HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Basile de Césarée, Sur le mépris du monde

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


ν  =  681 formes différentes pour 1250 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Chapitre
[9]   πράττειν. Ἐκεῖνοι μὲν γὰρ ὅπερ  ἂν   ἀποῤῥίψωσιν, εὐθέως ἀπώλεσαν, καὶ περιίσταται
[12]   τὸ συμβεβηκὸς στεφάνων ποιήσασθε πρόφασιν.  Ἂν   γὰρ ἀκατάσειστοι μείνητε, καὶ τῇ
[15]   τῆς αὐτοῦ σοφίας οἰκονομούμενα. Ὅπερ  ἂν   δῷ σοι, τοῦτο δέχου μεθ´
[5]   καὶ μηδὲν στεγούσης γαστρὸς, πότ´  ἂν   ἡμέτερα γένοιτο, κἂν ἐπαντλῆται διηνεκῶς;
[1]   τὴν αὐτὴν ἥκω παραίνεσιν, ὅπηπερ  ἂν   οἷός τε ὦ, τῶν τοῦ
[7]   ἡμέτερα κτήματα γινόμενα εὕροι τις  ἂν,   ὅταν ἐξ ἐπιμελείας συνυφανθῶσι τῇ
[9]   αὐτοῖς· ἡμεῖς δὲ ἐφ´ ὅσον  ἂν   τὸν πονηρὸν ἐξαντλήσωμεν φόρτον, πλείονα
[11]   δύναμίς τε ἀρκοῦσα ὑπῆν, πάντα  ἂν   ὑμῖν τὰ κατ´ ἐκεῖνον, ὅπως
[8]   ἑαυτῷ λέξει θαῤῥῶν· Οἴδαμεν, ὅτι,  ἐὰν   ἐπίγειος ἡμῶν οἰκία τοῦ
[2]   χεῖρας ἐλθεῖν (Πλοῦτος γὰρ, φησὶν,  ἐὰν   ῥέῃ, μὴ προστίθεσθε καρδίᾳ) μηδὲ
[10]   πόσοι τῶν ἐνίων περιεστήκασι  τράπεζαν!   οἱ μὲν αἰσχροῖς ῥήμασι τὸν
[5]   ταύτης σαρκὸς ἑλκόμενοι πρὸς τὴν  ἀναγκαῖαν   ὁδὸν, πυκνὰ μεταστρεφόμενοι πρὸς τὰ
[15]   ὀνειδίζουσα, καὶ καταλέγουσα μὲν τὴν  παλαιὰν   εὐθηνίαν τῶν οἰκείων, ὑποδεικνύουσα δὲ
[15]   ἄνδρα δυνάμενα, καὶ περιτρέψαι καὶ  γενναίαν   διάνοιαν· πλανῆτις γὰρ καὶ λάτρις
[7]   ἀπολιμπάνειν ἐθέλουσιν, ἢν μὴ πρὸς  βίαν   αὐτὰς ἑκόντες ἀποδιώξωμεν ταῖς τῶν
[3]   βουληθῶμεν τὸν δρόμον, περιλαβοῦσα πρὸς  βίαν,   ἐπὶ τὸ τεταγμένον ὑπὸ τοῦ
[13]   εἰς ἀφρὸν τῶν κυμάτων τὴν  βίαν,   καὶ τὴν εὐγνώμονα πρὸς τὸν
[5]   οἱ μὲν ὑπὸ τοῦ πρὸς  βίαν   χωρίζοντος τὰς ψυχὰς τῆς ταλαιπώρου
[5]   ἑτέρους, καὶ πολεμίους τυχὸν, τὴν  εὐπραγίαν   ὄψεται μεταβαίνουσαν. οὐκ ἴσμεν
[13]   Περιεῖλε μὲν γὰρ αὐτοῦ τὴν  εὐπραγίαν   τῶν οἰκείων, καταχῶσαι δὲ αὐτὸν
[3]   τοῦ Θεοῦ κατὰ τῶν ἐπηρεαζόντων  βοήθειαν,   καὶ τῇ λύρᾳ προσάγων μεθ´
[12]   μὲν γὰρ, ὡς ἴστε, τὴν  οἰκείαν   διάβολος καθ´ ἡμῶν ἐπεδείξατο
[11]   ἵνα, ἐν παντὶ πάντοτε πᾶσαν  αὐτάρκειαν   ἔχοντες, περισσεύητε εἰς πᾶν ἔργον
[9]   ἔτι καιρὸς, πρὶν ἐλθεῖν εἰς  τελείαν   ἀπώλειαν, ἀποθέσθω τῶν φορτίων τὰ
[15]   τοῦ διαβόλου τὴν προσβολὴν, καὶ  τελείαν   αὐτῷ τῆς ἥττης αἰσχύνην ἐπήγαγε.
[16]   πᾶς πλοῦτος διαφθειρόμενος, εἰς  τελείαν   ἦλθεν ἀπώλειαν· οἱ παῖδες δὲ,
[2]   ὑποζεύξας ἔθνη καὶ πόλεις εἰς  δουλείαν   ἑκούσιον (Πᾶσα γὰρ σὰρξ ὡς
[9]   καιρὸς, πρὶν ἐλθεῖν εἰς τελείαν  ἀπώλειαν,   ἀποθέσθω τῶν φορτίων τὰ πλείονα,
[16]   πλοῦτος διαφθειρόμενος, εἰς τελείαν ἦλθεν  ἀπώλειαν·   οἱ παῖδες δὲ, καὶ τεθνεῶτες,
[11]   εἰ καί τι παραλελοίπαμεν δι´  ἀσθένειαν   ἐννοίας ἅμα καὶ γλώττης, ἑαυτοῖς
[3]   με. Ποτὲ δὲ ὑμνῶν τὴν  ὀξεῖαν   τοῦ Θεοῦ κατὰ τῶν ἐπηρεαζόντων
[5]   πλοῦτος ὑβρίζων ἐμηχανήσατο πρὸς  θεραπείαν   τῆς ἀχαρίστου καὶ μηδὲν στεγούσης
[3]   Ὥσπερ γὰρ οἵ τινα συντεταμένην  πορείαν   ἀνύοντες, ἐπὶ τὰ πρόσω τὰς
[5]   τὴν ἐν ἀνθρώποις ἅπασαν περιβάλοιτο  δυναστείαν,   ἀπολαύει (δι´ αἰῶνος αὐτῶν· ἐπ´
[13]   ἄγγελος ἤρχετο, χειρόνων πραγμάτων φέρων  κατήφειαν·   ἀλλήλοις τε ἐπισυνήπτετο τὰ δεινὰ,
[5]   ἄλλοις πάλιν τῆς εὐπορίας ἐκστήσεται,  βραχεῖαν   γῆν αὐτὸς ὑποδὺς, πολλάκις δὲ
[8]   καταλυθῇ, οἰκοδομὴν ἐκ Θεοῦ ἔχομεν,  οἰκίαν   ἀχειροποίητον, αἰώνιον ἐν τοῖς οὐρανοῖς.
[12]   ἀναρπασθέντες ὑπὸ τοῦ κτίσαντος, καὶ  μηδεμίαν   ἔχοντες περιλελειμμένην αὐτοῖς βίου λοιπὸν
[15]   πρὸς τὴν γυναῖκα καθάπερ πρὸς  πολεμίαν   ἀποστραφεὶς, τί φησιν; Ἵνα τί
[16]   σάλπιγξ, τὴν τοῦ βασιλέως  ἐπιδημίαν   σημαίνουσα, τοῖς τάφοις σφοδρότερον ἐμβοήσασα,
[4]   ἡμέραν εἶναι πρὸς τὴν ἐντεῦθεν  ἀποδημίαν   ἡμᾶς, καὶ τὸ τοῦ Δεσπότου
[15]   γάμος ἐποίησε, σὺ δὲ εἰς  βλασφημίαν   κατέπεσες. Εἰ τὰ ἀγαθὰ ἐδεξάμεθα
[16]   καὶ τὴν ἐκ τοῦ πάθους  ἀνίαν   κρείττοσι κατεύνασον λογισμοῖς· καὶ κατὰ
[12]   ῥυῆναι πεποίηκε, καὶ συστεῖλαι τὴν  μανίαν   αὐτοῦ εἰς ἑαυτὸν πάλιν προσέταξε.
[10]   ἄπληστον ἀπελαύνομεν, καὶ ὀμνύμεθα προσποιεῖσθαι  πενίαν   αὐτόν· εἰ δὲ σκεπάζοιτο σεσηπόσι
[15]   καὶ καταλέγουσα μὲν τὴν παλαιὰν  εὐθηνίαν   τῶν οἰκείων, ὑποδεικνύουσα δὲ τὰ
[12]   τῶν ἀνακτόρων ἀναγκαζομένη, καὶ πρὸς  κοινωνίαν   ἡμᾶς καθέλκουσα τῆς συμφορᾶς.
