Alphabétiquement     [«   »]
δάκτυλον 1
δάκτυλός 1
δανειζόμενοι 1
δὲ 129
δέ 32
δεδογμένα 1
δέδοκται 1
Fréquences     [«    »]
119 δ
125 τὸ
127 τῶν
129 δὲ
140 ἔφη
183 τε
512 καὶ
HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Platon, La République, livre V

δὲ


Livre, Chap.
[5, 451]   ἥκιστα δεῖ σφάλλεσθαι. προσκυνῶ  δὲ   Αδράστειαν, Γλαύκων, χάριν οὗ
[5, 475]   ἀλλ’ ὁμοίους μὲν φιλοσόφοις. Τοὺς  δὲ   ἀληθινούς, ἔφη, τίνας λέγεις; Τοὺς
[5, 477]   τὰ μὲν ἄλλα εἶναι, τὰ  δὲ   ἄλλα· δυνάμεως (δ’ εἰς ἐκεῖνο
[5, 453]   καὶ ἀνδρὸς ἄλλην εἶναι· τὰς  δὲ   ἄλλας φύσεις τὰ αὐτά φαμεν
[5, 470]   μὲν οἰκεῖον καὶ συγγενές, τὸ  δὲ   ἀλλότριον καὶ ὀθνεῖον. ἐπὶ μὲν
[5, 478]   ἄλλῳ ἄλλη δύναμις πέφυκεν, δυνάμεις  δὲ   ἀμφότεραί ἐστον, δόξα τε (καὶ
[5, 458]   κεκτημένου (ὁμοῦ δὴ ἔσονται, ὁμοῦ  δὲ   ἀναμεμειγμένων καὶ ἐν γυμνασίοις καὶ
[5, 474]   (μέσου τούτων ἐμμετρώτατα ἔχειν, μέλανας  δὲ   ἀνδρικοὺς ἰδεῖν, λευκοὺς δὲ θεῶν
[5, 455]   γυνὴ ἐπιτηδευμάτων κατὰ (φύσιν, πάντων  δὲ   ἀνήρ, ἐπὶ πᾶσι δὲ ἀσθενέστερον
[5, 456]   ἄρα οὔ, οὐδὲ πολεμική,  δὲ   ἀπόλεμος καὶ οὐ φιλογυμναστική; Οἶμαι
[5, 475]   οὐκ ἂν ἐθέλοιεν ἐλθεῖν, ὥσπερ  δὲ   ἀπομεμισθωκότες τὰ ὦτα ἐπακοῦσαι πάντων
[5, 468]   ἂν βούλωνται; (Κομιδῇ γε. Τὸν  δὲ   ἀριστεύσαντά τε καὶ εὐδοκιμήσαντα οὐ
[5, 454]   τὸ μὲν θῆλυ τίκτειν, (τὸ  δὲ   ἄρρεν ὀχεύειν, οὐδέν τί πω
[5, 455]   πάντων δὲ ἀνήρ, ἐπὶ πᾶσι  δὲ   ἀσθενέστερον γυνὴ ἀνδρός. Πάνυ γε.
[5, 479]   δοξάζουσιν οὐδέν. Ανάγκη, ἔφη. Τί  δὲ   αὖ τοὺς αὐτὰ ἕκαστα θεωμένους
[5, 454]   ἐπιτηδεύματα ἄλλῃ φύσει ἄλλα, τῇ  δὲ   αὐτῇ τὰ αὐτὰ ἀπεδίδομεν. Οὐ
[5, 455]   εὐφυῆ πρός τι εἶναι, τὸν  δὲ   ἀφυῆ, ἐν μὲν
[5, 470]   οἰκεῖον εἶναι καὶ συγγενές, τῷ  δὲ   βαρβαρικῷ ὀθνεῖόν τε καὶ ἀλλότριον.
[5, 457]   τὸ μὲν ὠφέλιμον καλόν, τὸ  δὲ   βλαβερὸν αἰσχρόν. Παντάπασι μὲν οὖν.
