HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Basile de Césarée, Sur le mépris du monde

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


α  =  199 formes différentes pour 310 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Chapitre
[6]   ἡμέτερα γένοιτο, κἂν ἐπαντλῆται διηνεκῶς;  ~Ἅ   γε μικράν τινα τῇ γεύσει
[4]   καὶ σώματι, τούτοις οὐδὲ προσέχομεν·     δὲ ἀλλότρια μένει διηνεκῶς, μόνην
[4]   ὑπερορᾷν προσήκει, ταῦτα συλλέγομεν· καὶ     μὲν ἡμῖν ἑνωθῆναι, καὶ κόσμος
[9]   σκάφος, ἐκβολὴν ποιησάσθω τῶν ἀγωγίμων,     μὴ δεόντως συνέλεξε, καὶ μιμησάσθω
[12]   ἵνα καὶ βλάπτων ἐκεῖνος μηδὲν  μέγα   βλάψαι δοκῇ, καὶ πολεμήσας, μηδένα
[16]   ἀποθανοῦσιν ἐβλάστησεν; Ὅτι τὰ μὲν  ἄλογα   κτήνη, καὶ πᾶς πλοῦτος
[10]   τὴν αὐτὴν ἐκείνῳ τῆς γεέννης  φλόγα   μετέλθωμεν. Ἐπεὶ πολλὰ μὲν τοῦ
[6]   συμπλοκαὶ, καὶ πάντα ὅσα λυττώσης  ἔργα   καὶ παραφόρου ψυχῆς, οὐχὶ πρόδηλος
[4]   τῶν κτησαμένων γινόμενα· ποῖα δὲ  βαρέα   καὶ δυσχερῆ καὶ προσηλωμένα τῇ
[15]   θανάτου σπεύδομεν θάλατταν. Εἰ τὰ  ἀγαθὰ   ἐδεξάμεθα ἐκ χειρὸς Κυρίου, τὰ
[15]   εἰς βλασφημίαν κατέπεσες. Εἰ τὰ  ἀγαθὰ   ἐδεξάμεθα ἐκ χειρὸς Κυρίου, τὰ
[16]   ἐκ τῆς ὑπομονῆς ἑαυτῷ συνέλεξεν  ἀγαθά;   Καὶ σὺ τοίνυν, εἴ τί
[8]   δῆλον, ὅτι οὐδὲ ἐξενεγκεῖν τι  δυνάμεθα.   Ἔχοντες δὲ διατροφὰς καὶ σκεπάσματα,
[15]   βλασφημίαν κατέπεσες. Εἰ τὰ ἀγαθὰ  ἐδεξάμεθα   ἐκ χειρὸς Κυρίου, τὰ κακὰ
[15]   σπεύδομεν θάλατταν. Εἰ τὰ ἀγαθὰ  ἐδεξάμεθα   ἐκ χειρὸς Κυρίου, τὰ κακὰ
[4]   κἂν θελήσοι, δυνάμενος. ~Ἡμεῖς δὲ  ἡδόμεθα   μὲν ἐπὶ τὰ πρόσω φερόμενοι,
[4]   ζωῆς, ὅσον ἐζήσαμεν, καὶ οὐκ  αἰσθανόμεθα   δαπανωμένου τοῦ βίου, καίτοιγε ἀεὶ
[10]   Ἐπεὶ πολλὰ μὲν τοῦ Ἀβραὰμ  δεηθησόμεθα   τότε, πολλὰ δὲ ἑκάστου τῶν
[8]   δὲ διατροφὰς καὶ σκεπάσματα, τούτοις  ἀρκεσθησόμεθα.   Ταῦτα μὲν γὰρ ἐπᾴδων αὐτῷ
[10]   καὶ φθεγγόμενος, ἀποστρεφόμεθα τὸν ὁμοφυῆ,  βδελυττόμεθα,   μετὰ σπουδῆς ἀποτρέχομεν, ὥσπερ δεδοικότες
[10]   ὑπὸ τοῦ λιμοῦ καὶ φθεγγόμενος,  ἀποστρεφόμεθα   τὸν ὁμοφυῆ, βδελυττόμεθα, μετὰ σπουδῆς
[2]   οὐρανῷ, ἐξ οὗ καὶ Σωτῆρα  ἀπεκδεχόμεθα   Χριστόν) μηδὲ εἰ χορεῖαι, καὶ
[10]   τινὸς, ὡς ἄπληστον ἀπελαύνομεν, καὶ  ὀμνύμεθα   προσποιεῖσθαι πενίαν αὐτόν· εἰ δὲ
[12]   προθῶμεν τὴν εὐπορίαν τὴν ἑαυτῶν.  Ἐναγκαλισώμεθα   τοὺς περισωθέντας μόλις τῶν ἀδελφῶν,
[10]   τοῖς ἐκβάλλουσι, κόσμος, οὐ κίνδυνος.  ~Βουλευσώμεθα   τοίνυν, ἀγαπητοὶ, περὶ ἑαυτούς τι
[15]   φαίνεται καθαρά. Ποταμὸς δὲ, ὡς  οἶσθα,   βίος ἡμῶν, ῥέων ἐνδελεχῶς
[7]   εὐθύνεται· τοῦτο δέχεται τὴν τῶν  ἐνταῦθα   πεπολιτευμένων ἀντίδοσιν. Καὶ τὰς ἀρετὰς
[9]   εὐθέως ἀπώλεσαν, καὶ περιίσταται λοιπὸν  βία   πενίας αὐτοῖς· ἡμεῖς δὲ ἐφ´
[16]   καὶ καμήλους, καὶ πρόβατα, καὶ  γεώργια,   καὶ πᾶσαν τὴν τῆς περιουσίας
[8]   καὶ τῇ τῆς ψυχῆς ὑπηρεσίᾳ  διὰ   μετρίας ἐπιμελείας ἐῤῥωμένον τηρεῖν, μὴ
[15]   βίος διόλου μακάριος. Τὸ  διὰ   παντὸς εὖ πράττειν μόνου Θεοῦ·
[8]   ὅτι μάλιστα φροντίσει, καὶ τοῦτο  διὰ   πάντων πειράσεται σώζειν εἰλικρινές τε
[3]   δὲ βραδύτερον, καὶ τοὺς μὲν  διὰ   πάντων τῶν τοῦ χρόνου διαστημάτων