[7]   δύναμιν, καὶ τὴν ἐν οὐρανοῖς  εὐταξίαν   σκιαγραφεῖν ἐπὶ γῆς. Τοῦτο, ἐντεῦθεν
[15]   δυνάμενα, καὶ περιτρέψαι καὶ γενναίαν  διάνοιαν·   πλανῆτις γὰρ καὶ λάτρις περιέρχομαι,
[15]   μνήμην, καὶ τὴν τοῦ γυναίου  διάνοιαν   ὑποσύρας εἰς ἀσεβῆ γνώμην καὶ
[12]   συμβεβηκόσι κακοῖς, μηδὲ κατασεισθῆτε τὴν  ἔννοιαν,   ἀλλ´ ἀποτινάξασθε τὴν τῆς λύπης
[2]   εὐθὺς, καὶ μηδενὶ προσερείδειν τὴν  ἔννοιαν,   μηδὲ εἰ χρυσὸς φαίνοιτο χύδην
[7]   ἐπιμύσαντας· τῶν δὲ ὄντως ἡμετέρων  πρόνοιαν   προσήκει ποιεῖσθαι πολλήν. Τί δὲ
[1]   δὲ ἐκ τῶν ἐλέγχων εἰς  εὔνοιαν   ἠρεθίσθητε, καὶ τὰς ἀπὸ τῆς
[10]   ἐκείνων ἡμῖν κεκραγώς· Μὴ ζήτει  φιλανθρωπίαν,   ἢν αὐτὸς ἐφ´ ἑτέρων ἠγνόησας·
[13]   τοῦ διαβόλου βληθεὶς, οὐκ ἐδέξατο  καιρίαν   πληγήν. Περιεῖλε μὲν γὰρ αὐτοῦ
[8]   κοῦφον ἀεὶ πρὸς τὴν οὐράνιον  ὁδοιπορίαν   ἐργάσεται, καὶ μᾶλλον εἰς τὰ
[4]   ἄδηλον ὁπόσον πρὸς τὴν  ὁδοιπορίαν   ταύτην ἐκπέμψας ἡμᾶς ἐνδοῦναι τῷ
[9]   τοῦ βάρους ἀποσκευάζουσι, καὶ τὴν  ἐμπορίαν   ἀφειδῶς ἀντλοῦσιν εἰς θάλασσαν, ὥστε
[12]   ἐμείναμεν, κοινὴν ἐκείνοις προθῶμεν τὴν  εὐπορίαν   τὴν ἑαυτῶν. Ἐναγκαλισώμεθα τοὺς περισωθέντας
[12]   δεῖξαι νενικημένον, καὶ περιελὼν τὴν  εὐπορίαν   τῶν ἀδελφῶν, ὑπὸ τῆς ἡμετέρας
[10]   τοῖς ἄλλοις οἰκείοις τὴν  εὐπορίαν   φυλάττοντες, ἀποκλείομεν τοῖς δεομένοις τὰς
[6]   καὶ πρὸς τὴν τῶν ἀναγκαίων  ἐργασίαν   νωθροῦ, καὶ παντάπασιν ἀσθενοῦς. Τοῦτο
[11]   Βίβλος, ἐπεξελθὼν ἀπέδωκα τὴν  ἐργασίαν   τῶν λόγων· νῦν δὲ ὥρα
[16]   τῆς ἀνθρωπίνης ζωῆς συναγάγῃ τὴν  Ἐκκλησίαν   τὴν πάνδημον· ὅταν σάλπιγξ,
[1]   δόξειν ὑμῖν, ὡς περιττήν τινα  παῤῥησίαν   ἐπιδεικνύμενος, καὶ οὔτε ξένῳ πρέπουσαν,
[15]   τῶν οἰκείων ψήφων ἔχει τὴν  ἐξουσίαν.   Ὅπως βούλεται τάττει τὰ καθ´
[10]   λῃσταὶ διορύττουσιν, οὐδὲ κλέπτουσι. Δῶμεν  ἐξουσίαν   ὑπερχυθῆναι βουλομένῳ πρὸς τοὺς δεομένους
[5]   γαστρὸς, πότ´ ἂν ἡμέτερα γένοιτο,  κἂν   ἐπαντλῆται διηνεκῶς; ~Ἅ γε μικράν
[3]   τὸν μὴ βουλόμενον· αὕτη δὲ,  κἂν   ἡμεῖς ἀναβάλλεσθαι βουληθῶμεν τὸν δρόμον,
[3]   πρὸς τὴν χθὲς ἐπανελθεῖν οὐδέποτε,  κἂν   θελήσοι, δυνάμενος. ~Ἡμεῖς δὲ ἡδόμεθα
[16]   γεγραμμένον, Ἐπίῤῥιψον ἐπὶ Κύριον τὴν  μέριμνάν   σου, καὶ αὐτός σε διαθρέψει.
[11]   πᾶσαν αὐτάρκειαν ἔχοντες, περισσεύητε εἰς  πᾶν   ἔργον ἀγαθόν. ~Ἀλλὰ γὰρ ἤδη
[12]   τὴν τῆς ἑαυτοῦ ποίμνης ᾠκοδόμησε  μάνδραν.   Ἐτάχθη καὶ νῦν μεθ´ ἡμῶν
[4]   καὶ ὅτι δεῖ παρεσκευασμένους ἐφ´  ἡμέραν   εἶναι πρὸς τὴν ἐντεῦθεν ἀποδημίαν
[7]   τοιοῦτος ὄχλος, καθ´  ἡμέραν   ἐκ τῆς ἡμετέρας ἀνοίας αὐξανόμενος,
[8]   αὐτὸ συγχωρήσοι, καὶ πάντων ἐφ´  ἡμέραν   ἐμπίπλασθαι, καθάπερ τι θηρίον ἀνήμερον,
[3]   ὑποσύρεται, κατόπιν ἀεὶ τὴν βεβιωμένην  ἡμέραν   ἐῶν, καὶ πρὸς τὴν χθὲς
[1]   γὰρ, ἀγαπητοὶ, καὶ ποικίλον ἐφ´  ἡμέραν   ἡμῖν τῆς ἀληθείας ἐχθρὸς
[8]   φθείρεται, ἀλλ´ ἔσωθεν ἀνακαινοῦται  ἡμέραν   καθ´ ἡμέραν. Καὶ οὔτε τοὺς
[8]   ἔσωθεν ἀνακαινοῦται ἡμέραν καθ´  ἡμέραν.   Καὶ οὔτε τοὺς ὑπὲρ τοῦ
[12]   ταῖς τοῦ δυσμενοῦς ἐπηρείαις τὴν  ἡμετέραν   παράκλησιν, ἵνα καὶ βλάπτων ἐκεῖνος
[9]   ἀφειδῶς ἀντλοῦσιν εἰς θάλασσαν, ὥστε  ὑψηλοτέραν   ποιῆσαι τὴν ναῦν τοῦ κύματος,
[3]   δρόμον ἀμείβοντες, καὶ τὴν ἀεὶ  προτέραν   ἐπὶ τῆς γῆς ἐρεισθεῖσαν δευτέραν
[3]   προτέραν ἐπὶ τῆς γῆς ἐρεισθεῖσαν  δευτέραν   ἀποδεικνύντες τῇ ταχείᾳ μεταθέσει τῆς
[16]   μηδὲν ἀνύσασα πλέον. Ἀνέθαλεν εἰς  δευτέραν   ἥβην σάρξ· ἤνθησεν
[12]   αὐτῷ πλὴν τοῦ δημοσιεῦσαι τὴν  ἔχθραν.   Ἀντέπνευσεν χάρις ταῖς τοῦ
[6]   κἂν ἐπαντλῆται διηνεκῶς; ~Ἅ γε  μικράν   τινα τῇ γεύσει μόνον ἐναποθέμενα
[4]   συλλέγειν ἐχρῆν, κατελίπομεν· ὧν δὲ  ὑπερορᾷν   προσήκει, ταῦτα συλλέγομεν· καὶ
[10]   μὲν εἰς γῆν νεύσοι, τὴν  συμφορὰν   αἰσχυνόμενος, ὑποκρίσεως εἶναι λέγομεν ἐργάτην
[13]   (γὰρ τοῦ προτέρου τὴν τοιάνδε  συμφορὰν   ἐξαγγέλλοντος, ἕτερος ἄγγελος ἤρχετο, χειρόνων
[12]   τοῦ πολεμίου χειμὼν τινάξαι τὴν  πέτραν   ἐφ´ ἧς Χριστὸς τὴν
[12]   τῆς Ἐκκλησίας δυσμενὴς ἀνῆψε  πυρὰν,   ἵνα ταῖς ἡμετέραις εὐπραγίαις λυμήνηται·
[11]   ὑμᾶς, ἵνα, ἐν παντὶ πάντοτε  πᾶσαν   αὐτάρκειαν ἔχοντες, περισσεύητε εἰς πᾶν
[16]   καὶ πρόβατα, καὶ γεώργια, καὶ  πᾶσαν   τὴν τῆς περιουσίας τρυφὴν ἐκ
[2]   καρδίᾳ) μηδὲ εἰ γῆ βλαστάνουσα  πᾶσαν   τρυφὴν, καὶ πολυτελεῖς δεικνύουσα σκηνὰς
[11]   Γραφή. Δυνατὸς δὲ Θεὸς  πᾶσαν   χάριν περισσεῦσαι εἰς ὑμᾶς, ἵνα,
[5]   παντοδαπῶν, καὶ τὴν ἐν ἀνθρώποις  ἅπασαν   περιβάλοιτο δυναστείαν, ἀπολαύει (δι´ αἰῶνος
[9]   γὰρ ὅπερ ἂν ἀποῤῥίψωσιν, εὐθέως  ἀπώλεσαν,   καὶ περιίσταται λοιπὸν βία πενίας
[5]   ἐπὶ τὸν τῆς ἀρχῆς θρόνον  ἀνέβησαν,   οἱ δὲ κύριοι καὶ δεσπόται
[5]   καλούμενοι στῆναι μετὰ τῶν ἀρχομένων  ἠγάπησαν,   καὶ τοῖς ἑαυτῶν δούλοις ὑπέκυψαν,
[16]   κτῆμα διπλοῦν. Οἱ μὲν γὰρ  παρῆσαν   τὴν ἐν τῷ βίῳ τοῖς
[3]   ἀεὶ προτέραν ἐπὶ τῆς γῆς  ἐρεισθεῖσαν   δευτέραν ἀποδεικνύντες τῇ ταχείᾳ μεταθέσει
[9]   τὴν ἐμπορίαν ἀφειδῶς ἀντλοῦσιν εἰς  θάλασσαν,   ὥστε ὑψηλοτέραν ποιῆσαι τὴν ναῦν