[5, 457]   τὴν τοῦ γένους ἀσθένειαν.  (δὲ   γελῶν ἀνὴρ ἐπὶ γυμναῖς γυναιξί,
[5, 470]   ἄλλο λέγῃ. Ορθότατα, ἔφη. Τί  δὲ   γῆς τε τμήσεως τῆς Ελληνικῆς
[5, 478]   ἄγνοιαν ἐξ ἀνάγκης ἀπέδομεν, ὄντι  δὲ   γνῶσιν; Ορθῶς, ἔφη. Οὐκ ἄρα
[5, 456]   ἡμῖν ἄνδρας ποιήσει παιδεία, ἄλλη  δὲ   γυναῖκας, ἄλλως (τε καὶ τὴν
[5, 468]   Κάλλιστα, ἔφη, λέγεις. Εἶεν· τῶν  δὲ   δὴ ἀποθανόντων ἐπὶ στρατιᾶς ὃς
[5, 456]   δὴ δυνατά, διωμολόγηται; Ναί. Οτι  δὲ   δὴ βέλτιστα, τὸ μετὰ τοῦτο
[5, 474]   γρυπὸν βασιλικόν φατε εἶναι, τὸν  δὲ   δὴ διὰ (μέσου τούτων ἐμμετρώτατα
[5, 468]   ἔφη, μοι δοκεῖς λέγειν. ~(Τί  δὲ   δή, εἶπον, τὰ περὶ τὸν
[5, 476]   οὖν δή, ἔφη, οὕτως. Οἱ  δὲ   δὴ ἐπ’ αὐτὸ τὸ καλὸν
[5, 475]   Καὶ ὀρθῶς γε φήσομεν. Τὸν  δὲ   δὴ εὐχερῶς ἐθέλοντα παντὸς μαθήματος
[5, 470]   αὕτη διάνοια ἐκείνης. Τί  δὲ   δή; ἔφην· ἣν σὺ πόλιν
[5, 472]   ἦν δ’ ἐγώ, οὕτω· εἰ  δὲ   δὴ καὶ τοῦτο προθυμηθῆναι δεῖ
[5, 459]   φαυλότερον ἐξαρκεῖν ἡγούμεθα εἶναι· ὅταν  δὲ   δὴ καὶ φαρμακεύειν δέῃ, ἴσμεν
[5, 473]   Καὶ γὰρ ἐγώ, ἔφη. Τὸ  δὲ   δὴ μετὰ τοῦτο, ὡς ἔοικε,
[5, 457]   σοι δόξειεν ὠφέλιμον εἶναι, λοιπὸν  δὲ   δή μοι ἔσεσθαι περὶ τοῦ
[5, 461]   πόλει καθιστάναι. Ορθότατα, ἔφη. Οταν  δὲ   δὴ οἶμαι αἵ τε γυναῖκες
[5, 477]   πάντῃ ἄγνωστον; Ικανώτατα. Εἶεν· εἰ  δὲ   δή τι οὕτως ἔχει ὡς
[5, 476]   ἂν ὀρθῶς φαῖμεν εἶναι, τοῦ  δὲ   δόξαν ὡς δοξάζοντος; Πάνυ μὲν
[5, 464]   χωρὶς τῶν ἄλλων κτήσασθαι, (τὸν  δὲ   εἰς τὴν ἑαυτοῦ ἑτέραν οὖσαν,
[5, 478]   δόξα τε (καὶ ἐπιστήμη, ἄλλη  δὲ   ἑκατέρα, ὥς φαμεν, ἐκ τούτων
[5, 470]   τὴν ἔχθραν ταύτην κλητέον· Ελληνας  δὲ   Ελλησιν, ὅταν τι τοιοῦτον δρῶσιν,
[5, 455]   ἱκανῶς ὑπηρετοῖ τῇ διανοίᾳ, τῷ  (δὲ   ἐναντιοῖτο; ἆρ’ ἄλλα ἄττα ἐστὶν
[5, 477]   ἀπεργαζομένην τὴν αὐτὴν καλῶ, τὴν  δὲ   ἐπὶ ἑτέρῳ καὶ ἕτερον ἀπεργαζομένην
