Alphabétiquement     [«   »]
τις 17
τίς 3
Τίς 4
τὸ 78
Τὸ 10
Τό 1
τό 1
Fréquences     [«    »]
73 γὰρ
72
72 τε
78 τὸ
79 μὲν
84 δ
95 τὴν
HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Diogène Laërce, Vies, doctrines et sentences des Philosophes illustres, livre I

τὸ


Livre, par.
[1, 100]   Ἐμὶν μὲν ἀκούσιον τᾶς δάμαρτος  τὸ   ἄγος· τὺ δὲ ἑκὼν τῷ
[1, 96]   γενομένου βαρὺς πᾶσιν ἐγένετο διὰ  τὸ   ἀλγεῖν ἐπὶ τῇ φωρᾷ. Ἀλλὰ
[1, 104]   ἔλαιον μανίας φάρμακον ἔλεγε διὰ  τὸ   ἀλειφομένους τοὺς ἀθλητὰς ἐπιμαίνεσθαι ἀλλήλοις.
[1, 105]   ἀγορὰν ὡρισμένον ἔφη τόπον εἰς  τὸ   ἀλλήλους ἀπατᾶν καὶ πλεονεκτεῖν. Ὑπὸ
[1, 96]   ἀφείλετο τὸν κόσμον, καὶ ἔπεμψε  τὸ   ἀνάθημα. Λέγουσι δέ τινες ὡς
[1, 59]   πατροκτόνου νόμον οὐκ ἔθηκε, Διὰ  τὸ   ἀπελπίσαι, εἶπεν. Πῶς τε ἥκιστ'
[1, 97]   καὶ τὸ ἑκουσίως ἀποστῆναι καὶ  τὸ   ἀφαιρεθῆναι κίνδυνον φέρει. Ἔλεγε δὲ
[1, 109]   Δωσιάδα, οἱ δὲ Ἀγησάρχου. Κρὴς  τὸ   γένος ἀπὸ Κνωσοῦ, καθέσει τῆς
[1, 89]   ἔνιοι δὲ εἰς Ἡρακλέα ἀναφέρειν  τὸ   γένος αὐτόν· ῥώμῃ δὲ καὶ
[1, 106]   ὥς φησι Σωσικράτης Ἕρμιππον παρατιθέμενος,  τὸ   γένος Χηνεύς, ἀπὸ κώμης τινὸς
[1, 40]   γῆς ἀστέρας ἠδύνατο. ~Τούτου ἐστὶ  τὸ   Γνῶθι σαυτόν, ὅπερ Ἀντισθένης ἐν
[1, 70]   μὲν γὰρ ἅπαξ ἐλύπησε,  τὸ   δὲ διὰ παντός. Ἀτυχοῦντι μὴ
[1, 45]   μὲν τὴν σεισάχθειαν εἰσηγήσατο Ἀθηναίοις·  τὸ   δὲ ἦν λύτρωσις σωμάτων τε
[1, 39]   μνήματι· ὀλίγον τόδε σῆμα,  τὸ   δὲ κλέος οὐρανόμηκες, τοῦ πολυφροντίστου
[1, 86]   ἰσχυρὸν γενέσθαι τῆς φύσεως ἔργον·  τὸ   δὲ λέγειν δύνασθαι τὰ συμφέροντα
[1, 92]   παρόντων· τὸ μὲν γὰρ ἄνοιαν,  τὸ   δὲ μανίαν σημαίνει. Οἰκέτην πάροινον
[1, 91]   θυγατέρας, παρθένους μὲν τὴν ἡλικίαν  τὸ   δὲ φρονεῖν γυναῖκας· ὑποδεικνὺς ὅτι
[1, 109]   ἀπὸ Κνωσοῦ, καθέσει τῆς κόμης  τὸ   εἶδος παραλλάσσων. Οὗτός ποτε πεμφθεὶς
[1, 97]   τί τυραννεῖ, ἔφη, Ὅτι καὶ  τὸ   ἑκουσίως ἀποστῆναι καὶ τὸ ἀφαιρεθῆναι
[1, 54]   τῆς πόλεως μᾶλλον κατὰ  τὸ   ἐμὸν ἔχθος ἐμήνυες· ἔτι τε
[1, 72]   εἶναι, ὃς τὸ ἱερὸν ἔκτισε  τὸ   ἐν Βραγχίδαις. Ἦν δὲ γέρων
[1, 55]   ἐπὶ τῶν ἄλλων· ἀπειρόκαλον γὰρ  τὸ   ἐξαίρειν τὰς τούτων τιμάς, ἀλλὰ
[1, 89]   τρισχίλια. Καὶ τὸ ἐπίγραμμά τινες  τὸ   ἐπὶ Μίδᾳ τοῦτόν φασι ποιῆσαι·
[1, 39]   τῶν Ἐπιγραμμάτων Παμμέτρῳ τόδε  τὸ   ἐπίγραμμα· Γυμνικὸν αὖ ποτ' ἀγῶνα
[1, 90]   βουλά. Οὐ γὰρ εἶναι Ὁμήρου  τὸ   ἐπίγραμμα, πολλοῖς ἔτεσι προέχοντος, φασί,
[1, 89]   γρίφους εἰς ἔπη τρισχίλια. Καὶ  τὸ   ἐπίγραμμά τινες τὸ ἐπὶ Μίδᾳ
[1, 119]   δευτέρῳ τῶν Ὡρῶν ἐπιγεγράφθαι αὐτῷ  τὸ   ἐπίγραμμα τόδε· ~Τῆς σοφίης πάσης
[1, 49]   συγγενῆ, καθά φησι Σωσικράτης, προαισθόμενος  τὸ   ἐφ' ἑαυτῷ διεκώλυσεν. Ἄξας γὰρ
[1, 75]   φησιν ὅτι ὀλίγον ἀποτεμόμενος ἔφη  τὸ   ἥμισυ τοῦ παντὸς πλεῖον εἶναι.
