Paragraphes
[170]	ἄλλον τινὰ τῶν στεφανιτῶν ἀγώνων,	παγκράτιον	ἢ καὶ ἄλλο τι τῶν
[50]	συμβεβηκότα, ὅτ' ἐγράψατο εἰς Ἄρειον	πάγον	Δημομέλην τὸν Παιανιέα, ἀνεψιὸν ὄντα
[250]	αὐθημερὸν ὑπὸ τῆς ἐξ Ἀρείου	Πάγου	βουλῆς θανάτῳ ἐζημιώθη. Ἕτερος δ'
[20]	ἡ βουλὴ ἡ ἐξ Ἀρείου	Πάγου;	Οὐδὲ γὰρ πάτριον αὐτοῖς ἐστίν.
[20]	τὴν βουλὴν τὴν ἐν Ἀρείῳ	Πάγῳ	ἐγγράφειν πρὸς τοὺς λογιστὰς ὁ
[120]	τε τῶν ἀσεβησάντων, ἃ χρὴ	παθεῖν	αὐτούς, καὶ κατὰ τῶν ἐπιτρεψάντων,
[80]	ἐκινδύνευσεν ἂν ἡ πόλις αἴσχιστα	παθεῖν.	Οὐ γὰρ τὸ δυστυχῆσαι κατὰ
[70]	ἀπαράσκευοι πολεμήσαιμεν· ὃ νῦν ἡμῖν	παθεῖν	συνέβη διὰ Δημοσθένην. Ὅτι δ'
[150]	ταῖς τραγῳδίαις καὶ τοῖς ἡρωικοῖς	πάθεσι	τοῖς μετὰ ταῦτ' ἐπεισιοῦσιν, ἢ
[50]	εἰς Ἄρειον πάγον Δημομέλην τὸν	Παιανιέα,	ἀνεψιὸν ὄντα ἑαυτῷ, καὶ τὴν
[170]	πατὴρ μὲν ἦν Δημοσθένης ὁ	Παιανιεύς,	ἀνὴρ ἐλεύθερος (οὐ γὰρ δεῖ
[170]	τῆς πόλεως νόμους, Δημοσθένης ὁ	Παιανιεύς·	ἐξ ἧς ἡμῖν ὁ περίεργος
[150]	ἐμπρήσεις οἰκιῶν, ἀγομένας γυναῖκας, καὶ	παῖδας	εἰς δουλείαν, πρεσβύτας ἀνθρώπους, πρεσβύτιδας
[130]	ἔπη· διὰ τοῦτο γὰρ οἶμαι	παῖδας	ὄντας ἡμᾶς τὰς τῶν ποιητῶν
[260]	καὶ Ἀρετὴ καὶ Σύνεσις καὶ	Παιδεία	ᾗ διαγιγνώσκομεν τὰ καλὰ καὶ
[140]	Φωκικὸς πόλεμος, δεκέτης γεγονὼς ἀείμνηστον	παιδείαν	αὐτοὺς ἐπαίδευσε) (τούτων ἐχόντων οὕτως
[170]	προαιρεῖσθαι τὰ βέλτιστα, τὴν δὲ	παιδείαν	τὴν τοῦ ῥήτορος καὶ τὸν
[110]	καὶ, ὡς ἐμοὶ ἐφαίνετο, οὐδεμιᾶς	παιδείας	μετεσχηκώς, ἴσως δὲ καὶ δαιμονίου
[200]	τὴν πόλιν, τὸ κάλλιστον ἐκ	παιδείας	ῥῆμα φθεγξάμενοι, Μὴ μνησικακεῖν· σὺ
[240]	καλῶν καὶ δικαίων, ἐπανελθὼν οἴκαδε	παιδεύει	τὸν υἱόν; Ὁ δέ γε
[240]	διδασκαλεῖα, οὐδ' ἡ μουσικὴ μόνον	παιδεύει	τοὺς νεωτέρους, ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον
[150]	ἀλγήσειεν ἄνθρωπος Ἕλλην, ἢ καὶ	παιδευθεὶς	ἐλευθερίως, ἀναμνησθεὶς ἐν τῷ θεάτρῳ
[130]	ποιητὴς ἀποφαίνεται· λέγει γάρ που,	παιδεύων	τὰ πλήθη καὶ συμβουλεύων ταῖς
[170]	καὶ τῷ ἑαυτοῦ σώματι καὶ	παιδοποιίᾳ,	ὥστε με μὴ βούλεσθαι λέγειν,
[150]	παραστησάμενος τὸν τῆς ὀρφανίας τοῖς	παισὶν	αἴτιον, τί ποτ' ἂν ἐρεῖ
[180]	κᾀκεῖνοι ταλακάρδιοι, οἵ ποτε Μήδων	Παισὶν	ἐπ' Ἠϊόνι, Στρυμόνος ἀμφὶ ῥοάς,
[160]	ὅτ' εἰς τὴν ἀρχὴν οὐ	πάλαι	καθεστηκὼς Ἀλέξανδρος, ἀκατασκεύων αὐτῷ τῶν
[70]	δήμῳ, ὁπόταν βούληται, συνιδεῖν τοὺς	πάλαι	μὲν πονηρούς, ἐκ μεταβολῆς δ'
[130]	οὔτ' ἄλλος οὐδεὶς πώποτε τῶν	πάλαι	πονηρῶν τοιοῦτος μάγος καὶ γόης
[50]	μὴ δοκεῖν ψευδῆ λέγειν, ἀλλὰ	παλαιὰ	καὶ λίαν προωμολογημένα, πότερα αὐτὸν
[180]	Ὀλυμπίασι στεφανωθῆναι, νικήσαντα Γλαῦκον τὸν	παλαιὸν	ἐκεῖνον πύκτην, ἀλλὰ τοὺς καθ'
[190]	πέντε· ἀλλ' οὐχὶ Κέφαλος, ὁ	παλαιὸς	ἐκεῖνος, ὁ δοκῶν δημοτικώτατος γεγονέναι,
[170]	νόμους. Ὁ γὰρ Σόλων, ὁ	παλαιὸς	νομοθέτης, ἐν τοῖς αὐτοῖς ἐπιτιμίοις
[200]	μὴ συγχωρεῖτε, μηδ' ἀγνοεῖθ' ὅτι	πάλαισμα	τοῦτ' ἔστι δικαστηρίου. Οὐ γὰρ
[240]	γὰρ ἴστε, ὅτι οὐχ αἱ	παλαῖστραι,	οὐδὲ τὰ διδασκαλεῖα, οὐδ' ἡ
[190]	Τούσδ' ἀρετῆς ἕνεκα στεφάνοις ἐγέραιρε	παλαίχθων	Δῆμος Ἀθηναίων, οἵ ποτε τοὺς
[190]	ἀνεπόδιζον τὸν γραμματέα, καὶ ἐκέλευον	πάλιν	ἀναγιγνώσκειν τοὺς νόμους καὶ τὸ
[150]	καὶ τοὺς στρατιώτας τοὺς ὑμετέρους	πάλιν	ἀνέστρεψαν ἐξεληλυθότας, ἵνα βουλεύσησθε περὶ
[160]	δημοτικῷ ἀνδρὶ καὶ σώφρονι, καὶ	πάλιν	ἀντιθήσω ποῖόν τινα εἰκός ἐστιν
[150]	πόλιν ἄρδην ἀνατετροφότα, τοῦτον ἐάσετε	πάλιν	ἀπευθύνειν τὰ κοινά; (Ἵνα δ'
[160]	δ' εἰς τὴν ἀρχὴν κατέστη,	πάλιν	αὖ τερατευόμενος, ἱερὰ μὲν ἱδρύσατο
[90]	συνέδρους παρ' ὑμῶν μὲν ἀνέστησαν,	πάλιν	δὲ εἰς Χαλκίδα, καὶ τὸ
[80]	Ἀλλ' ὅμως ὑμεῖς, τοιαῦτα πεπονθότες,	πάλιν	διελύσασθε πρὸς αὐτούς. Τυχὼν δὲ
[170]	τούτων ἔχειν. Τί γὰρ δεῖ	πάλιν	διεξιέναι; Σκέψασθε δή, τί τούτων
[0]	ὑπὲρ πεντήκοντα ἔτη γεγονότων καὶ	πάλιν	ἐν μέρει τῶν ἄλλων Ἀθηναίων,
[120]	ἡμῶν ἐν τῇ βουλῇ, καὶ	πάλιν	ἐν τῇ ἐκκλησία, καὶ τὰς
[120]	καθήκοντος ἔμελλε χρόνου γίγνεσθαι. (Καὶ	πάλιν	ἐν τῷ αὐτῷ ψηφίσματι πολὺ
[110]	λιμένα τὸν Ἐξάγιστον καὶ Ἐπάρατον	πάλιν	ἐτείχισαν καὶ συνῴκισαν, καὶ τέλη
[100]	πέντε τάλαντα, ἀλλὰ Καλλίᾳ, καὶ	πάλιν	ἑτέρους αἱρεῖσθαι εἰς Ὠρεόν, πρὸς
[80]	ὁ Χαλκιδεύς, (μικρὸν διαλιπὼν χρόνον,	πάλιν	ἧκε φερόμενος εἰς τὴν ἑαυτοῦ
[130]	Θήβαις πιστευθεὶς ὡς οὐδεὶς ἕτερος·	πάλιν	Θράσων ὁ Ἑρχιεύς, πρόξενος ὢν
[120]	τὸ Θυτεῖον ἐκεῖ καλούμενον. Καὶ	πάλιν	ὁ αὐτὸς κῆρυξ ἀναγορεύει, τοὺς
[160]	κίναδος, ῥήματα ἢ θαύματα; Καὶ	πάλιν,	ὅτε, κύκλῳ περιδινῶν σεαυτὸν ἐπὶ
[150]	πλοῖον ἀνατρέψῃ, τούτῳ μὴ ἐξεῖναι	πάλιν	πορθμεῖ γενέσθαι, ἵνα μηδεὶς αὐτοσχεδιάζῃ
[20]	οἱ δὲ ὑμέτεροι ῥήτορες τρυφῶσι.	Πάλιν,	τὴν βουλὴν τοὺς πεντακοσίους ὑπεύθυνον
[140]	τῆς χώρας τῆς Βοιωτῶν, τοῦτον	πάλιν	τὸν αὐτὸν πόλεμον ἐπήγαγε διὰ
[10]	Κήρυκας, καὶ τοὺς ἄλλους ἅπαντας.	(Πάλιν,	τοὺς τριηράρχους ὑπευθύνους εἶναι κελεύει
[20]	πόλεως ἢ πράξεις, δρασμῷ χρήσῃ.	Πάλιν,	ὑπεύθυνον οὐκ ἐᾷ τὴν οὐσίαν
[80]	Ἀθηναίους εἶναι τολμᾷ γράφειν, καὶ	πάλιν	ὑπὸ Θεμίσωνος τοῦ Ἐρετριέως, ὃς
[190]	τι. (Ἀλλ' οὐ νῦν, ἀλλὰ	πᾶν	τοὐναντίον γίγνεται. Οἱ γὰρ ἀγαθοὶ
[170]	ἐθελῆσαί τινα ἐπασκεῖν εἰς τὰ	Παναθήναια,	ἢ εἰς ἄλλον τινὰ τῶν
[120]	ἦκον πρὸς' ἡμᾶς μεθ' ὅπλων	πανδημεί,	καὶ, εἰ μὴ δρόμῳ μόλις
[30]	ἐν τῷ δικαστηρίῳ, ἡ δὲ	Πανδιονὶς	φυλὴ ἄρχοντα καὶ τειχοποιὸν ἀπέδειξε
[150]	νυνὶ δὲ, καθοπλίσας τῇδε τῇ	πανοπλία,	ἀφίησιν ἀγαθῇ τύχῃ τρέπεσθαι ἐπὶ
[150]	ἐν τῷ πολέμῳ τετελευτηκότες, νεανίσκους	πανοπλίᾳ	κεκοσμημένους, ἐκήρυττε τὸ κάλλιστον κήρυγμα
[90]	ἥκειν συνεδρεύσοντας Ἀθήναξε εἰς τὴν	πανσέληνον.	Καὶ γὰρ τοῦτο ἅνθρωπος ἴδιον
[100]	τὴν πεζὴν στρατιὰν καὶ τὴν	πανσέληνον,	καὶ τοὺς συνέδρους, λόγῳ ἠκούσατε·
[100]	Πυθία, πολεμεῖν Κιρραίοις καὶ Κραγαλίδαις	πάντ'	ἤματα καὶ πάσας νύκτας, καὶ,
[170]	τὸν δῆμον· τὸν δ' ὀλιγαρχικὸν,	πάντα	δεῖ τἀναντία τούτων ἔχειν. Τί
[10]	τούτων ἀρχάς, τὰ δ' ἄλλα	πάντα	πραγματείας προστεταγμένας κατὰ ψήφισμα. (Ἐγὼ
[100]	ἐγένετο, δημοκρατουμένων τῶν Ὠρειτῶν, καὶ	πάντα	πραττόντων μετὰ ψηφίσματος. Ἐξανηλωμένοι γὰρ
[0]	κρίσεις ἐλάχισται γίγνεσθαι· (ἐπειδὴ δὲ	πάντα,	τὰ πρότερον ὡμολογημένα καλῶς ἔχειν,
[110]	βοηθήσει τοῖς Ἀμφισσεῦσιν Ἀθήνησι κατὰ	πάντα	τρόπον. Ὅθεν ἔτι μᾶλλον ἢ
[150]	περὶ τῆς εἰρήνης, (ἐνταῦθ' ἤδη	παντάπασιν	ἔκφρων ἐγένετο, καὶ, παρελθὼν ἐπὶ
[50]	ἄριστα τῷ δήμῳ. ~Ἁπλοῦς δὴ	παντάπασιν	ὁ μετὰ ταῦτα ἡμῖν λόγος
[90]	λόγων, πάντας μὲν Πελοποννησίους ὑπάρχειν,	πάντας	δ' Ἀκαρνᾶνας, συντεταγμένους ἐπὶ Φίλιππον
[80]	ἀδελφὸς αὐτοῦ Ταυροσθένης, ὁ νυνὶ	πάντας	δεξιούμενος καὶ προσγελῶν, τοὺς Φωκικοὺς
[90]	πόλεσιν ὑπ' αὐτοῦ καὶ παρηγγέλθαι,	πάντας	ἥκειν συνεδρεύσοντας Ἀθήναξε εἰς τὴν
[90]	ἑκάστους ἔδει συντελεῖν· Ἀχαιοὺς μὲν	πάντας	καὶ Μεγαρέας ἑξήκοντα τάλαντα, τὰς
[90]	δ' αὐτῷ κεφάλαιον τῶν λόγων,	πάντας	μὲν Πελοποννησίους ὑπάρχειν, πάντας δ'
[10]	τοῦ μεγίστου τῶν ἔργων) καὶ	πάντας,	ὅσοι διαχειρίζουσί τι τῶν τῆς
[190]	τὰ παράνομα γράφοντες, οὐκ εἰ	πάντας	παραπηδήσειαν τοὺς νόμους, ἀλλ' εἰ
[210]	καὶ ὑπεύθυνον, ἣν οὗτος παρὰ	πάντας	τοὺς νόμους γέγραφε στεφανῶσαι, μυριάκις
[40]	μόνον ψευδῆ λέγοντες, ἀλλὰ καὶ	παντελῶς	ἀδύνατα γενέσθαι. (Ὅθεν δὲ τὸ
[100]	τῷ πρὸς Φίλιππον πολέμῳ, καὶ	παντελῶς	ἀπόρως διακείμενοι, πέμπουσι πρὸς αὐτὸν
[200]	ἐπειδὰν δῷ τὰς εὐθύνας, ἀλλὰ	παντελῶς	καὶ ὑμῶν καὶ τῶν νόμων
[140]	παραλείπουσιν, ἀλλὰ κᾴγὼ λέγω, καὶ	πάντες	ἐπιτιμῶσι, καὶ ὑμεῖς σύνιστε καὶ
[10]	(οἱ δὲ τῶν ἔργων ἐπιστάται	πάντες	ἡγεμονίᾳ χρῶνται δικαστηρίου) (τί τούτους
[70]	τῷ δόγματι συνειπεῖν ὁμολογῶ, καὶ	πάντες	οἱ ἐν τῇ προτέρᾳ τῶν
[0]	δὲ χρὴ διαμνημονεύειν, ὅτι νυνὶ	πάντες	οἱ πολῖται παρακαταθέμενοι τὴν πόλιν
[160]	δ' αὐτοῖς συμμετεβάλοντο καὶ Ἀχαιοὶ	πάντες,	πλὴν Πελληνέων, καὶ Ἀρκαδία πᾶσα,
[120]	τῆς ἡμετέρας πόλεως· τέλος δὲ	παντὸς	τοῦ λόγου ψηφίξονται ἥκειν τοὺς
[240]	Διὰ ἐννέα δὲ τάλαντα ἀργυρίου,	πάντων	Ἀρκάδων ἐξεληλυθότων, καὶ τῶν ἡγεμόνων
[230]	δὲ εὖ πεπονθέναι; Καὶ, τὸ	πάντων	ἀτοπώτατον, ἐν τοῖς αὐτοῖς δικαστηρίοις,
[200]	καὶ πολλὰ ἔχων λέγειν, ἢ	πάντων	γ' ἂν εἴην ἀπορώτατος· ἀλλὰ
[190]	ἐναντίοις ἐφιλοτιμεῖτο, λέγων ὅτι, πλεῖστα	πάντων	γεγραφὼς ψηφίσματα, οὐδεμίαν πώποτε γραφὴν
[220]	ἀρετῇ, ἀγαθὸν μὲν πεποιηκὼς μηδέν,	πάντων	δὲ τῶν κακῶν αἴτιος γεγονώς,
[160]	χρήσιμον ἑαυτὸν παρέχων. Καὶ, τὸ	πάντων	δεινότατον, ὑμεῖς μὲν τοῦτον οὐ
[160]	Ἀλέξανδρος ἦν ἀπειλημμένος ἐν Κιλικίᾳ,	πάντων	ἐνδεής, ὡς ἔφησθα σύ, αὐτίκα
[140]	ταύτας τὰς πράξεις τρία τὰ	πάντων	μέγιστα Δημοσθένης εἰς ὑμᾶς ἐξημάρτηκε·
[100]	τῶν καιρῶν, μᾶλλον δ' ὁ	πάντων	πικρότατος χρόνος, ἐν ὧ Δημοσθένης
[200]	ἢ ἄλλοι γελῶσιν, ἐπιορκεῖ δὲ	πάντων	προχειρότατα ἀνθρώπων. Οὐκ ἂν θαυμάσαιμι
[220]	ἐκώλυσαν ἐξαμαρτάνειν; (Ἀποκρύπτοιτο δὲ τὸ	πάντων	τελευταῖον, ὅτι, Τῆς μάχης ἐπιγενομένης,
[90]	ἑτέρους τοσούτους· δεδόσθαι δὲ ἁπὸ	πάντων	τούτων τὴν ἡγεμονίαν ὑμῖν· πραχθήσεσθαι
[100]	Ἐρέτριαν, οἵτινες δεήσονται τῶν Ἐρετριέων	(πάνυ	γὰρ ἔδει δεηθῆναι αὐτῶν) μηκέτι
[20]	αὐτοῖς ἐστίν. Οὐκ ἄρα φιλοτιμοῦνται;	Πάνυ	γε· ἀλλ' οὐκ ἀγαπῶσιν ἐάν
[90]	συνειπεῖν ἠξίου. (Ὁ δὲ, σεμνῶς	πάνυ	παρελθών, τόν τε Καλλίαν ὑπερεπῄνει,
[50]	δύνωμαι ἀπομνημονεῦσαι ἅ σοι σύνοιδα,	πάνυ	προσδοκῶ ἐπιδείξειν τοῖς δικασταῖς, τῆς
[10]	μᾶλλον τοὺς δικαστάς. ~Πολλοὶ γὰρ	πάνυ	τῶν ὑπευθύνων, ἐπαυτοφώρῳ κλέπται τῶν
[240]	Ἀθηναῖοι, τὸν γράψαντα μὲν τὴν	πανυστάτην	ἔξοδον, προδόντα δὲ τοὺς στρατιώτας,
[170]	Δημοσθένης. Οὐκοῦν, ἀπὸ μὲν τοῦ	πάππου	πολέμιος ἂν εἴη τῷ δήμῳ
[170]	ἀπὸ τῆς μητρὸς καὶ τοῦ	πάππου	τοῦ πρὸς μητρὸς, πῶς ἔχει
[20]	ἀλλ' οὐκ ἀγαπῶσιν ἐάν τις	παρ'	αὐτοῖς μὴ ἀδικῇ, ἀλλ' ἐάν
[160]	οὐκ ἐξαπατηθήσεσθε. Ἐκείνως δὲ ἀπολάβετε	παρ'	αὐτοῦ λόγον. Ἐγὼ μὲν μεθ'
[240]	Ἰφικράτην, καὶ Τιμόθεον, καὶ πυθοῦ	παρ'	αὐτῶν, διὰ τί τὰς δωρεὰς
[60]	αἰσχύνης κεκολακευκότα Φίλιππον, καὶ τοὺς	παρ'	ἐκείνου πρέσβεις οὐκ ἀναμείναντα, αἴτιον
[50]	συνεδρίου, καὶ, προϊόντος τοῦ χρόνου,	παρ'	ἑκόντων τῶν Ἑλλήνων ἀπολαβεῖν τὴν
[170]	μὲν ἦν σπάνια τὰ καλὰ	παρ'	ἡμῖν, καὶ τὸ τῆς ἀρετῆς
[130]	αἱ πρεσβεῖαι κατὰ πόλεις ἕκαστοι	παρ'	ἡμῶν τὴν σωτηρίαν εὑρησόμενοι, νῦν
[90]	πλείους τραπόμενος τροπὰς τοῦ Εὐρίπου	παρ'	ὃν ὤκει, εἰς μέσον πίπτει
[250]	ὄντα τοῦ δήμου τοῦ Ἀθηναίων,	παρ'	οὐδὲν μὲν ἦλθον ἀποκτεῖναι, ἐξεκήρυξαν
[0]	οἳ κεῖνται περὶ τῶν ὑπευθύνων,	παρ'	οὓς τὸ ψήφισμα τυγχάνει γεγραφὼς
[240]	παρὰ τούτῳ, οἱ δὲ κίνδυνοι	παρ'	ὑμῖν. (Ἄξιον δ' ἐστὶ καὶ
[210]	ἀποχρῇ αὐτῷ, εἴ τι πεπολίτευμαι	παρ'	ὑμῖν ἐγώ, ἢ εἴ τινας
[230]	δίκην δοῦναι; Οὐκ ἄρ' εἰσὶ	παρ'	ὑμῖν εὔθυναι βίου, εἰ τοῦτον
[0]	ἡγούμενος οὐδεμίαν παρασκευὴν μεῖζον ἰσχύειν	παρ'	ὑμῖν τῶν νόμων καὶ τῶν
[50]	ἀλλ' ἐκεῖνο φοβούμενος, μή μοι	παρ'	ὑμῶν ἀπαντήσῃ τὸ δοκεῖν ἀληθῆ
[80]	πρὸς αὐτούς. Τυχὼν δὲ συγγνώμης	παρ'	ὑμῶν Καλλίας ὁ Χαλκιδεύς, (μικρὸν
[90]	ἐκ τῶν πόλεων τούτων συνέδρους	παρ'	ὑμῶν μὲν ἀνέστησαν, πάλιν δὲ
[20]	ἡ πόλις ἔχοι ὑπεύθυνα σώματα,	παρ'	ὧν ἔμελλε τῶν ἀνηλωμένων λόγον
[70]	ἡμέρᾳ τοὺς συνέδρους τῶν συμμάχων·	παρὰ	δὲ Κερσοβλέπτου σύνεδρος οὐκ ἐκάθητο·
[100]	Δημοσθένης, τάλαντον μὲν ἐκ Χαλκίδος	παρὰ	Καλλίου, τάλαντον δὲ ἐξ Ἐρετρίας
[100]	Καλλίου, τάλαντον δὲ ἐξ Ἐρετρίας	παρὰ	Κλειτάρχου τυράννου, τάλαντον δὲ ἐξ
[210]	ταύτην καὶ ὑπεύθυνον, ἣν οὗτος	παρὰ	πάντας τοὺς νόμους γέγραφε στεφανῶσαι,
[30]	τοὺς ὑμετέρους, ὅπερ διατελῶ σπουδάζων	παρὰ	πᾶσαν τὴν κατηγορίαν. Εἰ γὰρ
[0]	Ἀθηναῖοι, ὅτι τρεῖς εἰσὶ πολιτεῖαι	παρὰ	πᾶσιν ἀνθρώποις, τυραννὶς, καὶ ὀλιγαρχία,
[160]	δ' ἔμελλεν, ὡς ἦν ὁ	παρὰ	σοῦ λόγος, συμπατηθήσεσθαι ὑπὸ τῆς
[170]	εἶναι τὴν ψυχήν, ἵνα μὴ,	παρὰ	τὰ δεινὰ καὶ τοὺς πολέμους,
[80]	Ἀριστοδήμου εἰς Θετταλίαν καὶ Μαγνησίαν	παρὰ	τὰς τῆς εἰρήνης συνθήκας πρεσβεύσαντας,
[140]	ἄρδην φέρων ἀνέθηκε Θηβαίοις· ὥστε,	παρὰ	τὸν γενόμενον πόλεμον, μὴ κύριον
[80]	ἱππεῖς, ἄνδρες ἀγαθοί ἐγένοντο, καὶ	παρὰ	τὸν ἱππόδρομον τὸν ἐν Ταμύναις,
[70]	Χαριδήμου τὸ πρᾶγμα πεπυσμένος, ἀλλὰ	παρὰ	τοῦ Διὸς καὶ τῆς Ἀθηνᾶς,
[60]	ἔγραψε σπείσασθαι τῷ κήρυκι τῷ	παρὰ	τοῦ Φιλίππου, καὶ τοῖς πρέσβεσιν,
[190]	κίνδυνον σώμασιν ἀράμενοι. (Ὅτι τοὺς	παρὰ	τοὺς νόμους ἄρξαντας κατέλυσαν, διὰ
[190]	κατήγαγεν, οὕτω νῦν μένοντας ἐξελαύνειν,	παρὰ	τοὺς νόμους γράφοντά τι. (Ἀλλ'
[10]	τινες, τῶν τοὺς ὑπευθύνους στεφανούντων	παρὰ	τοὺς νόμους, οἱ μὲν φύσει
[210]	καὶ κηρυγμάτων ἐν τῷ θεάτρῳ	παρὰ	τοὺς νόμους· (ὃν ἐχρῆν, εἰ
[190]	Θρασύβουλον τὸν Στειριέα, γράψαντά τι	παρὰ	τοὺς νόμους στεφανοῦν, ἕνα τῶν
[130]	γέ πρώην ἀπετόλμησε λέγειν, ὅτι	παρὰ	τοῦτο Φίλιππος οὐκ ἦλθεν ἡμῶν
[240]	κεφάλαιον, τὸ μὲν βασιλικὸν χρυσίον	παρὰ	τούτῳ, οἱ δὲ κίνδυνοι παρ'
[40]	ὦ Ἀθηναῖοι, ἀληθὴς ἦν ὁ	παρὰ	τούτων λόγος, καὶ ἦσαν δύο
[220]	ἔγραψας αὐτὸν θανάτῳ ζημιῶσαι· καὶ	παρὰ	τῷ αὐτῷ ἐν Ὠρεῷ κατήγου,
[100]	οἱ ἄλλοι Ἀμφικτύονες, μαντείαν ἐμαντεύσαντο	παρὰ	τῷ θεῷ, τίνι χρὴ τιμωρίᾳ
[110]	ὑμῶν πυλάγορας, λαμβάνει χιλίας δραχμὰς	παρὰ	τῶν Ἀμφισσέων, τοῦ μηδεμίαν μνείαν
[110]	συνεκάθηντο Ἀμφικτύονες. (Ἐξηγγέλλετο δ' ἡμῖν	παρὰ	τῶν βουλομένων εὔνοιαν ἐνδείκνυσθαι τῇ
[250]	παρὰ τῶν τυχόντων ἀνθρώπων, ἀλλὰ	παρὰ	τῶν πρωτευόντων ἐν τῇ Ἀσίᾳ
[170]	εἰς Βόσπορον, κᾀκεῖ λαμβάνει δωρεὰν	παρὰ	τῶν τυράννων τοὺς ὠνομασμένους Κήπους,
[250]	ἀφικνοῦνται εἰς ἰδιωτικὰς οἰκίας, οὐ	παρὰ	τῶν τυχόντων ἀνθρώπων, ἀλλὰ παρὰ
[80]	ἁπάσης τῆς Εὐβοίας στρατόπεδον, καὶ	παρὰ	Φιλίππου δύναμιν προσμεταπεμψάμενος, ὅ τ'
[70]	τοὺς ὅρκους τοῖς πρέσβεσι τοῖς	παρὰ	Φιλίππου ἐν τῇδε τῇ ἡμέρᾳ
[140]	ἰδίᾳ ποιεῖσθαι, χρυσίον ἄνευ αὑτοῦ	παρὰ	Φιλίππου λαβόντας, ἀβίωτον ἡγησάμενος εἶναι
[70]	πρῶτος διὰ τῶν κατασκόπων, τῶν	παρὰ	Χαριδήμου, πυθόμενος τὴν Φιλίππου τελευτήν,
[70]	ἑαυτῷ ἐνύπνιον, κατεψεύσατο, ὡς οὐ	παρὰ	Χαριδήμου τὸ πρᾶγμα πεπυσμένος, ἀλλὰ
[110]	ἀρᾷ· Εἴ τις τάδε (φησὶ)	παραβαίνοι,	ἢ πόλις, ἤ ἰδιώτης, ἢ
[70]	κοινοῦ συνεδρίου κτώμενοι, ἵν' εἰ	παραβαίνοιντο	αἱ συνθῆκαι, μὴ μόνοι, μηδ'
[250]	τοῦτον στεφανώσητε, ὁμογνώμονες εἶναι τοῖς	παραβαίνουσι	τὴν κοινὴν εἰρήνην· ἐὰν δὲ
[180]	λέγειν, ὡς οὐ δίκαια ποιῶ,	παραβάλλων	αὐτῷ τὰ τῶν προγόνων ἔργα.
[200]	γραφὴν, οὐ τοὺς νόμους μόνον	παραβέβηκεν,	ἀλλὰ καὶ τὸν καιρὸν τῆς
[90]	ὅ τι χρήσαιτο αὑτῷ, καὶ	παραγγελλομένης	ἐπ' αὐτὸν ἤδη στρατείας, μίαν
[250]	τῆς ἀθυμίας τῶν συμβεβηκότων, ὥσπερ	παραγεγηρακὼς	ἢ παρανοίας ἑαλωκώς, αὐτὸ μόνον
[160]	Ἀλέξανδρον, τρεῖς αὐτῷ καιροὶ κάλλιστοι	παραγεγόνασιν,	ὧν οὐδενὶ φαίνεται κεχρημένος. Εἷς
[200]	καὶ τὸ ψήφισμα, καὶ οἱ	παραγεγραμμένοι	νόμοι. Ταῦτα συμφωνοῦντα ἀλλήλοις ἐπιδείξας,
[70]	ταῖς τῶν Ἑλλήνων πρεσβείαις ἱκανὸν	παραγενέσθαι	κατασκευάζοντες, ἔπειτα τὴν τῶν Ἑλλήνων
[230]	τῶν τελευτησάντων εἴων τοὺς προσήκοντας	παραγενέσθαι.	Οὐχ ὑφ' ὑμῖν αὐτοῖς ἕξετε
[50]	πώποτε μέμνηται πρὸς ἀγῶνα δημόσιον	παραγενομένους)	ἀποκρίνομαι, ὅτι ἁπάντων τῶν τεττάρων
[190]	αἰσχρὸν ἔθος ἐν τοῖς δικαστηρίοις	παραδέδεχθε·	μετενήνεκται γὰρ ὑμῖν τὰ τῆς
[30]	ἐστιν ἀληθές, καὶ τοιοῦτον ἔθος	παραδέδυκεν	ὑμῶν εἰς τὴν πολιτείαν, ὥστ'
[120]	τὴν ἡγεμονίαν τῆς εὐσεβείας ἡμῖν	παραδεδωκότων,	τῆς δὲ Δημοσθένους δωροδοκίας ἐμποδὼν
[240]	ὑμᾶς οἱ νεώτεροι, πρὸς ποῖον	παράδειγμα	χρὴ αὐτοὺς τὸν βίον ποιεῖσθαι,
[130]	ἡμεῖς ἀνθρώπινον βεβιώκαμεν, ἀλλ' εἰς	παραδοξολογίαν	τοῖς μεθ' ἡμᾶς ἔφυμεν. Οὐχ
[10]	δ' ὑμᾶς, πρῶτον ἐπὶ τῶν	παραδόξων·	οἷον, τοὺς ἱερέας καὶ τὰς
[80]	τάς τε ἐν Φωκεῦσι πόλεις	παραδόξως	ἀναστάτους ἐποίησε, Θηβαίους δὲ, ὡς
[230]	βασιλεύει· ὅταν δ' ἑτέρῳ ταῦτα	παραδῷ,	καταλέλυκε τὴν αὐτὸς αὑτοῦ δυναστείαν.
[190]	αἰτεῖ, τὴν ὀργὴν τὴν ὑμετέραν	παραιτεῖται·	ὅστις δ' ἐν τῷ πρώτῳ
[240]	γὰρ τολμήσει Κτησιφῶν μὲν Δημοσθένην	παρακαλεῖν	λέξοντα εἰς ὑμᾶς, οὗτος δ'
[200]	καὶ τί δεῖ σε Δημοσθένην	παρακαλεῖν;	Ὅταν δ' ὑπερπηδήσας τὴν δικαίαν
[200]	ὑπερπηδήσας τὴν δικαίαν ἀπολογίαν, Δημοσθένην	παρακαλῇ,	μάλιστα μὲν μὴ προσδέχεσθε κακοῦργον
[250]	τοὺς κοινωνοὺς τῶν δωροδοκημάτων αὑτῷ	παρακαλῇ,	ὑπολαμβάνετε ὁρᾶν ἐπὶ τοῦ βήματος,
[200]	δ' ὑπερπηδήσας τὴν δικαίαν ἀπολογίαν	παρακαλῇς	κακοῦργον ἄνθρωπον καὶ τεχνίτην λόγων,
[60]	ἀθυμίαν, ὁρῶντες ὑμᾶς αὑτοὺς μὲν	παρακαλοῦντας	ἐπὶ τὸν πόλεμον, οἴκοι δὲ
[60]	τοὺς πρέσβεις, οὓς ἦτε ἐκπεπομφότες,	παρακαλοῦντας	ἐπὶ Φίλιππον, ἵνα, μὴ μετὰ
[50]	τὸν καιρὸν εἰς τὴν Ἑλλάδα,	παρακαλοῦντες	ἐπὶ Φίλιππον, μετασχεῖν Ἑλληνικοῦ συνεδρίου,
[60]	πρέσβεις· οἱ δὲ ὑμέτεροι ἀπεδήμουν,	παρακαλοῦντες	τοὺς Ἕλληνας ἐπὶ Φίλιππον. Ἐνταῦθα
[180]	ὀνόματος συνεχώρησεν αὐτῷ πρώτῳ γραφῆναι	παρακαλοῦντι	τοὺς στρατιώτας. (Ἐν τοίνυν τῷ
[180]	νίκης, ἐθέλουσίν τινες, τὰ σώματα	παρακαταθέμενοι,	καὶ τὰς μεγίστας ταλαιπωρίας ὑπομείναντες,
[0]	ὅτι νυνὶ πάντες οἱ πολῖται	παρακαταθέμενοι	τὴν πόλιν ὑμῖν, καὶ τὴν
[80]	ἀπέδοτε, ὀρθῶς καὶ δικαίως τοῖς	παρακαταθεμένοις,	οὐχ ἡγούμενοι δίκαιον εἶναι τὴν
[200]	ἐν ταῖς γραφαῖς τῶν παρανόμων	παράκειται	κανὼν τοῦ δικαίου, τουτὶ τὸ
[250]	τὰς ἐπιστολὰς ἀλλήλοις παραναγιγνώσκουσιν, καὶ	παρακελεύονται	δ' οἱ μὲν βλέπειν εἰς
[250]	περιποιεῖται, τῶν δ' ἔργων ἑτέροις	παρακεχώρηκεν.	Ἔπειτ' ἀπέρχεσθε ἐκ τῶν ἐκκλησιῶν
[230]	Ἀθηναῖοι, ἀμφότερα, καὶ κατορθοῦν, καὶ	παρακινδυνεύειν,	εἰς τὴν πολιτείαν, οὐ σωφρονοῦντες.
[70]	εἴη, διὰ τὴν τῶν Ἑλλήνων	παράκλησιν,	βουλεύσασθαι, ἔσται δὲ κοινῇ μετὰ
[60]	πεπολιτεῦσθαι. Λέξω δὲ, ὅθεν μάλιστα	παρακολουθήσετε.	(Ἔγραψε Φιλοκράτης ἐξεῖναι Φιλίππῳ δεῦρο
[220]	ἀνδρὸς πολιτευομένου, τὸ δὲ μηδεμίαν	παραλείπειν	ἡμέραν ἐργαζομένου καὶ μισθαρνοῦντος. (Ὑπὲρ
[210]	ἵνα μηδεὶς αὐτῷ τόπος ἀσυκοφάντητος	παραλείπηται,	καὶ τὰς ἐν τοῖς γυμνασίοις
[260]	εἰρημένων λόγων, καὶ ἐκ τῶν	παραλειπομένων	αὐτοὶ τὰ δίκαια καὶ τὰ
[140]	ἐγὼ μὲν κατηγορῶ, ἕτεροι δὲ	παραλείπουσιν,	ἀλλὰ κᾴγὼ λέγω, καὶ πάντες
[230]	Ἀμφισσέας καὶ τοὺς Εὐβοέας δωροδοκίας	παραλείπω·	ὅταν δὲ τῆς πρὸς Θηβαίους
[70]	τὸ βῆμα, οὐδενὶ τῶν ἄλλων	παραλιπὼν	λόγον, οὐδὲν ὄφελος ἔφη τῶν
[190]	ἀλλ' εἰ μίαν μόνον συλλαβὴν	παραλλάξειαν.	Τὸ δὲ νυνὶ γιγνόμενον πρᾶγμα
[220]	ἀκούοντας ἐπιλήσμονας ὑπολαμβάνεις, ἢ σαυτὸν	παραλογίζῃ.	Τὰ μὲν γὰρ περὶ τοὺς
[160]	λέγεται. (Ὡς γάρ φασιν οἱ	πάραλοι	καὶ οἱ πρεσβεύσαντες πρὸς Ἀλέξανδρον
[240]	γυναῖκα μὲν ἀλλοτρίαν πενθοῦσαν δύνασαι	παραμυθεῖσθαι,	γράψας δὲ μισθοῦ ψήφισμα οὐκ
[250]	δήμῳ, καὶ τὰς ἐπιστολὰς ἀλλήλοις	παραναγιγνώσκουσιν,	καὶ παρακελεύονται δ' οἱ μὲν
[180]	ΠΕΡΙ ΔΩΡΕΑΣ ΤΟΙΣ ΑΠΟ ΦΥΛΗΣ	(Παρανάγνωθι	καὶ ὃ γέγραφε Κτησιφῶν Δημοσθένει,
[200]	καὶ τοὺς νόμους τῷ ψηφίσματι	παραναγνῶναι·	ἐὰν δὲ μὴ προσποιῆται ὑμῶν
[250]	τῶν συμβεβηκότων, ὥσπερ παραγεγηρακὼς ἢ	παρανοίας	ἑαλωκώς, αὐτὸ μόνον τοὔνομα τῆς
[150]	τοῦ Διονύσου ὀρχήστρᾳ, μηδ' αἱρεῖτε	παρανοίας	ἐναντίον τῶν Ἑλλήνων τὸν δῆμον
[10]	τοῖς ἀκούουσιν, ὅτι γέγραφε μὲν	παράνομα,	αἰσχύνεται δὲ ἐφ' οἷς ἡμάρτηκε.
