HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Basile de Césarée, Sur le mépris du monde

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


ι  =  324 formes différentes pour 745 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Chapitre
[4]   τοῖς ὀφθαλμοῖς. Ἔστωσαν γὰρ, φησὶν,  αἱ   ὀσφύες ὑμῶν περιεζωσμέναι, καὶ οἱ
[13]   τὴν τῶν κυμάτων ἐπιδρομὴν ἐζήλουν  αἱ   συμφοραὶ, καὶ πρὶν παυθῆναι
[1]   τῶν κοσμικῶν τέρψεων ὑποτρέχων σκιὰς,  αἳ   περὶ τὴν ὁδὸν τοῦ βίου
[2]   κῶμοι, καὶ μέθαι, καὶ καταυλούμεναι  τράπεζαι   (Ματαιότης γὰρ, φησὶν, ματαιοτήτων, τὰ
[2]   εἰ χορεῖαι, καὶ κῶμοι, καὶ  μέθαι,   καὶ καταυλούμεναι τράπεζαι (Ματαιότης γὰρ,
[8]   συγχωρήσοι, καὶ πάντων ἐφ´ ἡμέραν  ἐμπίπλασθαι,   καθάπερ τι θηρίον ἀνήμερον, ὕστερον
[10]   εὐπορίας ἄχθος, εἴπερ ὅλως ἐθέλοιμεν  ποιήσασθαι   κέρδος ἡμέτερον, πολλοῖς διανείμωμεν, οἳ
[6]   μέθης χειμῶνός τινος, τοῦ  λογίσασθαι,   ποῖ ποτέ ἐστι, λάβοι σχολὴν,
[13]   μηδεὶς ἐξ ὧν ἔπαθεν ἀναπεισθῇ  λογίσασθαί   τε καὶ λέγειν, ὡς ἄρα
[4]   τὸν τοιοῦτον δρόμον ἡμῖν καὶ  συμμεθίστασθαι   δύναται τοῖς συλλέξασι, καὶ τὸν
[2]   ἐπὶ τὸ τῆς ὁδοῦ πέρας  ἐπείγεσθαι.   ~Καί με μηδεὶς ὑπολάβοι καινῶν
[8]   οὐρανοῖς. Εἰ δέ τις ἐθέλοι  φείδεσθαι   καὶ τοῦ σώματος, ὡς μόνου
[1]   οὐ πάρεστιν ὥστε μετὰ παῤῥησίας  βιάζεσθαι,   ταῖς ὁδοῖς ἐφεδρεύειν εἰώθασι· καὶ
[3]   βουλόμενον· αὕτη δὲ, κἂν ἡμεῖς  ἀναβάλλεσθαι   βουληθῶμεν τὸν δρόμον, περιλαβοῦσα πρὸς
[7]   καὶ περιττὰ, καὶ οὐδενὸς ἴδια  γενέσθαι   δυνάμενα, παρατρέχειν καλὸν, τοὺς ὀφθαλμοὺς
[4]   ἡμῖν ἑνωθῆναι, καὶ κόσμος ὄντως  γενέσθαι   δύναται συμφυὴς ψυχῇ τε καὶ
[9]   τὰ πλείονα, καὶ πρὶν ὑποβρύχιον  γενέσθαι   τὸ σκάφος, ἐκβολὴν ποιησάσθω τῶν
[5]   μεμήνασιν, ἡμέτερον ὄντως ἐστὶν,  γίνεσθαι   πέφυκεν· ἀλλ´ ὁμοίως ἁπάντων ἀλλότρια
[3]   με μηδεὶς ὑπολάβοι καινῶν ὀνομάτων  γίνεσθαι   ποιητὴν, ὅτι τὴν ἀνθρωπίνην ζωὴν
[9]   ἐκείνων δήπου μᾶλλον ταῦτα ἡμᾶς  βουλεύεσθαί   τε προσήκει καὶ πράττειν. Ἐκεῖνοι
[14]   δοῦλον ὄντα δυσχεραίνειν ἀνόνητα, καὶ  μέμφεσθαι   ψῆφον ἣν οὐ δύναμαι λύειν;
[7]   δὲ ὄντως ἡμετέρων πρόνοιαν προσήκει  ποιεῖσθαι   πολλήν. Τί δὲ ὄντως (ἡμέτερον;
[10]   ὡς ἄπληστον ἀπελαύνομεν, καὶ ὀμνύμεθα  προσποιεῖσθαι   πενίαν αὐτόν· εἰ δὲ σκεπάζοιτο
[16]   πλοῦτον ἐπιμετρήσας αὐτῷ, τοῖς παισὶν  ἀρκεῖσθαι   τοῖς ἴσοις αὐτὸν ἐδικαίωσεν. Ὁρᾷς
[7]   κτίσις ὑφήπλωται. Τούτῳ κεῖται νόμος,  μιμεῖσθαι   τὸν πλάστην εἰς δύναμιν, καὶ
[14]   σῶμα μαστίξας ἀῤῥήτοις πληγαῖς, σκωλήκων  ἀναδίδοσθαι   πηγὰς ἐξ αὐτοῦ παρεσκεύασε· καὶ
[4]   καὶ οὐ πεφυκότα τοῖς ἀνθρώποις  οἰκειοῦσθαι   καθάπαξ, οὐδὲ συγχωρούμενα διὰ τῆς
[0]   ~ΟΜΙΛΙΑ ΚΑʹ (Περὶ τοῦ μὴ  προσηλῶσθαι   τοῖς βιωτικοῖς, καὶ περὶ τοῦ
[3]   ὑμῖν δοκεῖ συνεχής τις ὁδὸς  ὑφηπλῶσθαι   παροῦσα ζωὴ, καὶ πορεία
[2]   Σωτῆρα ἀπεκδεχόμεθα Χριστόν) μηδὲ εἰ  χορεῖαι,   καὶ κῶμοι, καὶ μέθαι, καὶ
[2]   φησὶν Σοφός) μηδὲ εἰ  δυναστεῖαι   καὶ τυραννίδες, καὶ δορυφόρων
[5]   ὁπόσοι μὲν ἀγροὶ, πόσαι δὲ  οἰκίαι,   πόσα δὲ ἔθνη καὶ πόλεις,
[4]   δὲ ὑπερορᾷν προσήκει, ταῦτα συλλέγομεν·  καὶ   μὲν ἡμῖν ἑνωθῆναι, καὶ
[1]   τοῦ πνεύματος. Ἔλεγχε δὲ σοφὸν,  καὶ   ἀγαπήσει σε, φησί που τῶν
[13]   τὰς τοῦ χειμῶνος ὑποδεχόμενος προσβολὰς,  καὶ   ἀλλοιῶν εἰς ἀφρὸν τῶν κυμάτων
[12]   πρὸς ἕκαστον ἕκαστος· Νεκρὸς ἦν,  καὶ   ἀνέζησεν· ἀπολωλὼς, καὶ εὑρέθη· καὶ
[7]   ἐκ κοιλίας μητρός μου, γυμνὸς  καὶ   ἀπελεύσομαι. ~Ὁ μὲν οὖν ἄριστα
[16]   ἐπὶ Κύριον τὴν μέριμνάν σου,  καὶ   αὐτός σε διαθρέψει. Αὐτῷ πρέπει
[6]   γεγένηται πρόξενος. Κοῖται δὲ ἀσελγεῖς,  καὶ   βέβηλοι συμπλοκαὶ, καὶ πάντα ὅσα
[9]   τὸν πονηρὸν ἐξαντλήσωμεν φόρτον, πλείονα  καὶ   βελτίονα ταῖς ψυχαῖς πλοῦτον ἐπισωρεύσομεν.