[5]   πολεμίους τυχὸν, τὴν εὐπραγίαν ὄψεται  μεταβαίνουσαν.   οὐκ ἴσμεν ὁπόσοι μὲν
[1]   παῤῥησίαν ἐπιδεικνύμενος, καὶ οὔτε ξένῳ  πρέπουσαν,   οὔτε ἀνδρὶ κατειλημμένῳ παραπλησίοις ἐγκλήμασιν·
[3]   τὴν ἐπὶ τόνδε τὸν βίον  φέρουσαν   πύλην, καὶ τῆς ὁδοῦ ταύτης
[4]   νεῦμα περιμένειν ἑστῶσι τοῖς ὀφθαλμοῖς.  Ἔστωσαν   γὰρ, φησὶν, αἱ ὀσφύες ὑμῶν
[4]   προσλαμβάνοντες, χαίρομεν· καὶ μακάριον κρίνομεν,  ὅταν   ἐκ παιδὸς μὲν ἀνὴρ, ἐκ
[7]   κτήματα γινόμενα εὕροι τις ἂν,  ὅταν   ἐξ ἐπιμελείας συνυφανθῶσι τῇ φύσει·
[16]   συναγάγῃ τὴν Ἐκκλησίαν τὴν πάνδημον·  ὅταν   σάλπιγξ, τὴν τοῦ
[16]   τότε πάντες περιστησόμενοι τὸν Ἰὼβ,  ὅταν   κριτὴς τῆς ἀνθρωπίνης ζωῆς
[6]   εὐναῖς, μετὰ τὴν πρᾶξιν εὐθὺς,  ὅταν   μὲν τῆς σαρκὸς οἶστρος
[8]   μὴ μέντοιγε ἐπιτρέπειν ὑπὸ κόρου  σκιρτᾷν.   Εἰ δὲ ἴδοι ποτὲ ταῖς
[15]   κοινὴν ἅπαντες τοῦ θανάτου σπεύδομεν  θάλατταν.   Εἰ τὰ ἀγαθὰ ἐδεξάμεθα ἐκ
[12]   διάβολος καθ´ ἡμῶν ἐπεδείξατο  λύτταν,   καὶ φλογὶ πυρὸς ὁπλίσας ἑαυτὸν,
[5]   ἠγάπησαν, καὶ τοῖς ἑαυτῶν δούλοις  ὑπέκυψαν,   ὥσπερ ἐν κύβων περιτροπαῖς, μεταχθέντων
[5]   ζώων ἀγέλας παντοδαπῶν, καὶ τὴν  ἐν   ἀνθρώποις ἅπασαν περιβάλοιτο δυναστείαν, ἀπολαύει
[3]   παραχθέντες ὑπὸ τοῦ κτίσαντος, εὐθὺς  ἐν   ἀρχῇ τοῖς τοῦ χρόνου τμήμασιν
[12]   ἡμῶν καὶ πάλαι σβέσας  ἐν   Βαβυλῶνι τὴν κάμινον. Πῶς οἴεσθε
[8]   ἐκ τῶν δακρύων ἔτι κερδαίνων.  Ἐν   γὰρ τῷ ᾅδῃ τίς ἐξομολογήσεταί
[5]   τοῖς ἑαυτῶν δούλοις ὑπέκυψαν, ὥσπερ  ἐν   κύβων περιτροπαῖς, μεταχθέντων ἄφνω τῶν
[3]   ἄμωμοι ἐν ὁδῷ, οἱ πορευόμενοι  ἐν   νόμῳ Κυρίου· νῦν δὲ πρὸς
[3]   πη λέγων· Μακάριοι οἱ ἄμωμοι  ἐν   ὁδῷ, οἱ πορευόμενοι ἐν νόμῳ
[15]   ὡς οὐκ ηὐχόμην, ἀναστροφὴν, διέβαλες  ἐν   οἷς ἐλάλησας καὶ τὸν ἐμὸν
[15]   συμβουλήν. Μέχρι τίνος τὴν κοινὴν  ἐν   οἷς λέγεις ὑβρίζεις ζωήν; Ἐψεύσω
[7]   πλάστην εἰς δύναμιν, καὶ τὴν  ἐν   οὐρανοῖς εὐταξίαν σκιαγραφεῖν ἐπὶ γῆς.
[2]   σκηνὰς (Ἡμῶν γὰρ τὸ πολίτευμα  ἐν   οὐρανῷ, ἐξ οὗ καὶ Σωτῆρα
[10]   τῷ πλούτῳ. Μὴ παραδράμωμεν τοὺς  ἐν   ὀφθαλμοῖς ἡμῶν ἔτι καὶ νῦν
[11]   χάριν περισσεῦσαι εἰς ὑμᾶς, ἵνα,  ἐν   παντὶ πάντοτε πᾶσαν αὐτάρκειαν ἔχοντες,
[6]   καὶ μείωσις, ἐλαττουμένου τοῦ σώματος  ἐν   ταῖς μίξεσι, καὶ τῆς γνησιωτάτης
[6]   παιδοτρίβαις κατανοήσασιν τῆς σωφροσύνης  ἐν   ταῖς παλαίστραις γέγραπται νόμος, ἄσυλα
[15]   διακαρτεροῦντα πρὸς τὰ δεινὰ, τὸν  ἐν   τοῖς ἀγῶσι μόχθον ἑαυτῷ καὶ
[15]   τοῦτο δέχου μεθ´ ἡδονῆς. Δεῖξον  ἐν   τοῖς ἀλγεινοῖς, ὡς καὶ τῆς
[7]   τοῦ πανσόφου τεχνίτου τῶν ὅλων  ἐν   τοῖς μητρῴοις ἡμῶν πλάττεται κόλποις.
[8]   Θεοῦ ἔχομεν, οἰκίαν ἀχειροποίητον, αἰώνιον  ἐν   τοῖς οὐρανοῖς. Εἰ δέ τις
[5]   Οὐδὲ γὰρ εἰ χρυσόν τινες  ἐν   τῷ βίῳ συναγάγοιεν ἄπλετον, ἴδιος
[5]   νηπίοις πᾶσιν, ὡς οὐδὲν τῶν  ἐν   τῷ βίῳ τερπνῶν, ἐφ´ οἷς
[16]   Οἱ μὲν γὰρ παρῆσαν τὴν  ἐν   τῷ βίῳ τοῖς γεννήσασιν εὐφροσύνην
[14]   ἐφύλαττε τὸν τῆς εὐσεβείας θησαυρὸν  ἐν   τῷ κρυπτῷ τῆς ψυχῆς. ~Οὐκ
[6]   ὡς τῆς ἀκρασίας γέλωτα ἀγούσης  ἐν   τῷ παλαίειν, οὐ στέφανον. ~Ταῦτα
[15]   ἡμισείας ἠσεβηκέναι νενόμικα νῦν, ἐπειδήπερ  ἓν   μὲν σῶμα ἀμφοτέρους ἡμᾶς
[3]   Θεὸς πλὴν τοῦ Θεοῦ ἡμῶν;  ἔλεγεν·   Θεὸς περιζωννύων με
[14]   ἐκείναις φωναῖς κοσμῶν τὸ γινόμενον,  ἔλεγεν·   Κύριος ἔδωκεν, Κύριος
[16]   αὐτὸν, ὡς εἰκῆ προσελθοῦσα, καὶ  μηδὲν   ἀνύσασα πλέον. Ἀνέθαλεν εἰς δευτέραν
[16]   συνέῤῥευσεν, ἵνα τὸ μὲν ὡς  μηδὲν   ἀπολωλεκὼς ἔχῃ, τὸ δὲ ὑπάρξῃ
[12]   παράκλησιν, ἵνα καὶ βλάπτων ἐκεῖνος  μηδὲν   μέγα βλάψαι δοκῇ, καὶ πολεμήσας,
[5]   πρὸς θεραπείαν τῆς ἀχαρίστου καὶ  μηδὲν   στεγούσης γαστρὸς, πότ´ ἂν ἡμέτερα
[8]   τὸν τῆς σωτηρίας ἐσυλήθη καιρόν·  οὐδὲν   δὲ ἐκ τῶν δακρύων ἔτι
[10]   δὲ ἑκάστου τῶν βεβιωκότων καλῶς·  οὐδὲν   δὲ ἔσται κέρδος ἡμῖν τῆς
[7]   τις οὖσα καὶ νοερὰ, καὶ  οὐδὲν   δεομένη τῶν βαρυνόντων· καὶ σῶμα,
[8]   αὐτὸ τὸ τοῦ Παύλου νομοθετῶν·  Οὐδὲν   (εἰσηνέγκαμεν εἰς τὸν κόσμον τοῦτον·
[2]   τὴν ἐκ τῆς ἀπολαύσεως τέρψιν  οὐδὲν   ἡγησάμενοι βλαβερὸν, ἐγκεκρυμμένον τῇ πρώτῃ
[1]   ὑπέκκαυμα πόθου πεποίησθε πλείονος. Καὶ  οὐδὲν   ξένον. Ἐστὲ γὰρ σοφοὶ τὰ
[5]   οἶμαι καὶ νηπίοις πᾶσιν, ὡς  οὐδὲν   τῶν ἐν τῷ βίῳ τερπνῶν,
[14]   ἔδοξεν, οὕτω καὶ ἐγένετο· ~καὶ  οὐδὲν   τῶν συμβαινόντων δακρύων ἠξίωσεν. Ἐπειδὴ
[12]   πολεμίῳ περιέτρεψε τὸ μηχάνημα, καὶ  οὐδὲν   ὑπῆρξεν αὐτῷ πλὴν τοῦ δημοσιεῦσαι
[13]   ἐγένετο. Καὶ μηδεὶς ἐξ ὧν  ἔπαθεν   ἀναπεισθῇ λογίσασθαί τε καὶ λέγειν,
[7]   ἀλλὰ τὸ τῷ δικαίῳ πάλαι  ῥηθὲν   ἐπὶ παντὸς ἀνθρώπου πέπηγε καὶ
[16]   πλοῦτος διαφθειρόμενος, εἰς τελείαν  ἦλθεν   ἀπώλειαν· οἱ παῖδες δὲ, καὶ
[7]   βαρυνόντων· καὶ σῶμα, τὸ ταύτῃ  δοθὲν   ὄχημα πρὸς τὸν βίον παρὰ
[5]   διηνεκῶς· ἀλλ´ ζῶντας ἔτι  πανταχόθεν   αὐτὸν περισφίγγοντας ἀποδιδράσκει, πρὸς τοὺς
[12]   ταῖς ἡμετέραις εὐπραγίαις λυμήνηται· καὶ  πανταχόθεν   (φλὸξ ἀναῤῥιπιζομένη ταῖς βιαίοις
[16]   καὶ διπλασίων ἐπὶ τὸν οἶκον  (πανταχόθεν   πλοῦτος συνέῤῥευσεν, ἵνα τὸ
[2]   δρομέας στειλαμένους ἡμᾶς, καὶ  πανταχόθεν   τὸ κοῦφον ταῖς ψυχαῖς πρὸς