[0]	νόμων, ἐὰν ἐξελέγξω Κτησιφῶντα, καὶ	παράνομα	γεγραφότα, καὶ ψευδῆ, καὶ ἀσύμφορα
[30]	ἄν τις περιφανέστερον ἐπιδείξειεν ἄνθρωπον	παράνομα	γεγραφότα; (Ὡς τοίνυν καὶ τὴν
[30]	ἄνδρα τιμῶμεν. (Οὕτω τοίνυν περιφανῶς	παράνομα	γεγραφώς, παραταχθεὶς μετὰ Δημοσθένους ἐποίσει
[10]	ὅσῳ ἄν τις ἄμεινον λέγῃ	παράνομα	γεγραφὼς, τοσούτῳ μείζονος ὀργῆς τεύξεται.
[0]	διαμνημονεύοντας ὑμᾶς, μισεῖν τοὺς τὰ	παράνομα	γράφοντας, καὶ μηδὲν ἡγεῖσθαι μικρὸν
[190]	ψήφισμα, καὶ ἡλίσκοντο οἱ τὰ	παράνομα	γράφοντες, οὐκ εἰ πάντας παραπηδήσειαν
[10]	τίς ἐστι μέτριος τῶν τὰ	παράνομα	γραφόντων) ἀλλ' οὖν προβάλλονταί γέ
[190]	νόμοι σῴζουσι, τολμᾷ βοηθεῖν τοῖς	παράνομα	γράφουσι, καταλύει τὴν πολιτείαν ὑφ'
[190]	χαλεπώτεροι οἱ δικασταὶ τοῖς τὰ	παράνομα	γράφουσιν αὐτοῦ τοῦ κατηγόρου, καὶ
[190]	Τί γάρ ἐστιν ἀνοσιώτερον ἀνδρὸς	παράνομα	λέγοντος καὶ πράττοντος; (Καὶ τὴν
[50]	Καὶ σὲ, τὸν ψευδῆ καὶ	παράνομα	τολμῶντα γράφειν πότερα χρὴ καταφρονεῖν
[200]	εἰσαῦθίς ποτε βούλεται πρὸς τὸ	παράνομον	ἀπολογεῖσθαι, ἀλλ' οὐδὲν ἔχων δίκαιον
[190]	τῇ πρώτῃ ψήφῳ λυθῇ τὸ	παράνομον,	ἤδη τὸ τρίτον ὕδωρ ἐγχεῖται
[30]	εὐθύνας. Ἐγὼ δὲ ἐξελέγχω τὸ	παράνομον,	μάρτυρας ἅμα τοὺς νόμους, καὶ
[200]	τελευτῇ τῆς ἀπολογίας λύσει τὸ	παράνομον,	μὴ συγχωρεῖτε, μηδ' ἀγνοεῖθ' ὅτι
[190]	μὲν γὰρ γραμματεὺς ἀναγιγνώσκει τὸ	παράνομον,	οἱ δὲ δικασταὶ ὥσπερ ἐπῳδὴν
[0]	τινὲς ἐκφεύγουσιν ἐκ τῶν δικαστηρίων,	παράνομον	πολιτείαν πολιτευόμενοι· ἀλλ' ὥσπερ ἂν
[200]	εἰσελαύνετε αὐτὸν εἰς τοὺς τοῦ	παρανόμου	λόγους, καὶ τὰς ἐκτροπὰς αὐτοῦ
[200]	μὴ ἐᾶτε αὐτὸν ἔξω τοῦ	παρανόμου	περιίστασθαι, ἀλλ' ἐγκαθήμενοι καὶ ἐνεδρεύοντες
[0]	πόλει, λύετε, ὦ Ἀθηναῖοι, τὰς	παρανόμους	γνώμας, βεβαιοῦτε τῇ πόλει τὴν
[0]	καὶ γράφουσί τε τινὲς ῥᾳδίως	παρανόμους	γνώμας, καὶ ταύτας ἕτεροι τινες
[190]	ἐπειδή τινες τὰς γραφὰς τῶν	παρανόμων	ἀνεῖλον. Καὶ γὰρ τοι, ὡς
[190]	ὁ Ἀζηνιεὺς, λέγων, ὅτι γραφὰς	παρανόμων	ἀπέφυγεν ἑβδομήκοντα καὶ πέντε· ἀλλ'
[0]	κἀγὼ τυγχάνω γιγνώσκων, αἱ τῶν	παρανόμων	γραφαί· εἰ δὲ καὶ ταύτας
[0]	ὅταν εἰσίῃ εἰς δικαστήριον, γραφὴν	παρανόμων	δικάσων, ἐν ταύτῃ τῇ ἡμέρα
[190]	δῆμος, εἴ τις εἰσίοι γραφὴ	παρανόμων	εἰς δικαστήριον, εἶναι ὅμοιον τὸ
[190]	ἡ ἡμέρα, ὅταν εἰσίῃ γραφὴ	παρανόμων	εἰς τὸ δικαστήριον. Ἐγχεῖται γὰρ
[60]	συμμαχὶας. Τοῦτο τὸ ψήφισμα ἐγράφη	παρανόμων.	Ἧκον οἱ τῆς κρίσεως χρόνοι.
[190]	γὰρ, ὁ ἐκ Κοίλης, ἐγράψατο	παρανόμων	Θρασύβουλον τὸν Στειριέα, γράψαντά τι
[190]	ψηφίσματα, οὐδεμίαν πώποτε γραφὴν πέφευγε	παρανόμων,	καλῶς, οἶμαι, σεμνυνόμενος. Ἐγράφοντο γὰρ
[190]	ταῖς γραφαῖς μόνον ταῖς τῶν	παρανόμων,	μὴ ἐξεῖναι μήτε τῷ κατηγόρῳ
[190]	οἶμαι, σεμνυνόμενος. Ἐγράφοντο γὰρ ἀλλήλους	παρανόμων	οὐ μόνον οἱ διαπολιτευόμενοι, ἀλλὰ
[190]	Πρυτανείῳ, ἐξαιτοῦνται τὰς γραφὰς τῶν	παρανόμων,	οὓς ὑμεῖς ἀχαρίστους εἶναι δικαίως
[200]	καὶ ἐν ταῖς γραφαῖς τῶν	παρανόμων	παράκειται κανὼν τοῦ δικαίου, τουτὶ
[30]	καὶ τὴν ἀνάρρησιν τοῦ στεφάνου	παρανόμως	ἐν τῷ ψηφίσματι κελεύει γίγνεσθαι,
[100]	κατῴκησαν Κιρραῖοι καὶ Κραγαλίδαι, γένη	παρανομώτατα,	οἳ εἰς τὸ ἱερὸν τὸ
[110]	δὲ οἱ προεστηκότες αὐτῶν, ἄνδρες	παρανομώτατοι,	ἐνηργάζοντο τὸ πεδίον, καὶ τὸν
[230]	ἔννομον; Ἀλλ' οὐδεμία πώποτε γνώμη	παρανομωτέρα	γεγένηται· ἀλλ' ὡς ὁ τὸ
[190]	παράνομα γράφοντες, οὐκ εἰ πάντας	παραπηδήσειαν	τοὺς νόμους, ἀλλ' εἰ μίαν
[120]	τοὔνομα εἴποιμι, μήθ' αἱ συμφοραὶ	παραπλήσιοι	γένοιντο αὐτῆς μηδενὶ τῶν Ἑλλήνων.
[0]	νόμοις καὶ ὑμῖν, ἡγούμενος οὐδεμίαν	παρασκευὴν	μεῖζον ἰσχύειν παρ' ὑμῖν τῶν
[0]	~Κατὰ Κτησιφῶντος. (Τὴν μὲν	παρασκευὴν	ὁρᾶτε, ὦ Ἀθηναῖοι, καὶ τὴν
[200]	καταφύγῃ, Δημόσθενες; Πρὸς ποίαν συμμάχων	παρασκευήν;	Πρὸς ποῖα χρήματα; Τί προβαλλόμενος
[70]	εγω) καθεζόμενος, βουλευτὴς ὢν ἐκ	παρασκευῆς,	ἔκδοτον Κερσοβλέπτην μετὰ Φιλοκράτους ἐποίησε.
[0]	τρόπου λαχόντες προεδρεύειν, ἀλλ' ἐκ	παρασκευῆς	καθεζόμενοι, ἂν δέ τις τῶν
[60]	λαχὼν, οὔτ' ἐπιλαχών, ἀλλ' ἐκ	παρασκευῆς,	πριάμενος, ἵν' εἰς ὑποδοχὴν ἅπαντα
[150]	ἐκήρυττεν, (ἀλλ' οὐ νῦν, ἀλλὰ,	παραστησάμενος	τὸν τῆς ὀρφανίας τοῖς παισὶν
[150]	ἐχρῆτο, προελθὼν ὁ κῆρυξ καὶ	παραστησάμενος	τοὺς ὀρφανοὺς, ὧν οἱ πατέρες
[190]	ἐξεῖναι μήτε τῷ κατηγόρῳ συνηγόρους	παρασχέσθαι,	μήτε τῷ τὴν γραφὴν φεύγοντι·
[80]	ἱππόδρομον τὸν ἐν Ταμύναις, ἐκ	παρατάξεως	μάχῃ κρατήσαντες, ἀφεῖσαν ὑποσπόνδους τοὺς
[0]	ὁρᾶτε, ὦ Ἀθηναῖοι, καὶ τὴν	παράταξιν,	ὅση γεγένηται, καὶ τὰς κατὰ
[150]	εἰρήνης ἀπετράποντο, ἐπὶ δὲ τὴν	παράταξιν	ὥρμησαν. (Ἔνθα δὴ καὶ τῶν
[30]	(Οὕτω τοίνυν περιφανῶς παράνομα γεγραφώς,	παραταχθεὶς	μετὰ Δημοσθένους ἐποίσει τέχνας τοῖς
[110]	ἀρτίως μὲν εἰς Δελφοὺς ἀφῖχθαι,	παραχρῆμα	δὲ τὸν ἱερομνήμονα Διόγνητον πυρέττειν·
[210]	οὐκ αἰσχύνῃ δὲ ἀλαζονευόμενος, ἃ	παραχρῆμα	ἐξελέγχῃ ψευδόμενος. (Ἀπηνέχθη γὰρ ἡ
[0]	μικρὸν μικρὸν τῆς πολιτείας τισὶ	παραχωρήσαντες.	(Εὖ γὰρ ἴστε, ὦ Ἀθηναῖοι,
[160]	ἃ ἔλεγες, καὶ εἰ βούλει,	παραχωρῶ	σοι τοῦ βήματος ἕως ἂν
[70]	ἐν ψηφίσματι μετὰ τῶν ἄλλων	παρεγγράψας,	ὁ δ' ἐπιψηφίσας, Δημοσθένης, ἐν
[150]	Ἀλλ' ἐπειδὴ τοῖς σώμασιν οὐ	παρεγένεσθε,	(ἀλλὰ ταῖς γε διανοίαις ἀποβλέψατ'
[240]	ξένοι Θηβαίοις τὴν ἄκραν οὐ	παρέδοσαν;	Διὰ ἐννέα δὲ τάλαντα ἀργυρίου,
[140]	Φίλιππος, αὐτῶν ἀφελόμενος Νίκαιαν, Θετταλοῖς	παρέδωκε,	καὶ τὸν πόλεμον, ὃν πρότερον
[0]	τὴν πολιτείαν διαπιστεύσαντες, οἱ μὲν	πάρεισι	καὶ ἐπακούουσι τῆσδε τῆς κρίσεως,
[170]	διατριβὴν ὁ λόγος ἄν μοι	παρεῖχεν.	Ἐπειδὴ δὲ καὶ αὐτὸς ὁμολογεῖ
[90]	ἡμετέρων πολιτῶν, καὶ τελευτῶν ὀνομαστὶ	παρεκάλει	Δημοσθένην, καὶ συνειπεῖν ἠξίου. (Ὁ
[80]	τῆς πόλεως προσπολεμοῦντες ἡσυχίᾳ, ἄσμενοι	παρεκάλουν	ἐπὶ τὸ βῆμα, τὸν μόνον
[60]	ΨΗΦΙΣΜΑΤΑ. (Ἐπειδὴ τοίνυν, ὦ Ἀθηναῖοι,	παρεληλύθει	τὰ Διονύσια, ἐγίγνοντο δὲ αἱ
[210]	τοιαύτης ἀκαιρίας ἐβούλετο στεφανοῦν, αὐτόν,	παρελθόντα	εἰς τὴν ἐκκλησίαν εἰπεῖν· Ἄνδρες
[120]	ἐπὶ τοὺς Ἕλληνας ἐπήγαγον. (Καὶ	παρελθόντες	τῇ πρώτῃ στρατεία καὶ μάλα
[0]	κελεύουσι, σωφρόνως ἐπὶ τὸ βῆμα	παρελθόντι,	ἄνευ θορύβου καὶ ταραχῆς, ἐξ
[160]	σιδηροῖ, ἐκαρτερεῖτε ἀκροώμενοι; Ὅτ' ἔφη	παρελθών.	Ἀμπελουργοῦσί τινες τὴν πόλιν, ἀνατετμήκασί
[90]	ἀλλ' αὐτὸς, ὁ Καλλίας, καὶ,	παρελθὼν	εἰς τὴν ἐκκλησίαν, λόγους διεξῆλθε
[150]	ἤδη παντάπασιν ἔκφρων ἐγένετο, καὶ,	παρελθὼν	ἐπὶ τὸ βῆμα, προδότας τῶν
[90]	ἠξίου. (Ὁ δὲ, σεμνῶς πάνυ	παρελθών,	τόν τε Καλλίαν ὑπερεπῄνει, καὶ
[200]	οὐδὲν ἔχων δίκαιον εἰπεῖν, ἑτέρων	παρεμβολῇ	πραγμάτων εἰς λήθην ὑμᾶς βούλεται
[70]	λευκὴν ἐσθῆτα λαβὼν, ἐβουθύτει, καὶ	παρενόμει,	τὴν μόνην ὁ δείλαιος καὶ
[120]	κτησάμενοι, τὰς ἱκετείας ποιήσεσθε, τούτους	παρέντες	ἀτιμωρήτους, τοὺς ἐναγεῖς καὶ ταῖς
[20]	αὐτὸν Δημοσθένην καὶ Κτησιφῶντα μάρτυρας	παρέξομαι.	Ἐπὶ γὰρ Χαιρώνδου ἄρχοντος, θαργηλιῶνος
[10]	λόγους τοὺς τούτων νόμον ὑμέτερον	παρέξομαι,	ὃν ὑμεῖς ἐνομοθετήσατε, λύσειν ἡγούμενοι
[30]	δὲ πρὸς τὰς τούτων τέχνας	παρέξομαι	συνηγόρους τοὺς νόμους τοὺς ὑμετέρους,
[30]	κλέπτοντες τὴν ἀκρόασιν ὑμῶν, (καὶ	παρέξονται	νόμον οὐδὲν προσήκοντα τῇδε τῇ
[210]	Δημόσθενες, ἡ τοῦ βίου μετριότης	παρεσκεύασεν·	ἀρκεῖ γάρ μοι μικρά, καὶ
[120]	βουλεύεσθε. Ἐνῆκται μὲν τὰ κανᾶ,	παρέστηκε	δὲ τοῖς βωμοῖς τὰ θύματα,
[30]	εἷς μέν, ὃν νῦν ἐγὼ	παρέχομαι,	διαρρήδην ἀπαγορεύων τὸν ὑπὸ τοῦ
[30]	τὰ ψηφίσματα καὶ τοὺς ἀντιδίκους	παρεχόμενος.	Πῶς οὖν ἄν τις περιφανέστερον
[60]	τοὺς καιροὺς, καὶ τὰ ψηφίσματα	παρεχομένου	ὃ μετὰ Φιλοκράτους ἔγραψε Δημοσθένης,
[160]	οὔτ' ἐν πολέμῳ χρήσιμον ἑαυτὸν	παρέχων.	Καὶ, τὸ πάντων δεινότατον, ὑμεῖς
[120]	ἱερᾷ· ἥτις δ' ἂν μὴ	παρῇ	πόλις, εἴρξεται τοῦ ἱεροῦ, καὶ
[90]	ταῖς πόλεσιν ὑπ' αὐτοῦ καὶ	παρηγγέλθαι,	πάντας ἥκειν συνεδρεύσοντας Ἀθήναξε εἰς
[60]	συμμαχίας καὶ τῆς εἰρήνης αὐτῷ·	παρηγγέλλετο	δ' ἐπ' αὐτὸν ἤδη στρατεία.
[80]	γὰρ τάχιστα εἴσω Πυλῶν Φίλιππος	παρῆλθε,	καὶ τάς τε ἐν Φωκεῦσι
[80]	ἐπειδὴ δὲ τάχιστα εἰς Ταμύνας	παρήλθομεν,	καὶ τὸ Κοτύλαιον ὀνομαζόμενον ὄρος
[70]	ἁπάντων. Νὺξ ἐν μέσῳ, καὶ	παρῆμεν	τῇ ὑστεραίᾳ εἰς τὴν ἐκκλησίαν.
[170]	ἀπεχθάνωμαι, τὴν δ' ἑτέραν ἔγημε,	παριδὼν	τοὺς τῆς πόλεως νόμους, Δημοσθένης
[220]	τὰ μὴ πεπραγμένα ὑπ' αὐτοῦ	παριστάναι	τοῖς ἀκούουσιν ὡς διῴκησεν. Ὅταν
[80]	ὀνομάζοντες τῇ πόλει· ὁ δὲ	παριὼν,	ἀρχὰς αὐτοῖς ἐνεδίδου πολέμου καὶ
[140]	αὐτῷ δυναστείαν κατεσκεύασεν, ὥστ' ἤδη	παριὼν	ἐπὶ τὸ βῆμα, πρεσβεύσειν μὲν
[150]	χρόνους ὑπότρομος ἦν ἅνθρωπος, καὶ	παριὼν	ἡμιθνὴς ἐπὶ τὸ βῆμα, εἰρηνοφύλακα
[220]	πόλεως καιρούς, ἀεὶ δὲ τὸ	παρὸν	λυμαινόμενος, τὸ δὲ μέλλον κατεπαγγελλόμενος,
[50]	Χαιρωνείᾳ· τέταρτον δὲ, τὸν νῦν	παρόντα	καιρόν. Ταῦτα δὲ καταριθμησάμενος, ὡς
[50]	κρίσεως (ὁρῶ δὲ οὐκ ὀλίγους	παρόντας,	ἀλλ' ὅσους οὐδεὶς πώποτε μέμνηται
[10]	οἱ δικασταί, οὐ περὶ τοῦ	παρόντος	ἀδικήματος, (ἀλλ' ὑπὲρ τῆς αἰσχύνης
[120]	ἀλλ' οὐδ' ἐν τῇ Ἑλλάδι	παρόντος,	ἀλλ' ἐν Σκύθαις, οὕτω μακρὰν,
[230]	αὐτὸς ἐγκαταληφθεὶς ὑπὸ τῶν νυνὶ	παρόντων	αὐτῷ κινδύνων, οὐκ αἰτούντων Ἀθηναίων,
[160]	καὶ τοῦ νεανίσκου τὸ πρῶτον	παροξυνθέντος,	εἰκότως, ἐπειδὴ περὶ Θήβας ἦν
[250]	μὲν βουλευτήριον καὶ ὁ δῆμος	παρορᾶται,	αἱ δ' ἐπιστολαὶ καὶ αἱ
[60]	πρὸς Φίλιππον πρέσβεων· τοῖς οὔπω	παροῦσι	πρέσβεσι προκαταλαμβάνων τὴν ἐκκλησίαν, καὶ
[240]	ἀπολογισμὸν τοῖς νῦν μὲν οὐ	παροῦσι	τῶν πολιτῶν, ἐπερησομένοις δὲ ὑμᾶς,
[0]	ψῆφον φέρειν περὶ τῆς ἑαυτοῦ	παρρησίας.	Διόπερ καὶ ὁ νομοθέτης τοῦτο
[110]	μέμνημαι αὐτῶν. Ἀκούσας δὲ οὕτω	παρωξύνθην,	ὡς οὐδεπώποτ' ἐν τῷ ἐμαυτοῦ
[60]	πρόφασιν ποιησάμενος; Ἵνα, φησίν, ἐὰν	παρῶσιν	ἤδη οἱ Φιλίππου πρέσβεις, βουλεύσηται
[160]	πάντες, πλὴν Πελληνέων, καὶ Ἀρκαδία	πᾶσα,	πλὴν Μεγάλης πόλεως· αὕτη δὲ
[30]	ὑμετέρους, ὅπερ διατελῶ σπουδάζων παρὰ	πᾶσαν	τὴν κατηγορίαν. Εἰ γὰρ τοῦτό
[100]	καὶ Κραγαλίδαις πάντ' ἤματα καὶ	πάσας	νύκτας, καὶ, τὴν χώραν αὐτῶν
[100]	Λητοῖ, καὶ Ἀθηνᾷ Προναίᾳ, ἐπὶ	πάσῃ	ἀεργίᾳ, καὶ ταύτην τὴν χώραν
[100]	καὶ ποδὶ, καὶ φωνῇ καὶ	πάσῃ	δυνάμει. ~Καὶ οὐκ ἀπέχρησεν αὐτοῖς
[160]	καιρὸς οὐκ ἀναμένει. (Ἀλλ' ἐπειδὴ	πάσῃ	τῇ δυνάμει Δαρεῖος κατεβεβήκει, ὁ
[0]	συμφέροντα ὑμῖν αὐτοῖς ψηφιεῖσθε καὶ	πάσῃ	τῇ πόλει. (Περὶ μὲν οὖν
[160]	καὶ τῆς οἰκουμένης ὀλίγου δεῖν	πάσης	μεθειστήκει· ὁ δὲ Ἀντίπατρος πολὺν
[170]	ὁ δὲ λογισμὸς ἔστω ἐπὶ	πᾶσι	δικαίοις. (Τούτῳ πατὴρ μὲν ἦν
[20]	τρία· ὧν ἓν μὲν, καὶ	πᾶσι	φανερώτατον, οἱ κληρωτοὶ καὶ οἱ
[0]	ὅτι τρεῖς εἰσὶ πολιτεῖαι παρὰ	πᾶσιν	ἀνθρώποις, τυραννὶς, καὶ ὀλιγαρχία, καὶ
[120]	καὶ ποδὶ, καὶ φωνῇ, καὶ	πᾶσιν	οἷς δύναμαι, καὶ τὴν πόλιν
[190]	Ἔναυλον γὰρ ἦν ἔτι τότε	πᾶσιν,	ὅτι τηνικαῦτα ὁ δῆμος κατελύθη,
[140]	ὡς τοὺς Βοιωτοὺς, ἔργῳ κακῶς	πάσχοντας,	τὴν τῶν ὀνομάτων σύνθεσιν τῶν
[160]	Δημοσθένους οἰκίᾳ, ὅ τι δὲ	πάσχων	ἢ πράττων, ἀμφίβολος ἡ αἰτία,
[180]	Ἕλληνας. Μὴ οὖν ἡμῖν ὡς	Παταικίωνος	ἄμεινον πεπολίτευσαι διέξιθι, ἀλλ' ἐφικόμενος
[70]	ὁ δείλαιος καὶ πρώτην αὐτὸν	πατέρα	προσειποῦσαν ἀπολέσας. (Καὶ οὐ τὸ
[150]	Τούσδε τοὺς νεανίσκους, ὧν οἱ	πατέρες	ἐτελεύτησαν ἐν τῷ πολέμῳ, ἄνδρες
[150]	παραστησάμενος τοὺς ὀρφανοὺς, ὧν οἱ	πατέρες	ἦσαν ἐν τῷ πολέμῳ τετελευτηκότες,
[250]	οὐκ αἰσχύνεσθε, εἰ οἱ μὲν	πατέρες	ὑμῶν Ἄρθμιον τὸν Ζελείτην, κομίσαντα
[230]	δόξαις συρίττεσθαι; Οἱ μὲν γὰρ	πατέρες	ὑμῶν τὰ μὲν ἔνδοξα καὶ
[170]	ἔστω ἐπὶ πᾶσι δικαίοις. (Τούτῳ	πατὴρ	μὲν ἦν Δημοσθένης ὁ Παιανιεύς,
[70]	ἐξετάξω. Ὁ γὰρ μισότεκνος, καὶ	πατὴρ	πονηρὸς, οὐκ ἄν ποτε γένοιτο
[250]	Σάμον ἐπιχειρήσας, ὡς προδότης τῆς	πατρίδος,	αὐθημερὸν ὑπὸ τῆς ἐξ Ἀρείου
[130]	ἀλλ' ἤδη περὶ τοῦ τῆς	πατρίδος	ἐδάφους· καὶ ταῦθ' ἡμῖν συμβέβηκεν,
[170]	πολεμίους, ἀμείνων ἀγωνιστὴς ὑπὲρ τῆς	πατρίδος	ὑπάρχῃ. (Ὁ μὲν τοίνυν νομοθέτης
[40]	εὔνοιαν περὶ πλείονος ποιούμενος τῆς	πατρίδος,	χείρων γένηται τὴν ψυχήν. (Ἀλλ'
[50]	καὶ τούτων ἀξιωθεὶς διὰ τὸ	πατρικὸς	αὐτῷ φίλος εἶναι, οὐκ ὤκνησεν
[20]	ἐξ Ἀρείου Πάγου; Οὐδὲ γὰρ	πάτριον	αὐτοῖς ἐστίν. Οὐκ ἄρα φιλοτιμοῦνται;
[20]	τῶν λογιστῶν κήρυκα κηρύξαι τὸ	πάτριον	καὶ ἔννομον κήρυγμα τοῦτο· Τίς
[130]	πεισόμενοι, καὶ αὐτοὶ καὶ ἡ	πατρίς,	ὅ τι ἂν ἐκείνῳ δόξῃ,
[160]	μὲν, ἐλεύθερον εἶναι καὶ πρὸς	πατρὸς	καὶ πρὸς μητρός, ἵνα μὴ,
[80]	Χαλκιδέως, τοῦ Καλλίου καὶ Ταυροσθένους	πατρός,	οὓς οὗτος νυνὶ, μισθὸν λαβὼν,
[190]	γὰρ τοι, ὡς ἐγὼ τοῦ	πατρὸς	τοῦ ἐμαυτοῦ ἐπυνθανόμην, ὃς ἔτη
[170]	Ἐκ τριηράρχου λογογράφος ἀνεφάνη, τὰ	πατρῷα	καταγελάστως προέμενος. Ἄπιστος δὲ καὶ
[10]	τὰ ὑμέτερα, ἀλλ' ὁμολογουμένως τὰς	πατρῴας	οὐσίας εἰς τὴν πρὸς ὑμᾶς
[210]	καταστῆναι, οὔπω σοῦ τὸ περὶ	Παυσανίαν	ἐνύπνιον ἑωρακότος, οὐδὲ πρὸς τὴν
[160]	αὖ τερατευόμενος, ἱερὰ μὲν ἱδρύσατο	Παυσανίου,	εἰς αἰτίαν δὲ εὐαγγελίων θυσίας
[100]	ὦ Ἀθηναῖοι, τὸ Κιρραῖον ὠνομασμένον	πεδίον,	καὶ λιμὴν ὁ νῦν Ἐξάγιστος
[120]	καὶ κατέβημεν εἰς τὸ Κιρραῖον	πεδίον,	καὶ, τὸν λιμένα κατασκάψαντες καὶ
[110]	αὐτῶν, ἄνδρες παρανομώτατοι, ἐνηργάζοντο τὸ	πεδίον,	καὶ τὸν λιμένα τὸν Ἐξάγιστον
[110]	Ἀμφικτύοσιν· ὑπόκειται γὰρ τὸ Κιρραῖον	πεδίον	τῷ ἱερῷ καὶ ἔστιν εὐσύνοπτον·
[110]	ἄνδρες Ἀμφικτύονες, ἐξειργασμένον τουτὶ τὸ	πεδίον	ὑπὸ τῶν Ἀμφισσέων, καὶ κεραμεῖα
[80]	ἐβοηθήσατε αὐτοῖς, καὶ ναυσὶ καὶ	πεζῇ	δυνάμει, καὶ, πρὶν τριάκονθ' ἡμέρας
[160]	καὶ ναυσὶ καὶ χρήμασι, καὶ	πεζῇ	στρατιᾷ, ἄσμενος δ' ἂν ἡμᾶς
[130]	πολιτείαν. Καὶ γὰρ ναυτικὴ καὶ	πεζὴ	στρατιὰ, καὶ πόλεις ἄρδην εἰσὶν
[90]	χρημάτων ὑπάρξειν καὶ ναυτικὴν καὶ	πεζὴν	δύναμιν· εἶναι δὲ πολλοὺς καὶ
[100]	τὰς μὲν τριήρεις, καὶ τὴν	πεζὴν	στρατιὰν καὶ τὴν πανσέληνον, καὶ
[80]	στρατιῶται οἱ ὑμέτεροι, καὶ οἱ	πεζοὶ	καὶ οἱ ἱππεῖς, ἄνδρες ἀγαθοί
[140]	τοῖς ὅπλοις διεσκευασμένοι, καὶ οἱ	πεζοὶ	καὶ οἱ ἱππεῖς, πρὶν περὶ
[90]	νεῶν ταχυναυτουσῶν πληρώματα, καὶ εἰς	πεζοὺς	στρατιώτας μυρίους, καὶ ἱππέας χιλίους·
[170]	τοῦ ῥήτορος καὶ τὸν λόγον	πείθειν	τοὺς ἀκούοντας, εἰ δὲ μή,
[240]	Ὁ δέ γε εἰκότως οὐ	πείθεται·	ἀλλὰ τὸ νουθετεῖν ἐνοχλεῖν ἤδη
[250]	ὥστε καὶ ταῦτα ἀναπεισθήσεσθαι, ὥσπερ	Πειθὼ	τρέφοντας, ἀλλ' οὐ συκοφάντην ἄνθρωπον,
[200]	οὐκ οἰκεῖς, ὡς δοκεῖς, ἐν	Πειραιεῖ,	ἀλλ' ἐξορμεῖς ἐκ τῆς πόλεως,
[210]	δὲ πολλὰ ὑπερβήσομαι, ἵνα καὶ	πεῖραν	λάβω, εἰ δύνασθε τοὺς σφόδρα
[230]	ἐστὶ τὸ ἀλαζόνευμα τοῦτο, ἐγὼ	πειράσομαι	μεγάλῳ σημείῳ διδάξαι. Ὁ γὰρ
[50]	(Περὶ δὲ τῶν δημοσίων ἀδικημάτων	πειράσομαι	σαφέστερον εἰπεῖν. Καὶ γὰρ πυνθάνομαι
[20]	οὐδ' εὐθύνας δεδωκώς, ταῦτ' ἤδη	πειράσομαι	ὑμᾶς διδάσκειν ἐκ τῶν δημοσίων
[80]	Εὔβοιαν Θηβαῖοι, καταδουλώσασθαι τὰς πόλεις	πειρώμενοι,	ἐν πέντε ἡμέραις ἐβοηθήσατε αὐτοῖς,
[90]	τι ψεύδωνται, ἀόριστα καὶ ἀσαφῆ	πειρῶνται	λέγειν, φοβούμενοι τὸν ἔλεγχον· Δημοσθένης
[40]	ἄστει τραγῳδῶν, ἀνεκήρυττόν τινες, οὐ	πείσαντες	τὸν δῆμον, οἱ μὲν ὅτι
[40]	στεφανούμενοι, ἢ ὑπὸ τοῦ δήμου,	πείσαντες	ὑμᾶς, καὶ μετὰ ψηφίσματος, πολλὴν
[40]	Ἑλλήνων· κἀκεῖνοι μὲν, μετὰ ψηφίσματος,	πείσαντες	ὑμᾶς, οὗτοι δ' ἄνευ ψηφίσματος.
[220]	τῶν τριακοσίων νεῶν, καὶ σαυτὸν	πείσας	Ἀθηναίους ἐπιστάτην τάξαι τοῦ ναυτικοῦ,
[130]	μέλλουσιν ὡς Ἀλέξανδρον ἀναπέμπεσθαι, τοῦτο	πεισόμενοι,	καὶ αὐτοὶ καὶ ἡ πατρίς,
[160]	Μακεδονίας· ἀγαπᾷν γὰρ αὐτὸν ἐν	Πέλλῃ	περιπατοῦντα, καὶ τὰ σπλάγχνα φυλάττοντα.
[160]	συμμετεβάλοντο καὶ Ἀχαιοὶ πάντες, πλὴν	Πελληνέων,	καὶ Ἀρκαδία πᾶσα, πλὴν Μεγάλης
[90]	κεφάλαιον τῶν λόγων, πάντας μὲν	Πελοποννησίους	ὑπάρχειν, πάντας δ' Ἀκαρνᾶνας, συντεταγμένους
[90]	προσεποιήσατο εἰδέναι, τὴν δὲ εἰς	Πελοπόννησον	πρεσβείαν, ἣν ἐπρέσβευσε, καὶ τὴν
[90]	καὶ τὰς πολιτικὰς δυνάμεις, ἐκ	Πελοποννήσου	μὲν πλέον ἢ δισχιλίους ὁπλίτας,
[90]	Εἶπε γὰρ, ὡς ἥκοι ἐκ	Πελοποννήσου	νεωστὶ σύνταγμα συντάξας, εἰς ἑκατὸν
[80]	πόλεως, εἰ δὲ πέμποι, κατασκόπους	πέμπειν,	ἀλλ' οὐ πρέσβεις, (εἰ δὲ
[130]	Ἀμεινιάδης μὲν προύλεγεν εὐλαβεῖσθαι, καὶ	πέμπειν	εἰς Δελφοὺς ἐπερησομένους τὸν θεὸν
[60]	Φιλίππῳ δεῦρο κήρυκα καὶ πρέσβεις	πέμπειν	περὶ εἰρήνης κάὶ συμμαχὶας. Τοῦτο
[150]	ὁ τοῖς πολεμίοις οὐδεπώποτ' ἀντιβλέψας,	πέμπειν	ὑμᾶς πρέσβεις εἰς Θήβας, αἰτήσοντας
[60]	αὐτὸν δεῦρο πρέσβεις αὐτοκράτορας ἀποστέλλειν	πέμπειν	ὑπὲρ εἰρήνης. Τούτων εἷς ἦν
[60]	τοῦ δεῦρο κήρυκα καὶ πρέσβεις	πέμπεσθαι·	ὁ δὲ τῇ πρεσβείᾳ σπένδεται.