[10]   κέντρον ἡμᾶς, ἀναιδῆ πάλιν καλοῦμεν  καὶ   βίαιον. Καὶ, εἰ μὲν τύχοι
[6]   πρόδηλος πάντη ζημία τῇ φύσει,  καὶ   βλάβη περιφανὴς, καὶ τῶν ἰδίων
[12]   ἐπηρείαις τὴν ἡμετέραν παράκλησιν, ἵνα  καὶ   βλάπτων ἐκεῖνος μηδὲν μέγα βλάψαι
[15]   διάνοιαν ὑποσύρας εἰς ἀσεβῆ γνώμην  καὶ   βλάσφημον, δι´ ἐκείνης σαλεύειν ἐπειρᾶτο
[8]   μὲν γὰρ ἐπᾴδων αὐτῷ συνεχῶς  καὶ   βοῶν, εὐήνιόν τε αὐτὸ καὶ
[15]   πάντα ἄνδρα δυνάμενα, καὶ περιτρέψαι  καὶ   γενναίαν διάνοιαν· πλανῆτις γὰρ καὶ
[16]   ἡμιόνους, καὶ καμήλους, καὶ πρόβατα,  καὶ   γεώργια, καὶ πᾶσαν τὴν τῆς
[11]   παραλελοίπαμεν δι´ ἀσθένειαν ἐννοίας ἅμα  καὶ   γλώττης, ἑαυτοῖς ἀναπλάττοντες, ὥσπερ τινὰ
[8]   πάντων πειράσεται σώζειν εἰλικρινές τε  καὶ   γνήσιον· τῆς σαρκὸς δὲ
[3]   ζωὴν ὁδὸν ἐκάλεσα νῦν, ἐπεὶ  καὶ   Δαβὶδ προφήτης οὕτω τὸν
[2]   τὸν ἐκείνου λόχον ἑαυτοὺς ἀποκλίνωμεν.  Καὶ   δέος πολὺ μή ποτε, προσδραμόντες
[5]   θρόνον ἀνέβησαν, οἱ δὲ κύριοι  καὶ   δεσπόται καλούμενοι στῆναι μετὰ τῶν
[9]   λυθέντα τοῖς δάκρυσιν· ἁγιότης δὲ  καὶ   δικαιοσύνη λοιπὸν εἰς τὸν ἐκείνων
[10]   ὁρῶν οὐκ ἠλέησας. Ταῦτα ἐροῦσι,  καὶ   δικαίως, ἡμῖν. Δέδοικα δὲ ἐγὼ,
[16]   βίος πάλιν πᾶσι τοῖς ἀγαθοῖς,  καὶ   διπλασίων ἐπὶ τὸν οἶκον (πανταχόθεν
[2]   μηδὲ εἰ δυναστεῖαι καὶ τυραννίδες,  καὶ   δορυφόρων κολάκων ἐσμοί· μηδὲ
[7]   τοῦ κτίσαντος ὀφθαλμοῖς. Πλοῦτος δὲ,  καὶ   δυναστεία, καὶ περιφάνεια, καὶ τρυφὴ,
[4]   κτησαμένων γινόμενα· ποῖα δὲ βαρέα  καὶ   δυσχερῆ καὶ προσηλωμένα τῇ γῇ,
[13]   ὡς τῷ Κυρίῳ ἔδοξεν, οὕτω  καὶ   ἐγένετο. Καὶ μηδεὶς ἐξ ὧν
[13]   ὡς τῷ Κυρίῳ ἔδοξεν, οὕτω  καὶ   ἐγένετο· ~καὶ οὐδὲν τῶν συμβαινόντων
[14]   ὡς τῷ Κυρίῳ ἔδοξεν, οὕτω  καὶ   ἐγένετο, μονονουχὶ τοιαῦτα βοῶν· Ἐκλήθην
[3]   Θεὸς περιζωννύων με δύναμιν,  καὶ   ἔθετο ἄμωμον τὴν ὁδόν μου·
[1]   βιάζεσθαι, ταῖς ὁδοῖς ἐφεδρεύειν εἰώθασι·  καὶ   εἰ ἴδωσί τι χωρίον περὶ
[10]   ἐκ τοῦ σχολαίτερον βαδίσαι μετάσχωμεν.  Καὶ,   εἰ μὲν εἰς γῆν νεύσοι,
[10]   ἀναιδῆ πάλιν καλοῦμεν καὶ βίαιον.  Καὶ,   εἰ μὲν τύχοι καλυπτόμενος ὑγιέσιν
[12]   Νεκρὸς ἦν, καὶ ἀνέζησεν· ἀπολωλὼς,  καὶ   εὑρέθη· καὶ τὸ συγγενὲς σῶμα
[5]   πόσα δὲ ἔθνη καὶ πόλεις,  καὶ   ζώντων ἔτι τῶν κτησαμένων, ἑτέρων
[5]   τις μυρία, καὶ μεγαλοπρεπεῖς οἰκίας,  καὶ   ζώων ἀγέλας παντοδαπῶν, καὶ τὴν
[15]   ἐκείνης σαλεύειν ἐπειρᾶτο τὸν ἀθλητήν.  Καὶ   μὲν πρὸς τὸν μακρὸν
[16]   Διὰ τί δὲ ἵππους μὲν,  καὶ   ἡμιόνους, καὶ καμήλους, καὶ πρόβατα,
[8]   λιμῷ τηκομένης, κρυμῷ  καὶ   θάλπει προσπαλαιούσης, νόσοις ἀλγυνομένης,
[16]   Κοσμηθεὶς οὖν αὖθις ἑτέροις υἱοῖς  καὶ   θυγατράσιν ὑπὸ τοῦ κτίσαντος, καὶ
[15]   ἐπ´ οὐδενὶ τῶν προτέρων κακῶν,  καὶ   θυμοῦ τὸ βλέμμα πληρώσας, καὶ
[1]   τῆς ἡμετέρας ἀνοίας βάσκανος.  Καὶ   καθάπερ οἱ πονηροὶ καὶ πλεονεκτικοὶ
[9]   ζέων ἐκ τοῦ πελάγους αὐτοῖς,  καὶ   καλύπτειν ἀπειλήσῃ πεπιεσμένην τῷ φόρτῳ
[16]   δὲ ἵππους μὲν, καὶ ἡμιόνους,  καὶ   καμήλους, καὶ πρόβατα, καὶ γεώργια,
[16]   πάθους ἀνίαν κρείττοσι κατεύνασον λογισμοῖς·  καὶ   κατὰ τὸ γεγραμμένον, Ἐπίῤῥιψον ἐπὶ
[15]   τῆς εὐσεβείας αὐτῷ καρποὺς ὀνειδίζουσα,  καὶ   καταλέγουσα μὲν τὴν παλαιὰν εὐθηνίαν
[2]   χορεῖαι, καὶ κῶμοι, καὶ μέθαι,  καὶ   καταυλούμεναι τράπεζαι (Ματαιότης γὰρ, φησὶν,
[4]   καὶ μὲν ἡμῖν ἑνωθῆναι,  καὶ   κόσμος ὄντως γενέσθαι δύναται συμφυὴς
[8]   καὶ βοῶν, εὐήνιόν τε αὐτὸ  καὶ   κοῦφον ἀεὶ πρὸς τὴν οὐράνιον
[7]   ῥηθὲν ἐπὶ παντὸς ἀνθρώπου πέπηγε  καὶ   κρατεῖ· Γυμνὸς ἐξῆλθον ἐκ κοιλίας
[13]   κατηγορείτω τῆς οἰκονομίας τοῦ Δεσπότου  καὶ   κρίσεως· ἀλλ´ εἰς τὸν ἀθλητὴν
[4]   ἐκ τῶν γάμων, ἵνα, ἐλθόντος  καὶ   κρούσαντος, εὐθέως ἀνοίξωσιν αὐτῷ. Οὐδὲ
[15]   βίος ἡμῶν, ῥέων ἐνδελεχῶς  καὶ   κύμασιν ἀλλεπαλλήλοις πληρούμενος. Τὸ μὲν
[2]   ἀπεκδεχόμεθα Χριστόν) μηδὲ εἰ χορεῖαι,  καὶ   κῶμοι, καὶ μέθαι, καὶ καταυλούμεναι
[7]   τοῖς ἀγγέλοις τὸν κτησάμενον συντάττουσι,  καὶ   λάμπουσι δι´ αἰῶνος ὑπὸ τοῖς
[2]   ἐσμοί· μηδὲ εἰ θρόνος ὑψηλὸς  καὶ   λαμπρὸς, ὑποζεύξας ἔθνη καὶ πόλεις
[15]   καὶ γενναίαν διάνοιαν· πλανῆτις γὰρ  καὶ   λάτρις περιέρχομαι, βασιλὶς δουλεύω,
[13]   ὧν ἔπαθεν ἀναπεισθῇ λογίσασθαί τε  καὶ   λέγειν, ὡς ἄρα οὐδεμία πρόνοια
[2]   ὑπὸ τῶν ἡδονῶν. (Ὥστε ἀναγκαῖον  καὶ   λυσιτελὲς ἅπασιν, ἀδελφοὶ, καθάπερ ὁδοιπόρους
[4]   ἀμείβοντες, ὥς τι προσλαμβάνοντες, χαίρομεν·  καὶ   μακάριον κρίνομεν, ὅταν ἐκ παιδὸς
[8]   πρὸς τὴν οὐράνιον ὁδοιπορίαν ἐργάσεται,  καὶ   μᾶλλον εἰς τὰ προκείμενα κτήσεται
[10]   χεῖρας πεπληρωμένας πολυτελῶν δώρων κατάγουσι,  καὶ   μανθάνουσι παρ´ ἡμῶν, ὅτι λυσιτελεῖ
[3]   τὸ τῆς ὁδοῦ πέρας ἐπείγεσθαι.  ~Καί   με μηδεὶς ὑπολάβοι καινῶν ὀνομάτων
[5]   γῆς πλέθρα κτήσαιτό τις μυρία,  καὶ   μεγαλοπρεπεῖς οἰκίας, καὶ ζώων ἀγέλας
[2]   μηδὲ εἰ χορεῖαι, καὶ κῶμοι,  καὶ   μέθαι, καὶ καταυλούμεναι τράπεζαι (Ματαιότης
[6]   ὄντως ἑκάστου μᾶλλον ἀλλοτρίωσίς τε  καὶ   μείωσις, ἐλαττουμένου τοῦ σώματος ἐν
[14]   χρὴ δοῦλον ὄντα δυσχεραίνειν ἀνόνητα,  καὶ   μέμφεσθαι ψῆφον ἣν οὐ δύναμαι
[6]   ὡς ὀχληρὰ καὶ περιττὰ δυσχεραίνομεν,  καὶ   μετὰ σπουδῆς ἔξω ποι βάλλομεν,
[14]   καὶ τότε ταῖς λύπαις ὅρον  καὶ   μέτρον ἐπιτιθεὶς, καὶ ταῖς εὐσεβέσιν
[3]   ἐκ πόλεως ἄγουσιν, ἔστιν ἐκκλῖναι,  καὶ   μὴ ὁδεῦσαι τὸν μὴ βουλόμενον·
[13]   Κυρίῳ ἔδοξεν, οὕτω καὶ ἐγένετο.  Καὶ   μηδεὶς ἐξ ὧν ἔπαθεν ἀναπεισθῇ
[12]   πυρὸς ἀναρπασθέντες ὑπὸ τοῦ κτίσαντος,  καὶ   μηδεμίαν ἔχοντες περιλελειμμένην αὐτοῖς βίου
[16]   νόσος αὐτὸν, ὡς εἰκῆ προσελθοῦσα,  καὶ   μηδὲν ἀνύσασα πλέον. Ἀνέθαλεν εἰς
[5]   ἐμηχανήσατο πρὸς θεραπείαν τῆς ἀχαρίστου  καὶ   μηδὲν στεγούσης γαστρὸς, πότ´ ἂν
[2]   ὅσα τερπνὰ, καὶ παρατρέχειν εὐθὺς,  καὶ   μηδενὶ προσερείδειν τὴν ἔννοιαν, μηδὲ
[9]   ἀγωγίμων, μὴ δεόντως συνέλεξε,  καὶ   μιμησάσθω τοὺς τῆς θαλάττης ἐργάτας.
