HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Basile de Césarée, Sur le mépris du monde

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


ο  =  38 formes différentes pour 208 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Chapitre
[1]   λοιπὸν ἐκ τῆς ἡμετέρας ἀνοίας     βάσκανος. Καὶ καθάπερ οἱ πονηροὶ
[15]   κρείττω τοῖς χείροσιν. Οὐδενὸς ἀνθρώπων     βίος διόλου μακάριος. Τὸ διὰ
[15]   καθαρά. Ποταμὸς δὲ, ὡς οἶσθα,     βίος ἡμῶν, ῥέων ἐνδελεχῶς καὶ
[16]   δευτέραν ἥβην σάρξ· ἤνθησεν     βίος πάλιν πᾶσι τοῖς ἀγαθοῖς,
[15]   ἓν μὲν σῶμα ἀμφοτέρους ἡμᾶς     γάμος ἐποίησε, σὺ δὲ εἰς
[8]   ᾅδῃ τίς ἐξομολογήσεταί σοι; φησὶν     Δαβίδ. ~Φύγωμεν οὖν ὅπως ἔνι
[15]   ἑαυτῷ καὶ τῇ συνοικούσῃ μηκύνειν.     δὲ, ἐπὶ τούτοις τοῖς ῥήμασιν
[14]   ἄνδρα καταγαγὼν, ἐπὶ κοπρίας ἐκάθισεν.     δὲ, καὶ τοιούτοις βαλλόμενος πάθεσιν,
[1]   τὸ πολὺ τῆς ἐκείνου δυνάμεως     Δεσπότης νόμοις ἀλύτοις κατέδησε, καὶ
[12]   γὰρ, ὡς ἴστε, τὴν οἰκείαν     διάβολος καθ´ ἡμῶν ἐπεδείξατο λύτταν,
[12]   κάμινον. Πῶς οἴεσθε στένει σήμερον     διάβολος, οὐκ ἀπολαύσας ἐφ´ ᾧπερ
[13]   πρότερον δάκρυον, ἑτέρου προσήγετο πρόφασις.     δίκαιος δὲ ὥσπερ τις πρόβολος
[16]   ἴσοις αὐτὸν ἐδικαίωσεν. Ὁρᾷς ὁπόσα     δίκαιος Ἰὼβ ἐκ τῆς ὑπομονῆς
[14]   δύναμαι λύειν; Τοιούτοις τὸν διάβολον     δίκαιος κατηκόντιζε ῥήμασιν. Ἐπειδὴ δὲ
[12]   Γείτονα μὲν γὰρ τῆς Ἐκκλησίας     δυσμενὴς ἀνῆψε πυρὰν, ἵνα ταῖς
[1]   πρὶν εἰς τούτους πεσεῖν· οὕτως     δυσμενὴς ἄνωθεν ἡμῖν καὶ πολέμιος
[14]   δὲ αὐτὸν νικῶντα εἶδε πάλιν     δυσμενὴς, καὶ οὐδενὶ τούτων τιναχθῆναι
[8]   δυσχερῶν, καὶ φθεγγόμενος· Εἰ καὶ     ἔξωθεν ἡμῶν ἄνθρωπος φθείρεται, ἀλλ´
[8]   ἔξωθεν ἡμῶν ἄνθρωπος φθείρεται, ἀλλ´     ἔσωθεν ἀνακαινοῦται ἡμέραν καθ´ ἡμέραν.
