλεύσατο πάλιν, οὐ διαμάχομαι
[15]   δῷ σοι, τοῦτο δέχου μεθ´  ἡδονῆς.   Δεῖξον ἐν τοῖς ἀλγεινοῖς, ὡς
[3]   καὶ τῇ λύρᾳ προσάγων μεθ´  ἡδονῆς,   Καὶ τίς Θεὸς πλὴν τοῦ
[16]   δίκαιος Ἰὼβ ἐκ τῆς  ὑπομονῆς   ἑαυτῷ συνέλεξεν ἀγαθά; Καὶ σὺ
[15]   τοῖς ἀλγεινοῖς, ὡς καὶ τῆς  εὐφροσύνης   ἀξία τῆς πρόσθεν ἐτύγχανες. Ταῦτα
[14]   πνεῦμά τι βίαιον τὸ τῆς  εὐφροσύνης   δωμάτιον, τότε μόνον τὴν ἐσθῆτα
[6]   τοῖς παιδοτρίβαις κατανοήσασιν τῆς  σωφροσύνης   ἐν ταῖς παλαίστραις γέγραπται νόμος,
[2]   σῶμα τῆς ἐκ τῶν τραυμάτων  αἰσχύνης   ἐλεύθερα, καὶ τοὺς ἐπὶ τῇ
[13]   κρείττονος. Ἀναλογιζέσθω τοὺς ἀγῶνας ἅπαντας  ἐφεξῆς,   ἐφ´ οἷς ἐκεῖνος ἠρίστευσε· καὶ
[10]   δὲ ἔσται κέρδος ἡμῖν τῆς  βοῆς·   Ἀδελφὸς γὰρ οὐ λυτροῦται, λυτρώσεται
[12]   ἔννοιαν, ἀλλ´ ἀποτινάξασθε τὴν τῆς  λύπης   ἀχλὺν, καὶ τὰς ψυχὰς ἀναῤῥώσατε
[10]   κόλποις, ἀσύλοις ταμείοις, ἐναποκλείσουσιν, Ὅπου  σὴς   οὐκ ἀφανίζει, οὐδὲ λῃσταὶ διορύττουσιν,
[8]   τῆς ἐπὶ γῆς πορείας τῆς  ἐνδοθείσης   αὐτῷ τὸν καρπὸν ἀπαιτούμενος, εἶτα
[6]   κεφαλὴν, ὡς τῆς ἀκρασίας γέλωτα  ἀγούσης   ἐν τῷ παλαίειν, οὐ στέφανον.
[5]   θεραπείαν τῆς ἀχαρίστου καὶ μηδὲν  στεγούσης   γαστρὸς, πότ´ ἂν ἡμέτερα γένοιτο,
[8]   τηκομένης, κρυμῷ καὶ θάλπει  προσπαλαιούσης,   νόσοις ἀλγυνομένης, πασχούσης
[8]   προσπαλαιούσης, νόσοις ἀλγυνομένης,  πασχούσης   τι παρά τινων βίαιον, ὀλίγον
[6]   βέβηλοι συμπλοκαὶ, καὶ πάντα ὅσα  λυττώσης   ἔργα καὶ παραφόρου ψυχῆς, οὐχὶ
[6]   ἐθέλοιεν στεφανωθῆναι τὴν κεφαλὴν, ὡς  τῆς   ἀκρασίας γέλωτα ἀγούσης ἐν τῷ
[10]   βλέμμασί τε καὶ σχήμασι τὸ  τῆς   ἀκρασίας ἐκκαίοντες πῦρ· οἱ δὲ
[6]   λάβοι σχολὴν, σφοδρός τις εἰσέρχεται  τῆς   ἀκρασίας μετάμελος. Ἀδρανεστέρου τε γὰρ
[1]   ποικίλον ἐφ´ ἡμέραν ἡμῖν  τῆς   ἀληθείας ἐχθρὸς προσάγει τὸν πόλεμον.
