Alphabétiquement     [«   »]
τῷ 47
τῳ 3
τωθαζόμενος 1
τῶν 127
τῶνδε 1
ὑγιαίνει 1
ὑεῖ 2
Fréquences     [«    »]
119 δ
116 μὲν
125 τὸ
127 τῶν
129 δὲ
140 ἔφη
183 τε
HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Platon, La République, livre V

τῶν


Livre, Chap.
[5, 460]   ἀνδράσιν Ναί. (Τὰ μὲν δὴ  τῶν   ἀγαθῶν, δοκῶ, λαβοῦσαι εἰς τὸν
[5, 453]   ἡμεῖς πρὸς ἡμᾶς αὐτοὺς ὑπὲρ  τῶν   ἄλλων ἀμφισβητήσωμεν, ἵνα μὴ ἔρημα
[5, 466]   ὅσοι ἁδροί, ἵν’ ὥσπερ οἱ  τῶν   ἄλλων δημιουργῶν θεῶνται ταῦτα
[5, 472]   ἐγγύτατα αὐτῆς καὶ πλεῖστα  τῶν   ἄλλων ἐκείνης μετέχῃ; Οὕτως, ἔφη·
[5, 459]   οἴει, ἦν δ’ ἐγώ, καὶ  τῶν   ἄλλων ζῴων; ἄλλῃ πῃ
[5, 464]   ἕλκοντα ὅτι ἂν δύνηται χωρὶς  τῶν   ἄλλων κτήσασθαι, (τὸν δὲ εἰς
[5, 479]   νόμιμα καλοῦ τε πέρι καὶ  τῶν   ἄλλων μεταξύ που κυλινδεῖται τοῦ
[5, 466]   πέρι καὶ παίδων καὶ φυλακῆς  τῶν   ἄλλων πολιτῶν, κατά τε πόλιν
[5, 456]   ἐρωτᾷς. Μανθάνω, ἔφην. τί δέ;  τῶν   ἄλλων πολιτῶν οὐχ οὗτοι (ἄριστοι;
[5, 463]   αὐτοῖς τις ἀποφήνῃ, καὶ περὶ  τῶν   ἄλλων συγγενῶν; (Αὗται, ἔφη· γελοῖον
[5, 464]   οὔτε (τι κτῆμα, ἀλλὰ παρὰ  τῶν   ἄλλων τροφὴν λαμβάνοντας, μισθὸν τῆς
[5, 469]   ἄρα τὰς νεκροσυλίας καὶ τὰς  τῶν   ἀναιρέσεων διακωλύσεις; Εατέον μέντοι, ἔφη,
[5, 471]   ἂν οἱ αἴτιοι ἀναγκασθῶσιν ὑπὸ  τῶν   ἀναιτίων ἀλγούντων δοῦναι δίκην. Εγὼ
[5, 455]   οὐ πάντα ταῦτα τὸ  τῶν   ἀνδρῶν γένος διαφερόντως ἔχει
[5, 454]   ἦν δ’ ἐγώ, καὶ τὸ  τῶν   ἀνδρῶν καὶ τὸ τῶν γυναικῶν
[5, 452]   ἐν ταῖς παλαίστραις γυμναζομένας μετὰ  (τῶν   ἀνδρῶν, οὐ μόνον τὰς νέας,
[5, 460]   μάλιστα διασῴζωσι τὸν αὐτὸν ἀριθμὸν  τῶν   ἀνδρῶν, πρὸς πολέμους τε καὶ
[5, 457]   ὅδε. Τίς; Τὰς γυναῖκας ταύτας  τῶν   ἀνδρῶν τούτων πάντων πάσας (εἶναι
[5, 456]   οὔ. οὐ τοιαύτην καὶ  τῶν   ἀνδρῶν τῶν φυλακικῶν φύσιν ἐξελεξάμεθα;
[5, 475]   φωνὰς ἀφίετε, ὥστε μηδένα ἀποβάλλειν  τῶν   ἀνθούντων ἐν ὥρᾳ. Εἰ βούλει,
[5, 459]   ἀρχόντων, εἴπερ καὶ περὶ τὸ  τῶν   ἀνθρώπων γένος ὡσαύτως ἔχει. (Αλλὰ
[5, 459]   προθυμῇ ὅτι μάλιστα ἐκ  τῶν   ἀρίστων; Εκ τῶν ἀρίστων. (Τί
[5, 459]   μάλιστα ἐκ τῶν ἀρίστων; Εκ  τῶν   ἀρίστων. (Τί δ’ ἐκ τῶν
[5, 459]   χρῆσθαι τοὺς ἄρχοντας ἐπ’ ὠφελίᾳ  (τῶν   ἀρχομένων. ἔφαμεν δέ που ἐν
[5, 459]   σφόδρα ἡμῖν δεῖ ἄκρων εἶναι  τῶν   ἀρχόντων, εἴπερ καὶ περὶ τὸ