[3]   πλὴν τοῦ Θεοῦ ἡμῶν; ἔλεγεν·     Θεὸς περιζωννύων με δύναμιν,
[11]   φησὶν Γραφή. Δυνατὸς δὲ     Θεὸς πᾶσαν χάριν περισσεῦσαι εἰς
[15]   ἀξία τῆς πρόσθεν ἐτύγχανες. Ταῦτα     Ἰὼβ λέγων, ἀπεκρούσατο καὶ ταύτην
[7]   καὶ πᾶς τοιοῦτος ὄχλος,     καθ´ ἡμέραν ἐκ τῆς ἡμετέρας
[12]   Ἐτάχθη καὶ νῦν μεθ´ ἡμῶν     καὶ πάλαι σβέσας ἐν Βαβυλῶνι
[11]   πλούσιος. ~Εἰ μὲν οὖν     καιρὸς ἐνεδίδου, δύναμίς τε ἀρκοῦσα
[2]   δὴ πᾶσι τοῖς οὕτω τερπνοῖς     κοινὸς ὑποκάθηται δυσμενὴς, ἀναμένων εἴ
[6]   τοῦ ζῇν κινδυνεύσοντες. Πολλοῖς γοῦν     κόρος ἤγαγε θάνατον, καὶ τοῦ
[16]   πάντες περιστησόμενοι τὸν Ἰὼβ, ὅταν     κριτὴς τῆς ἀνθρωπίνης ζωῆς συναγάγῃ
[13]   ἠφίει φωνήν· Κύριος ἔδωκεν,     Κύριος ἀφείλετο· ὡς τῷ Κυρίῳ
[13]   ἅπερ ἐκεῖνος· Κύριος ἔδωκεν,     Κύριος ἀφείλετο· ὡς τῷ Κυρίῳ
[14]   γινόμενον, ἔλεγεν· Κύριος ἔδωκεν,     Κύριος ἀφείλετο· ὡς τῷ Κυρίῳ
[13]   πρὸς τὸν Δεσπότην ἠφίει φωνήν·     Κύριος ἔδωκεν, Κύριος ἀφείλετο·
[13]   Εἴπατε πρὸς ἑαυτοὺς ἅπερ ἐκεῖνος·     Κύριος ἔδωκεν, Κύριος ἀφείλετο·
[14]   φωναῖς κοσμῶν τὸ γινόμενον, ἔλεγεν·     Κύριος ἔδωκεν, Κύριος ἀφείλετο·
[8]   μητρός μου, γυμνὸς καὶ ἀπελεύσομαι.  ~Ὁ   μὲν οὖν ἄριστα βουλευόμενος, τῆς
[6]   μετὰ τὴν πρᾶξιν εὐθὺς, ὅταν     μὲν τῆς σαρκὸς οἶστρος ἀπομαρανθῇ,
[12]   ταῖς τοῦ πολεμίου ῥοπαῖς· ἔμεινεν     νεὼς ἀπαθής. Οὐκ ἴσχυσεν
[6]   δὲ ὧν ἐνεχείρησε πέρας ἐλθὼν     νοῦς, ὥσπερ ἐκ μέθης
[3]   Θεοῦ ἡμῶν; ἔλεγεν· Θεὸς     περιζωννύων με δύναμιν, καὶ ἔθετο
[14]   τῷ Δεσπότῃ δοκοῦν· αὐτός ἐστιν     πλάστης τοῦ γένους, ἐγὼ δὲ
[10]   γεέννης τὸ πῦρ ἤπερ ἐκεῖνος     πλούσιος. ~Εἰ μὲν οὖν
[5]   νεότητος ἐπ´ αὐτοῖς ἱδρῶτας ἀποδακρύουσιν·     πλοῦτος δὲ εἰς ἑτέρων χεῖρας
[16]   μὲν ἄλογα κτήνη, καὶ πᾶς     πλοῦτος διαφθειρόμενος, εἰς τελείαν ἦλθεν
[16]   διπλασίων ἐπὶ τὸν οἶκον (πανταχόθεν     πλοῦτος συνέῤῥευσεν, ἵνα τὸ μὲν
[5]   πάντα, ὅσα πέρα τῆς χρείας     πλοῦτος ὑβρίζων ἐμηχανήσατο πρὸς θεραπείαν
[12]   μὲν τῆς ἐπιβουλῆς τόξον ηὐτρέπισεν     πολέμιος· ἀφεῖναι δὲ τὸ βέλος
[15]   τοίνυν τι ποιήσει λοιπὸν     πολέμιος, ἐπὶ τὴν τῆς ἀρχαίας
[4]   ἐννοοῦμεν, ὡς ἄρα ἄδηλον ὁπόσον     πρὸς τὴν ὁδοιπορίαν ταύτην ἐκπέμψας
[12]   νεὼς ἀπαθής. Οὐκ ἴσχυσεν     προσαχθεὶς ὑπὸ τοῦ πολεμίου χειμὼν
[3]   ἐκάλεσα νῦν, ἐπεὶ καὶ Δαβὶδ     προφήτης οὕτω τὸν βίον ὠνόμασε·
[1]   φησί που τῶν αὑτοῦ λόγων     Σολομών. Διὰ τοῦτο, ἀδελφοὶ, καὶ
[2]   ἀπὸ προσώπου ὄφεως φεῦγε, φησὶν     Σοφός) μηδὲ εἰ δυναστεῖαι καὶ
[12]   κοινωνίαν ἡμᾶς καθέλκουσα τῆς συμφορᾶς.     Σωτὴρ δὲ ἐπὶ τὸν ἀνάψαντα
[12]   τῆς τοῦ διαβόλου λύττης ἔστησεν     Σωτήρ· δοῦναι δὲ ἀφορμὴν τῶν
[1]   καὶ ποικίλον ἐφ´ ἡμέραν ἡμῖν     τῆς ἀληθείας ἐχθρὸς προσάγει τὸν
[6]   ἄρα καὶ τοῖς παιδοτρίβαις κατανοήσασιν     τῆς σωφροσύνης ἐν ταῖς παλαίστραις
[7]   περιφάνεια, καὶ τρυφὴ, καὶ πᾶς     τοιοῦτος ὄχλος, καθ´ ἡμέραν
[14]   βοῶν· Ἐκλήθην πατὴρ ἐφ´ ὅσον     τοῦτό με ποιήσας ἐβούλετο χρόνον.