[9]   ποιῆσαι τὴν ναῦν τοῦ κύματος,  καὶ   μόναις ταῖς ψυχαῖς, εἴπερ οἷόν
[5]   ~Τοῦτο γὰρ δήπου γνώριμον οἶμαι  καὶ   νηπίοις πᾶσιν, ὡς οὐδὲν τῶν
[10]   ἡμᾶς τούτων βάλωσι ῥήμασιν, ἐπειδὴ  καὶ   νικῶμεν ἐκεῖνον, ὡς ἴστε, τῇ
[7]   ζῶμεν, λεπτή τις οὖσα  καὶ   νοερὰ, καὶ οὐδὲν δεομένη τῶν
[1]   Σολομών. Διὰ τοῦτο, ἀδελφοὶ,  καὶ   νῦν ἐπὶ τὴν αὐτὴν ἥκω
[10]   τοὺς ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν ἔτι  καὶ   νῦν κειμένους Λαζάρους, μηδὲ τῶν
[12]   ἑαυτοῦ ποίμνης ᾠκοδόμησε μάνδραν. Ἐτάχθη  καὶ   νῦν μεθ´ ἡμῶν καὶ
[8]   τῶν δυσχερῶν, καὶ φθεγγόμενος· Εἰ  καὶ   ἔξωθεν ἡμῶν ἄνθρωπος φθείρεται,
[4]   φησὶν, αἱ ὀσφύες ὑμῶν περιεζωσμέναι,  καὶ   οἱ λύχνοι καιόμενοι· καὶ ὑμεῖς
[16]   τῶν σωμάτων ἀπαιτήσῃ παρακαταθήκην. Τότε  καὶ   οἱ νῦν εἶναι δοκοῦντες νεκροὶ
[15]   ὑποδεικνύουσα δὲ τὰ παρόντα κακὰ,  καὶ   οἷον ἐξ οἵων ἔλαχε βίον,
[10]   δεδωκότος τινὸς, ὡς ἄπληστον ἀπελαύνομεν,  καὶ   ὀμνύμεθα προσποιεῖσθαι πενίαν αὐτόν· εἰ
[9]   πλοῦτον ἐπισωρεύσομεν. Πορνεία μὲν γὰρ,  καὶ   ὅσα τοιαῦτα, ῥιφέντα διόλλυται, καὶ
[4]   ἀνοίξει τῆς εἰσόδου τὰς πύλας,  καὶ   ὅτι δεῖ παρεσκευασμένους ἐφ´ ἡμέραν
[15]   ἐκ τῶν ἀλλοτρίων παρατρέφομαι νῦν·  καὶ   ὅτι καλὸν εἴη καὶ χρήσιμον,
[14]   τὸ τῆς φύσεως ἐπιδεικνύμενος συμπαθὲς,  καὶ   ὅτι πατὴρ εἴη φιλόστοργος οἷς
[4]   δυσχερῆ καὶ προσηλωμένα τῇ γῇ,  καὶ   οὐ πεφυκότα τοῖς ἀνθρώποις οἰκειοῦσθαι
[10]   δὲ ἐψευσμένοις ἐπαίνοις ἀπατῶντες αὐτόν.  Καὶ   οὐ τὸ μὲν οὕτως ἑστιαθῆναι
[7]   λεπτή τις οὖσα καὶ νοερὰ,  καὶ   οὐδὲν δεομένη τῶν βαρυνόντων· καὶ
[1]   πληγὰς ὑπέκκαυμα πόθου πεποίησθε πλείονος.  Καὶ   οὐδὲν ξένον. Ἐστὲ γὰρ σοφοὶ
[14]   Κυρίῳ ἔδοξεν, οὕτω καὶ ἐγένετο·  ~καὶ   οὐδὲν τῶν συμβαινόντων δακρύων ἠξίωσεν.
[12]   τῷ πολεμίῳ περιέτρεψε τὸ μηχάνημα,  καὶ   οὐδὲν ὑπῆρξεν αὐτῷ πλὴν τοῦ
[14]   νικῶντα εἶδε πάλιν δυσμενὴς,  καὶ   οὐδενὶ τούτων τιναχθῆναι δυνάμενον, αὐτῇ
[7]   ὡς ἀλλότρια πάντη καὶ περιττὰ,  καὶ   οὐδενὸς ἴδια γενέσθαι δυνάμενα, παρατρέχειν
[4]   ἑκάστοτε τῆς ζωῆς, ὅσον ἐζήσαμεν,  καὶ   οὐκ αἰσθανόμεθα δαπανωμένου τοῦ βίου,
[5]   τῷ θανάτῳ γεγενημένους ἤδη καταλιμπάνει,  καὶ   οὐκ ἐθέλει τοῖς κτησαμένοις συνεκδημεῖν.
[1]   Δεσπότης νόμοις ἀλύτοις κατέδησε,  καὶ   οὐκ εἴασεν εἰς ἅπαξ ὁρμήσαντα
[9]   ἐκείνων μεθίσταται χῶρον, πράγματα κοῦφα,  καὶ   οὐκ εἰδότα κύμασι καλυφθῆναί τισι.
[6]   τοῖς νεανίσκοις φυλάττων τὰ σώματα,  καὶ   οὐκ ἐπιτρέπων ἀγωνιζομένοις αὐτοῖς, οὐδὲ
[3]   πέρας ἕλκει τοὺς ἐπ´ αὐτῆς·  καὶ   οὐκ ἔστιν, ἀγαπητοὶ, τὸν ἅπαξ
[7]   ἐξ ἐπιμελείας συνυφανθῶσι τῇ φύσει·  καὶ   οὔτε ἐπὶ γῆς μοχθοῦντας ἡμᾶς
[1]   ὡς περιττήν τινα παῤῥησίαν ἐπιδεικνύμενος,  καὶ   οὔτε ξένῳ πρέπουσαν, οὔτε ἀνδρὶ
[10]   ῥακίοις, ὡς ὀδωδότα πάλιν διώκομεν,  καὶ   οὔτε τὸ τοῦ κτίσαντος ὄνομα
[8]   ἔσωθεν ἀνακαινοῦται ἡμέραν καθ´ ἡμέραν.  Καὶ   οὔτε τοὺς ὑπὲρ τοῦ ζῇν
[9]   συμπνίξωμεν. Εἰ δ´ ἄρα τις  καὶ   πάλαι δελεασθεὶς, πλούτου κόνιν
[12]   καὶ νῦν μεθ´ ἡμῶν  καὶ   πάλαι σβέσας ἐν Βαβυλῶνι τὴν
[6]   δὲ ἀσελγεῖς, καὶ βέβηλοι συμπλοκαὶ,  καὶ   πάντα ὅσα λυττώσης ἔργα καὶ
[5]   βρῶσιν ἡμῖν ἐπινενοημένα καὶ πόσιν,  καὶ   πάντα, ὅσα πέρα τῆς χρείας
[2]   πανταχόσε τοὺς τῆς ψυχῆς ὀφθαλμοὺς  καὶ   πάντα ὑποπιεύειν ὅσα τερπνὰ, καὶ
[6]   τὴν τῶν ἀναγκαίων ἐργασίαν νωθροῦ,  καὶ   παντάπασιν ἀσθενοῦς. Τοῦτο δὴ ἄρα
[12]   ἵνα ταῖς ἡμετέραις εὐπραγίαις λυμήνηται·  καὶ   πανταχόθεν (φλὸξ ἀναῤῥιπιζομένη ταῖς
[2]   ὁδοιπόρους δρομέας στειλαμένους ἡμᾶς,  καὶ   πανταχόθεν τὸ κοῦφον ταῖς ψυχαῖς
[8]   εἰ δὲ ὑβρίζειν αὐτὸ συγχωρήσοι,  καὶ   πάντων ἐφ´ ἡμέραν ἐμπίπλασθαι, καθάπερ
[1]   ἐπιθυμίας καθ´ ἡμῶν βέλη ποιούμενος,  καὶ   παρ´ ἡμῶν εἰς τὸ βλάπτειν
[4]   μετροῦντες αὐτὸν ἀπὸ τοῦ παραδραμόντος  καὶ   παραῤῥεύσαντος, οὐδὲ ἐννοοῦμεν, ὡς ἄρα
[2]   ὑποκειμένην ὁδὸν τοῦ βίου διαδραμεῖν,  καὶ   παραστῆσαι Χριστῷ τὴν ψυχήν τε
[2]   καὶ πάντα ὑποπιεύειν ὅσα τερπνὰ,  καὶ   παρατρέχειν εὐθὺς, καὶ μηδενὶ προσερείδειν
[6]   καὶ πάντα ὅσα λυττώσης ἔργα  καὶ   παραφόρου ψυχῆς, οὐχὶ πρόδηλος πάντη
[16]   Ὅτι τὰ μὲν ἄλογα κτήνη,  καὶ   πᾶς πλοῦτος διαφθειρόμενος, εἰς