[80]	ἔφη τῆς πόλεως, εἰ δὲ	πέμποι,	κατασκόπους πέμπειν, ἀλλ' οὐ πρέσβεις,
[80]	πράγματα, ὥστ' εἰ μὲν μὴ	πέμποι	Φίλιππος πρέσβεις, καταφρονεῖν αὐτὸν ἔφη
[100]	πολέμῳ, καὶ παντελῶς ἀπόρως διακείμενοι,	πέμπουσι	πρὸς αὐτὸν Γνωσίδημον, τὸν Χαριγένους
[170]	εὐγνωμοσύνην ἀεὶ προτακτέον τοῦ λόγου·	πέμπτον	ἀνδρεῖον εἶναι τὴν ψυχήν, ἵνα
[160]	πλησιάζει ἐκείνῳ. Διὰ τούτου γράμματα	πέμψας	Δημοσθένης ὡς Ἀλέξανδρον, ἄδειάν τινα
[40]	τινὰ τῶν ὑμετέρων στεφανοῦν, πρέσβεις	πέμψασα	δεηθῇ τοῦ δήμου, ἵν' ὁ
[70]	τῆς θυγατρὸς αὐτῷ τετελευτηκυίας, πρὶν	πενθῆσαι	καὶ τὰ νομιζόμενα ποιῆσαι, στεφανωσάμενος,
[240]	λέγειν. Ἔπειτα γυναῖκα μὲν ἀλλοτρίαν	πενθοῦσαν	δύνασαι παραμυθεῖσθαι, γράψας δὲ μισθοῦ
[0]	Ἀθηναῖοι, καὶ τὴν βουλὴν τοὺς	Πεντακοσίους,	καὶ τὰς ἐκκλησίας ὑπὸ τῶν
[230]	οἳ πλείους ἢ χιλίους καὶ	πεντακοσίους	τῶν πολιτῶν ἀκρίτους ἀπέκτειναν, πρὶν
[20]	τρυφῶσι. Πάλιν, τὴν βουλὴν τοὺς	πεντακοσίους	ὑπεύθυνον πεποίηκεν ὁ νομοθέτης, (καὶ
[190]	γραφὰς παρανόμων ἀπέφυγεν ἑβδομήκοντα καὶ	πέντε·	ἀλλ' οὐχὶ Κέφαλος, ὁ παλαιὸς
[190]	ὃς ἔτη βιοὺς ἐνενήκοντα καὶ	πέντε	ἐτελεύτησεν, ἁπάντων μετασχὼν τῶν πόνων
[80]	καταδουλώσασθαι τὰς πόλεις πειρώμενοι, ἐν	πέντε	ἡμέραις ἐβοηθήσατε αὐτοῖς, καὶ ναυσὶ
[220]	ἐξηλέγχθης ὑπ' ἐμοῦ ἑξήκοντα καὶ	πέντε	νεῶν ταχυναυτουσῶν τριηράρχους ὑφῃρημένος, πλεῖον
[100]	διδόναι τὴν σύνταξιν ὑμῖν τὰ	πέντε	τάλαντα, ἀλλὰ Καλλίᾳ, καὶ πάλιν
[100]	τῷ κλέμματι, γράψας, καὶ τὰ	πέντε	τάλαντα τοὺς πρέσβεις ἀξιῶν τοὺς
[240]	δι' ἔνδειαν χρημάτων, ἕνεκα μὲν	πέντε	ταλάντων, οἱ ξένοι Θηβαίοις τὴν
[0]	Τίς ἀγορεύειν βούλεται τῶν ὑπὲρ	πεντήκοντα	ἔτη γεγονότων καὶ πάλιν ἐν
[110]	δόγμα κατὰ τῆς ἡμετέρας πόλεως,	πεντήκοντα	ταλάντοις ζημιῶσαι τὸν δῆμον τὸν
[240]	Κτησιφῶν; Οἱ δέ γε ἄλλοι	πεπαίδευνται.	Τἀναντία τις ψηφισάμενος τῶν καλῶν
[0]	ἐν τῇ πόλει· ἐγὼ δὲ	πεπιστευκὼς	ἥκω, πρῶτον μὲν, τοῖς θεοῖς,
[20]	τὴν βουλὴν τοὺς πεντακοσίους ὑπεύθυνον	πεποίηκεν	ὁ νομοθέτης, (καὶ οὕτως ἰσχυρῶς
[60]	τὴν εἰρήνην, ἔκδοτον δὲ Φιλίππῳ	πεποιηκότα	Κερσοβλέπτην τὸν Θρᾴκης βασιλέα, ἄνδρα
[230]	τοιοῦτος κριτὴς, ἑαυτὸν μὲν ἀσθενῆ	πεποιηκώς,	ἰσχυρὸν δὲ τὸν ῥήτορα. Ἀνὴρ
[220]	στεφανοῦσθαι ἐπ' ἀρετῇ, ἀγαθὸν μὲν	πεποιηκὼς	μηδέν, πάντων δὲ τῶν κακῶν
[160]	καταλλαγάς, καὶ πολλὴν τὴν κολακείαν	πεποίηται.	(Ἐκεῖθεν δὲ θεωρήσατε ὡς ὅμοιόν
[210]	οὐκ ἀποχρῇ αὐτῷ, εἴ τι	πεπολίτευμαι	παρ' ὑμῖν ἐγώ, ἢ εἴ
[230]	δημοσίας ταφὰς ἀνελόντα, τὸν ὀρθῶς	πεπολιτευμένον	δωρεὰς αἰτεῖν, ἀλλ' ἀγαθοῦ τινος
[200]	Τί προβαλλόμενος ὑπὲρ τοῦ δήμου	πεπολίτευσαι;	Ἃ μὲν γὰρ ὑπὲρ σεαυτοῦ
[180]	οὖν ἡμῖν ὡς Παταικίωνος ἄμεινον	πεπολίτευσαι	διέξιθι, ἀλλ' ἐφικόμενος τῆς ἀνδραγαθίας,
[50]	τὰ βέλτιστά φημι τῷ δήμῳ	πεπολιτεῦσθαι·	κἂν μὴ θέλω ἀποκρίνασθαι· ἀλλ'
[60]	τεττάρων καιρῶν μὴ καλῶς αὐτὸν	πεπολιτεῦσθαι.	Λέξω δὲ, ὅθεν μάλιστα παρακολουθήσετε.
[50]	γεγένηνται καιροί, ἐν οἷς αὐτὸς	πεπολίτευται·	ὧν ἕνα μὲν καὶ πρῶτον
[240]	ἐγκωμιάζειν, βαρύτερον τῶν ἔργων ὧν	πεπόνθαμεν	τὸ ἀκρόαμα γίγνεται. Ὅπου γὰρ
[140]	καὶ οὐκ ὀργίζεσθε. Ἐκεῖνο γὰρ	πεπόνθατε	πρὸς Δημοσθένη· συνείθισθε ἤδη τἀδικήματα
[140]	ἑαυτοῦ ἔφη ἀπὸ τοῦ βήματος	πεπονθέναι,	ἢ ὑπὸ τῶν στρατηγῶν ἐκ
[230]	ἐγκαταλελεῖφθαι, ὑπὸ Δημοσθένους δὲ εὖ	πεπονθέναι;	Καὶ, τὸ πάντων ἀτοπώτατον, ἐν
[80]	(Καὶ τηλικαῦθ' ὑφ' ὑμῶν εὖ	πεπονθότες	οἱ Χαλκιδεῖς, οὐ τὰς ὁμοίας
[80]	συμφοράν. Ἀλλ' ὅμως ὑμεῖς, τοιαῦτα	πεπονθότες,	πάλιν διελύσασθε πρὸς αὐτούς. Τυχὼν
[240]	μὴ γιγνώσκεσθαι ὑπὸ τῶν εὖ	πεπονθότων,	ἂν μή τις συνείποι; Ἐπερώτησον
[180]	ἐν τῇ μνήμῃ τῶν εὖ	πεπονθότων,	ἣ ἀπ' ἐκείνου τοῦ χρόνου
[200]	ἐκ τῆς πόλεως, ἐφόδια δὲ	πεπόρισαι	τῇ σαυτοῦ ἀνανδρίᾳ τὸ βασιλικὸν
[220]	ὁρᾷ δυνάμενον καὶ τὰ μὴ	πεπραγμένα	ὑπ' αὐτοῦ παριστάναι τοῖς ἀκούουσιν
[120]	τοὺς μὲν ἐναγεῖς καὶ τῶν	πεπραγμένων	αἰτίους μετέστησαν, τοὺς δὲ δι'
[110]	οὐδὲν ἑτέρων δεῖσθε μαρτύρων, τέλη	πεπρακότας,	καὶ χρήματα λαμβάνοντας ἐκ τοῦ
[240]	καὶ καλὰ κατὰ πόλεμον ἔργα	πέπρακται.	(Δημοσθένει δ' ἐάν τις ἐρωτᾷ,
[170]	μὴ βούλεσθαι λέγειν, ἃ τούτῳ	πέπρακται·	ἤδη γὰρ ποτε εἶδον μισηθέντας
[90]	ἐστὶ δεινόν, εἰ οἱ καιροὶ	πέπρανται	τηλικοῦτοι, καὶ συνεδρίαι καὶ συντάξεις·
[70]	οὐ παρὰ Χαριδήμου τὸ πρᾶγμα	πεπυσμένος,	ἀλλὰ παρὰ τοῦ Διὸς καὶ
[20]	ΗΜΕΡΩΝ. Οὐκοῦν, εἰ μηδὲν ἔτι	περαιτέρω	δείξαιμι, δικαίως ἂν ἁλίσκοιτο Κτησιφῶν·
[80]	δὲ, ὡς τόθ' ὑμῖν ἐδόκει,	περαιτέρω	καιροῦ καὶ τοῦ ὑμετέρου συμφέροντος
[100]	ἐχθρὸν νομίζειν εἶναι. (Ἔπειτα ἀναφαίνεται	περὶ	ἁπάντων ἐπὶ τῷ ψηφίσματι πρὸς
[110]	τῶν Ἀμφισσέων, τοῦ μηδεμίαν μνείαν	περὶ	αὐτῶν ἐν τοῖς Ἀμφικτύοσι ποιεῖσθαι·
[140]	συμμαχίας, ἀλλ' οὐ Δημοσθένης. Ἐπεὶ	περὶ	γε ταύτας τὰς πράξεις τρία
[170]	ἀλλ' ἐκ τῶν ὑμετέρων κινδύνων.	(Περὶ	δ' εὐγνωμοσύνην καὶ λόγου δύναμιν,
[0]	κατηγορίας μετρίως μοι ἐλπίζω προειρῆσθαι·	περὶ	δὲ αὐτῶν τῶν νόμων, οἳ
[210]	οὐ κεφαλήν, ἀλλὰ πρόσοδον κέκτηται.	(Περὶ	δὲ Κτησιφῶντος τοῦ γράψαντος τὴν
[70]	ὡς ἔσται μὲν ἡ εἰρήνη,	περὶ	δὲ συμμαχίας οὐκ ἄμεινον εἴη,
[170]	τὴν πονηρίαν οὐκ ἐπιχώριός ἐστι.	(Περὶ	δὲ τὴν καθ' ἡμέρων δίαιταν,
[200]	τοὺς ἀκροατὰς μὴ τοὺς αὐτούς.	(Περὶ	δὲ τῶν δακρύων καὶ τοῦ
[50]	ἢ δίκην τῇ πόλει δοῦναι;	(Περὶ	δὲ τῶν δημοσίων ἀδικημάτων πειράσομαι
[210]	κοινοὶ κριταὶ τῶν ἐγκλημάτων ἀπολύσητε.	(Περὶ	δὲ τῶν εἰς ἐμαυτὸν λοιδοριῶν
[180]	ἀναγνώσεται ὑμῖν τὸ ψήφισμα. ΨΗΦΙΣΜΑ	ΠΕΡΙ	ΔΩΡΕΑΣ ΤΟΙΣ ΑΠΟ ΦΥΛΗΣ (Παρανάγνωθι
[60]	δεῦρο κήρυκα καὶ πρέσβεις πέμπειν	περὶ	εἰρήνης κάὶ συμμαχὶας. Τοῦτο τὸ
[0]	τὰς προσόδους διοικοῦντες, καὶ δωροδοκοῦντες	περὶ	ἕκαστα τούτων, προσλαμβάνοντες τούς τε
[30]	ᾖ νόμος, καὶ μὴ πλείους	περὶ	ἑκάστης πράξεως. Καί μοι λέγε
[30]	εἰσὶ νόμοι πλείους ἑνὸς ἀναγεγραμμένοι	περὶ	ἑκάστης πράξεως, (κἄν τι τοιοῦτον
[0]	ἡλικίαν, χωρὶς καὶ ἐν μέρει,	περὶ	ἑκάστου γνώμην ἀποφαίνεσθαι· οὕτω γὰρ
[220]	μὲν ἔγωγε οὐδενὶ πρέπειν ἡγοῦμαι	περὶ	ἐμοῦ λέγειν· τῆς γὰρ αἰτίας
[50]	ὤκνησεν ἀπ' εἰσαγγελίας αὐτοῦ κρινομένου	περὶ	θανάτου κατήγορος γενέσθαι; Ἢ ταῦτα
[160]	τὸ πρῶτον παροξυνθέντος, εἰκότως, ἐπειδὴ	περὶ	Θήβας ἦν τὸ στρατόπεδον, πρεσβευτὴς
[160]	ἐπέτυχον μάχῃ, καὶ διέφθειραν τοὺς	περὶ	Κόρραγον στρατιώτας, Ἠλεῖοι δ' αὐτοῖς
[50]	γενέσθαι; Ἢ ταῦτα ἤδη τὰ	περὶ	Μειδίαν, καὶ τοὺς κονδύλους, οὓς
[0]	ψηφιεῖσθε καὶ πάσῃ τῇ πόλει.	(Περὶ	μὲν οὖν τῆς ὅλης κατηγορίας
[30]	τοῖς κυρίοις ἀναγεγράφθαι, καὶ δύο	περὶ	μιᾶς πράξεως ὑπεναντίους ἀλλήλοις, τί
[240]	ὅτι Χαβρίᾳ μὲν διὰ τὴν	περὶ	Νάξον ναυμαχίαν, Ἰφικράτει δὲ ὅτι
[210]	ἀρχὴν καταστῆναι, οὔπω σοῦ τὸ	περὶ	Παυσανίαν ἐνύπνιον ἑωρακότος, οὐδὲ πρὸς
[220]	γὰρ τοὺς τῆς πόλεως ἅλας	περὶ	πλείονος ποιεῖσθαι τῆς ξενικῆς τραπέζης.
[250]	μηδενὶ τρόπῳ τοὺς Δημοσθένους λόγους	περὶ	πλείονος ποιήσασθαι τῶν ὅρκων καὶ
[40]	γίγνεται, ἵνα μηδεὶς, ἀλλοτρίαν εὔνοιαν	περὶ	πλείονος ποιούμενος τῆς πατρίδος, χείρων
[100]	ἀνδρὸς καὶ νομοθετῆσαι δυνατοῦ, καὶ	περὶ	ποίησιν καὶ φιλοσοφίαν διατετριφότος, ἐπιστρατεύειν
[70]	σώματα μὴ στέργων, οὐδέποτε' ὑμᾶς	περὶ	πολλοῦ ποιήσεται τοὺς ἀλλοτρίους, οὐδέ
[180]	ὁ στρατηγήσας ὅτ' ἐν τῇ	περὶ	Σαλαμῖνα ναυμαχίᾳ τὸν Πέρσην ἐνικᾶτε,
[80]	εἰ δίδωσιν, ἀλλὰ μὴ ἀποδίδωσι,	περὶ	συλλαβῶν διαφερόμενος. Καὶ, τὸ τελευταῖον,
[60]	μόνον ὑπὲρ εἰρήνης, ἀλλὰ καὶ	περὶ	συμμαχίας βουλεύσασθαι, μὴ περιμείναντας τοὺς
[140]	πεζοὶ καὶ οἱ ἱππεῖς, πρὶν	περὶ	συμμαχίας μίαν μόνον συλλαβὴν γράψαι
[100]	ἱερὸν τὸ ἐν Δελφοῖς καὶ	περὶ	τὰ ἀναθήματα ἠσέβουν, ἐξημάρτανον δὲ
[230]	ἐποιήσω, ὅτι τὰς τάφους τὰς	περὶ	τὰ τείχη καλῶς ἐτάφρευσε, θαυμάζω
[20]	(Ἔστι γάρ, ὦ Ἀθηναῖοι, τῶν	περὶ	τὰς ἀρχὰς εἴδη τρία· ὧν
[220]	τὸν δῆμον ἀμνημονεῖν· (τὰ δὲ	περὶ	τὰς τριήρεις καὶ τοὺς τριηράρχους
[170]	καταγελάστως προέμενος. Ἄπιστος δὲ καὶ	περὶ	ταῦτα δόξας εἶναι, καὶ τοὺς
[80]	Θηβαίων συμμαχίᾳ. Ἀλλά, ὦ Ἀθηναῖοι,	περὶ	ταῦτα τρία τὰ μέγιστα ἠδίκησθε,
[110]	γνώμην μνησθῆναι τῆς τῶν Ἀμφισσέων	περὶ	τὴν γῆν τὴν ἱερὰν ἀσεβείας,
[220]	Ἀμφισσέας ἠσεβημένα σοι, καὶ τὰ	περὶ	τὴν Εὔβοιαν δωροδοκηθέντα, χρόνων ἐγγεγενημένων,
[50]	τῆς κεφαλῆς ἐπιτομήν; ἢ τὰ	περὶ	τὴν Κηφισοδότου στρατηγίαν καὶ τὸν
[220]	Τῆς μάχης ἐπιγενομένης, οὐκ ἐσχολάζομεν	περὶ	τὴν σὴν εἶναι τιμωρίαν, ἀλλ'
[130]	τούτων τῶν πραγμάτων ἐξ ἀρχῆς	περὶ	τὴν τοῦ ἱεροῦ κατάληψιν, οἱ
[50]	νῦν ταῦτα λέγειν, ἢ τὰ	περὶ	τὴν τοῦ τραύματος γραφὴν αὐτῷ
[0]	ἡμέρα μέλλει τὴν ψῆφον φέρειν	περὶ	τῆς ἑαυτοῦ παρρησίας. Διόπερ καὶ
[150]	πάλιν ἀνέστρεψαν ἐξεληλυθότας, ἵνα βουλεύσησθε	περὶ	τῆς εἰρήνης, (ἐνταῦθ' ἤδη παντάπασιν
[80]	ἦσαν αἰτίαις οἱ πρέσβεις, οἱ	περὶ	τῆς εἰρήνης πρεσβεύσαντες, πολὺ δὲ
[210]	οὔτε περὶ τοῦ σώματος, οὔτε	περὶ	τῆς ἐπιτιμίας ἀγωνίζῃ; Ἀλλὰ περὶ
[80]	μάλιστα ἠγνοήκατε. Σπεύδων δ' εἰπεῖν	περὶ	τῆς θαυμαστῆς συμμαχίας τῆς τῶν
[70]	λαβέ μοι τὸ ψήφισμα τὸ	περὶ	τῆς προεδρίασ. ΨΗΦΙΣΜΑ. (Οὗτος τοίνυν,
[200]	γυμνικοῖς ἀγῶσιν ὁρᾶτε τοὺς πύκτας	περὶ	τῆς στάσεως ἀλλήλοις διαγωνιζομένους, οὕτω
[200]	τὴν ἡμέραν, ὑπὲρ τῆς πόλεως	περὶ	τῆς στάσεως αὐτῷ τοῦ λόγου
[200]	δ' ὑμῶν δέηται συγχωρῆσαι αὑτῷ	περὶ	τῆς τάξεως τοῦ λόγου, κατεπαγγελλόμενος
[130]	ἑτέρων εἶναι διαγωνίζεται, ἀλλ' ἤδη	περὶ	τῆς τοῦ σώματος σωτηρίας; Καὶ
[120]	ἃς ἡμεῖς ἀνέθεμεν, ἀλλ' ἤδη	περὶ	τῆς τῶν Ἀμφισσέων τιμωρίας. Ἤδη
[130]	τὴν σωτηρίαν εὑρησόμενοι, νῦν οὐκέτι	περὶ	τῆς τῶν Ἑλλήνων ἡγεμονίας ἀγωνίζεται,
[0]	νόμους, οὓς ἐνομοθέτησεν ὁ Σόλων	περὶ	τῆς τῶν ῥητόρων εὐκοσμίας ἰσχύειν,
[140]	Στρατοκλέα τὸν ὑμέτερον στρατηγὸν βουλεύσασθαι	περὶ	τῆς τῶν στρατιωτῶν σωτηρίας. (Καὶ
[210]	περὶ τῆς ἐπιτιμίας ἀγωνίζῃ; Ἀλλὰ	περὶ	τίνος ἐστὶν αὐτῷ ἡ σπουδή;
[160]	μητρός, ἵνα μὴ, διὰ τὴν	περὶ	τὸ γένος ἀτυχίαν, δυσμενὴς ᾖ
[50]	τοῦ πρώτου καιροῦ, καὶ δεύτερον	περὶ	τοῦ δευτέρου, καὶ τρίτου περὶ
[50]	περὶ τοῦ δευτέρου, καὶ τρίτου	περὶ	τοῦ ἐφεξῆς, καὶ τέταρτον περὶ
[130]	ἀνιόντος μέχρι δυομένου, νῦν οὐ	περὶ	τοῦ κύριος ἑτέρων εἶναι διαγωνίζεται,
[10]	ψῆφον φέρειν οἱ δικασταί, οὐ	περὶ	τοῦ παρόντος ἀδικήματος, (ἀλλ' ὑπὲρ
[50]	πυνθάνομαι μέλλειν· λέξω δὲ πρῶτον	περὶ	τοῦ πρώτου καιροῦ, καὶ δεύτερον
[210]	οὐκ ἀτίμητος· σὺ δ' οὔτε	περὶ	τοῦ σώματος, οὔτε περὶ τῆς
[150]	κοινά; (Ἵνα δ' εἴπω καὶ	περὶ	τοῦ τετάρτου καιροῦ καὶ τῶν
[130]	Ἑλλήνων ἡγεμονίας ἀγωνίζεται, ἀλλ' ἤδη	περὶ	τοῦ τῆς πατρίδος ἐδάφους· καὶ
[220]	σαυτὸν παραλογίζῃ. Τὰ μὲν γὰρ	περὶ	τοὺς Ἀμφισσέας ἠσεβημένα σοι, καὶ
[230]	τι λέγεις. Τὰς μὲν γὰρ	περὶ	τοὺς Ἀμφισσέας καὶ τοὺς Εὐβοέας
[250]	πόλις ἐκ τῶν Δημοσθένους πολιτευμάτων	περὶ	τοὺς νῦν καιρούς. Δόξετε δέ,
[90]	Δημοσθένει δ' ἀργύριον καὶ τοῖς	περὶ	τοῦτον. Τρία δ' ἦν, ἃ
[20]	ἐχειροτονήθη ὑπὸ τοῦ δήμου. Καὶ	περὶ	τούτου Δημοσθένης μὲν καὶ Κτησιφῶν
[130]	ἡ τῶν μυστῶν τελευτή; Οὐ	περὶ	τούτων Ἀμεινιάδης μὲν προύλεγεν εὐλαβεῖσθαι,
[190]	ὧν δ' οὐκ εἰσ´ δικασταὶ,	περὶ	τούτων ἀναγκάζονται τὴν ψῆφον φέρειν·
[220]	ποιούμενος. Καὶ τοῦτον ἀπέκτεινας, καὶ,	περὶ	τούτων ἐν ἅπασιν Ἀθηναίοις ἐξελεγχθεὶς
[170]	ὑμεῖς σύνιστε, λοιπὸν ὑπομνῆσαι τοὺς	περὶ	τούτων κειμένους νόμους. Ὁ γὰρ
[40]	τιθείς (οὐ γὰρ ἔξεστιν) ἀλλὰ	περὶ	τῶν ἄνευ ψηφίσματος ὑμετέρου στεφανουμένων
[120]	Ἀμφικτυόνων, καὶ λόγος ἦν οὐκέτι	περὶ	τῶν ἀσπίδων ἃς ἡμεῖς ἀνέθεμεν,
[200]	ἰδίων εἶπον, τὰ δὲ πλεῖστα	περὶ	τῶν δημοσίων, ἀδικημάτων λέγω. (Οὕτω
[80]	πόλει τινὶ ἴσῃ καὶ ὁμοίᾳ	περὶ	τῶν ἐγκλημάτων, οὐκ εἶναι κριτὴν
[40]	ἕνεκα οἱ νόμοι ἐτέθησαν οἱ	περὶ	τῶν ἐν τῷ θεάτρῳ κηρυγμάτων.
[80]	τῶν Θηβαίων, ἵνα ἐφεξῆς λέγω,	περὶ	τῶν Εὐβοέων πρῶτον μνησθήσομαι. (Ὑμεῖς
[200]	Ταῦτα δ' εἰπὼν μικρὰ μὲν	περὶ	τῶν ἰδίων εἶπον, τὰ δὲ
[200]	ὑπευθύνων νόμον πρῶτον, καὶ τὸν	περὶ	τῶν κηρυγμάτων δεύτερον, τρίτον δὲ,
[30]	τῇ πόλει δύο νόμοι κείμενοι	περὶ	τῶν κηρυγμάτων, εἷς μέν, ὃν
[40]	καὶ ἦσαν δύο κείμενοι νόμοι	περὶ	τῶν κηρυγμάτων, ἐξ ἀνάγκης, οἶμαι,
[200]	(δεύτερον δ' ὑμῖν διεξῆλθον τοὺς	περὶ	τῶν κηρυγμάτων νόμους, ἐν οἷς
[240]	τῶν λόγων τὰς βεβαιώσεις (ὡς	περὶ	τῶν κηρυγμάτων ὁ νόμος κελεύει
[50]	περὶ τοῦ ἐφεξῆς, καὶ τέταρτον	περὶ	τῶν νυνὶ καθεστηκότων πραγμάτων. Καὶ
[40]	τῶν τοὺς οἰκέτας ἀπελευθερούντων, καὶ	περὶ	τῶν ξενικῶν στεφάνων· καὶ διαρρήδην
[130]	Ἑλλάδος ἀνήρπασται, εἰ καὶ δικαίως,	περὶ	τῶν ὅλων οὐκ ὀρθῶς βουλευσάμενοι,
[60]	βουλεύσηται ὁ δῆμος ὡς τάχιστα	περὶ	τῶν πρὸς Φίλιππον πρέσβεων· τοῖς
[130]	τὴν πολιτείαν προσελήλυθεν. Εὖ γὰρ	περὶ	τῶν τοιούτων Ἡσίοδος ὁ ποιητὴς
[30]	τῶν νόμων προβαίητε) οὔτε ἠμέληται	περὶ	τῶν τοιούτων τῷ νομοθέτῃ τῷ
[40]	τῶν φυλετῶν καὶ δημοτῶν, καὶ	περὶ	τῶν τοὺς οἰκέτας ἀπελευθερούντων, καὶ
[220]	χρόνος δύναιτ' ἄν, ὅτε, νομοθετήσας	περὶ	τῶν τριακοσίων νεῶν, καὶ σαυτὸν
[140]	(οὐ γὰρ ἦν ἀσύνετος) ὅτι	περὶ	τῶν ὑπαρχόντων ἀγαθῶν ἐν ἡμέρας
[10]	Ἀθηναῖοι, ὑπερπηδήσας τὸν νόμον τὸν	περὶ	τῶν ὑπευθύνων κείμενον, καὶ τὴν
[0]	αὐτῶν τῶν νόμων, οἳ κεῖνται	περὶ	τῶν ὑπευθύνων, παρ' οὓς τὸ
[40]	τίθησι νόμον οὐδὲν ἐπικοινωνοῦντα τῷ	περὶ	τῶν ὑπὸ τοῦ δήμου στεφανουμένων
[50]	ὑπόλοιπον ποιήσασθε ἀκρόασιν, ὥσπερ ὅταν	περὶ	χρημάτων ἀνηλωμένων διὰ πολλοῦ χρόνου
[210]	τίνος ἐστὶν αὐτῷ ἡ σπουδή;	Περὶ	χρυσῶν στεφάνων καὶ κηρυγμάτων ἐν
[50]	ὢν τῶν τριηράρχων Δημοσθένης, καὶ	περιάγων	τὸν στρατηγὸν ἐπὶ τῆς νεώς,
[110]	δημοκρατουμένης, τούτων ἑκάστους ἀνιάτοις συμφοραῖς	περιβάλλειν.	(Σκέψασθε δὴ τὸν δαίμονα καὶ
[220]	καὶ τὴν πόλιν ἀνηκέστοις κακοῖς	περιβαλὼν	ἀξιοῖ στεφανοῦσθαι ἐπ' ἀρετῇ, ἀγαθὸν
[160]	θαύματα; Καὶ πάλιν, ὅτε, κύκλῳ	περιδινῶν	σεαυτὸν ἐπὶ τοῦ βήματος ἔλεγες
[170]	γὰρ πώποτε πλοῦτος τρόπου πονηροῦ	περιεγένετο·	καὶ, τὸ κεφάλαιον, τὸν βίον
[110]	δαίμονα καὶ τὴν τύχην, ὅσῳ	περιεγένετο	τῆς τῶν Ἀμφισσέων ἀσεβείας. Ἐπὶ
[200]	Ποῖ καταφύγω, ἄνδρες Ἀθηναῖοι; Εἰ	περιεγράψατέ	με ἐκ τῆς πολιτείας, οὐκ
[130]	Κρονίδης ἀποτείνυται αὐτῶν. (Ἐὰν δὲ,	περιελόντες	τοῦ ποιητοῦ τὸ μέτρον, τὰς
[70]	καὶ προσκεφάλαια ἔθηκε, καὶ φοινικίδας	περιεπέτασε,	καὶ ἅμα τῇ ἡμέρᾳ ἡγεῖτο
[170]	τῆς πόλεως εἰληφὼς ἀργύριον, ἐλάχιστα	περιεποιήσατο.	Νῦν μέντοι τὸ βασιλικὸν χρυσίον
[170]	Παιανιεύς· ἐξ ἧς ἡμῖν ὁ	περίεργος	καὶ συκοφάντης γεγένηται Δημοσθένης. Οὐκοῦν,
[220]	ἄνθρωπος, καὶ τούτων πικρῶν καὶ	περιέργων,	ἔπειτα ἐπὶ τὴν ἁπλότητα καὶ
[210]	ἀπαγγεῖλαι, πρὸς ὑμᾶς τοῦτ' ἐρῶ.	Περιέρχονται	γὰρ τὴν ἀγορὰν ἀληθεῖς κατ'
[220]	ὁ δῆμος, καὶ ὅσοι ξένοι	περιέστασαν	τὴν ἐκκλησίαν· ἔφησθα γὰρ τοὺς
[50]	ἄλλων πολιτῶν, ὅσοι δὴ ἔξωθεν	περιεστᾶσι,	καὶ τῶν Ἑλλήνων ὅσοις ἐπιμελὲς
[200]	δὲ εἰ, μεταβαλλόμενος, τοῖς ἔξω	περιεστηκόσι	λοιδορήσεται, φάσκων τοὺς μὲν ὀλιγαρχικοὺς
[80]	πρότερον, καὶ εἰς τοῦτο φέρων	περιέστησε	τὰ πράγματα, ὥστ' εἰ μὲν
[80]	λήψεσθαι, ἀπῆλθεν εἰς Μακεδονίαν, καὶ	περιῄει	μετὰ Φιλίππου, καὶ τῶν ἑταίρων
[160]	ἃς ἐξηρτημένος ἐκ τῶν δακτύλων	περιῄεις,	ἐπιδεικνύων τισὶ τὸ ἐμὸν πρόσωπον
[230]	ἀφελόντας τὴν ἀδοξίαν ἀπὸ Δημοσθένους	περιθεῖναι	τῷ δήμῳ. (Καὶ φατὲ μὲν
[200]	ἐᾶτε αὐτὸν ἔξω τοῦ παρανόμου	περιίστασθαι,	ἀλλ' ἐγκαθήμενοι καὶ ἐνεδρεύοντες ἐν
[10]	χειροτονητάς (φησίν) ἀρχάς (ἁπάσας ἑνὶ	περιλαβὼν	ὀνόματι ὁ νομοθέτης, καὶ προσειπὼν
[180]	διὰ τὸ σπάνιον, καὶ τὸ	περιμάχητον,	καὶ τὸ καλὸν, καὶ τὸ
[50]	Ἑλλήνων, εἴ τινες ὑμᾶς εἴασαν,	περιμεῖναι	τὰς πρεσβείας, ἃς ἦτε ἐκπεπομφότες
[60]	καὶ περὶ συμμαχίας βουλεύσασθαι, μὴ	περιμείναντας	τοὺς πρέσβεις τοὺς ὑμετέρους, ἀλλ'
[60]	γράφοντας, πρῶτον μὲν, ὅπως μὴ	περιμενεῖτε	τοὺς πρέσβεις, οὓς ἦτε ἐκπεπομφότες,
[250]	ὥσπερ ἐκ τῶν ἐράνων, τὰ	περιόντα	νειμάμενοι. (Ὅτι δ' οὐ ληρῶ,
[160]	ἀγαπᾷν γὰρ αὐτὸν ἐν Πέλλῃ	περιπατοῦντα,	καὶ τὰ σπλάγχνα φυλάττοντα. Καὶ
[240]	ἀπέκτεινε, Τιμοθέῳ δὲ διὰ τὸν	περίπλουν	τὸν εἰς Κέρκυραν, καὶ ἄλλοις,
[250]	αὐτὸ μόνον τοὔνομα τῆς δημοκρατίας	περιποιεῖται,	τῶν δ' ἔργων ἑτέροις παρακεχώρηκεν.
[80]	κατασκευάζων, ἐξαίρετον δ' αὑτῷ τυραννίδα	περιποιούμενος,	καί ταύτης ἐλπίζων συναγωνιστὴν Φίλιππον
[0]	τοὺς ἰδιώτας καὶ δυναστείας ἑαυτοῖς	περιποιοῦντες,	(τὰς κρίσεις τὰς μὲν ἐκ
[170]	λιπόντα τὴν τάξιν, ἔξω τῶν	περιραντηρίων	τῆς ἀγορᾶς ἐξείργει, καὶ οὐκ
[130]	οὐ διὰ τὸν φόβον τὸν	περιστάντα	αὐτούς, οὐδὲ διὰ τὴν ὑμετέραν
[230]	τὸ τῆς πόλεως ἀξίωμα Δημοσθένει	περιτιθείς.	(Ἡλίκον δ' ἐστὶ τὸ ἀλαζόνευμα
[30]	παρεχόμενος. Πῶς οὖν ἄν τις	περιφανέστερον	ἐπιδείξειεν ἄνθρωπον παράνομα γεγραφότα; (Ὡς
[30]	οἷον ἄνδρα τιμῶμεν. (Οὕτω τοίνυν	περιφανῶς	παράνομα γεγραφώς, παραταχθεὶς μετὰ Δημοσθένους
[230]	μείζω κατηγορίαν ἔχει· οὐ γὰρ	περιχαρακώσαντα	χρὴ τὰ τείχη, οὐδὲ τὰς
[160]	Λακωνικὰ συστήσασθαι, ὁμολογῶ Θετταλοὺς καὶ	Περραιβοὺς	ἀφιστάναι. Σὺ γὰρ ἂν κώμην
[180]	τῇ περὶ Σαλαμῖνα ναυμαχίᾳ τὸν	Πέρσην	ἐνικᾶτε, ἢ Δημοσθένης, ὁ νυνὶ
[130]	ταύτης καὶ τῆς ἐπὶ τὸν	Πέρσην	ἡγεμονίας ἠξιωμένους, οἳ καὶ τὸ
[160]	σοῦ λόγος, συμπατηθήσεσθαι ὑπὸ τῆς	Περσικῆς	ἵππου, τὴν δὲ σὴν ἀηδίαν
[160]	διέβη, ἤκμαζε δ' ὁ τῶν	Περσῶν	βασιλεὺς καὶ ναυσὶ καὶ χρήμασι,
[130]	ἔφυμεν. Οὐχ ὁ μὲν τῶν	Περσῶν	βασιλεύς, ὁ τὸν Ἄθω διορύξας,
[230]	σημείῳ διδάξαι. Ὁ γὰρ τῶν	Περσῶν	βασιλεὺς, οὐ πολλῷ χρόνῳ πρὸ
[190]	γεγραφὼς ψηφίσματα, οὐδεμίαν πώποτε γραφὴν	πέφευγε	παρανόμων, καλῶς, οἶμαι, σεμνυνόμενος. Ἐγράφοντο
[170]	εὐγνωμοσύνην καὶ λόγου δύναμιν, πῶς	πέφυκε;	Δεινῶς λέγειν, κακῶς βιῶναι. Οὕτω
[170]	~τρίτον, σώφρονα καὶ μέτριον χρὴ	πεφυκέναι	αὐτὸν πρὸς τὴν καθ' ἡμέραν
[130]	ῥήτωρ· καὶ οὗτος Ἀρχέδημος ὁ	Πήληξ,	καὶ δυνατὸς εἰπεῖν, καὶ πολλὰ
[130]	Τοῖσιν δ' οὐρανόθεν μέγ' ἐπήγαγε	πῆμα	Κρονίων, Λοιμὸν ὁμοῦ καὶ λιμόν·
[100]	καιρῶν, μᾶλλον δ' ὁ πάντων	πικρότατος	χρόνος, ἐν ὧ Δημοσθένης ἀπώλεσε
[120]	ψηφίσματι πολὺ καὶ σαφέστερον καὶ	πικρότερον	γράφει, τὸν ἱερομνήμονα, (φησὶ) τῶν
[220]	ὀνομάτων συγκείμενος ἄνθρωπος, καὶ τούτων	πικρῶν	καὶ περιέργων, ἔπειτα ἐπὶ τὴν
[90]	παρ' ὃν ὤκει, εἰς μέσον	πίπτει	τῆς τε Θηβαίων ἔχθρας καὶ
[50]	μέγιστα τῶν αἰσχρῶν οὕτως ἐστὶ	πιστὰ	καὶ γνώριμα τοῖς ἀκούουσιν, ὥστε
[200]	ἀεὶ δὲ μεθ' ὅρκων ἀξιοῦντι	πιστεύεσθαι,	δυοῖν θάτερον ὑπάρξαι δεῖ, ὧν
[160]	Ἀλέξανδρον (καὶ τὸ πρᾶγμα εἰκότως	πιστεύεται)	ἔστι τις Ἀριστίων Πλαταϊκός, ὁ
[130]	ὁ Κολλυτεύς, ἀνὴρ ἐν Θήβαις	πιστευθεὶς	ὡς οὐδεὶς ἕτερος· πάλιν Θράσων
[80]	τὴν ὀργὴν ἀπομνημονεύειν ἐν τῷ	πιστευθῆναι.	(Καὶ τηλικαῦθ' ὑφ' ὑμῶν εὖ
[200]	ὢν, εἰς τὴν τῶν ὅρκων	πίστιν	καταφυγγάνῃ, ἐκεῖνο ἀπομνημονεύσατε αὐτῷ, ὅτι
[20]	δὲ τὴν πρὸς Εὔβουλον γενομένην	πίστιν	ὑμῖν, οἱ ἐπὶ τὸ θεωρικὸν
[80]	ὢν τῶν φίλων καὶ πονηρός,	πιστὸς	τῷ δήμῳ φανήσεσθαι. (Κατιδόντες δ'
[250]	Μαραθῶνι τελευτήσαντας, καὶ τοὺς ἐν	Πλαταιαῖς,	καὶ αὐτοὺς τοὺς τάφους τῶν
[160]	εἰκότως πιστεύεται) ἔστι τις Ἀριστίων	Πλαταϊκός,	ὁ τοῦ Ἀριστοβούλου τοῦ φαρμακοπώλου
[220]	πέντε νεῶν ταχυναυτουσῶν τριηράρχους ὑφῃρημένος,	πλεῖον	τῆς πόλεως ἀφανίζων ναυτικὸν, ἢ
[220]	τοὺς τῆς πόλεως ἅλας περὶ	πλείονος	ποιεῖσθαι τῆς ξενικῆς τραπέζης. (Ἐπιστολὰς
[250]	τρόπῳ τοὺς Δημοσθένους λόγους περὶ	πλείονος	ποιήσασθαι τῶν ὅρκων καὶ τῶν
[40]	ἵνα μηδεὶς, ἀλλοτρίαν εὔνοιαν περὶ	πλείονος	ποιούμενος τῆς πατρίδος, χείρων γένηται
[170]	διαλογιζομένοις, τὰς μὲν δωρεὰς νῦν	πλείους	εἶναι, τὰ δὲ πράγματα τῆς
[30]	κυρίοις, ἢ εἴπου εἰσὶ νόμοι	πλείους	ἑνὸς ἀναγεγραμμένοι περὶ ἑκάστης πράξεως,
[170]	ἐν Πρυτανείῳ πότερον τότε ἦσαν	πλείους,	ἢ νυνί; Τότε μὲν ἦν
[230]	αὐτοὶ τῶν Τριάκοντα ἐγένοντο, οἳ	πλείους	ἢ χιλίους καὶ πεντακοσίους τῶν
[30]	εἷς ᾖ νόμος, καὶ μὴ	πλείους	περὶ ἑκάστης πράξεως. Καί μοι
[90]	Θηβαίοις· ἐγκαταλιπὼν δὲ κἀκείνους, καὶ	πλείους	τραπόμενος τροπὰς τοῦ Εὐρίπου παρ'
[190]	τοῖς ἐναντίοις ἐφιλοτιμεῖτο, λέγων ὅτι,	πλεῖστα	πάντων γεγραφὼς ψηφίσματα, οὐδεμίαν πώποτε
[200]	τῶν ἰδίων εἶπον, τὰ δὲ	πλεῖστα	περὶ τῶν δημοσίων, ἀδικημάτων λέγω.