[10]   δύναται τὴν ἀνελεῆ κάμψαι προαίρεσιν.  Διὰ   ταῦτα ὑφορῶμαι βαρύτερον τῆς γεέννης
[4]   ἀνθρώποις οἰκειοῦσθαι καθάπαξ, οὐδὲ συγχωρούμενα  διὰ   τῆς στενῆς ἐκείνης πύλης ἀκολουθῆσαι
[16]   τῆς καρτερίας τῷ δικαίῳ μισθός.  Διὰ   τί δὲ ἵππους μὲν, καὶ
[10]   εἰ δὲ μετὰ παῤῥησίας προσβλέψοι  διὰ   τὸ βαρὺ τοῦ λιμοῦ κέντρον
[1]   τῶν αὑτοῦ λόγων Σολομών.  Διὰ   τοῦτο, ἀδελφοὶ, καὶ νῦν ἐπὶ
[16]   παραστήσονται τῷ τῶν ὅλων δημιουργῷ.  Διὰ   τοῦτο, οἶμαι, διπλοῦν τὸν ἄλλον
[7]   πάντη καὶ περιττὰ, καὶ οὐδενὸς  ἴδια   γενέσθαι δυνάμενα, παρατρέχειν καλὸν, τοὺς
[4]   ἐκεῖ περιχαρῆ ποιεῖ βίον ἡμῖν,  ἴδια   τῶν κτησαμένων γινόμενα· ποῖα δὲ
[2]   φησὶν, ἐὰν ῥέῃ, μὴ προστίθεσθε  καρδίᾳ)   μηδὲ εἰ γῆ βλαστάνουσα πᾶσαν
[7]   Πλοῦτος δὲ, καὶ δυναστεία, καὶ  περιφάνεια,   καὶ τρυφὴ, καὶ πᾶς
[9]   βελτίονα ταῖς ψυχαῖς πλοῦτον ἐπισωρεύσομεν.  Πορνεία   μὲν γὰρ, καὶ ὅσα τοιαῦτα,
[3]   ὑφηπλῶσθαι παροῦσα ζωὴ, καὶ  πορεία   διειλημμένη ταῖς ἡλικίαις καθάπερ σταθμοῖς,
[7]   κτίσαντος ὀφθαλμοῖς. Πλοῦτος δὲ, καὶ  δυναστεία,   καὶ περιφάνεια, καὶ τρυφὴ, καὶ
[3]   γῆς ἐρεισθεῖσαν δευτέραν ἀποδεικνύντες τῇ  ταχείᾳ   μεταθέσει τῆς ἄλλης, ῥᾳδίως ἐπὶ
[8]   ὅτι, ἐὰν ἐπίγειος ἡμῶν  οἰκία   τοῦ σκήνους καταλυθῇ, οἰκοδομὴν ἐκ
[0]    ~ΟΜΙΛΙΑ   ΚΑʹ (Περὶ τοῦ μὴ προσηλῶσθαι
[15]   τί φησιν; Ἵνα τί ὡς  μία   τῶν ἀφρόνων γυναικῶν ἐφθέγξω; Κατάθου,
[13]   τε καὶ λέγειν, ὡς ἄρα  οὐδεμία   πρόνοια τάττει τὰ καθ´ ἡμᾶς,
[6]   παραφόρου ψυχῆς, οὐχὶ πρόδηλος πάντη  ζημία   τῇ φύσει, καὶ βλάβη περιφανὴς,
[15]   ἀλγεινοῖς, ὡς καὶ τῆς εὐφροσύνης  ἀξία   τῆς πρόσθεν ἐτύγχανες. Ταῦτα
[15]   τῆς μὲν τῶν γυναικῶν ὀλιγοψυχίας  (ἄξια   ῥήματα, ταράξαι δὲ πάντα ἄνδρα
[15]   οὐχ ὑποίσομεν; Ἀναγκάζομεν τὸν κριτὴν  ὅμοια   χορηγεῖν πράγματα δι´ αἰῶνος ἡμῖν;
[13]   καὶ λέγειν, ὡς ἄρα οὐδεμία  πρόνοια   τάττει τὰ καθ´ ἡμᾶς, μηδὲ
[4]   ἡμῖν, ἴδια τῶν κτησαμένων γινόμενα·  ποῖα   δὲ βαρέα καὶ δυσχερῆ καὶ
[4]   αὐτῷ. Οὐδὲ ἐθέλομεν σκοπεῖν ἀκριβῶς,  ποῖα   μὲν κοῦφα φορτία πρὸς τὸν
[10]   νικῶμεν ἐκεῖνον, ὡς ἴστε, τῇ  πονηρίᾳ   τὸν πλούσιον. Οὐδὲ γὰρ φειδόμενοι
[4]   τούτοις οὐδὲ προσέχομεν· δὲ  ἀλλότρια   μένει διηνεκῶς, μόνην ἡμῖν ἐναποματτόμενα
[7]   οὐ στέφανον. ~Ταῦτα μὲν ὡς  ἀλλότρια   πάντη καὶ περιττὰ, καὶ οὐδενὸς
[5]   γίνεσθαι πέφυκεν· ἀλλ´ ὁμοίως ἁπάντων  ἀλλότρια   φαίνεται, τῶν τε ἀπολαύειν δοκούντων,
[5]   ἐπὶ γῆς πλέθρα κτήσαιτό τις  μυρία,   καὶ μεγαλοπρεπεῖς οἰκίας, καὶ ζώων
[8]   αὐτὸ, καὶ τῇ τῆς ψυχῆς  ὑπηρεσίᾳ   διὰ μετρίας ἐπιμελείας ἐῤῥωμένον τηρεῖν,
[4]   σκοπεῖν ἀκριβῶς, ποῖα μὲν κοῦφα  φορτία   πρὸς τὸν τοιοῦτον δρόμον ἡμῖν
[15]   ἀπαγορεύσασα, τῷ δικαίῳ παρίστατο, κάτω  νενευκυῖα,   καὶ τὰς χεῖρας ἐπὶ τοῖς
[0]   ~ΟΜΙΛΙΑ  ΚΑʹ   (Περὶ τοῦ μὴ προσηλῶσθαι τοῖς
[15]   οἰκείων, ὑποδεικνύουσα δὲ τὰ παρόντα  κακὰ,   καὶ οἷον ἐξ οἵων ἔλαχε
[15]   ἐδεξάμεθα ἐκ χειρὸς Κυρίου, τὰ  κακὰ   οὐχ ὑποίσομεν; Ἀναγκάζομεν τὸν κριτὴν
[15]   ἐδεξάμεθα ἐκ χειρὸς Κυρίου, τὰ  κακὰ   οὐχ ὑποίσομεν; Ἀνάμνησον τῶν φθασάντων
[11]   γλώττης, ἑαυτοῖς ἀναπλάττοντες, ὥσπερ τινὰ  φάρμακα   τοῖς τῶν ψυχῶν προσαγάγετε τραύμασι.