[3]   δευτέραν ἀποδεικνύντες τῇ ταχείᾳ μεταθέσει  τῆς   ἄλλης, ῥᾳδίως ἐπὶ τὸ τῆς
[16]   τὸν Ἰὼβ, ὅταν κριτὴς  τῆς   ἀνθρωπίνης ζωῆς συναγάγῃ τὴν Ἐκκλησίαν
[2]   ἀφυλάκτως αὐτοῖς, καὶ τὴν ἐκ  τῆς   ἀπολαύσεως τέρψιν οὐδὲν ἡγησάμενοι βλαβερὸν,
[15]   λοιπὸν πολέμιος, ἐπὶ τὴν  τῆς   ἀρχαίας ἐπιβουλῆς ἔρχεται μνήμην, καὶ
[5]   μὲν πάλαι δουλεύοντες ἐπὶ τὸν  τῆς   ἀρχῆς θρόνον ἀνέβησαν, οἱ δὲ
[15]   κρίσιν. Ἀγάπα μόνον τὰ παρὰ  τῆς   αὐτοῦ σοφίας οἰκονομούμενα. Ὅπερ ἂν
[5]   πλοῦτος ὑβρίζων ἐμηχανήσατο πρὸς θεραπείαν  τῆς   ἀχαρίστου καὶ μηδὲν στεγούσης γαστρὸς,
[14]   ἐξ αὐτοῦ παρεσκεύασε· καὶ τῶν  τῆς   βασιλείας θρόνων τὸν ἄνδρα καταγαγὼν,
[10]   οὐδὲν δὲ ἔσται κέρδος ἡμῖν  τῆς   βοῆς· Ἀδελφὸς γὰρ οὐ λυτροῦται,
[10]   προαίρεσιν. Διὰ ταῦτα ὑφορῶμαι βαρύτερον  τῆς   γεέννης τὸ πῦρ ἤπερ ἐκεῖνος
[10]   πλούσιον, πρὸς τὴν αὐτὴν ἐκείνῳ  τῆς   γεέννης φλόγα μετέλθωμεν. Ἐπεὶ πολλὰ
[15]   χρήσιμον, ἀσεβέσι χρησάμενον ῥήμασιν ἑαυτὸν  τῆς   γῆς ἐκτεμεῖν, τὸ τῆς τοῦ
[3]   καὶ τὴν ἀεὶ προτέραν ἐπὶ  τῆς   γῆς ἐρεισθεῖσαν δευτέραν ἀποδεικνύντες τῇ
[1]   ἅπαξ ὁρμήσαντα τὸ γένος ἐκτρῖψαι  τῆς   γῆς, κλέπτει τὴν καθ´ ἡμῶν
[1]   εὔνοιαν ἠρεθίσθητε, καὶ τὰς ἀπὸ  τῆς   γλώττης πληγὰς ὑπέκκαυμα πόθου πεποίησθε
[6]   σώματος ἐν ταῖς μίξεσι, καὶ  τῆς   γνησιωτάτης καὶ συνεκτικωτάτης τῶν μελῶν
[14]   χρόνον. Περιελεῖν μου τὸν ἐκ  τῆς   γονῆς στέφανον ἐβουλεύσατο πάλιν, οὐ
[10]   ἀποτρέχομεν, ὥσπερ δεδοικότες μὴ καὶ  τῆς   δυσπραγίας αὐτῆς ἐκ τοῦ σχολαίτερον
[12]   ἐφ´ ἧς Χριστὸς τὴν  τῆς   ἑαυτοῦ ποίμνης ᾠκοδόμησε μάνδραν. Ἐτάχθη
[12]   οὐκ ἀπολαύσας ἐφ´ ᾧπερ ἠβουλήθη  τῆς   ἐγχειρήσεως; Γείτονα μὲν γὰρ τῆς
[4]   πότε ἑκάστῳ τῶν δρομέων ἀνοίξει  τῆς   εἰσόδου τὰς πύλας, καὶ ὅτι
[2]   τε ὁμοῦ καὶ τὸ σῶμα  τῆς   ἐκ τῶν τραυμάτων αἰσχύνης ἐλεύθερα,
[1]   ἰσχύν. Ἐπειδὴ γὰρ τὸ πολὺ  τῆς   ἐκείνου δυνάμεως Δεσπότης νόμοις
[0]   περὶ τοῦ γενομένου ἐμπρησμοῦ ἔξωθεν  τῆς   Ἐκκλησίας. ~Ἐγὼ μὲν ᾤμην, ἀγαπητοὶ,