[16]   τρυφὴν ἐκ τοῦ διπλασίονος ὑπεδέξατο,     τῶν παίδων δὲ ἀριθμὸς ἴσος
[7]   ἐκ τῶν σκοτεινῶν ἐκείνων θαλάμων     τῶν ὠδίνων ἄγει καιρός. Τοῦτο
[2]   ἀνθρώπου ὡς ἄνθος χόρτου· ἐξηράνθη     χόρτος, καὶ τὸ ἄνθος ἐξέπεσε)
[12]   τινάξαι τὴν πέτραν ἐφ´ ἧς     Χριστὸς τὴν τῆς ἑαυτοῦ ποίμνης
[15]   τῆς ψυχῆς. ~Οὐκ ἔχων τοίνυν     τι ποιήσει λοιπὸν πολέμιος,
[12]   κελεύοντες, μηδὲ σιγῆσαι τὸ τρόπαιον,     κατὰ τῆς τοῦ διαβόλου λύττης
[2]   προτείνοιτο, παρὰ πονηρῶν ψυχῶν ἐνοικούμενα  (Ἀπὸ   προσώπου γὰρ γυναικὸς ὡς ἀπὸ
[2]   (Ἀπὸ προσώπου γὰρ γυναικὸς ὡς  ἀπὸ   προσώπου ὄφεως φεῦγε, φησὶν
[1]   εἰς εὔνοιαν ἠρεθίσθητε, καὶ τὰς  ἀπὸ   τῆς γλώττης πληγὰς ὑπέκκαυμα πόθου
[4]   βίου, καίτοιγε ἀεὶ μετροῦντες αὐτὸν  ἀπὸ   τοῦ παραδραμόντος καὶ παραῤῥεύσαντος, οὐδὲ
[16]   εἴ τί σοι προσεπέλασε δυσχερὲς  ἀπὸ   τοῦ χθὲς ἀναφθέντος πυρὸς ἐκ
[5]   αἰῶνος αὐτῶν· ἐπ´ ὀλίγον δὲ  ἀπὸ   τούτων· ὀνομασθεὶς, ἄλλοις πάλιν τῆς
[15]   δὲ, εἰ τοῖς παροῦσιν ἀλγεῖς,  ἀπὸ   τῶν προλαβόντων σαυτὴν παραμύθησαι. Νῦν
[8]   ἐῤῥωμένον τηρεῖν, μὴ μέντοιγε ἐπιτρέπειν  ὑπὸ   κόρου σκιρτᾷν. Εἰ δὲ ἴδοι
[12]   περιελὼν τὴν εὐπορίαν τῶν ἀδελφῶν,  ὑπὸ   τῆς ἡμετέρας φιλοτιμίας φανείη νικώμενος.
[7]   συντάττουσι, καὶ λάμπουσι δι´ αἰῶνος  ὑπὸ   τοῖς τοῦ κτίσαντος ὀφθαλμοῖς. Πλοῦτος
[12]   ἐπανάγουσι, μὴ παραδραμεῖν τὰ χθὲς  ὑπὸ   τοῦ Δεσπότου θαυματουργηθέντα κελεύοντες, μηδὲ
[3]   πρὸς βίαν, ἐπὶ τὸ τεταγμένον  ὑπὸ   τοῦ Δεσπότου πέρας ἕλκει τοὺς
[13]   ἐκεῖνος ἠρίστευσε· καὶ πόσοις βέλεσιν  ὑπὸ   τοῦ διαβόλου βληθεὶς, οὐκ ἐδέξατο
[3]   οἱ πρὸς τὸ ζῇν παραχθέντες  ὑπὸ   τοῦ κτίσαντος, εὐθὺς ἐν ἀρχῇ
[12]   τῆς ἐπικρατείας τοῦ πυρὸς ἀναρπασθέντες  ὑπὸ   τοῦ κτίσαντος, καὶ μηδεμίαν ἔχοντες
[16]   αὖθις ἑτέροις υἱοῖς καὶ θυγατράσιν  ὑπὸ   τοῦ κτίσαντος, καὶ τοῦτο εἶχε
[10]   δὲ παρασταίη πένης ἡμῖν, (μόλις  ὑπὸ   τοῦ λιμοῦ καὶ φθεγγόμενος, ἀποστρεφόμεθα
[7]   προσφόρῳ καὶ πρεπούσῃ σαρκί. Τοῦτο  ὑπὸ   τοῦ πανσόφου τεχνίτου τῶν ὅλων
[12]   ἀπαθής. Οὐκ ἴσχυσεν προσαχθεὶς  ὑπὸ   τοῦ πολεμίου χειμὼν τινάξαι τὴν