[15]   βλέμμα πληρώσας, καὶ πρὸς τὴν  γυναῖκα   καθάπερ πρὸς πολεμίαν ἀποστραφεὶς, τί
[15]   ἐμὸν βίον. Ἐξ ἡμισείας ἠσεβηκέναι  νενόμικα   νῦν, ἐπειδήπερ ἓν μὲν σῶμα
[10]   Ταῦτα ἐροῦσι, καὶ δικαίως, ἡμῖν.  Δέδοικα   δὲ ἐγὼ, μὴ καὶ πικροτέροις
[11]   ὅπως ἔδειξεν Βίβλος, ἐπεξελθὼν  ἀπέδωκα   τὴν ἐργασίαν τῶν λόγων· νῦν
[10]   ἠγνόησας· μηδὲ βούλου λαβεῖν οὕτω  μεγάλα   σὺ τῶν ἐλαττόνων φεισάμενος. Ἀπόλαυε
[12]   περισσεύητε εἰς πᾶν ἔργον ἀγαθόν.  ~Ἀλλὰ   γὰρ ἤδη πρὸς λιμένας ἡμῖν,
[10]   οὕτως ἑστιαθῆναι λαμπρῶς μόνον κερδαίνουσιν,  ἀλλὰ   καὶ τὰς χεῖρας πεπληρωμένας πολυτελῶν
[12]   περιλελειμμένην αὐτοῖς βίου λοιπὸν ἀφορμὴν,  ἀλλὰ   μόνῃ τῇ ψυχῇ καὶ τῷ
[12]   ἐκείνων δακρύων, ἅπερ ἡμῖν παρεσκεύασεν.  Ἀλλὰ   ποιήσωμεν, ἀδελφοὶ, τὸ τραῦμα τῷ
[10]   ἀποκλείομεν τοῖς δεομένοις τὰς ἀκοάς·  ἀλλὰ   τὴν δαπάνην μετατιθέντες ἐπὶ τοῖς
[7]   βίον ἡμῖν, οὔτε συναπῆλθέ τισιν,  ἀλλὰ   τὸ τῷ δικαίῳ πάλαι ῥηθὲν
[10]   μὲν τοῦ Ἀβραὰμ δεηθησόμεθα τότε,  πολλὰ   δὲ ἑκάστου τῶν βεβιωκότων καλῶς·
[10]   τῆς γεέννης φλόγα μετέλθωμεν. Ἐπεὶ  πολλὰ   μὲν τοῦ Ἀβραὰμ δεηθησόμεθα τότε,
[8]   μακρὰ, καὶ σκότος οἰκήσει διηνεκὲς,  πολλὰ   τῇ τρυφῇ καὶ τῇ ταύτης
[6]   ἐν ταῖς παλαίστραις γέγραπται νόμος,  ἄσυλα   παρὰ τῶν ἡδονῶν τοῖς νεανίσκοις
[11]   τι παραλελοίπαμεν δι´ ἀσθένειαν ἐννοίας  ἅμα   καὶ γλώττης, ἑαυτοῖς ἀναπλάττοντες, ὥσπερ
[15]   ἐπλούτησας πρότερον. Ἔπιες τὸ διειδὲς  νᾶμα   τοῦ βίου, καὶ τὸ θολερὸν
[5]   μόχθον καὶ τὸ τῆς πλεονεξίας  ἔγκλημα   προστριψάμενος. Οὔτε εἰ ἐπὶ γῆς
[12]   καὶ τῷ πολεμίῳ περιέτρεψε τὸ  μηχάνημα,   καὶ οὐδὲν ὑπῆρξεν αὐτῷ πλὴν
[14]   σαρκὶ τὸ τῆς πείρας προσῆγε  μηχάνημα,   καὶ τὸ σῶμα μαστίξας ἀῤῥήτοις
[16]   τοῦ κτίσαντος, καὶ τοῦτο εἶχε  κτῆμα   διπλοῦν. Οἱ μὲν γὰρ παρῆσαν
[7]   καὶ σῶμα, τὸ ταύτῃ δοθὲν  ὄχημα   πρὸς τὸν βίον παρὰ τοῦ
[15]   προτέρων κακῶν, καὶ θυμοῦ τὸ  βλέμμα   πληρώσας, καὶ πρὸς τὴν γυναῖκα
[10]   καὶ οὔτε τὸ τοῦ κτίσαντος  ὄνομα   ταῖς ἱκετηρίαις ἐκεῖνος ἀναμιγνὺς, οὔτε
[3]   παρέχουσα τὰς τῶν μητρῶν ὠδῖνας,  τέρμα   δὲ ὑποδεικνῦσα τοῦ δρόμου τὰς
[3]   ῥᾳδίως ἐπὶ τὸ τῆς ὁδοῦ  τέρμα   χωροῦσιν· οὕτως οἱ πρὸς τὸ
[1]   τὰς ἀπὸ τῆς γλώττης πληγὰς  ὑπέκκαυμα   πόθου πεποίησθε πλείονος. Καὶ οὐδὲν
[12]   παρεσκεύασεν. Ἀλλὰ ποιήσωμεν, ἀδελφοὶ, τὸ  τραῦμα   τῷ δυσμενεῖ φορτικώτερον, ἐπιτείνωμεν τὸ
[4]   ἡμᾶς, καὶ τὸ τοῦ Δεσπότου  νεῦμα   περιμένειν ἑστῶσι τοῖς ὀφθαλμοῖς. Ἔστωσαν
[14]   καὶ ταῖς θυγατράσιν εὐωχουμένοις ἐπετίναξε  πνεῦμά   τι βίαιον τὸ τῆς εὐφροσύνης
[2]   δεικνύουσα σκηνὰς (Ἡμῶν γὰρ τὸ  πολίτευμα   ἐν οὐρανῷ, ἐξ οὗ καὶ
[15]   νενόμικα νῦν, ἐπειδήπερ ἓν μὲν  σῶμα   ἀμφοτέρους ἡμᾶς γάμος ἐποίησε,
[14]   πείρας προσῆγε μηχάνημα, καὶ τὸ  σῶμα   μαστίξας ἀῤῥήτοις πληγαῖς, σκωλήκων ἀναδίδοσθαι
[12]   καὶ εὑρέθη· καὶ τὸ συγγενὲς  σῶμα   σκεπάσωμεν. Ἀντιστήσωμεν ταῖς τοῦ δυσμενοῦς
[2]   ψυχήν τε ὁμοῦ καὶ τὸ  σῶμα   τῆς ἐκ τῶν τραυμάτων αἰσχύνης
[7]   οὐδὲν δεομένη τῶν βαρυνόντων· καὶ  σῶμα,   τὸ ταύτῃ δοθὲν ὄχημα πρὸς
[12]   μέγα βλάψαι δοκῇ, καὶ πολεμήσας,  μηδένα   δεῖξαι νενικημένον, καὶ περιελὼν τὴν
[15]   ῥήματα, ταράξαι δὲ πάντα ἄνδρα  δυνάμενα,   καὶ περιτρέψαι καὶ γενναίαν διάνοιαν·
[7]   περιττὰ, καὶ οὐδενὸς ἴδια γενέσθαι  δυνάμενα,   παρατρέχειν καλὸν, τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐπιμύσαντας·
[6]   μικράν τινα τῇ γεύσει μόνον  ἐναποθέμενα   κατὰ τὴν πάροδον ἡδονὴν, εὐθὺς
[5]   γε μὴν εἰς βρῶσιν ἡμῖν  ἐπινενοημένα   καὶ πόσιν, καὶ πάντα, ὅσα
[8]   ἐργάσεται, καὶ μᾶλλον εἰς τὰ  προκείμενα   κτήσεται συνεργόν· εἰ δὲ ὑβρίζειν
[7]   τὰς ἀρετὰς δὲ ἡμέτερα κτήματα  γινόμενα   εὕροι τις ἂν, ὅταν ἐξ
[4]   βίον ἡμῖν, ἴδια τῶν κτησαμένων  γινόμενα·   ποῖα δὲ βαρέα καὶ δυσχερῆ