[12]   τῆς ἐγχειρήσεως; Γείτονα μὲν γὰρ  τῆς   Ἐκκλησίας δυσμενὴς ἀνῆψε πυρὰν,
[12]   φλογὶ πυρὸς ὁπλίσας ἑαυτὸν, τοῖς  τῆς   Ἐκκλησίας σηκοῖς ἐπεστράτευσε. Πάλιν δὲ
[8]   καὶ τῆς ἐπὶ γῆς πορείας  τῆς   ἐνδοθείσης αὐτῷ τὸν καρπὸν ἀπαιτούμενος,
[5]   πρὸ τοῦ τάφου, καὶ πρὸ  τῆς   ἐντεῦθεν ἀπαναστάσεως, εἰς ἑτέρους, καὶ
[8]   πρὸς τὸν Δεσπότην ἀχθεὶς, καὶ  τῆς   ἐπὶ γῆς πορείας τῆς ἐνδοθείσης
[12]   πάλιν προσέταξε. Καὶ τὸ μὲν  τῆς   ἐπιβουλῆς τόξον ηὐτρέπισεν πολέμιος·
[12]   δὲ ὑμεῖς. Εἰσί τινες ἐκ  τῆς   ἐπικρατείας τοῦ πυρὸς ἀναρπασθέντες ὑπὸ
[10]   ἑαυτούς τι φιλάνθρωπον, καὶ τὸ  τῆς   εὐπορίας ἄχθος, εἴπερ ὅλως ἐθέλοιμεν
[5]   ἀπὸ τούτων· ὀνομασθεὶς, ἄλλοις πάλιν  τῆς   εὐπορίας ἐκστήσεται, βραχεῖαν γῆν αὐτὸς
[15]   τοῖς ὁρωμένοις συγκρούουσα, καὶ τοὺς  τῆς   εὐσεβείας αὐτῷ καρποὺς ὀνειδίζουσα, καὶ
[14]   τοῦ σώματος, ἄσυλον ἐφύλαττε τὸν  τῆς   εὐσεβείας θησαυρὸν ἐν τῷ κρυπτῷ
[15]   ἐν τοῖς ἀλγεινοῖς, ὡς καὶ  τῆς   εὐφροσύνης ἀξία τῆς πρόσθεν ἐτύγχανες.
[14]   ἐπετίναξε πνεῦμά τι βίαιον τὸ  τῆς   εὐφροσύνης δωμάτιον, τότε μόνον τὴν
[3]   ὕστερον, ἐπὶ τὸ πέρας φθάνουσι  τῆς   ζωῆς. οὐχὶ καὶ ὑμῖν
[4]   δὲ ἄρα, τοσοῦτον ἀπολλύντες ἑκάστοτε  τῆς   ζωῆς, ὅσον ἐζήσαμεν, καὶ οὐκ
[7]   ὄχλος, καθ´ ἡμέραν ἐκ  τῆς   ἡμετέρας ἀνοίας αὐξανόμενος, οὔτε συμπροῆλθε
[1]   καθ´ ἡμῶν νίκην λοιπὸν ἐκ  τῆς   ἡμετέρας ἀνοίας βάσκανος. Καὶ
[10]   κειμένους Λαζάρους, μηδὲ τῶν ψιχίων  τῆς   ἡμετέρας τραπέζης ἀρκούντων αὐτοῖς εἰς
[12]   τὴν εὐπορίαν τῶν ἀδελφῶν, ὑπὸ  τῆς   ἡμετέρας φιλοτιμίας φανείη νικώμενος. Ὑμεῖς
[15]   τὴν προσβολὴν, καὶ τελείαν αὐτῷ  τῆς   ἥττης αἰσχύνην ἐπήγαγε. ~Τί οὖν
[9]   δεόντως συνέλεξε, καὶ μιμησάσθω τοὺς  τῆς   θαλάττης ἐργάτας. Ἐκεῖνοι γὰρ, εἰ
[16]   ἀπολωλεκὼς ἔχῃ, τὸ δὲ ὑπάρξῃ  τῆς   καρτερίας τῷ δικαίῳ μισθός. Διὰ
[12]   τὴν ἔννοιαν, ἀλλ´ ἀποτινάξασθε τὴν  τῆς   λύπης ἀχλὺν, καὶ τὰς ψυχὰς
[2]   εἴ ποτε, τοῖς ὁρωμένοις δελεασθέντες,  τῆς   μὲν εὐθείας ἐκτραπῶμεν ὁδοῦ, πρὸς