[240]	τὸ πολὺ οἱ τοῖς ἔργοις	πλεῖστον	ἀπέχοντες. (Ὅταν οὖν λάβητε ῥήτορα
[170]	ἀντιδίκοις, ἀνεπήδησεν ἐπὶ τὸ βῆμα.	Πλεῖστον	δ' ἐκ τῆς πόλεως εἰληφὼς
[130]	Θηβαίους· δημαγωγὸς Ἀριστοφῶν ὁ Ἀζηνιεύς,	πλεῖστον	χρόνον τὴν τοῦ βοιωτιάζειν ὑπομείνας
[140]	τῷ βήματι πρὸς τὸ στρατήγιον·	πλείω	γὰρ ὑμᾶς ἀγαθὰ ὑφ' ἑαυτοῦ
[150]	οἴεσθε τοὺς οἰκείους τῶν τελευτησάντων	πλείω	δάκρυα ἀφήσειν ἐπὶ ταῖς τραγῳδίαις
[140]	δεδήλωκε (καὶ τί δεῖ τὰ	πλείω	λέγειν; ταῦτα μὲν τὰ τηλικαῦτα
[60]	ἀληθείας λογισμὸς καταλάβῃ τὸν Δημοσθένην	πλείω	μὲν γεγραφότα ψηφίσματα Φιλοκράτους τῆς
[90]	πολιτικὰς δυνάμεις, ἐκ Πελοποννήσου μὲν	πλέον	ἢ δισχιλίους ὁπλίτας, ἐξ Ἀκαρνανίας
[10]	διαχειρίζουσί τι τῶν τῆς πόλεως	πλέον	ἢ τριάκονθ' ἡμέρας, καὶ ὅσοι
[90]	προήχθη Καλλίας μὲν ὕβρεως καὶ	πλεονεξίας,	Δημοσθένης δέ, ὃν ἐπαινεῖ Κτησιφῶν,
[250]	ἐπ' ὀνομάτων διὰ τῆς πολιτείας	πλέοντα,	τιμωρήσεσθε; (Καὶ τὸν καιρὸν μέμνησθε,
[140]	δὲ τοὺς Ἕλληνας λαβεῖν, τηλικαύτης	πληγῆς	προγεγενημένης; Καὶ, τηλικούτων κακῶν αἴτιος
[60]	ἵν' εἴ τινες προσέχοιεν τῷ	πλήθει	τῷ ὑμετέρῳ, εἰς τὴν ἐσχάτην
[130]	λέγει γάρ που, παιδεύων τὰ	πλήθη	καὶ συμβουλεύων ταῖς πόλεσι τοὺς
[100]	δὲ ἀπὸ τῶν εἰς τοὺς	πλημμελημάτων	λέγειν. (Ἔστι γάρ, ὦ Ἀθηναῖοι,
[160]	πλὴν Πελληνέων, καὶ Ἀρκαδία πᾶσα,	πλὴν	Μεγάλης πόλεως· αὕτη δὲ ἐπολιορκεῖτο,
[120]	ἄλλοι Ἀμφικτύονες συνελέγησαν εἰς Πύλας,	πλὴν	μιᾶς πόλεως, ἧς ἐγὼ οὔτ'
[40]	ἀφέλῃ, τί τὸ καταλειπόμενόν ἐστι,	πλὴν	οἱ ξενικοὶ στέφανοι; (Ὅτι δ'
[160]	αὐτοῖς συμμετεβάλοντο καὶ Ἀχαιοὶ πάντες,	πλὴν	Πελληνέων, καὶ Ἀρκαδία πᾶσα, πλὴν
[90]	μὲν εἰς ἑκατὸν νεῶν ταχυναυτουσῶν	πληρώματα,	καὶ εἰς πεζοὺς στρατιώτας μυρίους,
[160]	βεβιωκώς, τὸν Ἀλέξανδρον ὑποτρέχει, καὶ	πλησιάζει	ἐκείνῳ. Διὰ τούτου γράμματα πέμψας
[170]	εἶδον μισηθέντας τοὺς τὰ τῶν	πλησίον	αἰσχρὰ λίαν σαφῶς λέγοντας. Ἔπειτα
[150]	αὐτῶν ἄκων ἐν τῷ πόρῳ	πλοῖον	ἀνατρέψῃ, τούτῳ μὴ ἐξεῖναι πάλιν
[170]	ὠνομασμένους Κήπους, (καὶ γαμεῖ γυναῖκα	πλουσίαν	μὲν, νὴ Δία, καὶ χρυσίον
[80]	Ἀλλ' ἐπειδὴ διέβητε εἰς Εὔβοιαν	Πλουτάρχῳ	βοηθήσοντες, τοὺς μὲν πρώτους χρόνους
[240]	πρᾶξις οὐ γεγένηται; Σὺ δὲ	πλουτεῖς,	καὶ ταῖς ἡδοναῖς ταῖς σαυτοῦ
[170]	τοῦθ' ἱκανόν· οὐδεὶς γὰρ πώποτε	πλοῦτος	τρόπου πονηροῦ περιεγένετο· καὶ, τὸ
[100]	τῇ ἱερᾷ, καὶ χειρὶ, καὶ	ποδὶ,	καὶ φωνῇ καὶ πάσῃ δυνάμει.
[120]	τῇ ἱερᾷ, καὶ χειρὶ, καὶ	ποδὶ,	καὶ φωνῇ, καὶ πᾶσιν οἷς
[190]	δὲ ὁ φεύγων, ἂν ἄρα	ποθ'	ἅψηται τοῦ πράγματος, οὐκ ὡς
[200]	τὸν δῆμον καταγαγόντες, οὐκ ἄν	ποθ'	ἡ δημοκρατία κατέστη· νῦν δὲ
[180]	Ἡγεῖτο ζάθεον Τρωικὸν ἂμπεδίον, Ὃν	ποθ'	Ὅμηρος ἔφη Δαναῶν πύκα χαλκοχιτώνων
[70]	τῶν ἄλλων κατήγορος, καὶ πόθεν	ποθ'	ὑμᾶς εἰς τὴν ἀτυχίαν ὁ
[160]	καὶ ἀπίθανα ῥήματα, ἃ πῶς	ποθ'	ὑμεῖς, ὦ σιδηροῖ, ἐκαρτερεῖτε ἀκροώμενοι;
[240]	σοι συμβαίνοι, εἰ πρώην μέν	ποθ'	ὑπέμεινας πρεσβευτὴς ὡς Κλεοπάτραν, τὴν
[70]	τρόπον, ἀλλὰ τὸν τόπον μετήλλαξεν.	(Πόθεν	οὖν ἐπὶ τὴν μεταβολὴν ἦλθε
[70]	ἐπέστη τῶν ἄλλων κατήγορος, καὶ	πόθεν	ποθ' ὑμᾶς εἰς τὴν ἀτυχίαν
[200]	Ὁ δὲ δῆμος ὁ Ἀθηναίων	ποῖ	καταφύγῃ, Δημόσθενες; Πρὸς ποίαν συμμάχων
[200]	τῆς φωνῆς, ὅταν ὑμᾶς ἐπερωτᾷ.	Ποῖ	καταφύγω, ἄνδρες Ἀθηναῖοι; Εἰ περιεγράψατέ
[20]	ἐν τίνι ἡμέρᾳ, καὶ ἐν	ποίᾳ	ἐκκλησίᾳ, ἐχειροτονήθη Δημοσθένης τὴν ἀρχὴν
[120]	κοινῇ καὶ ἰδία. (Σκοπεῖτε δή,	ποίᾳ	φωνῇ, ποίᾳ ψυχῇ, ποίοις ὄμμασι,
[200]	Πρὸς ποίαν συμμάχων παρασκευήν; Πρὸς	ποῖα	χρήματα; Τί προβαλλόμενος ὑπὲρ τοῦ
[120]	ἰδία. (Σκοπεῖτε δή, ποίᾳ φωνῇ,	ποίᾳ	ψυχῇ, ποίοις ὄμμασι, τίνα τόλμαν
[200]	Ἀθηναίων ποῖ καταφύγῃ, Δημόσθενες; Πρὸς	ποίαν	συμμάχων παρασκευήν; Πρὸς ποῖα χρήματα;
[230]	τὸν γράψαντα τὸ ψήφισμα, διὰ	ποίας	εὐεργεσίας ἀξιοῖ Δημοσθένην στεφανῶσαι. Εἰ
[90]	ἅνθρωπος ἴδιον καὶ οὐ κοινὸν	ποιεῖ·	(οἱ μὲν γὰρ ἄλλοι ἀλαζόνες,
[30]	οἱ νόμοι ποιεῖν καὶ μὴ	ποιεῖν;	(Ἀλλ' οὐκ ἔχει ταῦθ' οὕτως
[30]	τῶν Ἐπωνύμων, τοὺς δὲ πρυτάνεις	ποιεῖν	ἐκκλησίαν ἐπιγράψαντας νομοθέταις, τὸν δ'
[30]	ᾗ ταὐτὰ προστάττουσιν οἱ νόμοι	ποιεῖν	καὶ μὴ ποιεῖν; (Ἀλλ' οὐκ
[10]	χρῶνται δικαστηρίου) (τί τούτους κελεύει	ποιεῖν;	Οὐ διακονεῖν, ἀλλ' ἄρχειν δοκιμασθέντας
[160]	τῶν προγόνων ἀτυχήμασι, κακῶς ἐπιχειρῇ	ποιεῖν	τὴν πόλιν· ~τρίτον, σώφρονα καὶ
[110]	περὶ αὐτῶν ἐν τοῖς Ἀμφικτύοσι	ποιεῖσθαι·	διωμολογήθη δ' αὐτῷ καὶ εἰς
[240]	τῶν κηρυγμάτων ὁ νόμος κελεύει	ποιεῖσθαι)	εἰς βίον ἀξιόχρεων, καὶ τρόπον
[110]	μήτε βοσκήματα κατὰ φύσιν γονὰς	ποιεῖσθαι,	ἧτταν δὲ αὐτοῖς εἶναι πολέμου
[70]	αὐτούς, ἢ τὴν εἰρήνην ἰδίᾳ	ποιεῖσθαι.	Καὶ τελευτῶν ἐπὶ τὸ βῆμα
[140]	ἀνθρώπων λέγοντος, οὔθ' ὡς δεῖ	ποιεῖσθαι	πρὸς Φίλιππον εἰρήνην, οὔθ' ὡς
[30]	ἐναντίον τούτῳ, τὸν δεδωκότα ἐξουσίαν	ποιεῖσθαι	τὴν ἀνάρρησιν τοῦ στεφάνου τραγῳδοῖς
[140]	μηκέτι βουλεύεσθαι ἐπὶ τίσι δεῖ	ποιεῖσθαι	τὴν συμμαχίαν, ἀλλ' ἀγαπᾷν μόνον
[220]	τῆς πόλεως ἅλας περὶ πλείονος	ποιεῖσθαι	τῆς ξενικῆς τραπέζης. (Ἐπιστολὰς δὲ
[240]	παράδειγμα χρὴ αὐτοὺς τὸν βίον	ποιεῖσθαι,	τί κρινεῖτε. (Εὖ γὰρ ἴστε,
[90]	ὡς δεῖ τὴν πόλιν πρότερον	ποιεῖσθαι	τοῖς ἀεὶ δεομένοις τῶν Ἑλλήνων,
[60]	καιροὺς τῆς πόλεως ὑφαιρούμενος, (ἐκκλησίαν	ποιεῖσθαι	τοὺς πρυτάνεις τῇ ὀγδόῃ ἱσταμένου
[60]	εἰρήνην, ἀλλὰ καὶ συμμαχίαν ἐψηφισμένους	ποιεῖσθαι·	τρίτον δὲ, ὅπως Κερσοβλέπτης ὁ
[140]	Βοιωτάρχας ὑποπτεύσας μέλλειν εἰρήνην ἰδίᾳ	ποιεῖσθαι,	χρυσίον ἄνευ αὑτοῦ παρὰ Φιλίππου
[170]	ἔθους, ἀλλ' οὐκ ἐκ προνοίας,	ποιεῖσθε.	(Οὔκουν ἄτοπον οὑτωσὶ διαλογιζομένοις, τὰς
[130]	ἐξετάζητε, οἶμαι ὑμῖν δόξειν οὐ	ποιήματα	Ἡσιόδου εἶναι, ἀλλὰ χρησμὸν εἰς
[180]	ἀληθῆ λέγω, ἐξ αὐτῶν τῶν	ποιημάτων	γνώσεσθε· ἐπιγέγραπται γὰρ ἐπὶ τῷ
[160]	εὐαγγελίων θυσίας τὴν βουλὴν κατέστησεν	ποιῆσαι,	ἐπωνυμίαν δ' Ἀλεξάνδρῳ Μαργίτην ἐτίθετο,
[70]	τὸν ἐπὶ Θρᾴκης τόπον ἔκδοτον	ποιῆσαι,	καὶ τοῦτ' ἔπραξαν ἕκτῃ φθίνοντος
[70]	πρὶν πενθῆσαι καὶ τὰ νομιζόμενα	ποιῆσαι,	στεφανωσάμενος, καὶ λευκὴν ἐσθῆτα λαβὼν,
[20]	οὔσης, ἔγραψε ψήφισμα Δημοσθένης, ἀγορὰν	ποιῆσαι	τῶν φυλῶν, σκιροφοριῶνος δευτέρᾳ ἱσταμένου
[160]	ἄδηλον ἦν. Ἐνταῦθ' ἡμῖν ἀπόδειξιν	ποίησαι,	ὦ Δημόσθενες, τί ποτ' ἦν
[60]	μετὰ τῶν Ἑλλήνων, ἀλλ' ἰδίᾳ	ποιήσαισθε	τὴν εἰρήνην· (δεύτερον δ' ὅπως
[60]	οὐδεὶς μέμνηται γεγόμενον· τίνα πρόφασιν	ποιησάμενος;	Ἵνα, φησίν, ἐὰν παρῶσιν ἤδη
[150]	ὡς χρὴ πρὸς Φίλιππον εἰρήνην	ποιήσασθαι,	ἀπάξειν εἰς τὸ δεσμωτήριον ἐπιλαβόμενος
[140]	διαγωνιεῖται, καὶ διὰ ταῦτα βουλομένου	ποιήσασθαι	εἰρήνην, καὶ πρεσβείας ἀποστέλλειν μέλλοντος,
[50]	Ἀθηναῖοι, τὴν προτέραν ἐκείνην εἰρήνην	ποιήσασθαι	μετὰ κοινοῦ συνεδρίου τῶν Ἑλλήνων,
[60]	μετὰ κοινοῦ συνεδρίου τῶν Ἑλλήνων	ποιήσασθαι	τὴν εἰρήνην, ἔκδοτον δὲ Φιλίππῳ
[250]	τοὺς Δημοσθένους λόγους περὶ πλείονος	ποιήσασθαι	τῶν ὅρκων καὶ τῶν νόμων·
[50]	τοιοῦτος λόγος, ἐκείνως τὴν ὑπόλοιπον	ποιήσασθε	ἀκρόασιν, ὥσπερ ὅταν περὶ χρημάτων
[60]	~Οὕτω καὶ νῦν τὴν ἀκρόασιν	ποιήσασθε.	Εἴ τινες ὑμῶν ἐκ τῶν
[230]	ποιητῶν, τῶν μετὰ ταῦτα ἐπεισαγόντων,	ποιήσειεν	ἐν τραγῳδίᾳ τὸν Θερσίτην ὑπὸ
[120]	τίνα τόλμαν κτησάμενοι, τὰς ἱκετείας	ποιήσεσθε,	τούτους παρέντες ἀτιμωρήτους, τοὺς ἐναγεῖς
[70]	στέργων, οὐδέποτε' ὑμᾶς περὶ πολλοῦ	ποιήσεται	τοὺς ἀλλοτρίους, οὐδέ γε ὁ
[170]	πονηροὺς οὐ μή ποτε βελτίους	ποιήσετε,	τοὺς δὲ χρηστοὺς εἰς τὴν
[240]	ἀναισχύντου πραγματείας, ἐὰν σωφρονῇς, ἀποστήσῃ·	ποιήσῃ	δέ, ὦ Κτησιφῶν, διὰ σαυτοῦ
[60]	τῶν ὑμετέρων πρέσβεων, ἀλλὰ μόνοι	ποιήσησθε	τὴν εἰρήνην. (Μετὰ ταῦτα, ὦ
[200]	τοῦτον τὸν τρόπον τὴν ἀκρόασιν	ποιῆσθε,	ταῦθ' ὑμῖν ἤδη δίκαιός εἰμι
[100]	καὶ νομοθετῆσαι δυνατοῦ, καὶ περὶ	ποίησιν	καὶ φιλοσοφίαν διατετριφότος, ἐπιστρατεύειν ἐπὶ
[130]	ὁμηρεύσοντες, καὶ τῆς συμφορᾶς ἐπίδειξιν	ποιησόμενοι,	μέλλουσιν ὡς Ἀλέξανδρον ἀναπέμπεσθαι, τοῦτο
[20]	Δημοσθένης μὲν καὶ Κτησιφῶν πολὺν	ποιήσονται	λόγον· ὁ δέ γε νόμος,
[180]	τὴν ἀνάρρησιν ἐν τῷ θεάτρῳ	ποιῆται	πρὸς τοὺς Ἕλληνας. Μὴ οὖν
[130]	περὶ τῶν τοιούτων Ἡσίοδος ὁ	ποιητὴς	ἀποφαίνεται· λέγει γάρ που, παιδεύων
[190]	διὰ τοῦτ' αὐτούς φησιν ὁ	ποιητὴς	τιμηθῆναι. Ἔναυλον γὰρ ἦν ἔτι
[130]	αὐτῶν. (Ἐὰν δὲ, περιελόντες τοῦ	ποιητοῦ	τὸ μέτρον, τὰς γνώμας ἐξετάζητε,
[130]	παῖδας ὄντας ἡμᾶς τὰς τῶν	ποιητῶν	γνώμας ἐκμανθάνειν, ἵν' ἄνδρες ὄντες
[230]	εἰ μέν τις τῶν τραγικῶν	ποιητῶν,	τῶν μετὰ ταῦτα ἐπεισαγόντων, ποιήσειεν
[180]	καὶ εἰς τὴν Στοὰν τὴν	Ποικίλην·	ἁπάντων γὰρ ὑμῖν τῶν καλῶν
[120]	δή, ποίᾳ φωνῇ, ποίᾳ ψυχῇ,	ποίοις	ὄμμασι, τίνα τόλμαν κτησάμενοι, τὰς
[240]	ἐπερωτῶσιν ὑμᾶς οἱ νεώτεροι, πρὸς	ποῖον	παράδειγμα χρὴ αὐτοὺς τὸν βίον
[160]	καὶ σώφρονι, καὶ πάλιν ἀντιθήσω	ποῖόν	τινα εἰκός ἐστιν εἶναι τὸν
[20]	ἀνάγνωθι ἐπὶ τίνος ἄρχοντος, καὶ	ποίου	μηνὸς, καὶ ἐν τίνι ἡμέρᾳ,
[40]	ἀφίεσαν ἐλευθέρους, μάρτυρας τοὺς Ἕλληνας	ποιούμενοι·	(ὃ δ' ἦν ἐπιφθονώτατον, προξενίας
[220]	ἐνέβαλες, ἄνδρα φίλον καὶ ξένον	ποιούμενος.	Καὶ τοῦτον ἀπέκτεινας, καὶ, περὶ
[40]	μηδεὶς, ἀλλοτρίαν εὔνοιαν περὶ πλείονος	ποιούμενος	τῆς πατρίδος, χείρων γένηται τὴν
[230]	εἶναι, ὡς καὶ ἐστὲ, καλῶς	ποιοῦντες·	ψηφιεῖσθε δ' ὑπὸ μὲν τῆς
[180]	μέλλειν λέγειν, ὡς οὐ δίκαια	ποιῶ,	παραβάλλων αὐτῷ τὰ τῶν προγόνων
[220]	ἐν τοῖς Ἕλλησι τὴν πόλιν	ποιῶν,	ἐνταῦθ' ἐνέστην, καὶ τὴν γραφὴν
[70]	εἰς Θήβας, καταγέλαστον τὴν πόλιν	ποιῶν.	Ἵνα δ' ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως
[20]	μηδ' ἀναλώσας, ἀποίσει λόγον τῇ	πόλει;	Αὐτὸς ὑποβάλλει καὶ διδάσκει ὁ
[230]	ῥήτορα. Ἀνὴρ γὰρ ἰδιώτης ἐν	πόλει	δημοκρατουμένῃ, νόμῳ καὶ ψήφῳ βασιλεύει·
[50]	τῶν δικαστηρίων, ἢ δίκην τῇ	πόλει	δοῦναι; (Περὶ δὲ τῶν δημοσίων
[30]	καὶ λέξουσιν, ὡς εἰσὶ τῇ	πόλει	δύο νόμοι κείμενοι περὶ τῶν
[60]	ἄνδρα φίλον καὶ σύμμαχον τῇ	πόλει,	ἐὰν ταῦθ' ὑμῖν σαφῶς ἐπιδείξω,
[0]	συνήθη μὴ γίγνεσθαι ἐν τῇ	πόλει·	ἐγὼ δὲ πεπιστευκὼς ἥκω, πρῶτον
[230]	ἀγαθοῦ τινος αἴτιον γεγενημένον τῇ	πόλει·	(εἰ δὲ ἥξεις ἐπὶ τὸ
[100]	τὸ μὲν τάλαντον ἀφεῖναι τῇ	πόλει,	ἐπαγγελούμενον δ' αὐτῷ χαλκῆν εἰκόνα
[190]	ἐν δημοκρατίᾳ τετιμημένος, ἐν τοιαύτῃ	πόλει,	ἣν οἱ θεοὶ καὶ οἱ
[0]	ὑπεναντίως τῷ νόμῷ, καὶ τῇ	πόλει,	καὶ τῷ συμφέροντι τῷ ὑμετέρῳ
[140]	εἰ χρὴ τὰ λοιπὰ τῇ	πόλει	καλῶς ἔχειν. (Δεύτερον δὲ καὶ
[0]	καὶ ψευδῆ, καὶ ἀσύμφορα τῇ	πόλει,	λύετε, ὦ Ἀθηναῖοι, τὰς παρανόμους
[70]	τὴν τῶν Ἑλλήνων εὔνοιαν τῇ	πόλει	μετὰ κοινοῦ συνεδρίου κτώμενοι, ἵν'
[10]	εἰμι· ὁμολογῶ· ἀλλ' ἐπιδέδωκα τῇ	πόλει	μνᾶς ἑκατόν, καὶ τὸ ἔργον
[20]	ἕως ἂν λόγον ἀποδῶσι τῇ	πόλει.	(Ναί· ἀλλ' ἔστι τις ἄνθρωπος,
[50]	καταλύσας τὴν ὑπάρχουσαν εἰρήνην τῇ	πόλει,	ὁ αὐτὸς οὗτος ῥήτωρ ἔγραψε
[80]	τὸν μόνον ἀδωροδόκητον ὀνομάζοντες τῇ	πόλει·	ὁ δὲ παριὼν, ἀρχὰς αὐτοῖς
[170]	λέγοντας. Ἔπειτα τί συμβαίνει τῇ	πόλει;	Οἱ μὲν λόγοι καλοί, τὰ
[190]	ἁπάντων μετασχὼν τῶν πόνων τῇ	πόλει,	ὂς πολλάκις πρὸς ἐμὲ διεξῄει
[20]	Ἀθηναῖοι, ἀντιγραφεὺς ἦν χειροτονητὸς τῇ	πόλει,	ὃς καθ' ἑκάστην πρυτανείαν ἀπελογίζετο
[250]	οὐ συκοφάντην ἄνθρωπον, ἐν τῇ	πόλει.	(Ὅταν δ' ἐπὶ τελευτῆς ἤδη
[20]	οὐδέν ἐστι τῶν ἐν τῇ	πόλει.	Ὅτι δὲ ἀληθῆ λέγω, αὐτῶν
[110]	τῶν βουλομένων εὔνοιαν ἐνδείκνυσθαι τῇ	πόλει,	ὅτι οἱ Ἀμφισσεῖς, ὑποπεπτωκότες τότε
[10]	ὑμῖν συμφέροντα. Ἐν γὰρ ταύτῃ	Πόλει,	οὕτως ἀρχαίᾳ οὔσῃ καὶ τηλικαύτῃ
[0]	αὐτοῖς ψηφιεῖσθε καὶ πάσῃ τῇ	πόλει.	(Περὶ μὲν οὖν τῆς ὅλης
[10]	αὐτὸς ἀνὴρ ἐν τῇ αὐτῇ	πόλει,	πρώην μέν ποτε ἀναγορευόμενος ἐν
[0]	ἐξ ἐμπειρίας τὰ βέλτιστα τῇ	πόλει	συμβουλεύειν· δεύτερον δ' ἤδη, καὶ
[10]	τὰ μέγιστα τῶν ἐν τῇ	πόλει	συνεδρίων ὑπὸ τὴν τῶν δικαστηρίων
[0]	ὅταν διατηρηθῶσιν οἱ νόμοι τῇ	πόλει,	σῴζεται καὶ ἡ δημοκρατία· (ἃ
[50]	πρὸς ὑμᾶς, ὡς ἄρα τῇ	πόλει	τέτταρες ἤδη γεγένηνται καιροί, ἐν
[0]	τὰς παρανόμους γνώμας, βεβαιοῦτε τῇ	πόλει	τὴν δημοκρατίαν, κολάζετε τοὺς ὑπεναντίως
[140]	ξένων, τὸν κίνδυνον ἀπαρασκεύῳ τῇ	πόλει.	(Τί γὰρ ἂν οἴεσθε Φίλιππον
[30]	ἔξωθεν, ἀλλ' ἀγαπᾶν ἐν αὐτῇ	πόλει	τιμώμενον ὑπὸ τοῦ δήμου, καὶ
[80]	πρέσβεις, (εἰ δὲ ἐπιτρέπειν ἐθέλοι	πόλει	τινὶ ἴσῃ καὶ ὁμοίᾳ περὶ
[0]	σωφρονέστατον κήρυγμα τῶν ἐν τῇ	πόλει,	Τίς ἀγορεύειν βούλεται τῶν ὑπὲρ
[0]	καὶ τῶν καιρῶν ὄντων τῇ	πόλει	τοιούτων, ὁποίους τινὰς αὐτοὺς ὑμεῖς
[50]	δικασταῖς, τῆς μὲν σωτηρίας τῇ	πόλει	τοὺς θεοὺς αἰτίους γεγενημένους, καὶ
[150]	φεύγοντας διὰ τοῦτον, ὑποδέδεχθε τῇ	πόλει,	ὧν ἱερὰ καὶ τέκνα καὶ
[0]	τρόποις τῶν ἐφεστηκότων, αἱ δὲ	πόλεις	αἱ δημοκρατούμεναι τοῖς νόμοις τοῖς
[90]	τάλαντα, τὰς δ' ἐν Εὐβοία	πόλεις	ἁπάσας τετταράκοντα· (ἐκ δὲ τούτων
[130]	ναυτικὴ καὶ πεζὴ στρατιὰ, καὶ	πόλεις	ἄρδην εἰσὶν ἀνηρπασμέναι ἐκ τῆς
[80]	Εὖβοίας γενόμενοι, καὶ τάς τε	πόλεις	αὐτὰς καὶ τὰς πολιτείας ἀπέδοτε,
[130]	τῆς Ἑλλάδος αἱ πρεσβεῖαι κατὰ	πόλεις	ἕκαστοι παρ' ἡμῶν τὴν σωτηρίαν
[80]	καὶ τάς τε ἐν Φωκεῦσι	πόλεις	παραδόξως ἀναστάτους ἐποίησε, Θηβαίους δὲ,
[80]	εἰς Εὔβοιαν Θηβαῖοι, καταδουλώσασθαι τὰς	πόλεις	πειρώμενοι, ἐν πέντε ἡμέραις ἐβοηθήσατε
[70]	Ἑλλήνων ἀναμένειν μελλήματα, ἀλλ' ἢ	πολεμεῖν	αὐτούς, ἢ τὴν εἰρήνην ἰδίᾳ
[100]	(Καὶ αὐτοῖς ἀναιρεῖ ἡ Πυθία,	πολεμεῖν	Κιρραίοις καὶ Κραγαλίδαις πάντ' ἤματα
[70]	συνθῆκαι, μὴ μόνοι, μηδ' ἀπαράσκευοι	πολεμήσαιμεν·	ὃ νῦν ἡμῖν παθεῖν συνέβη
[210]	Δημοσθένης, ἀνὴρ μεγαλόψυχος, καὶ τὰ	πολεμικὰ	διαφέρων, ἀποτυχὼν τῶν ἀριστείων, οἴκαδε
[160]	τι τούτων ἐφρόνει Δημοσθένης, καὶ	πολεμικῶς	εἶχεν, ὥσπερ καὶ φησί, πρὸς
[170]	ἐκ Κεραμέων· οὗτος, προδοὺς τοῖς	πολεμίοις	Νύμφαιον τὸ ἐν τῷ Πόντῳ,
[150]	γράψειν ἔφη ψήφισμα, ὁ τοῖς	πολεμίοις	οὐδεπώποτ' ἀντιβλέψας, πέμπειν ὑμᾶς πρέσβεις
[170]	Οὐκοῦν, ἀπὸ μὲν τοῦ πάππου	πολέμιος	ἂν εἴη τῷ δήμῳ (θάνατον
[170]	ζημίας φοβούμενος μᾶλλον ἢ τοὺς	πολεμίους,	ἀμείνων ἀγωνιστὴς ὑπὲρ τῆς πατρίδος
[80]	μάχῃ κρατήσαντες, ἀφεῖσαν ὑποσπόνδους τοὺς	πολεμίους,	ἐκινδύνευσεν ἂν ἡ πόλις αἴσχιστα
[180]	τάξιν ἔλιπον ἐν Χαιρωνείᾳ τῶν	πολεμίων	ἐπιόντων. Ὅτι δ' ἀληθῆ λέγω,
[140]	(δεύτερον δὲ, τῶν εἰς τὸν	πόλεμον	ἀναλωμάτων τὰ μὲν δύο μέρη
[140]	Βοιωτῶν, τοῦτον πάλιν τὸν αὐτὸν	πόλεμον	ἐπήγαγε διὰ τῆς Φωκίδος ἐπ'
[240]	ἑκάστῳ πολλὰ καὶ καλὰ κατὰ	πόλεμον	ἔργα πέπρακται. (Δημοσθένει δ' ἐάν
[80]	τὴν δὲ συμφορὰν καὶ τὸν	πόλεμον	κατεσκεύασεν. (Ναί. ἀλλὰ χαλκοῖς καὶ
[80]	Οὐ γὰρ τὸ δυστυχῆσαι κατὰ	πόλεμον	μέγιστόν ἐστι κακόν, ἀλλ' ὅταν
[140]	Θηβαίοις· ὥστε, παρὰ τὸν γενόμενον	πόλεμον,	μὴ κύριον γενέσθαι Στρατοκλέα τὸν
[60]	αὑτοὺς μὲν παρακαλοῦντας ἐπὶ τὸν	πόλεμον,	οἴκοι δὲ μὴ μόνον εἰρήνην,
[140]	Νίκαιαν, Θετταλοῖς παρέδωκε, καὶ τὸν	πόλεμον,	ὃν πρότερον ἐξήλασεν ἐκ τῆς
[50]	αὐτὸς οὗτος ῥήτωρ ἔγραψε τὸν	πόλεμον·	τρίτον δὲ, ὃν ἐπολεμοῦμεν χρόνον,
[140]	αὐτοὺς ἐνουθέτησεν, ἀλλ' ὁ Φωκικὸς	πόλεμος,	δεκέτης γεγονὼς ἀείμνηστον παιδείαν αὐτοὺς
[90]	συντάξεις· ἐξ ὧν ἰσχύσειν ὁ	πόλεμος	ἔμελλεν, ἄρδην ἀπέδοτο, καλλίστοις ὀνόμασιν
[110]	ποιεῖσθαι, ἧτταν δὲ αὐτοῖς εἶναι	πολέμου	καὶ δικῶν καὶ ἀγορῶν, καὶ
[80]	δὲ παριὼν, ἀρχὰς αὐτοῖς ἐνεδίδου	πολέμου	καὶ ταραχῆς. Οὗτός ἐστιν, ὦ
[180]	οὐδὲν ἀεικὲς Ἀθηναίοισι καλεῖσθαι Κοσμητὰς	πολέμου	τ' ἀμφὶ καὶ ἠνορέης. Ἐνταῦθ'
[150]	ὃς, ἐπὶ τοῦ πρὸς Λακεδαιμονίους	πολέμου,	ὡς λέγεται, τὴν πόλιν ἀπώλεσεν.
[140]	ὅτι, Φιλίππου τῷ μὲν ὀνόματι	πολεμοῦντος	ὑμῖν, τῷ δ' ἔργῳ πολὺ
[170]	παρὰ τὰ δεινὰ καὶ τοὺς	πολέμους,	ἐγκαταλίπῃ τὸν δῆμον· τὸν δ'
[150]	οἱ πατέρες ἐτελεύτησαν ἐν τῷ	πολέμῳ,	ἄνδρες ἀγαθοὶ γενόμενοι, μέχρι μὲν
[100]	γὰρ ἐν τῷ πρὸς Φίλιππον	πολέμῳ,	καὶ παντελῶς ἀπόρως διακείμενοι, πέμπουσι
[150]	οἱ πατέρες ἦσαν ἐν τῷ	πολέμῳ	τετελευτηκότες, νεανίσκους πανοπλίᾳ κεκοσμημένους, ἐκήρυττε
[160]	οὔτ' ἐν εἰρήνῃ, οὔτ' ἐν	πολέμῳ	χρήσιμον ἑαυτὸν παρέχων. Καὶ, τὸ
[0]	ἣν ἂν ταχθῇ ἐν τῷ	πολέμῳῳ,	οὕτω καὶ νῦν αἰσχύνθητε ἐκλιπεῖν
[40]	εὑρημένοι τινὲς ἐν ταῖς ἔξω	πόλεσι	διεπράττοντο ἀναγορεύεσθαι ὅτι στεφανοῖ αὐτοὺς
[130]	τὰ πλήθη καὶ συμβουλεύων ταῖς	πόλεσι	τοὺς πονηροὺς τῶν δημαγωγῶν μὴ
[90]	μηνός· εἰρῆσθαι γὰρ ἐν ταῖς	πόλεσιν	ὑπ' αὐτοῦ καὶ παρηγγέλθαι, πάντας
[90]	ὑφελόμενοι, καὶ τοὺς ἐκ τῶν	πόλεων	τούτων συνέδρους παρ' ὑμῶν μὲν
[150]	ἐπεισιοῦσιν, ἢ ἐπὶ τῇ τῆς	πόλεως	ἀγνωμοσύνῃ; (Τίς γὰρ οὐκ ἂν
[220]	ἐκκλησίαν· ἔφησθα γὰρ τοὺς τῆς	πόλεως	ἅλας περὶ πλείονος ποιεῖσθαι τῆς
[210]	γραφή, ἣν, οὐχ ὑπὲρ τῆς	πόλεως,	ἀλλ' ὑπὲρ τῆς πρὸς Ἀλέξανδρον
[180]	οἱ μὴ οὕτω τετιμημένοι, τῆς	πόλεως	ἄξιοι. Οὐ γὰρ ᾤοντο δεῖν
[230]	λανθάνειν οἴει ἡμᾶς τὸ τῆς	πόλεως	ἀξίωμα Δημοσθένει περιτιθείς. (Ἡλίκον δ'
[120]	ἀποδεξαμένου τοῦ δήμου, καὶ τῆς	πόλεως	ἁπάσης προαιρουμένης εὐσεβεῖν, καὶ Δημοσθένους
[70]	δὲ ἃ χρὴ κατὰ τῆς	πόλεως	ἀποκρίνασθαι· καὶ, τέλος, ταῦτα ἐνίκα,
[40]	Χίων, ἢ καί τινος ἄλλης	πόλεως,	ἀρετῆς ἕνεκα καὶ ἀνδραγαθίας. Καὶ
[130]	σε δεῖ ἐπὶ ταῖς τῆς	πόλεως	ἀτυχίαις, ἢ ὑπερωρίσθαι; (Τοιγάρτοι τί
[160]	καὶ Ἀρκαδία πᾶσα, πλὴν Μεγάλης	πόλεως·	αὕτη δὲ ἐπολιορκεῖτο, καὶ καθ'
[220]	ταχυναυτουσῶν τριηράρχους ὑφῃρημένος, πλεῖον τῆς	πόλεως	ἀφανίζων ναυτικὸν, ἢ ὅτε Ἀθηναῖοι
[250]	ἀλλ' ὡς ὑπὲρ οἰκείας τῆς	πόλεως,	βουλεύεσθε, καὶ τὰς φιλοτιμίας μὴ
[240]	φέρομεν, ὅταν ἄνθρωπος, αἰσχύνη τῆς	πόλεως	γεγονὼς, ἑαυτὸν ἐγκωμιάζῃ, τίς ἂν
[110]	ἀνδρὸς ἰδιώτου, ἢ δυνάστου ἢ	πόλεως	δημοκρατουμένης, τούτων ἑκάστους ἀνιάτοις συμφοραῖς
[110]	πολλὰ καὶ δυσχερῆ κατὰ τῆς	πόλεως	διεξῄει, λέγων ἃ ἐγὼ οὔτε
[190]	μετενήνεκται γὰρ ὑμῖν τὰ τῆς	πόλεως	δίκαια. Ὁ μὲν γὰρ κατήγορος
[170]	φυγὰς ἀπ' εἰσαγγελίας ἐκ τῆς	πόλεως	ἐγένετο, θανάτου καταγνωσθέντος αὐτοῦ, τὴν
[210]	τὴν γραφὴν οὐχ ὑπὲρ τῆς	πόλεως	ἐγραψάμην, ἀλλ' ἐνδεικνύμενος Ἀλεξάνδρῳ διὰ
[90]	μὲν τοὺς καιροὺς τοὺς τῆς	πόλεως,	ἔγραψε δ' ἐν τῇ συμμαχίᾳ
[80]	πρέσβεις, καταφρονεῖν αὐτὸν ἔφη τῆς	πόλεως,	εἰ δὲ πέμποι, κατασκόπους πέμπειν,
[170]	βῆμα. Πλεῖστον δ' ἐκ τῆς	πόλεως	εἰληφὼς ἀργύριον, ἐλάχιστα περιεποιήσατο. Νῦν
[20]	δέκα τάλαντα εἰς ταῦτα τῆς	πόλεως	εἰληφώς. Μὴ ἅρπαζε τὴν φιλοτιμίαν,
[80]	(ὁρῶν τὸ στρατόπεδον τὸ τῆς	πόλεως	εἰς δεινὰς δυσχωρίας κατακεκλῃμένον, ὅθεν
[100]	ὦ Ἀθηναῖοι, αἰσχύνη μὲν τῆς	πόλεως,	ἔλεγχος δὲ οὐ μικρὸς τῶν
[250]	πολλάκις μεμνημένος τὰς ἀτυχίας τῆς	πόλεως)	ἐνταῦθ' ἀνὴρ ἰδιώτης, ὃς, ἐκπλεῖν
[220]	ἀλλ' ὑπὲρ τῆς σωτηρίας τῆς	πόλεως	ἐπρεσβεύομεν. Ἐπειδὴ δὲ οὐκ ἀπέχρη
[250]	τὴν τούτων ἀσέλγειαν τοὺς τῆς	πόλεως	εὐεργέτας· Σόλωνα μὲν, τὸν καλλίστοις
[200]	Πειραιεῖ, ἀλλ' ἐξορμεῖς ἐκ τῆς	πόλεως,	ἐφόδια δὲ πεπόρισαι τῇ σαυτοῦ
[170]	ἐν τῷ Πόντῳ, τότε τῆς	πόλεως	ἐχούσης τὸ χωρίον τοῦτο, φυγὰς
[20]	γε μὴ, προλαβὼν χρήματα τῆς	πόλεως	ἢ πράξεις, δρασμῷ χρήσῃ. Πάλιν,
[120]	συνελέγησαν εἰς Πύλας, πλὴν μιᾶς	πόλεως,	ἧς ἐγὼ οὔτ' ἂν τοὔνομα
[60]	ἀποδόμενοι καὶ κατακοινωνήσαντες τὰ τῆς	πόλεως	ἰσχυρὰ, μεγάλης ὀργῆς ἦσαν ἄξιοι.