[4]   ἀλλότρια μένει διηνεκῶς, μόνην ἡμῖν  ἐναποματτόμενα   τὴν αἰσχύνην, ταῦτα ἀθροίζειν ἐπιχειροῦμεν,
[2]   κάλλη προτείνοιτο, παρὰ πονηρῶν ψυχῶν  ἐνοικούμενα   (Ἀπὸ προσώπου γὰρ γυναικὸς ὡς
[15]   τὰ παρὰ τῆς αὐτοῦ σοφίας  οἰκονομούμενα.   Ὅπερ ἂν δῷ σοι, τοῦτο
[4]   τοῖς ἀνθρώποις οἰκειοῦσθαι καθάπαξ, οὐδὲ  συγχωρούμενα   διὰ τῆς στενῆς ἐκείνης πύλης
[4]   δὲ βαρέα καὶ δυσχερῆ καὶ  προσηλωμένα   τῇ γῇ, καὶ οὐ πεφυκότα
[4]   πότε ἀναλύσει ἐκ τῶν γάμων,  ἵνα,   ἐλθόντος καὶ κρούσαντος, εὐθέως ἀνοίξωσιν
[11]   πᾶσαν χάριν περισσεῦσαι εἰς ὑμᾶς,  ἵνα,   ἐν παντὶ πάντοτε πᾶσαν αὐτάρκειαν
[12]   δυσμενοῦς ἐπηρείαις τὴν ἡμετέραν παράκλησιν,  ἵνα   καὶ βλάπτων ἐκεῖνος μηδὲν μέγα
[12]   Ἐκκλησίας δυσμενὴς ἀνῆψε πυρὰν,  ἵνα   ταῖς ἡμετέραις εὐπραγίαις λυμήνηται· καὶ
[15]   πρὸς πολεμίαν ἀποστραφεὶς, τί φησιν;  Ἵνα   τί ὡς μία τῶν ἀφρόνων
[16]   οἶκον (πανταχόθεν πλοῦτος συνέῤῥευσεν,  ἵνα   τὸ μὲν ὡς μηδὲν ἀπολωλεκὼς
[13]   κατήφειαν· ἀλλήλοις τε ἐπισυνήπτετο τὰ  δεινὰ,   καὶ τὴν τῶν κυμάτων ἐπιδρομὴν
[15]   ξίφος, διακαρτεροῦντα πρὸς τὰ  δεινὰ,   τὸν ἐν τοῖς ἀγῶσι μόχθον
[1]   εἶναι δόξειν ὑμῖν, ὡς περιττήν  τινα   παῤῥησίαν ἐπιδεικνύμενος, καὶ οὔτε ξένῳ
[3]   ἡγούμενος εἰκότως. Ὥσπερ γὰρ οἵ  τινα   συντεταμένην πορείαν ἀνύοντες, ἐπὶ τὰ
[6]   ἐπαντλῆται διηνεκῶς; ~Ἅ γε μικράν  τινα   τῇ γεύσει μόνον ἐναποθέμενα κατὰ
[1]   αὐτοῖς, ὥστε μὴ πρότερον δυνηθῆναί  τινα   τοὺς τοῦ κινδύνου βρόχους ἰδεῖν
[15]   ἐξ οἵων ἔλαχε βίον, καὶ  τίνα   τῶν πολλῶν θυσιῶν ἐδέξατο παρὰ
[11]   καὶ γλώττης, ἑαυτοῖς ἀναπλάττοντες, ὥσπερ  τινὰ   φάρμακα τοῖς τῶν ψυχῶν προσαγάγετε
[5]   ἑλκόμενοι πρὸς τὴν ἀναγκαῖαν ὁδὸν,  πυκνὰ   μεταστρεφόμενοι πρὸς τὰ χρήματα, τοὺς
[9]   ἂν τὸν πονηρὸν ἐξαντλήσωμεν φόρτον,  πλείονα   καὶ βελτίονα ταῖς ψυχαῖς πλοῦτον
[9]   ἀπώλειαν, ἀποθέσθω τῶν φορτίων τὰ  πλείονα,   καὶ πρὶν ὑποβρύχιον γενέσθαι τὸ
[9]   πονηρὸν ἐξαντλήσωμεν φόρτον, πλείονα καὶ  βελτίονα   ταῖς ψυχαῖς πλοῦτον ἐπισωρεύσομεν. Πορνεία
[13]   κυμάτων τὴν βίαν, καὶ τὴν  εὐγνώμονα   πρὸς τὸν Δεσπότην ἠφίει φωνήν·
[12]   ἐφ´ ᾧπερ ἠβουλήθη τῆς ἐγχειρήσεως;  Γείτονα   μὲν γὰρ τῆς Ἐκκλησίας
[2]   ὀφθαλμοὺς καὶ πάντα ὑποπιεύειν ὅσα  τερπνὰ,   καὶ παρατρέχειν εὐθὺς, καὶ μηδενὶ
[2]   σὰρξ ὡς χόρτος, καὶ πᾶσα  δόξα   ἀνθρώπου ὡς ἄνθος χόρτου· ἐξηράνθη
[16]   σε διαθρέψει. Αὐτῷ πρέπει  δόξα   εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.
[15]   περιεργάζου τοῦ Δεσπότου τὴν κρίσιν.  Ἀγάπα   μόνον τὰ παρὰ τῆς αὐτοῦ
[4]   καὶ παραῤῥεύσαντος, οὐδὲ ἐννοοῦμεν, ὡς  ἄρα   ἄδηλον ὁπόσον πρὸς τὴν
[6]   καὶ παντάπασιν ἀσθενοῦς. Τοῦτο δὴ  ἄρα   καὶ τοῖς παιδοτρίβαις κατανοήσασιν
[13]   λογίσασθαί τε καὶ λέγειν, ὡς  ἄρα   οὐδεμία πρόνοια τάττει τὰ καθ´
[9]   ἑαυτοὺς ἑκόντες συμπνίξωμεν. Εἰ δ´  ἄρα   τις καὶ πάλαι δελεασθεὶς,
[4]   γένηταί τις πρεσβύτης· ἀγνοοῦμεν δὲ  ἄρα,   τοσοῦτον ἀπολλύντες ἑκάστοτε τῆς ζωῆς,
[15]   τῶν ποταμῶν ῥεύματα διόλου φαίνεται  καθαρά.   Ποταμὸς δὲ, ὡς οἶσθα,
[2]   μηδὲ εἰ σωμάτων κάλλη προτείνοιτο,  παρὰ   πονηρῶν ψυχῶν ἐνοικούμενα (Ἀπὸ προσώπου
[15]   τὴν κρίσιν. Ἀγάπα μόνον τὰ  παρὰ   τῆς αὐτοῦ σοφίας οἰκονομούμενα. Ὅπερ
[8]   νόσοις ἀλγυνομένης, πασχούσης τι  παρά   τινων βίαιον, ὀλίγον ποιήσεται τὸν
[15]   τίνα τῶν πολλῶν θυσιῶν ἐδέξατο  παρὰ   τοῦ Δεσπότου μισθὸν, ἔλεγέ τε
[7]   δοθὲν ὄχημα πρὸς τὸν βίον  παρὰ   τοῦ κτίσαντος. Τοῦτο γὰρ ἄνθρωπος·
[6]   ταῖς παλαίστραις γέγραπται νόμος, ἄσυλα  παρὰ   τῶν ἡδονῶν τοῖς νεανίσκοις φυλάττων
[15]   (ἄξια ῥήματα, ταράξαι δὲ πάντα  ἄνδρα   δυνάμενα, καὶ περιτρέψαι καὶ γενναίαν
[14]   τῶν τῆς βασιλείας θρόνων τὸν  ἄνδρα   καταγαγὼν, ἐπὶ κοπρίας ἐκάθισεν.