[5, 458]   ἐθελήσειν ποιεῖν τὰ ἐπιταττόμενα, τοὺς  δὲ   ἐπιτάξειν, τὰ μὲν αὐτοὺς πειθομένους
[5, 461]   φύλαξί σοι τῆς πόλεως· ὡς  δὲ   ἑπομένη τε τῇ ἄλλῃ πολιτείᾳ
[5, 474]   ἀλλ’ ἀμυνῶ οἷς δύναμαι· δύναμαι  δὲ   εὐνοίᾳ τε καὶ τῷ παρακελεύεσθαι,
[5, 480]   ἐφ’ οἷς γνῶσίς ἐστιν, ἐκείνους  δὲ   ἐφ’ οἷς δόξα; οὐ
[5, 468]   γεωργόν; Πάνυ μὲν οὖν. Τὸν  δὲ   ζῶντα εἰς τοὺς πολεμίους ἁλόντα
[5, 469]   περὶ τὸν τεθνεῶτα κυπτάζωσι, πολλὰ  δὲ   ἤδη στρατόπεδα διὰ τὴν τοιαύτην
[5, 474]   μέλανας δὲ ἀνδρικοὺς ἰδεῖν, λευκοὺς  δὲ   θεῶν παῖδας εἶναι· μελιχλώρους δὲ
[5, 461]   τὰ μὲν ἄρρενα ὑεῖς, τὰ  δὲ   θήλεα θυγατέρας, καὶ ἐκεῖνα ἐκεῖνον
[5, 459]   κυνῶν γένος; Εγωγ’ ἔφη. Τί  δὲ   ἵππων οἴει, ἦν δ’ ἐγώ,
[5, 456]   πόλεως, πλὴν ὅσα ἀσθενεστέρα,  δὲ   ἰσχυροτέρα ἐστίν. Φαίνεται. (Καὶ γυναῖκες
[5, 461]   ἐλέγομεν, ἀλλήλων μὴ ἅπτεσθαι. ἀδελφοὺς  δὲ   καὶ ἀδελφὰς δώσει νόμος
[5, 453]   φύσιν ἄλλο δεῖν ἐπιτηδεύειν, γυναικὸς  δὲ   καὶ ἀνδρὸς ἄλλην εἶναι· τὰς
[5, 463]   ἄρχοντές τε καὶ δῆμος, ἔστι  δὲ   καὶ ἐν ταύτῃ; Εστι. Πολίτας
[5, 450]   λέγειν ἀσφαλὲς καὶ θαρραλέον, ἀπιστοῦντα  δὲ   καὶ ζητοῦντα ἅμα τοὺς λόγους
[5, 461]   γ’ ἔφη, μετρίως λέγεται· πατέρας  δὲ   καὶ (θυγατέρας καὶ νυνδὴ
[5, 458]   αὐτοὺς πειθομένους τοῖς νόμοις, τὰ  δὲ   καὶ μιμουμένους, ὅσα ἂν ἐκείνοις
[5, 471]   ἑαυτούς, ἀδελφούς, πατέρας, ὑεῖς· εἰ  δὲ   καὶ τὸ θῆλυ συστρατεύοιτο, εἴτε
[5, 460]   ὅπως μέτριον χρόνον θηλάσονται, ἀγρυπνίας  δὲ   καὶ τὸν ἄλλον πόνον τίτθαις
[5, 474]   δὲ θεῶν παῖδας εἶναι· μελιχλώρους  δὲ   καὶ τοὔνομα οἴει τινὸς ἄλλου
[5, 470]   τοὺς ἄλλους Ελληνας εὐνοίας· μᾶλλον  δὲ   καὶ φοβησόμεθα μή τι μίασμα
[5, 476]   καλὰ μὲν πράγματα νομίζων, αὐτὸ  δὲ   κάλλος μήτε νομίζων μήτε, ἄν
[5, 464]   δὴ ἐμὸν ὀνομάσουσιν; τούτου  δὲ   κοινωνοῦντες οὕτω δὴ λύπης τε
[5, 478]   μὲν ἄκροις τὰ ἄκρα, τοῖς  δὲ   μεταξὺ τὰ μεταξὺ ἀποδιδόντες.