[15]   Δεσπότου μισθὸν, ἔλεγέ τε ἀεὶ  τῆς   μὲν τῶν γυναικῶν ὀλιγοψυχίας (ἄξια
[9]   καί τι τῶν ἀναγκαίων ἐπὶ  τῆς   νηὸς ἄγοντες τύχοιεν, κλύδων δὲ
[3]   καθάπερ σταθμοῖς, ἀρχὴν μὲν ἑκάστῳ  τῆς   ὁδοιπορίας παρέχουσα τὰς τῶν μητρῶν
[2]   τοῦτον ἐπινοήσαντας, ἀμεταστρέπτως ἐπὶ τὸ  τῆς   ὁδοῦ πέρας ἐπείγεσθαι. ~Καί με
[3]   τὸν βίον φέρουσαν πύλην, καὶ  τῆς   ὁδοῦ ταύτης ἐπιβάντα, μὴ καὶ
[3]   τῆς ἄλλης, ῥᾳδίως ἐπὶ τὸ  τῆς   ὁδοῦ τέρμα χωροῦσιν· οὕτως οἱ
[13]   τὰ καθ´ ἡμᾶς, μηδὲ κατηγορείτω  τῆς   οἰκονομίας τοῦ Δεσπότου καὶ κρίσεως·
[14]   δυνάμενον, αὐτῇ τῇ σαρκὶ τὸ  τῆς   πείρας προσῆγε μηχάνημα, καὶ τὸ
[16]   καὶ γεώργια, καὶ πᾶσαν τὴν  τῆς   περιουσίας τρυφὴν ἐκ τοῦ διπλασίονος
[5]   τῇ συλλογῇ μόχθον καὶ τὸ  τῆς   πλεονεξίας ἔγκλημα προστριψάμενος. Οὔτε εἰ
[15]   ὡς καὶ τῆς εὐφροσύνης ἀξία  τῆς   πρόσθεν ἐτύγχανες. Ταῦτα Ἰὼβ
[8]   σώζειν εἰλικρινές τε καὶ γνήσιον·  τῆς   σαρκὸς δὲ λιμῷ τηκομένης,
[6]   πρᾶξιν εὐθὺς, ὅταν μὲν  τῆς   σαρκὸς οἶστρος ἀπομαρανθῇ, πρὸς τὸ
[4]   οἰκειοῦσθαι καθάπαξ, οὐδὲ συγχωρούμενα διὰ  τῆς   στενῆς ἐκείνης πύλης ἀκολουθῆσαι τοῖς
[12]   καταχθέντα τὸν λόγον, εἰς τὸν  τῆς   συμβουλῆς δρόμον αὖθις ἀδελφοί τινες
[12]   καὶ πρὸς κοινωνίαν ἡμᾶς καθέλκουσα  τῆς   συμφορᾶς. Σωτὴρ δὲ ἐπὶ
[8]   πλάνῃ μεμφόμενος, ὑφ´ ἧς τὸν  τῆς   σωτηρίας ἐσυλήθη καιρόν· οὐδὲν δὲ
[6]   καὶ τοῖς παιδοτρίβαις κατανοήσασιν  τῆς   σωφροσύνης ἐν ταῖς παλαίστραις γέγραπται
[5]   πρὸς βίαν χωρίζοντος τὰς ψυχὰς  τῆς   ταλαιπώρου ταύτης σαρκὸς ἑλκόμενοι πρὸς
[12]   σιγῆσαι τὸ τρόπαιον, κατὰ  τῆς   τοῦ διαβόλου λύττης ἔστησεν
[13]   κινῆσαι, δι´ ὧν ἐπεβούλευσεν. ~Ἀναμνήσατε  τῆς   τοῦ Ἰὼβ ἑαυτοὺς καρτερίας. Εἴπατε
[15]   ἑαυτὸν τῆς γῆς ἐκτεμεῖν, τὸ  τῆς   τοῦ κτίσαντος ὀργῆς ἀκονήσαντα ξίφος,
[16]   τοῦ χθὲς ἀναφθέντος πυρὸς ἐκ  τῆς   τῶν δαιμόνων ἐπιβουλῆς, τοῦτο καρτέρησον,
[12]   τὸν κίνδυνον. Ἡμεῖς τοίνυν ὅσοι  τῆς   τῶν δυσχερῶν ἄγευστοι πείρας ἐμείναμεν,