[5, 463]   ἡμέτεροι; Συμφύλακας. Εχεις οὖν εἰπεῖν  τῶν   ἀρχόντων τῶν ἐν ταῖς ἄλλαις
[5, 462]   ὅτι μάλιστα πάντες οἱ πολῖται  τῶν   αὐτῶν γιγνομένων τε καὶ ἀπολλυμένων
[5, 454]   τὴν αὐτὴν φύσιν ὅτι οὐ  τῶν   αὐτῶν δεῖ ἐπιτηδευμάτων τυγχάνειν πάνυ
[5, 452]   γελοῖα ἅπερ νῦν τοῖς πολλοῖς  τῶν   βαρβάρων, γυμνοὺς ἄνδρας ὁρᾶσθαι, καὶ
[5, 469]   (γένους φείδεσθαι, εὐλαβουμένους τὴν ὑπὸ  τῶν   βαρβάρων δουλείαν; Ολῳ καὶ παντί,
[5, 460]   γιγνομένοις γάμοις· τὸ δὲ πλῆθος  τῶν   γάμων ἐπὶ τοῖς ἄρχουσι ποιήσομεν,
[5, 459]   οἰκίᾳ καὶ κύνας θηρευτικοὺς καὶ  τῶν   γενναίων ὀρνίθων μάλα συχνούς· ἆρ’
[5, 459]   ἐκ τῶν νεωτάτων ἐκ  τῶν   γεραιτάτων ἐξ ἀκμαζόντων ὅτι
[5, 466]   τινων ἄλλων δημιουργῶν τὸν  τῶν   γεωργῶν; Οὔ μοι δοκεῖ, ἔφη.
[5, 463]   καὶ τοῦ ὑπήκοον δεῖν εἶναι  τῶν   γονέων, μήτε πρὸς θεῶν
[5, 452]   ἄνδρας ὁρᾶσθαι, καὶ ὅτε ἤρχοντο  τῶν   γυμνασίων πρῶτοι μὲν Κρῆτες, ἔπειτα
[5, 454]   τὸ τῶν ἀνδρῶν καὶ τὸ  τῶν   γυναικῶν γένος, ἐὰν μὲν πρὸς
[5, 455]   γένος διαφερόντως ἔχει τὸ  τῶν   γυναικῶν; μακρολογῶμεν τήν τε
[5, 464]   ἐπικούροις τῶν τε παίδων καὶ  τῶν   γυναικῶν. Καὶ μάλ’ ἔφη. Καὶ
[5, 453]   τοῦ νόμου τοῦ περὶ τὴν  τῶν   γυναικῶν καὶ παίδων κτῆσιν καὶ
[5, 466]   ἄρα, ἦν δ’ ἐγώ, τὴν  τῶν   γυναικῶν κοινωνίαν τοῖς ἀνδράσιν, ἣν
[5, 456]   γε. Τί δέ; αἱ γυναῖκες  τῶν   γυναικῶν οὐχ αὗται ἔσονται βέλτισται;
[5, 460]   καὶ ἀφθονεστέρα ἐξουσία τῆς  τῶν   γυναικῶν συγκοιμήσεως, ἵνα καὶ ἅμα
[5, 464]   πρὸς τῇ ἄλλῃ καταστάσει  τῶν   γυναικῶν τε καὶ παίδων κοινωνία
[5, 468]   γυναῖκας. Κάλλιστα, ἔφη, λέγεις. Εἶεν·  τῶν   δὲ δὴ ἀποθανόντων ἐπὶ στρατιᾶς
[5, 459]   τῶν μὲν τὰ ἔκγονα τρέφειν,  (τῶν   δὲ μή, εἰ μέλλει τὸ
[5, 473]   δύναμίς τε πολιτικὴ καὶ φιλοσοφία,  τῶν   δὲ νῦν πορευομένων χωρὶς ἐφ’
[5, 469]   τὸν μαχόμενον ἰέναι, ὥς τι  τῶν   δεόντων δρῶντας ὅταν περὶ τὸν
[5, 479]   οὐκ αἰσχρὸν φανήσεται; καὶ  τῶν   δικαίων, οὐκ ἄδικον; καὶ
[5, 477]   οἷον λέγω ὄψιν καὶ ἀκοὴν  τῶν   δυνάμεων εἶναι, εἰ ἄρα μανθάνεις
[5, 476]   ἀγαθοῦ καὶ κακοῦ καὶ πάντων  τῶν   εἰδῶν πέρι αὐτὸς λόγος,
[5, 473]   γενώμεθα εὑρεῖν ὡς ἂν ἐγγύτατα  τῶν   εἰρημένων πόλις οἰκήσειεν, φάναι ἡμᾶς
[5, 461]   ἐάντε πρεσβύτερος τούτων ἐάντε νεώτερος  τῶν   εἰς τὸ κοινὸν γεννήσεων ἅψηται,