[15]   καὶ τῆς εὐφροσύνης ἀξία τῆς  πρόσθεν   ἐτύγχανες. Ταῦτα Ἰὼβ λέγων,
[5]   τοῦ τάφου, καὶ πρὸ τῆς  ἐντεῦθεν   ἀπαναστάσεως, εἰς ἑτέρους, καὶ πολεμίους
[4]   ἐφ´ ἡμέραν εἶναι πρὸς τὴν  ἐντεῦθεν   ἀποδημίαν ἡμᾶς, καὶ τὸ τοῦ
[1]   λῃστὴν, καὶ τὸνἐπιβουλεύοντα ποιῆσαι λαθεῖν,  ἐντεῦθεν   ἀπροόπτως τὰς τῆς ἀπωλείας ὑποσπείρει
[7]   εὐταξίαν σκιαγραφεῖν ἐπὶ γῆς. Τοῦτο,  ἐντεῦθεν   καλούμενον, ἀπανίσταται. Τοῦτο τῷ τοῦ
[16]   ἥττης αἰσχύνην ἐπήγαγε. ~Τί οὖν  ἐντεῦθεν   συνέβαινεν; Ἔφυγε αὖθις νόσος
[1]   τούτους πεσεῖν· οὕτως δυσμενὴς  ἄνωθεν   ἡμῖν καὶ πολέμιος τὰς τῶν
[8]   καὶ φθεγγόμενος· Εἰ καὶ  ἔξωθεν   ἡμῶν ἄνθρωπος φθείρεται, ἀλλ´
[0]   καὶ περὶ τοῦ γενομένου ἐμπρησμοῦ  ἔξωθεν   τῆς Ἐκκλησίας. ~Ἐγὼ μὲν ᾤμην,
[8]   ἡμῶν ἄνθρωπος φθείρεται, ἀλλ´  ἔσωθεν   ἀνακαινοῦται ἡμέραν καθ´ ἡμέραν. Καὶ
[5]   χρυσόν τινες ἐν τῷ βίῳ  συναγάγοιεν   ἄπλετον, ἴδιος αὐτῶν μένει διηνεκῶς·
[6]   προσβλέψαι ταῖς λαμπούσαις μορφαῖς, εἴγε  ἐθέλοιεν   στεφανωθῆναι τὴν κεφαλὴν, ὡς τῆς
[9]   ἀναγκαίων ἐπὶ τῆς νηὸς ἄγοντες  τύχοιεν,   κλύδων δὲ ἐπαναστῇ ζέων ἐκ
[5]   ἡμέτερον ὄντως ἐστὶν, γίνεσθαι  πέφυκεν·   ἀλλ´ ὁμοίως ἁπάντων ἀλλότρια φαίνεται,
[13]   ἑαυτοὺς ἅπερ ἐκεῖνος· Κύριος  ἔδωκεν,   Κύριος ἀφείλετο· ὡς τῷ
[14]   τὸ γινόμενον, ἔλεγεν· Κύριος  ἔδωκεν,   Κύριος ἀφείλετο· ὡς τῷ
[13]   Δεσπότην ἠφίει φωνήν· Κύριος  ἔδωκεν,   Κύριος ἀφείλετο· ὡς τῷ
[16]   προσελθοῦσα, καὶ μηδὲν ἀνύσασα πλέον.  Ἀνέθαλεν   εἰς δευτέραν ἥβην σάρξ·
[5]   μεταβαίνουσαν. οὐκ ἴσμεν ὁπόσοι  μὲν   ἀγροὶ, πόσαι δὲ οἰκίαι, πόσα
[10]   τῶν ἐνίων περιεστήκασι τράπεζαν! οἱ  μὲν   αἰσχροῖς ῥήμασι τὸν ἑστιάτορα θέλγοντες,
[16]   τοῖς ἀποθανοῦσιν ἐβλάστησεν; Ὅτι τὰ  μὲν   ἄλογα κτήνη, καὶ πᾶς
[4]   μακάριον κρίνομεν, ὅταν ἐκ παιδὸς  μὲν   ἀνὴρ, ἐκ (δὲ ἀνδρὸς γένηταί
[12]   βέλος κεκώλυται· μᾶλλον δὲ ἀφῆκε  μὲν,   ἀντέστραπται δὲ ἐπὶ τὴν ἑαυτοῦ
[15]   δὲ ἔτι πορεύεται· καὶ τὸ  μὲν   ἄρτι προέκυψε τῶν πηγῶν, τὸ
[15]   καὶ κύμασιν ἀλλεπαλλήλοις πληρούμενος. Τὸ  μὲν   γὰρ αὐτοῦ προέῤῥευσεν ἤδη, τὸ
[13]   οὐκ ἐδέξατο καιρίαν πληγήν. Περιεῖλε  μὲν   γὰρ αὐτοῦ τὴν εὐπραγίαν τῶν
[8]   καὶ σκεπάσματα, τούτοις ἀρκεσθησόμεθα. Ταῦτα  μὲν   γὰρ ἐπᾴδων αὐτῷ συνεχῶς καὶ
[9]   ταῖς ψυχαῖς πλοῦτον ἐπισωρεύσομεν. Πορνεία  μὲν   γὰρ, καὶ ὅσα τοιαῦτα, ῥιφέντα
[9]   τε προσήκει καὶ πράττειν. Ἐκεῖνοι  μὲν   γὰρ ὅπερ ἂν ἀποῤῥίψωσιν, εὐθέως
[16]   τοῦτο εἶχε κτῆμα διπλοῦν. Οἱ  μὲν   γὰρ παρῆσαν τὴν ἐν τῷ
[12]   ᾧπερ ἠβουλήθη τῆς ἐγχειρήσεως; Γείτονα  μὲν   γὰρ τῆς Ἐκκλησίας δυσμενὴς
[12]   τῆς ὑμνῳδίας σκιρτημάτων ὑμῖν. Πάλιν  μὲν   γὰρ, ὡς ἴστε, τὴν οἰκείαν
[3]   τοὺς δὲ βραδύτερον, καὶ τοὺς  μὲν   διὰ πάντων τῶν τοῦ χρόνου
[12]   αὐτοῦ. Τὸ δὲ ὅπως, λέξω  μὲν   ἐγὼ, πράξατε δὲ ὑμεῖς. Εἰσί
[10]   σχολαίτερον βαδίσαι μετάσχωμεν. Καὶ, εἰ  μὲν   εἰς γῆν νεύσοι, τὴν συμφορὰν
[3]   ταῖς ἡλικίαις καθάπερ σταθμοῖς, ἀρχὴν  μὲν   ἑκάστῳ τῆς ὁδοιπορίας παρέχουσα τὰς
[2]   ἄγκιστρον· εἶτα ὑπὸ τούτου τὰ  μὲν   ἑκόντες, τὰ δὲ ἄκοντες, προσδεθῶμεν
[4]   θελήσοι, δυνάμενος. ~Ἡμεῖς δὲ ἡδόμεθα  μὲν   ἐπὶ τὰ πρόσω φερόμενοι, καὶ
[1]   πλεονεκτικοὶ τῶν ἀνθρώπων, οἷς ἔργον  μέν   ἐστι καὶ προαίρεσις (ἐκ τῶν
[2]   ποτε, τοῖς ὁρωμένοις δελεασθέντες, τῆς  μὲν   εὐθείας ἐκτραπῶμεν ὁδοῦ, πρὸς δὲ
[4]   προσήκει, ταῦτα συλλέγομεν· καὶ  μὲν   ἡμῖν ἑνωθῆναι, καὶ κόσμος ὄντως
[3]   πρὸς ἐκείνας ἅπαντας ἄγουσα, τοὺς  μὲν   θᾶττον, τοὺς δὲ βραδύτερον, καὶ
[16]   μισθός. Διὰ τί δὲ ἵππους  μὲν,   καὶ ἡμιόνους, καὶ καμήλους, καὶ
[4]   Οὐδὲ ἐθέλομεν σκοπεῖν ἀκριβῶς, ποῖα  μὲν   κοῦφα φορτία πρὸς τὸν τοιοῦτον
[3]   ἐναυλισθέντας τοῦ βίου σταθμοῖς; Τὰς  μὲν   οὖν ἄλλας ὁδοὺς, ὅσαι πρὸς
[8]   μου, γυμνὸς καὶ ἀπελεύσομαι. ~Ὁ  μὲν   οὖν ἄριστα βουλευόμενος, τῆς ψυχῆς
[11]   ἤπερ ἐκεῖνος πλούσιος. ~Εἰ  μὲν   οὖν καιρὸς ἐνεδίδου, δύναμίς
[10]   ἀπατῶντες αὐτόν. Καὶ οὐ τὸ  μὲν   οὕτως ἑστιαθῆναι λαμπρῶς μόνον κερδαίνουσιν,
[5]   μετημφιάσαντο δεσποτῶν; καὶ ὡς οἱ  μὲν   πάλαι δουλεύοντες ἐπὶ τὸν τῆς
[15]   ἐπειρᾶτο τὸν ἀθλητήν. Καὶ  μὲν   πρὸς τὸν μακρὸν χρόνον ἀπαγορεύσασα,
[4]   ἀκολουθῆσαι τοῖς ἔχουσιν. Ἀλλ´ ὅσα  μὲν   συλλέγειν ἐχρῆν, κατελίπομεν· ὧν δὲ
[15]   ἠσεβηκέναι νενόμικα νῦν, ἐπειδήπερ ἓν  μὲν   σῶμα ἀμφοτέρους ἡμᾶς γάμος
[15]   αὐτῷ καρποὺς ὀνειδίζουσα, καὶ καταλέγουσα  μὲν   τὴν παλαιὰν εὐθηνίαν τῶν οἰκείων,
[12]   ἑαυτὸν πάλιν προσέταξε. Καὶ τὸ  μὲν   τῆς ἐπιβουλῆς τόξον ηὐτρέπισεν
[6]   τὴν πρᾶξιν εὐθὺς, ὅταν  μὲν   τῆς σαρκὸς οἶστρος ἀπομαρανθῇ, πρὸς
[10]   γεέννης φλόγα μετέλθωμεν. Ἐπεὶ πολλὰ  μὲν   τοῦ Ἀβραὰμ δεηθησόμεθα τότε, πολλὰ
[10]   καλοῦμεν καὶ βίαιον. Καὶ, εἰ  μὲν   τύχοι καλυπτόμενος ὑγιέσιν ἐσθήμασιν δεδωκότος
[15]   μισθὸν, ἔλεγέ τε ἀεὶ τῆς  μὲν   τῶν γυναικῶν ὀλιγοψυχίας (ἄξια ῥήματα,
[5]   τοῖς κτησαμένοις συνεκδημεῖν. Ἀλλ´ οἱ  μὲν   ὑπὸ τοῦ πρὸς βίαν χωρίζοντος
[3]   οὕτω τὸν βίον ὠνόμασε· νῦν  μὲν   ὧδέ πη λέγων· Μακάριοι οἱ