[12]   διαφυγόντες τὸν κίνδυνον, ἀδελφοὶ, μὴ  σφόδρα   ἄχθεσθε τοῖς συμβεβηκόσι κακοῖς, μηδὲ
[12]   τῶν ὑποκειμένων αὐτῇ, καὶ τὸν  ἀέρα   τὸν ἐγγὺς ἐπενέμετο, ψαῦσαι τῶν
[2]   τῆς ἐκ τῶν τραυμάτων αἰσχύνης  ἐλεύθερα,   καὶ τοὺς ἐπὶ τῇ νίκῃ
[7]   ζῶμεν, λεπτή τις οὖσα καὶ  νοερὰ,   καὶ οὐδὲν δεομένη τῶν βαρυνόντων·
[5]   καὶ πόσιν, καὶ πάντα, ὅσα  πέρα   τῆς χρείας πλοῦτος ὑβρίζων
[8]   ποτὲ ταῖς τοῦ πλείονος καὶ  πέρα   τοῦ λυσιτελοῦντος ἐπιθυμίαις φλεγόμενον, βοήσει
[5]   μηδὲν στεγούσης γαστρὸς, πότ´ ἂν  ἡμέτερα   γένοιτο, κἂν ἐπαντλῆται διηνεκῶς; ~Ἅ
[7]   ἀντίδοσιν. Καὶ τὰς ἀρετὰς δὲ  ἡμέτερα   κτήματα γινόμενα εὕροι τις ἂν,
[6]   τὴν πάροδον ἡδονὴν, εὐθὺς ὡς  ὀχληρὰ   καὶ περιττὰ δυσχεραίνομεν, καὶ μετὰ
[2]   ἐν οὐρανῷ, ἐξ οὗ καὶ  Σωτῆρα   ἀπεκδεχόμεθα Χριστόν) μηδὲ εἰ χορεῖαι,
[5]   προστριψάμενος. Οὔτε εἰ ἐπὶ γῆς  πλέθρα   κτήσαιτό τις μυρία, καὶ μεγαλοπρεπεῖς
[8]   εἶτα οὐκ ἔχων δοῦναι, θρηνήσει  μακρὰ,   καὶ σκότος οἰκήσει διηνεκὲς, πολλὰ
[8]   πρὸς τὸ ζῇν ἐπὶ γῆς,  μικρὰ   πρὸς τὰς τούτου χρείας ἐπιστραφήσεται,
[5]   πλοῦτος δὲ εἰς ἑτέρων χεῖρας  ὁρᾷ,   μόνον ἐκείνοις τὸν ἐπὶ τῇ
[10]   οἱ μὲν αἰσχροῖς ῥήμασι τὸν  ἑστιάτορα   θέλγοντες, οἱ δὲ ἀτόποις βλέμμασί
[3]   τῶν ἐπηρεαζόντων βοήθειαν, καὶ τῇ  λύρᾳ   προσάγων μεθ´ ἡδονῆς, Καὶ τίς
[11]   ἐργασίαν τῶν λόγων· νῦν δὲ  ὥρα   διαφεῖναι πεπονηκότας ὑμᾶς. Αὐτοὶ δὲ
[2]   καὶ πόλεις εἰς δουλείαν ἑκούσιον  (Πᾶσα   γὰρ σὰρξ ὡς χόρτος, καὶ
[2]   γὰρ σὰρξ ὡς χόρτος, καὶ  πᾶσα   δόξα ἀνθρώπου ὡς ἄνθος χόρτου·
[16]   ἐπιδημίαν σημαίνουσα, τοῖς τάφοις σφοδρότερον  ἐμβοήσασα,   τὴν τῶν σωμάτων ἀπαιτήσῃ παρακαταθήκην.
[15]   μὲν πρὸς τὸν μακρὸν χρόνον  ἀπαγορεύσασα,   τῷ δικαίῳ παρίστατο, κάτω νενευκυῖα,
[16]   ὡς εἰκῆ προσελθοῦσα, καὶ μηδὲν  ἀνύσασα   πλέον. Ἀνέθαλεν εἰς δευτέραν ἥβην
[3]   ὅτι τὴν ἀνθρωπίνην ζωὴν ὁδὸν  ἐκάλεσα   νῦν, ἐπεὶ καὶ Δαβὶδ
[6]   καὶ βέβηλοι συμπλοκαὶ, καὶ πάντα  ὅσα   λυττώσης ἔργα καὶ παραφόρου ψυχῆς,
[4]   πύλης ἀκολουθῆσαι τοῖς ἔχουσιν. Ἀλλ´  ὅσα   μὲν συλλέγειν ἐχρῆν, κατελίπομεν· ὧν
[5]   ἐπινενοημένα καὶ πόσιν, καὶ πάντα,  ὅσα   πέρα τῆς χρείας πλοῦτος
[2]   ψυχῆς ὀφθαλμοὺς καὶ πάντα ὑποπιεύειν  ὅσα   τερπνὰ, καὶ παρατρέχειν εὐθὺς, καὶ
[9]   ἐπισωρεύσομεν. Πορνεία μὲν γὰρ, καὶ  ὅσα   τοιαῦτα, ῥιφέντα διόλλυται, καὶ πρὸς
[5]   μὲν ἀγροὶ, πόσαι δὲ οἰκίαι,  πόσα   δὲ ἔθνη καὶ πόλεις, καὶ
[16]   τοῖς ἴσοις αὐτὸν ἐδικαίωσεν. Ὁρᾷς  ὁπόσα   δίκαιος Ἰὼβ ἐκ τῆς
[3]   τῶν μητρῶν ὠδῖνας, τέρμα δὲ  ὑποδεικνῦσα   τοῦ δρόμου τὰς τῶν τάφων
[7]   τε, ζῶμεν, λεπτή τις  οὖσα   καὶ νοερὰ, καὶ οὐδὲν δεομένη
[3]   ἡμεῖς ἀναβάλλεσθαι βουληθῶμεν τὸν δρόμον,  περιλαβοῦσα   πρὸς βίαν, ἐπὶ τὸ τεταγμένον
[3]   σκηνὰς, καὶ πρὸς ἐκείνας ἅπαντας  ἄγουσα,   τοὺς μὲν θᾶττον, τοὺς δὲ
[15]   εὐσεβείας αὐτῷ καρποὺς ὀνειδίζουσα, καὶ  καταλέγουσα   μὲν τὴν παλαιὰν εὐθηνίαν τῶν
[15]   τοὺς τῆς εὐσεβείας αὐτῷ καρποὺς  ὀνειδίζουσα,   καὶ καταλέγουσα μὲν τὴν παλαιὰν