[5]   κτησαμένοις συνεκδημεῖν. Ἀλλ´ οἱ μὲν  ὑπὸ   τοῦ πρὸς βίαν χωρίζοντος τὰς
[2]   τοῦ δόλου καταπίωμεν ἄγκιστρον· εἶτα  ὑπὸ   τούτου τὰ μὲν ἑκόντες, τὰ
[2]   καταγώγιον τὸν θάνατον λάθωμεν ἑλκυσθέντες  ὑπὸ   τῶν ἡδονῶν. (Ὥστε ἀναγκαῖον καὶ
[5]   καὶ πρὸ τοῦ τάφου, καὶ  πρὸ   τῆς ἐντεῦθεν ἀπαναστάσεως, εἰς ἑτέρους,
[5]   αὐτὸς ὑποδὺς, πολλάκις δὲ καὶ  πρὸ   τοῦ τάφου, καὶ πρὸ τῆς
[2]   χόρτου· ἐξηράνθη χόρτος, καὶ  τὸ   ἄνθος ἐξέπεσε) Τούτοις γὰρ δὴ
[10]   δὲ μετὰ παῤῥησίας προσβλέψοι διὰ  τὸ   βαρὺ τοῦ λιμοῦ κέντρον ἡμᾶς,
[6]   τῆς σαρκὸς οἶστρος ἀπομαρανθῇ, πρὸς  τὸ   βδελυρὸν δὲ ὧν ἐνεχείρησε πέρας
[12]   ηὐτρέπισεν πολέμιος· ἀφεῖναι δὲ  τὸ   βέλος κεκώλυται· μᾶλλον δὲ ἀφῆκε
[1]   ποιούμενος, καὶ παρ´ ἡμῶν εἰς  τὸ   βλάπτειν ἡμᾶς ἀεὶ λαμβάνων ἰσχύν.
[15]   τῶν προτέρων κακῶν, καὶ θυμοῦ  τὸ   βλέμμα πληρώσας, καὶ πρὸς τὴν
[16]   κρείττοσι κατεύνασον λογισμοῖς· καὶ κατὰ  τὸ   γεγραμμένον, Ἐπίῤῥιψον ἐπὶ Κύριον τὴν
[1]   οὐκ εἴασεν εἰς ἅπαξ ὁρμήσαντα  τὸ   γένος ἐκτρῖψαι τῆς γῆς, κλέπτει
[14]   ταῖς εὐσεβέσιν ἐκείναις φωναῖς κοσμῶν  τὸ   γινόμενον, ἔλεγεν· Κύριος ἔδωκεν,
[15]   μὲν γὰρ αὐτοῦ προέῤῥευσεν ἤδη,  τὸ   δὲ ἔτι πορεύεται· καὶ τὸ
[15]   μὲν ἄρτι προέκυψε τῶν πηγῶν,  τὸ   δὲ μέλλει· καὶ πρὸς τὴν
[12]   φορτικώτερον, ἐπιτείνωμεν τὸ πένθος αὐτοῦ.  Τὸ   δὲ ὅπως, λέξω μὲν ἐγὼ,
[16]   μὲν ὡς μηδὲν ἀπολωλεκὼς ἔχῃ,  τὸ   δὲ ὑπάρξῃ τῆς καρτερίας τῷ
[15]   ἀνθρώπων βίος διόλου μακάριος.  Τὸ   διὰ παντὸς εὖ πράττειν μόνου
[15]   πτωχεύεις, ἀλλ´ ἐπλούτησας πρότερον. Ἔπιες  τὸ   διειδὲς νᾶμα τοῦ βίου, καὶ
[8]   ψυχῇ, καὶ συνεργοῦντος αὐτῇ πρὸς  τὸ   ζῇν ἐπὶ γῆς, μικρὰ πρὸς
[3]   τέρμα χωροῦσιν· οὕτως οἱ πρὸς  τὸ   ζῇν παραχθέντες ὑπὸ τοῦ κτίσαντος,
[15]   διειδὲς νᾶμα τοῦ βίου, καὶ  τὸ   θολερὸν τοῦτο πίνουσα καρτέρησον. Οὐδὲ
[1]   ἀγαπητοὶ, σφοδρότερον ἑκάστοτε τοῦ λόγου  τὸ   κέντρον προσάγων, λυπηρός τις εἶναι
[2]   δρομέας στειλαμένους ἡμᾶς, καὶ πανταχόθεν  τὸ   κοῦφον ταῖς ψυχαῖς πρὸς τὸν
[15]   ἡμᾶς. Σοφὸς δέ ἐστι, καὶ  τὸ   λυσιτελοῦν ἐπιμετρεῖ τοῖς οἰκέταις. Μὴ
[15]   τὸ δὲ ἔτι πορεύεται· καὶ  τὸ   μὲν ἄρτι προέκυψε τῶν πηγῶν,