[1]   ἐμπρησμοῦ ἔξωθεν τῆς Ἐκκλησίας. ~Ἐγὼ  μὲν   ᾤμην, ἀγαπητοὶ, σφοδρότερον ἑκάστοτε τοῦ
[7]   τῷ παλαίειν, οὐ στέφανον. ~Ταῦτα  μὲν   ὡς ἀλλότρια πάντη καὶ περιττὰ,
[16]   πλοῦτος συνέῤῥευσεν, ἵνα τὸ  μὲν   ὡς μηδὲν ἀπολωλεκὼς ἔχῃ, τὸ
[8]   δεδιὼς, ἀλλ´ ἑαυτῷ λέξει θαῤῥῶν·  Οἴδαμεν,   ὅτι, ἐὰν ἐπίγειος ἡμῶν
[8]   τὸ τοῦ Παύλου νομοθετῶν· Οὐδὲν  (εἰσηνέγκαμεν   εἰς τὸν κόσμον τοῦτον· δῆλον,
[12]   τῆς τῶν δυσχερῶν ἄγευστοι πείρας  ἐμείναμεν,   κοινὴν ἐκείνοις προθῶμεν τὴν εὐπορίαν
[11]   Αὐτοὶ δὲ εἰ καί τι  παραλελοίπαμεν   δι´ ἀσθένειαν ἐννοίας ἅμα καὶ
[4]   ἀπολλύντες ἑκάστοτε τῆς ζωῆς, ὅσον  ἐζήσαμεν,   καὶ οὐκ αἰσθανόμεθα δαπανωμένου τοῦ
[2]   ἡμῖν. ~Δεῖ τοίνυν ἡμᾶς, εἴπερ  ἐθέλοιμεν   ἀσφαλῶς τὴν ὑποκειμένην ὁδὸν τοῦ
[10]   τῆς εὐπορίας ἄχθος, εἴπερ ὅλως  ἐθέλοιμεν   ποιήσασθαι κέρδος ἡμέτερον, πολλοῖς διανείμωμεν,
[10]   τὴν συμφορὰν αἰσχυνόμενος, ὑποκρίσεως εἶναι  λέγομεν   ἐργάτην αὐτόν· εἰ δὲ μετὰ
[4]   ὧν δὲ ὑπερορᾷν προσήκει, ταῦτα  συλλέγομεν·   καὶ μὲν ἡμῖν ἑνωθῆναι,
[15]   τὴν κοινὴν ἅπαντες τοῦ θανάτου  σπεύδομεν   θάλατταν. Εἰ τὰ ἀγαθὰ ἐδεξάμεθα
[15]   Κυρίου, τὰ κακὰ οὐχ ὑποίσομεν;  Ἀναγκάζομεν   τὸν κριτὴν ὅμοια χορηγεῖν πράγματα
[10]   ἄλλοις οἰκείοις τὴν εὐπορίαν φυλάττοντες,  ἀποκλείομεν   τοῖς δεομένοις τὰς ἀκοάς· ἀλλὰ
[15]   χορηγεῖν πράγματα δι´ αἰῶνος ἡμῖν;  Διδάσκομεν   τὸν Δεσπότην, ὅπως χρὴ διεξάγειν
[10]   σεσηπόσι ῥακίοις, ὡς ὀδωδότα πάλιν  διώκομεν,   καὶ οὔτε τὸ τοῦ κτίσαντος
[4]   κρούσαντος, εὐθέως ἀνοίξωσιν αὐτῷ. Οὐδὲ  ἐθέλομεν   σκοπεῖν ἀκριβῶς, ποῖα μὲν κοῦφα
[6]   καὶ μετὰ σπουδῆς ἔξω ποι  βάλλομεν,   ὡς εἰ τοῖς σπλάγχνοις ἐγχρονίσοι,
[6]   εὐθὺς ὡς ὀχληρὰ καὶ περιττὰ  δυσχεραίνομεν,   καὶ μετὰ σπουδῆς ἔξω ποι
[4]   τι προσλαμβάνοντες, χαίρομεν· καὶ μακάριον  κρίνομεν,   ὅταν ἐκ παιδὸς μὲν ἀνὴρ,
[10]   ἐσθήμασιν δεδωκότος τινὸς, ὡς ἄπληστον  ἀπελαύνομεν,   καὶ ὀμνύμεθα προσποιεῖσθαι πενίαν αὐτόν·
[4]   Ἀλλ´ ὅσα μὲν συλλέγειν ἐχρῆν,  κατελίπομεν·   ὧν δὲ ὑπερορᾷν προσήκει, ταῦτα
[4]   ἡλικίας ἀμείβοντες, ὥς τι προσλαμβάνοντες,  χαίρομεν·   καὶ μακάριον κρίνομεν, ὅταν ἐκ
[15]   χειρὸς Κυρίου, τὰ κακὰ οὐχ  ὑποίσομεν;   Ἀναγκάζομεν τὸν κριτὴν ὅμοια χορηγεῖν
[15]   χειρὸς Κυρίου, τὰ κακὰ οὐχ  ὑποίσομεν;   Ἀνάμνησον τῶν φθασάντων σεαυτὴν ἀγαθῶν.
[9]   καὶ βελτίονα ταῖς ψυχαῖς πλοῦτον  ἐπισωρεύσομεν.   Πορνεία μὲν γὰρ, καὶ ὅσα
[8]   σκήνους καταλυθῇ, οἰκοδομὴν ἐκ Θεοῦ  ἔχομεν,   οἰκίαν ἀχειροποίητον, αἰώνιον ἐν τοῖς
[10]   καθάπαξ πλούτου, τοὺς ἐῤῥιμμένους χαμαὶ  παρατρέχομεν   ἀδελφοὺς, οὐδὲ τοῖς παισὶν
[10]   τὸν ὁμοφυῆ, βδελυττόμεθα, μετὰ σπουδῆς  ἀποτρέχομεν,   ὥσπερ δεδοικότες μὴ καὶ τῆς
[4]   τε καὶ σώματι, τούτοις οὐδὲ  προσέχομεν·   δὲ ἀλλότρια μένει διηνεκῶς,
[5]   εὐπραγίαν ὄψεται μεταβαίνουσαν. οὐκ  ἴσμεν   ὁπόσοι μὲν ἀγροὶ, πόσαι δὲ
[10]   λιμοῦ κέντρον ἡμᾶς, ἀναιδῆ πάλιν  καλοῦμεν   καὶ βίαιον. Καὶ, εἰ μὲν
[4]   (δὲ ἀνδρὸς γένηταί τις πρεσβύτης·  ἀγνοοῦμεν   δὲ ἄρα, τοσοῦτον ἀπολλύντες ἑκάστοτε
[4]   τοῦ παραδραμόντος καὶ παραῤῥεύσαντος, οὐδὲ  ἐννοοῦμεν,   ὡς ἄρα ἄδηλον ὁπόσον
[4]   ἐναποματτόμενα τὴν αἰσχύνην, ταῦτα ἀθροίζειν  ἐπιχειροῦμεν,   μοχθοῦντες διακενῆς, καὶ πονοῦντες πόνον,
[9]   ἐξομολογήσεταί σοι; φησὶν Δαβίδ.  ~Φύγωμεν   οὖν ὅπως ἔνι τάχους, μὴ
[10]   οὐδὲ λῃσταὶ διορύττουσιν, οὐδὲ κλέπτουσι.  Δῶμεν   ἐξουσίαν ὑπερχυθῆναι βουλομένῳ πρὸς τοὺς
[7]   ὄντως (ἡμέτερον; Ψυχή τε,  ζῶμεν,   λεπτή τις οὖσα καὶ νοερὰ,
[2]   τοῦ λῃστοῦ καταγώγιον τὸν θάνατον  λάθωμεν   ἑλκυσθέντες ὑπὸ τῶν ἡδονῶν. (Ὥστε
[2]   μὲν ἑκόντες, τὰ δὲ ἄκοντες,  προσδεθῶμεν   αὐτοῖς, καὶ πρὸς τὸ φοβερὸν
[3]   αὕτη δὲ, κἂν ἡμεῖς ἀναβάλλεσθαι  βουληθῶμεν   τὸν δρόμον, περιλαβοῦσα πρὸς βίαν,
[10]   αὐτὴν ἐκείνῳ τῆς γεέννης φλόγα  μετέλθωμεν.   Ἐπεὶ πολλὰ μὲν τοῦ Ἀβραὰμ
[12]   ἄγευστοι πείρας ἐμείναμεν, κοινὴν ἐκείνοις  προθῶμεν   τὴν εὐπορίαν τὴν ἑαυτῶν. Ἐναγκαλισώμεθα
[2]   πρώτῃ γεύσει τὸ τοῦ δόλου  καταπίωμεν   ἄγκιστρον· εἶτα ὑπὸ τούτου τὰ
[10]   τούτων βάλωσι ῥήμασιν, ἐπειδὴ καὶ  νικῶμεν   ἐκεῖνον, ὡς ἴστε, τῇ πονηρίᾳ
[10]   τοὺς δεομένους τῷ πλούτῳ. Μὴ  παραδράμωμεν   τοὺς ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν ἔτι
[10]   ἐθέλοιμεν ποιήσασθαι κέρδος ἡμέτερον, πολλοῖς  διανείμωμεν,   οἳ βαστάσουσί τε αὐτὸ περιχαρῶς,
[10]   τραπέζης ἀρκούντων αὐτοῖς εἰς κόρον  βασκήνωμεν·   μηδὲ, τὸν ἀνήμερον ἐκεῖνον ζηλώσαντες
[12]   τὸ τραῦμα τῷ δυσμενεῖ φορτικώτερον,  ἐπιτείνωμεν   τὸ πένθος αὐτοῦ. Τὸ δὲ
[2]   δὲ τὸν ἐκείνου λόχον ἑαυτοὺς  ἀποκλίνωμεν.   Καὶ δέος πολὺ μή ποτε,
[9]   ἔνι τάχους, μὴ ἑαυτοὺς ἑκόντες  συμπνίξωμεν.   Εἰ δ´ ἄρα τις καὶ
[7]   μὴ πρὸς βίαν αὐτὰς ἑκόντες  ἀποδιώξωμεν   ταῖς τῶν χειρόνων ἐπαγωγαῖς· ἐκεῖσέ
[2]   ὁρωμένοις δελεασθέντες, τῆς μὲν εὐθείας  ἐκτραπῶμεν   ὁδοῦ, πρὸς δὲ τὸν ἐκείνου
[12]   τοὺς περισωθέντας μόλις τῶν ἀδελφῶν,  εἴπωμεν   πρὸς ἕκαστον ἕκαστος· Νεκρὸς ἦν,