[5, 469]   ἀναθήσοντες, ἄλλως τε καὶ τὰ  τῶν   Ελλήνων, ~ἐάν τι ἡμῖν μέλῃ
[5, 450]   γὰρ ἀπιστίας ἔχει ἔτι μᾶλλον  τῶν   ἔμπροσθεν ὧν διήλθομεν. καὶ γὰρ
[5, 461]   γεννώντων μὴ συνέρξαντος ἄρχοντος ἅπτηται  τῶν   ἐν ἡλικίᾳ γυναικῶν· νόθον γὰρ
[5, 463]   Εχεις οὖν εἰπεῖν τῶν ἀρχόντων  τῶν   ἐν ταῖς ἄλλαις πόλεσιν, εἴ
[5, 462]   (παθήμασι τῆς πόλεώς τε καὶ  τῶν   ἐν τῇ πόλει; Τί δ’
[5, 466]   ἔμελλον ὑπολήψεσθαι. (Περὶ μὲν γὰρ  τῶν   ἐν τῷ πολέμῳ οἶμαι, ἔφην,
[5, 466]   Τί οὖν; νῦν ἡμῖν  τῶν   ἐπικούρων βίος, εἴπερ τοῦ γε
[5, 475]   ἔφη, ἐπ’ ἐμοῦ λέγειν περὶ  τῶν   ἐρωτικῶν ὅτι οὕτω ποιοῦσι, συγχωρῶ
[5, 460]   τῶν χειρόνων, καὶ ἐάν τι  τῶν   ἑτέρων ἀνάπηρον γίγνηται, ἐν ἀπορρήτῳ
[5, 461]   γ’ εἶπον, νόμος, ἐάν τις  τῶν   ἔτι γεννώντων μὴ συνέρξαντος ἄρχοντος
[5, 461]   θυγατρὶ καὶ μητρὶ καὶ ταῖς  τῶν   θυγατέρων παισὶ καὶ ταῖς ἄνω
[5, 465]   οὖν. Τά γε μὴν σμικρότατα  τῶν   κακῶν δι’ ἀπρέπειαν ὀκνῶ (καὶ
[5, 475]   οὔτε τῶν κατὰ πόλεις οὔτε  τῶν   κατὰ κώμας ἀπολειπόμενοι. τούτους οὖν
[5, 475]   χορῶν περιθέουσι τοῖς Διονυσίοις οὔτε  τῶν   κατὰ πόλεις οὔτε τῶν κατὰ
[5, 467]   περὶ τὰς τέχνας, οἷον τοὺς  τῶν   κεραμέων παῖδας, ὡς πολὺν χρόνον
[5, 470]   τοὺς καρποὺς ἀφαιρεῖσθαι (τοῖς κρατοῦσι  τῶν   κρατουμένων, καὶ διανοεῖσθαι ὡς διαλλαγησομένων
[5, 469]   διάφορον δρᾶν τοὺς τοῦτο (ποιοῦντας  τῶν   κυνῶν, αἳ τοῖς λίθοις οἷς
[5, 459]   τε τῶν ὀρνίθων καὶ τὸ  τῶν   κυνῶν γένος; Εγωγ’ ἔφη. Τί
[5, 450]   φρονίμοις τε καὶ φίλοις περὶ  τῶν   μεγίστων τε καὶ (φίλων τἀληθῆ
[5, 459]   φαυλοτάτους ταῖς φαυλοτάταις τοὐναντίον, καὶ  τῶν   μὲν τὰ ἔκγονα τρέφειν, (τῶν
[5, 460]   (Καὶ τοῖς ἀγαθοῖς γέ που  τῶν   νέων ἐν πολέμῳ ἄλλοθί
[5, 468]   Ομηρον τοῖς τοιοῖσδε δίκαιον τιμᾶν  (τῶν   νέων ὅσοι ἀγαθοί. καὶ γὰρ
[5, 459]   τῶν ἀρίστων. (Τί δ’ ἐκ  τῶν   νεωτάτων ἐκ τῶν γεραιτάτων
[5, 465]   οὕτως, ἔφη. Πανταχῇ δὴ ἐκ  τῶν   νόμων εἰρήνην πρὸς ἀλλήλους οἱ
[5, 470]   πρὸς ἱερὸν τὰ τοιαῦτα ἀπὸ  τῶν   οἰκείων φέρειν, ἐὰν μή τι
[5, 466]   ἐπικούρων βίος, εἴπερ τοῦ γε  τῶν   ὀλυμπιονικῶν πολύ τε καλλίων καὶ
[5, 477]   (Φήσομεν δυνάμεις εἶναι γένος τι  τῶν   ὄντων, αἷς δὴ καὶ ἡμεῖς
[5, 452]   καὶ οὐκ ἐλάχιστα περὶ τὴν  τῶν   ὅπλων σχέσιν καὶ ἵππων ὀχήσεις.