[110]	πρὸς τοὺς Ἀμφικτύονας ὑπὲρ τῆς	πόλεως,	καὶ αὐτὸν οὕτω προῃρημένον. (Ἀρχομένου
[250]	ἀποκτεῖναι, ἐξεκήρυξαν δ' ἐκ τῆς	πόλεως,	καὶ ἐξ ἁπάσης ἧς Ἀθηναῖοι
[20]	τὴν ὅλην διοίκησιν εἶχον τῆς	πόλεως·	(καὶ οὐ κατηγορῶν αὐτῶν, οὐδ'
[140]	ὅτι τὸ βουλευτήριον τὸ τῆς	πόλεως,	καὶ τὴν δημοκρατίαν ἄρδην ἔλαθεν
[220]	δέ τινας ἐμποδίζειν τοὺς τῆς	πόλεως	καιρούς, ἀεὶ δὲ τὸ παρὸν
[170]	ἑτέραν ἔγημε, παριδὼν τοὺς τῆς	πόλεως	νόμους, Δημοσθένης ὁ Παιανιεύς· ἐξ
[250]	αἰτοῦσι δωρεὰς, ὡς σωτῆρες τῆς	πόλεως	ὄντες· (ὁ δὲ δῆμος, ἐκ
[200]	λόγων, ἢ τῆς σωτηρίας τῆς	πόλεως·	ὅταν δ' ἐπίορκος ὢν, εἰς
[20]	Οὔτ' ἔλαβον οὐδὲν τῶν τῆς	πόλεως,	οὔτ' ἀνήλωσα. Ἀνεύθυνον δὲ, καὶ
[250]	τάξιν, ἀπέδρα δ' ἐκ τῆς	πόλεως·	οὗτος στεφανοῦσθαι ἀξιοῖ, καὶ κηρύττεσθαι
[110]	εἰσέφερον δόγμα κατὰ τῆς ἡμετέρας	πόλεως,	πεντήκοντα ταλάντοις ζημιῶσαι τὸν δῆμον
[200]	ὅλην τὴν ἡμέραν, ὑπὲρ τῆς	πόλεως	περὶ τῆς στάσεως αὐτῷ τοῦ
[10]	ὅσοι διαχειρίζουσί τι τῶν τῆς	πόλεως	πλέον ἢ τριάκονθ' ἡμέρας, καὶ
[50]	φιλανθρώπως καὶ μετρίως τοῖς τῆς	πόλεως	πράγμασι χρησαμένους, τῶν δὲ ἀτυχημάτων
[170]	ὑμῖν εἴσονται, οὔτε τὰ τῆς	πόλεως	πράγματα ἐπανορθωθήσεται· τοὺς μὲν γὰρ
[100]	τὰς τῶν Ἑλλήνων καὶ τῆς	πόλεως	πράξεις, ἀσεβήσας μὲν εἰς τὸ
[80]	δ' αὐτὸν οἱ τῇ τῆς	πόλεως	προσπολεμοῦντες ἡσυχίᾳ, ἄσμενοι παρεκάλουν ἐπὶ
[150]	δεῖ σε ἐπὶ ταῖς τῆς	πόλεως	συμφοραῖς στεφανοῦσθαι; Ἐὰν δ' οὗτος
[120]	ἔπαινος ἦν κατὰ τῆς ἡμετέρας	πόλεως·	τέλος δὲ παντὸς τοῦ λόγου
[170]	εἶναι, τὰ δὲ πράγματα τῆς	πόλεως	τότε μᾶλλον ἢ νῦν ἰσχύειν,
[0]	φυλή, τὸ δέκατον μέρος τῆς	πόλεως.	(Τούτων δ' ἐχόντων οὕτως, καὶ
[150]	ἀλλὰ καὶ τὴν ἐκ τῆς	πόλεως.	Τριήρη προσλαβὼν ὑμῶν, καὶ τοὺς
[20]	ὅσοι τι διαχειρίζουσι τῶν τῆς	πόλεως	ὑπὲρ τριάκοντα ἡμέρας, καὶ οἱ
[60]	γράφει ψήφισμα, τοὺς καιροὺς τῆς	πόλεως	ὑφαιρούμενος, (ἐκκλησίαν ποιεῖσθαι τοὺς πρυτάνεις
[260]	καὶ τὰ συμφέροντα ὑπὲρ τῆς	πόλεως	ψηφίσασθε.
[180]	τρίτῳ ἐπιγέγραπται Ἑρμῇ· Ἔκποτε τῆσδε	πόληος	ἅμ' Ἀτρείδῃσι Μενεσθεὺς Ἡγεῖτο ζάθεον
[110]	συνώμοσαν. ΜΑΝΤΕΙΑ. Οὐ πρὶν τῆσδε	πόληος	ἐρείψετε πύργον ἑλόντες, Πρίν γε
[220]	ἀνδρὸς στρατηγοῦ, μεγάλα μὲν τὴν	πόλιν	ἀγάθ' εἰργασμένου, λέγειν δὲ ἀδυνάτου,
[160]	ἂν προσέλθοις μὴ ὅτι πρὸς	πόλιν,	ἀλλὰ πρὸς οἰκίαν, ὅπου κίνδυνος
[160]	ἔφη παρελθών. Ἀμπελουργοῦσί τινες τὴν	πόλιν,	ἀνατετμήκασί τινες τὰ κλήματα τὰ
[220]	ἐκ τῶν κινδύνων, καὶ τὴν	πόλιν	ἀνηκέστοις κακοῖς περιβαλὼν ἀξιοῖ στεφανοῦσθαι
[120]	ἐπειδὴ ἐκ τοῦ φανεροῦ τὴν	πόλιν	ἅνθρωπος οὐκ ἐδύνατο σφῆλαι, εἰσελθὼν
[220]	ἐν οἷς ἦν σῴζεσθαι τὴν	πόλιν,	ἀποδοῖτο, τοὺς δ' εὖ φρονοῦντας
[150]	Λακεδαιμονίους πολέμου, ὡς λέγεται, τὴν	πόλιν	ἀπώλεσεν. Ὡς δ' οὐ προσεῖχον
[150]	δὲ τὴν Ἑλλάδα καὶ τὴν	πόλιν	ἄρδην ἀνατετροφότα, τοῦτον ἐάσετε πάλιν
[100]	καὶ τὸν λιμένα καὶ τὴν	πόλιν	αὐτῶν κατέσκαψαν, καὶ τὴν χώραν
[120]	πρὸς ἡδονὴν λεγόμενον οὑτωσὶ τὴν	πόλιν	διατέθηκεν· Οὐκ ἐᾷ μεμνῆσθαι τῶν
[190]	εἴ τι ἐξαμαρτάνοιεν εἰς τὴν	πόλιν.	Ἐκεῖθεν δὲ τοῦτο γνώσεσθε. (Ἀρχῖνος
[130]	Οὐδεμίαν τοι πώποτε ἔγωγε μᾶλλον	πόλιν	ἑώρακα ὑπὸ μὲν τῶν θεῶν
[160]	Θετταλῶν ἐπιστρατεύειν ἐπὶ τὴν ἡμετέραν	πόλιν,	καὶ τοῦ νεανίσκου τὸ πρῶτον
[200]	κλέπτεις τὴν ἀκρόασιν, βλάπτεις τὴν	πόλιν,	καταλύεις τὴν δημοκρατίαν. (Τίς οὖν
[220]	καταγέλαστον ἐν τοῖς Ἕλλησι τὴν	πόλιν	ποιῶν, ἐνταῦθ' ἐνέστην, καὶ τὴν
[70]	προὔπεμψεν εἰς Θήβας, καταγέλαστον τὴν	πόλιν	ποιῶν. Ἵνα δ' ἐπὶ τῆς
[250]	Μήδων χρυσίον, ἐπιδημήσαντα εἰς τὴν	πόλιν,	πρόξενον ὄντα τοῦ δήμου τοῦ
[90]	μὲν βοηθείας ὡς δεῖ τὴν	πόλιν	πρότερον ποιεῖσθαι τοῖς ἀεὶ δεομένοις
[150]	καὶ νομίσατε ὁρᾷν ἁλισκομένην τὴν	πόλιν,	τειχῶν κατασκαφάς, ἐμπρήσεις οἰκιῶν, ἀγομένας
[120]	πᾶσιν οἷς δύναμαι, καὶ τὴν	πόλιν	τὴν ἡμετέραν τὰ πρὸς τοὺς
[150]	Καταγαγούσης δ' αὐτὸν εἰς τὴν	πόλιν	τῆς ἀπροσδοκήτου σωτηρίας, τοὺς μὲν
[200]	μεγάλων κακῶν συμβάντων, ἔσωσαν τὴν	πόλιν,	τὸ κάλλιστον ἐκ παιδείας ῥῆμα
[160]	ἀτυχήμασι, κακῶς ἐπιχειρῇ ποιεῖν τὴν	πόλιν·	~τρίτον, σώφρονα καὶ μέτριον χρὴ
[0]	πάντες οἱ πολῖται παρακαταθέμενοι τὴν	πόλιν	ὑμῖν, καὶ τὴν πολιτείαν διαπιστεύσαντες,
[190]	ποτε τοὺς ἀδίκοις Θεσμοῖς ἄρξαντας	πόλιος	πρῶτοι καταπαύειν Ἦρξαν, κίνδυνον σώμασιν
[80]	τοὺς πολεμίους, ἐκινδύνευσεν ἂν ἡ	πόλις	αἴσχιστα παθεῖν. Οὐ γὰρ τὸ
[40]	τοῦ Ἀθηναίων; Μὴ γὰρ ὅτι	πόλις,	ἀλλ' οὐδ' ἂν ἰδιώτης οὐδὲ
[140]	τῷ ψηφίσματι, ἐάν τις ἀφιστῆται	πόλις	ἀπὸ Θηβαίων, βοηθεῖν Ἀθηναίους Βοιωτοῖς
[0]	ἄν μοι δοκεῖ ἥ τε	πόλις	ἄριστα διοικεῖσθαι, αἵ τε κρίσεις
[130]	ἱερὸν ἠλευθέρωσαν; (Θῆβαι δέ, Θῆβαι,	πόλις	ἀστυγείτων, μεθ' ἡμέραν μίαν ἐκ
[150]	συμπαρακολουθοῦσαν τῷ ἀνθρώπῳ φυλάξασθαι· (οὔτε	πόλις	γὰρ, οὔτ' ἀνὴρ ἰδιώτης οὐδεὶς
[240]	Ἀθηναῖοι, ὅτι τοιαύτη δόξει ἡ	πόλις	εἶναι, ὁποῖός τις ἂν ᾖ
[120]	ἥτις δ' ἂν μὴ παρῇ	πόλις,	εἴρξεται τοῦ ἱεροῦ, καὶ ἐναγὴς
[250]	συλλέγεσθαι· διαβέβληται δ' ἡμῶν ἡ	πόλις	ἐκ τῶν Δημοσθένους πολιτευμάτων περὶ
[210]	γὰρ δεῖ, ἐφ' οἷς ἡ	πόλις	ἐπένθησε καὶ ἐκείρατο, ἐπὶ τούτοις
[20]	Καὶ μάλα ὀρθῶς, ἵν' ἡ	πόλις	ἔχοι ὑπεύθυνα σώματα, παρ' ὧν
[110]	τις τάδε (φησὶ) παραβαίνοι, ἢ	πόλις,	ἤ ἰδιώτης, ἢ ἔθνος, ἐναγής
[40]	ψηφίσηται ὁ δῆμος, ἵν' ἡ	πόλις,	ἡ βουλομένη τινὰ τῶν ὑμετέρων
[130]	μετριότητι κριθησόμενοι; (Ἡ δ' ἡμετέρα	πόλις,	ἡ κοινὴ καταφυγὴ τῶν Ἑλλήνων,
[170]	πότερον ὑμῖν ἐνδοξοτέρα δοκεῖ ἡ	πόλις	ἡμῶν εἶναι ἐπὶ τῶν νυνὶ
[150]	γίγνεσθαι, ὅτ' εὐνομεῖτο μᾶλλον ἡ	πόλις	καὶ βελτίοσι προστάταις ἐχρῆτο, προελθὼν
[130]	αὐταῖς χρώμεθα) Πολλάκι δὴ ξύμπασα	πόλις	κακοῦ ἀνδρὸς ἀπηύρα, Ὃς κεν
[160]	τὴν δὲ σὴν ἀηδίαν ἡ	πόλις	οὐκ ἐχώρει, καὶ τὰς ἐπιστολὰς,
[40]	Ναί, εἴγε σέ τις ἄλλη	πόλις	στεφανοῖ· εἰ δὲ ὁ δῆμος
[10]	ἀρχῆς δῷ· (καὶ ἡ μὲν	πόλις	τὸ ἴσον ἀδίκημα ἀδικεῖται (προκαταλαμβάνονται
[210]	γὰρ λέξειν Δημοσθένην, ὡς ἡ	πόλις	ὑπ' αὐτοῦ μὲν ὠφέληται πολλά,
[0]	διαμνημονεύειν, ὅτι νυνὶ πάντες οἱ	πολῖται	παρακαταθέμενοι τὴν πόλιν ὑμῖν, καὶ
[70]	συμμεταπίπτει τοῖς αὐτομολοῦσιν ἐν τῇ	πολιτείᾳ,	ἀλλ' ἀπέδωκε τῷ δήμῳ, ὁπόταν
[130]	καὶ πολλὰ κεκινδυνευκὼς ἐν τῇ	πολιτείᾳ	διὰ Θηβαίους· δημαγωγὸς Ἀριστοφῶν ὁ
[210]	τὴν τοῦ Δημοσθένους ἐν τῇ	πολιτείᾳ	δωροδοκίαν φησὶ φοβεῖσθαι, καὶ τὴν
[0]	ὦ Ἀθηναῖοι, ὅτι τρεῖς εἰσὶ	πολιτεῖαι	παρὰ πᾶσιν ἀνθρώποις, τυραννὶς, καὶ
[0]	τὴν πόλιν ὑμῖν, καὶ τὴν	πολιτείαν	διαπιστεύσαντες, οἱ μὲν πάρεισι καὶ
[30]	ἔτι ταύτην εἴποι τις εἶναι	πολιτείαν,	ἐν ᾗ ταὐτὰ προστάττουσιν οἱ
[130]	ἀλλὰ χρησμὸν εἰς τὴν Δημοσθένους	πολιτείαν.	Καὶ γὰρ ναυτικὴ καὶ πεζὴ
[0]	τισι τῶν ῥητόρων, λυμαίνονται τὴν	πολιτείαν,	μήτε τὰς τῶν ξένων δεήσεις,
[150]	τῶν τριχῶν, ἀπομιμούμενος τὴν Κλεοφῶντος	πολιτείαν,	ὃς, ἐπὶ τοῦ πρὸς Λακεδαιμονίους
[210]	ἀλλὰ διαλείπων, καὶ πρὸς τὴν	πολιτείαν	οὐ πυκνὰ προσιὼν ἀπήνεγκα τὴν
[230]	κατορθοῦν, καὶ παρακινδυνεύειν, εἰς τὴν	πολιτείαν,	οὐ σωφρονοῦντες. Ὅτι μὲν γὰρ,
[0]	ὀρθῶς ἀναγορεύῃ, τοῦτον οἱ τὴν	πολιτείαν	οὐκέτι κοινήν, ἀλλ' ἰδίαν αὑτῶν,
[200]	καὶ βαλλαντιοτόμον, καὶ διατετμηκότα τὴν	πολιτείαν.	Οὗτος κλάει μὲν ῥᾷον ἢ
[0]	ἐκφεύγουσιν ἐκ τῶν δικαστηρίων, παράνομον	πολιτείαν	πολιτευόμενοι· ἀλλ' ὥσπερ ἂν ὑμῶν
[130]	ἐξ ὅτου Δημοσθένης πρὸς τὴν	πολιτείαν	προσελήλυθεν. Εὖ γὰρ περὶ τῶν
[190]	τοῖς παράνομα γράφουσι, καταλύει τὴν	πολιτείαν	ὑφ' ἧς τετίμηται. (Τίς οὖν
[30]	ἔθος παραδέδυκεν ὑμῶν εἰς τὴν	πολιτείαν,	ὥστ' ἀκύρους νόμους ἐν τοῖς
[130]	εἰσὶν ἀνηρπασμέναι ἐκ τῆς τούτου	πολιτείας.	(Ἀλλ' οἶμαι, οὔτε Φρυνώνδας, οὔτε
[80]	τε πόλεις αὐτὰς καὶ τὰς	πολιτείας	ἀπέδοτε, ὀρθῶς καὶ δικαίως τοῖς
[210]	τί τὸ μὲν κεφάλαιον τῆς	πολιτείας	αὐτοῦ ψέγω, τὰ δὲ καθ'
[0]	εἶναι, ἓν ὑπολείπεται μέρος τῆς	πολιτείας,	εἴ τι κἀγὼ τυγχάνω γιγνώσκων,
[220]	ἐκ δημοκρατίας, ἀλλ' ἐξ ἑτέρας	πολιτείας.	Ἐν μὲν γὰρ ταῖς ὀλιγαρχίαις
[220]	δὲ τοὺς συκοφαντηθέντας ἐκ τῆς	πολιτείας	ἐπ' ἐκείνων τῶν καιρῶν, ὅτε
[200]	Εἰ περιεγράψατέ με ἐκ τῆς	πολιτείας,	οὐκ ἔστιν ὅπη ἀναπτήσομαι· ἀνθυποβάλλετε
[250]	πραγμάτων, ἐπ' ὀνομάτων διὰ τῆς	πολιτείας	πλέοντα, τιμωρήσεσθε; (Καὶ τὸν καιρὸν
[0]	λήσετε κατὰ μικρὸν μικρὸν τῆς	πολιτείας	τισὶ παραχωρήσαντες. (Εὖ γὰρ ἴστε,
[70]	Φιλοκράτης μὲν ἀπὸ τῶν αὐτῶν	πολιτευμάτων	Δημοσθένει φυγὰς ἀπ' εἰσαγγελίας γεγένηται,
[250]	ἡ πόλις ἐκ τῶν Δημοσθένους	πολιτευμάτων	περὶ τοὺς νῦν καιρούς. Δόξετε
[230]	ἡμέραν, ἐκ δὲ τῶν Δημοσθένους	πολιτευμάτων	ὑμεῖς μὲν ἀστεφάνωτοι καὶ ἀκήρυκτοι
[100]	δὲ οὐ μικρὸς τῶν Δημοσθένους	πολιτευμάτων,	φανερὰ δὲ κατηγορία Κτησιφῶντος. Τὸν
[0]	ἐκ τῶν δικαστηρίων, παράνομον πολιτείαν	πολιτευόμενοι·	ἀλλ' ὥσπερ ἂν ὑμῶν ἕκαστος
[230]	ἀτιμοῦτε, ὃν δ' αὐτοὶ μισθοῦ	πολιτευόμενον	σύνιστε, στεφανώσετε; Καὶ τοὺς μὲν
[220]	καιρῶν καὶ τοῦ συμφέροντος ἀνδρὸς	πολιτευομένου,	τὸ δὲ μηδεμίαν παραλείπειν ἡμέραν
[0]	καὶ τῷ συμφέροντι τῷ ὑμετέρῳ	πολιτευομένους.	Κἂν, ταύτην ἔχοντες τὴν διάνοιαν,
[230]	ὑφ' ὑμῖν αὐτοῖς ἕξετε τοὺς	πολιτευομένους;	Οὐ ταπεινώσαντες ἀποπέμψετε τοὺς νῦν
[20]	ἔμπροσθεν τῶν νόμων, ἀλλ' ὕστερος	πολιτεύου.	Ταῦτα γὰρ ὀρθοῖ τὴν δημοκρατίαν.
[90]	δὲ πρὸς τούτοις καὶ τὰς	πολιτικὰς	δυνάμεις, ἐκ Πελοποννήσου μὲν πλέον
[140]	Οὐ χωρὶς μὲν πρὸς τὴν	πολιτικὴν	δύναμιν, χωρὶς δ' ἐν Ἀμφίσσῃ
[180]	ὑμᾶς αὐτοὺς εἶναι ἀγωνοθέτας τῆς	πολιτικῆς	ἀρετῆς, κᾀκεῖνο ἐκλογίσασθε, ὅτι, ἐὰν
[230]	κριταὶ καθεστηκότες, ἀλλὰ νόμων καὶ	πολιτικῆς	ἀρετῆς, τὰς δωρεὰς οὐ κατὰ
[230]	ἢ χιλίους καὶ πεντακοσίους τῶν	πολιτῶν	ἀκρίτους ἀπέκτειναν, πρὶν καὶ τὰς
[240]	νῦν μὲν οὐ παροῦσι τῶν	πολιτῶν,	ἐπερησομένοις δὲ ὑμᾶς, τί ἐδικάζετε.
[90]	εἶναί τινας μάρτυρας τῶν ἡμετέρων	πολιτῶν,	καὶ τελευτῶν ὀνομαστὶ παρεκάλει Δημοσθένην,
[50]	δικαστῶν, Δημόσθενες, καὶ τῶν ἄλλων	πολιτῶν,	ὅσοι δὴ ἔξωθεν περιεστᾶσι, καὶ
[0]	δ' ἤδη, καὶ τῶν ἄλλων	πολιτῶν	τὸν βουλόμενον, καθ' ἡλικίαν, χωρὶς
[20]	ἀμφισβητῆσαί σοι τὸν βουλόμενον τῶν	πολιτῶν,	ὡς οὐκ ἐπέδωκας, ἀλλ' ἀπὸ
[0]	πρῶτον μὲν, τῷ πρεσβυτάτῳ τῶν	πολιτῶν,	ὥσπερ οἱ νόμοι κελεύουσι, σωφρόνως
[140]	τοὺς μυρίους ξένους ἐκμισθώσας Ἀμφισσεῦσι,	πολλὰ	διαμαρτυρομένου καὶ σχετλιάζοντος ἐν ταῖς
[120]	(Τοιαῦτα καὶ πρὸς τούτοις ἕτερα	πολλὰ	διεξελθόντος ἐμοῦ, ἐπειδή ποτε ἀπηλλάγην
[20]	διαθέσθαι τὰ ἑαυτοῦ, οὐδ' ἄλλα	πολλά.	Ἑνὶ δὲ λόγῳ ἐνεχυράζει τὰς
[200]	πρότερον ἐμνήσθην, ἄφθονα δήπου καὶ	πολλὰ	ἔχων λέγειν, ἢ πάντων γ'
[110]	Κρωβύλος ἐκεῖνος ἔγραψε, καὶ ἄλλα	πολλὰ	καὶ δυσχερῆ κατὰ τῆς πόλεως
[240]	Κέρκυραν, καὶ ἄλλοις, ὧν ἑκάστῳ	πολλὰ	καὶ καλὰ κατὰ πόλεμον ἔργα
[240]	τοὺς ὄντως ἄνδρας ἀγαθούς, οἷς	πολλὰ	καὶ καλὰ σύνισμεν ἔργα, ἂν
[80]	μνησθήσομαι. (Ὑμεῖς γάρ, ὦ Ἀθηναῖοι,	πολλὰ	καὶ μεγάλα ἠδικημένοι ὑπὸ Μνησάρχου
[130]	Πήληξ, καὶ δυνατὸς εἰπεῖν, καὶ	πολλὰ	κεκινδυνευκὼς ἐν τῇ πολιτείᾳ διὰ
[10]	διαχειρίσαντας, οὐδ' ἀπὸ τῶν ὑμετέρων	πολλὰ	μὲν ὑφαιρουμένους, βραχέα δὲ κατατιθέντας,
[60]	πρὸς τοὺς ἄλλους πρέσβεις τὰ	πολλὰ,	συκοφαντηθέντας ὕστερον ἐκ μεταβολῆς ὑπὸ
[210]	πόλις ὑπ' αὐτοῦ μὲν ὠφέληται	πολλά,	ὑπ' ἐμοῦ δὲ καταβέβλαπται, καὶ
[210]	βραχέα βούλομαι εἰπεῖν, τὰ δὲ	πολλὰ	ὑπερβήσομαι, ἵνα καὶ πεῖραν λάβω,
[120]	χρωμένους τῷ θεῷ. Ἐνταῦθ' ἤδη	πολλαὶ	μὲν τῶν Ἀμφισσέων ἐγίγνοντο κατηγορίαι,
[130]	ἵν' ἄνδρες ὄντες αὐταῖς χρώμεθα)	Πολλάκι	δὴ ξύμπασα πόλις κακοῦ ἀνδρὸς
[190]	γράφουσιν αὐτοῦ τοῦ κατηγόρου, καὶ	πολλάκις	ἀνεπόδιζον τὸν γραμματέα, καὶ ἐκέλευον
[250]	θεωρήσατε. Ἐγένετό τις (ἄχθομαι δὲ	πολλάκις	μεμνημένος τὰς ἀτυχίας τῆς πόλεως)
[200]	ἐκεῖνο ἀπομνημονεύσατε αὐτῷ, ὅτι τῷ	πολλάκις	μὲν ἐπιορκοῦντι, ἀεὶ δὲ μεθ'
[190]	τῶν πόνων τῇ πόλει, ὂς	πολλάκις	πρὸς ἐμὲ διεξῄει ἐπὶ σχολῆς·
[130]	διὰ τὰς Δημοσθένους δημηγορίας. (Καίτοι	πολλὰς	μὲν πρότερον πρεσβείας ἐπρέσβευσαν εἰς
[120]	μετέστην ἐκ τοῦ συνεδρίου, κραυγὴ	πολλὴ	καὶ θόρυβος ἦν τῶν Ἀμφικτυόνων,
[160]	τινα εὕρηται καὶ καταλλαγάς, καὶ	πολλὴν	τὴν κολακείαν πεποίηται. (Ἐκεῖθεν δὲ
[100]	τοῦ θεοῦ· (Καὶ συναθροίσαντες δύναμιν	πολλὴν	τῶν Ἀμφικτυόνων, ἐξηνδραποδίσαντο τοὺς ἀνθρώπους,
[40]	πείσαντες ὑμᾶς, καὶ μετὰ ψηφίσματος,	πολλὴν	χάριν καταθέμενοι, ἀλλ' αὐτοὶ προελόμενοι,
[220]	ἐν Νάξῳ ναυμαχίαν Λακεδαιμονίους καὶ	Πόλλιν	ἐνίκησαν; (Οὕτω δὲ ταῖς αἰτίαις
[10]	δὲ ἔτι μᾶλλον τοὺς δικαστάς.	~Πολλοὶ	γὰρ πάνυ τῶν ὑπευθύνων, ἐπαυτοφώρῳ
[230]	ἐπὶ τῶν νῦν καιρῶν, οἱ	πολλοὶ	τοῖς ὀλίγοις προΐεσθε τὰ τῆς
[170]	μὲν ἑτέραν ὁτῳδήποτε, ἵνα μὴ	πολλοῖς	ἀπεχθάνωμαι, τὴν δ' ἑτέραν ἔγημε,
[70]	μὴ στέργων, οὐδέποτε' ὑμᾶς περὶ	πολλοῦ	ποιήσεται τοὺς ἀλλοτρίους, οὐδέ γε
[50]	ὅταν περὶ χρημάτων ἀνηλωμένων διὰ	πολλοῦ	χρόνου καθεζώμεθα ἐπὶ τοὺς λογισμούς.
[180]	καὶ κατὰ τοὺς νόμους διδῶτε,	πολλοὺς	ἀγωνιστὰς ἕξετε τῆς ἀρετῆς, ἐὰν
[90]	καὶ πεζὴν δύναμιν· εἶναι δὲ	πολλοὺς	καὶ ἄλλους τῶν Ἑλλήνων, οὓς
[180]	κατὰ τοὺς τότε καιρούς, οἳ,	πολλοὺς	πολὺν ὑπομείναντες χρόνον καὶ μεγάλους
[170]	Τότε μὲν διαφέροντες, νυνὶ δὲ	πολλῷ	καταδεέστεροι. Δωρεαὶ δὲ, καὶ στέφανοι,
[230]	πρὸ τῆς Ἀλεξάνδρου διαβάσεως, οὐ	πολλῷ	πρότερον χρόνῳ πρὸ τῆς Ἀλεξάνδρου
[230]	γὰρ τῶν Περσῶν βασιλεὺς, οὐ	πολλῷ	χρόνῳ πρὸ τῆς Ἀλεξάνδρου διαβάσεως,
[120]	ἐπὶ τοὺς Ἀμφισσεῖς στρατείαν ἐποιήσαντο,	πολλῷ	χρόνῳ ὕστερον, ἐπανεληλυθότος Φιλίππου ἐκ
[120]	ἄν ποτε ἐπέτρεψα) καὶ τῶν	πολλῶν	δὲ ἀφειμένων· οὗ τὸ κεφάλαιόν
[110]	τὸν Ἀναγυράσιον, ὃν ἐβουλόμην ἂν	πολλῶν	ἕνεκα ζῆν, καὶ Θρασυκλέα τὸν
[170]	δύο, ἃς ἐκεῖνος, δεῦρο μετὰ	πολλῶν	χρημάτων ἀποστείλας, συνῴκισε τὴν μὲν
[20]	ὡς οὐκ ἐπέδωκας, ἀλλ' ἀπὸ	πολλῶν,	ὧν ἔχεις εἰς τὴν τῶν
[0]	μὲν ἀπορίαν ἀφικνεῖσθαι τοὺς κατηγόρους,	πολὺ	δὲ ἔτι μᾶλλον τοὺς δικαστάς.
[80]	οἱ περὶ τῆς εἰρήνης πρεσβεύσαντες,	πολὺ	δὲ τῶν ἄλλων διαφερόντως Φιλοκράτης
[120]	πάλιν ἐν τῷ αὐτῷ ψηφίσματι	πολὺ	καὶ σαφέστερον καὶ πικρότερον γράφει,
[140]	πολεμοῦντος ὑμῖν, τῷ δ' ἔργῳ	πολὺ	μᾶλλον μισοῦντος Θηβαίους, ὡς αὐτὰ
[240]	μόνον παιδεύει τοὺς νεωτέρους, ἀλλὰ	πολὺ	μᾶλλον τὰ δημόσια κηρύγματα. Κηρύττεταί
[240]	τῷ λόγῳ ὡς ἐπὶ τὸ	πολὺ	οἱ τοῖς ἔργοις πλεῖστον ἀπέχοντες.
[170]	νὴ Δία, καὶ χρυσίον ἐπιφερομένην	πολύ,	Σκύθιν δὲ τὸ γένος, ἐξ
[90]	καὶ συνεδρίαι καὶ συντάξεις· ἀλλὰ	πολὺ	τούτου δεινότερον φανήσεται, ὃ μέλλω
[140]	καλῶς ἔχειν. (Δεύτερον δὲ καὶ	πολὺ	τούτου μεῖζον ἀδίκημα ἠδίκησεν, ὅτι
[190]	ὥσπερ νῦν γίγνεται, ἀλλ' ἦσαν	πολὺ	χαλεπώτεροι οἱ δικασταὶ τοῖς τὰ
[0]	τῶν στρατηγῶν συνηγορίας, οἳ, ἐπὶ	πολὺν	ἤδη χρόνον συνεργοῦντές τισι τῶν
[220]	τοῖς ἐπεξιοῦσι. Σὺ δὲ, ὁ	πολὺν	μὲν τὸν Ἀλέξανδρον καὶ τὸν
[20]	τούτου Δημοσθένης μὲν καὶ Κτησιφῶν	πολὺν	ποιήσονται λόγον· ὁ δέ γε
[180]	τοὺς τότε καιρούς, οἳ, πολλοὺς	πολὺν	ὑπομείναντες χρόνον καὶ μεγάλους κινδύνους,
[160]	τὴν ὄψιν διαφέρων γενόμενος, ᾤκησε	πολὺν	χρόνον ἐν τῇ Δημοσθένους οἰκίᾳ,
[160]	πάσης μεθειστήκει· ὁ δὲ Ἀντίπατρος	πολὺν	χρόνον συνῆγε στρατόπεδον, τὸ δ'
[120]	μὲν τῶν Ἀμφισσέων ἐγίγνοντο κατηγορίαι,	πολὺς	δ' ἔπαινος ἦν κατὰ τῆς
[140]	τοῦτ' ἀγανακτεῖ. Οὕτως, ὡς ἔοικε,	πονηρὰ	φύσις, μεγάλης ἐξουσίας ἐπιλαβομένη, δημοσίας
[210]	φησι, τὴν δὲ τοῦ Κτησιφῶντος	πονηρίαν	καὶ πορνοβοσκίαν ἰσχυρῶς δεδιέναι. Τοὺς
[170]	τῇ φωνῇ· ὅθεν καὶ τὴν	πονηρίαν	οὐκ ἐπιχώριός ἐστι. (Περὶ δὲ
[70]	ἀλλοτρίους, οὐδέ γε ὁ ἰδία	πονηρὸς,	ἄν ποτε γένοιτο δημοσίᾳ χρηστός,
[240]	ἰδὼν διεφθάρη. Δίκην τις δέδωκε	πονηρὸς	καὶ πορνοβοσκός, ὥσπερ Κτησιφῶν; Οἱ
[70]	Ὁ γὰρ μισότεκνος, καὶ πατὴρ	πονηρὸς,	οὐκ ἄν ποτε γένοιτο δημαγωγὸς
[80]	προδότης ὢν τῶν φίλων καὶ	πονηρός,	πιστὸς τῷ δήμῳ φανήσεσθαι. (Κατιδόντες
[90]	σφόδρα ἄξιός ἐστι μισεῖσθαι, ὅτι,	πονηρὸς	ὢν, καὶ τὰ τῶν χρηστῶν
[170]	οὐδεὶς γὰρ πώποτε πλοῦτος τρόπου	πονηροῦ	περιεγένετο· καὶ, τὸ κεφάλαιον, τὸν
[70]	βούληται, συνιδεῖν τοὺς πάλαι μὲν	πονηρούς,	ἐκ μεταβολῆς δ' ἀξιοῦντας εἶναι
[210]	λάβω, εἰ δύνασθε τοὺς σφόδρα	πονηρούς,	κἂν μή τις προείπῃ, διαγιγνώσκειν.
[170]	πράγματα ἐπανορθωθήσεται· τοὺς μὲν γὰρ	πονηροὺς	οὐ μή ποτε βελτίους ποιήσετε,
[130]	καὶ συμβουλεύων ταῖς πόλεσι τοὺς	πονηροὺς	τῶν δημαγωγῶν μὴ προσδέχεσθαι· (λέξω
[230]	γεγένηται φορὰ καθ' ἡμᾶς ῥητόρων	πονηρῶν	ἅμα καὶ τολμηρῶν, εὐτυχοῦμεν. Πρότερον
[130]	ἄλλος οὐδεὶς πώποτε τῶν πάλαι	πονηρῶν	τοιοῦτος μάγος καὶ γόης ἐγένετο,
[130]	γε τεῖχος, Ἢ νέας ἐν	πόντῳ	Κρονίδης ἀποτείνυται αὐτῶν. (Ἐὰν δὲ,
[170]	πολεμίοις Νύμφαιον τὸ ἐν τῷ	Πόντῳ,	τότε τῆς πόλεως ἐχούσης τὸ
[190]	πέντε ἐτελεύτησεν, ἁπάντων μετασχὼν τῶν	πόνων	τῇ πόλει, ὂς πολλάκις πρὸς
[120]	τοὺς πυλαγόρους τοὺς εἰσαεὶ πυλαγοροῦντας,	πορεύεσθαι	εἰς Πύλας καὶ εἰς Δελφοὺς
[150]	αἰσχύνεσθε, εἰ ἐπὶ μὲν τοὺς	πορθμέας	τοὺς εἰς Σαλαμῖνα πορθμεύοντας, νόμον
[150]	ἀνατρέψῃ, τούτῳ μὴ ἐξεῖναι πάλιν	πορθμεῖ	γενέσθαι, ἵνα μηδεὶς αὐτοσχεδιάζῃ εἰς
[150]	τοὺς πορθμέας τοὺς εἰς Σαλαμῖνα	πορθμεύοντας,	νόμον ἔθεσθε, ἐάν τις αὐτῶν
[170]	οὐκ ἐκ τῶν ἰδίων προσόδων	πορίζεται,	ἀλλ' ἐκ τῶν ὑμετέρων κινδύνων.