[12]   εὑρέθη· καὶ τὸ συγγενὲς σῶμα  σκεπάσωμεν.   Ἀντιστήσωμεν ταῖς τοῦ δυσμενοῦς ἐπηρείαις
[12]   δακρύων, ἅπερ ἡμῖν παρεσκεύασεν. Ἀλλὰ  ποιήσωμεν,   ἀδελφοὶ, τὸ τραῦμα τῷ δυσμενεῖ
[9]   ἐφ´ ὅσον ἂν τὸν πονηρὸν  ἐξαντλήσωμεν   φόρτον, πλείονα καὶ βελτίονα ταῖς
[12]   καὶ τὸ συγγενὲς σῶμα σκεπάσωμεν.  Ἀντιστήσωμεν   ταῖς τοῦ δυσμενοῦς ἐπηρείαις τὴν
[10]   αὐτῆς ἐκ τοῦ σχολαίτερον βαδίσαι  μετάσχωμεν.   Καὶ, εἰ μὲν εἰς γῆν
[16]   αἰσχύνην ἐπήγαγε. ~Τί οὖν ἐντεῦθεν  συνέβαινεν;   Ἔφυγε αὖθις νόσος αὐτὸν,
[12]   χάρις ταῖς τοῦ πολεμίου ῥοπαῖς·  ἔμεινεν   νεὼς ἀπαθής. Οὐκ ἴσχυσεν
[16]   Ἰὼβ ἐκ τῆς ὑπομονῆς ἑαυτῷ  συνέλεξεν   ἀγαθά; Καὶ σὺ τοίνυν, εἴ
[11]   ὑμῖν τὰ κατ´ ἐκεῖνον, ὅπως  ἔδειξεν   Βίβλος, ἐπεξελθὼν ἀπέδωκα τὴν
[13]   Κύριος ἀφείλετο· ὡς τῷ Κυρίῳ  ἔδοξεν,   οὕτω καὶ ἐγένετο. Καὶ μηδεὶς
[13]   Κύριος ἀφείλετο· ὡς τῷ Κυρίῳ  ἔδοξεν,   οὕτω καὶ ἐγένετο· ~καὶ οὐδὲν
[14]   Κύριος ἀφείλετο· ὡς τῷ Κυρίῳ  ἔδοξεν,   οὕτω καὶ ἐγένετο, μονονουχὶ τοιαῦτα
[12]   περιέτρεψε τὸ μηχάνημα, καὶ οὐδὲν  ὑπῆρξεν   αὐτῷ πλὴν τοῦ δημοσιεῦσαι τὴν
[1]   νόμοις ἀλύτοις κατέδησε, καὶ οὐκ  εἴασεν   εἰς ἅπαξ ὁρμήσαντα τὸ γένος
[12]   πικρῶν ἐκείνων δακρύων, ἅπερ ἡμῖν  παρεσκεύασεν.   Ἀλλὰ ποιήσωμεν, ἀδελφοὶ, τὸ τραῦμα
[9]   τὸν νοῦν ταῖς τούτου μερίμναις  κατέδησεν,   μύσος ἀσελγείας προσῆψε τῇ
[12]   ἕκαστον ἕκαστος· Νεκρὸς ἦν, καὶ  ἀνέζησεν·   ἀπολωλὼς, καὶ εὑρέθη· καὶ τὸ
[16]   εἰς δευτέραν ἥβην σάρξ·  ἤνθησεν   βίος πάλιν πᾶσι τοῖς
[16]   δὲ ἀριθμὸς ἴσος τοῖς ἀποθανοῦσιν  ἐβλάστησεν;   Ὅτι τὰ μὲν ἄλογα κτήνη,
[12]   κατὰ τῆς τοῦ διαβόλου λύττης  ἔστησεν   Σωτήρ· δοῦναι δὲ ἀφορμὴν
[14]   τὸν ἄνδρα καταγαγὼν, ἐπὶ κοπρίας  ἐκάθισεν.   δὲ, καὶ τοιούτοις βαλλόμενος
[12]   τὸ μὲν τῆς ἐπιβουλῆς τόξον  ηὐτρέπισεν   πολέμιος· ἀφεῖναι δὲ τὸ
[12]   ὑμῖν δυνηθέντι κινῆσαι, δι´ ὧν  ἐπεβούλευσεν.   ~Ἀναμνήσατε τῆς τοῦ Ἰὼβ ἑαυτοὺς
[12]   πλὴν τοῦ δημοσιεῦσαι τὴν ἔχθραν.  Ἀντέπνευσεν   χάρις ταῖς τοῦ πολεμίου
[16]   τὸν οἶκον (πανταχόθεν πλοῦτος  συνέῤῥευσεν,   ἵνα τὸ μὲν ὡς μηδὲν
[15]   πληρούμενος. Τὸ μὲν γὰρ αὐτοῦ  προέῤῥευσεν   ἤδη, τὸ δὲ ἔτι πορεύεται·
[12]   ἔμεινεν νεὼς ἀπαθής. Οὐκ  ἴσχυσεν   προσαχθεὶς ὑπὸ τοῦ πολεμίου
[16]   παισὶν ἀρκεῖσθαι τοῖς ἴσοις αὐτὸν  ἐδικαίωσεν.   Ὁρᾷς ὁπόσα δίκαιος Ἰὼβ
[14]   ~καὶ οὐδὲν τῶν συμβαινόντων δακρύων  ἠξίωσεν.   Ἐπειδὴ δὲ ἧκέ τις ἀγγέλλων,
[9]   δυσέκνιπτον, τῶν ἄλλων ἐγκλημάτων  ἐπλήρωσεν   ἑαυτόν· οὗτος, ὡς ἔτι καιρὸς,
[10]   ἡμῖν κεκραγώς· Μὴ ζήτει φιλανθρωπίαν,  ἢν   αὐτὸς ἐφ´ ἑτέρων ἠγνόησας· μηδὲ
[7]   γῆς μοχθοῦντας ἡμᾶς ἀπολιμπάνειν ἐθέλουσιν,  ἢν   μὴ πρὸς βίαν αὐτὰς ἑκόντες
[12]   εἴπωμεν πρὸς ἕκαστον ἕκαστος· Νεκρὸς  ἦν,   καὶ ἀνέζησεν· ἀπολωλὼς, καὶ εὑρέθη·
[14]   δυσχεραίνειν ἀνόνητα, καὶ μέμφεσθαι ψῆφον  ἣν   οὐ δύναμαι λύειν; Τοιούτοις τὸν
[16]   ἀνύσασα πλέον. Ἀνέθαλεν εἰς δευτέραν  ἥβην   σάρξ· ἤνθησεν βίος
[3]   τὴν ἐπὶ γῆς τῶν ἀνθρώπων  διατριβὴν,   θαυμαζομένην φαύλην, οὕτω
[8]   ὕστερον ταῖς βιαίοις αὐτοῦ πρὸς  γῆν   ἀνθολκαῖς συνεπισπασθεὶς, κείσεται στένων ἀνόνητα.
[5]   πάλιν τῆς εὐπορίας ἐκστήσεται, βραχεῖαν  γῆν   αὐτὸς ὑποδὺς, πολλάκις δὲ καὶ
[10]   μετάσχωμεν. Καὶ, εἰ μὲν εἰς  γῆν   νεύσοι, τὴν συμφορὰν αἰσχυνόμενος, ὑποκρίσεως
[13]   διαβόλου βληθεὶς, οὐκ ἐδέξατο καιρίαν  πληγήν.   Περιεῖλε μὲν γὰρ αὐτοῦ τὴν
[9]   σώμασιν ἐκ τοῦ κινδύνου δοῦναι  φυγήν.   Πολλῷ δὲ ἐκείνων δήπου μᾶλλον
[2]   ἔννοιαν, μηδὲ εἰ χρυσὸς φαίνοιτο  χύδην   προκείμενος, ἕτοιμος εἰς τὰς τῶν
[8]   καὶ συνεργοῦντος αὐτῇ πρὸς τὸ  ζῇν   ἐπὶ γῆς, μικρὰ πρὸς τὰς
[6]   ἐγχρονίσοι, τὰ μέγιστα περὶ τοῦ  ζῇν   κινδυνεύσοντες. Πολλοῖς γοῦν κόρος
[8]   Καὶ οὔτε τοὺς ὑπὲρ τοῦ  ζῇν   κινδύνους προϊόντας ὁρῶν, φανήσεται δεδιὼς,
[3]   χωροῦσιν· οὕτως οἱ πρὸς τὸ  ζῇν   παραχθέντες ὑπὸ τοῦ κτίσαντος, εὐθὺς
[14]   καὶ ἐγένετο, μονονουχὶ τοιαῦτα βοῶν·  Ἐκλήθην   πατὴρ ἐφ´ ὅσον τοῦτό
[16]   ἐμβοήσασα, τὴν τῶν σωμάτων ἀπαιτήσῃ  παρακαταθήκην.   Τότε καὶ οἱ νῦν εἶναι
[1]   γῆς, κλέπτει τὴν καθ´ ἡμῶν  νίκην   λοιπὸν ἐκ τῆς ἡμετέρας ἀνοίας
[12]   ἀντέστραπται δὲ ἐπὶ τὴν ἑαυτοῦ  κεφαλήν.   Αὐτὸς ἀπολαύει τῶν πικρῶν ἐκείνων
[6]   μορφαῖς, εἴγε ἐθέλοιεν στεφανωθῆναι τὴν  κεφαλὴν,   ὡς τῆς ἀκρασίας γέλωτα ἀγούσης
[7]   ὄντως ἡμετέρων πρόνοιαν προσήκει ποιεῖσθαι  πολλήν.   Τί δὲ ὄντως (ἡμέτερον; Ψυχή
[9]   πρὶν ὑποβρύχιον γενέσθαι τὸ σκάφος,  ἐκβολὴν   ποιησάσθω τῶν ἀγωγίμων, μὴ
[15]   καὶ ταύτην τοῦ διαβόλου τὴν  προσβολὴν,   καὶ τελείαν αὐτῷ τῆς ἥττης
[6]   λογίσασθαι, ποῖ ποτέ ἐστι, λάβοι  σχολὴν,   σφοδρός τις εἰσέρχεται τῆς ἀκρασίας
[14]   εἴη φιλόστοργος οἷς ἔπραττε μαρτυρόμενος.  Πλὴν   καὶ τότε ταῖς λύπαις ὅρον
[12]   μηχάνημα, καὶ οὐδὲν ὑπῆρξεν αὐτῷ  πλὴν   τοῦ δημοσιεῦσαι τὴν ἔχθραν. Ἀντέπνευσεν
[3]   μεθ´ ἡδονῆς, Καὶ τίς Θεὸς  πλὴν   τοῦ Θεοῦ ἡμῶν; ἔλεγεν·
[3]   ἀνθρώπων διατριβὴν, θαυμαζομένην  φαύλην,   οὕτω δεῖν προσαγορεύειν ἡγούμενος εἰκότως.