[5, 474]   τὸ μὲν φιλοῦντα ἐκείνου, τὸ  δὲ   μή, ἀλλὰ πᾶν στέργοντα; (Αναμιμνῄσκειν,
[5, 473]   πόλις, μάλιστα μὲν ἑνός, εἰ  δὲ   μή, δυοῖν, εἰ δὲ μή,
[5, 459]   μὲν τὰ ἔκγονα τρέφειν, (τῶν  δὲ   μή, εἰ μέλλει τὸ ποίμνιον
[5, 473]   εἰ δὲ μή, δυοῖν, εἰ  δὲ   μή, ὅτι ὀλιγίστων τὸν ἀριθμὸν
[5, 477]   ὂν παντελῶς γνωστόν, μὴ ὂν  δὲ   μηδαμῇ πάντῃ ἄγνωστον; Ικανώτατα. Εἶεν·
[5, 478]   τε αὖ δοξάζειν μέν, δοξάζειν  δὲ   μηδέν; Αδύνατον. Αλλ’ ἕν γέ
[5, 457]   πάντων πάσας (εἶναι κοινάς, ἰδίᾳ  δὲ   μηδενὶ μηδεμίαν συνοικεῖν· καὶ τοὺς
[5, 457]   ἀρίστους ἐγγίγνεσθαι; Οὐκ ἔστιν. ~Τοῦτο  δὲ   μουσική τε καὶ γυμναστικὴ παραγιγνόμεναι,
[5, 473]   τε πολιτικὴ καὶ φιλοσοφία, τῶν  δὲ   νῦν πορευομένων χωρὶς ἐφ’ ἑκάτερον
[5, 473]   ἐκγελῶν καὶ ἀδοξίᾳ κατακλύσειν. σκόπει  δὲ   μέλλω λέγειν. Λέγε, ἔφη.
[5, 463]   ὡς οὐχ ἑαυτοῦ; Οὕτω. Τί  δὲ   οἱ παρὰ σοὶ φύλακες; ἔσθ’
[5, 475]   ῥᾳδίως πρός γε ἄλλον· σὲ  δὲ   οἶμαι ὁμολογήσειν μοι τὸ τοιόνδε.
[5, 455]   ἀνδρῶν βελτίους εἰς πολλά· τὸ  δὲ   ὅλον ἔχει ὡς σὺ λέγεις.
[5, 469]   ἁρπαγὴν ἀπώλετο; Καὶ μάλα. Ανελεύθερον  δὲ   οὐ δοκεῖ καὶ φιλοχρήματον νεκρὸν
[5, 475]   ἐπιθυμεῖν, τοῦ μέν, τοῦ  δὲ   οὔ; Παντός, ἔφη. Οὐκοῦν καὶ
[5, 454]   κατὰ τὸ ὄνομα διώκομεν, ἐπεσκεψάμεθα  δὲ   οὐδ’ ὁπῃοῦν τί εἶδος τὸ
[5, 455]   ἱκανῶς εἰπεῖν οὐ ῥᾴδιον, ἐπισκεψαμένῳ  δὲ   οὐδὲν χαλεπόν. Εἴποι γὰρ ἄν.