[15]   ἐνδελεχῶς καὶ κύμασιν ἀλλεπαλλήλοις πληρούμενος.  Τὸ   μὲν γὰρ αὐτοῦ προέῤῥευσεν ἤδη,
[10]   ἐπαίνοις ἀπατῶντες αὐτόν. Καὶ οὐ  τὸ   μὲν οὕτως ἑστιαθῆναι λαμπρῶς μόνον
[12]   εἰς ἑαυτὸν πάλιν προσέταξε. Καὶ  τὸ   μὲν τῆς ἐπιβουλῆς τόξον ηὐτρέπισεν
[16]   (πανταχόθεν πλοῦτος συνέῤῥευσεν, ἵνα  τὸ   μὲν ὡς μηδὲν ἀπολωλεκὼς ἔχῃ,
[10]   ταῖς ἱκετηρίαις ἐκεῖνος ἀναμιγνὺς, οὔτε  τὸ   μὴ τοιούτοις πάθεσι περιπεσεῖν ἡμᾶς
[9]   τοιαῦτα, ῥιφέντα διόλλυται, καὶ πρὸς  τὸ   μηδὲ εἶναι χωρεῖ, λυθέντα τοῖς
[12]   ἐνίκησε, καὶ τῷ πολεμίῳ περιέτρεψε  τὸ   μηχάνημα, καὶ οὐδὲν ὑπῆρξεν αὐτῷ
[12]   τραῦμα τῷ δυσμενεῖ φορτικώτερον, ἐπιτείνωμεν  τὸ   πένθος αὐτοῦ. Τὸ δὲ ὅπως,
[3]   πρότερον ἀεὶ καταλιμπάνοντες ὕστερον, ἐπὶ  τὸ   πέρας φθάνουσι τῆς ζωῆς.
[2]   πολυτελεῖς δεικνύουσα σκηνὰς (Ἡμῶν γὰρ  τὸ   πολίτευμα ἐν οὐρανῷ, ἐξ οὗ
[1]   ἀεὶ λαμβάνων ἰσχύν. Ἐπειδὴ γὰρ  τὸ   πολὺ τῆς ἐκείνου δυνάμεως
[9]   τὴν ναῦν, ὅπως ἔχουσι τάχους,  τὸ   πολὺ τοῦ βάρους ἀποσκευάζουσι, καὶ
[3]   τοῦ χρόνου τμήμασιν ἐπεμβαίνοντες, καὶ  τὸ   πρότερον ἀεὶ καταλιμπάνοντες ὕστερον, ἐπὶ
[13]   συμφοραὶ, καὶ πρὶν παυθῆναι  τὸ   πρότερον δάκρυον, ἑτέρου προσήγετο πρόφασις.
[10]   ταῦτα ὑφορῶμαι βαρύτερον τῆς γεέννης  τὸ   πῦρ ἤπερ ἐκεῖνος πλούσιος.
[9]   πλείονα, καὶ πρὶν ὑποβρύχιον γενέσθαι  τὸ   σκάφος, ἐκβολὴν ποιησάσθω τῶν ἀγωγίμων,
[12]   ἀνέζησεν· ἀπολωλὼς, καὶ εὑρέθη· καὶ  τὸ   συγγενὲς σῶμα σκεπάσωμεν. Ἀντιστήσωμεν ταῖς
[12]   ἀναῤῥώσατε λογισμοῖς ἀνδρειοτέροις χρησάμενοι, καὶ  τὸ   συμβεβηκὸς στεφάνων ποιήσασθε πρόφασιν. Ἂν
[14]   τῆς πείρας προσῆγε μηχάνημα, καὶ  τὸ   σῶμα μαστίξας ἀῤῥήτοις πληγαῖς, σκωλήκων
[2]   τὴν ψυχήν τε ὁμοῦ καὶ  τὸ   σῶμα τῆς ἐκ τῶν τραυμάτων
[7]   δεομένη τῶν βαρυνόντων· καὶ σῶμα,  τὸ   ταύτῃ δοθὲν ὄχημα πρὸς τὸν
[3]   ταύτης ἐπιβάντα, μὴ καὶ πρὸς  τὸ   τέλος ταύτης ἐλθεῖν· ἕκαστος δὲ
[3]   δρόμον, περιλαβοῦσα πρὸς βίαν, ἐπὶ  τὸ   τεταγμένον ὑπὸ τοῦ Δεσπότου πέρας
[10]   ἀτόποις βλέμμασί τε καὶ σχήμασι  τὸ   τῆς ἀκρασίας ἐκκαίοντες πῦρ· οἱ
[10]   περὶ ἑαυτούς τι φιλάνθρωπον, καὶ  τὸ   τῆς εὐπορίας ἄχθος, εἴπερ ὅλως