[7]   δυναστεία, καὶ περιφάνεια, καὶ τρυφὴ,  καὶ   πᾶς τοιοῦτος ὄχλος,
[2]   (Πᾶσα γὰρ σὰρξ ὡς χόρτος,  καὶ   πᾶσα δόξα ἀνθρώπου ὡς ἄνθος
[16]   καμήλους, καὶ πρόβατα, καὶ γεώργια,  καὶ   πᾶσαν τὴν τῆς περιουσίας τρυφὴν
[8]   ἴδοι ποτὲ ταῖς τοῦ πλείονος  καὶ   πέρα τοῦ λυσιτελοῦντος ἐπιθυμίαις φλεγόμενον,
[0]   τοῦ μὴ προσηλῶσθαι τοῖς βιωτικοῖς,  καὶ   περὶ τοῦ γενομένου ἐμπρησμοῦ ἔξωθεν
[12]   καὶ πολεμήσας, μηδένα δεῖξαι νενικημένον,  καὶ   περιελὼν τὴν εὐπορίαν τῶν ἀδελφῶν,
[9]   ὅπερ ἂν ἀποῤῥίψωσιν, εὐθέως ἀπώλεσαν,  καὶ   περιίσταται λοιπὸν βία πενίας αὐτοῖς·
[15]   ταράξαι δὲ πάντα ἄνδρα δυνάμενα,  καὶ   περιτρέψαι καὶ γενναίαν διάνοιαν· πλανῆτις
[6]   πάροδον ἡδονὴν, εὐθὺς ὡς ὀχληρὰ  καὶ   περιττὰ δυσχεραίνομεν, καὶ μετὰ σπουδῆς
[7]   ~Ταῦτα μὲν ὡς ἀλλότρια πάντη  καὶ   περιττὰ, καὶ οὐδενὸς ἴδια γενέσθαι
[7]   ὀφθαλμοῖς. Πλοῦτος δὲ, καὶ δυναστεία,  καὶ   περιφάνεια, καὶ τρυφὴ, καὶ πᾶς
[10]   ἡμῖν. Δέδοικα δὲ ἐγὼ, μὴ  καὶ   πικροτέροις ἡμᾶς τούτων βάλωσι ῥήμασιν,
[1]   βάσκανος. Καὶ καθάπερ οἱ πονηροὶ  καὶ   πλεονεκτικοὶ τῶν ἀνθρώπων, οἷς ἔργον
[1]   ἀπάγειν βουλόμενος. Πολὺν γὰρ, ἀγαπητοὶ,  καὶ   ποικίλον ἐφ´ ἡμέραν ἡμῖν
[2]   ὑψηλὸς καὶ λαμπρὸς, ὑποζεύξας ἔθνη  καὶ   πόλεις εἰς δουλείαν ἑκούσιον (Πᾶσα
[5]   δὲ οἰκίαι, πόσα δὲ ἔθνη  καὶ   πόλεις, καὶ ζώντων ἔτι τῶν
[12]   ἐκεῖνος μηδὲν μέγα βλάψαι δοκῇ,  καὶ   πολεμήσας, μηδένα δεῖξαι νενικημένον, καὶ
[1]   οὕτως δυσμενὴς ἄνωθεν ἡμῖν  καὶ   πολέμιος τὰς τῶν κοσμικῶν τέρψεων
[5]   τῆς ἐντεῦθεν ἀπαναστάσεως, εἰς ἑτέρους,  καὶ   πολεμίους τυχὸν, τὴν εὐπραγίαν ὄψεται
[2]   εἰ γῆ βλαστάνουσα πᾶσαν τρυφὴν,  καὶ   πολυτελεῖς δεικνύουσα σκηνὰς (Ἡμῶν γὰρ
[4]   ταῦτα ἀθροίζειν ἐπιχειροῦμεν, μοχθοῦντες διακενῆς,  καὶ   πονοῦντες πόνον, οἱονεί τις ἑαυτὸν
[3]   ὁδὸς ὑφηπλῶσθαι παροῦσα ζωὴ,  καὶ   πορεία διειλημμένη ταῖς ἡλικίαις καθάπερ
[5]   μὴν εἰς βρῶσιν ἡμῖν ἐπινενοημένα  καὶ   πόσιν, καὶ πάντα, ὅσα πέρα
[13]   ἐφεξῆς, ἐφ´ οἷς ἐκεῖνος ἠρίστευσε·  καὶ   πόσοις βέλεσιν ὑπὸ τοῦ διαβόλου
[4]   ἐνδοῦναι τῷ δρόμῳ χρόνον βουλήσεται,  καὶ   πότε ἑκάστῳ τῶν δρομέων ἀνοίξει
[10]   τῶν ἀρετῶν τὰ τοιαῦτα μετιέναι  καὶ   πράττειν αὐτοῖς. Εἰ δὲ παρασταίη
[9]   ταῦτα ἡμᾶς βουλεύεσθαί τε προσήκει  καὶ   πράττειν. Ἐκεῖνοι μὲν γὰρ ὅπερ
[7]   γὰρ ἄνθρωπος· νοῦς ἐνδεδεμένος προσφόρῳ  καὶ   πρεπούσῃ σαρκί. Τοῦτο ὑπὸ τοῦ
[13]   κυμάτων ἐπιδρομὴν ἐζήλουν αἱ συμφοραὶ,  καὶ   πρὶν παυθῆναι τὸ πρότερον
[9]   ἀποθέσθω τῶν φορτίων τὰ πλείονα,  καὶ   πρὶν ὑποβρύχιον γενέσθαι τὸ σκάφος,
[5]   δὲ καὶ πρὸ τοῦ τάφου,  καὶ   πρὸ τῆς ἐντεῦθεν ἀπαναστάσεως, εἰς
[5]   γῆν αὐτὸς ὑποδὺς, πολλάκις δὲ  καὶ   πρὸ τοῦ τάφου, καὶ πρὸ
[1]   ἀνθρώπων, οἷς ἔργον μέν ἐστι  καὶ   προαίρεσις (ἐκ τῶν ἀλλοτρίων πλουτεῖν,
[16]   μὲν, καὶ ἡμιόνους, καὶ καμήλους,  καὶ   πρόβατα, καὶ γεώργια, καὶ πᾶσαν
[3]   δρόμου τὰς τῶν τάφων σκηνὰς,  καὶ   πρὸς ἐκείνας ἅπαντας ἄγουσα, τοὺς
[12]   ἐπενέμετο, ψαῦσαι τῶν ἀνακτόρων ἀναγκαζομένη,  καὶ   πρὸς κοινωνίαν ἡμᾶς καθέλκουσα τῆς
[15]   λάτρις περιέρχομαι, βασιλὶς δουλεύω,  καὶ   πρὸς τὰς τῶν ἐμῶν οἰκετῶν
[15]   καὶ θυμοῦ τὸ βλέμμα πληρώσας,  καὶ   πρὸς τὴν γυναῖκα καθάπερ πρὸς
[15]   τῶν πηγῶν, τὸ δὲ μέλλει·  καὶ   πρὸς τὴν κοινὴν ἅπαντες τοῦ
[6]   γὰρ αἰσθάνεται γεγενημένου τοῦ σώματος,  καὶ   πρὸς τὴν τῶν ἀναγκαίων ἐργασίαν
[3]   ἀεὶ τὴν βεβιωμένην ἡμέραν ἐῶν,  καὶ   πρὸς τὴν χθὲς ἐπανελθεῖν οὐδέποτε,
[9]   καὶ ὅσα τοιαῦτα, ῥιφέντα διόλλυται,  καὶ   πρὸς τὸ μηδὲ εἶναι χωρεῖ,
[3]   τῆς ὁδοῦ ταύτης ἐπιβάντα, μὴ  καὶ   πρὸς τὸ τέλος ταύτης ἐλθεῖν·
[2]   τὰ δὲ ἄκοντες, προσδεθῶμεν αὐτοῖς,  καὶ   πρὸς τὸ φοβερὸν τοῦ λῃστοῦ
[8]   ἀνθολκαῖς συνεπισπασθεὶς, κείσεται στένων ἀνόνητα.  Καὶ   πρὸς τὸν Δεσπότην ἀχθεὶς, καὶ
[4]   ποῖα δὲ βαρέα καὶ δυσχερῆ  καὶ   προσηλωμένα τῇ γῇ, καὶ οὐ
[9]   καλῶς, οὔτε ἀπόλλυται τοῖς ἐκβαλοῦσι  καὶ   ῥίψασιν· ἀλλ´, ὥσπερ εἰς ὁλκάδας
[8]   τι δυνάμεθα. Ἔχοντες δὲ διατροφὰς  καὶ   σκεπάσματα, τούτοις ἀρκεσθησόμεθα. Ταῦτα μὲν
[8]   οὐκ ἔχων δοῦναι, θρηνήσει μακρὰ,  καὶ   σκότος οἰκήσει διηνεκὲς, πολλὰ τῇ
[11]   τραύμασι. Δίδου γὰρ σοφῷ ἀφορμὴν,  καὶ   σοφώτερος ἔσται, φησὶν Γραφή.