[5, 459]   ἡγῇ χεῖρον ἔσεσθαι τό τε  τῶν   ὀρνίθων καὶ τὸ τῶν κυνῶν
[5, 479]   δικαίων, οὐκ ἄδικον; καὶ  τῶν   ὁσίων, οὐκ ἀνόσιον; (Οὔκ,
[5, 469]   τινι ἄλλῳ τρόπῳ τελευτήσῃ  τῶν   ὅσοι ἂν διαφερόντως ἐν τῷ
[5, 479]   ἔφη, ἐπαμφοτερίζουσιν ἔοικεν, (καὶ τῷ  τῶν   παίδων αἰνίγματι τῷ περὶ τοῦ
[5, 466]   στρατεύσονται, καὶ πρός γε ἄξουσι  τῶν   παίδων εἰς τὸν πόλεμον ὅσοι
[5, 460]   ἅμα μετὰ προφάσεως ὡς πλεῖστοι  τῶν   παίδων ἐκ τῶν τοιούτων σπείρωνται.
[5, 463]   πολιτῶν ὑμνήσουσιν εὐθὺς περὶ τὰ  τῶν   παίδων ὦτα καὶ περὶ πατέρων,
[5, 455]   τίνα τέχνην τί ἐπιτήδευμα  τῶν   περὶ πόλεως κατασκευὴν οὐχ
[5, 455]   ἄρα ἐστίν, φίλε, ἐπιτήδευμα  τῶν   πόλιν διοικούντων γυναικὸς διότι γυνή,
[5, 462]   οἰκεῖ. Ενὸς δὴ οἶμαι πάσχοντος  τῶν   πολιτῶν ὁτιοῦν ἀγαθὸν (ἢ
[5, 466]   οἷς ἐξὸν πάντα ἔχειν τὰ  τῶν   πολιτῶν οὐδὲν ἔχοιεν; ἡμεῖς δέ
[5, 463]   ἄλλαι φῆμαι ἐξ ἁπάντων  τῶν   πολιτῶν ὑμνήσουσιν εὐθὺς περὶ τὰ
[5, 479]   γὰρ δή, ἄριστε, φήσομεν,  τῶν   πολλῶν καλῶν μῶν τι ἔστιν
[5, 471]   ἐθελήσουσιν κείρειν αὐτῶν, ὡς φίλων  τῶν   πολλῶν, οὔτε οἰκίας ἀνατρέπειν, ἀλλὰ
[5, 479]   ἄρα, ὡς ἔοικεν, ὅτι τὰ  τῶν   πολλῶν πολλὰ νόμιμα καλοῦ τε
[5, 479]   μᾶλλον οὐκ ἔστιν ἕκαστον  τῶν   πολλῶν τοῦτο ἄν τις
[5, 455]   τε ὑφαντικὴν λέγοντες καὶ τὴν  τῶν   ποπάνων τε καὶ ἑψημάτων θεραπείαν,
[5, 476]   ἓν ἕκαστον εἶναι, τῇ δὲ  τῶν   πράξεων καὶ σωμάτων καὶ ἀλλήλων
[5, 467]   αὑτῶν ἐμπειρίᾳ τε καὶ θέᾳ  τῶν   προσηκόντων; Καταγέλαστον μεντἄν, ἔφη, εἴη.