[14]   εὐωχουμένοις ἐπετίναξε πνεῦμά τι βίαιον  τὸ   τῆς εὐφροσύνης δωμάτιον, τότε μόνον
[2]   δρόμον τοῦτον ἐπινοήσαντας, ἀμεταστρέπτως ἐπὶ  τὸ   τῆς ὁδοῦ πέρας ἐπείγεσθαι. ~Καί
[3]   μεταθέσει τῆς ἄλλης, ῥᾳδίως ἐπὶ  τὸ   τῆς ὁδοῦ τέρμα χωροῦσιν· οὕτως
[14]   τιναχθῆναι δυνάμενον, αὐτῇ τῇ σαρκὶ  τὸ   τῆς πείρας προσῆγε μηχάνημα, καὶ
[5]   ἐπὶ τῇ συλλογῇ μόχθον καὶ  τὸ   τῆς πλεονεξίας ἔγκλημα προστριψάμενος. Οὔτε
[15]   ῥήμασιν ἑαυτὸν τῆς γῆς ἐκτεμεῖν,  τὸ   τῆς τοῦ κτίσαντος ὀργῆς ἀκονήσαντα
[14]   τότε μόνον τὴν ἐσθῆτα διέῤῥηξε,  τὸ   τῆς φύσεως ἐπιδεικνύμενος συμπαθὲς, καὶ
[4]   τὴν ἐντεῦθεν ἀποδημίαν ἡμᾶς, καὶ  τὸ   τοῦ Δεσπότου νεῦμα περιμένειν ἑστῶσι
[2]   βλαβερὸν, ἐγκεκρυμμένον τῇ πρώτῃ γεύσει  τὸ   τοῦ δόλου καταπίωμεν ἄγκιστρον· εἶτα
[10]   ὀδωδότα πάλιν διώκομεν, καὶ οὔτε  τὸ   τοῦ κτίσαντος ὄνομα ταῖς ἱκετηρίαις
[8]   ἐπιθυμίαις φλεγόμενον, βοήσει πρὸς αὐτὸ  τὸ   τοῦ Παύλου νομοθετῶν· Οὐδὲν (εἰσηνέγκαμεν
[8]   βίαιον, ὀλίγον ποιήσεται τὸν λόγον,  τὸ   τοῦ Παύλου φωνῶν ἐφ´ ἑκάστου
[3]   ἐλθεῖν· ἕκαστος δὲ ἡμῶν, μετὰ  τὸ   τοὺς μητρῴους κόλπους ἀποφυγεῖν, εὐθὺς
[12]   ἡμῖν παρεσκεύασεν. Ἀλλὰ ποιήσωμεν, ἀδελφοὶ,  τὸ   τραῦμα τῷ δυσμενεῖ φορτικώτερον, ἐπιτείνωμεν
[12]   Δεσπότου θαυματουργηθέντα κελεύοντες, μηδὲ σιγῆσαι  τὸ   τρόπαιον, κατὰ τῆς τοῦ
[14]   περὶ τῶν ἰδίων αὐτῷ. Κρατείτω  τὸ   τῷ Δεσπότῃ δοκοῦν· αὐτός ἐστιν
[7]   ἡμῖν, οὔτε συναπῆλθέ τισιν, ἀλλὰ  τὸ   τῷ δικαίῳ πάλαι ῥηθὲν ἐπὶ
[10]   μετατιθέντες ἐπὶ τοῖς χείροσι, καὶ  τὸ   φιλότιμον ἀκόνην πονηρίας ποιούμενοι τοῖς
[2]   ἄκοντες, προσδεθῶμεν αὐτοῖς, καὶ πρὸς  τὸ   φοβερὸν τοῦ λῃστοῦ καταγώγιον τὸν
[13]   ὑπὸ τοῦ διαβόλου βληθεὶς, οὐκ  ἐδέξατο   καιρίαν πληγήν. Περιεῖλε μὲν γὰρ
[15]   καὶ τίνα τῶν πολλῶν θυσιῶν  ἐδέξατο   παρὰ τοῦ Δεσπότου μισθὸν, ἔλεγέ
[16]   περιουσίας τρυφὴν ἐκ τοῦ διπλασίονος  ὑπεδέξατο,   τῶν παίδων δὲ ἀριθμὸς
[12]   οἰκείαν διάβολος καθ´ ἡμῶν  ἐπεδείξατο   λύτταν, καὶ φλογὶ πυρὸς ὁπλίσας
[15]   καὶ βλάσφημον, δι´ ἐκείνης σαλεύειν  ἐπειρᾶτο   τὸν ἀθλητήν. Καὶ μὲν