[14]   τοιούτοις βαλλόμενος πάθεσιν, ἀκίνητος ἔμεινε·  καὶ   σπαραττομένου τοῦ σώματος, ἄσυλον ἐφύλαττε
[16]   τῆς ὑπομονῆς ἑαυτῷ συνέλεξεν ἀγαθά;  Καὶ   σὺ τοίνυν, εἴ τί σοι
[4]   πρὸς τὸν τοιοῦτον δρόμον ἡμῖν  καὶ   συμμεθίστασθαι δύναται τοῖς συλλέξασι, καὶ
[6]   ταῖς μίξεσι, καὶ τῆς γνησιωτάτης  καὶ   συνεκτικωτάτης τῶν μελῶν ἀποσυλωμένου τροφῆς;
[8]   ὡς μόνου κτήματος ἀναγκαίου ψυχῇ,  καὶ   συνεργοῦντος αὐτῇ πρὸς τὸ ζῇν
[12]   τὸν ἀνάψαντα ταύτην ῥυῆναι πεποίηκε,  καὶ   συστεῖλαι τὴν μανίαν αὐτοῦ εἰς
[10]   οἱ δὲ ἀτόποις βλέμμασί τε  καὶ   σχήμασι τὸ τῆς ἀκρασίας ἐκκαίοντες
[7]   καὶ οὐδὲν δεομένη τῶν βαρυνόντων·  καὶ   σῶμα, τὸ ταύτῃ δοθὲν ὄχημα
[4]   γενέσθαι δύναται συμφυὴς ψυχῇ τε  καὶ   σώματι, τούτοις οὐδὲ προσέχομεν·
[2]   πολίτευμα ἐν οὐρανῷ, ἐξ οὗ  καὶ   Σωτῆρα ἀπεκδεχόμεθα Χριστόν) μηδὲ εἰ
[14]   λύπαις ὅρον καὶ μέτρον ἐπιτιθεὶς,  καὶ   ταῖς εὐσεβέσιν ἐκείναις φωναῖς κοσμῶν
[14]   τις ἀγγέλλων, ὡς τοῖς παισὶ  καὶ   ταῖς θυγατράσιν εὐωχουμένοις ἐπετίναξε πνεῦμά
[1]   τῶν ἐλέγχων εἰς εὔνοιαν ἠρεθίσθητε,  καὶ   τὰς ἀπὸ τῆς γλώττης πληγὰς
[7]   τὴν τῶν ἐνταῦθα πεπολιτευμένων ἀντίδοσιν.  Καὶ   τὰς ἀρετὰς δὲ ἡμέτερα κτήματα
[4]   μὲν ἐπὶ τὰ πρόσω φερόμενοι,  καὶ   τὰς ἡλικίας ἀμείβοντες, ὥς τι
[15]   τῷ δικαίῳ παρίστατο, κάτω νενευκυῖα,  καὶ   τὰς χεῖρας ἐπὶ τοῖς ὁρωμένοις
[10]   ἑστιαθῆναι λαμπρῶς μόνον κερδαίνουσιν, ἀλλὰ  καὶ   τὰς χεῖρας πεπληρωμένας πολυτελῶν δώρων
[12]   ἀποτινάξασθε τὴν τῆς λύπης ἀχλὺν,  καὶ   τὰς ψυχὰς ἀναῤῥώσατε λογισμοῖς ἀνδρειοτέροις
[15]   Ταῦτα Ἰὼβ λέγων, ἀπεκρούσατο  καὶ   ταύτην τοῦ διαβόλου τὴν προσβολὴν,
[16]   ἦλθεν ἀπώλειαν· οἱ παῖδες δὲ,  καὶ   τεθνεῶτες, ἔζων τῷ καλλίστῳ μέρει
[15]   ταύτην τοῦ διαβόλου τὴν προσβολὴν,  καὶ   τελείαν αὐτῷ τῆς ἥττης αἰσχύνην
[3]   Θεοῦ κατὰ τῶν ἐπηρεαζόντων βοήθειαν,  καὶ   τῇ λύρᾳ προσάγων μεθ´ ἡδονῆς,
[12]   πρόφασιν. Ἂν γὰρ ἀκατάσειστοι μείνητε,  καὶ   τῇ πίστει φανήσεσθε δοκιμώτεροι, καθάπερ
[15]   ἐν τοῖς ἀγῶσι μόχθον ἑαυτῷ  καὶ   τῇ συνοικούσῃ μηκύνειν. δὲ,
[8]   οἰκήσει διηνεκὲς, πολλὰ τῇ τρυφῇ  καὶ   τῇ ταύτης πλάνῃ μεμφόμενος, ὑφ´
[8]   καὶ ὥστε συνέχειν μόνον αὐτὸ,  καὶ   τῇ τῆς ψυχῆς ὑπηρεσίᾳ διὰ
[3]   ἁμιλλωμένας ἀλλήλαις εἰς δρόμον ἀμείβοντες,  καὶ   τὴν ἀεὶ προτέραν ἐπὶ τῆς
[1]   πυκνότητι σύσκιον, εἰς τοῦτο καταδυόμενοι,  καὶ   τὴν ἐκ πολλοῦ πρόοψιν τῶν
[2]   μή ποτε, προσδραμόντες ἀφυλάκτως αὐτοῖς,  καὶ   τὴν ἐκ τῆς ἀπολαύσεως τέρψιν
[16]   τῶν δαιμόνων ἐπιβουλῆς, τοῦτο καρτέρησον,  καὶ   τὴν ἐκ τοῦ πάθους ἀνίαν
[15]   οἷς λέγεις ὑβρίζεις ζωήν; Ἐψεύσω  καὶ   τὴν ἐμὴν, ὡς οὐκ ηὐχόμην,
[9]   τὸ πολὺ τοῦ βάρους ἀποσκευάζουσι,  καὶ   τὴν ἐμπορίαν ἀφειδῶς ἀντλοῦσιν εἰς
[5]   οἰκίας, καὶ ζώων ἀγέλας παντοδαπῶν,  καὶ   τὴν ἐν ἀνθρώποις ἅπασαν περιβάλοιτο
[7]   μιμεῖσθαι τὸν πλάστην εἰς δύναμιν,  καὶ   τὴν ἐν οὐρανοῖς εὐταξίαν σκιαγραφεῖν
[13]   ἀφρὸν τῶν κυμάτων τὴν βίαν,  καὶ   τὴν εὐγνώμονα πρὸς τὸν Δεσπότην
[15]   τῆς ἀρχαίας ἐπιβουλῆς ἔρχεται μνήμην,  καὶ   τὴν τοῦ γυναίου διάνοιαν ὑποσύρας
[13]   ἀλλήλοις τε ἐπισυνήπτετο τὰ δεινὰ,  καὶ   τὴν τῶν κυμάτων ἐπιδρομὴν ἐζήλουν
[6]   τοῦ σώματος ἐν ταῖς μίξεσι,  καὶ   τῆς γνησιωτάτης καὶ συνεκτικωτάτης τῶν
[10]   σπουδῆς ἀποτρέχομεν, ὥσπερ δεδοικότες μὴ  καὶ   τῆς δυσπραγίας αὐτῆς ἐκ τοῦ
[8]   Καὶ πρὸς τὸν Δεσπότην ἀχθεὶς,  καὶ   τῆς ἐπὶ γῆς πορείας τῆς
[15]   Δεῖξον ἐν τοῖς ἀλγεινοῖς, ὡς  καὶ   τῆς εὐφροσύνης ἀξία τῆς πρόσθεν
[3]   τόνδε τὸν βίον φέρουσαν πύλην,  καὶ   τῆς ὁδοῦ ταύτης ἐπιβάντα, μὴ
[11]   πεπονηκότας ὑμᾶς. Αὐτοὶ δὲ εἰ  καί   τι παραλελοίπαμεν δι´ ἀσθένειαν ἐννοίας
[9]   θαλάττης ἐργάτας. Ἐκεῖνοι γὰρ, εἰ  καί   τι τῶν ἀναγκαίων ἐπὶ τῆς
[15]   οἷον ἐξ οἵων ἔλαχε βίον,  καὶ   τίνα τῶν πολλῶν θυσιῶν ἐδέξατο
[3]   τῇ λύρᾳ προσάγων μεθ´ ἡδονῆς,  Καὶ   τίς Θεὸς πλὴν τοῦ Θεοῦ
[2]   ἄνθος χόρτου· ἐξηράνθη χόρτος,  καὶ   τὸ ἄνθος ἐξέπεσε) Τούτοις γὰρ
[15]   τὸ διειδὲς νᾶμα τοῦ βίου,  καὶ   τὸ θολερὸν τοῦτο πίνουσα καρτέρησον.
[15]   καθ´ ἡμᾶς. Σοφὸς δέ ἐστι,  καὶ   τὸ λυσιτελοῦν ἐπιμετρεῖ τοῖς οἰκέταις.
[15]   ἤδη, τὸ δὲ ἔτι πορεύεται·  καὶ   τὸ μὲν ἄρτι προέκυψε τῶν
[12]   αὐτοῦ εἰς ἑαυτὸν πάλιν προσέταξε.  Καὶ   τὸ μὲν τῆς ἐπιβουλῆς τόξον
[3]   τοῖς τοῦ χρόνου τμήμασιν ἐπεμβαίνοντες,  καὶ   τὸ πρότερον ἀεὶ καταλιμπάνοντες ὕστερον,
[12]   καὶ ἀνέζησεν· ἀπολωλὼς, καὶ εὑρέθη·  καὶ   τὸ συγγενὲς σῶμα σκεπάσωμεν. Ἀντιστήσωμεν
[12]   ψυχὰς ἀναῤῥώσατε λογισμοῖς ἀνδρειοτέροις χρησάμενοι,  καὶ   τὸ συμβεβηκὸς στεφάνων ποιήσασθε πρόφασιν.
[14]   τὸ τῆς πείρας προσῆγε μηχάνημα,  καὶ   τὸ σῶμα μαστίξας ἀῤῥήτοις πληγαῖς,
[2]   Χριστῷ τὴν ψυχήν τε ὁμοῦ  καὶ   τὸ σῶμα τῆς ἐκ τῶν
[10]   ἀγαπητοὶ, περὶ ἑαυτούς τι φιλάνθρωπον,  καὶ   τὸ τῆς εὐπορίας ἄχθος, εἴπερ
[5]   τὸν ἐπὶ τῇ συλλογῇ μόχθον  καὶ   τὸ τῆς πλεονεξίας ἔγκλημα προστριψάμενος.