[1, 64]   γνώμης ἔχωσιν. Οὕτω δὲ καὶ  τὸ   θεῖον καὶ οἱ νόμοι, εὖ
[1, 36]   Τί ἥδιστον, Τὸ ἐπιτυγχάνειν· Τί  τὸ   θεῖον, Τὸ μήτε ἀρχὴν ἔχον
[1, 72]   καλεῖ. Βράγχου δὲ εἶναι, ὃς  τὸ   ἱερὸν ἔκτισε τὸ ἐν Βραγχίδαις.
[1, 89]   δράματι, πληθυντικῶς ἐπιγράψας. Ἀλλὰ καὶ  τὸ   ἱερὸν τῆς Ἀθηνᾶς ἀνανεώσασθαι αὐτὸν
[1, 112]   Ἱδρύσατο δὲ καὶ παρ' Ἀθηναίοις  τὸ   ἱερὸν τῶν Σεμνῶν θεῶν, ὥς
[1, 110]   προσήκοντι θεῷ· καὶ οὕτω λῆξαι  τὸ   κακόν. Ὅθεν ἔτι καὶ νῦν
[1, 84]   λέξας ἤδη ὑπέργηρως ὑπάρχων, μετὰ  τὸ   καταπαῦσαι τὸν λόγον ἀπέκλινε τὴν
[1, 113]   μὰν ἐς παῖδας τήνω ἔλπομαι  τὸ   κράτος ἵξεσθαι· δυσμάχανον γὰρ ἀνθρώπως
[1, 110]   τὴν αἰτίαν εἰπεῖν τοῦ λοιμοῦ  τὸ   Κυλώνειον ἄγος σημαίνειν τε τὴν
[1, 33]   τοῖς Βίοις εἰς τοῦτον ἀναφέρει  τὸ   λεγόμενον ὑπό τινων περὶ Σωκράτους.
[1, 111]   Κρήτην ἀπάξουσαν αὐτόν. δὲ  τὸ   μὲν ἀργύριον οὐ προσήκατο· φιλίαν
[1, 92]   φιλοφρονεῖσθαι, μηδὲ μάχεσθαι, ἀλλοτρίων παρόντων·  τὸ   μὲν γὰρ ἄνοιαν, τὸ δὲ
[1, 86]   πολλάκι βλαβερὰν ἐξέλαμψεν ἄταν. ~Καὶ  τὸ   μὲν ἰσχυρὸν γενέσθαι τῆς φύσεως
[1, 37]   μὴ δρῶμεν· ~Τίς εὐδαίμων,  τὸ   μὲν σῶμα ὑγιής, τὴν δὲ
[1, 83]   στρατόπεδον· τὸν δὲ συνιδόντα καταπλαγῆναι  τὸ>   μέχρι καὶ ἀλόγων διατείνειν αὐτῶν
[1, 97]   ἡμῶν· Μή ποτε λυπήσῃ σε  τὸ   μή σε τυχεῖν τινος· ἀλλὰ
[1, 97]   ἧς ἔθελεν. Τούτου ἐστὶ καὶ  τὸ   Μηδὲν χρημάτων ἕνεκα πράττειν· δεῖν
[1, 117]   ἀπάγγειλόν σου τοῖς πολίταις μετὰ  τὸ   νικῆσαι αὐτόθι με θάψαι· ἐπεσκηφέναι
[1, 65]   ἐγὼ ἐνομοθέτησα. Οἱ δ' ἐπιτρέποντες  τὸ   ξυνὸν ἔβλαπτον, οἳ οὐκ ἐγένοντο
[1, 43]   γνώμη τοι δικαίη ἐς  τὸ   ξυνὸν καταθέσθαι γραφὴν ἐφ'
[1, 45]   συνεχώρησε πρῶτος καὶ τοὺς λοιποὺς  τὸ   ὅμοιον προὔτρεψε πρᾶξαι. Καὶ οὗτος
[1, 99]   οὔ φησιν. Τούτου ἐστί· Μελέτη  τὸ   πᾶν. Ἤθελε δὲ καὶ τὸν
[1, 101]   δὲ καὶ ἀφορμὴν παροιμίας διὰ  τὸ   παρρησιαστὴς εἶναι, τὴν ἀπὸ Σκυθῶν
[1, 103]   ἀλλήλους. Μαθὼν τέτταρας δακτύλους εἶναι  τὸ   πάχος τῆς νεώς, τοσοῦτον ἔφη
[1, 76]   Ἄνδρ' ἀγαθὸν ἀλαθέως γενέσθαι χαλεπόν,  τὸ   Πιττάκειον. ~Μέμνηται αὐτοῦ καὶ Πλάτων
[1, 81]   μὲν καὶ σάραπον ἀποκαλεῖ διὰ  τὸ   πλατύπουν εἶναι καὶ ἐπισύρειν τὼ