[5]   τῆς χρείας πλοῦτος ὑβρίζων  ἐμηχανήσατο   πρὸς θεραπείαν τῆς ἀχαρίστου καὶ
[14]   τὸν ἐκ τῆς γονῆς στέφανον  ἐβουλεύσατο   πάλιν, οὐ διαμάχομαι περὶ τῶν
[13]   αὐτὸν ταῖς ἐπαλλήλοις τῶν κακῶν  ἐβουλεύσατο   φήμαις. Ἔτι (γὰρ τοῦ προτέρου
[15]   ἐτύγχανες. Ταῦτα Ἰὼβ λέγων,  ἀπεκρούσατο   καὶ ταύτην τοῦ διαβόλου τὴν
[15]   μακρὸν χρόνον ἀπαγορεύσασα, τῷ δικαίῳ  παρίστατο,   κάτω νενευκυῖα, καὶ τὰς χεῖρας
[13]   παυθῆναι τὸ πρότερον δάκρυον, ἑτέρου  προσήγετο   πρόφασις. δίκαιος δὲ ὥσπερ
[3]   περιζωννύων με δύναμιν, καὶ  ἔθετο   ἄμωμον τὴν ὁδόν μου· πανταχοῦ
[13]   Κύριος ἔδωκεν, Κύριος  ἀφείλετο·   ὡς τῷ Κυρίῳ ἔδοξεν, οὕτω
[14]   Κύριος ἔδωκεν, Κύριος  ἀφείλετο·   ὡς τῷ Κυρίῳ ἔδοξεν, οὕτω
[13]   Κύριος ἔδωκεν, Κύριος  ἀφείλετο·   ὡς τῷ Κυρίῳ ἔδοξεν, οὕτω
[14]   ὅσον τοῦτό με ποιήσας  ἐβούλετο   χρόνον. Περιελεῖν μου τὸν ἐκ
[12]   καὶ τὸν ἀέρα τὸν ἐγγὺς  ἐπενέμετο,   ψαῦσαι τῶν ἀνακτόρων ἀναγκαζομένη, καὶ
[13]   τῷ Κυρίῳ ἔδοξεν, οὕτω καὶ  ἐγένετο.   Καὶ μηδεὶς ἐξ ὧν ἔπαθεν
[13]   τῷ Κυρίῳ ἔδοξεν, οὕτω καὶ  ἐγένετο·   ~καὶ οὐδὲν τῶν συμβαινόντων δακρύων
[14]   τῷ Κυρίῳ ἔδοξεν, οὕτω καὶ  ἐγένετο,   μονονουχὶ τοιαῦτα βοῶν· Ἐκλήθην πατὴρ
[13]   πραγμάτων φέρων κατήφειαν· ἀλλήλοις τε  ἐπισυνήπτετο   τὰ δεινὰ, καὶ τὴν τῶν
[13]   τοιάνδε συμφορὰν ἐξαγγέλλοντος, ἕτερος ἄγγελος  ἤρχετο,   χειρόνων πραγμάτων φέρων κατήφειαν· ἀλλήλοις
[5]   Οὔτε εἰ ἐπὶ γῆς πλέθρα  κτήσαιτό   τις μυρία, καὶ μεγαλοπρεπεῖς οἰκίας,
[12]   ἀναῤῥιπιζομένη ταῖς βιαίοις ἐκείνου πνοαῖς,  ὑπερεχεῖτο   τῶν ὑποκειμένων αὐτῇ, καὶ τὸν
[10]   προσποιεῖσθαι πενίαν αὐτόν· εἰ δὲ  σκεπάζοιτο   σεσηπόσι ῥακίοις, ὡς ὀδωδότα πάλιν
[5]   καὶ τὴν ἐν ἀνθρώποις ἅπασαν  περιβάλοιτο   δυναστείαν, ἀπολαύει (δι´ αἰῶνος αὐτῶν·
[5]   στεγούσης γαστρὸς, πότ´ ἂν ἡμέτερα  γένοιτο,   κἂν ἐπαντλῆται διηνεκῶς; ~Ἅ γε
[2]   τὴν ἔννοιαν, μηδὲ εἰ χρυσὸς  φαίνοιτο   χύδην προκείμενος, ἕτοιμος εἰς τὰς
[2]   ματαιότης) μηδὲ εἰ σωμάτων κάλλη  προτείνοιτο,   παρὰ πονηρῶν ψυχῶν ἐνοικούμενα (Ἀπὸ
[5]   ἔτι τῶν κτησαμένων, ἑτέρων ὀνόματα  μετημφιάσαντο   δεσποτῶν; καὶ ὡς οἱ μὲν