[4]   πρὸς τὴν ἐντεῦθεν ἀποδημίαν ἡμᾶς,  καὶ   τὸ τοῦ Δεσπότου νεῦμα περιμένειν
[10]   δαπάνην μετατιθέντες ἐπὶ τοῖς χείροσι,  καὶ   τὸ φιλότιμον ἀκόνην πονηρίας ποιούμενοι
[14]   ἐπὶ κοπρίας ἐκάθισεν. δὲ,  καὶ   τοιούτοις βαλλόμενος πάθεσιν, ἀκίνητος ἔμεινε·
[7]   ἐπαγωγαῖς· ἐκεῖσέ τε ἐπειγομένων προτρέχουσι,  καὶ   τοῖς ἀγγέλοις τὸν κτησάμενον συντάττουσι,
[5]   στῆναι μετὰ τῶν ἀρχομένων ἠγάπησαν,  καὶ   τοῖς ἑαυτῶν δούλοις ὑπέκυψαν, ὥσπερ
[6]   παντάπασιν ἀσθενοῦς. Τοῦτο δὴ ἄρα  καὶ   τοῖς παιδοτρίβαις κατανοήσασιν τῆς
[9]   ταῖς ψυχαῖς, εἴπερ οἷόν τε,  καὶ   τοῖς σώμασιν ἐκ τοῦ κινδύνου
[10]   οἳ βαστάσουσί τε αὐτὸ περιχαρῶς,  καὶ   τοῖς τοῦ Δεσπότου κόλποις, ἀσύλοις
[12]   πνοαῖς, ὑπερεχεῖτο τῶν ὑποκειμένων αὐτῇ,  καὶ   τὸν ἀέρα τὸν ἐγγὺς ἐπενέμετο,
[4]   καὶ συμμεθίστασθαι δύναται τοῖς συλλέξασι,  καὶ   τὸν ἐκεῖ περιχαρῆ ποιεῖ βίον
[15]   ἀναστροφὴν, διέβαλες ἐν οἷς ἐλάλησας  καὶ   τὸν ἐμὸν βίον. Ἐξ ἡμισείας
[9]   ἐξ ἀδικίας ἐφ´ ἑαυτὸν συνεφόρησε,  καὶ   τὸν νοῦν ταῖς τούτου μερίμναις
[1]   τούτου πεφύκασι δειναὶ κρῦψαι λῃστὴν,  καὶ   τὸνἐπιβουλεύοντα ποιῆσαι λαθεῖν, ἐντεῦθεν ἀπροόπτως
[14]   φιλόστοργος οἷς ἔπραττε μαρτυρόμενος. Πλὴν  καὶ   τότε ταῖς λύπαις ὅρον καὶ
[6]   γοῦν κόρος ἤγαγε θάνατον,  καὶ   τοῦ μηδενὸς ἀπολαύειν ἔτι γεγένηται
[8]   Εἰ δέ τις ἐθέλοι φείδεσθαι  καὶ   τοῦ σώματος, ὡς μόνου κτήματος
[2]   ἐκ τῶν τραυμάτων αἰσχύνης ἐλεύθερα,  καὶ   τοὺς ἐπὶ τῇ νίκῃ στεφάνους
[3]   μὲν θᾶττον, τοὺς δὲ βραδύτερον,  καὶ   τοὺς μὲν διὰ πάντων τῶν
[15]   χεῖρας ἐπὶ τοῖς ὁρωμένοις συγκρούουσα,  καὶ   τοὺς τῆς εὐσεβείας αὐτῷ καρποὺς
[8]   τῆς ψυχῆς ὅτι μάλιστα φροντίσει,  καὶ   τοῦτο διὰ πάντων πειράσεται σώζειν
[16]   καὶ θυγατράσιν ὑπὸ τοῦ κτίσαντος,  καὶ   τοῦτο εἶχε κτῆμα διπλοῦν. Οἱ
[15]   ἐμῶν οἰκετῶν χεῖρας ἠνάγκασμαι βλέπειν,  καὶ   τρέφουσα πάλαι πολλοὺς, ἀγαπητῶς ἐκ
[7]   δὲ, καὶ δυναστεία, καὶ περιφάνεια,  καὶ   τρυφὴ, καὶ πᾶς τοιοῦτος
[2]   Σοφός) μηδὲ εἰ δυναστεῖαι  καὶ   τυραννίδες, καὶ δορυφόρων κολάκων
[12]   εὐγενὴς ἐκ τοῦ πυρὸς ἀναλάμψαντες,  καὶ   τῷ δυσμενεῖ τὴν αἰσχύνην αὐξήσετε
[3]   Ὁδὸν ἀδικίας ἀπόστησον ἀπ´ ἐμοῦ,  καὶ   τῷ νόμῳ σου ἐλέησόν με.
[12]   δὲ κοινὴ μήτηρ ἐνίκησε,  καὶ   τῷ πολεμίῳ περιέτρεψε τὸ μηχάνημα,
[12]   ἀφορμὴν, ἀλλὰ μόνῃ τῇ ψυχῇ  καὶ   τῷ σώματι διαφυγόντες τὸν κίνδυνον.
[6]   τῇ φύσει, καὶ βλάβη περιφανὴς,  καὶ   τῶν ἰδίων ὄντως ἑκάστου μᾶλλον
[14]   ἀναδίδοσθαι πηγὰς ἐξ αὐτοῦ παρεσκεύασε·  καὶ   τῶν τῆς βασιλείας θρόνων τὸν
[4]   περιεζωσμέναι, καὶ οἱ λύχνοι καιόμενοι·  καὶ   ὑμεῖς ὅμοιοι ἀνθρώποις προσδεχομένοις τὸν
[3]   φθάνουσι τῆς ζωῆς. οὐχὶ  καὶ   ὑμῖν δοκεῖ συνεχής τις ὁδὸς
[9]   (τῶν πενήτων μετατεθέντα γαστέρας, διασώζεται  καὶ   φθάνει πρὸς λιμένας ἐλθόντα, καὶ
[10]   ἡμῖν, (μόλις ὑπὸ τοῦ λιμοῦ  καὶ   φθεγγόμενος, ἀποστρεφόμεθα τὸν ὁμοφυῆ, βδελυττόμεθα,
[8]   φωνῶν ἐφ´ ἑκάστου τῶν δυσχερῶν,  καὶ   φθεγγόμενος· Εἰ καὶ ἔξωθεν
[12]   διάβολος καθ´ ἡμῶν ἐπεδείξατο λύτταν,  καὶ   φλογὶ πυρὸς ὁπλίσας ἑαυτὸν, τοῖς
[9]   καὶ φθάνει πρὸς λιμένας ἐλθόντα,  καὶ   φυλάττεται τοῖς ἐκβάλλουσι, κόσμος, οὐ
[15]   νῦν· καὶ ὅτι καλὸν εἴη  καὶ   χρήσιμον, ἀσεβέσι χρησάμενον ῥήμασιν ἑαυτὸν
[5]   κτησαμένων, ἑτέρων ὀνόματα μετημφιάσαντο δεσποτῶν;  καὶ   ὡς οἱ μὲν πάλαι δουλεύοντες
[8]   πρὸς τὰς τούτου χρείας ἐπιστραφήσεται,  καὶ   ὥστε συνέχειν μόνον αὐτὸ, καὶ
[6]   Κοῖται δὲ ἀσελγεῖς, καὶ βέβηλοι  συμπλοκαὶ,   καὶ πάντα ὅσα λυττώσης ἔργα
[9]   Εἰ δ´ ἄρα τις καὶ  πάλαι   δελεασθεὶς, πλούτου κόνιν ἐξ
[5]   δεσποτῶν; καὶ ὡς οἱ μὲν  πάλαι   δουλεύοντες ἐπὶ τὸν τῆς ἀρχῆς
[15]   χεῖρας ἠνάγκασμαι βλέπειν, καὶ τρέφουσα  πάλαι   πολλοὺς, ἀγαπητῶς ἐκ τῶν ἀλλοτρίων
[7]   τισιν, ἀλλὰ τὸ τῷ δικαίῳ  πάλαι   ῥηθὲν ἐπὶ παντὸς ἀνθρώπου πέπηγε
[12]   νῦν μεθ´ ἡμῶν καὶ  πάλαι   σβέσας ἐν Βαβυλῶνι τὴν κάμινον.
[12]   ἀνάψαντα ταύτην ῥυῆναι πεποίηκε, καὶ  συστεῖλαι   τὴν μανίαν αὐτοῦ εἰς ἑαυτὸν
[14]   καὶ μέμφεσθαι ψῆφον ἣν οὐ  δύναμαι   λύειν; Τοιούτοις τὸν διάβολον
[10]   φειδόμενοι καθάπαξ πλούτου, τοὺς ἐῤῥιμμένους  χαμαὶ   παρατρέχομεν ἀδελφοὺς, οὐδὲ τοῖς παισὶν
[16]   τῶν ὅλων δημιουργῷ. Διὰ τοῦτο,  οἶμαι,   διπλοῦν τὸν ἄλλον πλοῦτον ἐπιμετρήσας
[5]   ἐθελήσειε. ~Τοῦτο γὰρ δήπου γνώριμον  οἶμαι   καὶ νηπίοις πᾶσιν, ὡς οὐδὲν
[7]   κοιλίας μητρός μου, γυμνὸς καὶ  ἀπελεύσομαι.   ~Ὁ μὲν οὖν ἄριστα βουλευόμενος,
[15]   πολλοὺς, ἀγαπητῶς ἐκ τῶν ἀλλοτρίων  παρατρέφομαι   νῦν· καὶ ὅτι καλὸν εἴη
[14]   γονῆς στέφανον ἐβουλεύσατο πάλιν, οὐ  διαμάχομαι   περὶ τῶν ἰδίων αὐτῷ. Κρατείτω
[15]   διάνοιαν· πλανῆτις γὰρ καὶ λάτρις  περιέρχομαι,   βασιλὶς δουλεύω, καὶ πρὸς
[15]   τὰς τῶν ἐμῶν οἰκετῶν χεῖρας  ἠνάγκασμαι   βλέπειν, καὶ τρέφουσα πάλαι πολλοὺς,
[10]   ἀνελεῆ κάμψαι προαίρεσιν. Διὰ ταῦτα  ὑφορῶμαι   βαρύτερον τῆς γεέννης τὸ πῦρ
[10]   μᾶλλον τῶν ἀρετῶν τὰ τοιαῦτα  μετιέναι   καὶ πράττειν αὐτοῖς. Εἰ δὲ
[15]   τὸν ἐμὸν βίον. Ἐξ ἡμισείας  ἠσεβηκέναι   νενόμικα νῦν, ἐπειδήπερ ἓν μὲν
[4]   γὰρ, φησὶν, αἱ ὀσφύες ὑμῶν  περιεζωσμέναι,   καὶ οἱ λύχνοι καιόμενοι· καὶ
[2]   καὶ κῶμοι, καὶ μέθαι, καὶ  καταυλούμεναι   τράπεζαι (Ματαιότης γὰρ, φησὶν, ματαιοτήτων,
[10]   Καὶ οὐ τὸ μὲν οὕτως  ἑστιαθῆναι   λαμπρῶς μόνον κερδαίνουσιν, ἀλλὰ καὶ
[1]   ἐπιπηδῶσιν αὐτοῖς, ὥστε μὴ πρότερον  δυνηθῆναί   τινα τοὺς τοῦ κινδύνου βρόχους
[13]   αἱ συμφοραὶ, καὶ πρὶν  παυθῆναι   τὸ πρότερον δάκρυον, ἑτέρου προσήγετο
[10]   διορύττουσιν, οὐδὲ κλέπτουσι. Δῶμεν ἐξουσίαν  ὑπερχυθῆναι   βουλομένῳ πρὸς τοὺς δεομένους τῷ
[9]   κοῦφα, καὶ οὐκ εἰδότα κύμασι  καλυφθῆναί   τισι. Τὰ χρήματά γε μὴν,
[14]   δυσμενὴς, καὶ οὐδενὶ τούτων  τιναχθῆναι   δυνάμενον, αὐτῇ τῇ σαρκὶ τὸ