[12]   Σωτήρ· δοῦναι δὲ ἀφορμὴν τῶν  τῆς   ὑμνῳδίας σκιρτημάτων ὑμῖν. Πάλιν μὲν
[16]   ὁπόσα δίκαιος Ἰὼβ ἐκ  τῆς   ὑπομονῆς ἑαυτῷ συνέλεξεν ἀγαθά; Καὶ
[14]   μόνον τὴν ἐσθῆτα διέῤῥηξε, τὸ  τῆς   φύσεως ἐπιδεικνύμενος συμπαθὲς, καὶ ὅτι
[16]   τεθνεῶτες, ἔζων τῷ καλλίστῳ μέρει  τῆς   φύσεως. Κοσμηθεὶς οὖν αὖθις ἑτέροις
[5]   πόσιν, καὶ πάντα, ὅσα πέρα  τῆς   χρείας πλοῦτος ὑβρίζων ἐμηχανήσατο
[8]   ~Ὁ μὲν οὖν ἄριστα βουλευόμενος,  τῆς   ψυχῆς ὅτι μάλιστα φροντίσει, καὶ
[14]   εὐσεβείας θησαυρὸν ἐν τῷ κρυπτῷ  τῆς   ψυχῆς. ~Οὐκ ἔχων τοίνυν
[2]   ἐγρηγορότας περιάγειν ἀεὶ πανταχόσε τοὺς  τῆς   ψυχῆς ὀφθαλμοὺς καὶ πάντα ὑποπιεύειν
[8]   συνέχειν μόνον αὐτὸ, καὶ τῇ  τῆς   ψυχῆς ὑπηρεσίᾳ διὰ μετρίας ἐπιμελείας
[6]   ἐν ταῖς μίξεσι, καὶ τῆς  γνησιωτάτης   καὶ συνεκτικωτάτης τῶν μελῶν ἀποσυλωμένου
[6]   μίξεσι, καὶ τῆς γνησιωτάτης καὶ  συνεκτικωτάτης   τῶν μελῶν ἀποσυλωμένου τροφῆς; Τοιγαροῦν
[7]   τῶν ἐπὶ γῆς. Τούτῳ γυμνάσιον  ἀρετῆς   κτίσις ὑφήπλωται. Τούτῳ κεῖται
[3]   νῦν, ἐπεὶ καὶ Δαβὶδ  προφήτης   οὕτω τὸν βίον ὠνόμασε· νῦν
[16]   περιστησόμενοι τὸν Ἰὼβ, ὅταν  κριτὴς   τῆς ἀνθρωπίνης ζωῆς συναγάγῃ τὴν
[2]   καὶ μέθαι, καὶ καταυλούμεναι τράπεζαι  (Ματαιότης   γὰρ, φησὶν, ματαιοτήτων, τὰ πάντα
[2]   γὰρ, φησὶν, ματαιοτήτων, τὰ πάντα  ματαιότης)   μηδὲ εἰ σωμάτων κάλλη προτείνοιτο,
[9]   εἶναι χωρεῖ, λυθέντα τοῖς δάκρυσιν·  ἁγιότης   δὲ καὶ δικαιοσύνη λοιπὸν εἰς
[1]   πολὺ τῆς ἐκείνου δυνάμεως  Δεσπότης   νόμοις ἀλύτοις κατέδησε, καὶ οὐκ
[14]   Δεσπότῃ δοκοῦν· αὐτός ἐστιν  πλάστης   τοῦ γένους, ἐγὼ δὲ ὄργανον.
[9]   συνέλεξε, καὶ μιμησάσθω τοὺς τῆς  θαλάττης   ἐργάτας. Ἐκεῖνοι γὰρ, εἰ καί
[15]   προσβολὴν, καὶ τελείαν αὐτῷ τῆς  ἥττης   αἰσχύνην ἐπήγαγε. ~Τί οὖν ἐντεῦθεν
[12]   κατὰ τῆς τοῦ διαβόλου  λύττης   ἔστησεν Σωτήρ· δοῦναι δὲ
[11]   δι´ ἀσθένειαν ἐννοίας ἅμα καὶ  γλώττης,   ἑαυτοῖς ἀναπλάττοντες, ὥσπερ τινὰ φάρμακα
[1]   ἠρεθίσθητε, καὶ τὰς ἀπὸ τῆς  γλώττης   πληγὰς ὑπέκκαυμα πόθου πεποίησθε πλείονος.