[1, 91]   ᾀδομένων εὐδοκίμησεν αὐτοῦ τάδε· Ἀμουσία  τὸ   πλέον μέρος ἐν βροτοῖσι λόγων
[1, 64]   τὰς πόλεις, οἱ δὲ ἀεὶ  τὸ   πλῆθος ἄγοντες ὅπως ἂν γνώμης
[1, 75]   κατασχὼν καὶ εἰς τάξιν ἀγαγὼν  τὸ   πολίτευμα, κατέθετο τὴν ἀρχήν, καὶ
[1, 44]   σὺ δὲ εἰ προσηνέστερόν τοι  τὸ   Πριηνέων ἄστυ, κεῖθι οἰκέειν, καὶ
[1, 121]   ~ἐς φθεῖρας λόγος ἐστὶν ἀλλάξαι  τὸ   πρὶν εἶδος, θεῖναί τ' εὐθὺ
[1, 109]   Διαναστὰς δὲ μετὰ ταῦτα ἐζήτει  τὸ   πρόβατον, νομίζων ἐπ' ὀλίγον κεκοιμῆσθαι.
[1, 37]   τοῖς Χρονικοῖς γεγενῆσθαι αὐτὸν κατὰ  τὸ   πρῶτον ἔτος τῆς τριακοστῆς ἐνάτης
[1, 38]   Ἅλυν ὑποσχέσθαι ἄνευ γεφύρας περᾶσαι,  τὸ   ῥεῖθρον παρατρέψαντα. Γεγόνασι δὲ καὶ
[1, 83]   πιήναντα δύο ἡμιόνους ἐξελάσαι εἰς  τὸ   στρατόπεδον· τὸν δὲ συνιδόντα καταπλαγῆναι
[1, 58]   τῶν ἐννέα ἀρχόντων ἐποίησεν εἰς  τὸ   συνειπεῖν, ὡς Ἀπολλόδωρός φησιν ἐν
[1, 92]   τί ἔπραξε. Συνεβούλευέ τε εὖ  τὸ   σῶμα ἀσκεῖν· φιλήκοον εἶναι μᾶλλον
[1, 115]   Κούρητα αὐτὸν ἐκάλουν Κρῆτες· καὶ  τὸ   σῶμα αὐτοῦ φυλάττουσι Λακεδαιμόνιοι παρ'
[1, 88]   Πριηνεῖς δὲ αὐτῷ τέμενος καθιέρωσαν  τὸ   Τευτάμειον λεγόμενον. Ἀπεφθέγξατο· οἱ πλεῖστοι
[1, 24]   τοῦ ἡλιακοῦ κύκλου ὥσπερ καὶ  τὸ   τῆς σελήνης μέγεθος> τοῦ σεληναίου
[1, 24]   τροπὴν πάροδον εὗρε, καὶ πρῶτος  τὸ   τοῦ ἡλίου μέγεθος τοῦ ἡλιακοῦ
[1, 24]   φησὶ Παμφίλη πρῶτον καταγράψαι κύκλου  τὸ   τρίγωνον ὀρθογώνιον, καὶ θῦσαι βοῦν.
[1, 86]   μὴ φέροντα· καὶ νόσον ψυχῆς  τὸ   τῶν ἀδυνάτων ἐρᾶν, ἀλλοτρίων δὲ
[1, 115]   ἐν τοῖς Θαυμασίοις, κατασκευάζοντος αὐτοῦ  τὸ   τῶν Νυμφῶν ἱερὸν ῥαγῆναι φωνὴν
[1, 86]   Ἐρωτηθεὶς τί δυσχερές, Τὴν ἐπὶ  τὸ   χεῖρον, ἔφη, μεταβολὴν εὐγενῶς ἐνεγκεῖν.
[1, 122]   Θαλῇ. Εὖ θνήσκοις ὅταν τοι  τὸ   χρεὼν ἥκῃ. Νοῦσός με καταλελάβηκε
[1, 114]   ὅσων κακῶν αἴτιον ἔσται τοῦτο  τὸ   χωρίον αὐτοῖς· ἐπεὶ κἂν τοῖς
[1, 74]   τὸν Φρύνωνα, καὶ κτείνας ἀνεσώσατο  τὸ   χωρίον. Ὕστερον μέντοι φησὶν Ἀπολλόδωρος
[1, 104]   ἐπιμαίνεσθαι ἀλλήλοις. Πῶς, ἔλεγεν, ἀπαγορεύοντες  τὸ   ψεύδεσθαι ἐν ταῖς καπηλείαις φανερῶς




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 19/07/2007