[6]   ταῖς λαμπούσαις μορφαῖς, εἴγε ἐθέλοιεν  στεφανωθῆναι   τὴν κεφαλὴν, ὡς τῆς ἀκρασίας
[4]   συλλέγομεν· καὶ μὲν ἡμῖν  ἑνωθῆναι,   καὶ κόσμος ὄντως γενέσθαι δύναται
[5]   δὲ κύριοι καὶ δεσπόται καλούμενοι  στῆναι   μετὰ τῶν ἀρχομένων ἠγάπησαν, καὶ
[12]   δὲ ἐπὶ τὸν ἀνάψαντα ταύτην  ῥυῆναι   πεποίηκε, καὶ συστεῖλαι τὴν μανίαν
[16]   παρακαταθήκην. Τότε καὶ οἱ νῦν  εἶναι   δοκοῦντες νεκροὶ θᾶττον τῶν ζώντων
[1]   τὸ κέντρον προσάγων, λυπηρός τις  εἶναι   δόξειν ὑμῖν, ὡς περιττήν τινα
[10]   νεύσοι, τὴν συμφορὰν αἰσχυνόμενος, ὑποκρίσεως  εἶναι   λέγομεν ἐργάτην αὐτόν· εἰ δὲ
[4]   ὅτι δεῖ παρεσκευασμένους ἐφ´ ἡμέραν  εἶναι   πρὸς τὴν ἐντεῦθεν ἀποδημίαν ἡμᾶς,
[9]   διόλλυται, καὶ πρὸς τὸ μηδὲ  εἶναι   χωρεῖ, λυθέντα τοῖς δάκρυσιν· ἁγιότης
[1]   ὁδὸν τοῦ βίου τούτου πεφύκασι  δειναὶ   κρῦψαι λῃστὴν, καὶ τὸνἐπιβουλεύοντα ποιῆσαι
[12]   ἐπιβουλῆς τόξον ηὐτρέπισεν πολέμιος·  ἀφεῖναι   δὲ τὸ βέλος κεκώλυται· μᾶλλον
[11]   τῶν λόγων· νῦν δὲ ὥρα  διαφεῖναι   πεπονηκότας ὑμᾶς. Αὐτοὶ δὲ εἰ
[3]   πόλιν ἐκ πόλεως ἄγουσιν, ἔστιν  ἐκκλῖναι,   καὶ μὴ ὁδεῦσαι τὸν μὴ
[15]   γυναικῶν ἐφθέγξω; Κατάθου, φησὶν,  γύναι,   τὴν συμβουλήν. Μέχρι τίνος τὴν
[12]   διαβόλου λύττης ἔστησεν Σωτήρ·  δοῦναι   δὲ ἀφορμὴν τῶν τῆς ὑμνῳδίας
[8]   καρπὸν ἀπαιτούμενος, εἶτα οὐκ ἔχων  δοῦναι,   θρηνήσει μακρὰ, καὶ σκότος οἰκήσει
[9]   τοῖς σώμασιν ἐκ τοῦ κινδύνου  δοῦναι   φυγήν. Πολλῷ δὲ ἐκείνων δήπου
[4]   τὴν ὁδοιπορίαν ταύτην ἐκπέμψας ἡμᾶς  ἐνδοῦναι   τῷ δρόμῳ χρόνον βουλήσεται, καὶ
[12]   προσαχθεὶς ὑπὸ τοῦ πολεμίου χειμὼν  τινάξαι   τὴν πέτραν ἐφ´ ἧς
[15]   τῶν γυναικῶν ὀλιγοψυχίας (ἄξια ῥήματα,  ταράξαι   δὲ πάντα ἄνδρα δυνάμενα, καὶ
[12]   βλάψαι δοκῇ, καὶ πολεμήσας, μηδένα  δεῖξαι   νενικημένον, καὶ περιελὼν τὴν εὐπορίαν
[13]   τῶν κυμάτων ἐπιδρομὴν ἐζήλουν αἱ  συμφοραὶ,   καὶ πρὶν παυθῆναι τὸ
[12]   τοῦ Δεσπότου θαυματουργηθέντα κελεύοντες, μηδὲ  σιγῆσαι   τὸ τρόπαιον, κατὰ τῆς
[15]   ἀλγεῖς, ἀπὸ τῶν προλαβόντων σαυτὴν  παραμύθησαι.   Νῦν δακρύεις, ἀλλ´ ἐγέλασας πρότερον·
[4]   διὰ τῆς στενῆς ἐκείνης πύλης  ἀκολουθῆσαι   τοῖς ἔχουσιν. Ἀλλ´ ὅσα μὲν
[1]   δειναὶ κρῦψαι λῃστὴν, καὶ τὸνἐπιβουλεύοντα  ποιῆσαι   λαθεῖν, ἐντεῦθεν ἀπροόπτως τὰς τῆς
[9]   ἀντλοῦσιν εἰς θάλασσαν, ὥστε ὑψηλοτέραν  ποιῆσαι   τὴν ναῦν τοῦ κύματος, καὶ
[12]   ὡς οὐδὲ δάκρυον ὑμῖν δυνηθέντι  κινῆσαι,   δι´ ὧν ἐπεβούλευσεν. ~Ἀναμνήσατε τῆς
[2]   ὁδὸν τοῦ βίου διαδραμεῖν, καὶ  παραστῆσαι   Χριστῷ τὴν ψυχήν τε ὁμοῦ
[10]   δυσπραγίας αὐτῆς ἐκ τοῦ σχολαίτερον  βαδίσαι   μετάσχωμεν. Καὶ, εἰ μὲν εἰς
[3]   Τὰς μὲν οὖν ἄλλας ὁδοὺς,  ὅσαι   πρὸς πόλιν ἐκ πόλεως ἄγουσιν,
[10]   πονηρίας ποιούμενοι τοῖς ταύτην ἐπιτηδεύουσι.  Πόσαι   γὰρ πόσοι τῶν ἐνίων
[5]   οὐκ ἴσμεν ὁπόσοι μὲν ἀγροὶ,  πόσαι   δὲ οἰκίαι, πόσα δὲ ἔθνη
[12]   τὸν ἀέρα τὸν ἐγγὺς ἐπενέμετο,  ψαῦσαι   τῶν ἀνακτόρων ἀναγκαζομένη, καὶ πρὸς
[3]   ἄγουσιν, ἔστιν ἐκκλῖναι, καὶ μὴ  ὁδεῦσαι   τὸν μὴ βουλόμενον· αὕτη δὲ,
[12]   οὐδὲν ὑπῆρξεν αὐτῷ πλὴν τοῦ  δημοσιεῦσαι   τὴν ἔχθραν. Ἀντέπνευσεν χάρις
[11]   δὲ Θεὸς πᾶσαν χάριν  περισσεῦσαι   εἰς ὑμᾶς, ἵνα, ἐν παντὶ
[13]   αὐτοῦ τὴν εὐπραγίαν τῶν οἰκείων,  καταχῶσαι   δὲ αὐτὸν ταῖς ἐπαλλήλοις τῶν
[4]   ἑνωθῆναι, καὶ κόσμος ὄντως γενέσθαι  δύναται   συμφυὴς ψυχῇ τε καὶ σώματι,
[10]   πάθεσι περιπεσεῖν ἡμᾶς ἐξορκῶν συνεχῶς,  δύναται   τὴν ἀνελεῆ κάμψαι προαίρεσιν. Διὰ
[4]   τοιοῦτον δρόμον ἡμῖν καὶ συμμεθίστασθαι  δύναται   τοῖς συλλέξασι, καὶ τὸν ἐκεῖ
[9]   δικαιοσύνη λοιπὸν εἰς τὸν ἐκείνων  μεθίσταται   χῶρον, πράγματα κοῦφα, καὶ οὐκ
[9]   ἂν ἀποῤῥίψωσιν, εὐθέως ἀπώλεσαν, καὶ  περιίσταται   λοιπὸν βία πενίας αὐτοῖς· ἡμεῖς
[7]   ἐπὶ γῆς. Τοῦτο, ἐντεῦθεν καλούμενον,  ἀπανίσταται.   Τοῦτο τῷ τοῦ πέμψαντος Θεοῦ
[7]   Τοῦτο τῷ τοῦ πέμψαντος Θεοῦ  παρίσταται   βήματι. Τοῦτο εὐθύνεται· τοῦτο δέχεται
[9]   τὰς (τῶν πενήτων μετατεθέντα γαστέρας,  διασώζεται   καὶ φθάνει πρὸς λιμένας ἐλθόντα,
[15]   ψήφων ἔχει τὴν ἐξουσίαν. Ὅπως  βούλεται   τάττει τὰ καθ´ ἡμᾶς. Σοφὸς
[6]   ἀκρασίας μετάμελος. Ἀδρανεστέρου τε γὰρ  αἰσθάνεται   γεγενημένου τοῦ σώματος, καὶ πρὸς
[15]   τὰ τῶν ποταμῶν ῥεύματα διόλου  φαίνεται   καθαρά. Ποταμὸς δὲ, ὡς οἶσθα,
[5]   πέφυκεν· ἀλλ´ ὁμοίως ἁπάντων ἀλλότρια  φαίνεται,   τῶν τε ἀπολαύειν δοκούντων, τῶν
[7]   πέμψαντος Θεοῦ παρίσταται βήματι. Τοῦτο  εὐθύνεται·   τοῦτο δέχεται τὴν τῶν ἐνταῦθα
[8]   καὶ ἔξωθεν ἡμῶν ἄνθρωπος  φθείρεται,   ἀλλ´ ἔσωθεν ἀνακαινοῦται ἡμέραν
[3]   τοῖς τοῦ χρόνου ῥεύμασιν ἐνδεθεὶς  ὑποσύρεται,   κατόπιν ἀεὶ τὴν βεβιωμένην ἡμέραν
[8]   ἀεὶ πρὸς τὴν οὐράνιον ὁδοιπορίαν  ἐργάσεται,   καὶ μᾶλλον εἰς τὰ προκείμενα
[8]   φροντίσει, καὶ τοῦτο διὰ πάντων  πειράσεται   σώζειν εἰλικρινές τε καὶ γνήσιον·
[8]   Ἐν γὰρ τῷ ᾅδῃ τίς  ἐξομολογήσεταί   σοι; φησὶν Δαβίδ. ~Φύγωμεν
[8]   τι παρά τινων βίαιον, ὀλίγον  ποιήσεται   τὸν λόγον, τὸ τοῦ Παύλου
[4]   ἡμᾶς ἐνδοῦναι τῷ δρόμῳ χρόνον  βουλήσεται,   καὶ πότε ἑκάστῳ τῶν δρομέων
[8]   τοῦ ζῇν κινδύνους προϊόντας ὁρῶν,  φανήσεται   δεδιὼς, ἀλλ´ ἑαυτῷ λέξει θαῤῥῶν·
[8]   καὶ μᾶλλον εἰς τὰ προκείμενα  κτήσεται   συνεργόν· εἰ δὲ ὑβρίζειν αὐτὸ
[5]   ὀνομασθεὶς, ἄλλοις πάλιν τῆς εὐπορίας  ἐκστήσεται,   βραχεῖαν γῆν αὐτὸς ὑποδὺς, πολλάκις
[8]   μικρὰ πρὸς τὰς τούτου χρείας  ἐπιστραφήσεται,   καὶ ὥστε συνέχειν μόνον αὐτὸ,
[8]   αὐτοῦ πρὸς γῆν ἀνθολκαῖς συνεπισπασθεὶς,  κείσεται   στένων ἀνόνητα. Καὶ πρὸς τὸν
[10]   βοῆς· Ἀδελφὸς γὰρ οὐ λυτροῦται,  λυτρώσεται   ἄνθρωπος; Ἐρεῖ δὲ ἕκαστος ἐκείνων
[7]   ὅλων ἐν τοῖς μητρῴοις ἡμῶν  πλάττεται   κόλποις. Τοῦτο εἰς φῶς ἐκ
[9]   φθάνει πρὸς λιμένας ἐλθόντα, καὶ  φυλάττεται   τοῖς ἐκβάλλουσι, κόσμος, οὐ κίνδυνος.