[10]   δεδοικότες μὴ καὶ τῆς δυσπραγίας  αὐτῆς   ἐκ τοῦ σχολαίτερον βαδίσαι μετάσχωμεν.
[3]   Δεσπότου πέρας ἕλκει τοὺς ἐπ´  αὐτῆς·   καὶ οὐκ ἔστιν, ἀγαπητοὶ, τὸν
[3]   μὴ καὶ πρὸς τὸ τέλος  ταύτης   ἐλθεῖν· ἕκαστος δὲ ἡμῶν, μετὰ
[3]   φέρουσαν πύλην, καὶ τῆς ὁδοῦ  ταύτης   ἐπιβάντα, μὴ καὶ πρὸς τὸ
[8]   πολλὰ τῇ τρυφῇ καὶ τῇ  ταύτης   πλάνῃ μεμφόμενος, ὑφ´ ἧς τὸν
[5]   χωρίζοντος τὰς ψυχὰς τῆς ταλαιπώρου  ταύτης   σαρκὸς ἑλκόμενοι πρὸς τὴν ἀναγκαῖαν
[4]   ἐκ (δὲ ἀνδρὸς γένηταί τις  πρεσβύτης·   ἀγνοοῦμεν δὲ ἄρα, τοσοῦτον ἀπολλύντες
[4]   καὶ κόσμος ὄντως γενέσθαι δύναται  συμφυὴς   ψυχῇ τε καὶ σώματι, τούτοις
[6]   καὶ συνεκτικωτάτης τῶν μελῶν ἀποσυλωμένου  τροφῆς;   Τοιγαροῦν ἑκάστου τῶν ταῖς ἀσελγέσιν
[3]   οὐχὶ καὶ ὑμῖν δοκεῖ  συνεχής   τις ὁδὸς ὑφηπλῶσθαι παροῦσα
[5]   πάλαι δουλεύοντες ἐπὶ τὸν τῆς  ἀρχῆς   θρόνον ἀνέβησαν, οἱ δὲ κύριοι
[8]   μὲν οὖν ἄριστα βουλευόμενος, τῆς  ψυχῆς   ὅτι μάλιστα φροντίσει, καὶ τοῦτο
[14]   θησαυρὸν ἐν τῷ κρυπτῷ τῆς  ψυχῆς.   ~Οὐκ ἔχων τοίνυν τι
[6]   ὅσα λυττώσης ἔργα καὶ παραφόρου  ψυχῆς,   οὐχὶ πρόδηλος πάντη ζημία τῇ
[2]   περιάγειν ἀεὶ πανταχόσε τοὺς τῆς  ψυχῆς   ὀφθαλμοὺς καὶ πάντα ὑποπιεύειν ὅσα
[8]   μόνον αὐτὸ, καὶ τῇ τῆς  ψυχῆς   ὑπηρεσίᾳ διὰ μετρίας ἐπιμελείας ἐῤῥωμένον
[3]   ἐπὶ τὸ πέρας φθάνουσι τῆς  ζωῆς.   οὐχὶ καὶ ὑμῖν δοκεῖ
[4]   ἄρα, τοσοῦτον ἀπολλύντες ἑκάστοτε τῆς  ζωῆς,   ὅσον ἐζήσαμεν, καὶ οὐκ αἰσθανόμεθα
[16]   ὅταν κριτὴς τῆς ἀνθρωπίνης  ζωῆς   συναγάγῃ τὴν Ἐκκλησίαν τὴν πάνδημον·
[6]   Τοῦτο δὴ ἄρα καὶ τοῖς  παιδοτρίβαις   κατανοήσασιν τῆς σωφροσύνης ἐν
[14]   καὶ τὸ σῶμα μαστίξας ἀῤῥήτοις  πληγαῖς,   σκωλήκων ἀναδίδοσθαι πηγὰς ἐξ αὐτοῦ
[7]   ἑκόντες ἀποδιώξωμεν ταῖς τῶν χειρόνων  ἐπαγωγαῖς·   ἐκεῖσέ τε ἐπειγομένων προτρέχουσι, καὶ
[12]   ἀνῆψε πυρὰν, ἵνα ταῖς ἡμετέραις  εὐπραγίαις   λυμήνηται· καὶ πανταχόθεν (φλὸξ