[210]	δὲ τοῦ Κτησιφῶντος πονηρίαν καὶ	πορνοβοσκίαν	ἰσχυρῶς δεδιέναι. Τοὺς δὴ κατεγνωκότας
[240]	Δίκην τις δέδωκε πονηρὸς καὶ	πορνοβοσκός,	ὥσπερ Κτησιφῶν; Οἱ δέ γε
[120]	τῶν Ἀμφισσέων τιμωρίας. Ἤδη δὲ	πόρρω	τῆς ἡμέρας οὔσης, προσελθὼν ὁ
[0]	καὶ τοὺς ἐκ τοῦ δήμου,	πόρρωθεν	προκατελάμβανον τὰς εὐθύνας ἐπαίνοις καὶ
[150]	τις αὐτῶν ἄκων ἐν τῷ	πόρῳ	πλοῖον ἀνατρέψῃ, τούτῳ μὴ ἐξεῖναι
[150]	πρόδηλον κίνδυνον, ἐτόλμησε, τοῖς δραπέταις	ποσὶ	καὶ λελοιπόσι τὴν τάξιν ἀναβὰς
[150]	ὀρφανίας τοῖς παισὶν αἴτιον, τί	ποτ'	ἂν ἐρεῖ ἢ τί φθέγξεται;
[160]	ὡς ἐγὼ ἀκούω, ἠγνοημένος ὅστις	ποτ'	ἐστὶ καὶ πῶς βεβιωκώς, τὸν
[70]	ὁ δεύτερος καιρός) καὶ τί	ποτ'	ἐστὶ τὸ αἴτιον, ὅτι Φιλοκράτης
[170]	ἀλλὰ τῷ διαπραξαμένῳ; Οὐδεὶς ἄν	ποτ'	ἠθέλησεν ἐπασκεῖν. ~Νῦν δ' οἶμαι,
[160]	ἦν ἃ ἔπραξας, καὶ τί	ποτ'	ἦν ἃ ἔλεγες, καὶ εἰ
[160]	ἀπόδειξιν ποίησαι, ὦ Δημόσθενες, τί	ποτ'	ἦν ἃ ἔπραξας, καὶ τί
[180]	μεγάλους κινδύνους, ἐπὶ τῷ Στρυμόνι	ποταμῷ	ἐνίκων μαχόμενοι Μήδους. Οὗτοι, δεῦρο
[10]	τῇ αὐτῇ πόλει, πρώην μέν	ποτε	ἀναγορευόμενος ἐν τοῖς ἀγῶσιν, ὅτι
[130]	ἱεροῦ κατάληψιν, οἱ τῶν Ἑλλήνων	ποτὲ	ἀξιοῦντες ἡγεμόνες εἶναι, νῦν ὁμηρεύσοντες,
[120]	ἕτερα πολλὰ διεξελθόντος ἐμοῦ, ἐπειδή	ποτε	ἀπηλλάγην καὶ μετέστην ἐκ τοῦ
[50]	τεττάρων αὐτοῦ καιρῶν κατηγορῶ, καὶ	πότε	αὐτὸν οὐ τὰ βέλτιστά φημι
[170]	μὲν γὰρ πονηροὺς οὐ μή	ποτε	βελτίους ποιήσετε, τοὺς δὲ χρηστοὺς
[200]	ἔστι δικαστηρίου. Οὐ γὰρ εἰσαῦθίς	ποτε	βούλεται πρὸς τὸ παράνομον ἀπολογεῖσθαι,
[70]	καὶ πατὴρ πονηρὸς, οὐκ ἄν	ποτε	γένοιτο δημαγωγὸς χρηστός, οὐδὲ ὁ
[70]	γε ὁ ἰδία πονηρὸς, ἄν	ποτε	γένοιτο δημοσίᾳ χρηστός, οὐδ' ὅστις
[170]	ἃ τούτῳ πέπρακται· ἤδη γὰρ	ποτε	εἶδον μισηθέντας τοὺς τὰ τῶν
[30]	ἔχει ταῦθ' οὕτως (μήθ' ὑμεῖς	ποτε	εἰς τοσαύτην ἀταξίαν τῶν νόμων
[250]	τὸν φόβον ἀνάνδρως ἤνεγκε, πρώην	ποτὲ	εἰσηγγέλθη, καὶ ἴσαι αἱ ψῆφοι
[100]	τὸν Χαριγένους υἱὸν τοῦ δυναστεύσαντός	ποτε	ἐν Ὠρεῷ, δεησόμενον αὐτοῦ, τὸ
[120]	ἀπεληλυθότος ἐμοῦ (οὐ γὰρ ἄν	ποτε	ἐπέτρεψα) καὶ τῶν πολλῶν δὲ
[190]	ἔννομα γέγραφεν, ἀλλ' ὡς ἤδη	ποτὲ	καὶ πρότερον ἕτερος τοιαῦτα γράψας
[180]	Ἦν ἄρα κᾀκεῖνοι ταλακάρδιοι, οἵ	ποτε	Μήδων Παισὶν ἐπ' Ἠϊόνι, Στρυμόνος
[160]	ἄρα καὶ ὑμῶν γιγνώσκει. Οὗτός	ποτε	ὁ νεανίσκος, ἑτέρων τὴν ὄψιν
[190]	Κτησιφῶντα. (Ἐτόλμα δ' ἐν ὑμῖν	ποτε	σεμνύνεσθαι Ἀριστοφῶν ἐκεῖνος, ὁ Ἀζηνιεὺς,
[150]	εἰ μηδὲν ἕτερον, ὅτι ταύτῃ	ποτὲ	τῇ ἡμέρᾳ μελλόντων, ὥσπερ νυνὶ,
[100]	Ἐξάγιστος καὶ Ἐπάρατος ὠνομασμένος. Ταύτην	ποτὲ	τὴν χώραν κατῴκησαν Κιρραῖοι καὶ
[190]	ἐγέραιρε παλαίχθων Δῆμος Ἀθηναίων, οἵ	ποτε	τοὺς ἀδίκοις Θεσμοῖς ἄρξαντας πόλιος
[170]	τοῦθ' ὑμᾶς ἐπιχειρήσω διδάσκειν. Οἴεσθέ	ποτε,	ὦ Ἀθηναῖοι, ἐθελῆσαί τινα ἐπασκεῖν
[150]	ἀνάρρησιν μέλλουσαν γίγνεσθαι, καὶ λογίσασθε,	πότερ'	οἴεσθε τοὺς οἰκείους τῶν τελευτησάντων
[50]	ἀλλὰ παλαιὰ καὶ λίαν προωμολογημένα,	πότερα	αὐτὸν δεῖ χρυσῷ στεφάνῳ στεφανωθῆναι,
[130]	πρὶν καλλιερῆσαι, τοὺς στρατιώτας ἐξέπεμψας,	πότερα	στεφανοῦσθαι σε δεῖ ἐπὶ ταῖς
[120]	δὲ μὴ μετέχειν τί ἐστι;	Πότερα	τἀληθὲς εἴπω, ἢ τὸ ἥδιστον
[50]	ψευδῆ καὶ παράνομα τολμῶντα γράφειν	πότερα	χρὴ καταφρονεῖν τῶν δικαστηρίων, ἢ
[250]	ὑμῶν εἰσιν οἱ βοηθήσοντες Δημοσθένει·	πότερον	οἱ συγκυνηγέται, ἢ οἱ συγγυμνασταὶ
[170]	ἐπὶ τῶν προγόνων. Ἄνδρες δὲ	πότερον	τότε ἀμείνους ἦσαν, ἢ νυνί;
[170]	κηρύγματα, καὶ σιτήσεις ἐν Πρυτανείῳ	πότερον	τότε ἦσαν πλείους, ἢ νυνί;
[240]	ὅτι τὴν τάξιν ἔλιπε. Καὶ	πότερον	τοῦτον τιμήσετε, ἢ ὑμᾶς αὐτοὺς
[180]	μικρῷ σαφέστερον ὑμᾶς βούλομαι διδάξαι.	Πότερον	ὑμῖν ἀμείνων ἀνὴρ εἶναι δοκεῖ
[170]	(Εἰ γάρ τις ὑμᾶς ἐρωτήσειε,	πότερον	ὑμῖν ἐνδοξοτέρα δοκεῖ ἡ πόλις
[230]	ἂν ἀποβλέψαντες ἀποψηφίσαισθε τὴν γραφήν.	Πότερον	ὡς τὸ ψήφισμά ἐστιν ἔννομον;
[110]	θεοῦ τεμένει κυανώπιδος Ἀμφιτρίτης Κῦμα	ποτικλύζῃ	κελαδοῦν ἱεραῖσιν ἐπ' ἀκταῖς. ΟΡΚΟΙ.
[180]	ἐν τῷ αὐτοῦ λόγῳ, εἴ	που	γέγραπταί τινα τούτων τῶν ἀνδρῶν
[50]	ἐπὶ τοὺς λογισμούς. Ἐρχόμεθα δή	που	ἐνίοτε ψευδεῖς οἴκοθεν δόξας ἔχοντες
[40]	μηδὲν τούτων γεγένηται, φανερῶς δή	που	ἐξελέγχονται οὐ μόνον ψευδῆ λέγοντες,
[130]	ὁ ποιητὴς ἀποφαίνεται· λέγει γάρ	που,	παιδεύων τὰ πλήθη καὶ συμβουλεύων
[50]	κἂν τοῦτ' ἐπιδείξω, δικαίως δή	που	τὴν γραφὴν ἁλώσεται Κτησιφῶν· ἅπαντες
[180]	ἀμφὶ καὶ ἠνορέης. Ἐνταῦθ' ἔστι	που	τὸ τῶν στρατηγῶν ὄνομα; Οὐδαμοῦ,
[50]	κρῖναι εὐμαθής· δεῖ γὰρ δή	που	τὸν μὲν κατηγοροῦντα ἐμὲ τοῦθ'
[240]	τὴν ἀπολογίαν. Οὐ γὰρ δή	που	τοῦτό γε σκήψῃ, ὡς οὐ
[160]	κίνδυνος πρόσεστιν; Ἀλλ' εἰ μέν	που	χρήματα ἀναλίσκεται, προσκαθιζήσει, πρᾶξιν δὲ
[190]	ὥσπερ ἐπῳδὴν ἢ ἀλλότριόν τι	πρᾶγμα	ἀκροώμενοι, πρὸς ἑτέρῳ τινὶ τὴν
[160]	πρεσβεύσαντες πρὸς Ἀλέξανδρον (καὶ τὸ	πρᾶγμα	εἰκότως πιστεύεται) ἔστι τις Ἀριστίων
[170]	νῦν δ' ἤδη καταπέπλυται τὸ	πρᾶγμα,	καὶ τὸ στεφανοῦν ἐξ ἔθους,
[60]	χρόνους ὑμῶν ὑποτεμνόμενος, καὶ τὸ	πρᾶγμα	κατασπεύδων, ἵνα μὴ μετὰ τῶν
[190]	καὶ τοῖς εἰς αὐτὸ τὸ	πρᾶγμα	λέγουσιν· ἐπειδὰν δὲ τῇ πρώτῃ
[160]	ἀμφίβολος ἡ αἰτία, καὶ τὸ	πρᾶγμα	οὐδαμῶς εὔσχημον ἐμοὶ λέγειν. Οὗτος,
[70]	ὡς οὐ παρὰ Χαριδήμου τὸ	πρᾶγμα	πεπυσμένος, ἀλλὰ παρὰ τοῦ Διὸς
[160]	θεωρήσατε ὡς ὅμοιόν ἐστι τὸ	πρᾶγμα	τῇ αἰτίᾳ. Εἰ γάρ τι
[190]	παραλλάξειαν. Τὸ δὲ νυνὶ γιγνόμενον	πρᾶγμα	ὑπερκαταγέλαστόν ἐστιν· ὁ μὲν γὰρ
[180]	καὶ ἐπεσσομένων ἐθελήσει Ἀμφὶ ξυνοῖσι	πράγμασι	μόχθον ἔχειν. (Ἐπὶ δὲ τῷ
[50]	καὶ μετρίως τοῖς τῆς πόλεως	πράγμασι	χρησαμένους, τῶν δὲ ἀτυχημάτων ἁπάντων
[140]	μισοῦντος Θηβαίους, ὡς αὐτὰ τὰ	πράγματα	δεδήλωκε (καὶ τί δεῖ τὰ
[170]	εἴσονται, οὔτε τὰ τῆς πόλεως	πράγματα	ἐπανορθωθήσεται· τοὺς μὲν γὰρ πονηροὺς
[170]	νῦν πλείους εἶναι, τὰ δὲ	πράγματα	τῆς πόλεως τότε μᾶλλον ἢ
[140]	ὀνόμασι κλέπτων καὶ μεταφέρων τὰ	πράγματα,	ὥσπερ εἴωθεν, ὡς τοὺς Βοιωτοὺς,
[80]	εἰς τοῦτο φέρων περιέστησε τὰ	πράγματα,	ὥστ' εἰ μὲν μὴ πέμποι
[240]	(Ἀπὸ μὲν οὖν τῆς ἀναισχύντου	πραγματείας,	ἐὰν σωφρονῇς, ἀποστήσῃ· ποιήσῃ δέ,
[10]	νομοθέτης ἀρχὰς ὀνομάζει, οὗτοι προσαγορεύωσι	πραγματείας	καὶ ἐπιμελείας, ὑμέτερον ἔργον ἐστὶν
[10]	ἀρχάς, τὰ δ' ἄλλα πάντα	πραγματείας	προστεταγμένας κατὰ ψήφισμα. (Ἐγὼ δὲ
[190]	ἂν ἄρα ποθ' ἅψηται τοῦ	πράγματος,	οὐκ ὡς ἔννομα γέγραφεν, ἀλλ'
[230]	μὲν ἔνδοξα καὶ λαμπρὰ τῶν	πραγμάτων	ἀνετίθεσαν τῷ δήμῷ, τὰ δὲ
[150]	τὰ μεγάλα καὶ σπουδαῖα τῶν	πραγμάτων,	ἁπάντων ἀνθρώπων ἀχρηστότατε, πρὸς δὲ
[200]	ἔχων δίκαιον εἰπεῖν, ἑτέρων παρεμβολῇ	πραγμάτων	εἰς λήθην ὑμᾶς βούλεται τῆς
[150]	καιροῦ καὶ τῶν νυνὶ καθεστηκότων	πραγμάτων,	ἐκεῖνο ὑμᾶς ὑπομνῆσαι βούλομαι, ὅτι
[130]	ταλαίπωροι, προσαψάμενοι μόνον τούτων τῶν	πραγμάτων	ἐξ ἀρχῆς περὶ τὴν τοῦ
[250]	ἢ συλλαβόντες ὡς λῃστὴν τῶν	πραγμάτων,	ἐπ' ὀνομάτων διὰ τῆς πολιτείας
[50]	τέταρτον περὶ τῶν νυνὶ καθεστηκότων	πραγμάτων.	Καὶ δὴ ἐπανάγω ἐμαυτὸν ἐπὶ
[70]	ἐπὶ τὴν μεταβολὴν ἦλθε τῶν	πραγμάτων	(οὗτος γάρ ἐστιν ὁ δεύτερος
[160]	δήμου, ὑποτέτμηται τὰ νεῦρα τῶν	πραγμάτων,	φορμορραφούμεθα, ἐπὶ τὰ στενά, τινὲς
[180]	καταπεφρόνηται· καὶ οὐδὲ τοῦτο εἰκῇ	πρᾶξαι	κελεύει, ἀλλ' ἀκριβῶς τὴν βουλὴν
[240]	διαχρήσηται, τὴν χεῖρα τὴν τοῦτο	πράξασαν	χωρὶς τοῦ σώματος θάπτομεν· (Δημοσθένην
[100]	τῶν Ἑλλήνων καὶ τῆς πόλεως	πράξεις,	ἀσεβήσας μὲν εἰς τὸ ἱερὸν
[90]	ἄρδην ἀπέδοτο, καλλίστοις ὀνόμασιν αἰσχίστας	πράξεις	γράφων, καὶ τῷ λόγῳ προσβιβάζων
[20]	προλαβὼν χρήματα τῆς πόλεως ἢ	πράξεις,	δρασμῷ χρήσῃ. Πάλιν, ὑπεύθυνον οὐκ
[160]	προσκαθιζήσει, πρᾶξιν δὲ ἀνδρὸς οὐ	πράξεις·	ἐὰν δ' αὐτόματόν τι συμβῇ,
[120]	ἐν τῇ ἐκκλησία, καὶ τὰς	πράξεις	ἡμῶν ἀποδεξαμένου τοῦ δήμου, καὶ
[90]	τὰ φανερά· ἔφη δὲ καὶ	πράξεις	πράττειν ἑτέρας δι' ἀπορρήτων, καὶ
[140]	Ἐπεὶ περὶ γε ταύτας τὰς	πράξεις	τρία τὰ πάντων μέγιστα Δημοσθένης
[140]	εἰς τὴν Καδμείαν, κοινωνίαν τῶν	πράξεων	τοῖς Βοιωτάρχαις συνθέμενος. Καὶ τηλικαύτην
[30]	καὶ μὴ πλείους περὶ ἑκάστης	πράξεως.	Καί μοι λέγε τοὺς νόμους.
[30]	πλείους ἑνὸς ἀναγεγραμμένοι περὶ ἑκάστης	πράξεως,	(κἄν τι τοιοῦτον εὑρίσκωσιν, ἀναγεγραφότας
[120]	μήτε ἔργων, μήτε δόγματων, μήτε	πράξεως	μηδεμιᾶς. Τὸ δὲ μὴ μετέχειν
[30]	ἀναγεγράφθαι, καὶ δύο περὶ μιᾶς	πράξεως	ὑπεναντίους ἀλλήλοις, τί ἂν ἔτι
[250]	εἰρήνην· ἐὰν δὲ τοὐναντίον τούτου	πράξητε,	ἀπολύσετε τὸν δῆμον τῶν αἰτιῶν.
[160]	μέν που χρήματα ἀναλίσκεται, προσκαθιζήσει,	πρᾶξιν	δὲ ἀνδρὸς οὐ πράξεις· ἐὰν
[240]	ἡγεμόνων ἑτοίμων ὄντων βοηθεῖν, ἡ	πρᾶξις	οὐ γεγένηται; Σὺ δὲ πλουτεῖς,
[10]	ἄρα, ὅσα τις, αἱρετὸς ὢν,	πράττει	κατὰ ψήφισμα, οὐκ ἔστι ταῦτα
[250]	θάνατος, ταῦτά τινες οὐκ ἐξαρνοῦνται	πράττειν,	ἀλλ' ὁμολογοῦσιν ἐν τῷ δήμῳ,
[130]	τὸν θεὸν ὅ τι χρὴ	πράττειν;	Δημοσθένης δὲ ἀντέλεγε, φιλιππίζειν τὴν
[90]	φανερά· ἔφη δὲ καὶ πράξεις	πράττειν	ἑτέρας δι' ἀπορρήτων, καὶ τούτων
[60]	τῶν συνθηκῶν ἀνεμέσητον ἦν αὐτῷ	πράττειν	τὰ συμφέροντα) οἱ δ' ἀποδόμενοι
[60]	ὑποδοχὴν ἅπαντα καὶ λέγοι καὶ	πράττοι	Φιλοκράτει, ὡς αὐτὸ ἔδειξε τὸ
[100]	τῷ ψηφίσματι διατελεῖν λέγοντα καὶ	πράττοντα	τὰ ἄριστα τῷ δήμῳ τῷ
[190]	ἀνοσιώτερον ἀνδρὸς παράνομα λέγοντος καὶ	πράττοντος;	(Καὶ τὴν ἀκρόασιν, ὡς ἐκεῖνος
[100]	δημοκρατουμένων τῶν Ὠρειτῶν, καὶ πάντα	πραττόντων	μετὰ ψηφίσματος. Ἐξανηλωμένοι γὰρ ἐν
[120]	ἐμπρήσαντες, ἀνεχωροῦμεν. Ταῦτα δὲ ἡμῶν	πραττόντων,	οἱ Λοκροὶ οἱ Ἀμφισσεῖς, ἑξήκοντα
[160]	ὅ τι δὲ πάσχων ἢ	πράττων,	ἀμφίβολος ἡ αἰτία, καὶ τὸ
[40]	ὅτι διατελεῖ καὶ λέγων καὶ	πράττων	τὰ ἄριστα τῷ δήμῳ. ~Ἁπλοῦς
[230]	ἀγαθός, καὶ διατελεῖ λέγων καὶ	πράττων	τὰ ἄριστα τῷ δήμῳ τῷ
[50]	τὰ βέλτιστα, οὔτε νῦν διατελεῖ	πράττων	τὰ συμφέροντα τῷ δήμῳ· κἂν
[90]	πάντων τούτων τὴν ἡγεμονίαν ὑμῖν·	πραχθήσεσθαι	δὲ ταῦτα οὐκ εἰς μακράν,
[220]	τοῦτον ὅλως μὲν ἔγωγε οὐδενὶ	πρέπειν	ἡγοῦμαι περὶ ἐμοῦ λέγειν· τῆς
[60]	πρέσβεις πέμπεσθαι· ὁ δὲ τῇ	πρεσβείᾳ	σπένδεται. (Τὰ δὲ μετὰ ταῦτα
[250]	αἱ δ' ἐπιστολαὶ καὶ αἱ	πρεσβεῖαι	ἀφικνοῦνται εἰς ἰδιωτικὰς οἰκίας, οὐ
[130]	πρότερον ἐκ τῆς Ἑλλάδος αἱ	πρεσβεῖαι	κατὰ πόλεις ἕκαστοι παρ' ἡμῶν
[70]	τῆς τριμήνου ταῖς τῶν Ἑλλήνων	πρεσβείαις	ἱκανὸν παραγενέσθαι κατασκευάζοντες, ἔπειτα τὴν
[70]	ἐνιαυτὸν βουλεύσας, οὐδεμίαν πώποτε φανήσεται	πρεσβείαν	εἰς προεδρίαν καλέσας, ἀλλὰ τότε,
[90]	εἰδέναι, τὴν δὲ εἰς Πελοπόννησον	πρεσβείαν,	ἣν ἐπρέσβευσε, καὶ τὴν ἐξ
[70]	πρὶν ἐπὶ τὴν ὑστέραν ἀπαίρειν	πρεσβείαν	τὴν ἐπὶ τοὺς ὅρκους, Δημοσθένην.
[140]	ταῦτα βουλομένου ποιήσασθαι εἰρήνην, καὶ	πρεσβείας	ἀποστέλλειν μέλλοντος, καὶ τῶν ἀρχόντων
[50]	τινες ὑμᾶς εἴασαν, περιμεῖναι τὰς	πρεσβείας,	ἃς ἦτε ἐκπεπομφότες κατ' ἐκεῖνον
[130]	δημηγορίας. (Καίτοι πολλὰς μὲν πρότερον	πρεσβείας	ἐπρέσβευσαν εἰς Θήβας οἱ μάλιστα
[140]	καιρούς, ἀλλὰ διὰ τὰς αὑτοῦ	πρεσβείας,	(πρῶτον μὲν συνέπεισε τὸν δῆμον
[100]	καὶ τὰ πέντε τάλαντα τοὺς	πρέσβεις	ἀξιῶν τοὺς Ὠρείτας, μὴ ὑμῖν,
[60]	ὡς Φίλιππον, ἀξιώσουσιν αὐτὸν δεῦρο	πρέσβεις	αὐτοκράτορας ἀποστέλλειν πέμπειν ὑπὲρ εἰρήνης.
[60]	ἐὰν παρῶσιν ἤδη οἱ Φιλίππου	πρέσβεις,	βουλεύσηται ὁ δῆμος ὡς τάχιστα
[90]	κωλύσετε. (Ταῦτα διανοηθείς, ἀποστέλλει δεῦρο	πρέσβεις	Γλαυκέτην, καὶ Ἐμπέδωνα, καὶ Διόδωρον
[80]	πέμποι, κατασκόπους πέμπειν, ἀλλ' οὐ	πρέσβεις,	(εἰ δὲ ἐπιτρέπειν ἐθέλοι πόλει
[100]	δὴ συστρέψας γράφει, κελεύων ἑλέσθαι	πρέσβεις	εἰς Ἐρέτριαν, οἵτινες δεήσονται τῶν
[150]	πολεμίοις οὐδεπώποτ' ἀντιβλέψας, πέμπειν ὑμᾶς	πρέσβεις	εἰς Θήβας, αἰτήσοντας Θηβαίους δίοδον
[70]	ἀλλὰ τότε, μόνον καὶ πρῶτον,	πρέσβεις	εἰς προεδρίαν ἐκάλεσε, καὶ προσκεφάλαια
[80]	εἰ μὲν μὴ πέμποι Φίλιππος	πρέσβεις,	καταφρονεῖν αὐτὸν ἔφη τῆς πόλεως,
[60]	Ἀθηναῖοι, ἧκον οἱ τοῦ Φιλίππου	πρέσβεις·	οἱ δὲ ὑμέτεροι ἀπεδήμουν, παρακαλοῦντες
[80]	μεγίσταις δ' ἦσαν αἰτίαις οἱ	πρέσβεις,	οἱ περὶ τῆς εἰρήνης πρεσβεύσαντες,
[60]	ἐν ᾧ κελεύει ἑλέσθαι δέκα	πρέσβεις,	οἵτινες, ἀφικόμενοι ὡς Φίλιππον, ἀξιώσουσιν
[100]	εἰς Ὠρεόν, πρὸς τοὺς Ὠρείτας	πρέσβεις,	οἵτινες δεήσονται καί αὐτοὶ, τὸν
[70]	ταῦθ' οἱ Φιλίππου μὴ συμπεισθήσονται	πρέσβεις,	οὐδὲ γιγνώσκειν ἔφη τὴν εἰρήνην,
[60]	Φίλιππον, καὶ τοὺς παρ' ἐκείνου	πρέσβεις	οὐκ ἀναμείναντα, αἴτιον δὲ γεγονότα
[60]	μὲν, ὅπως μὴ περιμενεῖτε τοὺς	πρέσβεις,	οὓς ἦτε ἐκπεπομφότες, παρακαλοῦντας ἐπὶ
[60]	ἐξεῖναι Φιλίππῳ δεῦρο κήρυκα καὶ	πρέσβεις	πέμπειν περὶ εἰρήνης κάὶ συμμαχὶας.
[60]	δέδωκε τοῦ δεῦρο κήρυκα καὶ	πρέσβεις	πέμπεσθαι· ὁ δὲ τῇ πρεσβείᾳ
[40]	βουλομένη τινὰ τῶν ὑμετέρων στεφανοῦν,	πρέσβεις	πέμψασα δεηθῇ τοῦ δήμου, ἵν'
[70]	τρία ζεύγη ὀρεικὰ, καὶ τοὺς	πρέσβεις	προὔπεμψεν εἰς Θήβας, καταγέλαστον τὴν
[60]	γὰρ οὐ πρὸς τοὺς ἄλλους	πρέσβεις	τὰ πολλὰ, συκοφαντηθέντας ὕστερον ἐκ
[60]	συμμαχίας βουλεύσασθαι, μὴ περιμείναντας τοὺς	πρέσβεις	τοὺς ὑμετέρους, ἀλλ' εὐθὺς μετὰ
[60]	Φίλιππον πρέσβεων· τοῖς οὔπω παροῦσι	πρέσβεσι	προκαταλαμβάνων τὴν ἐκκλησίαν, καὶ τοὺς
[70]	γέγραπται, ἀποδοῦναι τοὺς ὅρκους τοῖς	πρέσβεσι	τοῖς παρὰ Φιλίππου ἐν τῇδε
[60]	παρὰ τοῦ Φιλίππου, καὶ τοῖς	πρέσβεσιν,	ἀκόλουθα γράφων Φιλοκράτει. Ὁ μέν
[60]	εἰρήνης, καὶ ταὐτὰ τοῖς ἄλλοις	πρέσβεσιν	ἀπήγγελλε, καὶ μόνος τῶν βουλευτῶν
[70]	ἅμα τῇ ἡμέρᾳ ἡγεῖτο τοῖς	πρέσβεσιν	εἰς τὸ θέατρον, ὥστε καὶ
[80]	Δημοσθένης, διὰ τὸ μὴ μόνον	πρεσβεύειν,	ἀλλὰ καὶ τὰ ψηφίσματα γεγραφέναι
[60]	Δημοσθένην, εἰκότως, τοὺς ἅμα μὲν	πρεσβεύοντας,	ἅμα δὲ τὰ ψηφίσματα γράφοντας,
[80]	παρὰ τὰς τῆς εἰρήνης συνθήκας	πρεσβεύσαντας,	τὴν μὲν εἰρήνην διέλυσε, τὴν
[80]	πρέσβεις, οἱ περὶ τῆς εἰρήνης	πρεσβεύσαντες,	πολὺ δὲ τῶν ἄλλων διαφερόντως
[160]	φασιν οἱ πάραλοι καὶ οἱ	πρεσβεύσαντες	πρὸς Ἀλέξανδρον (καὶ τὸ πρᾶγμα
[250]	Βυζαντίους μὲν ἐκ τῶν χειρῶν	πρεσβεύσας	ἐξελέσθαι τῶν Φιλίππου, ἀποστῆσαι δὲ
[140]	ἤδη παριὼν ἐπὶ τὸ βῆμα,	πρεσβεύσειν	μὲν ἔφη ὅποι ἂν αὑτῷ
[160]	περὶ Θήβας ἦν τὸ στρατόπεδον,	πρεσβευτὴς	ὑφ' ὑμῶν χειροτονηθείς, ἀποδρὰς ἐκ
[240]	εἰ πρώην μέν ποθ' ὑπέμεινας	πρεσβευτὴς	ὡς Κλεοπάτραν, τὴν Φιλίππου θυγατέρα,
[60]	ἄλλων Ἑλλήνων, ἐπανελθόντων τῶν ὑμετέρων	πρέσβεων,	ἀλλὰ μόνοι ποιήσησθε τὴν εἰρήνην.
[60]	τάχιστα περὶ τῶν πρὸς Φίλιππον	πρέσβεων·	τοῖς οὔπω παροῦσι πρέσβεσι προκαταλαμβάνων
[150]	γυναῖκας, καὶ παῖδας εἰς δουλείαν,	πρεσβύτας	ἀνθρώπους, πρεσβύτιδας γυναῖκας, ὀψὲ μεταμανθάνοντας
[0]	ἵνα ἐξῆν, πρῶτον μὲν, τῷ	πρεσβυτάτῳ	τῶν πολιτῶν, ὥσπερ οἱ νόμοι
[150]	παῖδας εἰς δουλείαν, πρεσβύτας ἀνθρώπους,	πρεσβύτιδας	γυναῖκας, ὀψὲ μεταμανθάνοντας τὴν ἐλευθερίαν,
[60]	οὔτ' ἐπιλαχών, ἀλλ' ἐκ παρασκευῆς,	πριάμενος,	ἵν' εἰς ὑποδοχὴν ἅπαντα καὶ
[60]	μήτε ἀπογνώτω μηδὲν, μήτε καταγνώτω,	πρὶν	ἀκούσῃ· οὐ γὰρ δίκαιον. Ἀλλ'
[210]	φὴς ἀπενεγκεῖν, ἔτι Φιλίππου ζῶντος,	πρὶν	Ἀλέξανδρον εἰς τὴν ἀρχὴν καταστῆναι,
[20]	ὑπεύθυνος ᾖ, τοῦτον οὐκ ἐᾷ,	πρὶν	ἂν λόγου καὶ εὐθύνας δῷ,
[230]	ἐπέθετο τῇ τοῦ δήμου καταλύσει,	πρὶν	ἂν μεῖζον τῶν δικαστηρίων ἰσχύσῃ;
[110]	τῆσδε πόληος ἐρείψετε πύργον ἑλόντες,	Πρίν	γε θεοῦ τεμένει κυανώπιδος Ἀμφιτρίτης
[110]	ἀνέθεμεν πρὸς τὸν καινὸν νεὼν,	πρὶν	ἐξαρέσασθαι, καὶ ἐπεγράψαμεν τὸ προσῆκον
[70]	ἔπραξαν ἕκτῃ φθίνοντος τοῦ Ἐλαφηβολιῶνος,	πρὶν	ἐπὶ τὴν ὑστέραν ἀπαίρειν πρεσβείαν
[10]	προεῖπον ὑμῖν, ἀνελών, πρὶν λόγον,	πρὶν	εὐθύνας δοῦναι, γέγραφε μεταξὺ Δημοσθένην
[20]	τὸ θεωρικὸν κεχειροτονημένοι ἦρχον μὲν,	πρὶν	ἢ τὸν Ἡγήμονος νόμον γενέσθαι,
[230]	πεντακοσίους τῶν πολιτῶν ἀκρίτους ἀπέκτειναν,	πρὶν	καὶ τὰς αἰτίας ἀκοῦσαι, ἐφ'
[130]	οὐδὲν προειδὼς τῶν μελλόντων ἔσεσθαι,	πρὶν	καλλιερῆσαι, τοὺς στρατιώτας ἐξέπεμψας, πότερα
[10]	ἐγὼ ἀρτίως προεῖπον ὑμῖν, ἀνελών,	πρὶν	λόγον, πρὶν εὐθύνας δοῦναι, γέγραφε
[70]	ἡμέραν τῆς θυγατρὸς αὐτῷ τετελευτηκυίας,	πρὶν	πενθῆσαι καὶ τὰ νομιζόμενα ποιῆσαι,
[140]	οἱ πεζοὶ καὶ οἱ ἱππεῖς,	πρὶν	περὶ συμμαχίας μίαν μόνον συλλαβὴν
[110]	τῶν Ἀμφικτυόνων συνώμοσαν. ΜΑΝΤΕΙΑ. Οὐ	πρὶν	τῆσδε πόληος ἐρείψετε πύργον ἑλόντες,
[80]	ναυσὶ καὶ πεζῇ δυνάμει, καὶ,	πρὶν	τριάκονθ' ἡμέρας διελθεῖν, ὑποσπόνδους Θηβαίους
[60]	ὁ μὲν ἐξωνούμενος οὐκ ἠδίκει	(πρὸ	γὰρ τῶν ὅρκων καὶ τῶν
[10]	ἀλλ' οὖν προβάλλονταί γέ τι	πρὸ	τῆς αἰσχύνης· προσγράφουσι γὰρ πρὸς
[230]	διαβάσεως, οὐ πολλῷ πρότερον χρόνῳ	πρὸ	τῆς Ἀλεξάνδρου διαβάσεως εἰς τὴν
[230]	Περσῶν βασιλεὺς, οὐ πολλῷ χρόνῳ	πρὸ	τῆς Ἀλεξάνδρου διαβάσεως, οὐ πολλῷ
[120]	λόγου ψηφίξονται ἥκειν τοὺς ἱερομνήμονας,	πρὸ	τῆς ἐπιούσης πυλαίας, ἐν ῥητῷ
[120]	Πύλαις ἀπαντᾷν, ὃς ἐξ ἀνάγκης	πρὸ	τοῦ καθήκοντος ἔμελλε χρόνου γίγνεσθαι.
[110]	δὲ καὶ δαιμονίου τινὸς ἐξαμαρτάνειν	προαγομένου,	Ἀρχὴν δέ γε, ἔφη, ὦ
[60]	ἡ θυσία, καὶ ὅτε ἦν	προαγών,	ἐν τῇ ἱερᾷ ἡμέρᾳ, ὃ
[170]	καλὸν γὰρ τὴν μὲν διάνοιαν	προαιρεῖσθαι	τὰ βέλτιστα, τὴν δὲ παιδείαν
[90]	τελεῖν συντάξεις. (Καὶ τούτων τῶν	προαιρέσεων	οὐδεμιᾶς ἀπέτυχε Καλλίας· ἀλλ' ὁ
[120]	δήμου, καὶ τῆς πόλεως ἁπάσης	προαιρουμένης	εὐσεβεῖν, καὶ Δημοσθένους ὑπὲρ τοῦ
[30]	εἰς τοσαύτην ἀταξίαν τῶν νόμων	προβαίητε)	οὔτε ἠμέληται περὶ τῶν τοιούτων
[200]	παρασκευήν; Πρὸς ποῖα χρήματα; Τί	προβαλλόμενος	ὑπὲρ τοῦ δήμου πεπολίτευσαι; Ἃ
[10]	τὰ παράνομα γραφόντων) ἀλλ' οὖν	προβάλλονταί	γέ τι πρὸ τῆς αἰσχύνης·
[200]	Δημοσθένην ὑπεύθυνον ὄντα στεφανοῦν, οὐδὲν	προβαλόμενον,	οὐδὲ προσγράψαντα, ἐπειδὰν δῷ τὰς
[250]	ὑμᾶς εἰς τοσοῦτον εὐηθείας ἤδη	προβεβηκέναι,	ὥστε καὶ ταῦτα ἀναπεισθήσεσθαι, ὥσπερ
[120]	καὶ μεταστησάμενος τοὺς ἰδιώτας, ἐκφέρεται	προβούλευμα	εἰς τὴν ἐκκλησίαν, προσλαβὼν τὴν
[140]	τοὺς Ἕλληνας λαβεῖν, τηλικαύτης πληγῆς	προγεγενημένης;	Καὶ, τηλικούτων κακῶν αἴτιος γενόμενος,
[110]	τῶν ὅρκων, οὓς ὑμῶν οἱ	πρόγονοι	μετὰ τῶν Ἀμφικτυόνων συνώμοσαν. ΜΑΝΤΕΙΑ.