[15]   προέῤῥευσεν ἤδη, τὸ δὲ ἔτι  πορεύεται·   καὶ τὸ μὲν ἄρτι προέκυψε
[7]   παρίσταται βήματι. Τοῦτο εὐθύνεται· τοῦτο  δέχεται   τὴν τῶν ἐνταῦθα πεπολιτευμένων ἀντίδοσιν.
[15]   ἐπὶ τὴν τῆς ἀρχαίας ἐπιβουλῆς  ἔρχεται   μνήμην, καὶ τὴν τοῦ γυναίου
[6]   ἐστι, λάβοι σχολὴν, σφοδρός τις  εἰσέρχεται   τῆς ἀκρασίας μετάμελος. Ἀδρανεστέρου τε
[5]   καὶ πολεμίους τυχὸν, τὴν εὐπραγίαν  ὄψεται   μεταβαίνουσαν. οὐκ ἴσμεν ὁπόσοι
[2]   τοῖς οὕτω τερπνοῖς κοινὸς  ὑποκάθηται   δυσμενὴς, ἀναμένων εἴ ποτε, τοῖς
[5]   πότ´ ἂν ἡμέτερα γένοιτο, κἂν  ἐπαντλῆται   διηνεκῶς; ~Ἅ γε μικράν τινα
[4]   μὲν ἀνὴρ, ἐκ (δὲ ἀνδρὸς  γένηταί   τις πρεσβύτης· ἀγνοοῦμεν δὲ ἄρα,
[6]   καὶ τοῦ μηδενὸς ἀπολαύειν ἔτι  γεγένηται   πρόξενος. Κοῖται δὲ ἀσελγεῖς, καὶ
[12]   πυρὰν, ἵνα ταῖς ἡμετέραις εὐπραγίαις  λυμήνηται·   καὶ πανταχόθεν (φλὸξ ἀναῤῥιπιζομένη
[7]   ἀρετῆς κτίσις ὑφήπλωται. Τούτῳ  κεῖται   νόμος, μιμεῖσθαι τὸν πλάστην εἰς
[6]   μηδενὸς ἀπολαύειν ἔτι γεγένηται πρόξενος.  Κοῖται   δὲ ἀσελγεῖς, καὶ βέβηλοι συμπλοκαὶ,
[16]   δοκοῦντες νεκροὶ θᾶττον τῶν ζώντων  παραστήσονται   τῷ τῶν ὅλων δημιουργῷ. Διὰ
[5]   ἀνέβησαν, οἱ δὲ κύριοι καὶ  δεσπόται   καλούμενοι στῆναι μετὰ τῶν ἀρχομένων
[6]   τῆς σωφροσύνης ἐν ταῖς παλαίστραις  γέγραπται   νόμος, ἄσυλα παρὰ τῶν ἡδονῶν
[12]   κεκώλυται· μᾶλλον δὲ ἀφῆκε μὲν,  ἀντέστραπται   δὲ ἐπὶ τὴν ἑαυτοῦ κεφαλήν.
[10]   τῶν βεβιωκότων καλῶς· οὐδὲν δὲ  ἔσται   κέρδος ἡμῖν τῆς βοῆς· Ἀδελφὸς
[11]   γὰρ σοφῷ ἀφορμὴν, καὶ σοφώτερος  ἔσται,   φησὶν Γραφή. Δυνατὸς δὲ
[10]   Ὅπου σὴς οὐκ ἀφανίζει, οὐδὲ  λῃσταὶ   διορύττουσιν, οὐδὲ κλέπτουσι. Δῶμεν ἐξουσίαν
[9]   γὰρ, καὶ ὅσα τοιαῦτα, ῥιφέντα  διόλλυται,   καὶ πρὸς τὸ μηδὲ εἶναι
[9]   γε μὴν, ἐκβληθέντα καλῶς, οὔτε  ἀπόλλυται   τοῖς ἐκβαλοῦσι καὶ ῥίψασιν· ἀλλ´,
[12]   πολέμιος· ἀφεῖναι δὲ τὸ βέλος  κεκώλυται·   μᾶλλον δὲ ἀφῆκε μὲν, ἀντέστραπται
[8]   ἄνθρωπος φθείρεται, ἀλλ´ ἔσωθεν  ἀνακαινοῦται   ἡμέραν καθ´ ἡμέραν. Καὶ οὔτε
[10]   τῆς βοῆς· Ἀδελφὸς γὰρ οὐ  λυτροῦται,   λυτρώσεται ἄνθρωπος; Ἐρεῖ δὲ ἕκαστος
[7]   Τούτῳ γυμνάσιον ἀρετῆς κτίσις  ὑφήπλωται.   Τούτῳ κεῖται νόμος, μιμεῖσθαι τὸν
[12]   καὶ βλάπτων ἐκεῖνος μηδὲν μέγα  βλάψαι   δοκῇ, καὶ πολεμήσας, μηδένα δεῖξαι
[6]   ἐπιτρέπων ἀγωνιζομένοις αὐτοῖς, οὐδὲ ὄσον  προσβλέψαι   ταῖς λαμπούσαις μορφαῖς, εἴγε ἐθέλοιεν
[15]   δὲ πάντα ἄνδρα δυνάμενα, καὶ  περιτρέψαι   καὶ γενναίαν διάνοιαν· πλανῆτις γὰρ
[1]   εἰς ἅπαξ ὁρμήσαντα τὸ γένος  ἐκτρῖψαι   τῆς γῆς, κλέπτει τὴν καθ´
[10]   ἐξορκῶν συνεχῶς, δύναται τὴν ἀνελεῆ  κάμψαι   προαίρεσιν. Διὰ ταῦτα ὑφορῶμαι βαρύτερον
[1]   τοῦ βίου τούτου πεφύκασι δειναὶ  κρῦψαι   λῃστὴν, καὶ τὸνἐπιβουλεύοντα ποιῆσαι λαθεῖν,
[12]   καθ´ ἡμῶν ἐπεδείξατο λύτταν, καὶ  φλογὶ   πυρὸς ὁπλίσας ἑαυτὸν, τοῖς τῆς
[2]   ῥέῃ, μὴ προστίθεσθε καρδίᾳ) μηδὲ  εἰ   γῆ βλαστάνουσα πᾶσαν τρυφὴν, καὶ
[9]   τάχους, μὴ ἑαυτοὺς ἑκόντες συμπνίξωμεν.  Εἰ   δ´ ἄρα τις καὶ πάλαι
[8]   μέντοιγε ἐπιτρέπειν ὑπὸ κόρου σκιρτᾷν.  Εἰ   δὲ ἴδοι ποτὲ ταῖς τοῦ
[10]   ὑποκρίσεως εἶναι λέγομεν ἐργάτην αὐτόν·  εἰ   δὲ μετὰ παῤῥησίας προσβλέψοι διὰ
[10]   τοιαῦτα μετιέναι καὶ πράττειν αὐτοῖς.  Εἰ   δὲ παρασταίη πένης ἡμῖν, (μόλις
[10]   καὶ ὀμνύμεθα προσποιεῖσθαι πενίαν αὐτόν·  εἰ   δὲ σκεπάζοιτο σεσηπόσι ῥακίοις, ὡς
[8]   ἀχειροποίητον, αἰώνιον ἐν τοῖς οὐρανοῖς.  Εἰ   δέ τις ἐθέλοι φείδεσθαι καὶ
[8]   εἰς τὰ προκείμενα κτήσεται συνεργόν·  εἰ   δὲ ὑβρίζειν αὐτὸ συγχωρήσοι, καὶ
[2]   φεῦγε, φησὶν Σοφός) μηδὲ  εἰ   δυναστεῖαι καὶ τυραννίδες, καὶ δορυφόρων
[5]   τῆς πλεονεξίας ἔγκλημα προστριψάμενος. Οὔτε  εἰ   ἐπὶ γῆς πλέθρα κτήσαιτό τις
[2]   δορυφόρων κολάκων ἐσμοί·