[5, 458]   καὶ συσσίτια κοινὰ ἔχοντες, ἰδίᾳ  δὲ   οὐδενὸς οὐδὲν τοιοῦτον κεκτημένου (ὁμοῦ
[5, 451]   ἴσως (ἔδει ἐφεξῆς λέγειν· τάχα  δὲ   οὕτως ἂν ὀρθῶς ἔχοι, μετὰ
[5, 465]   δανειζόμενοι, τὰ δ’ ἐξαρνούμενοι, τὰ  δὲ   πάντως πορισάμενοι θέμενοι παρὰ γυναῖκάς
[5, 450]   τὸ μὲν ἡμέτερον ἔα· σὺ  δὲ   περὶ ὧν ἐρωτῶμεν μηδαμῶς ἀποκάμῃς
[5, 462]   ὅταν οἱ μὲν περιαλγεῖς, οἱ  δὲ   περιχαρεῖς γίγνωνται ἐπὶ τοῖς αὐτοῖς
[5, 460]   πρέποντες τοῖς γιγνομένοις γάμοις· τὸ  δὲ   πλῆθος τῶν γάμων ἐπὶ τοῖς
[5, 449]   (ἕκασται ἐξ ἀλλήλων μεταβαίνειν·  δὲ   Πολέμαρχος σμικρὸν γὰρ ἀπωτέρω τοῦ
[5, 466]   μὲν φύλακας φύλακας ποιοῖμεν, τὴν  δὲ   πόλιν ὡς οἷοί τ’ εἶμεν
[5, 455]   εὑρετικὸς εἴη οὗ ἔμαθεν,  δὲ   πολλῆς μαθήσεως τυχὼν καὶ μελέτης
[5, 451]   τόκον τε καὶ τροφήν, τοὺς  δὲ   πονεῖν τε καὶ πᾶσαν ἐπιμέλειαν
[5, 477]   καὶ ἕτερον ἀπεργαζομένην ἄλλην. τί  δὲ   σύ; πῶς ποιεῖς; Οὕτως, ἔφη.
[5, 470]   ἐπὶ δυοῖν τινοιν διαφοραῖν. λέγω  δὲ   τὰ δύο τὸ μὲν οἰκεῖον
[5, 479]   κατὰ ταὐτὰ ὡσαύτως ἔχουσαν, πολλὰ  δὲ   τὰ καλὰ νομίζει, ἐκεῖνος
[5, 453]   τὰ μὲν οἵα τε, εἰς  δὲ   τὰ οὔ, καὶ τοῦτο δὴ
[5, 479]   καὶ ὅσα ἄλλα ἐρωτᾷς. Τί  δὲ   τὰ πολλὰ διπλάσια; ἧττόν τι
[5, 460]   τὰ εἴκοσι ἔτη γυναικί, ἀνδρὶ  δὲ   τὰ τριάκοντα; Τὰ ποῖα αὐτῶν;
[5, 463]   μὲν ταῖς πολλαῖς δεσπότας, ἐν  δὲ   ταῖς δημοκρατουμέναις αὐτὸ τοὔνομα τοῦτο,
[5, 449]   καὶ ἄνδρα τὸν τοιοῦτον: κακὰς  δὲ   τὰς ἄλλας καὶ ἡμαρτημένας, εἴπερ
[5, 467]   μὲν ἄρα τὰς ἄξουσιν, εἰς  δὲ   τὰς εὐλαβήσονται. Ορθῶς. Καὶ ἄρχοντάς
[5, 469]   προσκυνήσομεν αὐτῶν τὰς θήκας; ταὐτὰ  δὲ   ταῦτα νομιοῦμεν ὅταν τις γήρᾳ
[5, 467]   τελεωθέντας δεήσει δημιουργεῖν· ~(πρὸς  δὲ   τῇ θέᾳ διακονεῖν καὶ ὑπηρετεῖν
[5, 470]   οἰκείου ἔχθρᾳ στάσις κέκληται, ἐπὶ  δὲ   τῇ τοῦ ἀλλοτρίου πόλεμος. Καὶ
[5, 474]   κληθεὶς ἐπαινεθήσεται ὑφ’ ὑμῶν, τοῦ  δὲ   τὸ γρυπὸν βασιλικόν φατε εἶναι,
[5, 479]   ἕπεσθαι, καὶ πολλὰ δίκαια, αὐτὸ  δὲ   τὸ δίκαιον μή, καὶ πάντα