[100]	μάλιστα μέν, ὡς λέγονται, οἱ	πρόγονοι	οἱ ὑμέτεροι, ἔπειτα καὶ οἱ
[120]	τῶν ὅρκων, οὓς ὑμῶν οἱ	πρόγονοι	ὤμοσαν, οὐδὲ τῆς ἀρᾶς, οὐδὲ
[240]	ἔστι δὲ ὄνειδος μὴ τοῖς	προγόνοις	ὑμᾶς, ἀλλὰ τῇ Δημοσθένους ἀνανδρίᾳ,
[170]	ἅπαντες ἂν ὁμολογήσαιτε, ἐπὶ τῶν	προγόνων.	Ἄνδρες δὲ πότερον τότε ἀμείνους
[170]	νυνὶ καιρῶν, ἢ ἐπὶ τῶν	προγόνων,	ἅπαντες ἂν ὁμολογήσαιτε, ἐπὶ τῶν
[160]	ἵνα μὴ, βοηθῶν τοῖς τῶν	προγόνων	ἀτυχήμασι, κακῶς ἐπιχειρῇ ποιεῖν τὴν
[180]	ποιῶ, παραβάλλων αὐτῷ τὰ τῶν	προγόνων	ἔργα. Οὐδὲ γὰρ Φιλάμμωνα φήσει
[160]	δημοκρατίαν· δεύτερον δ' ἀπὸ τῶν	προγόνων	εὐεργεσίαν τινὰ αὐτῷ πρὸς τὸν
[120]	τοῖς τεταγμένοις χρόνοις ὑπὸ τῶν	προγόνων·	εὐπρεπῶς γε τῷ ὀνόματι, ἀλλὰ
[170]	δήμῳ (θάνατον γὰρ αὐτοῦ τῶν	προγόνων	κατέγνωτε) τὰ δὲ ἀπὸ τῆς
[250]	καὶ αὐτοὺς τοὺς τάφους τῶν	προγόνων	οὐκ ἂν οἴεσθε ἀναστενάξειν, εἰ
[110]	τοῦ θεοῦ, τὸν ὅρκον τῶν	προγόνων,	τὴν ἀρὰν τὴν γενομένην, καὶ
[160]	συνεδρίῳ· οὗτος δ' ὑμᾶς νυνὶ	προδέδωκεν,	εἴπερ ἀληθῆ ἐστιν ἃ λέγεται.
[170]	τὸν τὰ ἱερὰ διὰ δειλίαν	προδεδωκότα.	Ἵνα δὲ μὴ ἀποπλανῶ ὑμᾶς
[90]	τις ἐπ' αὐτὸν ἴῃ· ὃ	πρόδηλον	ἦν ἐσόμενον, εἰ μὴ ὑμεῖς
[150]	τῶν ἱερῶν, ἐκπέμψας ἐπὶ τὸν	πρόδηλον	κίνδυνον, ἐτόλμησε, τοῖς δραπέταις ποσὶ
[130]	ἐξέπεμψε τοὺς στρατιώτας ἐπὶ τὸν	πρόδηλον	κίνδυνον; Καίτοι γέ πρώην ἀπετόλμησε
[80]	κατήγορος ἀναφανείη, τὸν μὲν Φιλοκράτην	προδήλως	ἀπολεῖσθαι, τοὺς δὲ ἄλλους συμπρέσβεις
[70]	ἠρώτα, προειπὼν μὲν ἃ ἐρήσεται,	προδιδάξας	δὲ ἃ χρὴ κατὰ τῆς
[50]	τὰ τούτοις ὅμοια ὑπερβήσεσθαι, οὐ	προδιδοὺς	ὑμᾶς, οὐδὲ τὸν ἀγῶνα καταχαριζόμενος,
[240]	γράψαντα μὲν τὴν πανυστάτην ἔξοδον,	προδόντα	δὲ τοὺς στρατιώτας, τοῦτον ὑμεῖς
[150]	μὴ δόξωσιν ὡς ἀληθῶς εἶναι	προδόται	τῶν Ἑλλήνων, ἀπὸ μὲν τῆς
[150]	καὶ, παρελθὼν ἐπὶ τὸ βῆμα,	προδότας	τῶν Ἑλλήνων τοὺς Βοιωτάρχας ἀπεκάλεσε,
[250]	μόνον εἰς Σάμον ἐπιχειρήσας, ὡς	προδότης	τῆς πατρίδος, αὐθημερὸν ὑπὸ τῆς
[80]	κινδυνεύσειν, αὐτὸς δ' εὐδοκιμήσειν, καὶ	προδότης	ὢν τῶν φίλων καὶ πονηρός,
[170]	Γύλων ἦν ἐκ Κεραμέων· οὗτος,	προδοὺς	τοῖς πολεμίοις Νύμφαιον τὸ ἐν
[0]	ἐκ τοῦ δικαιοτάτου τρόπου λαχόντες	προεδρεύειν,	ἀλλ' ἐκ παρασκευῆς καθεζόμενοι, ἂν
[0]	τῶν ἄλλων βουλευτῶν ὄντως λάχῃ	προεδρεύειν,	καὶ τὰς ὑμετέρας χειροτονίας ὀρθῶς
[0]	οὔθ' οἱ πρόεδροι, οὔθ' ἡ	προεδρεύουσα	φυλή, τὸ δέκατον μέρος τῆς
[70]	μόνον καὶ πρῶτον, πρέσβεις εἰς	προεδρίαν	ἐκάλεσε, καὶ προσκεφάλαια ἔθηκε, καὶ
[70]	οὐδεμίαν πώποτε φανήσεται πρεσβείαν εἰς	προεδρίαν	καλέσας, ἀλλὰ τότε, μόνον καὶ
[150]	τὰ ἑαυτῶν, καὶ καλεῖ εἰς	προεδρίαν;	Τότε μὲν ταῦτ' ἐκήρυττεν, (ἀλλ'
[70]	τὸ ψήφισμα τὸ περὶ τῆς	προεδρίασ.	ΨΗΦΙΣΜΑ. (Οὗτος τοίνυν, ὦ Ἀθηναῖοι,
[0]	οὔθ' οἱ πρυτάνεις, οὔθ' οἱ	πρόεδροι,	οὔθ' ἡ προεδρεύουσα φυλή, τὸ
[70]	καὶ τίς ὁ ἐπιψηφίσασ. ΨΗΦΙΣΜΑ.	ΠΡΟΕΔΡΟΣ	Καλόν, ὦ Ἀθηναῖοι, καλὸν ἡ
[30]	νομοθέταις, τὸν δ' ἐπιστάτην τῶν	προέδρων	διαχειροτονίαν διδόναι τῷ δήμῳ, καὶ
[50]	μήθ' οὗτος ἰσχυρίζηται, ὑμεῖς τε	προειδῆτε,	ἐγώ τε ἀποκρίνωμαι, ἐναντίον σοι
[130]	τὰ ἱερά, σὺ δ' οὐδὲν	προειδὼς	τῶν μελλόντων ἔσεσθαι, πρὶν καλλιερῆσαι,
[20]	δὲ ὑμῖν ὑπὲρ αὐτῶν πρῶτον	προειπεῖν	βούλομαι. (Ἔστι γάρ, ὦ Ἀθηναῖοι,
[200]	ταῦθ' ὑμῖν ἤδη δίκαιός εἰμι	προειπεῖν.	Ἐπεισάξει γὰρ τὸν γόητα, καὶ
[10]	ὅν φησι Δημοσθένης, βραχέα βούλομαι	προειπεῖν.	Λέξει γὰρ οὗτος· Τειχοποιός εἰμι·
[210]	εἰς ἐμαυτὸν λοιδοριῶν βραχέα βούλομαι	προειπεῖν.	Πυνθάνομαι γὰρ λέξειν Δημοσθένην, ὡς
[210]	σφόδρα πονηρούς, κἂν μή τις	προείπῃ,	διαγιγνώσκειν. Ὃ δ' ἐστὶ κοινὸν
[120]	Καὶ ταῦτα ἐν ῥητῷ χρόνῳ	προεῖπον	τῷ θεῷ καταθεῖναι, καὶ τοὺς
[10]	τὴν πρόφασιν, ἣν ἐγὼ ἀρτίως	προεῖπον	ὑμῖν, ἀνελών, πρὶν λόγον, πρὶν
[70]	καλέσας Ἀντίπατρον, ἐρώτημά τι ἠρώτα,	προειπὼν	μὲν ἃ ἐρήσεται, προδιδάξας δὲ
[40]	τοῦτο ἐπιφέρουσιν, ἐγὼ διδάξω ὑμᾶς,	προειπὼν	ὧν ἕνεκα οἱ νόμοι ἐτέθησαν
[120]	ὑστεραίᾳ ἥκομεν ἕωθεν εἰς τὸν	προειρημένον	τόπον, καὶ κατέβημεν εἰς τὸ
[30]	μαθήσεσθε. ΝΟΜΟΙ. (Ἀναμνήσθητε δὴ τοὺς	προειρημένους	λόγους, ὅτι ὁ μὲν νομοθέτης
[140]	συμφοράς. (Τρίτον δὲ, καὶ τῶν	προειρημένων	μέγιστόν ἐστιν, ὃ μέλλω λέγειν.
[0]	ὅλης κατηγορίας μετρίως μοι ἐλπίζω	προειρῆσθαι·	περὶ δὲ αὐτῶν τῶν νόμων,
[180]	Οὐδαμοῦ, ἀλλὰ τὸ τοῦ δήμου.	(Προέλθετε	οὖν τῇ διανοίᾳ καὶ εἰς
[200]	τοιούτων λόγων; Ἐγὼ προερῶ. Ἐπειδὰν,	προελθὼν	ἐνταυθοῖ, Κτησιφῶν διεξέλθῃ πρὸς ὑμὰς
[150]	πόλις καὶ βελτίοσι προστάταις ἐχρῆτο,	προελθὼν	ὁ κῆρυξ καὶ παραστησάμενος τοὺς
[40]	πολλὴν χάριν καταθέμενοι, ἀλλ' αὐτοὶ	προελόμενοι,	ἄνευ δόγματος ὑμετέρου. (Ἐκ δὲ
[170]	λογογράφος ἀνεφάνη, τὰ πατρῷα καταγελάστως	προέμενος.	Ἄπιστος δὲ καὶ περὶ ταῦτα
[210]	διειλεγμένου. Πῶς ἂν οὖν ἐγὼ	προενεδεικνύμην	Ἀλεξάνδρῳ; Εἴ γε μὴ ταὐτὸν
[200]	ἀποτροπὴ τῶν τοιούτων λόγων; Ἐγὼ	προερῶ.	Ἐπειδὰν, προελθὼν ἐνταυθοῖ, Κτησιφῶν διεξέλθῃ
[60]	τὰ κεφάλαια διὰ βραχέων ἐγὼ	προερῶ.	Πρῶτον μὲν γὰρ ἔγραψαν ὑπὲρ
[30]	νόμοις· ἃς ἐγὼ δηλώσω καὶ	προερῶ	ὑμῖν, ἵνα μὴ λάθητε ἐξαπατηθέντες.
[130]	γεγενημένης. ~Ἀλλ' οὐ προύλεγον, οὐ	προεσήμαινον	οἱ θεοὶ φυλάξασθαι, μόνον οὐκ
[110]	οἱ Ἀμφισσεῖς, μᾶλλον δὲ οἱ	προεστηκότες	αὐτῶν, ἄνδρες παρανομώτατοι, ἐνηργάζοντο τὸ
[130]	ἐν τῇ τοῦ κρατοῦντος καὶ	προηδικημένου	μετριότητι κριθησόμενοι; (Ἡ δ' ἡμετέρα
[110]	τῆς πόλεως, καὶ αὐτὸν οὕτω	προῃρημένον.	(Ἀρχομένου δέ μου λέγειν, καὶ
[90]	μέλλω λέγειν. Εἰς γὰρ τοῦτο	προήχθη	Καλλίας μὲν ὕβρεως καὶ πλεονεξίας,
[110]	(Ἀρχομένου δέ μου λέγειν, καὶ	προθυμότερόν	πως εἰσεληλυθότος εἰς τὸ συνέδριον,
[230]	καιρῶν, οἱ πολλοὶ τοῖς ὀλίγοις	προΐεσθε	τὰ τῆς δημοκρατίας ἰσχυρά, οὐκ
[150]	τῷ θεάτρῳ, καὶ νομίσαθ' ὁρᾷν	προϊόντα	τὸν κήρυκα, καὶ τὴν ἐκ
[50]	Φίλιππον, μετασχεῖν Ἑλληνικοῦ συνεδρίου, καὶ,	προϊόντος	τοῦ χρόνου, παρ' ἑκόντων τῶν
[70]	εἰς τὴν ἐκκλησίαν. Ἐνταῦθα δὴ	προκαταλαβὼν	Δημοσθένης τὸ βῆμα, οὐδενὶ τῶν
[10]	πόλις τὸ ἴσον ἀδίκημα ἀδικεῖται	(προκαταλαμβάνονται	γὰρ ἐπαίνοις καὶ στεφάνοις αἱ
[240]	τοιαύτην αἰσχύνην ἐκφύγοι; (Ἐὰν τοὺς	προκαταλαμβάνοντας	τὰ κοινὰ καὶ φιλάνθρωπα τῶν
[70]	καὶ τῶν συνθηκῶν, δύω μέγιστα	προκαταλαμβάνοντες·	πρῶτον μὲν τὸν χρόνον τὸν
[60]	πρέσβεων· τοῖς οὔπω παροῦσι πρέσβεσι	προκαταλαμβάνων	τὴν ἐκκλησίαν, καὶ τοὺς χρόνους
[10]	στεφανοῦν. Καὶ ταῦτα οὕτως εὖ	προκατειληφότος	τοῦ νομοθέτου, εὕρηνται κρείττονες λόγοι
[0]	τοὺς ἐκ τοῦ δήμου, πόρρωθεν	προκατελάμβανον	τὰς εὐθύνας ἐπαίνοις καὶ κηρύγμασιν·
[140]	κήρυγμά τι τοῦτο τοῖς Βοιωτάρχαις	προκηρύττων,	ἀναφέρειν αὑτῷ τὰ μέρη τῶν
[140]	μόνον εἰ γίγνεται· τοῦτο δὲ	προλαβὼν,	ἔκδοτον μὲν τὴν Βοιωτίαν ἅπασαν
[230]	δ' ἑβδομήκοντα τάλαντα ὑποσιωπᾷς, ἃ	προλαβὼν	τοῦ βασιλικοῦ χρυσίου ἀπεστέρηκας. ~Οὐ
[20]	μὴ ἀποδημήσω; Ἵνα γε μὴ,	προλαβὼν	χρήματα τῆς πόλεως ἢ πράξεις,
[70]	διαλέγεσθαι, καὶ τὰ μέλλοντα ἔσεσθαι	προλέγειν·	ἑβδόμην δ' ἡμέραν τῆς θυγατρὸς
[170]	καὶ δωρεῶν, ἕως ἔτι μέμνημαι,	προλέγω	ὑμῖν, ἄνδρες Ἀθηναῖοι, εἰ μὴ
[0]	καταλύσετε, ἢ τοῖς καταλύουσιν ἐπιτρέψετε,	προλέγω	ὑμῖν, ὅτι λήσετε κατὰ μικρὸν
[100]	καὶ τῇ Λητοῖ, καὶ Ἀθηνᾷ	Προναίᾳ,	ἐπὶ πάσῃ ἀεργίᾳ, καὶ ταύτην
[120]	μήτε τῇ Λητοῖ, μηδ' Ἀθηνᾷ	Προναίά,	μηδὲ δέξαιντο αὐτοῖς τὰ ἱερά.
[110]	μηδὲ τῇ Λητοῖ, μηδ' Ἀθηνᾷ	Προναίᾳ,	μηδὲ δέξαιντο αὐτοῖς τὰ ἱερά.
[110]	καὶ τῆς Λητοῦς, καὶ Ἀθηνᾶς	Προναίας·	(καὶ ἐπεύχεται αὐτοῖς μήτε γῆν
[210]	τούτων μισθοὺς εἴληφε, τραύματος ἐκ	προνοίας	γραφὰς γραφόμενος, καὶ κατακεκονδύλισται, ὥστε
[170]	ἐξ ἔθους, ἀλλ' οὐκ ἐκ	προνοίας,	ποιεῖσθε. (Οὔκουν ἄτοπον οὑτωσὶ διαλογιζομένοις,
[40]	ποιούμενοι· (ὃ δ' ἦν ἐπιφθονώτατον,	προξενίας	εὑρημένοι τινὲς ἐν ταῖς ἔξω
[250]	χρυσίον, ἐπιδημήσαντα εἰς τὴν πόλιν,	πρόξενον	ὄντα τοῦ δήμου τοῦ Ἀθηναίων,
[130]	ἕτερος· πάλιν Θράσων ὁ Ἑρχιεύς,	πρόξενος	ὢν Θηβαίοις· (εἶτα Λεωδάμας ὁ
[200]	τοῦτο δὴ τὸ συντεταγμένον αὐτῷ	προοίμιον,	ἔπειτ' ἐνδιατρίβῃ καὶ μὴ ἀπολογῆται,
[250]	σχετλιάζοντα ἐπὶ τῷ τῆς δικαιοσύνης	προπηλακισμῷ,	καὶ ἐπερωτῶντα, εἰ οὐκ αἰσχύνεσθε,
[50]	ἀλλ' ὅσους οὐδεὶς πώποτε μέμνηται	πρὸς	ἀγῶνα δημόσιον παραγενομένους) ἀποκρίνομαι, ὅτι
[210]	τῆς πόλεως, ἀλλ' ὑπὲρ τῆς	πρὸς	Ἀλέξανδρον ἐνδείξεώς με φὴς ἀπενεγκεῖν,
[160]	οἱ πάραλοι καὶ οἱ πρεσβεύσαντες	πρὸς	Ἀλέξανδρον (καὶ τὸ πρᾶγμα εἰκότως
[160]	πολεμικῶς εἶχεν, ὥσπερ καὶ φησί,	πρὸς	Ἀλέξανδρον, τρεῖς αὐτῷ καιροὶ κάλλιστοι
[180]	μὲν πύκταις ἐστὶν ὁ ἀγὼν	πρὸς	ἀλλήλους, τοῖς δ' ἀξιοῦσι στεφανοῦσθαι
[80]	ἐστι κακόν, ἀλλ' ὅταν τις	πρὸς	ἀνταγωνιστὰς ἀναξίους ἑαυτοῦ διακινδυνεύων ἀποτύχῃ,
[150]	τὸ κάλλιστον κήρυγμα καὶ προτρεπτικώτατον	πρὸς	ἀρετήν, ὅτι Τούσδε τοὺς νεανίσκους,
[180]	ἀλλήλους, τοῖς δ' ἀξιοῦσι στεφανοῦσθαι	πρὸς	αὐτὴν τὴν ἀρετήν, ἧς καὶ
[100]	καὶ παντελῶς ἀπόρως διακείμενοι, πέμπουσι	πρὸς	αὐτὸν Γνωσίδημον, τὸν Χαριγένους υἱὸν
[210]	ἀλλ' ἐνδεικνύμενος Ἀλεξάνδρῳ διὰ τὴν	πρὸς	αὐτὸν ἔχθραν. (Καὶ, νὴ Δί'
[80]	ὑμεῖς, τοιαῦτα πεπονθότες, πάλιν διελύσασθε	πρὸς	αὐτούς. Τυχὼν δὲ συγγνώμης παρ'
[170]	καλοί, τὰ δ' ἔργα φαῦλα.	(Πρὸς	δὲ ἀνδρείαν βραχύς μοι λείπεται
[10]	οὐ τῇ τοῦ λέγοντος ἀναισχυντίᾳ.	(Πρὸς	δὲ δὴ τὸν ἄφυκτον λόγον,
[150]	τῶν πραγμάτων, ἁπάντων ἀνθρώπων ἀχρηστότατε,	πρὸς	δὲ τὴν ἐν τοῖς λόγοις
[10]	μή τις ἐστὶν εὐνοίας εὐθύνη;	Πρὸς	δὴ ταύτην τὴν πρόφασιν ἀκούσατέ
[140]	οὐκ ὀργίζεσθε. Ἐκεῖνο γὰρ πεπόνθατε	πρὸς	Δημοσθένη· συνείθισθε ἤδη τἀδικήματα αὐτοῦ
[150]	καὶ λελοιπότα τὴν τάξιν. (Μὴ,	πρὸς	Διὸς καὶ θεῶν, ἱκετεύω ὑμᾶς,
[190]	πόνων τῇ πόλει, ὂς πολλάκις	πρὸς	ἐμὲ διεξῄει ἐπὶ σχολῆς· ἔφη
[190]	ἢ ἀλλότριόν τι πρᾶγμα ἀκροώμενοι,	πρὸς	ἑτέρῳ τινὶ τὴν γνώμην ἔχουσιν.
[20]	τῷ δήμῳ, διὰ δὲ τὴν	πρὸς	Εὔβουλον γενομένην πίστιν ὑμῖν, οἱ
[120]	ἀληθὲς ἐρῶ· τὸ γὰρ ἀεὶ	πρὸς	ἡδονὴν λεγόμενον οὑτωσὶ τὴν πόλιν
[120]	στάδια ἄπωθεν οἰκοῦντες Δελφῶν, ἦκον	πρὸς'	ἡμᾶς μεθ' ὅπλων πανδημεί, καὶ,
[130]	ἡ κοινὴ καταφυγὴ τῶν Ἑλλήνων,	πρὸς	ἣν ἀφικνοῦντο πρότερον ἐκ τῆς
[60]	ὑμῶν μετρίαν δέησιν· ἐπινεύσατέ μοι,	πρὸς	θεῶν, τὸν πρῶτον τῶν τεττάρων
[100]	δὲ καὶ οὐδαμῶς ἴσην τὴν	πρὸς	Θηβαίους συμμαχίαν γράψας. Ἄρξομαι δὲ
[230]	δωροδοκίας παραλείπω· ὅταν δὲ τῆς	πρὸς	Θηβαίους συμμαχίας τὰς αἰτίας ἀνατιθῇς
[150]	Κλεοφῶντος πολιτείαν, ὃς, ἐπὶ τοῦ	πρὸς	Λακεδαιμονίους πολέμου, ὡς λέγεται, τὴν
[20]	Ταῦτα γὰρ ὀρθοῖ τὴν δημοκρατίαν.	(Πρὸς	μὲν οὖν τὰς κενὰς προφάσεις,
[150]	ἐγκωμιάζειν τὴν ἐκείνων ἀρετήν. Ὦ,	πρὸς	μὲν τὰ μεγάλα καὶ σπουδαῖα
[200]	φεύγοντος. (Ὅταν δὴ ταῦτα λέγῃ,	πρὸς	μὲν τοὺς στασιαστικοὺς λόγους ἐκεῖνο
[160]	εἶναι καὶ πρὸς πατρὸς καὶ	πρὸς	μητρός, ἵνα μὴ, διὰ τὴν
[170]	μητρὸς καὶ τοῦ πάππου τοῦ	πρὸς	μητρὸς, πῶς ἔχει αὐτῷ, ἐγὼ
[160]	μὴ ὅτι πρὸς πόλιν, ἀλλὰ	πρὸς	οἰκίαν, ὅπου κίνδυνος πρόσεστιν; Ἀλλ'
[230]	τὸ ἁμάρτημα· ἡ δὲ χάρις	πρὸς	ὃν ἐχαρίζετο ἄδηλος γεγένηται· ἡ
[160]	πρῶτον μὲν, ἐλεύθερον εἶναι καὶ	πρὸς	πατρὸς καὶ πρὸς μητρός, ἵνα
[200]	Δημόσθενες; Πρὸς ποίαν συμμάχων παρασκευήν;	Πρὸς	ποῖα χρήματα; Τί προβαλλόμενος ὑπὲρ
[200]	ὁ Ἀθηναίων ποῖ καταφύγῃ, Δημόσθενες;	Πρὸς	ποίαν συμμάχων παρασκευήν; Πρὸς ποῖα
[240]	ἐὰν ἐπερωτῶσιν ὑμᾶς οἱ νεώτεροι,	πρὸς	ποῖον παράδειγμα χρὴ αὐτοὺς τὸν
[160]	γὰρ ἂν προσέλθοις μὴ ὅτι	πρὸς	πόλιν, ἀλλὰ πρὸς οἰκίαν, ὅπου
[10]	ἐστιν ἀνυπεύθυνος τῶν καὶ ὁπωσοῦν	πρὸς	τὰ κοινὰ προσεληλυθότων. (Διδάξω δ'
[10]	πρὸ τῆς αἰσχύνης· προσγράφουσι γὰρ	πρὸς	τὰ ψηφίσματα, στεφανοῦν τὸν ὑπεύθυνον
[30]	γεγραφέναι τὸν Κτησιφῶντα. (Ἐγὼ δὲ	πρὸς	τὰς τούτων τέχνας παρέξομαι συνηγόρους
[200]	νόμων καταπεφρονηκότα· καὶ τὰς ἐσομένας	πρὸς	ταῦτα προφάσεις εἶπον, ἃς ἀξιῶ
[210]	περὶ Παυσανίαν ἐνύπνιον ἑωρακότος, οὐδὲ	πρὸς	τὴν Ἀθηνᾶν καὶ τὴν Ἥραν
[160]	δημοτικός ἐστιν. Ἐὰν μὲν τοίνυν	πρὸς	τὴν εὐφημίαν αὐτοῦ τῶν λόγων
[170]	καὶ μέτριον χρὴ πεφυκέναι αὐτὸν	πρὸς	τὴν καθ' ἡμέραν δίαιταν, ὅπως
[210]	οὐδ' ἐγραφόμην, ἀλλὰ διαλείπων, καὶ	πρὸς	τὴν πολιτείαν οὐ πυκνὰ προσιὼν
[130]	ἡμῖν συμβέβηκεν, ἐξ ὅτου Δημοσθένης	πρὸς	τὴν πολιτείαν προσελήλυθεν. Εὖ γὰρ
[140]	καιροῖς εὔξασθαι; Οὐ χωρὶς μὲν	πρὸς	τὴν πολιτικὴν δύναμιν, χωρὶς δ'
[10]	ἀπομνημονεύειν καὶ ἀντιτάττειν τὸν νόμον	πρὸς	τὴν τούτων ἀναίδειαν, καὶ ὑποβάλλειν
[250]	νῦν ἑστηκὼς ἐγὼ λέγω, ἀντιπαρατεταγμένους	πρὸς	τὴν τούτων ἀσέλγειαν τοὺς τῆς
[230]	ὦ Ἀθηναῖοι, καὶ ζητῶ πυθέσθαι,	πρὸς	τί ἂν ἀποβλέψαντες ἀποψηφίσαισθε τὴν
[20]	δημοσίων, οὔτ' ἀνήλωκε, προσῆλθε δὲ	πρός	τι τῶν κοινῶν· καὶ τοῦτον
[120]	ἡμέρᾳ, ἔχοντας ἄμας καὶ δικέλλας,	πρὸς	τὸ Θυτεῖον ἐκεῖ καλούμενον. Καὶ
[200]	Οὐ γὰρ εἰσαῦθίς ποτε βούλεται	πρὸς	τὸ παράνομον ἀπολογεῖσθαι, ἀλλ' οὐδὲν
[140]	διαδικασίαν ἔφη γράψειν τῷ βήματι	πρὸς	τὸ στρατήγιον· πλείω γὰρ ὑμᾶς
[200]	αὐτῆς τῆς ἀληθείας διηριθμημένους ἥκειν	πρὸς	τὸ τοῦ κατηγόρου βῆμα, τοὺς
[200]	κατηγόρου βῆμα, τοὺς δὲ δημοτικοὺς	πρὸς	τὸ τοῦ φεύγοντος. (Ὅταν δὴ
[10]	δοκιμασθεῖσαι ἄρχουσι) καὶ λόγον ἐγγράφειν	πρὸς	τὸν γραμματέα καὶ τοὺς λογιστάς,
[230]	ὦ Ἀθηναῖοι, ἀναλογισαίμην ἐναντίον ὑμῶν	πρὸς	τὸν γράψαντα τὸ ψήφισμα, διὰ
[220]	εἰ, μὴ συνεχῶς, ἀλλὰ διαλείπων,	πρὸς	τὸν δῆμον προσέρχομαι, καὶ τὴν
[160]	τῶν προγόνων εὐεργεσίαν τινὰ αὐτῷ	πρὸς	τὸν δῆμον ὑπάρχειν, ἢ, τό
[110]	Ἀθηναίων, ὅτι χρυσᾶς ἀσπίδας ἀνέθεμεν	πρὸς	τὸν καινὸν νεὼν, πρὶν ἐξαρέσασθαι,
[200]	καὶ τὸν Δημοσθένην ἀξιώσατε ἀπολογεῖσθαι,	πρὸς	τὸν τῶν ὑπευθύνων νόμον πρῶτον,
[60]	τὸν νοῦν. Ἐπράττετο γὰρ οὐ	πρὸς	τοὺς ἄλλους πρέσβεις τὰ πολλὰ,
[110]	τὸ συνέδριον, καὶ εἰπεῖν τι	πρὸς	τοὺς Ἀμφικτύονας ὑπὲρ τῆς πόλεως,
[180]	ἀνάρρησιν ἐν τῷ θεάτρῳ ποιῆται	πρὸς	τοὺς Ἕλληνας. Μὴ οὖν ἡμῖν
[40]	κήρυκα ἀναγορεύειν ἐν τῷ θεάτρῳ	πρὸς	τοὺς Ἕλληνας, ὅτι στεφανοῖ αὐτὸν
[30]	ὁ νομοθέτης τὸν ῥήτορα σεμνύνεσθαι	πρὸς	τοὺς ἔξωθεν, ἀλλ' ἀγαπᾶν ἐν
[120]	τὴν πόλιν τὴν ἡμετέραν τὰ	πρὸς	τοὺς θεοὺς ἀφοσιῶ· ὑμεῖς δ'
[10]	καὶ τὰς εὐχὰς ὑπὲρ ὑμῶν	πρὸς	τοὺς θεοὺς εὐχομένους, καὶ οὐ
[20]	καὶ τοῦτον ἀποφέρειν κελεύει λόγον	πρὸς	τοὺς λογιστάς. Καὶ πῶς ὅ
[20]	τὴν ἐν Ἀρείῳ Πάγῳ ἐγγράφειν	πρὸς	τοὺς λογιστὰς ὁ νόμος κελεύει
[10]	προστεταγμένας κατὰ ψήφισμα. (Ἐγὼ δὲ	πρὸς	τοὺς λόγους τοὺς τούτων νόμον
[140]	δύναμιν, χωρὶς δ' ἐν Ἀμφίσσῃ	πρὸς	τοὺς ξένους διαγωνίσασθαι; Ἀθύμους δὲ
[220]	ἐλθὼν εἰς τὰ ἔνατα, διεξίοι	πρὸς	τοὺς οἰκείους, ἃ ἐπιτηδεύσας ὑγιὴς
[100]	πάλιν ἑτέρους αἱρεῖσθαι εἰς Ὠρεόν,	πρὸς	τοὺς Ὠρείτας πρέσβεις, οἵτινες δεήσονται
[20]	ψηφίσματα. ΨΗΦΙΣΜΑΤΑ. (Ναί· ἀλλ' ἀντιδιαπλέκει	πρὸς	τοῦτο εὐθὺς, λέγων ὡς οὔτ'
[120]	αὐτοῖς τὰ ἱερά. (Τοιαῦτα καὶ	πρὸς	τούτοις ἕτερα πολλὰ διεξελθόντος ἐμοῦ,
[90]	καὶ ἱππέας χιλίους· (ὑπάρξειν δὲ	πρὸς	τούτοις καὶ τὰς πολιτικὰς δυνάμεις,
[100]	περὶ ἁπάντων ἐπὶ τῷ ψηφίσματι	πρὸς	τῷ κλέμματι, γράψας, καὶ τὰ
[10]	τὰς πατρῴας οὐσίας εἰς τὴν	πρὸς	ὑμᾶς ἀνηλωκότας φιλοτιμίαν. Οὐ τοίνυν
[90]	ἄξιόν ἐστιν ἀκοῦσαι. (Ἀφικνεῖται γὰρ	πρὸς	ὑμᾶς, οὐκ ἔτι δι' ἀγγέλων,
[90]	πρῶτον μὲν, μὴ διασφαλῆναι τῆς	πρὸς	ὑμᾶς συμμαχίας (οὐδὲν γὰρ ἦν
[210]	δίκαιον κατ' ἀμφοτέρων αὐτῶν ἀπαγγεῖλαι,	πρὸς	ὑμᾶς τοῦτ' ἐρῶ. Περιέρχονται γὰρ
[200]	Ἐπειδὰν, προελθὼν ἐνταυθοῖ, Κτησιφῶν διεξέλθῃ	πρὸς	ὑμὰς τοῦτο δὴ τὸ συντεταγμένον
[210]	διαχρήσηται, ὃς τοσοῦτον καταγελᾷ τῆς	πρὸς	ὑμᾶς φιλοτιμίας, ὥστε τὴν μιαρὰν
[50]	αὐτοῖς ὁ λόγος ἀποδοθῇ, καταριθμεῖσθαι	πρὸς	ὑμᾶς, ὡς ἄρα τῇ πόλει
[140]	λέγοντος, οὔθ' ὡς δεῖ ποιεῖσθαι	πρὸς	Φίλιππον εἰρήνην, οὔθ' ὡς οὐ
[150]	εἴ τις ἐρεῖ ὡς χρὴ	πρὸς	Φίλιππον εἰρήνην ποιήσασθαι, ἀπάξειν εἰς
[60]	ἀλλὰ καὶ συμμαχίαν εἶναι ψηφιεῖσθε	πρὸς	Φίλιππον, ἵν' εἴ τινες προσέχοιεν
[100]	ψηφίσματος. Ἐξανηλωμένοι γὰρ ἐν τῷ	πρὸς	Φίλιππον πολέμῳ, καὶ παντελῶς ἀπόρως
[60]	δῆμος ὡς τάχιστα περὶ τῶν	πρὸς	Φίλιππον πρέσβεων· τοῖς οὔπω παροῦσι
[50]	ἐκεῖνον τὸν χρόνον, ἐν ᾧ	πρὸς	Φίλιππον ὑπὲρ Ἀμφιπόλεως ἐπολεμοῦμεν· τοῦτον
[60]	ἐκ μεταβολῆς ὑπὸ Δημοσθένους, ἀλλὰ	πρὸς	Φιλοκράτην καὶ Δημοσθένην, εἰκότως, τοὺς
[80]	ἐβουλεύετο, μετὰ δειλίας καὶ τῆς	πρὸς	Φιλοκράτην ὑπὲρ τῆς δωροδοκίας ζηλοτυπίας,
[10]	ὁ νομοθέτης ἀρχὰς ὀνομάζει, οὗτοι	προσαγορεύωσι	πραγματείας καὶ ἐπιμελείας, ὑμέτερον ἔργον
[40]	καὶ κηρύγματα, ψευδῆ φιλοτιμίαν κτᾶται,	προσαπείπῃ	δ' ἐν τῷ νόμῳ, μηδ'
[130]	κτησάμενοι; Λακεδαιμόνιοι δ' οἱ ταλαίπωροι,	προσαψάμενοι	μόνον τούτων τῶν πραγμάτων ἐξ
[110]	πρότερον συμβέβηκεν αὐτῷ, ὅτου ἂν	προσάψηται,	ἢ ἀνδρὸς ἰδιώτου, ἢ δυνάστου
[70]	ταῦτα ἐνίκα, τῷ μὲν λόγῳ	προσβιασαμένου	Δημοσθένους, τὸ δὲ ψήφισμα γράψαντος
[90]	πράξεις γράφων, καὶ τῷ λόγῳ	προσβιβάζων	ὑμᾶς, τὰς μὲν βοηθείας ὡς
[40]	τοίνυν ἐξαπατῶντες ὑμᾶς λέγωσιν, ὡς	προσγέγραπται	ἐν τῷ νόμῳ, ἐξεῖναι στεφανοῦν,
[80]	ὁ νυνὶ πάντας δεξιούμενος καὶ	προσγελῶν,	τοὺς Φωκικοὺς ξένους διαβιβάσας, ἦλθον
[10]	γέ τι πρὸ τῆς αἰσχύνης·	προσγράφουσι	γὰρ πρὸς τὰ ψηφίσματα, στεφανοῦν
[200]	ὄντα στεφανοῦν, οὐδὲν προβαλόμενον, οὐδὲ	προσγράψαντα,	ἐπειδὰν δῷ τὰς εὐθύνας, ἀλλὰ
[90]	ἀντικαταλλαξάμενος ἀντὶ τούτων, εὐφημίας ἕνεκα	προσγράψας	καὶ Χαλκιδέας βοηθεῖν, ἐάν τις
[90]	προτέρων ἀδικημάτων ὁ δῆμος, μὴ	προσδέξαιτο	τὴν συμμαχίαν· ἀλλ' ὑπῆρχεν αὐτῷ
[130]	τοὺς πονηροὺς τῶν δημαγωγῶν μὴ	προσδέχεσθαι·	(λέξω δὲ κἀγὼ τὰ ἔπη·
[200]	Δημοσθένην παρακαλῇ, μάλιστα μὲν μὴ	προσδέχεσθε	κακοῦργον ἄνθρωπον, οἰόμενον ῥήμασι τοὺς
[10]	καὶ ὑποβάλλειν αὐτοῖς, ὅτι οὐ	προσδέχεσθε	κακοῦργον σοφιστήν, οἰόμενον ῥήμασι τοὺς
[50]	ἀπομνημονεῦσαι ἅ σοι σύνοιδα, πάνυ	προσδοκῶ	ἐπιδείξειν τοῖς δικασταῖς, τῆς μὲν
[180]	ὅτε Λακεδαιμόνιοι καὶ οἱ Τριάκοντα	προσέβαλλον	τοῖς καταλαβοῦσι Φυλὴν, οὐχ ὅσοι
[70]	ἰασόμενοι τὸ Δημοσθένους δωροδόκημα, (καὶ	προσέγραψαν	ἐξεῖναι τῷ βουλομένῳ τῶν Ἑλλήνων
[160]	ἂν ἡμᾶς εἰς τὴν συμμαχίαν	προσεδέξατο	διὰ τοὺς ἐπιφερομένους ἑαυτῷ κινδύνους.