[8]   συνεχῶς καὶ βοῶν, εὐήνιόν τε  αὐτὸ   καὶ κοῦφον ἀεὶ πρὸς τὴν
[8]   ἐπιστραφήσεται, καὶ ὥστε συνέχειν μόνον  αὐτὸ,   καὶ τῇ τῆς ψυχῆς ὑπηρεσίᾳ
[10]   πολλοῖς διανείμωμεν, οἳ βαστάσουσί τε  αὐτὸ   περιχαρῶς, καὶ τοῖς τοῦ Δεσπότου
[8]   κτήσεται συνεργόν· εἰ δὲ ὑβρίζειν  αὐτὸ   συγχωρήσοι, καὶ πάντων ἐφ´ ἡμέραν
[8]   λυσιτελοῦντος ἐπιθυμίαις φλεγόμενον, βοήσει πρὸς  αὐτὸ   τὸ τοῦ Παύλου νομοθετῶν· Οὐδὲν
[1]   αὑτοῦ λόγων Σολομών. Διὰ  τοῦτο,   ἀδελφοὶ, καὶ νῦν ἐπὶ τὴν
[7]   τῶν ὠδίνων ἄγει καιρός.  Τοῦτο   ἄρχειν ἐτάχθη τῶν ἐπὶ γῆς.
[7]   τὸν βίον παρὰ τοῦ κτίσαντος.  Τοῦτο   γὰρ ἄνθρωπος· νοῦς ἐνδεδεμένος προσφόρῳ
[5]   εἰς τετρημένον πίθον ἀντλεῖν ἐθελήσειε.  ~Τοῦτο   γὰρ δήπου γνώριμον οἶμαι καὶ
[7]   Θεοῦ παρίσταται βήματι. Τοῦτο εὐθύνεται·  τοῦτο   δέχεται τὴν τῶν ἐνταῦθα πεπολιτευμένων
[15]   οἰκονομούμενα. Ὅπερ ἂν δῷ σοι,  τοῦτο   δέχου μεθ´ ἡδονῆς. Δεῖξον ἐν
[6]   ἐργασίαν νωθροῦ, καὶ παντάπασιν ἀσθενοῦς.  Τοῦτο   δὴ ἄρα καὶ τοῖς παιδοτρίβαις
[8]   ψυχῆς ὅτι μάλιστα φροντίσει, καὶ  τοῦτο   διὰ πάντων πειράσεται σώζειν εἰλικρινές
[7]   τοῖς μητρῴοις ἡμῶν πλάττεται κόλποις.  Τοῦτο   εἰς φῶς ἐκ τῶν σκοτεινῶν
[16]   θυγατράσιν ὑπὸ τοῦ κτίσαντος, καὶ  τοῦτο   εἶχε κτῆμα διπλοῦν. Οἱ μὲν
[7]   οὐρανοῖς εὐταξίαν σκιαγραφεῖν ἐπὶ γῆς.  Τοῦτο,   ἐντεῦθεν καλούμενον, ἀπανίσταται. Τοῦτο τῷ
[7]   τοῦ πέμψαντος Θεοῦ παρίσταται βήματι.  Τοῦτο   εὐθύνεται· τοῦτο δέχεται τὴν τῶν
[16]   ἐκ τῆς τῶν δαιμόνων ἐπιβουλῆς,  τοῦτο   καρτέρησον, καὶ τὴν ἐκ τοῦ
[1]   φυτῶν πυκνότητι σύσκιον, εἰς  τοῦτο   καταδυόμενοι, καὶ τὴν ἐκ πολλοῦ
[14]   Ἐκλήθην πατὴρ ἐφ´ ὅσον  τοῦτό   με ποιήσας ἐβούλετο χρόνον. Περιελεῖν
[16]   τῷ τῶν ὅλων δημιουργῷ. Διὰ  τοῦτο,   οἶμαι, διπλοῦν τὸν ἄλλον πλοῦτον
[15]   τοῦ βίου, καὶ τὸ θολερὸν  τοῦτο   πίνουσα καρτέρησον. Οὐδὲ τὰ τῶν
[7]   γῆς. Τοῦτο, ἐντεῦθεν καλούμενον, ἀπανίσταται.  Τοῦτο   τῷ τοῦ πέμψαντος Θεοῦ παρίσταται
[7]   ἐνδεδεμένος προσφόρῳ καὶ πρεπούσῃ σαρκί.  Τοῦτο   ὑπὸ τοῦ πανσόφου τεχνίτου τῶν




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 6/04/2009