[5, 479]   ἄρα πολλὰ καλὰ θεωμένους, αὐτὸ  δὲ   τὸ καλὸν μὴ ὁρῶντας μηδ’
[5, 480]   φιλεῖν τε καὶ θεᾶσθαι, αὐτὸ  δὲ   τὸ καλὸν οὐδ’ ἀνέχεσθαι ὥς
[5, 465]   (γονέων μὴ ἅπτεσθαι εἴργουσα, δέος  δὲ   τὸ τῷ πάσχοντι τοὺς ἄλλους
[5, 462]   ἀγαθοῦ ἴχνος ἡμῖν ἁρμόττει, τῷ  δὲ   τοῦ κακοῦ ἀναρμοστεῖ; Πάντων μάλιστα,
[5, 476]   ἐκ τῶν τοιούτων δημιουργούμενα, αὐτοῦ  δὲ   τοῦ καλοῦ ἀδύνατος αὐτῶν
[5, 471]   τοὺς ἡμετέρους πολίτας προσφέρεσθαι· πρὸς  δὲ   τοὺς βαρβάρους, ὡς νῦν οἱ
[5, 466]   παραπίπτοι, εἰς αὖθις σκεψοίμεθα, νῦν  δὲ   τοὺς μὲν φύλακας φύλακας ποιοῖμεν,
[5, 457]   μὲν τὰς γυναῖκας εἶναι, κοινοὺς  δὲ   τοὺς παῖδας, εἴπερ οἷόν τε·
[5, 468]   οἷς νυνδὴ ἐλέγομεν τιμήσομεν, πρὸς  δὲ   τούτοις ἕδραις τε καὶ κρέασιν
[5, 477]   ἀνάγκης ἐπὶ μὴ ὄντι, ἐπὶ  δὲ   τῷ μεταξὺ τούτῳ μεταξύ τι
[5, 476]   μὲν ἓν ἕκαστον εἶναι, τῇ  δὲ   τῶν πράξεων καὶ σωμάτων καὶ
[5, 460]   τινι μέρει τῆς πόλεως· τὰ  δὲ   τῶν χειρόνων, καὶ ἐάν τι
[5, 478]   σοι φαίνεται δόξα σκοτωδέστερον, ἀγνοίας  δὲ   φανότερον; Καὶ πολύ γε, ἔφη.
[5, 459]   ἀρίσταις συγγίγνεσθαι ὡς πλειστάκις, τοὺς  δὲ   φαυλοτάτους ταῖς φαυλοτάταις τοὐναντίον, καὶ
[5, 455]   μὲν ῥᾳδίως τι μανθάνοι,  δὲ   χαλεπῶς; καὶ μὲν ἀπὸ
[5, 456]   τὸν μὲν ἀμείνω ἄνδρα, τὸν  δὲ   χείρω· πάντας ὁμοίους ἡγῇ;
[5, 469]   τεθνεῶτος ἀποπταμένου τοῦ ἐχθροῦ, λελοιπότος  δὲ   ἐπολέμει; οἴει τι
[5, 477]   ὡς ἔστι τὸ ὄν; μᾶλλον  δὲ   ὧδέ μοι δοκεῖ πρότερον ἀναγκαῖον
[5, 479]   οὕτω, δοξάζειν φήσομεν ἅπαντα, γιγνώσκειν  δὲ   ὧν δοξάζουσιν οὐδέν. Ανάγκη, ἔφη.
[5, 465]   τοὺς μὲν ὡς ὑεῖς, τοὺς  δὲ   ὡς ἀδελφούς, τοὺς δὲ ὡς
[5, 458]   ὕστερον ἐπισκέψασθαι, δυνατά, νῦν  δὲ   ὡς δυνατῶν ὄντων θεὶς σκέψομαι,
[5, 451]   πλὴν ὡς ἀσθενεστέραις χρώμεθα, τοῖς  δὲ   ὡς ἰσχυροτέροις. Οἷόν τ’ οὖν,
[5, 465]   τοὺς δὲ ὡς ἀδελφούς, τοὺς  δὲ   ὡς πατέρας. Συμβαίνει γὰρ οὕτως,




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 1/03/2006