[16]   νόσος αὐτὸν, ὡς εἰκῆ  προσελθοῦσα,   καὶ μηδὲν ἀνύσασα πλέον. Ἀνέθαλεν
[12]   ἀναγκαζομένη, καὶ πρὸς κοινωνίαν ἡμᾶς  καθέλκουσα   τῆς συμφορᾶς. Σωτὴρ δὲ
[11]   καιρὸς ἐνεδίδου, δύναμίς τε  ἀρκοῦσα   ὑπῆν, πάντα ἂν ὑμῖν τὰ
[2]   προστίθεσθε καρδίᾳ) μηδὲ εἰ γῆ  βλαστάνουσα   πᾶσαν τρυφὴν, καὶ πολυτελεῖς δεικνύουσα
[16]   τὴν τοῦ βασιλέως ἐπιδημίαν  σημαίνουσα,   τοῖς τάφοις σφοδρότερον ἐμβοήσασα, τὴν
[15]   βίου, καὶ τὸ θολερὸν τοῦτο  πίνουσα   καρτέρησον. Οὐδὲ τὰ τῶν ποταμῶν
[3]   συνεχής τις ὁδὸς ὑφηπλῶσθαι  παροῦσα   ζωὴ, καὶ πορεία διειλημμένη ταῖς
[2]   βλαστάνουσα πᾶσαν τρυφὴν, καὶ πολυτελεῖς  δεικνύουσα   σκηνὰς (Ἡμῶν γὰρ τὸ πολίτευμα
[15]   τὴν παλαιὰν εὐθηνίαν τῶν οἰκείων,  ὑποδεικνύουσα   δὲ τὰ παρόντα κακὰ, καὶ
[15]   τὰς χεῖρας ἐπὶ τοῖς ὁρωμένοις  συγκρούουσα,   καὶ τοὺς τῆς εὐσεβείας αὐτῷ
[15]   οἰκετῶν χεῖρας ἠνάγκασμαι βλέπειν, καὶ  τρέφουσα   πάλαι πολλοὺς, ἀγαπητῶς ἐκ τῶν
[3]   ἀρχὴν μὲν ἑκάστῳ τῆς ὁδοιπορίας  παρέχουσα   τὰς τῶν μητρῶν ὠδῖνας, τέρμα
[15]   τοῦ θανάτου σπεύδομεν θάλατταν. Εἰ  τὰ   ἀγαθὰ ἐδεξάμεθα ἐκ χειρὸς Κυρίου,
[15]   δὲ εἰς βλασφημίαν κατέπεσες. Εἰ  τὰ   ἀγαθὰ ἐδεξάμεθα ἐκ χειρὸς Κυρίου,
[5]   μεταχθέντων ἄφνω τῶν πραγμάτων αὐτοῖς;  Τά   γε μὴν εἰς βρῶσιν ἡμῖν
[2]   ὑπὸ τούτου τὰ μὲν ἑκόντες,  τὰ   δὲ ἄκοντες, προσδεθῶμεν αὐτοῖς, καὶ
[13]   φέρων κατήφειαν· ἀλλήλοις τε ἐπισυνήπτετο  τὰ   δεινὰ, καὶ τὴν τῶν κυμάτων
[15]   ἀκονήσαντα ξίφος, διακαρτεροῦντα πρὸς  τὰ   δεινὰ, τὸν ἐν τοῖς ἀγῶσι
[13]   ὡς ἄρα οὐδεμία πρόνοια τάττει  τὰ   καθ´ ἡμᾶς, μηδὲ κατηγορείτω τῆς
[15]   τὴν ἐξουσίαν. Ὅπως βούλεται τάττει  τὰ   καθ´ ἡμᾶς. Σοφὸς δέ ἐστι,
[15]   ἀγαθὰ ἐδεξάμεθα ἐκ χειρὸς Κυρίου,  τὰ   κακὰ οὐχ ὑποίσομεν; Ἀναγκάζομεν τὸν
[15]   ἀγαθὰ ἐδεξάμεθα ἐκ χειρὸς Κυρίου,  τὰ   κακὰ οὐχ ὑποίσομεν; Ἀνάμνησον τῶν
[11]   ἀρκοῦσα ὑπῆν, πάντα ἂν ὑμῖν  τὰ   κατ´ ἐκεῖνον, ὅπως ἔδειξεν
[15]   τῶν φθασάντων σεαυτὴν ἀγαθῶν. Ἀντισήκωσον  τὰ   κρείττω τοῖς χείροσιν. Οὐδενὸς ἀνθρώπων
[6]   ὡς εἰ τοῖς σπλάγχνοις ἐγχρονίσοι,  τὰ   μέγιστα περὶ τοῦ ζῇν κινδυνεύσοντες.
[16]   ἴσος τοῖς ἀποθανοῦσιν ἐβλάστησεν; Ὅτι  τὰ   μὲν ἄλογα κτήνη, καὶ πᾶς
[2]   καταπίωμεν ἄγκιστρον· εἶτα ὑπὸ τούτου  τὰ   μὲν ἑκόντες, τὰ δὲ ἄκοντες,
[2]   τράπεζαι (Ματαιότης γὰρ, φησὶν, ματαιοτήτων,  τὰ   πάντα ματαιότης) μηδὲ εἰ σωμάτων
[15]   Δεσπότου τὴν κρίσιν. Ἀγάπα μόνον  τὰ   παρὰ τῆς αὐτοῦ σοφίας οἰκονομούμενα.
[15]   εὐθηνίαν τῶν οἰκείων, ὑποδεικνύουσα δὲ  τὰ   παρόντα κακὰ, καὶ οἷον ἐξ
[9]   τελείαν ἀπώλειαν, ἀποθέσθω τῶν φορτίων  τὰ   πλείονα, καὶ πρὶν ὑποβρύχιον γενέσθαι
[8]   ὁδοιπορίαν ἐργάσεται, καὶ μᾶλλον εἰς  τὰ   προκείμενα κτήσεται συνεργόν· εἰ δὲ
[3]   τινα συντεταμένην πορείαν ἀνύοντες, ἐπὶ  τὰ   πρόσω τὰς τῶν ποδῶν βάσεις
[4]   ~Ἡμεῖς δὲ ἡδόμεθα μὲν ἐπὶ  τὰ   πρόσω φερόμενοι, καὶ τὰς ἡλικίας
[6]   τῶν ἡδονῶν τοῖς νεανίσκοις φυλάττων  τὰ   σώματα, καὶ οὐκ ἐπιτρέπων ἀγωνιζομένοις
[10]   ὅτι λυσιτελεῖ μᾶλλον τῶν ἀρετῶν  τὰ   τοιαῦτα μετιέναι καὶ πράττειν αὐτοῖς.