[40]	δῆμον γίγνωνται. Καὶ διὰ τοῦτο	προσέθηκεν	ὁ νομοθέτης, μὴ κηρύττεσθαι τὸν
[240]	ὑμᾶς, ἀλλὰ τῇ Δημοσθένους ἀνανδρίᾳ,	προσεικασθῆναι.	Πῶς οὖν ἄν τις τὴν
[70]	δείλαιος καὶ πρώτην αὐτὸν πατέρα	προσειποῦσαν	ἀπολέσας. (Καὶ οὐ τὸ δυστύχημα
[10]	περιλαβὼν ὀνόματι ὁ νομοθέτης, καὶ	προσειπὼν	ἀρχὰς ἁπάσας εἶναι, ἃς ὁ
[150]	πόλιν ἀπώλεσεν. Ὡς δ' οὐ	προσεῖχον	αὐτῷ οἱ ἄρχοντες οἱ ἐν
[130]	ὅτου Δημοσθένης πρὸς τὴν πολιτείαν	προσελήλυθεν.	Εὖ γὰρ περὶ τῶν τοιούτων
[10]	καὶ ὁπωσοῦν πρὸς τὰ κοινὰ	προσεληλυθότων.	(Διδάξω δ' ὑμᾶς, πρῶτον ἐπὶ
[160]	κώμην ἀποστήσειας; Σὺ γὰρ ἂν	προσέλθοις	μὴ ὅτι πρὸς πόλιν, ἀλλὰ
[50]	καὶ ἀποδιδράσκω, ἐκκαλύψειν μέ φησι	προσελθὼν,	καὶ ἄξειν ἐπὶ τὸ βῆμα,
[120]	δὲ πόρρω τῆς ἡμέρας οὔσης,	προσελθὼν	ὁ κῆρυξ ἀνεῖπε, Δελφῶν ὅσοι
[140]	σχετλιάζοντος ἐν ταῖς ἐκκλησίαις ἐμοῦ,	προσέμειξε	φέρων, ἀναρπασθέντων τῶν ξένων, τὸν
[90]	Καλλίαν ὑπερεπῄνει, καὶ τὸ ἀπόρρητον	προσεποιήσατο	εἰδέναι, τὴν δὲ εἰς Πελοπόννησον
[80]	μὲν πρώτους χρόνους ἀλλ' οὖν	προσεποιοῦνθ'	ὑμῖν εἶναι φίλοι· ἐπειδὴ δὲ
[220]	ἀλλὰ διαλείπων, πρὸς τὸν δῆμον	προσέρχομαι,	καὶ τὴν ἀξίωσιν ταύτην οἴει
[160]	ἀλλὰ πρὸς οἰκίαν, ὅπου κίνδυνος	πρόσεστιν;	Ἀλλ' εἰ μέν που χρήματα
[150]	ἐπιγράφειν ὄνομα, ἀλλὰ Ναυσικλεῖ τοῦτο	προσετάττετε·	νυνὶ δ' ἤδη καὶ στεφανοῦσθαι
[60]	μετὰ ταῦτα ἤδη μοι σφόδρα	προσέχετε	τὸν νοῦν. Ἐπράττετο γὰρ οὐ
[60]	πρὸς Φίλιππον, ἵν' εἴ τινες	προσέχοιεν	τῷ πλήθει τῷ ὑμετέρῳ, εἰς
[250]	καὶ νομοθέτην ἀγαθόν, σωφρόνως, ὡς	προσῆκον	αὐτῷ, δεόμενον ὑμῶν μηδενὶ τρόπῳ
[110]	πρὶν ἐξαρέσασθαι, καὶ ἐπεγράψαμεν τὸ	προσῆκον	ἐπίγραμμα· Ἀθηναῖοι ἀπὸ Μήδων καὶ
[170]	τῷ σαυτοῦ ψηφίσματι τὸν οὐ	προσήκοντα	εἰσκαλεῖς τοῖς τραγῳδοῖς εἰς τὴν
[30]	ὑμῶν, (καὶ παρέξονται νόμον οὐδὲν	προσήκοντα	τῇδε τῇ γραφῇ, καὶ λέξουσιν,
[230]	ἐκφορὰς τῶν τελευτησάντων εἴων τοὺς	προσήκοντας	παραγενέσθαι. Οὐχ ὑφ' ὑμῖν αὐτοῖς
[20]	οὐδὲν τῶν δημοσίων, οὔτ' ἀνήλωκε,	προσῆλθε	δὲ πρός τι τῶν κοινῶν·
[30]	γέγραφε τὸν ὑπεύθυνον στεφανοῦν, μὴ	προσθεὶς,	ἐπειδὰν δῷ λόγον καὶ εὐθύνας.
[30]	ἀναγεγραφότας ἐν σανίσιν ἐκτιθέναι κελεύει	πρόσθεν	τῶν Ἐπωνύμων, τοὺς δὲ πρυτάνεις
[210]	πρὸς τὴν πολιτείαν οὐ πυκνὰ	προσιὼν	ἀπήνεγκα τὴν γραφήν. Ἐγὼ δὲ
[160]	εἰ μέν που χρήματα ἀναλίσκεται,	προσκαθιζήσει,	πρᾶξιν δὲ ἀνδρὸς οὐ πράξεις·
[70]	πρέσβεις εἰς προεδρίαν ἐκάλεσε, καὶ	προσκεφάλαια	ἔθηκε, καὶ φοινικίδας περιεπέτασε, καὶ
[130]	φυλάξασθαι, μόνον οὐκ ἀνθρώπων φωνὰς	προσκτησάμενοι;	Οὐδεμίαν τοι πώποτε ἔγωγε μᾶλλον
[120]	ἐκφέρεται προβούλευμα εἰς τὴν ἐκκλησίαν,	προσλαβὼν	τὴν τοῦ γράψαντος ἀπειρίαν· (τὸ
[150]	τὴν ἐκ τῆς πόλεως. Τριήρη	προσλαβὼν	ὑμῶν, καὶ τοὺς Ἕλληνας ἀργυρολογήσας.
[0]	καὶ δωροδοκοῦντες περὶ ἕκαστα τούτων,	προσλαμβάνοντες	τούς τε ἐκ τοῦ βουλευτηρίου
[80]	στρατόπεδον, καὶ παρὰ Φιλίππου δύναμιν	προσμεταπεμψάμενος,	ὅ τ' ἀδελφὸς αὐτοῦ Ταυροσθένης,
[90]	σύνταγμα συντάξας, εἰς ἑκατὸν ταλάντων	πρόσοδον,	ἐπὶ Φίλιππον, καὶ διελογίζετο, ὅσον
[210]	γὰρ ἄνθρωπος οὐ κεφαλήν, ἀλλὰ	πρόσοδον	κέκτηται. (Περὶ δὲ Κτησιφῶντος τοῦ
[0]	τὰς μεγίστας ἀρχὰς, καὶ τὰς	προσόδους	διοικοῦντες, καὶ δωροδοκοῦντες περὶ ἕκαστα
[100]	αὐτῷ τοῦ ταλάντου τὰς δημοσίας	προσόδους,	καὶ τόκον ἤνεγκαν Δημοσθένει τοῦ
[20]	καθ' ἑκάστην πρυτανείαν ἀπελογίζετο τὰς	προσόδους	τῷ δήμῳ, διὰ δὲ τὴν
[170]	βίον οὐκ ἐκ τῶν ἰδίων	προσόδων	πορίζεται, ἀλλ' ἐκ τῶν ὑμετέρων
[50]	τισιν ὑμῶν ἐξαίφνης ἀκούσασιν ἀπιστότερος	προσπέπτωκεν	ὁ τοιοῦτος λόγος, ἐκείνως τὴν
[90]	ὁ μισοτύραννος Δημοσθένης, ὡς αὐτὸς	προσποιεῖται,	ὅν φησι Κτησιφῶν τὰ βέλτιστα
[140]	τὰ τηλικαῦτα τὸ μέγεθος ἀπεκρύψατο,	προσποιησάμενος	δὲ μέλλειν τὴν συμμαχίαν γενήσεσθαι,
[160]	ἐὰν δ' αὐτόματόν τι συμβῇ,	προσποιήσῃ	καὶ σαυτὸν ἐπὶ τὸ γεγενημένον
[200]	ψηφίσματι παραναγνῶναι· ἐὰν δὲ μὴ	προσποιῆται	ὑμῶν ἀκούειν, μηδὲ ὑμεῖς ἐκείνου
[80]	αὐτὸν οἱ τῇ τῆς πόλεως	προσπολεμοῦντες	ἡσυχίᾳ, ἄσμενοι παρεκάλουν ἐπὶ τὸ
[150]	διεξίῃ τὰ ἐκ τοῦ ψηφίσματος	προστάγματα,	ἀλλ' οὐ τό γ' ἐκ
[150]	μᾶλλον ἡ πόλις καὶ βελτίοσι	προστάταις	ἐχρῆτο, προελθὼν ὁ κῆρυξ καὶ
[30]	εἶναι πολιτείαν, ἐν ᾗ ταὐτὰ	προστάττουσιν	οἱ νόμοι ποιεῖν καὶ μὴ
[210]	ἀλλ' ὁπόταν οἱ μισθοδόται σοι	προστάττωσιν·	οὐκ αἰσχύνῃ δὲ ἀλαζονευόμενος, ἃ
[10]	τὰ δ' ἄλλα πάντα πραγματείας	προστεταγμένας	κατὰ ψήφισμα. (Ἐγὼ δὲ πρὸς
[30]	τὴν δημοκρατίαν καταστήσαντι, ἀλλὰ διαρρήδην	προστέτακται	τοῖς θεσμοθέταις καθ' ἕκαστον ἐνιαυτὸν
[110]	τὸν ὅρκον ὀμόσαι, ἀλλὰ καὶ	προστροπὴν	καὶ ἀρὰν ἰσχυρὰν ὑπὲρ τούτων
[190]	καὶ τὸ μή, τὸν κανόνα	προσφέρομεν,	~ᾧ διαγιγνώσκεται, οὕτω καὶ ἐν
[150]	μάλα, βλέπων εἰς τὰ τούτων	πρόσωπα	λέγειν, ὡς δεῖ σε ἐπὶ
[130]	τολμᾷ λέγειν, βλέπων εἰς τὰ	πρόσωπα	τὰ ὑμέτερα, ὡς ἄρα Θηβαῖοι
[250]	μὲν βλέπειν εἰς τὰ ἑαυτῶν	πρόσωπα,	ὡς φύλακες τῆς δημοκρατίας, ἕτεροι
[160]	περιῄεις, ἐπιδεικνύων τισὶ τὸ ἐμὸν	πρόσωπον	ὡς ἐκπεπληγμένου καὶ ἀθυμοῦντος, καὶ
[170]	μή, τήν γ' εὐγνωμοσύνην ἀεὶ	προτακτέον	τοῦ λόγου· πέμπτον ἀνδρεῖον εἶναι
[60]	δὲ αἱ ἐκκλησίαι, ἐν τῇ	προτέρᾳ	τῶν ἐκκλησιῶν ἀνεγνώσθη δόγμα, τῖη
[70]	καὶ πάντες οἱ ἐν τῇ	προτέρᾳ	τῶν ἐκκλησιῶν δημηγοροῦντες. Καὶ ὁ
[50]	ἐξεγένετ' ἄν, ὦ Ἀθηναῖοι, τὴν	προτέραν	ἐκείνην εἰρήνην ποιήσασθαι μετὰ κοινοῦ
[200]	τὸν ἴδιον βίον τὸν Δημοσθένους	πρότερον	διεξῆλθον, οὔτε τῶν δημοσίων ἀδικημάτων
[160]	λόγων ἀποβλέπητε, ἐξαπατηθήσεσθε, ὥσπερ καὶ	πρότερον·	ἐὰν δ' εἰς τὴν φύσιν
[130]	τῶν Ἑλλήνων, πρὸς ἣν ἀφικνοῦντο	πρότερον	ἐκ τῆς Ἑλλάδος αἱ πρεσβεῖαι
[200]	οὔτε τῶν δημοσίων ἀδικημάτων οὐδενὸς	πρότερον	ἐμνήσθην, ἄφθονα δήπου καὶ πολλὰ
[140]	παρέδωκε, καὶ τὸν πόλεμον, ὃν	πρότερον	ἐξήλασεν ἐκ τῆς χώρας τῆς
[190]	ἀλλ' ὡς ἤδη ποτὲ καὶ	πρότερον	ἕτερος τοιαῦτα γράψας ἀπέφυγεν· ἐφ'
[80]	ὧν οὐδὲ τὰ ὀνόματα ᾖδεμεν	πρότερον,	καὶ εἰς τοῦτο φέρων περιέστησε
[40]	τὸ θέατρον) οὔτ' ἐναντίον τοῖς	πρότερον	κειμένοις νόμοις τιθείς (οὐ γὰρ
[230]	πονηρῶν ἅμα καὶ τολμηρῶν, εὐτυχοῦμεν.	Πρότερον	μὲν γὰρ τοιαύτας φύσεις ἤνεγκε
[230]	Ἐκεῖνο δ' οὐ λυπηρόν, εἰ	πρότερον	μὲν ἐνεπίμπλατο ἡ ὀρχήστρα χρυσῶν
[20]	ἐμή, ἀλλὰ τὰ δημόσια γράμματα.	(Πρότερον	μὲν τοίνυν, ὦ Ἀθηναῖοι, ἀντιγραφεὺς
[60]	ἐν τῇ ἱερᾷ ἡμέρᾳ, ὃ	πρότερον	οὐδεὶς μέμνηται γεγόμενον· τίνα πρόφασιν
[90]	βοηθείας ὡς δεῖ τὴν πόλιν	πρότερον	ποιεῖσθαι τοῖς ἀεὶ δεομένοις τῶν
[130]	Δημοσθένους δημηγορίας. (Καίτοι πολλὰς μὲν	πρότερον	πρεσβείας ἐπρέσβευσαν εἰς Θήβας οἱ
[110]	τρόπον. Ὅθεν ἔτι μᾶλλον ἢ	πρότερον	συμβέβηκεν αὐτῷ, ὅτου ἂν προσάψηται,
[230]	τῆς Ἀλεξάνδρου διαβάσεως, οὐ πολλῷ	πρότερον	χρόνῳ πρὸ τῆς Ἀλεξάνδρου διαβάσεως
[0]	γίγνεσθαι· (ἐπειδὴ δὲ πάντα, τὰ	πρότερον	ὡμολογημένα καλῶς ἔχειν, νυνὶ καταλέλυται,
[90]	τὸ μέσον, εἰ μνησθεὶς τῶν	προτέρων	ἀδικημάτων ὁ δῆμος, μὴ προσδέξαιτο
[150]	ἐκήρυττε τὸ κάλλιστον κήρυγμα καὶ	προτρεπτικώτατον	πρὸς ἀρετήν, ὅτι Τούσδε τοὺς
[130]	ὅμως οὐδεὶς πώποτε αὐτοὺς ἐδυνήθη	προτρέψασθαι	εἰς τὴν ὑμετέραν φιλίαν· τὸ
[160]	δεινότατον, ὑμεῖς μὲν τοῦτον οὐ	προὔδοτε,	οὐδ' εἰάσατε κριθῆναι ἐν τῷ
[130]	Οὐ περὶ τούτων Ἀμεινιάδης μὲν	προύλεγεν	εὐλαβεῖσθαι, καὶ πέμπειν εἰς Δελφοὺς
[130]	δωροδοκίας ἐμποδὼν γεγενημένης. ~Ἀλλ' οὐ	προύλεγον,	οὐ προεσήμαινον οἱ θεοὶ φυλάξασθαι,
[70]	ζεύγη ὀρεικὰ, καὶ τοὺς πρέσβεις	προὔπεμψεν	εἰς Θήβας, καταγέλαστον τὴν πόλιν
[20]	(Πρὸς μὲν οὖν τὰς κενὰς	προφάσεις,	ἃς οὗτοι προφασιοῦνται, μέχρι δεῦρο
[200]	καὶ τὰς ἐσομένας πρὸς ταῦτα	προφάσεις	εἶπον, ἃς ἀξιῶ καὶ ὑμᾶς
[10]	ἐνομοθετήσατε, λύσειν ἡγούμενοι τὰς τοιαύτας	προφάσεις,	ἐν ᾧ διαρρήδην γέγραπται, τὰς
[10]	εὐθύνη; Πρὸς δὴ ταύτην τὴν	πρόφασιν	ἀκούσατέ μου λέγοντος καὶ δίκαια,
[10]	τῶν ὑπευθύνων κείμενον, καὶ τὴν	πρόφασιν,	ἣν ἐγὼ ἀρτίως προεῖπον ὑμῖν,
[60]	πρότερον οὐδεὶς μέμνηται γεγόμενον· τίνα	πρόφασιν	ποιησάμενος; Ἵνα, φησίν, ἐὰν παρῶσιν
[20]	τὰς κενὰς προφάσεις, ἃς οὗτοι	προφασιοῦνται,	μέχρι δεῦρο εἰρήσθω μοι· ὅτι
[40]	σπουδάζω· τοῦτο δέ ἐστιν ἡ	πρόφασις,	δι' ἣν αὐτὸν ἀξιοῖ στεφανοῦσθαι.
[60]	Δημοσθένης, ὁ τὴν ξενίαν ἐμοὶ	προφέρων	τὴν Ἀλεξάνδρου, γράφει ψήφισμα, τοὺς
[200]	ἄλλοι γελῶσιν, ἐπιορκεῖ δὲ πάντων	προχειρότατα	ἀνθρώπων. Οὐκ ἂν θαυμάσαιμι δὲ
[50]	λέγειν, ἀλλὰ παλαιὰ καὶ λίαν	προωμολογημένα,	πότερα αὐτὸν δεῖ χρυσῷ στεφάνῳ
[20]	τῇ πόλει, ὃς καθ' ἑκάστην	πρυτανείαν	ἀπελογίζετο τὰς προσόδους τῷ δήμῳ,
[0]	οὔθ' οἱ νόμοι, οὔθ' οἱ	πρυτάνεις,	οὔθ' οἱ πρόεδροι, οὔθ' ἡ
[30]	πρόσθεν τῶν Ἐπωνύμων, τοὺς δὲ	πρυτάνεις	ποιεῖν ἐκκλησίαν ἐπιγράψαντας νομοθέταις, τὸν
[60]	πόλεως ὑφαιρούμενος, (ἐκκλησίαν ποιεῖσθαι τοὺς	πρυτάνεις	τῇ ὀγδόῃ ἱσταμένου τοῦ ἐλαφηβολιῶνος
[190]	σιτήσεις τινὲς εὑρημένων ἐν τῷ	Πρυτανείῳ,	ἐξαιτοῦνται τὰς γραφὰς τῶν παρανόμων,
[170]	καὶ κηρύγματα, καὶ σιτήσεις ἐν	Πρυτανείῳ	πότερον τότε ἦσαν πλείους, ἢ
[40]	μὲν θεσμοθετῶν ἐξευρόντων, τῶν δὲ	πρυτάνεων	ἀποδόντων τοῖς νομοθέταις, ἀνῄρητ' ἂν
[130]	τὸν πρόδηλον κίνδυνον; Καίτοι γέ	πρώην	ἀπετόλμησε λέγειν, ὅτι παρὰ τοῦτο
[240]	ἂν ἄτοπόν σοι συμβαίνοι, εἰ	πρώην	μέν ποθ' ὑπέμεινας πρεσβευτὴς ὡς
[10]	ἀνὴρ ἐν τῇ αὐτῇ πόλει,	πρώην	μέν ποτε ἀναγορευόμενος ἐν τοῖς
[250]	ὅτι τὸν φόβον ἀνάνδρως ἤνεγκε,	πρώην	ποτὲ εἰσηγγέλθη, καὶ ἴσαι αἱ
[250]	τυχόντων ἀνθρώπων, ἀλλὰ παρὰ τῶν	πρωτευόντων	ἐν τῇ Ἀσίᾳ καὶ τῇ
[120]	Ἕλληνας ἐπήγαγον. (Καὶ παρελθόντες τῇ	πρώτῃ	στρατεία καὶ μάλα μετρίως ἐχρήσαντο
[190]	πρᾶγμα λέγουσιν· ἐπειδὰν δὲ τῇ	πρώτῃ	ψήφῳ λυθῇ τὸ παράνομον, ἤδη
[70]	τὴν μόνην ὁ δείλαιος καὶ	πρώτην	αὐτὸν πατέρα προσειποῦσαν ἀπολέσας. (Καὶ
[190]	Κελεύσατε οὖν αὐτούς, ἐάσαντας τὴν	πρώτην	ὑμᾶς ψῆφον κατὰ τοὺς νόμους
[180]	αἴθωνα κρατερόν τ' ἐπάγοντες Ἄρηα	Πρῶτοι	δυσμενέων εὗρον ἀμηχανίην. Ἐπὶ δὲ
[190]	τοὺς ἀδίκοις Θεσμοῖς ἄρξαντας πόλιος	πρῶτοι	καταπαύειν Ἦρξαν, κίνδυνον σώμασιν ἀράμενοι.
[50]	πεπολίτευται· ὧν ἕνα μὲν καὶ	πρῶτον	ἁπάντων, ὡς ἔγωγε ἀκούω, καταλογίζεται
[10]	κοινὰ προσεληλυθότων. (Διδάξω δ' ὑμᾶς,	πρῶτον	ἐπὶ τῶν παραδόξων· οἷον, τοὺς
[0]	Διόπερ καὶ ὁ νομοθέτης τοῦτο	πρῶτον	ἔταξεν ἐν τῷ τῶν δικαστῶν
[200]	πρὸς τὸν τῶν ὑπευθύνων νόμον	πρῶτον,	καὶ τὸν περὶ τῶν κηρυγμάτων
[180]	καταγαγόντων τὸν δῆμον· ἔγραψε δὲ	πρῶτον	μὲν αὐτοῖς εἰς θυσίαν καὶ
[60]	κεφάλαια διὰ βραχέων ἐγὼ προερῶ.	Πρῶτον	μὲν γὰρ ἔγραψαν ὑπὲρ εἰρήνης
[20]	τὴν τῶν δικαστηρίων ἔρχεται ψῆφον.	~Πρῶτον	μὲν γὰρ, τὴν βουλὴν τὴν
[160]	τάδε δεῖν ὑπάρξαι τῷ δημοτικῷ,	πρῶτον	μὲν, ἐλεύθερον εἶναι καὶ πρὸς
[80]	ὡς ἀναιρήσοντες. (Καὶ, εἰ μὴ	πρῶτον	μὲν θεῶν τις ἔσωσε τὸ
[90]	ἔλεγχον· Δημοσθένης δ' ὅταν ἀλαζονεύηται,	πρῶτον	μὲν μεθ' ὅρκου ψεύδεται, ἐξώλειαν
[90]	δ' ἦν, ἃ ἅμα ἐξεωνεῖτο·	πρῶτον	μὲν, μὴ διασφαλῆναι τῆς πρὸς
[60]	ἅμα δὲ τὰ ψηφίσματα γράφοντας,	πρῶτον	μὲν, ὅπως μὴ περιμενεῖτε τοὺς
[140]	μέγιστα Δημοσθένης εἰς ὑμᾶς ἐξημάρτηκε·	πρῶτον	μέν, ὅτι, Φιλίππου τῷ μὲν
[140]	ἀλλὰ διὰ τὰς αὑτοῦ πρεσβείας,	(πρῶτον	μὲν συνέπεισε τὸν δῆμον μηκέτι
[0]	πόλει· ἐγὼ δὲ πεπιστευκὼς ἥκω,	πρῶτον	μὲν, τοῖς θεοῖς, δεὺτερον δὲ,
[70]	τῶν συνθηκῶν, δύω μέγιστα προκαταλαμβάνοντες·	πρῶτον	μὲν τὸν χρόνον τὸν τῆς
[200]	γ' ἂν εἴην ἀπορώτατος· ἀλλὰ	πρῶτον	μὲν τοὺς νόμους ἐπέδειξα ἀπαγορεύοντας
[0]	ῥητόρων εὐκοσμίας ἰσχύειν, ἵνα ἐξῆν,	πρῶτον	μὲν, τῷ πρεσβυτάτῳ τῶν πολιτῶν,
[80]	ἐφεξῆς λέγω, περὶ τῶν Εὐβοέων	πρῶτον	μνησθήσομαι. (Ὑμεῖς γάρ, ὦ Ἀθηναῖοι,
[160]	πόλιν, καὶ τοῦ νεανίσκου τὸ	πρῶτον	παροξυνθέντος, εἰκότως, ἐπειδὴ περὶ Θήβας
[50]	τοῦτον πυνθάνομαι μέλλειν· λέξω δὲ	πρῶτον	περὶ τοῦ πρώτου καιροῦ, καὶ
[70]	καλέσας, ἀλλὰ τότε, μόνον καὶ	πρῶτον,	πρέσβεις εἰς προεδρίαν ἐκάλεσε, καὶ
[20]	Μικρὰ δὲ ὑμῖν ὑπὲρ αὐτῶν	πρῶτον	προειπεῖν βούλομαι. (Ἔστι γάρ, ὦ
[60]	ἐπινεύσατέ μοι, πρὸς θεῶν, τὸν	πρῶτον	τῶν τεττάρων καιρῶν μὴ καλῶς
[190]	δικαστήριον. Ἐγχεῖται γὰρ τὸ μὲν	πρῶτον	ὕδωρ τῷ κατηγόρῳ καὶ τοῖς
[160]	φορμορραφούμεθα, ἐπὶ τὰ στενά, τινὲς	πρῶτον	ὥσπερ τὰς βελόνας διείρουσι. (Ταῦτα
[200]	ἐπανερομένου Κτησιφῶντος, εἰ καλέσοι Δημοσθένην,	πρῶτος	ἀναβοήσῃ, Κάλει, Κάλει· ἐπὶ σαυτὸν
[70]	ὁ τηλικοῦτος τὸ μέγεθος κόλαξ,	πρῶτος	διὰ τῶν κατασκόπων, τῶν παρὰ
[80]	Οὗτός ἐστιν, ὦ Ἀθηναῖοι, ὁ	πρῶτος	ἐξευρὼν Σέρριον Τεῖχος καὶ Δορίσκον,
[130]	οἱ μάλιστα οἰκείως ἐκείνοις διακείμενοι·	πρῶτος	μὲν, Θρασύβουλος ὁ Κολλυτεύς, ἀνὴρ
[160]	φαίνεται κεχρημένος. Εἷς μὲν ὁ	πρῶτος,	ὅτ' εἰς τὴν ἀρχὴν οὐ
[50]	λέξω δὲ πρῶτον περὶ τοῦ	πρώτου	καιροῦ, καὶ δεύτερον περὶ τοῦ
[80]	Εὔβοιαν Πλουτάρχῳ βοηθήσοντες, τοὺς μὲν	πρώτους	χρόνους ἀλλ' οὖν προσεποιοῦνθ' ὑμῖν
[150]	ὑμεῖς δὲ, κατὰ μὲν τοὺς	πρώτους	χρόνους, οὐδ' ἐπὶ τὰ ψηφίσματα
[150]	τῆς ἀπροσδοκήτου σωτηρίας, τοὺς μὲν	πρώτους	χρόνους ὑπότρομος ἦν ἅνθρωπος, καὶ
[180]	ἀντὶ τοῦ ὀνόματος συνεχώρησεν αὐτῷ	πρώτῳ	γραφῆναι παρακαλοῦντι τοὺς στρατιώτας. (Ἐν
[190]	παραιτεῖται· ὅστις δ' ἐν τῷ	πρώτῳ	λόγῳ τὴν ψῆφον αἰτεῖ, ὅρκον
[180]	ἐπιγέγραπται γὰρ ἐπὶ τῷ μὲν	πρώτῳ	τῶν Ἑρμῶν· Ἦν ἄρα κᾀκεῖνοι
[160]	καὶ κατεστέφθαι φάσκων, εἴ τι	πταῖσμα	συμβήσεται Ἀλεξάνδρῳ, οὐδ' ἐνταῦθα ἔπραξας
[230]	ὑμῶν, ὦ Ἀθηναῖοι, καὶ ζητῶ	πυθέσθαι,	πρὸς τί ἂν ἀποβλέψαντες ἀποψηφίσαισθε
[250]	Ἡμερῶν μὲν ὀλίγων μέλλει τὰ	Πύθια	γίγνεσθαι, καὶ τὸ συνέδριον τὸ
[100]	μετελθεῖν. (Καὶ αὐτοῖς ἀναιρεῖ ἡ	Πυθία,	πολεμεῖν Κιρραίοις καὶ Κραγαλίδαις πάντ'
[130]	Δημοσθένης δὲ ἀντέλεγε, φιλιππίζειν τὴν	Πυθίαν	φάσκων, ἀπαίδευτος ὢν, καὶ ἀπολαύων
[100]	ἀνδραποδισαμένους, ἀναθεῖναι τῷ Ἀπόλλωνι τῷ	Πυθίῳ	καὶ τῇ Ἀρτέμιδι, καὶ τῇ
[70]	τῶν κατασκόπων, τῶν παρὰ Χαριδήμου,	πυθόμενος	τὴν Φιλίππου τελευτήν, τῶν μὲν
[240]	καὶ Ἰφικράτην, καὶ Τιμόθεον, καὶ	πυθοῦ	παρ' αὐτῶν, διὰ τί τὰς
[180]	Ὃν ποθ' Ὅμηρος ἔφη Δαναῶν	πύκα	χαλκοχιτώνων Κοσμητῆρα μάχης ἔξοχον ἄνδρα
[210]	καὶ πρὸς τὴν πολιτείαν οὐ	πυκνὰ	προσιὼν ἀπήνεγκα τὴν γραφήν. Ἐγὼ
[30]	κελεύει ἐν τῷ δήμῳ ἐν	Πυκνὶ	τῇ ἐκκλησίᾳ ἀνακηρύττειν τὸν ὑπὸ
[180]	ὑμᾶς ἀγνοοῦντας, ὅτι τοῖς μὲν	πύκταις	ἐστὶν ὁ ἀγὼν πρὸς ἀλλήλους,
[200]	τοῖς γυμνικοῖς ἀγῶσιν ὁρᾶτε τοὺς	πύκτας	περὶ τῆς στάσεως ἀλλήλοις διαγωνιζομένους,
[180]	νικήσαντα Γλαῦκον τὸν παλαιὸν ἐκεῖνον	πύκτην,	ἀλλὰ τοὺς καθ' ἑαυτὸν ἀγωνιστάς·
[180]	Οὐδὲ γὰρ Φιλάμμωνα φήσει τὸν	πύκτην	Ὀλυμπίασι στεφανωθῆναι, νικήσαντα Γλαῦκον τὸν
[110]	Δημοσθένης. (Χειροτονηθεὶς γὰρ ὑφ' ὑμῶν	πυλάγορας,	λαμβάνει χιλίας δραχμὰς παρὰ τῶν
[120]	(φησὶ) τῶν Ἀθηναίων καὶ τοὺς	πυλαγόρας	τοὺς ἀεὶ πυλαγοροῦντας μὴ μετέχειν
[110]	ἄρχοντος, ἱερομνήμονος ὄντος Διογνήτου Ἀναφλυστίου,	πυλαγόρας	ὑμεῖς εἵλεσθε, Μειδίαν τε ἐκεῖνον
[120]	καὶ τοὺς πυλαγόρας τοὺς ἀεὶ	πυλαγοροῦντας	μὴ μετέχειν τοῖς ἐκεῖ συλλεγομένοις,
[120]	καὶ τοὺς πυλαγόρους τοὺς εἰσαεὶ	πυλαγοροῦντας,	πορεύεσθαι εἰς Πύλας καὶ εἰς
[120]	ἀναγορεύει, τοὺς ἱερομνήμονας καὶ τοὺς	πυλαγόρους	ἅπαντας ἥκειν εἰς τὸν αὐτὸν
[120]	ὅταν τις μὴ μόνον τοὺς	πυλαγόρους	καὶ τοὺς ἱερομνήμονας συγκαλέσῃ, ἀλλὰ
[120]	(φησὶ) τὸν Ἀθηναίων, καὶ τοὺς	πυλαγόρους	τοὺς εἰσαεὶ πυλαγοροῦντας, πορεύεσθαι εἰς
[110]	καὶ τῶν ἀφικνουμένων εἰς Δελφοὺς	πυλαγόρων	ἐνίους χρήμασι διέφθειρον, ὧν εἷς
[110]	εἰς τὸ συνέδριον, τῶν ἄλλων	πυλαγόρων	μεθεστηκότων, ἀναβοήσας τις τῶν Ἀμφισσέων,
[120]	τοὺς ἱερομνήμονας, πρὸ τῆς ἐπιούσης	πυλαίας,	ἐν ῥητῷ χρόνῳ εἰς Πύλας,
[120]	εἰς τὸν σύλλογον τὸν ἐν	Πύλαις	ἀπαντᾷν, ὃς ἐξ ἀνάγκης πρὸ
[120]	πυλαίας, ἐν ῥητῷ χρόνῳ εἰς	Πύλας,	ἔχοντας δόγμα, καθότι δίκας δώσουσιν
[120]	τοὺς εἰσαεὶ πυλαγοροῦντας, πορεύεσθαι εἰς	Πύλας	καὶ εἰς Δελφοὺς ἐν τοῖς
[120]	δ' ἄλλοι Ἀμφικτύονες συνελέγησαν εἰς	Πύλας,	πλὴν μιᾶς πόλεως, ἧς ἐγὼ
[80]	ἀκοῦσαι. ~Ὡς γὰρ τάχιστα εἴσω	Πυλῶν	Φίλιππος παρῆλθε, καὶ τάς τε
[180]	οὗτος ἀνάξιος ὢν στεφανοῦται. (Καίτοι	πυνθάνομαί	γ' αὐτὸν μέλλειν λέγειν, ὡς
[210]	ἐμαυτὸν λοιδοριῶν βραχέα βούλομαι προειπεῖν.	Πυνθάνομαι	γὰρ λέξειν Δημοσθένην, ὡς ἡ
[220]	τοὺς θεοὺς Ὀλυμπίους, ὧν ἐγὼ	πυνθάνομαι	Δημοσθένην λέξειν, ἐφ' ᾧ νυνὶ
[210]	(Καὶ, νὴ Δί' ὡς ἐγὼ	πυνθάνομαι,	μέλλει με ἀνερωτᾷν, διὰ τί
[220]	Ἔπειτα ἐπερωτᾶν με, ὡς ἐγὼ	πυνθάνομαι,	μέλλει· τίς ἂν εἴη τοιοῦτος
[50]	πειράσομαι σαφέστερον εἰπεῖν. Καὶ γὰρ	πυνθάνομαι	μέλλειν Δημοσθένην, ἐπειδὰν αὐτοῖς ὁ
[50]	λόγου τάξει ταύτῃ, ἣν τοῦτον	πυνθάνομαι	μέλλειν· λέξω δὲ πρῶτον περὶ
[110]	Οὐ πρὶν τῆσδε πόληος ἐρείψετε	πύργον	ἑλόντες, Πρίν γε θεοῦ τεμένει
[110]	παραχρῆμα δὲ τὸν ἱερομνήμονα Διόγνητον	πυρέττειν·	τὸ δ' αὐτὸ τοῦτο συνεπεπτώκει
[130]	τοῦ βοιωτιάζειν ὑπομείνας αἰτίαν, ῥήτωρ	Πύρρανδρος	ὁ Ἀναφλύστιος, ὃς ἔτι καὶ
[20]	τὴν τῶν τειχοποιῶν, οὐδετέρας δέ	πω	τῶν ἀρχῶν τούτων λόγον ὑμῖν
[130]	νῦν ζῇ. Ἀλλ' ὅμως οὐδεὶς	πώποτε	αὐτοὺς ἐδυνήθη προτρέψασθαι εἰς τὴν
[230]	ψήφισμά ἐστιν ἔννομον; Ἀλλ' οὐδεμία	πώποτε	γνώμη παρανομωτέρα γεγένηται· ἀλλ' ὡς
[190]	πλεῖστα πάντων γεγραφὼς ψηφίσματα, οὐδεμίαν	πώποτε	γραφὴν πέφευγε παρανόμων, καλῶς, οἶμαι,
[130]	ἀνθρώπων φωνὰς προσκτησάμενοι; Οὐδεμίαν τοι	πώποτε	ἔγωγε μᾶλλον πόλιν ἑώρακα ὑπὸ
[60]	ὡς ἄρα ὁ Δημοσθένης οὐδὲν	πώποτε	εἴρηκεν ὑπὲρ Φιλίππου, συστὰς μετὰ
[230]	ἐπηρμένους; Οὐ μεμνήσεσθ' ὅτι οὐδεὶς	πώποτε	ἐπέθετο τῇ τοῦ δήμου καταλύσει,
[150]	γὰρ, οὔτ' ἀνὴρ ἰδιώτης οὐδεὶς	πώποτε	καλῶς ἀπήλλαξε Δημοσένει συμβούλῳ χρησάμενος.
[50]	ὀλίγους παρόντας, ἀλλ' ὅσους οὐδεὶς	πώποτε	μέμνηται πρὸς ἀγῶνα δημόσιον παραγενομένους)
[170]	οὐδὲ τοῦθ' ἱκανόν· οὐδεὶς γὰρ	πώποτε	πλοῦτος τρόπου πονηροῦ περιεγένετο· καὶ,
[130]	οὔτε Εὐρύβατος, οὔτ' ἄλλος οὐδεὶς	πώποτε	τῶν πάλαι πονηρῶν τοιοῦτος μάγος
[70]	Δημοσθένης γὰρ, ἐνιαυτὸν βουλεύσας, οὐδεμίαν	πώποτε	φανήσεται πρεσβείαν εἰς προεδρίαν καλέσας,
[210]	καὶ τὴν Ἥραν νύκτωρ διειλεγμένου.	Πῶς	ἂν οὖν ἐγὼ προενεδεικνύμην Ἀλεξάνδρῳ;
[30]	νομοθέτης οὕτως· ὁ δὲ Κτησιφῶν	πῶς;	Ἀναγίγνωσκε τὸ ψήφισμα. ΨΗΦΙΣΜΑ. (Ἀκούετε,
[160]	ἠγνοημένος ὅστις ποτ' ἐστὶ καὶ	πῶς	βεβιωκώς, τὸν Ἀλέξανδρον ὑποτρέχει, καὶ
[110]	δέ μου λέγειν, καὶ προθυμότερόν	πως	εἰσεληλυθότος εἰς τὸ συνέδριον, τῶν
[170]	τοῦ πάππου τοῦ πρὸς μητρὸς,	πῶς	ἔχει αὐτῷ, ἐγὼ φράσω. Γύλων
[200]	τρόπον ἀπολογεῖσθαι, ὅνπερ κἀγὼ ὧδέ	πως	κατηγόρηκα, ἵνα καὶ ὑπομνήσω ὑμᾶς.
[20]	λόγον πρὸς τοὺς λογιστάς. Καὶ	πῶς	ὅ γε μηδὲν λαβὼν, μηδ'
[180]	Μιλτιάδης· ἐκεῖ δὲ οὐκ ἐπιγέγραπται.	Πῶς;	Οὐκ ᾖτησε ταύτην τὴν δωρεάν;
[30]	ψηφίσματα καὶ τοὺς ἀντιδίκους παρεχόμενος.	Πῶς	οὖν ἄν τις περιφανέστερον ἐπιδείξειεν
[240]	ἀλλὰ τῇ Δημοσθένους ἀνανδρίᾳ, προσεικασθῆναι.	Πῶς	οὖν ἄν τις τὴν τοιαύτην
[170]	δ' εὐγνωμοσύνην καὶ λόγου δύναμιν,	πῶς	πέφυκε; Δεινῶς λέγειν, κακῶς βιῶναι.
[160]	μιαρὰ καὶ ἀπίθανα ῥήματα, ἃ	πῶς	ποθ' ὑμεῖς, ὦ σιδηροῖ, ἐκαρτερεῖτε