[1]   χωρίον περὶ αὐτὰς, φάραγξι  βαθείαις   διεῤῥωγὸς, φυτῶν πυκνότητι σύσκιον,
[12]   σκεπάσωμεν. Ἀντιστήσωμεν ταῖς τοῦ δυσμενοῦς  ἐπηρείαις   τὴν ἡμετέραν παράκλησιν, ἵνα καὶ
[3]   ζωὴ, καὶ πορεία διειλημμένη ταῖς  ἡλικίαις   καθάπερ σταθμοῖς, ἀρχὴν μὲν ἑκάστῳ
[8]   πλείονος καὶ πέρα τοῦ λυσιτελοῦντος  ἐπιθυμίαις   φλεγόμενον, βοήσει πρὸς αὐτὸ τὸ
[10]   τὸ τοῦ κτίσαντος ὄνομα ταῖς  ἱκετηρίαις   ἐκεῖνος ἀναμιγνὺς, οὔτε τὸ μὴ
[8]   ταῖς βιαίοις αὐτοῦ πρὸς γῆν  ἀνθολκαῖς   συνεπισπασθεὶς, κείσεται στένων ἀνόνητα. Καὶ
[3]   τὰς τῶν ποδῶν βάσεις ἁμιλλωμένας  ἀλλήλαις   εἰς δρόμον ἀμείβοντες, καὶ τὴν
[13]   ταῖς ἐπαλλήλοις τῶν κακῶν ἐβουλεύσατο  φήμαις.   Ἔτι (γὰρ τοῦ προτέρου τὴν
[14]   μέτρον ἐπιτιθεὶς, καὶ ταῖς εὐσεβέσιν  ἐκείναις   φωναῖς κοσμῶν τὸ γινόμενον, ἔλεγεν·
[9]   καὶ τὸν νοῦν ταῖς τούτου  μερίμναις   κατέδησεν, μύσος ἀσελγείας προσῆψε
[9]   τὴν ναῦν τοῦ κύματος, καὶ  μόναις   ταῖς ψυχαῖς, εἴπερ οἷόν τε,
[6]   ἑκάστου τῶν ταῖς ἀσελγέσιν ἐγκαλινδηθέντων  εὐναῖς,   μετὰ τὴν πρᾶξιν εὐθὺς, ὅταν
[14]   ἐπιτιθεὶς, καὶ ταῖς εὐσεβέσιν ἐκείναις  φωναῖς   κοσμῶν τὸ γινόμενον, ἔλεγεν·
[12]   (φλὸξ ἀναῤῥιπιζομένη ταῖς βιαίοις ἐκείνου  πνοαῖς,   ὑπερεχεῖτο τῶν ὑποκειμένων αὐτῇ, καὶ
[12]   χάρις ταῖς τοῦ πολεμίου  ῥοπαῖς·   ἔμεινεν νεὼς ἀπαθής. Οὐκ
[5]   δούλοις ὑπέκυψαν, ὥσπερ ἐν κύβων  περιτροπαῖς,   μεταχθέντων ἄφνω τῶν πραγμάτων αὐτοῖς;
[14]   μαρτυρόμενος. Πλὴν καὶ τότε ταῖς  λύπαις   ὅρον καὶ μέτρον ἐπιτιθεὶς, καὶ
[12]   δυσμενὴς ἀνῆψε πυρὰν, ἵνα ταῖς  ἡμετέραις   εὐπραγίαις λυμήνηται· καὶ πανταχόθεν
[6]   τῆς σωφροσύνης ἐν ταῖς  παλαίστραις   γέγραπται νόμος, ἄσυλα παρὰ τῶν
[6]   αὐτοῖς, οὐδὲ ὄσον προσβλέψαι ταῖς  λαμπούσαις   μορφαῖς, εἴγε ἐθέλοιεν στεφανωθῆναι τὴν
[6]   ἀποσυλωμένου τροφῆς; Τοιγαροῦν ἑκάστου τῶν  ταῖς   ἀσελγέσιν ἐγκαλινδηθέντων εὐναῖς, μετὰ τὴν
[8]   καθάπερ τι θηρίον ἀνήμερον,