[1]   οὐδὲν ξένον. Ἐστὲ γὰρ σοφοὶ  τὰ   τοῦ πνεύματος. Ἔλεγχε δὲ σοφὸν,
[15]   θολερὸν τοῦτο πίνουσα καρτέρησον. Οὐδὲ  τὰ   τῶν ποταμῶν ῥεύματα διόλου φαίνεται
[12]   ἀδελφοί τινες ἐπανάγουσι, μὴ παραδραμεῖν  τὰ   χθὲς ὑπὸ τοῦ Δεσπότου θαυματουργηθέντα
[9]   οὐκ εἰδότα κύμασι καλυφθῆναί τισι.  Τὰ   χρήματά γε μὴν, ἐκβληθέντα καλῶς,
[5]   ἀναγκαῖαν ὁδὸν, πυκνὰ μεταστρεφόμενοι πρὸς  τὰ   χρήματα, τοὺς ἐκ νεότητος ἐπ´
[16]   καὶ ἡμιόνους, καὶ καμήλους, καὶ  πρόβατα,   καὶ γεώργια, καὶ πᾶσαν τὴν
[6]   τινα τῇ γεύσει μόνον ἐναποθέμενα  κατὰ   τὴν πάροδον ἡδονὴν, εὐθὺς ὡς
[12]   μηδὲ σιγῆσαι τὸ τρόπαιον,  κατὰ   τῆς τοῦ διαβόλου λύττης ἔστησεν
[16]   ἀνίαν κρείττοσι κατεύνασον λογισμοῖς· καὶ  κατὰ   τὸ γεγραμμένον, Ἐπίῤῥιψον ἐπὶ Κύριον
[3]   ὑμνῶν τὴν ὀξεῖαν τοῦ Θεοῦ  κατὰ   τῶν ἐπηρεαζόντων βοήθειαν, καὶ τῇ
[15]   Ἀναγκάζομεν τὸν κριτὴν ὅμοια χορηγεῖν  πράγματα   δι´ αἰῶνος ἡμῖν; Διδάσκομεν τὸν
[9]   εἰς τὸν ἐκείνων μεθίσταται χῶρον,  πράγματα   κοῦφα, καὶ οὐκ εἰδότα κύμασι
[15]   μὲν τῶν γυναικῶν ὀλιγοψυχίας (ἄξια  ῥήματα,   ταράξαι δὲ πάντα ἄνδρα δυνάμενα,
[9]   εἰδότα κύμασι καλυφθῆναί τισι. Τὰ  χρήματά   γε μὴν, ἐκβληθέντα καλῶς, οὔτε
[5]   ὁδὸν, πυκνὰ μεταστρεφόμενοι πρὸς τὰ  χρήματα,   τοὺς ἐκ νεότητος ἐπ´ αὐτοῖς
[7]   Καὶ τὰς ἀρετὰς δὲ ἡμέτερα  κτήματα   γινόμενα εὕροι τις ἂν, ὅταν
[5]   ζώντων ἔτι τῶν κτησαμένων, ἑτέρων  ὀνόματα   μετημφιάσαντο δεσποτῶν; καὶ ὡς οἱ
[8]   δυνάμεθα. Ἔχοντες δὲ διατροφὰς καὶ  σκεπάσματα,   τούτοις ἀρκεσθησόμεθα. Ταῦτα μὲν γὰρ
[15]   καρτέρησον. Οὐδὲ τὰ τῶν ποταμῶν  ῥεύματα   διόλου φαίνεται καθαρά. Ποταμὸς δὲ,
[6]   ἡδονῶν τοῖς νεανίσκοις φυλάττων τὰ  σώματα,   καὶ οὐκ ἐπιτρέπων ἀγωνιζομένοις αὐτοῖς,
[1]   δύναμις δὲ οὐ πάρεστιν ὥστε  μετὰ   παῤῥησίας βιάζεσθαι, ταῖς ὁδοῖς ἐφεδρεύειν
[10]   λέγομεν ἐργάτην αὐτόν· εἰ δὲ  μετὰ   παῤῥησίας προσβλέψοι διὰ τὸ βαρὺ
[10]   φθεγγόμενος, ἀποστρεφόμεθα τὸν ὁμοφυῆ, βδελυττόμεθα,  μετὰ   σπουδῆς ἀποτρέχομεν, ὥσπερ δεδοικότες μὴ
[6]   ὀχληρὰ καὶ περιττὰ δυσχεραίνομεν, καὶ  μετὰ   σπουδῆς ἔξω ποι βάλλομεν, ὡς
[6]   τῶν ταῖς ἀσελγέσιν ἐγκαλινδηθέντων εὐναῖς,  μετὰ   τὴν πρᾶξιν εὐθὺς, ὅταν
[3]   ταύτης ἐλθεῖν· ἕκαστος δὲ ἡμῶν,  μετὰ   τὸ τοὺς μητρῴους κόλπους ἀποφυγεῖν,
[5]   κύριοι καὶ δεσπόται καλούμενοι στῆναι  μετὰ   τῶν ἀρχομένων ἠγάπησαν, καὶ τοῖς
[14]   εὐφροσύνης δωμάτιον, τότε μόνον τὴν  ἐσθῆτα   διέῤῥηξε, τὸ τῆς φύσεως ἐπιδεικνύμενος
[14]   με χρὴ δοῦλον ὄντα δυσχεραίνειν  ἀνόνητα,   καὶ μέμφεσθαι ψῆφον ἣν οὐ
[8]   γῆν ἀνθολκαῖς συνεπισπασθεὶς, κείσεται στένων  ἀνόνητα.   Καὶ πρὸς τὸν Δεσπότην ἀχθεὶς,
[8]   ἐνδοθείσης αὐτῷ τὸν καρπὸν ἀπαιτούμενος,  εἶτα   οὐκ ἔχων δοῦναι, θρηνήσει μακρὰ,
[2]   τὸ τοῦ δόλου καταπίωμεν ἄγκιστρον·  εἶτα   ὑπὸ τούτου τὰ μὲν ἑκόντες,
[3]   πύλην, καὶ τῆς ὁδοῦ ταύτης  ἐπιβάντα,   μὴ καὶ πρὸς τὸ τέλος
[11]   ἐνεδίδου, δύναμίς τε ἀρκοῦσα ὑπῆν,  πάντα   ἂν ὑμῖν τὰ κατ´ ἐκεῖνον,
[15]   ὀλιγοψυχίας (ἄξια ῥήματα, ταράξαι δὲ  πάντα   ἄνδρα δυνάμενα, καὶ περιτρέψαι καὶ
[2]   (Ματαιότης γὰρ, φησὶν, ματαιοτήτων, τὰ  πάντα   ματαιότης) μηδὲ εἰ σωμάτων κάλλη
[6]   ἀσελγεῖς, καὶ βέβηλοι συμπλοκαὶ, καὶ  πάντα   ὅσα λυττώσης ἔργα καὶ παραφόρου
[5]   ἡμῖν ἐπινενοημένα καὶ πόσιν, καὶ  πάντα,   ὅσα πέρα τῆς χρείας
[2]   τοὺς τῆς ψυχῆς ὀφθαλμοὺς καὶ  πάντα   ὑποπιεύειν ὅσα τερπνὰ, καὶ παρατρέχειν
[1]   καὶ οὐκ εἴασεν εἰς ἅπαξ  ὁρμήσαντα   τὸ γένος ἐκτρῖψαι τῆς γῆς,