[15]   Κατάθου, φησὶν, γύναι, τὴν  συμβουλήν.   Μέχρι τίνος τὴν κοινὴν ἐν
[3]   ἐπὶ τόνδε τὸν βίον φέρουσαν  πύλην,   καὶ τῆς ὁδοῦ ταύτης ἐπιβάντα,
[5]   τῶν πραγμάτων αὐτοῖς; Τά γε  μὴν   εἰς βρῶσιν ἡμῖν ἐπινενοημένα καὶ
[9]   καλυφθῆναί τισι. Τὰ χρήματά γε  μὴν,   ἐκβληθέντα καλῶς, οὔτε ἀπόλλυται τοῖς
[16]   εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.  Ἀμήν.  
[15]   ὑβρίζεις ζωήν; Ἐψεύσω καὶ τὴν  ἐμὴν,   ὡς οὐκ ηὐχόμην, ἀναστροφὴν, διέβαλες
[15]   τὴν τῆς ἀρχαίας ἐπιβουλῆς ἔρχεται  μνήμην,   καὶ τὴν τοῦ γυναίου διάνοιαν
[8]   ἡμῶν οἰκία τοῦ σκήνους καταλυθῇ,  οἰκοδομὴν   ἐκ Θεοῦ ἔχομεν, οἰκίαν ἀχειροποίητον,
[13]   δεινὰ, καὶ τὴν τῶν κυμάτων  ἐπιδρομὴν   ἐζήλουν αἱ συμφοραὶ, καὶ πρὶν
[15]   καὶ τὴν ἐμὴν, ὡς οὐκ  ηὐχόμην,   ἀναστροφὴν, διέβαλες ἐν οἷς ἐλάλησας
[12]   ἔχοντες περιλελειμμένην αὐτοῖς βίου λοιπὸν  ἀφορμὴν,   ἀλλὰ μόνῃ τῇ ψυχῇ καὶ
[11]   προσαγάγετε τραύμασι. Δίδου γὰρ σοφῷ  ἀφορμὴν,   καὶ σοφώτερος ἔσται, φησὶν
[12]   ἔστησεν Σωτήρ· δοῦναι δὲ  ἀφορμὴν   τῶν τῆς ὑμνῳδίας σκιρτημάτων ὑμῖν.
[1]   ἔξωθεν τῆς Ἐκκλησίας. ~Ἐγὼ μὲν  ᾤμην,   ἀγαπητοὶ, σφοδρότερον ἑκάστοτε τοῦ λόγου
[15]   γυναίου διάνοιαν ὑποσύρας εἰς ἀσεβῆ  γνώμην   καὶ βλάσφημον, δι´ ἐκείνης σαλεύειν
[10]   δεομένοις τὰς ἀκοάς· ἀλλὰ τὴν  δαπάνην   μετατιθέντες ἐπὶ τοῖς χείροσι, καὶ
[3]   εἰκότως. Ὥσπερ γὰρ οἵ τινα  συντεταμένην   πορείαν ἀνύοντες, ἐπὶ τὰ πρόσω
[2]   ἡμᾶς, εἴπερ ἐθέλοιμεν ἀσφαλῶς τὴν  ὑποκειμένην   ὁδὸν τοῦ βίου διαδραμεῖν, καὶ
[12]   τοῦ κτίσαντος, καὶ μηδεμίαν ἔχοντες  περιλελειμμένην   αὐτοῖς βίου λοιπὸν ἀφορμὴν, ἀλλὰ
[3]   γῆς τῶν ἀνθρώπων διατριβὴν,  θαυμαζομένην   φαύλην, οὕτω δεῖν προσαγορεύειν
[9]   πελάγους αὐτοῖς, καὶ καλύπτειν ἀπειλήσῃ  πεπιεσμένην   τῷ φόρτῳ τὴν ναῦν, ὅπως
[3]   ἐνδεθεὶς ὑποσύρεται, κατόπιν ἀεὶ τὴν  βεβιωμένην   ἡμέραν ἐῶν, καὶ πρὸς τὴν
[15]   δὲ μέλλει· καὶ πρὸς τὴν  κοινὴν   ἅπαντες τοῦ θανάτου σπεύδομεν θάλατταν.
[12]   τῶν δυσχερῶν ἄγευστοι πείρας ἐμείναμεν,  κοινὴν   ἐκείνοις προθῶμεν τὴν εὐπορίαν τὴν
[15]   τὴν συμβουλήν. Μέχρι τίνος τὴν  κοινὴν   ἐν οἷς λέγεις ὑβρίζεις ζωήν;
[3]   ὀνομάτων γίνεσθαι ποιητὴν, ὅτι τὴν  ἀνθρωπίνην   ζωὴν ὁδὸν ἐκάλεσα νῦν, ἐπεὶ
[6]   μόνον ἐναποθέμενα κατὰ τὴν πάροδον  ἡδονὴν,   εὐθὺς ὡς ὀχληρὰ καὶ περιττὰ
[10]   τοῖς χείροσι, καὶ τὸ φιλότιμον  ἀκόνην   πονηρίας ποιούμενοι τοῖς ταύτην ἐπιτηδεύουσι.
[4]   δὲ ἀλλότρια μένει διηνεκῶς,  μόνην   ἡμῖν ἐναποματτόμενα τὴν αἰσχύνην, ταῦτα
[16]   ἐν τῷ βίῳ τοῖς γεννήσασιν  εὐφροσύνην   παρέχοντες, οἱ δὲ προοδεύσαντες ἀνέμενον
[12]   ἀναλάμψαντες, καὶ τῷ δυσμενεῖ τὴν  αἰσχύνην   αὐξήσετε μᾶλλον, ὡς οὐδὲ δάκρυον
[15]   καὶ τελείαν αὐτῷ τῆς ἥττης  αἰσχύνην   ἐπήγαγε. ~Τί οὖν ἐντεῦθεν συνέβαινεν;
[4]   διηνεκῶς, μόνην ἡμῖν ἐναποματτόμενα τὴν  αἰσχύνην,   ταῦτα ἀθροίζειν ἐπιχειροῦμεν, μοχθοῦντες διακενῆς,
[13]   εὐγνώμονα πρὸς τὸν Δεσπότην ἠφίει  φωνήν·   Κύριος ἔδωκεν, Κύριος
[11]   καιρὸς ἐνεδίδου, δύναμίς τε ἀρκοῦσα  ὑπῆν,   πάντα ἂν ὑμῖν τὰ κατ´
[4]   ἔχουσιν. Ἀλλ´ ὅσα μὲν συλλέγειν  ἐχρῆν,   κατελίπομεν· ὧν δὲ ὑπερορᾷν προσήκει,
[3]   ἀλλήλαις εἰς δρόμον ἀμείβοντες, καὶ  τὴν   ἀεὶ προτέραν ἐπὶ τῆς γῆς
[12]   πυρὸς ἀναλάμψαντες, καὶ τῷ δυσμενεῖ  τὴν   αἰσχύνην αὐξήσετε μᾶλλον, ὡς οὐδὲ
[4]   μένει διηνεκῶς, μόνην ἡμῖν ἐναποματτόμενα  τὴν   αἰσχύνην, ταῦτα ἀθροίζειν ἐπιχειροῦμεν, μοχθοῦντες
[5]   ταλαιπώρου ταύτης σαρκὸς ἑλκόμενοι πρὸς  τὴν   ἀναγκαῖαν ὁδὸν, πυκνὰ μεταστρεφόμενοι πρὸς
[6]   τοῦ σώματος, καὶ πρὸς τὴν  τῶν   ἀναγκαίων ἐργασίαν νωθροῦ, καὶ παντάπασιν
[10]   περιπεσεῖν ἡμᾶς ἐξορκῶν συνεχῶς, δύναται  τὴν   ἀνελεῆ κάμψαι προαίρεσιν. Διὰ ταῦτα
[3]   καινῶν ὀνομάτων γίνεσθαι ποιητὴν, ὅτι  τὴν   ἀνθρωπίνην ζωὴν ὁδὸν ἐκάλεσα νῦν,
[10]   ἀνήμερον ἐκεῖνον ζηλώσαντες πλούσιον, πρὸς  τὴν   αὐτὴν ἐκείνῳ τῆς γεέννης φλόγα
[1]   τοῦτο, ἀδελφοὶ, καὶ νῦν ἐπὶ  τὴν   αὐτὴν ἥκω παραίνεσιν, ὅπηπερ ἂν
[3]   ῥεύμασιν ἐνδεθεὶς ὑποσύρεται, κατόπιν ἀεὶ  τὴν   βεβιωμένην ἡμέραν ἐῶν, καὶ πρὸς
[13]   ἀλλοιῶν εἰς ἀφρὸν τῶν κυμάτων  τὴν   βίαν, καὶ τὴν εὐγνώμονα πρὸς
[15]   τὸ βλέμμα πληρώσας, καὶ πρὸς  τὴν   γυναῖκα καθάπερ πρὸς πολεμίαν ἀποστραφεὶς,
[10]   τοῖς δεομένοις τὰς ἀκοάς· ἀλλὰ  τὴν   δαπάνην μετατιθέντες ἐπὶ τοῖς χείροσι,
[12]   ἀφῆκε μὲν, ἀντέστραπται δὲ ἐπὶ  τὴν   ἑαυτοῦ κεφαλήν. Αὐτὸς ἀπολαύει τῶν