[5, 451]   ἔνδον ὡς ἀδυνάτους διὰ τὸν  τῶν   σκυλάκων τόκον τε καὶ τροφήν,
[5, 466]   φαίνεται, (μή πῃ κατὰ τὸν  τῶν   σκυτοτόμων φαίνεται βίον τινων
[5, 463]   ἄνευ ἔργων οἰκεῖα ὀνόματα διὰ  τῶν   στομάτων μόνον φθέγγοιντο. Πασῶν ἄρα
[5, 467]   οὐκ ἀμαθεῖς ἔσονται ἀλλὰ γνωμονικοὶ  τῶν   (στρατειῶν ὅσαι τε καὶ μὴ
[5, 463]   ἔσθ’ ὅστις αὐτῶν ἔχοι ἂν  τῶν   συμφυλάκων νομίσαι τινὰ προσειπεῖν
[5, 463]   εἴ τίς τινα ἔχει προσειπεῖν  τῶν   συναρχόντων τὸν μὲν ὡς οἰκεῖον,
[5, 468]   πρῶτον μὲν ἐπὶ στρατιᾶς ὑπὸ  τῶν   συστρατευομένων μειρακίων τε καὶ παίδων
[5, 464]   πέφανται κοινωνία τοῖς ἐπικούροις  τῶν   τε παίδων καὶ τῶν γυναικῶν.
[5, 475]   τοιούτων τινῶν (μαθητικοὺς καὶ τοὺς  τῶν   τεχνυδρίων φιλοσόφους φήσομεν; Οὐδαμῶς, εἶπον,
[5, 476]   σχήματα καὶ πάντα τὰ ἐκ  τῶν   τοιούτων δημιουργούμενα, αὐτοῦ δὲ τοῦ
[5, 462]   οὖν, ἔφη. Η δέ γε  τῶν   τοιούτων ἰδίωσις διαλύει, ὅταν οἱ
[5, 477]   ὁρῶ οὔτε σχῆμα οὔτε τι  τῶν   τοιούτων οἷον καὶ ἄλλων πολλῶν,
[5, 468]   ὅπλα ἀποβαλόντα τι  τῶν   τοιούτων ποιήσαντα διὰ κάκην ἆρα
[5, 468]   τοῖς ἄλλοις καὶ αἱρέσεις  τῶν   τοιούτων πολλάκις παρὰ τοὺς ἄλλους
[5, 460]   ὡς πλεῖστοι τῶν παίδων ἐκ  τῶν   τοιούτων σπείρωνται. Ορθῶς. Οὐκοῦν καὶ
[5, 462]   ἀλγεῖ· καὶ περὶ ἄλλου ὁτουοῦν  τῶν   τοῦ ἀνθρώπου αὐτὸς λόγος,
[5, 456]   οὐ τοιαύτην καὶ τῶν ἀνδρῶν  τῶν   φυλακικῶν φύσιν ἐξελεξάμεθα; Τοιαύτην μὲν
[5, 456]   μὴ παρὰ φύσιν εἶναι ταῖς  τῶν   φυλάκων γυναιξὶ μουσικήν τε καὶ
[5, 457]   ἐτίθεμεν. Οὕτως. Αποδυτέον δὴ ταῖς  τῶν   φυλάκων γυναιξίν, ἐπείπερ ἀρετὴν ἀντὶ
[5, 460]   ἔφη, λέγεις τῆς παιδοποιίας ταῖς  τῶν   φυλάκων γυναιξίν. Πρέπει γάρ, ἦν
[5, 460]   μέλλει, ἔφη, καθαρὸν τὸ γένος  τῶν   φυλάκων ἔσεσθαι. Οὐκοῦν καὶ τροφῆς
[5, 451]   Πῶς; ἔφη. Ωδε. τὰς θηλείας  τῶν   φυλάκων κυνῶν πότερα συμφυλάττειν οἰόμεθα
[5, 459]   ἄρχοντας, εἰ αὖ ἀγέλη  τῶν   φυλάκων ὅτι μάλιστα ἀστασίαστος ἔσται.
[5, 452]   ὡρμήσαμεν λέγειν, οὐ φοβητέον τὰ  τῶν   χαριέντων σκώμματα, ὅσα καὶ οἷα
[5, 460]   μέρει τῆς πόλεως· τὰ δὲ  τῶν   χειρόνων, καὶ ἐάν τι τῶν
[5, 478]   ἀδύνατον; Αδύνατον, ἔφη, ἐκ  τῶν   ὡμολογημένων· εἴπερ ἐπ’ ἄλλῳ ἄλλη
[5, 459]   δή; Δεῖ μέν, εἶπον, ἐκ  τῶν   ὡμολογημένων τοὺς ἀρίστους ταῖς ἀρίσταις




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 1/03/2006