[15]   τὸ τῆς τοῦ κτίσαντος ὀργῆς  ἀκονήσαντα   ξίφος, διακαρτεροῦντα πρὸς τὰ
[16]   οἱ δὲ προοδεύσαντες ἀνέμενον τὸν  φυτεύσαντα·   τότε πάντες περιστησόμενοι τὸν Ἰὼβ,
[12]   Σωτὴρ δὲ ἐπὶ τὸν  ἀνάψαντα   ταύτην ῥυῆναι πεποίηκε, καὶ συστεῖλαι
[9]   ἀσφαλεστέρας τινὰς, τὰς (τῶν πενήτων  μετατεθέντα   γαστέρας, διασώζεται καὶ φθάνει πρὸς
[12]   τὰ χθὲς ὑπὸ τοῦ Δεσπότου  θαυματουργηθέντα   κελεύοντες, μηδὲ σιγῆσαι τὸ τρόπαιον,
[9]   τισι. Τὰ χρήματά γε μὴν,  ἐκβληθέντα   καλῶς, οὔτε ἀπόλλυται τοῖς ἐκβαλοῦσι
[9]   πρὸς τὸ μηδὲ εἶναι χωρεῖ,  λυθέντα   τοῖς δάκρυσιν· ἁγιότης δὲ καὶ
[12]   πρὸς λιμένας ἡμῖν, ὡς ὁρᾶτε,  καταχθέντα   τὸν λόγον, εἰς τὸν τῆς
[9]   μὲν γὰρ, καὶ ὅσα τοιαῦτα,  ῥιφέντα   διόλλυται, καὶ πρὸς τὸ μηδὲ
[14]   ὄργανον. Τί με χρὴ δοῦλον  ὄντα   δυσχεραίνειν ἀνόνητα, καὶ μέμφεσθαι ψῆφον
[9]   διασώζεται καὶ φθάνει πρὸς λιμένας  ἐλθόντα,   καὶ φυλάττεται τοῖς ἐκβάλλουσι, κόσμος,
[3]   οὐκ ἔστιν, ἀγαπητοὶ, τὸν ἅπαξ  ὑπεκδραμόντα   τὴν ἐπὶ τόνδε τὸν βίον
[15]   τῶν οἰκείων, ὑποδεικνύουσα δὲ τὰ  παρόντα   κακὰ, καὶ οἷον ἐξ οἵων
[1]   πεφύκασι δειναὶ κρῦψαι λῃστὴν, καὶ  τὸνἐπιβουλεύοντα   ποιῆσαι λαθεῖν, ἐντεῦθεν ἀπροόπτως τὰς
[10]   συνέλεξας. Δάκρυε νῦν, ἐπειδὴ τότε  δακρύοντα   τὸν ἀδελφὸν ὁρῶν οὐκ ἠλέησας.
[15]   κτίσαντος ὀργῆς ἀκονήσαντα ξίφος,  διακαρτεροῦντα   πρὸς τὰ δεινὰ, τὸν ἐν
[14]   κατηκόντιζε ῥήμασιν. Ἐπειδὴ δὲ αὐτὸν  νικῶντα   εἶδε πάλιν δυσμενὴς, καὶ
[9]   χῶρον, πράγματα κοῦφα, καὶ οὐκ  εἰδότα   κύμασι καλυφθῆναί τισι. Τὰ χρήματά
[10]   δὲ σκεπάζοιτο σεσηπόσι ῥακίοις, ὡς  ὀδωδότα   πάλιν διώκομεν, καὶ οὔτε τὸ
[4]   προσηλωμένα τῇ γῇ, καὶ οὐ  πεφυκότα   τοῖς ἀνθρώποις οἰκειοῦσθαι καθάπαξ, οὐδὲ
[6]   εἰ τοῖς σπλάγχνοις ἐγχρονίσοι, τὰ  μέγιστα   περὶ τοῦ ζῇν κινδυνεύσοντες. Πολλοῖς
[8]   ἄριστα βουλευόμενος, τῆς ψυχῆς ὅτι  μάλιστα   φροντίσει, καὶ τοῦτο διὰ πάντων
[8]   καὶ ἀπελεύσομαι. ~Ὁ μὲν οὖν  ἄριστα   βουλευόμενος, τῆς ψυχῆς ὅτι μάλιστα
[6]   ἡδονὴν, εὐθὺς ὡς ὀχληρὰ καὶ  περιττὰ   δυσχεραίνομεν, καὶ μετὰ σπουδῆς ἔξω
[7]   μὲν ὡς ἀλλότρια πάντη καὶ  περιττὰ,   καὶ οὐδενὸς ἴδια γενέσθαι δυνάμενα,
[14]   ἔδοξεν, οὕτω καὶ ἐγένετο, μονονουχὶ  τοιαῦτα   βοῶν· Ἐκλήθην πατὴρ ἐφ´ ὅσον
[10]   λυσιτελεῖ μᾶλλον τῶν ἀρετῶν τὰ  τοιαῦτα   μετιέναι καὶ πράττειν αὐτοῖς. Εἰ
[9]   Πορνεία μὲν γὰρ, καὶ ὅσα  τοιαῦτα,   ῥιφέντα διόλλυται, καὶ πρὸς τὸ
[4]   μόνην ἡμῖν ἐναποματτόμενα τὴν αἰσχύνην,  ταῦτα   ἀθροίζειν ἐπιχειροῦμεν, μοχθοῦντες διακενῆς, καὶ
[10]   τὸν ἀδελφὸν ὁρῶν οὐκ ἠλέησας.  Ταῦτα   ἐροῦσι, καὶ δικαίως, ἡμῖν. Δέδοικα
[9]   Πολλῷ δὲ ἐκείνων δήπου μᾶλλον  ταῦτα   ἡμᾶς βουλεύεσθαί τε προσήκει καὶ
[8]   διατροφὰς καὶ σκεπάσματα, τούτοις ἀρκεσθησόμεθα.  Ταῦτα   μὲν γὰρ ἐπᾴδων αὐτῷ συνεχῶς
[7]   ἐν τῷ παλαίειν, οὐ στέφανον.  ~Ταῦτα   μὲν ὡς ἀλλότρια πάντη καὶ
[15]   εὐφροσύνης ἀξία τῆς πρόσθεν ἐτύγχανες.  Ταῦτα   Ἰὼβ λέγων, ἀπεκρούσατο καὶ
[4]   κατελίπομεν· ὧν δὲ ὑπερορᾷν προσήκει,  ταῦτα   συλλέγομεν· καὶ μὲν ἡμῖν
[10]   τὴν ἀνελεῆ κάμψαι προαίρεσιν. Διὰ  ταῦτα   ὑφορῶμαι βαρύτερον τῆς γεέννης τὸ
[6]   τὴν κεφαλὴν, ὡς τῆς ἀκρασίας  γέλωτα   ἀγούσης ἐν τῷ παλαίειν, οὐ
[10]   δὲ τοῖς εἰς ἀλλήλους σκώμμασι  γέλωτα   τῷ κεκληκότι κατασκευάζειν ἐθέλοντες· ἄλλοι
[9]   τὸν ἐκείνων μεθίσταται χῶρον, πράγματα  κοῦφα,   καὶ οὐκ εἰδότα κύμασι καλυφθῆναί
[4]   ἐθέλομεν σκοπεῖν ἀκριβῶς, ποῖα μὲν  κοῦφα   φορτία πρὸς τὸν τοιοῦτον δρόμον




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 6/04/2009