[12]   κοινὴν ἐκείνοις προθῶμεν τὴν εὐπορίαν  τὴν   ἑαυτῶν. Ἐναγκαλισώμεθα τοὺς περισωθέντας μόλις
[1]   σύσκιον, εἰς τοῦτο καταδυόμενοι, καὶ  τὴν   ἐκ πολλοῦ πρόοψιν τῶν ὁδοιπορούντων
[2]   ποτε, προσδραμόντες ἀφυλάκτως αὐτοῖς, καὶ  τὴν   ἐκ τῆς ἀπολαύσεως τέρψιν οὐδὲν
[16]   δαιμόνων ἐπιβουλῆς, τοῦτο καρτέρησον, καὶ  τὴν   ἐκ τοῦ πάθους ἀνίαν κρείττοσι
[16]   κριτὴς τῆς ἀνθρωπίνης ζωῆς συναγάγῃ  τὴν   Ἐκκλησίαν τὴν πάνδημον· ὅταν
[15]   λέγεις ὑβρίζεις ζωήν; Ἐψεύσω καὶ  τὴν   ἐμὴν, ὡς οὐκ ηὐχόμην, ἀναστροφὴν,
[9]   πολὺ τοῦ βάρους ἀποσκευάζουσι, καὶ  τὴν   ἐμπορίαν ἀφειδῶς ἀντλοῦσιν εἰς θάλασσαν,
[5]   καὶ ζώων ἀγέλας παντοδαπῶν, καὶ  τὴν   ἐν ἀνθρώποις ἅπασαν περιβάλοιτο δυναστείαν,
[7]   τὸν πλάστην εἰς δύναμιν, καὶ  τὴν   ἐν οὐρανοῖς εὐταξίαν σκιαγραφεῖν ἐπὶ
[16]   διπλοῦν. Οἱ μὲν γὰρ παρῆσαν  τὴν   ἐν τῷ βίῳ τοῖς γεννήσασιν
[12]   τοῖς συμβεβηκόσι κακοῖς, μηδὲ κατασεισθῆτε  τὴν   ἔννοιαν, ἀλλ´ ἀποτινάξασθε τὴν τῆς
[2]   παρατρέχειν εὐθὺς, καὶ μηδενὶ προσερείδειν  τὴν   ἔννοιαν, μηδὲ εἰ χρυσὸς φαίνοιτο
[7]   Τοῦτο εὐθύνεται· τοῦτο δέχεται τὴν  τῶν   ἐνταῦθα πεπολιτευμένων ἀντίδοσιν. Καὶ τὰς
[4]   παρεσκευασμένους ἐφ´ ἡμέραν εἶναι πρὸς  τὴν   ἐντεῦθεν ἀποδημίαν ἡμᾶς, καὶ τὸ
[15]   Αὐτὸς τῶν οἰκείων ψήφων ἔχει  τὴν   ἐξουσίαν. Ὅπως βούλεται τάττει τὰ
[3]   ἄμωμον τὴν ὁδόν μου· πανταχοῦ  τὴν   ἐπὶ γῆς τῶν ἀνθρώπων διατριβὴν,
[3]   ἔστιν, ἀγαπητοὶ, τὸν ἅπαξ ὑπεκδραμόντα  τὴν   ἐπὶ τόνδε τὸν βίον φέρουσαν
[11]   ἔδειξεν Βίβλος, ἐπεξελθὼν ἀπέδωκα  τὴν   ἐργασίαν τῶν λόγων· νῦν δὲ
[14]   τῆς εὐφροσύνης δωμάτιον, τότε μόνον  τὴν   ἐσθῆτα διέῤῥηξε, τὸ τῆς φύσεως
[13]   τῶν κυμάτων τὴν βίαν, καὶ  τὴν   εὐγνώμονα πρὸς τὸν Δεσπότην ἠφίει
[12]   πείρας ἐμείναμεν, κοινὴν ἐκείνοις προθῶμεν  τὴν   εὐπορίαν τὴν ἑαυτῶν. Ἐναγκαλισώμεθα τοὺς
[12]   μηδένα δεῖξαι νενικημένον, καὶ περιελὼν  τὴν   εὐπορίαν τῶν ἀδελφῶν, ὑπὸ τῆς
[10]   παισὶν τοῖς ἄλλοις οἰκείοις  τὴν   εὐπορίαν φυλάττοντες, ἀποκλείομεν τοῖς δεομένοις
[5]   εἰς ἑτέρους, καὶ πολεμίους τυχὸν,  τὴν   εὐπραγίαν ὄψεται μεταβαίνουσαν. οὐκ
[13]   πληγήν. Περιεῖλε μὲν γὰρ αὐτοῦ  τὴν   εὐπραγίαν τῶν οἰκείων, καταχῶσαι δὲ
[12]   ὑπῆρξεν αὐτῷ πλὴν τοῦ δημοσιεῦσαι  τὴν   ἔχθραν. Ἀντέπνευσεν χάρις ταῖς
[12]   Ἀντιστήσωμεν ταῖς τοῦ δυσμενοῦς ἐπηρείαις  τὴν   ἡμετέραν παράκλησιν, ἵνα καὶ βλάπτων
[1]   γένος ἐκτρῖψαι τῆς γῆς, κλέπτει  τὴν   καθ´ ἡμῶν νίκην λοιπὸν ἐκ
[12]   καὶ πάλαι σβέσας ἐν Βαβυλῶνι  τὴν   κάμινον. Πῶς οἴεσθε στένει σήμερον
[6]   λαμπούσαις μορφαῖς, εἴγε ἐθέλοιεν στεφανωθῆναι  τὴν   κεφαλὴν, ὡς τῆς ἀκρασίας γέλωτα
[15]   τὸ δὲ μέλλει· καὶ πρὸς  τὴν   κοινὴν ἅπαντες τοῦ θανάτου σπεύδομεν
[15]   γύναι, τὴν συμβουλήν. Μέχρι τίνος  τὴν   κοινὴν ἐν οἷς λέγεις ὑβρίζεις
[15]   οἰκέταις. Μὴ περιεργάζου τοῦ Δεσπότου  τὴν   κρίσιν. Ἀγάπα μόνον τὰ παρὰ
[13]   ἐπισυνήπτετο τὰ δεινὰ, καὶ τὴν  τῶν   κυμάτων ἐπιδρομὴν ἐζήλουν αἱ συμφοραὶ,
[12]   ταύτην ῥυῆναι πεποίηκε, καὶ συστεῖλαι  τὴν   μανίαν αὐτοῦ εἰς ἑαυτὸν πάλιν
[16]   τὸ γεγραμμένον, Ἐπίῤῥιψον ἐπὶ Κύριον  τὴν   μέριμνάν σου, καὶ αὐτός σε
[9]   καλύπτειν ἀπειλήσῃ πεπιεσμένην τῷ φόρτῳ  τὴν   ναῦν, ὅπως ἔχουσι τάχους, τὸ
[9]   εἰς θάλασσαν, ὥστε ὑψηλοτέραν ποιῆσαι  τὴν   ναῦν τοῦ κύματος, καὶ μόναις
[4]   ἄρα ἄδηλον ὁπόσον πρὸς  τὴν   ὁδοιπορίαν ταύτην ἐκπέμψας ἡμᾶς ἐνδοῦναι
[3]   με δύναμιν, καὶ ἔθετο ἄμωμον  τὴν   ὁδόν μου· πανταχοῦ τὴν ἐπὶ
[1]   τέρψεων ὑποτρέχων σκιὰς, αἳ περὶ  τὴν   ὁδὸν τοῦ βίου τούτου πεφύκασι
[12]   Πάλιν μὲν γὰρ, ὡς ἴστε,  τὴν   οἰκείαν διάβολος καθ´ ἡμῶν
[3]   ἐλέησόν με. Ποτὲ δὲ ὑμνῶν  τὴν   ὀξεῖαν τοῦ Θεοῦ κατὰ τῶν
[8]   αὐτὸ καὶ κοῦφον ἀεὶ πρὸς  τὴν   οὐράνιον ὁδοιπορίαν ἐργάσεται, καὶ μᾶλλον
[15]   καρποὺς ὀνειδίζουσα, καὶ καταλέγουσα μὲν  τὴν   παλαιὰν εὐθηνίαν τῶν οἰκείων, ὑποδεικνύουσα
[16]   ἀνθρωπίνης ζωῆς συναγάγῃ τὴν Ἐκκλησίαν  τὴν   πάνδημον· ὅταν σάλπιγξ,
[6]   τῇ γεύσει μόνον ἐναποθέμενα κατὰ  τὴν   πάροδον ἡδονὴν, εὐθὺς ὡς ὀχληρὰ
[12]   ὑπὸ τοῦ πολεμίου χειμὼν τινάξαι  τὴν   πέτραν ἐφ´ ἧς Χριστὸς
[6]   ταῖς ἀσελγέσιν ἐγκαλινδηθέντων εὐναῖς, μετὰ  τὴν   πρᾶξιν εὐθὺς, ὅταν μὲν
[15]   ἀπεκρούσατο καὶ ταύτην τοῦ διαβόλου  τὴν   προσβολὴν, καὶ τελείαν αὐτῷ τῆς
[15]   ἐφθέγξω; Κατάθου, φησὶν, γύναι,  τὴν   συμβουλήν. Μέχρι τίνος τὴν κοινὴν
[10]   εἰ μὲν εἰς γῆν νεύσοι,  τὴν   συμφορὰν αἰσχυν